SERIAL NETFLIX
Proszę pana! Maskotka!
Mówię, że ma moce.
Dziwne, straszne moce.
Co to?
O Boże, nie.
Wczoraj widziałem coś w burzy.
Od zawsze wiem, że masz moce.
To zegarek taty.
W środku był mężczyzna z błyskawic.
Miał długie ręce i był cały zgięty.
Popatrz. To coś było pod twoim oknem?
- Nazwałem go „Zgiętym Człowiekiem”. - To coś ciągle gdzieś tam jest.
Uważaj na siebie.
I musisz dalej być silny.
BIONA śledzi ludzi, którzy podczas zorzy byli na Islandii.
Te burze pojawiają się na całym świecie.
Pat mówi, że pytałeś o tatę.
Mama mówi mi tylko tyle, że to była burza.
- Co wiesz o Charlotte Tuck? - Wygląda, jakby po prostu wyparowała.
Nie zwariowałaś.
Walter, ten rolnik. Dostał moce wtedy co ja i Mark.
Jego syn Brayden jest drugim pokoleniem, jak Dion.
Dlaczego pomagasz Dionowi, a mi już nie?
Pamiętasz lisa, którego trzymała BIONA?
- Tego, który kiepsko wyglądał? - Nic mu nie jest. Wyzdrowiał.
Potrzebuję przyjaciela.
- Dion! - Mamo!
A jeśli dam wam dane Marka? W zamian oddacie mi Diona.
Myślisz, że uleczy cię tak jak lisa? Zmusiłeś go do tego!
Nic nie zrobiłem! Chciał mi pomóc, bo mnie kocha.
Pat jest burzą! Na moich oczach zamienił się w cyklon.
To on jest Zgiętym Człowiekiem!
Energia nie umiera.
Przyjmuje tylko inną formę.
DWA LATA PÓŹNIEJ
Dobro zawsze zwycięża zło!
Moje pięści rozbiją cię w drobny mak!
Dobro zawsze zwycięża…
Tak jest!
Przegrałeś.
PUNKTY
Koniec na dziś?
- Jesteś tu sam? - Rodzice przyjadą po mnie.
Masz 20 000 punktów. Na co masz ochotę?
Przykro mi, ale to za mało.
Starczy.
Nie musiałeś go zabijać.
Nic ci nie jest? Zgubiłeś się?
Muszę dostać się do Atlanty.
- Odpada, ale możemy cię gdzieś podrzucić. - W bezpieczne miejsce.
Jedziecie do Atlanty.
- Jedziemy do Atlanty. - Wskakuj.
Dlaczego jedziemy do Atlanty?
Tam jest Dion.
Wstawaj, Robaczku.
BIONA załatwiła mi rozmowę z zarządem, więc będę w salonie.
Nie hałasuj. Masz pół godziny, by przygotować się do szkoły.
TS: NIEWIDZIALNA DZIEWCZYNA
Mamy 30 minut.
Daję ci 25. Czekaj w gotowości.
ZAKAZ WSTĘPU
Sprawdzam mapy.
Pora posprzątać okolicę.
Naszym gościem jest Nicole Warren.
Dzięki niej możemy kontynuować badana jej męża w sprawie Obdarzonych.
Jest też matką jedynego obiektu z drugiego pokolenia, Diona Warrena.
To wspaniały współpracownik i dobra przyjaciółka.
Dziękuję, Suzanne.
Jestem dumna ze spuścizny Marka, a nowe centrum badawcze bardzo pomaga.
Chciałabym dysponować czymś takim, gdy odkryłam moce Diona.
Oby niebawem poznał ich cały świat.
Ale nie chcemy ujawniać Obdarzonych, póki nie wymyślimy, jak to zrobić.
Więcej na ten temat przekaże mój szef, Ben Cutler, który jest prezesem zarządu.
Zacznijmy od pani wyjątkowego syna. Co tam u naszej małej gwiazdy?
Bez takich. Mieszkam z nim.
Mówię poważnie.
Znowu otwarte śmietniki.
Niektórzy są niereformowalni.
- Gotowe. - Nieźle, Umysłoruszaczu.
Musimy zmienić gazeciarza.
Aby było porządnie, trzeba to zrobić samemu.
Jesteście?
O nie!
Mam.
Słyszysz mnie?
- Wypadł mi telefon. - Znowu?
- Mama cię zabije, jeśli go zgubisz. - Dobra, kończymy.
- Już? - To ja pilnuję czasu.
Wracasz do domu.
Oddajcie mi piłkę.
Oddajcie ją!
- Za niski jesteś. - Oddaj ją!
Obdarzeni zgłaszają się do nas dobrowolnie.
Dzięki temu prowadzimy cenne badania. Chcemy, by czuli się tutaj bezpieczni.
Chcemy, byś zasiadła w naszej nowej komisji doradczej.
Będzie się zbierać raz w miesiącu i przekazywać nam zalecenia.
Nie wiem, co powiedzieć.
Możesz sporo doradzić w kwestii społeczności Obdarzonych.
Mam tylko własne doświadczenia. Nie mam żadnych mocy.
Ale ma je twój syn. Jesteś łącznikiem między dwoma światami.
Panno Warren?
- Gdzie jesteś? - Koło pana Govana.
- Wrócili dręczyciele. - Dwie minuty!
Zabrali mu piłkę.
Wchodzą na Hawthorne.
Nie to twoja jurysdykcja.
Teleport odpada. Ktoś może cię zobaczyć.
Nie mamy na to czasu!
- Nie mogą uciec! - Zostało 30 sekund. Wracaj.
Wróciłem.
- Z 20 sekundami zapasu. - Dopadniesz ich następnym razem. Nara.
Dobrze się bawiłeś?
- Jak… - Śledzę twój telefon.
- Tak można? - Przestań albo go stracisz.
Dbam o naszą okolicę. Starszaki dręczą młodszych.
Masz chodzić do szkoły, a nie zwalczać przestępców.
- Jestem superbohaterem. - Masz dziesięć lat.
Przebieraj się i zasuwaj na śniadanie.
Spakuj torbę treningową. BIONA czeka.
Kiedy będę mógł jeździć rowerem?
- Rozmawialiśmy o tym. - Ale siara.
Dzieci w moim wieku już nimi jeżdżą!
Pozwoliłabym ci, gdybyś był taki jak one.
Nikt mi nie podskoczy. Inaczej oberwie.
Właśnie. Użyłbyś mocy od razu, zamiast w ostateczności.
Możesz kogoś skrzywdzić i się ujawnić.
- Nie pozwalasz mi wymiatać. - Nie tak szybko.
Dlatego BIONA zacznie cię szkolić. Nauczysz się panować nad swoimi mocami.
Margaret zadaje tylko pytania i notuje. Jakby mnie niańczyła.
Tata mówił, że nadal czeka mnie walka z tym czymś.
- Nie tak to ujął. - Miałem być dzielny i gotowy.
I miałeś mnie słuchać.
Walczyłem ze Zgiętym Człowiekiem. Eksplodował na boisku.
Walczyliśmy z nim razem i z pomocą twojego ojca.
Wiem, że chcesz już dorosnąć i zawojować cały świat,
ale masz na to całe życie.
Wszystko jest pod kontrolą.
Bądź zwykłym dzieciakiem, póki możesz.
SZKOŁA PODSTAWOWA MCKAY PARK
MIEJSCE DOWOZU UCZNIÓW
Dionowi zostały dwie minuty. Inaczej odwołujemy zebranie.
- Spoko. - Żadne spoko.
Musimy spotkać się przed lekcjami.
Panie Gary!
Czołem, Esperanza.
Co tam, koleżanko?
Coś panu pokażę. Szukam pana już od tygodnia.
No cóż, dostałem nocne zmiany po pojawieniu się tej dziury.
- Właśnie jadę do domu, by odpocząć. - Moje przebiśniegi już rozkwitły.
Pokaż.
Wyglądają pięknie.
- Piękniejsze niż moje. - Ale pan ma ładniejsze bratki.
Wystarczy chronić je przed ślimakami.
Zasadził je twój ojciec?
Nie, sporo podróżuje. Nie ma czasu, by zajmować się ogródkiem.
No to świetnie ci to wyszło.
Mam pomysł.
Pomogę ci z pułapkami na ślimaki i załatwimy problem z bratkami.
Byłoby super.
No to jesteśmy dogadani.
- Do zobaczenia. - Pa.
Miłego dnia.
- Sorka! - Trójkąt Sprawiedliwości zebrał się.
- Umysłoruszacz. - Obecny!
Niewidzialna Dziewczyna. Obecna.
- Wybrałeś już sobie ksywkę? - Admirał Zagłady.
Popracujemy nad tym. Dzienne raporty. Umysłoruszaczu?
Szło mi dobrze, ale potem mi uciekli.
- Admirał Zabijania? - Zagłady!
U mnie skradziono auto.
To robota dręczycieli?
- A jechali toyotą camry? - Nie.
Do dzieła.
Zjednoczona Trójca! Łączymy siły! Trójkąt Sprawiedliwości!
- Uważajcie na siebie. - Przyjąłem.
Jeszcze jedno.
Zapisałam nas na szkolną rewię musicalową.
- Co? - Będziemy razem w chórku.
- Śpiewamy amerykańskie kawałki folkowe. - Nie chcę.
- Ja też. - Pamiętacie, że wszystko robimy razem?
- Ale… - A zawody traktorów Jonathana?
To było zarąbiste!
- Właśnie. - I byliśmy na twoim Dragon Conie.
Nie wspominając o walce z elektrycznym potworem.
- Co? - Powołuję się na moc Trójkąta.
Ale…
Nie!
Przykro mi, stary, ale postanowione.
Tak, odeślę do piątku.
To trochę za wcześnie.
Tak, może być czwartek.
Cześć, Kwame.
- Gdzie moje szkice do kampanii PR? - Będą za parę dni.
Mam trzy pilniejsze zlecenia.
To dzięki mnie jesteś grafikiem i działasz w tej branży.
Szkoda, że nie opłaca to moich rachunków.
- Nie jestem bogaty! - Dlatego biorę też inne zlecenia.
Naprawdę ich potrzebujesz, czy czyścisz grafik z nudów?
To drugie.
Właśnie. Podeślę za parę dni.
Może wpadnę i wymienimy się pomysłami?
Obejrzymy Gambit królowej.
- Pa. - Przyniosę butelkę…
Jeszcze jednio, zanim zaczniemy.
Niektórzy z was nadal próbują dostać się do leju.
Przekazuję więc ponownie słowa dyrektora:
jest to absolutnie zakazane.
Minęły trzy miesiące.
Czemu go nie zasypali?
Badają glebę. Mogą w niej być toksyczne odpady.
- Super! - Nie, to nie jest super, Chris.
Nie zbliżajcie się tam.
Od czasu tej dziwnej burzy elektrycznej ziemia często się obsuwa.
Mam też dobrą wiadomość.
W leju odkryto ciekawe znaleziska.
Są toksyczne?
Przykro mi, Steffi, ale zostały oczyszczone i zdezynfekowane.
Mam tu grot strzały.
- Co? - Skrzemieniałe drewno.
Ale czad.
- Stare, metalowe fragmenty. - Są prawdziwe?
A także…
drobne kule muszkietowe.
- Serio? - Są prawdziwe?
Podczas wojny secesyjnej doszło tam do bitwy.
Ziemia skrywa ciekawą historię.
Opracujemy linię czasu dla tego terenu, zaczynając od czasów przed…
Mogę panią prosić?
Zapraszam.
Dołączy do nas nowy uczeń.
Powitajcie Braydena Millsa.
Gapi się na mnie?
Brayden?
- Wygląda dziwnie. - Co to za imię?
- Nie chcę go w grupie. - Ma tłuste włosy. I te buty!
- Próbujesz gwizdać? - Mam suche usta.
Esperanza zmusiła mnie do udziału w musicalu.
Nie może cię do niczego zmusić.
Powołała się na moc Trójkąta.
Rozumiem.
- Chyba że powiesz jej, że nie mogę. - Nie będę kłamać.
Poza tym kocham musicale. Uwielbiałam je za dzieciaka.
Może dlatego szkoła poprosiła mnie, bym wyreżyserowała wasz występ.
Nie! Nie możesz mi tego zrobić!
- Dlaczego? - Narobisz mi siary.
- Błagam, nie rób tego. - Dobrze, spokojnie.
Może Kwame się zgodzi.
Dzień dobry. Uwielbia musicale.
Był w trasie z ekipą Dreamgirls i nie mógł przestać o tym gadać.
Nieważne.
Obiecuję, że twoja matka nie narobi ci wstydu w szkole.
Dziękuję.
- Cześć, Fernando. - Co tam, Dion?
- Bez zmian. - Jak leci?
- Dobrze. - Pomagasz ojcu?
- Zagonił mnie do roboty. - A jak zespół?
Mamy występ w sobotę, ale nie mówcie mojemu ojcu.
- Jasne. - Do zobaczenia.
Na razie.
Kontroluj oddech.
Dobrze. Skup się na miejscu docelowym.
Świetnie.
Cześć, Marla. Chodzi o te szkice?
Janelle, słuchasz mnie?
- Możesz współpracować? - Janelle.
- Posłuchaj go. - Musisz się skupić.
Wiem, że dasz radę…
- Nie wiem, co w nią wstąpiło. - Spokojnie, dojdziemy do tego.
Uspokój się.
Dion, idź się przebrać i spotkamy się na sali treningowej.
Tak, mogę rozmawiać.
Dziękuję za opinię.
Nie, ozdobne panele będą po bokach.
Jeśli ma być inaczej, musimy to znowu przemyśleć.
Ale…
NIE DZIAŁA
Przemyśleć cały układ.
Rozumiem, ale brakuje nam na to powierzchni.
- Przepraszam. - Śmiało.
Będzie zbyt ciasno.
Mogę do ciebie oddzwonić?
Dzięki.
Przepraszam, to było nieuprzejme. Śmiało.
- Na pewno? - Tak.
- Mogę poczekać. - Potrzebuję kawy.
Nie ma sprawy.
Ciężki dzień?
Wszyscy chcą wszystko na już.
Mogłem zaczekać.
To nie tak. Dziękuję. Miałam na myśli klientów.
Chcą zwrócić na siebie twoją uwagę. I nie winię ich.
Z pewnością wiele osób chce zwrócić na siebie twoją uwagę.
- Żyjesz? - Jesteś Obdarzonym.
- Zrobiło się zimno? - Nie zauważyłam.
A to jakiś problem?
Nie, ale muszę już iść. Mój syn ma dzisiaj szkolenie.
Masz coś do nas?
W końcu jesteś w naszym ośrodku. Założyłem, że jesteś jedną z nas.
Nie jestem. I uwielbiam Obdarzonych.
Masz ich wśród przyjaciół.
- Ale nie szukam takiego faceta. - O to tu chodziło?
Wybacz. Nie chciałam cię urazić.
Nic z tych rzeczy. Tylko nas nie lubisz.
- Mam swoje powody i pełne prawo. - Pełne prawo?
Za co?
Nie chciałem cię urazić moimi mocami.
- Dlaczego za mną idziesz? - Nie idę.
- Wydaje mi się, że jednak tak. - Nie.
- Mogłaś po prostu poprosić o mój numer. - To mój syn.
- Dion! Jak leci, kolego? - Siema.
- Tevin. Twój nowy trener. - Nie wiedziałam o tym.
Suzanne Wu miała…
Di, poczekaj.
Jest na ciebie zła.
Zauważyłem.
- To prawdziwy cud, Suzanne. - Dzięki, David.
Wiedziałem, że jesteś zdolnym naukowcem, ale do tego trzeba wizji.
Nie zaczynaliśmy od badania Obdarzonych,
ale dzięki obecnej wiedzy wiemy, że nie możemy tego ignorować.
Oczywiście.
Wyobrażasz sobie, co będzie, gdy będziemy w stanie kontrolować ich DNA?
Farmer mógłby położyć kres głodowi na świecie.
Zwolnij. Chcemy im pomóc, a nie ich wykorzystać.
No tak, ale jako naukowiec na pewno dostrzegasz takie możliwości.
Widzę niebezpieczeństwa, więc skupmy się na obecnym celu.
Odwróceniu martwicy po działaniach Zgiętego Człowieka.
„Zgięty Człowiek”. To jakiś kryptonim?
Tak Dion nazwał Pata Rollinsa w jego nowej formie.
To od błyskawicy.
Jasne.
Cóż, nie próżnował. Satelita namierzył dwa nowe miejsca.
- W Maroko i Rzymie. - Kiedy się pojawiły?
- Standardowo trzy miesiące temu. - Użyto tej samej ściemy?
Toksyczne odpady. BIONA znów ratuje planetę.
Prześlij wniosek, to zatwierdzę wydatki.
- Co? - Nic.
To trochę zabawne, że jesteś moją szefową.
Będzie to problemem?
Skądże.
Ani trochę. Wszystko gra.
Może drink po pracy? Na dowód dobrych relacji.
Nie sądzę, by…
Nicole! Właśnie do ciebie szłam.
Poznaj Davida Marsha, nowego wiceprezesa ds. operacyjnych.
Przeszedł do nas z działu zagranicznego. Kiedyś pracowaliśmy razem.
- Owszem. - Miło mi.
To zaszczyt móc panią poznać. Ma pani wyjątkowego syna.
Ale dobrze pani o tym wie. Pora na mnie.
- Dion ma nowego trenera? - Margaret nie dawała rady.
Potrzebuje lepszego.
Sam jest jednym z Obdarzonych!
Jest też zawodowym biegaczem i byłym trenerem olimpijskim.
A wiesz, kim nie jest? Patem.
Ma moce, których ja nie mam. Trochę mnie to stresuje.
Wiem, ale nie możemy ignorować tego, że Dion dorasta.
Ośmiolatek słucha się mamy, a dziesięciolatek woli znajomych.
Musimy znaleźć mu wzór do naśladowania.
- Tevin się nadaje. - Oblał mnie mlekiem.
- Co? - No, nie do końca.
Ale mógł temu zapobiec.
O czym ty mówisz?
Macie zepsuty ekspres do kawy.
Niezwłocznie się tym zajmę.
- Kolejne dziury? - Namierzyli dziś dwie nowe.
Pojawiły się w tym samym czasie jak ta za szkołą Diona?
Trzy miesiące temu.
Co się wtedy stało?
Dobre pytanie.
Zaufasz mi w sprawie Tevina?
Walczyliśmy razem z potworem.
Ty walczyłaś? Myślałam, że od razu padłaś.
Nie masz litości, co?
- Kule ognia? - Tak.
- Teleportacja? - Też.
- Niewidzialność? - Tak, ale nadal tylko ręka.
- Nadal się liczy. Nienamacalność? - Coś takiego?
Co to ma być?
Nie wiem. Nie znam tego słowa.
Więc wymyśliłeś jakąś moc?
I tyle? Będziesz tylko zadawał pytania?
Pokaż, co umiesz.
To wszystko?
Co tam?
Co wy robicie?
Dion, daj mi pogadać z Tevinem.
- Mogę pograć na telefonie? - Jasne.
Super!
Niech mówi tylko ona.
Miałem wszystko pod kontrolą.
Wiem. Inaczej nie miałabym już twarzy i włosów.
Przepraszam za moje zachowanie.
Miałam złe doświadczenia z Obdarzonym.
W sumie to mało powiedziane. Było to traumatyczne dla mnie i Diona.
Odsłoniłam się przed nim i prawie nas zabił.
- Przykro mi. - Mnie również.
Ale Suzanne mówiła, że taki nie jesteś. A jego już nie ma w naszym życiu.
Żałuję, że pozwoliłem, by ekspres cię opryskał.
Poważnie. Użyłem mocy, by postawić na swoim.
- Tak nie można. - Było to zabawne.
Może nie wtedy, ale teraz tak na to patrzę.
Zaczynamy od nowa?
Dobrze.
Obiecuję, że będzie ze mną bezpieczny.
Oboje będziecie.
Tutaj walczyłeś z Dionem?
Tak.
Ale nie mogłeś go pokonać.
Tym razem przybywam z całą armią.
Jakim cudem?
Co tu robisz, chłopcze?
Zakaz wstępu.
Chce ci się spać.
Zaraz mnie udusisz!
Dlaczego nie dałaś znać? Odebrałabym cię z lotniska.
Po trzech miesiącach przestałam cokolwiek planować.
- Świetnie wyglądasz. - Dzięki. Ty też.
Niezły kwadrat!
- Opowiadaj, jak było w Ghanie. - Odmieniłam swoje życie.
- Ciociu Kat! Wróciłaś! - Ale wyrosłeś, Robaczku.
Mam tonę pamiątek, ale nie wiem, w której torbie.
Rozpakujesz się jutro. Pora spać.
- Muszę nagrać film dla taty. - To pośpiesz się.
- Co masz do picia? - Co tylko chcesz.
Mów, co u ciebie.
- Czego szukasz? - Telefonu.
Zgubiłeś go?
- Nie, mam go w plecaku. - Obyś nie zgubił.
- Nie zgubiłem. Dobranoc! - Dobranoc, skarbie.
Nadal nagrywa filmy dla Marka?
Jeśli Mark wróci, szybko wszystko nadrobią.
Ale przecież nie wróci. Nie żyje.
Wiem. I do pewnego stopnia on pewnie też.
Tak sobie z tym radzi.
Tęskniłam za tobą.
Nie, nie…
Gdzie mój telefon, Szczypku?
Miałem go po szkole i u Tevina.
BIONA!
Miałem go na szkoleniu.
Uwielbiam alkohol na kolację.
Fajne bransoletki. Podzielisz się?
Dałabym ci tę, albo to był prezent.
- Od kogo? - Poznanej dziewczyny.
A ile dziewczyn zdarzyło ci się…
Muszę. Jeśli go zgubiłem, to mama mnie zabije.
BIONA nie jest daleko. Dam radę.
Zdążę! Zaraz wracam.
Moment.
Jest!
Nadrabiałam stracony czas.
A ty poznałaś kogoś, gdy mnie nie było? Czy mam pozakładać ci profile?
Dion ma nowego trenera, Tevina.
Tevina? No to nawijaj.
- Jest zacny? - O tak.
Zacny trener.
- Dlaczego nie zostawiłaś rzeczy w domu? - Sprzedałam go.
- Czyli przyjęłaś ofertę kupna! - Tak. Mam już kasę.
Gdzie zostaniesz?
Na razie tutaj. O rany, zabrakło nam wina.
Umieram też z głodu. Masz coś do żarcia?
Płatki? Kto je jeszcze jada?
Suzanne! Poczekaj.
Jest już późno. Muszę jechać do domu.
Odczyty dziury w Atlancie wystrzeliły poza skalę.
Tylko tam?
Tak. Wygląda to tak, jakby coś zaraz miało wybuchnąć.
- Dzwoniłeś do technika na miejscu? - Próbowałem, ale nie odbiera.
BIONA i jej zawodowcy.
Musimy potwierdzić tożsamość. Wezwijcie wsparcie!
Nie odbiera.
Jedź tam i daj znać, co się dzieje. Nikt nie może się o tym dowiedzieć.
Uwaga. Wykryto intruzów.
Ochrona ma stawić się przy głównym wejściu.
Uwaga. Wykryto intruzów.
Znalazłem telefon.
Coś dziwnego dzieje się przy dziurze.
Boże.
No proszę.
Zbiorę dowody dla Esperanzy.
Nie uwierzy w to. Dobry Boże.
Ręce do góry!
Idźcie od prawej.
Nie ruszaj się!
Ręce na widoku!
Co się dzieje?
Pat.
- Jak… - Nie mam już żadnych mocy.
Chcę wam pomóc.
Pomóc?
Musisz mi uwierzyć. Nadciąga coś straszliwego.
Na kolana!
Napisy: Krzysiek Igielski