SERIAL NETFLIX
Zostawcie mnie!
Brayden, co ty wyprawiasz?
Szukasz kogoś?
Jak się tu dostałeś?
- Pamiętałem drogę. - Nie potrafiłeś tego!
- Mogę wymyślać nowe moce. - Nie! Dion! To moje miejsce!
Tylko ja mogę cię tu zapraszać.
Brayden? To ty?
Brayden?
- Chcę do mamy. - Musimy się stąd wynosić!
Brayden?
Boisz się i dlatego Brayden tak się zachowuje!
- Chodźmy do twojej mamy. - Gdzie jesteś?
Chcę do mamy!
Trzeba cię uwolnić!
Zostaw go! Nie możesz tu przebywać!
- Przestań! - Chodź!
- Nie rób tego! - Szybko!
- Uciekamy! - Nie!
Gdzie jesteś, synku?
Mamo!
- Chodź tutaj! - Mamo!
- Dzięki Bogu. - Bałem się, mamo.
Przestań! Nie rób tego!
Wynoś się!
Uciekł?
Dion! Szybko! Musimy uciekać.
Brayden, poczekaj!
Wracaj!
Nie odchodź! Poczekaj!
Poczekaj!
Co się dzieje?
Koniec wakacji.
NUMER 206: 36 DOBRYCH GODZIN
Masz wybór.
Mam najlepsze szacunki.
Przy takim tempie twoje ciało ulegnie pełnej przemianie w niecałe dwa dni.
To jaki mam wybór?
Przeprowadzono kolejne badania serum.
Okazuje się, że poza innymi skutkami powstrzymuje rozmnażanie się pasożyta.
Przez „inne skutki” rozumiesz to, że serum zabiło tamtego gościa?
Tak. Serum jest toksyczne dla pasożyta, ale także dla pacjenta.
Uważamy, że w twoim przypadku, jako że przemiana dopiero się zaczęła,
podanie bardzo małych dawek
powstrzymałoby tworzenie zarodków.
- Nie zarażałabyś. - Póki bym regularnie to brała.
To tymczasowe rozwiązanie.
Serum nadal będzie cię powoli zabijać, ale mogłabyś wrócić do domu.
Spędzić resztę tego czasu z Dionem.
Ile mam czasu?
Trzy dawki, każda na 12 godzin.
Czyli 36 godzin?
Mniej więcej.
- Co jest? - Zaraz wrócę.
Jasne.
- Wszyscy cali? - Dzięki Dionowi.
- Ilu Obdarzonych nie wykryliście? - Nie wiem.
Chcę pogadać z mamą.
Źle się czuje. Właśnie się nią zajmujemy.
- Chcę się z nią zobaczyć! - Za moment. Opowiedz o tym chłopcu.
- Ma na imię Brayden. - Dobra, pomyślmy.
BIONA może wysłać do niego zespół.
Coś jak SWAT?
- Mógłby tu z nimi wrócić i… - To tylko dzieciak.
- Który chciał nasłać na ciebie Tevina. - To nie SWAT.
To naukowcy szkoleni do opanowywania różnych sytuacji,
którzy mogą namówić go, by tu z nimi wrócił.
Jeśli wiecie coś więcej o nim…
- Widziałem numer rejestracyjny samochodu. - To pomoże.
A jego rodzice? Wiesz, jak się nazywają?
Nie, ale chodzi do mojej szkoły.
- Weźmiemy adres i odwiedzimy go. - Ja pojadę.
Wiem, jak wygląda on i tamto auto. Mogę ochraniać zespół.
Chodźmy do mamy.
A teraz wyślą zespół do jego domu.
- Coś jak SWAT? - Niby nie, ale martwię się.
Próbował cię skrzywdzić.
Ale nie musi być zły. Pokazał mi pałac wspomnień.
- Pałac wspomnień? - Miejsce w jego umyśle.
Widziałem go tam. Był mały i wołał mamę. Zmarła, gdy miał cztery lata.
Niech go nie krzywdzą.
Jesteś bardzo miły, ale…
Wiem, co czuje.
Jeszcze tego nie rozumiem, ale teraz wiem, co czuje.
Bardzo się boi.
Kiedy stąd wyjdziesz?
Gdy upewnią się, że nie zarażam.
Chcę wrócić do domu.
Ja też.
Mam prośbę.
- Powiedz cioci Kat, że wracam. - Super!
- Spotkamy się na zewnątrz. - Dobrze.
Mieliśmy wrócić do domu, ale nie było mowy o lekcjach!
Jutro otwierają szkołę.
Czekają cię lekcje i próby do występu, więc do roboty.
Powiesz mi, co się dzieje?
Zostały dwie dawki.
Spowolnią infekcję.
Nie będę zarażać przez 36 godzin.
A co nastąpi potem?
Koniec.
Że co?
O nie.
BIONA ma tyle technologii i stać ich tylko na to?
To cud, że w ogóle żyję. No i zapewnili mi jeszcze 36 godzin.
- Zaraz tam pojadę i coś wymyślimy. - I stworzycie lek do jutra?
Nie chcę umrzeć pod nożem.
Dion ma uzdrawiające moce. Może mógłby ci pomóc.
Ostatnim razem prawie zginął.
Jest już starszy i silniejszy.
Nie będę ryzykować życiem mojego syna.
- Dlaczego się poddajesz? - To nie tak.
Nie rozumiesz?
To dla mnie koniec.
I sama jestem sobie winna, Kat.
Mogłam nie wchodzić do leja, ale to zrobiłam i…
teraz nie będzie mi dane to, czego pragnęłam najbardziej,
czyli wychować syna.
Jeśli to zażyjesz, umrzesz.
- Nie mogę się na to zgodzić. - Inaczej przemienię się w potwora.
W bezmyślną, nieludzką istotę.
Nie.
Wolę zapewnić Dionowi jeszcze jeden idealny dzień.
Pójdzie do szkoły i wystąpi w musicalu.
Będziemy to oglądać. Zobaczy, jak dumna z niego jestem.
Nie mogę cię stracić.
Nie mogę…
IDEALNY DOM NA SPRZEDAŻ
- Idziemy na tyły. Sprawdzimy cały teren. - To ten samochód.
Jest ktoś w domu?
Możemy wejść?
Proszę pana?
Słyszy mnie pani?
A pan?
Zabierzmy ich.
Nie chcę cię oglądać ani nikogo krzywdzić!
Twoje zdanie się nie liczy.
Potrzebujesz mnie! Inaczej umrzesz!
Dzięki tobie jestem już silny.
Kłamiesz!
Użyj swojej mocy, by dokończyć to, po co tu przybyliśmy!
Nie!
To nie była prośba!
Chcesz zrobić chmurę z klocków Lego?
Dzięki temu nasz Trójkąt Bermudzki będzie mógł pochłaniać statki.
To będzie huragan, monsun, depresja tropikalna?
Wszystko w porządku?
Zniknął.
- Kto? - Brayden.
Jakby nagle zniknął, ale wszystko boli mnie, jakby…
Nie żyje?
Nie wiem.
Po prostu…
zniknął.
Chodź do mnie.
Pojechałam do BIONA. Właśnie dlatego chciałam zostać lekarzem.
Kocham cię.
Mamo?
Cześć.
- Wszystko gra? - Pewnie.
Chcę poruszyć temat moich słynnych naleśników.
- Zrobisz je? - Nie ja, tylko ty.
- Nauczę cię. - Kto pierwszy w kuchni!
OTWARCIE PO WYCIEKU GAZU
Po nawałnicy skarg od zapracowanych rodziców
kurator zatwierdził ponowne otwarcie McKoy.
Wcześniej zamknięto ją przez wyciek gazu z pobliskiego leja…
Debile.
Te 36 godzin to wszystko, na co was stać? Nicole ma sobie umrzeć w domu?
- Robimy, co możemy. - Próbowaliście zneutralizować chorobę?
- Przeciwciałami z istoty? Tak. - A antybiotykami? Kompleksami metali?
Laboratorium próbuje wszystkiego, w tym każdej twojej sugestii.
Pracują nad tym najlepsi ludzie i sprowadzamy kolejnych.
- Nie mogę jej stracić. - Nie dopuścimy do tego.
Przetrzep mąkę.
Nabieramy, wyrównujemy i wrzucamy.
Rozbijamy o stół.
Delikatnie.
- Przepraszam. - Napełniaj.
Daj mi dwa.
Dobra robota.
Śniadanie Umysłoruszacza.
To Esperanza.
Siema. Co tam?
- Potrzebuję pomocy. - O co chodzi?
Pan Kwame jest bardzo wymagający.
Może twoja mama mogłaby mi pomóc?
Cześć. Nie ma sprawy.
- Przebierz się. - Dobra.
Nie może wiedzieć, że do was dzwonię.
Mówi, że spektakl to jego wizja.
Nie miałby nic przeciwko. Wie, że chodzi o dobrą zabawę.
Na pewno? Proszę mu nie mówić.
Dobrze. Kiedy chcesz się spotkać?
- Teraz. - Teraz?
Do dzieła.
To potencjalny zasięg pacjenta zero przed schwytaniem.
Wypatrujemy osób z objawami w lokalnych szpitalach.
Na razie nikogo nie mamy, ale to tylko kwestia czasu.
Nie mamy go.
Był moim pacjentem.
Czy by nie była ta choroba, rozprzestrzenia się.
Wezwałam najlepszych epidemiologów. Są już w drodze.
Któryś z nich współpracował z Obdarzonymi?
- Nie. - A ilu z nich śledziło rozwój choroby?
Muszę brać w tym udział.
Kat. Wpadłaś do nas.
- Podamy sobie ręce albo się uściskamy? - Mów, jak się sprawy mają.
Wygląda to na zakażenie pierwotniakowe,
które dociera do krwi i szybko się namnaża.
Serum powstrzymuje zakażenie,
ale nie ratuje sypiącego się układu odpornościowego.
- Nadal nie znamy powodu. - Jaki masz teraz plan?
Wyodrębniliśmy dodatkową nić DNA Obdarzonego.
- I niby ty to zrobiłeś? - Nie. Młoda kobieta imieniem Janelle.
Potrafi rozbijać rzeczy na podstawowe elementy.
To nieistotne.
Skoro pasożyt wnika do ściany komórkowej i zaburza jej działanie,
to może warto uzupełnić takie braki nićmi DNA Obdarzonych?
Coś jak superterapia genowa?
„Superterapia genowa”. Podoba mi się to określenie.
Mojej siostrze też by się spodobało. Jako że umiera.
Przepraszam. Proszę kontynuować.
Dzięki temu zwykły człowiek
mógłby zwalczyć pasożyta na poziomie komórkowym.
Pozostaje nam dobrać odpowiednie DNA Obdarzonego.
Odtwarzalna terapia genowa na bazie DNA Obdarzonego?
To może być sukces stulecia.
Przepraszam. Suzanne?
Możesz go wyprosić?
Nie, nie może.
Nie jest już moją przełożoną. Prawda, Suzanne?
Przykro mi.
Kiedy wy liczycie dolary, ja liczę, ile minut mi pozostało z siostrą.
Kończy nam się czas.
Nie przeszkadzam.
Poprosiłam Diona, by nie wchodził.
Mów, o co chodzi.
Pan Kwame oczekuje, że zaśpiewam kultową piosenkę,
ale ja to zupełnie zawalę.
Wcale nie. Zaprezentuj, jak to teraz wygląda.
A ja mówię ci
Że nie odchodzę
Lepszego od ciebie nie znajdę przyjaciela
O odejściu mowy nie ma
Nie ma mowy
Przerwijmy na chwilę.
- Mówiłam, że słabo to brzmi. - Tego nie powiedziałam.
Masz potencjał. Po prostu piosenka jeszcze ci nie siadła.
- Nie wiem, co zrobić z rękoma. - To nie one są problemem.
Może nie głównym. Wiesz, o czym jest ta piosenka?
- Nie. - No dobrze.
Grasz Effie, która jest bardzo utalentowana,
ale też problematyczna,
przez co wylatuje z własnego zespołu, a narzeczony z nią zrywa.
- Dlaczego wystawiamy ten musical? - Dobre pytanie.
Ale słowo się rzekło.
Najlepsze występy mają miejsce wtedy, gdy wykorzystujesz piosenkę,
by odpowiedzieć o sobie.
Mam dziesięć lat i nie mam narzeczonego.
Musisz wlać te emocje w piosenkę.
Nie zastanawiaj się nad słowami. Niech emocje płyną swobodnie.
Zawalę to i wszyscy mnie wyśmieją.
Nie.
Jeśli podzielisz się emocjami z widzami, oni też je poczują i wtedy cię pokochają.
MÓWIĄ, ŻE NADAL CHORUJESZ.
To co mam zrobić?
Myśl tylko o tej chwili.
Otwórz swoje serce.
Próbujemy?
SIMONE MÓWI, ŻE TO POWAŻNE. TRZYMASZ SIĘ? MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
- Dzięki za kawę. - Dzięki za spotkanie.
Szkoła Diona jest tuż obok. Chcę dziś do niego wpaść.
Miło mi, że mogę być twoją kawową…
Randką. Nazwijmy to kawową randką.
- Czyli to randka? - Pewnie.
Czyli można zaryzykować twierdzenie, że się spotykamy?
Zazwyczaj potrzeba do tego paru randek.
Ale w porządku, można tak powiedzieć.
Co do Diona…
Wiem, że dopiero zacząłeś go szkolić, ale naprawdę cię polubił.
Ciągle tylko mówi o waszych spotkaniach.
Wiem, że Kat o niego zadba.
- Ale nie jest Obdarzoną i… - Nicole.
Nie musisz o nic prosić. Będę go chronił.
Zawsze będę przy nim.
Obiecuję.
Bardzo ci dziękuję.
Powinniśmy jakoś to uczcić.
Nie zapomnę tego, ale co proponujesz?
Tutejsze pączki są przepyszne.
A skoro dzielę się nim z tobą, to samo w sobie jest to wyjątkowe.
Smacznego.
Kolejne badanie: chromosomy uzdrawiające z nićmi DNA osoby o mocy manipulacji.
To chyba najfajniejsza rzecz, jaką wypowiedziałem.
Pat?
Racja, pełne skupienie.
- Cholera. - Pasożyt jest zbyt agresywny.
Czyżby moce uzdrawiania i manipulacji łączyły się ze sobą?
To niemożliwe. Chromosomy nie powinny pasować.
Zupełnie jakby nici O-DNA mogły łączyć się ze sobą
bez względu na pochodzenie.
Czyli możemy łączyć ze sobą różne moce?
- Tworzyć nowe i… - Wstrzykiwać je.
Tak.
Teoretycznie można by dać komuś moc, które nie ma
albo zmienić już obecną.
Pomoże to Nicole?
Próbujcie do skutku. Wracam do pracy nad antidotum.
- Pat? - Idę.
Jaka byłaś w szkole?
W gimnazjum całkiem normalna.
Ale w liceum już roztrzepana.
- O nie. - Na studiach było jeszcze gorzej.
A ty? Pewnie zgarniałeś wyróżnienia i byłeś przewodniczącym samorządu.
Nie. Za bardzo się bałem takich rzeczy.
Ty się czegoś bałeś?
Tak.
Były to zaburzenia lękowe.
Ale wtedy o tym nie wiedzieliśmy.
Moi rodzice sporo pracowali. Miałem młodsze rodzeństwo.
Gdy zacząłem się nimi opiekować…
strasznie się bałem, że…
zgubią się albo coś im się stanie, a ja będę czuł, że ich zawiodłem.
Czasami było tak źle, że aż nie mogłem oddychać.
- Brzmi jak atak paniki. - Na pewno je miewałem.
Ale w mojej rodzinie nie rozmawiało się o zdrowiu psychicznym.
Musiałem nauczyć się to tłumić.
Wmawiać sobie, że nic mi nie jest.
- Tworzyłeś wokół siebie barierę? - Tak.
Dlatego zacząłem biegać.
Bo kiedy to robię…
jestem sam i mogę oczyścić umysł.
Działało to, dopóki nie pojawiły się moce.
- Na pewno ci to nie pomogło. - Nie.
To był powrót do dawnego życia.
Do lęków i stresu.
Najgorsze było to, że nie wiedziałem, co się ze mną dzieje.
Nie wiedziałem, co robić.
Czułem się, jakbym tonął.
Nie miałem do kogo zwrócić się o pomoc. Nawet do żony.
Byłej żony.
Odciąłem się od niej.
Nasze małżeństwo rozpadło się.
Dzięki temu dostałem pomoc.
Choć za mało i za późno. Nie chciałem popełniać tych samych błędów.
- Koniec z barierami. - Podoba mi się to. Koniec z barierami.
Tymi emocjonalnymi.
Pola siłowe mogę tworzyć bez wytchnienia.
Żałuję, że nie mamy przed sobą kolejnych takich spotkać, bo wtedy…
byłoby to spotykanie się.
Moglibyśmy uprzedzić nieco fakty i po prostu…
Tak to nazwać?
Dlaczego nie?
Wszystko gra?
Tak.
- Muszę wracać do domu. - Jasne.
Wiele dawnych pól bitewnych w okolicy Atlanty
znalazło się pod nowymi budynkami.
Na przykład tą szkołą.
Ale to, że czegoś nie widzimy, nie oznacza, że tego…
Jonathan?
Co się dzieje?
Brayden? Myślałem, że przepadłeś.
Najpierw zabiję wszystkich twoich bliskich.
Nie!
Jonathan, potrzebujemy cię!
Ocknij się!
Nie uciekniesz przede mną!
Co jest?
Naprawdę tu jestem? A może tylko w twojej głowie?
Nie możesz z nami walczyć, jeśli nie wiesz, kto jest prawdziwy.
Dlaczego to robisz?
Masz wszystko.
Dom, mamę, przyjaciół.
Ale teraz posmakujesz tego, jak wygląda samotność.
Moc Trójkąta!
Poddaj się, Brayden!
- Jesteś teraz po mojej stronie. - Nie.
Powiedziałem, że jesteś po mojej stronie.
Słyszałam.
Po prostu cię olałam.
Nie pokonasz Trójkąta Sprawiedliwości.
Nic z tego.
Po prostu nie dopasowaliśmy właściwej kombinacji DNA.
Wymieszam wszystko. Coś musi zadziałać.
- To zbyt wiele zmiennych. - Musimy spróbować.
Chyba coś mam.
Już wiem, jak działa antidotum Pata.
Wymieszałeś O-DNA z mocą uzdrawiania z nieaktywnym patogenem, tak?
Tak, by system odpornościowy mógł zniszczyć wrogie komórki.
A uzdrawiające DNA może przywrócić im stan sprzed zarażenia.
Ale komórki te nadal są atakowane, nawet gdy są już zdrowe.
Tak jak przy agresywnej chemioterapii.
Tak. System odpornościowy niszczy wcześniej zarażone komórki.
Im więcej zarażonych komórek…
Tym szybciej umiera pacjent. Tak jest z Nicole.
Dlatego pacjent tak szybko zmarł.
O-DNA nie działa. Potrzebujemy innego planu.
Przyjechali specjaliści.
Ale zanim tu wejdą, musimy porozmawiać na osobności.
Za chwilę. Odprowadźcie Pata do celi.
- Tak jest. - Przecież kieruję tu wszystkim.
Pomogłeś nam w trudnej chwili, ale przybyli już specjaliści.
Nie możesz mi tego zrobić. To moje badania i antidotum!
Chwileczkę. Uspokójmy się.
Sama mówiłaś, że potrzebujemy każdego.
Jego pomysły się nie sprawdziły.
Specjaliści sprawdzą jego pomysły, ale to bardzo poufne dane.
Musimy mieć zaufanych ludzi.
Żartujesz sobie?
Co jeszcze mam zrobić?
- Chyba w końcu zasłużę na przebaczenie? - „Zasłużysz”?
Ani trochę się nie zmieniłeś.
Zabiłeś wiele osób, Pat.
Myślałeś, że stworzysz lek i ogłosimy cię bohaterem?
Czyli nigdy nie opuszczę celi?
Plan się nie zmienia.
Będziemy próbować trwale usunąć z ciebie twoją moc,
abyś nikogo już nie skrzywdził.
Do tego czasu…
Idziemy.
Tracimy cennego eksperta. Cutler będzie wkurzony.
Mam to gdzieś. Rozejrzyj się.
Chcemy powstrzymać pandemię, która może przynieść nam zagładę.
Przestań myśleć o karierze i zawołaj tu tych specjalistów.
Przepraszam.
Proszę o uwagę. Oto wszystko, co do tej pory ustaliliśmy.
UWIELBIAMY NAUKĘ
- Dion. - Ani śladu po Braydenie.
- Chyba nikt niczego nie widział. - Dobrze, że zdążyliśmy posprzątać.
- Wybaczcie, że ukrywałem, że ma moce. - Przykro mi, że twój kolega to demon.
Sporo przeszliśmy, ale Trójkąt pozostał silny.
Niewidzialna Dziewczyna.
Umysłoruszacz.
Admirał Zagłady
- Dobra. - Zasłużył sobie.
Zjednoczona Trójca! Łączymy siły!
Trójkąt Sprawiedliwości!
- Tu jesteś. - Tevin!
Pokonaliśmy Braydena.
Wracamy do domu.
Mamo?
Co się dzieje?
Twoja mama jest chora.
- Nie chciała, żebyś się martwił. - Puść!
Mamo?
Dlaczego mi nie powiedziałeś? Mogę ją wyleczyć.
Mamo, obudź się!
Dion, odsuń się od niej.
Dion, nawet nie próbuj.
Jestem już starszy. Mogę cię uleczyć.
Przestań!
Mamo, proszę…
Nie! Ty naprawdę…?
Nie możesz mi pomóc.
Nie!
Napisy: Krzysiek Igielski