NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Hâlâ çiftçiyle konuşmadığını söyle.
Konuşmalarımı mı dinliyorsun sen?
Senin kız bana el salladı.
-Selam. -Selam.
Artık bu beni korkutmuyor, evli adam.
Pekâlâ.
Pat, tembel kıçını kaldır ve buraya gel, oluyor.
Hey.
Sıcaklıkta bir dalgalanma yaşıyor musunuz?
Evet, sıcacık çadırda saklandığın için
senin kız senden soğumaya başladı.
Hayır, Mark. Bir şey...
Mark?
Aman...
-Mark? -Pat, görüyor musun...
İyi misin? Radyasyon seviyesi tavan yaptı.
-Pat? -Mark.
Pekâlâ.
Mark?
Ne oluyor ya?
Mark, duyuyor musun?
Bu şeyin ortasında mısın?
Mark!
SAYI 109: FIRTINA ÖLDÜREN
Tamam, buraya bakalım.
Seçenekler bunlar. Peki.
Bir X-Men filmi var,
Godzilla'nın yeniden yapılmışı, Maymunlar Cehennemi devam filmi.
Film olmaz.
Peki, başka bir şey yaparız. Yürüyüşe çıkabiliriz.
Piedmont Park'ta müzik festivali var.
Umurumda değil. Burada olmana sevindim.
-Pat, konuşmalıyız. -Konu ne?
Bu yürümüyor.
Katılıyorum.
Bu yüzden, bence buraya taşınmalısın.
Hayır, ben...
Kişisel sorunlarım var.
İzlanda'dan beri bazı sorunlar yaşıyorum.
Mesafeden dolayı böyle konuşuyorsun.
Burada yaşadığında farklı hissedeceksin.
Nasıl hissettiğimi biliyorum.
Ama bunun değişeceğini söylüyorum.
-Dinlemiyorsun. -Mantıklı konuşmuyorsun ki.
-Aslında gayet net konuşuyorum. -Ama haksızlık ediyorsun.
Bizim için her şeyi yapıyorum.
Seni hep görmek için yolculuk ediyorum,
geçireceğimiz zamanı planlıyorum, her şeyi ödüyorum...
Sorun bu işte.
Çok abartıyorsun.
Çiçekler, yolculuklar. Annemin yaş gününü bile hatırlıyorsun.
-Bunun nesi... -Ama işler ters gidince deliriyorsun.
-Benden ayrılmaya çalışıyorsun. -Çalışmıyorum.
Ayrılıyorum.
-Nereye gidiyorsun? -Jill ile, kulübesinde kalıyorum.
Bunu planladın mı yani?
-Hey. Bunu konuşmalı... -Beni bırak, lütfen.
-Bu kararı tek başına veremesin. -Bırak beni!
Ne oluyor be?
Bunu niye yaptın?
Sorunlarım var dedim sana.
-Benim de var. -Pat?
Ne oluyor?
Durduramıyorum.
Aman Tanrım, Pat.
Pat, ne oluyor?
Pat!
Pat, dur!
Hayır.
Lütfen Pat.
Selam Esperanza. Benim, Dion.
Gerçi bana baktığın için bunu zaten biliyorsun,
o yüzden o kısmı keseyim.
Dion!
-Hey, iyi misin? -Gelmişsin.
Gitmeliyiz. Hemen.
-Niye? Dışarısı niye karanlık? -Hayır.
Arabaya binip buradan gitmeliyiz.
-Ama... -Aması yok!
Şimdi olmaz. Gidelim.
-Şey yapsak... -Dion!
Yamuk Adam geldi. Tamam mı?
Hadi. Kap eşyalarını.
-Gitmeliyiz Çimdik. -Acele et.
Çabuk.
Dion?
Nicole?
O kim?
Fark etmez. Onu sonra ararım.
Telefonunu kullanabilir miyim? Esperanza'yı aramalıyım.
-Şimdi olmaz. -Mecburum. Bana çok kızgın.
Oraya varınca bunu konuşuruz, tamam mı?
Nereye varınca? Nereye gidiyoruz?
Güvenli bir yere.
-Ne... -Selam.
Ne işin var burada?
Hastaneyi aradım ama orada değilmişsin,
ne zaman geleceğini bilmiyorlar.
Süresiz izindeyim.
Resmî olarak kovulmayı bekliyorum.
Neyse. Nicole nerede?
-Neyin var senin? -Ben...
Kardeşin için endişeleniyorum. Mesajlarıma dönmüyor ve ben...
Dion'u inciteceğidnen korkuyorum.
Dion'u incitmek mi? Ne alaka?
Aklı başında değil Kat.
Sinir krizi mi geçiriyor, bilmiyorum
ama yoldan çıkmış durumda ve onu bulmalıyım.
Son konuştuğumda gayet iyiydi.
Ne zaman konuştunuz? Çünkü...
Kim o? Nicole mu?
-Kendi işine bak. -Nicole muydu?
-Hatta gitmeni istiyorum. -Ee...
Bugün hiç havamda değilim, seninle uğraşamam Pat.
Bir saniye konuşur musun?
-Uyumak istiyorum. -Kat, acaba...
Üzgünüm, seni korkutmak istemedim. Ama ben...
Cidden endişeliyim.
Dion'un iyi olduğunu bilmeliyim.
Nicole'u telefona verip kafamı rahatlat
veya Dion'u nereye götürdüğünü söyle.
Yoksa polisi aramak zorunda kalacağım.
Bizimkileri görmeye götürdü.
-St. Louis'te mi? -Birkaç günlüğüne.
Ara vermeliymiş.
Ama endişelenmene gerek yok.
Nicole, Dion'un başına bir şey gelmesine izin vermez.
O çocuğu canı pahasına korur.
-Kat. -Neredesin?
Sana geliyordum ama telefonu açmadın.
Pat geldi, deli gibiydi ve seni arıyordu.
-İyi misin sen? -Hayır.
Mark'ı öldüren fırtına sadece bir fırtına değil.
Dion ona Yamuk Adam diyor. O...
-Bugün evimize yine geldi. -Yine mi? Ne diyorsun sen?
-Niye birini aramadın? -Doğaüstü bir fırtına bu, Kat.
Ama yapabileceğimiz bir şey olmalı.
Buraya gel, çözelim.
Hayır, uzaklaşmalıyız. Saklanmalıyız.
Nic, ne diyorsun sen? Nereye saklanacaksınız?
Sana söylemesem daha iyi.
Bu şey senin peşine de düşmesin.
-Niki. -Kapatmalıyım.
-Hayır, Niki. Bekle. -Seni seviyorum.
NICOLE NEREDESİN?
Ne yapacağını biliyorsun.
Selam Nicole. Benim.
Bak, bir hata yaptığımı biliyorum.
Çok üzgünüm, tamam mı?
Ama aptalca bir hata yüzünden
aramızdaki her şeyi sıfırlayamazsın.
Bu haksızlık. Bana da haksızlık Dion'a da. Ve...
SELAM DOSTUM! NEREDESİN...
Of ya. Pencereme tahta çakılıyor. Hapishanede gibiyim.
SELAM ESPERANZA. ORADA MISIN?
1 YENİ MESAJ
PAT SELAM DOSTUM! NEREDESİNİZ? SİZİ ÖZLEDİM!
KULÜBEDEYİZ. SEN NEREDESİN?
Eve gitmeliyiz.
Üzgünüm tatlım ama gidemezsin.
Esperanza mesajlarıma dönmüyor. Oradadır.
-Bizzat özür dileyebilirim. -Olmaz tatlım.
Pat ile de konuşmak istiyorum.
-Pat ile bir anlaşmazlık yaşadık. -Hangi konuda?
Sınırlar nedir, biliyor musun?
-Yakartoptaki gibi mi? -Gibi.
Ama insanların çeşitli sınırları olur
ve birisi bir şey istemediğinde, onu dinlemen gerekir.
Buna insanların sınırlarına saygı duymak denir.
Pat ne yanlış yaptı?
Benimle, istediğimden farklı türde bir ilişki istedi.
Öpüşmeli türden ilişki mi?
Önemli olan onu reddetmiş olmam.
Ama dinlemedi.
Benim adıma karar verebileceğini sanıyordu.
Sorun ne?
Sanırım Esperanza'nın sınırlarına saygı duymadım.
Peki, ne oldu?
Onu sandalyesinden sihirle kaldırdım.
Niye?
Hoşuna gider sandım ama çok kızdı.
Sandalyesinden kalkmak istediğini söyledi mi hiç?
Hayır ama Jonathan da onun gibi çok iyi çizim yapıyor.
Ve Zelda oynuyorlar. Ama Esperanza önce benim arkadaşımdı.
Böceğim.
-Eve gidiyorum ben. -Gidemeyiz.
Ben eve gidiyorum.
Dion! Bunu hâlâ yapabildiğini bilmiyordum.
Ben de!
Dur.
Arkadaşlarımı yüzüstü bırakmayacağım. Jonathan'ı da.
Abracadabra!
Işınlanma!
Odama değil.
Di...
Böceğim, yanlış yöne gidiyorsun.
Bence Çimdik senin için biraz endişeli.
Charlotte yalan söyledi.
Hangi konuda?
Gerçekten ihtiyacım olursa ışınlanabileceğimi söylemişti.
Işınlandın ya.
Gitmek istediğim yere değil.
Geri döndüğünde Esperanza ile aranı düzelteceksin.
Söz.
Hemen döneceğim.
LÜTFEN BANA GERİ DÖNÜŞ YAP
LÜTFEN KONUŞALIM!
ESPERANZA MEŞGULÜM
MCKOY PARK HALK MERKEZİ
BIONA EĞİTİM PROGRAMINA HOŞ GELDİNİZ
Selam.
İyi misiniz?
-Ne işin var burada? -Dion çağırdı. Bak.
Ama fırtına. Sen...
Arabayla gelmedin. Görürdüm.
Nasıl geldin?
Tahtaları pencereye sen mi çaktın? İyi iş çıkardın.
-Tüm geceni almış olmalı. Dion! -Hey, orada kal!
Bunlar tilkinin üzerindekilerin aynısı.
-Hasta mısın? Bu yüzden mi geldin? -Hayır.
Çağrılarıma veya mesajlarıma dönmediğin için geldim.
Beni kesip attın.
-Evimden defol. -Hayır, Dion ile konuşmalıyım.
-Dion! -Hayır dedim.
Dion!
Hayır. Dion.
İşte bu!
Dostum!
Yorulmuş olmalısın.
MCKOY PARK HALK MERKEZİ
Dion, neredesin?
Dion!
Başardı.
Bu harika.
Tilkiyi iyileştirdiği gibi seni de iyileştirebilir mi sanıyorsun?
Bu yüzden hastanedeydi. Kendini iyileştirtmeyi denedin.
Hey! Ben bir şey yapmadım.
Beni sevdiği için bana yardım etmek istedi.
Ben de onu seviyorum.
Seni de seviyorum.
Ama sen gidip her şeyin içine sıçtın.
-Onu incitmeyeceksin, değil mi? -Nicole.
Ne kadar acı çektiğime dair bir fikrin var mı?
Ölmeye ne kadar yakın olduğuma dair?
Herkese güç veren şey beni canlı canlı yiyor.
Sonra Dion o şifa yeteneğiyle geldi.
Ama bu onu öldürür.
Bu yüzden beni iyileştirmesini hiç istemedim.
Tamam mı? Ben aile olalım istedim.
Ben gider diğer güçlülerin gücünü emerdim.
-Hayır. Tanrım. -Onlar tükenene dek.
Mark'ı sen öldürdün.
Aman Tanrım.
New Orleans'a gideceğini bana söylemeliydi.
Birdenbire karşımdaydı. Duramadım.
-Hey. -Duramadım.
Konuşalım. Ne istiyorsun? Bunu nasıl düzelteceğiz?
Hayır.
-Bir yolu olmalı. -Hayır.
-Olmalı. -Hayır. Sen seçimini yaptın.
Ben de hayatta kalmak için yapmam gerekeni yapacağım.
Dion'u alamazsın!
Sahiden anlamıyorsun, değil mi?
SESSİZ ALAN
ATLANTA ÜNİVERSİTESİ MERKEZİ ROBERT W. WOODRUFF KÜTÜPHANESİ
Seni bildiriyorum.
-Ne yapacaksan yap. -Erkenden derslerim var.
O zaman yatsan iyi olur.
İçtin mi sen? Partiden mi geliyorsun?
Önümden çekil Brett.
İşe gelmeden önce veya işten sonra ne yaptığım
seni ilgilendirmez.
Çok fazla kitap çıkarmışsın.
-Pardon, ne? -En fazla dört tane olabilir.
Sendeyse...
-Altı. -Altı tane var.
-Ama kimse yok ki. -Kural kuraldır. Uygulamak benim işim.
Parti nasıldı?
-Bu yüzden geciktin, değil mi? -Geciktiğimi nereden biliyorsun?
Çünkü vardiyan saat birde başlıyor. Saat üçü geçti.
Buraya çok geliyorum. Sen de çok geç geliyorsun.
-Beni mi takip ediyorsun? -Hayır hanımefendi.
Ben eğitimi ve bilgiyi takip ediyorum.
-Bana kahve lazım. -Ben iki şekerli içerim. Sağ ol.
Ben garson değilim.
Garsonluk yaptığım diğer işim dışında.
Çok işin varmış. Niye öyle?
Babam dans bölümümün parasını ödemek istemediğinden olabilir.
Anlıyorum.
Onu arayabiliriz. Ben konuşurum.
Ne diyeceksin ki?
-Beni susturmaya çalışma. -Tamam, gel buraya.
Yaklaş.
Pekâlâ ukala çocuk, ona ne derdin?
Ona, sanat eğitiminin
en az matematik ve bilim kadar önemli olduğunu söylerdim.
Öyle mi?
Öyle.
-Adın neydi? -Mark.
Bu eleştirel düşünceyi geliştirir, yeniliği cesaretlendirir,
toplumla olan bağları güçlendirir.
Ben Nicole.
Biliyorum.
Babanı arayalım. Eğlenceli olur.
Eğlenceli olur...
Dion!
Jonathan. Bunu birkaç dakika içinde sunmamız gerekiyor.
-Konuşman gerekmeyecek demiştin. -O Dion kaçmadan önceydi.
Bu sıvı nitrojen kutusu niye çok küçük?
Sürücü ehliyeti olmadan İnternet'ten alabileceğimin en büyüğüydü.
-Geldim. -Konuşmam gerekmiyor mu?
Kaçtığım için ve Jonathan ile seni kıskandığım için özür dilerim.
Dur, ne?
Sorunsuzdun ama seni düzeltmeye çalıştım. Sen muhteşem bir arkadaşsın.
Lütfen beni gruba geri al. Bir daha sizi yüzüstü bırakmayacağım, söz.
-Tuhaflaştırıyorsun. -Biliyorum.
-Konuşmanı hatırlayacak mısın? -Sen kendininkini hatırlayacak mısın?
-Oley. -Oley.
Tamam, hadi gidip kendimizi gösterelim.
Hadi Fırtına Katili!
-BIONA Teknolojileri. Merhaba. -Suzanna Wu ile konuşmalıyım, lütfen.
Bekleyin lütfen.
-Merhaba. -Pat. Pat Rollins.
-Nicole, sen misin? -Fırtına o. Fırtına Pat.
-Dur. Ne? Ne diyorsun sen? -Pat Rollins.
Gözümün önünde kasırgaya dönüştü
ve Dion'u öldürmeye çalışıyor!
Dion'u öldürmek istese şimdiye öldürmüştü.
Hayır. Dion'un onu iyileştirmesini istiyor. Tilkideki gibi.
Onu öldürürse iyileştiremez.
Dion'un bunu istemesine ihtiyacı var.
Dion'un okuluna gidip Pat'in ona ulaşmasını engellemen gerek.
Tamam ama sen nasıl...
BIONA'da onca şey yapıyorsunuz.
Onun üstünde kullanın ve oğlumu kurtarın. Duydun mu?
Evet, kurtaracağım.
Evet.
MCKOY PARK
BIONA EĞİTİM PROGRAMINA HOŞ GELDİNİZ
Bilim fuarı burada mı? Teşekkürler.
Merhaba.
Bay Fry'ın sınıfından Hava Kontrol Takımı, lütfen sahneye gelin.
BIONA'NIN SPONSORLUĞUNDA ÖĞRENCİ YARIŞMASI
-Hey. -Pat!
Selam dostum.
Telefonunu kullanabilir miyim? Annemle tartıştım.
Biliyorum. Anlattı.
Kızdı mı?
Hayır, sadece iyi olduğunu bilmek istiyor.
Seni eve götürmemi istedi. Orada bizimle buluşacak, tamam mı?
Önce projemi halletmeliyim.
Çok endişeliydi. Bence...
Bence şimdi gitmeliyiz.
Ama bu bizi yetenekliler programına sokacak.
Jonathan'ı bile. Onu yüzüstü bırakamam.
Şey, annen çok şeydi...
Hayır! Söz verdim. Gitmiyorum.
Peki.
Ama...
Seninle bir konuda konuşmalıyım. Çok önemli.
Bir saniyeliğine benimle gelir misin?
Bir dakika sürmez. Sonra dönersin.
Tamam. Hemen geleceğim.
Hey.
Hey, bekle.
Tamam, dinle.
Benim için bir şey yapmanı istiyorum.
-Peki. -Peki.
O tilkiyi iyileştirdiğin gibi beni de iyileştirmeni istiyorum.
Ama bu beni hasta etmez mi?
Edebilir ama...
Ama seni iyileştirmeyi biliyoruz artık.
Yine başın mı yoksa...
Durum şu dostum. Sana söylediğimden daha hastayım.
Ben...
-Ölüyorum. -Hayır!
Dion, beni sen kurtarabilirsin.
Bunu benim için yapar mısın? Lütfen.
Anneme sorabilir miyim?
Hayır, o...
Burada değil ve fazla vaktim kalmadı.
Hemen yapman gerek.
Sen süper kahramansın, değil mi?
Süper kahramanlar insanları kurtarır.
Şimdi gerçekten süper kahraman olma fırsatın var.
Lütfen Dion. Tek umudum sensin.
Dion?
Esperanza. Dion nerede, biliyor musun?
Şuraya gitti. Akıl hocasıyla birlikte.
Aman Tanrım.
Oraya gitmeliyiz.
-Gidelim. -Tamam.
-Dion! Dur! -Pat'e yardım ediyorum.
Hayır, yapma.
-Devam et Dion. -Ölecekti.
-Hayır, seni öldürüyor. -O arkadaşım.
Yamuk Adam o!
Babanı öldürdü. Az önce beni öldürmeyi denedi.
Seni öpmeye çalıştı diye kızgınsın sadece!
Hayır.
Hey, sen ve ben varız.
Sen ve ben, tamam mı? Bana güvenmelisin.
Hayır!
-Dion, kaç! -Hey! Dion, başladığın şeyi bitir.
Ne yapıyorsun? Bırak onu.
Beni iyileştirmeyi bitirmezsen anneni incitirim, tamam mı?
Dion, kaç!
Beni iyileştir yoksa onu öldürmek zorunda kalırım.
-Dion! Hemen yap. -Hayır!
O hasta anne. Ona yardım edebilirim.
Dur! Onu iyileştirirsem artık kötü olmaz.
-Aferin sana. -Lütfen Dion. Yapma!
Dur!
Kaç!
Koş!
-Kapı nerede? Kapıyı görmüyorum. -Aşağıda.
-İşte oradalar. -Esperanza!
Koş!
-Koş! Hadi! -Koşun!
Koş!
Geliyor!
-Çabuk! -Bu gerçek!
Hadi Dion! Hadi Esperanza.
-Diğerini dene. -Şuraya gir.
Fırtına!
Al bakalım, fırtına!
İşe yaradı. Gitti.
-Hadi! -Çabuk!
Buraya!
-Hey, içeride kalın. -Hayır, sen de gel.
Bu deliceydi!
Bir dahakine fırtına dalgası falan getirsin.
-Ne yapıyorsun? -Zırh yapıyorum.
Niye? Burada güvende değil miyiz?
-Beni istiyor. -Niye?
O annemi incitmeden önce oraya çıkıyorum.
-Dion, delirdin mi? -Hayır Dion!
-O gidene dek burada kal. -Gitmeyecek.
-Yüzleşmeliyim. -Ama...
Esperanza, babamı o öldürdü.
Ne oluyor?
Hadi, gidelim.
-Kompresörü alın. -Hey!
Plan ne?
Fırtınanın merkezine sıvı nitrojen sıkıp soğutarak zayıflatmaya çalışacağız.
-Bu Dion'un bilim projesi. -Önce biz düşündük.
-Hemen dönerim. Kendinize dikkat edin. -Hayır, bekle!
Hayır!
Dion, dur!
Hayır!
İyi misin?
-Hadi. -Dion'a yardım etmeliyim.
-Ne lazım? -Metal.
Yıldırımsavar yapmak için.
O şeye çok yaklaşmam gerek.
Seni göremiyor. Sana hiç tepki vermedi.
-Beni bayılttı. -Kazayla.
İnsanlar fark edilmediğinde bunu anlarım.
Dion'u görüyor ama her niyeyse seni göremiyor.
Güçlerim olmadığından. Sadece gücü olanları görüyor.
Bu işe yarar mı?
Baba?
Hayır!
Buraya nişan al.
Yere yat!
Baba?
Baba!
-Yaptığımı gördün mü? -Gördüm böceğim.
Ben şey yaptım. O da...
Hepsini gördüm. Harikaydın.
Harikaydın.
Baba.
Hermit yengecim var, adı Çimdik. Esperanza diye bir arkadaş edindim.
Esperanza mı? Arkadaş edinmen harika.
Beni dinle böceğim.
Benim için bir şeyi hatırlamanı istiyorum.
Ama unutamazsın. Çok önemli.
Enerji asla ölmez.
Tamam mı? Sadece şekli değişir.
Yani o şey her neyse, hâlâ hayatta.
Bu yüzden dikkatli olmanı, güçlü olmanı istiyorum.
Bir gün dünyanın sana ihtiyacı olacak.
Ama kötü gitmediyse iyi de gitmez, değil mi?
Sen de hâlâ buralardasın.
Ne akıllı çocuk.
Seni geri getirmenin yolunu bulacağım.
Peki.
Sana her şeyi anlatmadığım için çok özür dilerim.
Sorun değil.
Gayet de sorun.
Doğru, kesinlikle sorun.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Dostum, bu muhteşemdi. İyi misin?
Hey, Dion!
-Buraya gel Dion. -Esperanza!
Özel olduğunu hep biliyordum.
Ama artık özel olmayı aşalı çok oldu.
Keşke seni sonsuza dek güvende tutabilsem.
Ama...
...o iş öyle yürümüyor.
Ne geliyor bilmiyorum.
Ama şunun sözünü verebilirim.
Gelen her neyse...
...önce beni geçmek zorunda.
Alt yazı çevirmeni: Anıl Can Çetinkaya