NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
HRABSTWO CLARKE, ALABAMA
Brayden?
- Hej. - Zapowiada się ciepły dzień.
Zaczniemy wcześniej?
Przygotuję jajka, które zebrałeś wczoraj.
No chodź.
Czas na zbiory. Gotowy?
Tak jest. Popatrz.
Spójrz tylko.
Róża mamy.
Coś ją wykopało.
- Korzenie wyschły. - Poczekaj chwilkę.
To kwiatki mamy. Wyleczysz je?
Zobaczę.
I co ty na to?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Postawimy tu ogrodzenie, żeby powstrzymać zwierzęta.
NUMER 104: WITAMY W FIRMIE BIONA. MAMY NADZIEJĘ, ŻE SOBIE PORADZISZ
Widzisz to?
W burzy widziałam sześć osób, a teraz spójrz na to.
Widzisz go?
Musimy się dowiedzieć, kto to wrzucił.
- Może coś wiedzieć o Marku. - Albo Dionie.
Przeszukałam całą stronę.
Nie ma danych kontaktowych.
Nie znajdziemy osoby, która ją założyła.
No tak.
- Daj mi chwilę. - Wszystko gra?
Migrena.
Masz migreny?
Tak, ale zaraz przejdzie.
Kat już jedzie, może ona...
Wszystko gra, dzięki.
Nie chcę iść do lekarza.
Ale czemu?
BIONA ma wyśrubowane standardy zdrowia pracowników,
którzy, tak jak ja, jeżdżą po świecie.
Nie chcę dać im wymówki do zwolnienia.
Nie zrobiliby tego.
Szefowa za mną nie przepada.
Jako inżynier Marka byłem ważny, ale teraz...
To ból głowy.
Dam sobie z nim radę.
- Dobra? - Jasne.
Daj to Dionowi i przeproś, bo nie będę na imprezie.
Sama mu to powiedz. Dion!
Jest tu?
- Cześć. - Hej.
- Ciocia Kat! - Hej, mały.
Andre też ma urodziny, przyjęcie jest u niego. Przyjdziesz?
Niestety nie dam rady.
- Muszę pracować. - O nie.
Ale...
Kupiłaś mi prezent?
Owszem.
Ja...
Składałem klocki,
Sokół Milenium, 1300 części.
Trochę mnie poniosło.
Moja relacja z Lego nie jest zdrowa.
Kupiłaś mi iPada?
Sama mam nowy model.
I nie martw się,
ma kontrolę rodzicielską.
Ściągnęłam też Reptile Repo.
Gdybym chciała mu kupić iPada...
Nie stać się na to.
Mamy zasady dotyczące elektroniki.
ESPERANZA: POGRAMY? GDZIE JESTEŚ?
Kontroluję wszystkie sprzęty.
To tylko iPad.
Następnym razem spytaj.
Powinniśmy już iść.
Czas na nas.
- Dziękuję, ciociu. - Nie ma za co.
Pamiętaj o plecaku.
No już.
- Cześć, Pat. - Pa.
- Pa, młody! - Pa!
- Kto ostatni ten skisł! - Hej!
- Znowu omija szkołę? - Dzień administracyjny.
Cały ranek próbowałam go czymś zająć,
a mam dzisiaj pięć rozmów.
Willa poleci cię w grupie tanecznej.
Musisz tylko porozmawiać z Kwame.
Ale nie chcę. Od kiedy rozmawiasz z Willą?
Dzwoniła do mnie, bo się o ciebie martwi.
Nie musi.
Sama sobie radzę.
Jak na studiach.
I znowu twój wielki moment.
Nie tobie odcięli fundusze.
To nie ja rzuciłam studia.
Nie ja ze wszystkiego zrezygnowałam.
Choć raz stanęłabyś po mojej stronie.
Kto był na każdym twoim występie?
Kto woził cię na próby? Kto pierwszy wstawał do bisów?
- Kat... - To nie koniec.
Masz rację, wtrącam się, ale to dlatego,
że bardzo mi na tobie zależy.
Staram się być dobrą ciocią dla Diona, a kiedy trzeba,
kopię cię w tyłek.
Zawsze jestem po twojej stronie, zapamiętaj to.
I czemu masz Lego w ścianie?
Nie chwyciłaś tej części, w której mówię,
- że mam pięć rozmów? - To jakoś zignorowałam.
Do wieczora znajdę sobie jakąś pracę, dobrze?
Wszystko gra.
- Na pewno? - Tak.
I rozmawiałam z Dionem o nauczycielu-rasiście.
Co powiedział?
Że to niesprawiedliwe.
Fakt.
- Muszę lecieć. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Do zobaczenia.
- Naprawię to. - Mam nadzieję.
GDZIE ROBISZ URODZINY?
Sto lat, Dion.
Wiesz, że iPad ma wyłącznik?
Wszystko gra?
Będę bezdomny?
Co? Nie.
Mama ma dzisiaj pięć rozmów.
Będzie dobrze.
Mam nerdowską teorię,
jak działa twoja moc.
Kryptonit?
Nie! To nie ma sensu.
Myślę, że twoja moc pochodzi z natury.
Tu chodzi o pogodę. Moim zdaniem rozchodzi się o jony.
Jony?
To maleńkie molekuły z ładunkiem elektrycznym,
które są wszędzie, choć nie widać ich gołym okiem.
- W samochodzie? - Zdecydowanie.
Kolejny nerdowski fakt:
jony w naszych ciałach różnią się od tych w powietrzu.
- Czemu? - Równowaga w naturze.
Czasami kiedy pada czujemy się źle,
bo jony w powietrzu wpływają na jony w naszych ciałach.
Wyobraź sobie wielką burzę,
która zmienia jony w twoim ciele.
Przez to masz wpływ na prąd elektryczny i kontrolujesz otoczenie na poziomie...
molekularnym.
Co?
Dobra...
Unosząc jabłko, tak naprawdę nie ruszasz samego jabłka.
Poruszasz miliony jonów.
Jabłek nie ruszam.
To mogą być chrupki serowe.
Poruszasz jony.
W twoim przypadku wszystko bierze się...
stąd.
Im lepiej kontrolujesz emocje,
tym lepiej kontrolujesz swoje moce.
Widziałem gościa, który wstrzymuje oddech na 9 minut.
Do końca życia ma pizzę za darmo.
Musimy się tym zająć.
Ile wytrzymasz?
Zmierzę czas.
Muzyka jest za głośno?
Ściany się ruszają.
Masz chwilę?
Promuję tego gościa.
Na Twitterze śledzi go sto tysięcy osób.
Mama mówi, że jesteś przedsiębiorczy.
Tak powiedziała?
Przedsiębiorczy?
- Potrzebuję przysługi. - Tak?
To raczej zlecenie.
Zapłacę ci.
Znajdź osobę, która wrzuciła to do sieci.
To zrzut ekranu.
Chcesz adres?
Nie, kumpel da sobie radę.
Gość znajdzie wszystko.
- Jak szybko? - A ile płacisz?
No tak.
Co to jest?
Dwadzieścia dolarów.
- Już trzydzieści. - O Boże.
Dobra...
Przyglądnijmy się liczbom.
- Nie umiesz tańczyć. - Co?
Mówię wprost, że nie umiesz tańczyć.
Ale jest nadzieja.
- Oto ja. - Tak mówisz?
Posłuchaj mnie,
moi znajomi biorą 150 dolarów za godzinę.
Dam ci trzy lekcje.
Są warte 450 dolarów.
Po co mi choreograf?
Robisz imprezę taneczną, a nie umiesz tańczyć?
Co za wstyd. Chcesz się wstydzić?
- Nie. - To jak, umowa stoi?
W BIONA staramy się zrozumieć, przewidzieć
i odwrócić bieg grożących nam wydarzeń.
Jesteśmy BIONA.
Tworzymy rozwiązania klimatyczne dla lepszego świata.
BIONA INITIATIVE
Gotowy na wycieczkę?
Dziwnie tu być bez taty, co nie?
- Nie musimy zostawać. - Chcę zostać.
Ryby!
Tata trzymał w biurze paczkę karmy dla ryb.
Pozwalał mi je karmić.
To prawda, pamiętam.
Coś się stało?
Gdzie Zielony?
Nie wiem.
Jak wygląda?
- Jest zielony. - No tak, jasne.
Dobre imię.
Wiesz co?
Słyszałem plotkę,
że chciał wrócić do oceanu i...
właśnie tam teraz jest.
Zielony żyje teraz w oceanie.
Zdechł, prawda?
Prawie na pewno tak. Przykro mi.
- Wszystko gra? - Miał dobre życie.
Świetne życie.
Co tam jest?
To pomieszczenie L5, czyli jedno z naszych laboratoriów.
Mogę wejść?
- Niestety, nie mam tam wstępu. - Czemu?
To bardzo dobre pytanie.
Może ludzie mnie nie doceniają?
Albo nie chcą widzieć, jaki jestem świetny.
Wiesz co?
Chodźmy, to pokażę ci coś fajniejszego.
No już, lecimy.
SUZANNE WU PREZES
Dużo tu telewizorów.
To tutaj monitorujemy dziwną pogodę z całego świata.
- Tak jest. - Tornado?
Na oceanie?
To trąba wodna na Oceanie Indyjskim.
- Super. - Podoba ci się?
Ja to zaprojektowałem.
Ty zrobiłeś te telewizory?
Nie telewizory.
Warunki pogodowe włączają transmisje.
Jeśli coś zaczyna się dziać,
my zaczynamy oglądać.
Spójrz, tu zbliżają się ulewy.
- To Szanghaj. - Czerwony?
Dokładnie tak, ale popatrz,
w tym samym czasie w Tasmanii jest susza.
A gdyby oni wysłali trochę wody do tych tutaj?
BIONA już nad tym pracuje.
- To by... - Co się dzieje?
- To moje biuro, Pat. - Wybacz.
Wiem o tym, ale pomyślałem,
że chętnie poznasz syna Marka.
Dion, to moja szefowa, pani Wu.
To jest Dion? Bardzo długo cię nie widziałam.
Suzanne.
Pracowałam z twoim tatą.
Była pani w tym filmie.
- Jest pani naukowcem? - Owszem.
Twój tata był jednym z najlepszych.
Ile masz lat?
Prawie osiem, a pani?
- Więcej. - Dwadzieścia pięć?
Powiedzmy.
- Brakuje nam twojego taty. - Nam też.
Mam trochę wolnego czasu, mogę cię oprowadzić.
- Jeśli Pat się zgodzi. - Prowadź.
Chodźmy.
- Ma pani ładne buty. - Dziękuję. Ty masz fajny plecak.
- Lubię kosmos. - Ja też.
Agencja pracy tymczasowej J.O.B. Z kim panią połączyć?
Dzień dobry, jestem umówiona na rozmowę o pracę.
Proszę wypełnić te dokumenty.
Pisze pani bezwzrokowo?
Wymagamy znajomości Worda, PowerPointa...
Potrzebujemy referencji.
- Przeprowadzi się pani? - To za wysokie kwalifikacje.
Brakuje pani doświadczenia.
Cześć, Willa.
Możesz porozmawiać z Kwame w moim imieniu?
Tak, mogę przyjść dzisiaj.
MARK WARREN
Powinniśmy już iść.
Macie ochotę na lody? Bo ja mam.
Nasz kucharz robi najlepsze na świecie lody czekoladowo-miętowe.
Czas na deser?
Chodźmy.
Dołączę do was na dole.
Jak tam poszukiwania pracy?
Pięć rozmów i dalej bezrobotna.
Przykro mi. Gdzie teraz jesteś?
W studiu tańca.
Tańczysz?
Nie.
Stoję na zewnątrz.
Koleżanka mnie poleciła.
Mam porozmawiać z jej szefem o pracy.
To dobrze.
Prawda?
Kiedyś byłam tu solistką.
Jak mam do nich wrócić po prośbie?
Tak po prostu.
Nie jestem gotowa. A co u was?
Jest super.
Mówiłem, że szefowa mnie nienawidzi?
- Tak. - Naprawdę? Dobra.
Nienawidzi mnie bez zmian,
ale za to uwielbia Diona.
- Co u niego? - Wszystko dobrze.
Chce zmienić nick w Reptile Repo, bo Esmeralda...
- Esperanza. - Esperanza ciągle do niego pisze.
Dobra, Nicole,
czas wejść do środka.
Jestem kiepskim motywatorem, więc po prostu wejdź tak,
jakby to miejsce należało do ciebie,
jakbyś była Beyoncé.
- Beyoncé? - Właśnie tak.
Bądź jak Beyoncé, odpal na scenie wiatraki,
wejdź z wiatrem we włosach,
stań w środku i krzyknij:
„Piszę nawet 50 słów na minutę”.
Wtedy oni krzykną:
„Bierz też ubezpieczenie!”,
a ty na to: „Nie potrzebuję go”.
Wtedy powiedzą: „I tak je weź”, a ty wyjdź pewnym siebie krokiem.
Bardzo dokładnie to sobie wyobraziłeś.
I nie miałeś racji. Jesteś świetnym motywatorem.
- Dziękuję. - Jasne.
Pa.
Yoncé.
STUDIO TAŃCA LEWIS
Raz, dwa, trzy, cztery.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Stop, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Prawo, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Wyprost, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć,
siedem, osiem.
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem.
Jak twój obrót?
Chwilę go nie robiłam.
Moje przejście od plie do obrotu było tragiczne,
ale ty zawsze robiłaś je idealnie.
Ciągle się wkurzałem.
Uczyłam się tu,
byłam też asystentką.
Idealnie pasuję na to stanowisko.
Nigdy nie chciałam uczyć, to prawda, ale...
Myślę, że powrót do szkoły i do tańca, będzie naprawdę dobrym posunięciem.
Dobrym to złe słowo.
Wspaniałym.
Byłoby wspaniale.
To mój cel.
Zanim cokolwiek powiesz,
chcę być z tobą szczera, to dzisiaj moja piąta...
A nie, to moja szósta rozmowa, więc...
Nie chcę wywierać presji, ale załamię się, jeśli powiesz „nie”.
Chcesz uczyć?
Willa mówiła tylko o pracy.
Nawet gdybyśmy kogoś szukali, nawet nie wiesz, kto tu aplikuje.
Dobrze.
No tak.
To przepraszam.
Panno Obrotowa.
Gdzie idziesz?
Mówiłeś, że nic nie masz.
Nie mam pozycji dla nauczyciela.
Jestem teraz odpowiedzialny za recepcję
i szukam kogoś do sprzedaży biletów.
Niska pozycja,
ale niezła stawka godzinowa i potem dostaniesz ubezpieczenie.
Dion ma astmę, potrzebuję ubezpieczenia.
Haruj jak wół, a będzie awans.
Dajesz mi pracę?
Daję ci pracę.
Daniel, skup się. Więcej mocy.
Pilnujcie miejsc.
Momencik.
Ona wróciła.
O Boże, Celine.
- Witam. - O Boże.
- Jesteś wspaniała. - Dziękuję.
I jak ci poszło z Kwame?
Rozmawiasz z nową kasjerką z działu marketingu i czegoś tam.
- I tylko to się liczy. - Dziękuję.
Pogadamy potem?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Jakbyś chciała poćwiczyć, to daj znać.
Już tego nie mam.
Gdybym poprosił o Take me to the water,
- pozamiatałabyś. - Osoba, która to umiała,
urodziła dziecko i nie ćwiczy.
No tak.
MALIK: ZNALAZŁEM. IDŹ DO SKLEPU ONYX
Muszę lecieć.
Miło było was zobaczyć.
Witaj z powrotem.
Tato?
Tak?
- A to kto? - Ten sam samochód stał tu wczoraj.
Chodźmy.
Obróć się i zamknij oczy.
To własność prywatna.
Mam naładowaną strzelbę, jestem niecierpliwy i dobrze strzelam.
Nie będę odliczał, po prostu otworzę ogień.
Spokojnie, tylko opuść broń.
- Jedziemy. - Znikamy.
- Jedź. - Dobra.
- No już. - Próbuję.
Nie tak...
Mogłeś ich zastrzelić albo użyć mocy.
Nigdy więcej nie mów takich rzeczy.
Nie jesteśmy tacy, chciałem ich tylko nastraszyć.
Rozumiesz?
- Rozumiesz? - Tak jest.
Chodź.
Kocham cię.
Wyrzucisz?
- Już zjedliście? - To były tylko dwie gałki.
Co?
Obawiam się, że muszę wrócić do pracy.
Jasne, właduj w niego mnóstwo cukru i mi go oddaj.
Ja tylko żartuję.
Cukier jest świetny dla dzieci.
To aspartam im szkodzi.
Mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy.
Dziękuję, pani Suzanne.
Lars, idziesz?
Też zjem lody.
Widziałem renifera!
W Atlancie?
Był wystraszony.
Musimy tam wejść.
Albo zrobimy coś innego:
zachowam pracę.
Płacą nieźle i mam zniżki w Costco.
Dobra... Hej!
Dion, nie zdejmuj zegarka, proszę.
- Muszę. - Czemu?
Bo on cierpi.
Co ty robisz? Przestań!
Te drzwi to pięć warstw stali. Nic ci nie jest?
- Tak. - Posłuchaj.
Posłuchaj mnie, to nie jest część wycieczki.
Suzanne musiałaby dać mi dostęp.
Na co patrzysz?
Jeśli nas przyłapią,
mogę stracić pracę, rozumiesz?
Słuchaj,
spójrz na mnie.
Opanuj to.
O Boże.
BRAK KOMUNIKACJI Z LABORATORIUM
Rozmawialiśmy o tym.
O uczuciach i o emocjach.
Musisz je kontrolować, skup się.
Czy to jest karta mojej szefowej?
Chciałem cię posłuchać,
chciałem się skupić...
Ciągle myślałem o tych zwierzętach.
Rozumiem.
Mógłbym... Pięknie, stracę pracę.
Jeśli nas złapią.
Dwie minuty i spadamy.
Super!
Tak.
Czysto.
Super! Co to za miejsce?
Widzisz, jest i renifer.
RENIFER POCHODZENIE: ISLANDIA
Oni badają ludzi...
ARNOLD PASCAL ZAGINIONY
KATRIN JONSSON REJKIAWIK, ISLANDIA
WALTER MILLS HRABSTWO CLARKE, ALABAMA
Tak?
Skąd one pochodzą?
Wszystkie są z Islandii.
- Co to jest? - Co?
- Stańmy trochę dalej. - Co im robią?
RADIOAKTYWNE
Nie dotykaj! Nie wiem, co im robią.
Prowadzą na nich eksperymenty. Uratujmy je!
Wszystkie.
Jeszcze minuta i wychodzimy, dobrze?
Dobrze.
Co mu się dzieje?
Jest chory.
Jest bardzo chory.
Proszę, poczuj się lepiej.
Proszę cię.
Gratulacje.
Jako pierwsza złamałaś mój kod Iluminatów.
Oto moja tożsamość.
Próbowali na mnie wszystkich ataków.
Nic nie zadziałało, więc jak ty to zrobiłaś?
Przehandlowałam trzy godziny zajęć tańca.
Zarąbiście.
Co możesz mi powiedzieć o tym filmie,
który wrzuciłaś do sieci?
To będzie tylko moja teoria.
Myślę, że ludzie w burzy
zostali porwani przez jakąś złą siłę
i nie są w stanie się uwolnić.
A ten z dala od reszty? Ten przebłysk?
Ktoś próbuje oderwać się od reszty.
A masa pośrodku burzy?
Facet piorun?
Tak.
To David Bowie.
- David Bowie jest uwięziony w burzy? - Tak.
- I... - Naprawdę?
To dopiero początek.
Kobieta z Kansas wysłała mi zdjęcie Prince’a
na podwójnym naleśniku.
Oni wszyscy wracają!
- Nie wiem, czemu... - No dobra.
To był błąd.
Nie tylko tutaj.
Mam jego filmiki z Toskanii, Kuby, Gwatemali, Malawi,
i Islandii.
- Takie jak ten? - Dokładnie.
On podróżuje po Ziemi.
Cześć, koleżko. Masz imię?
Ja jestem Dion.
DOSTĘP OGRANICZONY
Spadamy, zrobiłem coś głupiego.
Sprawdzam północne wejście do L5.
Musimy znaleźć inne wyjście.
To było głupie, czemu cię słuchałem?
- Zasilanie nie działa. - Hej, Dion!
- Proszę opuścić budynek... - Gdzie jesteś?
Sprawdzam drugie wejście.
Zasilanie nie działa.
Proszę spokojnie opuścić budynek.
Dion!
Chodź tu.
- Co ty robisz? - Włączono generator awaryjny D.
Włączono generator awaryjny E.
Zatrzymaj się.
Dobrze.
Wszystko gra? Co masz w kieszeni?
- Co? - Dion, co tam masz?
Ukradłeś coś z laboratorium? Czy ty jesteś poważny?
Był samotny.
Nie należy do ciebie.
Do nich też nie.
Miał rodzinę.
Miał dom.
- A oni włożyli go do klatki! - Już dobrze.
Zasilanie nie działa.
Celowo wyłączyłeś zasilanie.
Żebyś nie miał kłopotów i żeby mnie nie znaleźli.
Chodźmy już do domu.
- Powiesz mamie? - Nie.
Sam jej powiesz.
- Co? - Dokładnie.
- To tak nie działa. - Właśnie tak to działa.
Nieprawda.
Teraz spokojnie, dobrze?
No już.
- Zasilanie nie działa. - Dobrze.
- Proszę opuścić budynek... - Identyfikator?
Jasne.
- Imię? - Pat Rollins. Pracuję tu.
- To mój gość. - Identyfikator?
Już.
Dion Warren.
GOŚĆ
Jakiś problem?
Nie, to moje...
Nogi go bolą. Cały dzień tylko łazimy.
Zasilanie nie działa.
Proszę opuścić budynek...
Proszę uważać, na parkingu też nie ma świateł.
Dziękujemy.
Wiesz co? Tę część będziesz mógł przemilczeć.
Dobra.
No pięknie.
Spisałeś się, znalazłam tę osobę.
Mówiłem, że mam dobrych ludzi.
Teraz musisz nauczyć mnie tańczyć w cztery dni.
- Cztery dni? - Tak.
No dobra...
Jeszcze raz.
Dobrze.
To idzie jakoś tak...
Dobrze.
No tak.
Teraz powrót.
Pięknie.
O nie, wiesz co?
Z tego rezygnujemy. Odsapnij.
Przed tobą ciężkie cztery dni.
Nie. Po prostu nie.
Za to nikt nie zapłaci.
Zwariowała.
Świetnie tańczę, nie?
Mama wynajmie ogromny zamek dmuchany i może nawet ściankę wspinaczkową.
Będą Arlo i Daniel?
Jasne! Właśnie dostaliśmy czerwone pasy! Jesteśmy jak trzej muszkieterowie,
ale od karate!
Moi koledzy to skejci. Robimy razem triki.
Pokażesz mi jakieś?
Są lepsi ode mnie, więc...
To może oni mi je pokażą na imprezie.
- Muszę iść. - Cześć, Andre.
Pa, Andre.
Zaprosiłaś wszystkich?
Nawet Jonathana i Chrisa?
Jasne.
Upewnij się,
że kupisz dobry tort.
Jasne.
Idź umyć zęby.
Więc...
- Jak poszło? - Mam pracę.
To świetnie.
Znalazłam też kobietę, która wrzuciła ten film.
Według niej te burze pojawiają się na całym świecie.
BIONA bada pogodę. Może powinniśmy im to pokazać?
Wyszło na to, że... już wiedzą.
Dzisiaj dowiedziałem się, że BIONA śledzi ludzi,
którzy podczas zorzy byli na Islandii.
Mają imiona, adresy i...
Spisałem imiona, które zapamiętałem.
Niektóre miały umlauty, więc sama rozumiesz.
Suzanne bardzo kategorycznie zabroniła mi wchodzić do tego laboratorium.
Mimo że byłem na Islandii i mógłbym im pomóc.
Przepraszam.
- Wciągnęłam cię w to wszystko. - Nic się nie dzieje.
Mamo.
Potrzebuję twojej karty do jednej aplikacji.
Nie.
- Proszę. - Nie.
Wiesz co?
Dość już się tym nabawiłeś. Czas ustalić zasady.
- Dobrze się bawiłeś? - Tak.
Opowiedz mi coś ciekawego.
- Co jest? - Zielony umarł.
O raju.
Ale spotkałem kraba.
Spotkałeś kraba?
- Nie chciałem, żeby coś mu się stało. - I?
Co z nim zrobiłeś?
- Może u nas zostać? - Nie.
Ukradłeś go.
Technicznie mówiąc...
- Uwolnił go. - Wiedziałeś o tym?
Nieważne. Jutro ma wrócić.
- Mogę się pożegnać? - Kraby nie znają angielskiego.
Drogi Szczypku... Tak ma na imię.
I się zaczyna.
Przepraszam, ale nie możesz u mnie zostać.
Dostałbyś mnóstwo jedzenia i zabawek,
ale mama mówi, że muszę cię oddać.
Nie masz tam przyjaciół
i pewnie szybko zginiesz.
Zupełnie jak Zielony.
Mistrzostwo.
- Tak nie można. - Tak?
Dion uratował kraba.
- Pilnuj się. - Dobra.
Jedna rzecz, myślę teraz na głos.
Tylko chwila.
Zatrzymanie go jest proste.
Trudniej będzie go oddać i wyjaśnić, jak Dion wszedł do tajnego laboratorium.
No i na pewno mnie wtedy zwolnią.
Bez dwóch zdań.
A jeśli BIONA jest w to wszystko zamieszana,
chyba przydam się jako wtyczka w środku.
Niezwolniony.
Proszę.
No dobrze.
Super!
Ale musisz wychować to małe straszne coś.
To twoja odpowiedzialność.
Słyszałeś?
Możesz zostać.
Świeci się.
Ktoś wyłączył kamery
kilka minut przez zwarciem.
Brakuje nam czterech minut nagrań.
Chcę nagrania z każdej kamery w promieniu 30 metrów.
Chcę wiedzieć,
kto był choćby w pobliżu L5 przed utratą zasilania.
Tak jest.
Co u ciebie?
Wskakuj.
Jesteś smutna?
Nie.
Nie, to był po prostu bardzo długi dzień.
Długi, ale dobry.
Mam pracę w studiu tańca.
Będziesz tańczyć?
Nie, tego już nie robię.
Jesteś w tym świetna.
Zawsze możemy potańczyć we dwoje.
Powinieneś już spać.
Podoba ci się?
Są piękne.
Tańczmy!
Tylko dwie minuty, dobrze?
Nie!
PISMO ŚWIĘTE
Hej, Brayden.
Brayden, ogłuchłeś?
Musimy iść do domu, ale już!
Biegnij!
Brayden, ale już!
Tatusiu!
Uważaj! To coś się zbliża!
Nie!
- Brayden! - Tato!
- Brayden! - Nie!
- Tatusiu! - Nie!
Nie!
Napisy: Jędrzej Kogut