Rodzina. To słowo to przewidywanie.
Rodzina, w której się rodzisz, przewiduje,kim się staniesz, dokąd pójdziesz,
ale członkostwowiąże się z zobowiązaniem.
Twój sukces staje się sukcesem rodziny.
Podobnie jest z porażką.
Ale co jesteśmy winni tym,z którymi łączą nas więzy krwi?
Więcej niż nieznajomemu na ulicy?
101 HISTORII WSPANIAŁYCH BALETÓW
Czy możemy wyznaczyć granicę,
za którą możemy chronić siebiekosztem naszej rodziny?
Czy Owen Cave znalazł siępo drugiej stronie tej granicy?
Cześć. Jak się masz, wujku?
Siadaj.
Pachną różnymi historiami.
- Masz wszystkie z listy?- Tak.
Dziękuję.
Ta pachnie inaczej.
Poszłam do księgarni.
Kupiłam używaną. Ktoś ją wypożyczył.
Zawsze byłaś sprytna, Pop.
Ta pachnie komercyjnie. Oddaj ją.
Czego słuchasz?
Ciebie.
Twój głos przyciąga uwagę.
Jak twojej mamy.
Chciałam iść na cmentarz ją odwiedzić.
- Pójdziesz ze mną?- Nie.
Możemy kupić kwiatyi pojechać, nim zamkną bramę.
Robiłaś tak, gdy byłaś mała.
Jak?
Biegłaś do mamy,gdy pokłóciłaś się ze Shreve’em.
Już o tym słyszałeś?
Wieści szybko się rozchodzą.
- Co z tym zrobisz?- Ja?
Co on z tym zrobi?
Nic.
Gdy Shreve na ciebie patrzy,nie widzi uśmiechu, wielkich oczu.
Nie widzi córki.Jedyne, co widzi to... swoje błędy.
Nie myśli o tym. Minęło 30 lat.
Poszedł do więzieniatydzień po śmierci twojej mamy.
Zostawił cię na lodzie.
Nie zapomniał. Uwierz mi. Zżera go to.
PRAWDĘ MÓWIĄC
ODCINEK 4: RODZINA
Sądziłam, że cię tu znajdę.
Musisz przestać, Lanie.
Nie możesz się na mnie tak czaić.
Będziesz się tak wciąż wymykać bez słowa?
Nie przyjechałam do ciebie.
Nie rozumiesz tego?Naprawdę muszę to powiedzieć?
Chwila. Dlaczego to ty jesteśwykonawczynią testamentu?
Myślę, że znamy odpowiedź na to pytanie.
Ja myślę, że zrobiła to,żeby mieć pewność, że wrócisz do domu.
Przynajmniej raz.
Nie chcę się kłócić.Boże, w ogóle nic nie chcę.
Szkoda.
Kochałam ją tak mocno jak ty,a ona kochała mnie.
- Wiem.- Czyżby?
Wiesz, że byłam z nią w aucie, gdy umarła?
Nie chcę tego słuchać.
Wisiałyśmy do góry nogamii próbowali nas wyciągnąć.
Czułam, jakby to trwało długie godziny,a ponoć tylko 8 minut.
- Dosyć.- Patrzyłam, jak gasła,
a potem po prostu...
umarła.
Życie z niej uleciało na moich oczach.
Zarabiam tak na życie.
Pomagam ludziom przejść na tamten świat,jestem znana z wyczucia,
więc jak okrutne jest to,że byłam uwięziona przez pasy,
a ona wisiała, umierała?
Byłam tak blisko, że czułam,jak ciepło ulatuje z jej ciała,
ale nie mogłam nawiązać z nią kontaktu...
- Jezu, Lanie.- Próbowała coś powiedzieć,
ale miała pełne usta krwi,
więc nie wiem, o co jej chodziło.
Nie zasługuję, by się z nią pożegnać?
Nie zasługuję, by coś po niej dostać?
To ja tu zostałam, nie ty.
Lanie, zostaw ją!
Przepraszam.
Takie jesteśmy razem.
Zawsze takie razem byłyśmy.
Po pogrzebie Susan wyjeżdżam, Lanie.
Gdy kobieta zdradza męża,a jej kochanek zostaje zamordowany,
pierwszą osobą, którą się podejrzewajest mąż kobiety.
W tej historii kobietą jest Melanie Cave,a mężem Owen Cave.
Miał pierwszorzędny motyw.
Ale sam motyw nie czyni mordercy.
Jego motyw był wiarygodny,ale alibi jeszcze lepsze.
A przynajmniej tak myśleliśmy.
Owen Cave, policjant i śledczy,był tej nocy na służbie.
Pytanie, czy mógł to zrobić,powinno znaleźć odpowiedź od razu.
Według danych policyjnych...
ZAKŁÓCANIE PORZĄDKU
PIERWSZY TELEFONPRZYJAZD 3.30
...Owen Cave odpowiedziałna wezwanie o 3.30.
Po załatwieniu sprawy,
nie wiadomo, co się z nim działo,aż do kolejnego wpisu o wezwaniu
do przemocy w domu o 4.44.
W ciągu tych 74 minut
Owen Cave mógł opuścić patroli pojechać do domu Buhrmanów.
Może chciał się skonfrontować z Chuckiem,którego wcześniej nazywał „przyjacielem”.
O którym wiedział, że sypia z jego żoną.
Czy Owen Cave zabił Chucka Buhrmana?
Tylko dwóch ludzi zna odpowiedź.
Jednym z nich był partner Owena,George Hutner,
ale zabrał tę informację do grobu.
Drugą osobą, która zna prawdę,jest sam Owen.
I uważam, że jego syn, Warren,powinien ją usłyszeć.
No dalej. Jax, wstawaj.
Chodź, leniwy gnoju.
Hej. Uważaj, jak do niego mówisz.
Hej. Tęskniłeś? Co?
Dalej, Jax. Siad.
Witaj z powrotem.Miło widzieć, że żyjesz.
Tak. Miło jest być żywym.
Przekazali mi dowodzenie,gdy cię nie było. Nie jest tak źle.
Nie przywiązuj się...
do psów.
Przychodzą i odchodzą. Nie są nasze.
Dawaj, Jax. Siad.
Między nami gra?
Kto chciał mnie sprzątnąć?
Słyszałeś coś?
Nie.
Ale będę czujny.
W porządku.
Ale nie za darmo.
Nie jest łatwo słuchać,będąc niewidocznym.
Zajmę się tobą.
PSY I SKAZANI
74 MINUTY DOM BUHRMANA?DET. CAVE / HUTNER?
Muszę porozmawiać ze świadkami,którzy wtedy dzwonili.
Sprawdzić, czy Owenwydawał im się podejrzany.
Miał dość czasu, by dotrzećdo domu Buhrmana między wezwaniami.
- Zwolnij, Poppy.- Nie uważasz, że coś ukrywa?
Nie wiem. Pewnie tak.To nie znaczy, że zamordował gościa.
Gliniarze robią różne rzeczy na patrolach.
To wyznanie?
Mówię tylko, że Chuck miał fanów.Niektórzy byli stuknięci.
Słabo to brzmi.
Jest jeszcze twój chłopak, Warren.
Wiem, że wpasowuje ci się w historię,ale dla mnie jest winny.
W porządku.
Jeśli przyznam,że możesz mieć trochę racji...
przyznasz, że te 74 minuty są podejrzane?
- Tak.- Tak po prostu?
Nie jestem skomplikowanym facetem.
To pewnie nie masz nic przeciwko,żeby porozmawiać ze świadkami.
Pomogłaby mi obecność byłego policjanta.
Dobrze. Przyjadę po ciebie wieczorem.
Co? Kłócicie się?
Patrz na drogę.
Typowa Poppy.Udajesz, że nic się nie dzieje.
Desiree jest taka jak ty.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Błagam. Widuję twoją rodzinęczęściej niż ty.
Wiesz, jak się zachowała,gdy się rozstaliśmy?
Ty wyjechałaś,a ja radziłem sobie z konsekwencjami.
Dlatego ożeniłeś się rok później?
Gdy coś robię, to na poważnie.
Oboje widzimy z jakim skutkiem.
Ile lat ma twoja córka?
Trini ma 15 lat.Jest najmądrzejszą osobą, jaką znam.
Poza tobą.
Chce jechać na wycieczkę,żeby obejrzeć uniwersytety.
Mówię ci, zaplanowała jąze wszystkimi szczegółami.
Obliczyła czas jazdy, przeloty.Znalazła zakwaterowanie.
Ale...
- Co?- Jej mama.
Nie chce się zgodzić.
To mnie wkurza, wiesz?
Nie mam ochoty się z nią kłócić.
W sprawie córkizawsze powinieneś mieć ochotę.
Kara Rios?
Tak?
Nazywam się Poppy Parnell.Jestem dziennikarką. To mój kolega.
Markus Killebrew.
Długo to zajmie?
Będziemy się streszczać.
Staramy się dowiedziećile się da o tym człowieku.
Sądzimy, że odpowiedział na zgłoszeniez pani mieszkania.
W Halloween w 1999 roku.
Nie był w mundurze.
- Owen Cave?- Nie pamiętam nazwiska.
- Ale pamiętam, że mnie zostawił.- Zostawił?
Był tam niespełna dwie minuty,gdy zadzwonił telefon.
- Wyszedł, gdy zadzwonił telefon?- Tak.
Wydawał się wkurzony.
Wyszedł ze swoim partnerem.
Zapomniał o mnie.
Bardzo dziękujemy.
Doceniamy to. Dzięki.
Będziemy tęsknić za Susan Carver.Była sercem naszej szkoły.
Ella. Stój tak, żebym cię widziała.
Bardzo ciepłą osobą.
I sprawiała, że wszyscy czuli sięwysłuchani i zauważeni.
Gdy zaczęłam pracę w Crown Academy,
Susan była tam już od siedmiu lat
i od razu wprowadziła mnie w środowisko.
Cieszę się, że miałam szansę ją poznać.
Cieszę się, że mieliście okazjęspędzić z nią trochę czasu.
Wiem, że będzie ciężko żyć bez niej.
Przyprowadziłaś córkę?
- To może być miejsce, do którego...- Robię, co mogę.
...będziemy szli w chwilach,gdy za nią zatęsknimy.
Jest was dwie.
Kim jesteś?
Nazywam się Josie.Jestem siostrą twojej mamy.
A ty kim jesteś?
Jestem Ella Josephine.
Cześć. Miło cię poznać, Ello Josephine.
Powiesz: „Miło cię poznać, ciociu Josie”?
Miło cię poznać, ciociu Josie.
Jesteś mężatką?
- Nie.- Dobrze przeżyła życie.
- Powinniśmy iść jej przykładem.- Dzieci?
Nigdy cię nie zapomnimy.
Nie.
Dzieci z klasy pani Carverchcą zaśpiewać piosenkę,
nim zasadzimy drzewo.
Proszę rodzinę Susan o podejście,byśmy mogli zacząć.
Idziesz?
Mama dzwoniła.
Ma cały świat w swoich rękach
- Ma cały świat...- Dziewczyny! Do domu.
Nie, Lanie, nie możesz iść!
Warren! Puść mnie!
Josie? Ciociu Josie?
- Ma wiatr i deszcz- Ciociu Josie?
W swoich rękach
Przyjdziesz do nas na kolację?
Ma wiatr i deszcz w swoich rękach
Zapraszamy.
Ma cały świat w swoich rękach
Czy pokłóciliście się z Owenemw noc morderstwa?
Nie.
Na pewno?
Ktoś do niego dzwonił i go zdenerwował.Staram się ustalić, kto to był.
Owen nie zabił Chucka, Poppy.
Myli się, ale naprawdę wierzy,że zrobił to Warren.
Nie zniszczyłby naszej rodziny.
W przeciwnym razie...
Zabieram cię do szpitala.
Zaczekaj.
Tutaj.
Nie ruszaj się.
Bracie.
Wszystko w porządku?
Ty mi powiedz.
Próbowałem się czegoś dowiedzieć.
A kto dał ci pozwolenie?
To naturalne, że zadajemy pytania.
I to że chcemy odpowiedzi.
Ale nie należy łamać rozkazów.
To co mam zrobić?
Narażać się, nie wiedząc,kto próbował mnie zabić?
Odmówią mu zwolnienia warunkowego.
Więcej się nie wychyli. Nigdy.
Ale ty też nie.
Rozumiesz, czemu cię uwięziłem?
Chcesz zbawić moją duszę?
Twoja dusza może sczeznąć. Mam to gdzieś.
Jeśli wdasz się w bójkę,zamkną nas w celach.
Oberwiesz nożem, zamkną nas w celach.
A to bruździ mi w interesach.
Nie może do tego dojść.
Zrozumiano?
Wszystko w porządku?
- Tutaj.- Teraz tak.
Przez chwilę będzie zdezorientowana.
Rozumiem. Zostanę z nią.
Melanie?
To nic takiego,jeśli się wtedy pokłóciliście.
Nikt by cię nie winił.
Jeśli Owen był wściekłyi coś zrobił z tego powodu,
to tylko jego wina.
Nie zawiniłaś, dzwoniąc do niego.
Wiem.
O co się pokłóciliście?
Zadzwoniłam...
Powiedziałam, że zamierzam odejść.
Powiedziałaś Owenowi,że chcesz go zostawić?
Owen był wściekły. Tak bardzo...
On...
Jestem zmęczona.
Okej.
Jesteśmy na niewłaściwym parkingu.
Słońce zachodzii nie chcemy wracać do parku.
Jasne. Widziałam znakdotyczący niedźwiedzi.
Przeraziłam się.
Niedźwiedzie są szybkie.
- Są.- Tak.
- Jak błyskawica.- Chcieliśmy jechać stopem.
Godzinę czekaliśmy, nim ktoś nas zabrał.
- Odważna para.- Tak.
A żona cały czas go podrywała.
- Zawsze to powtarzasz. Wcale nie.- Tak.
Mamo, muszę do łazienki.
Nie potrzebujesz mojej pomocy.
Ale towarzystwa.
W takim razie zaraz wrócimy.
Tak.
Wybacz, że cały czas cię zagadujemy.
Nie szkodzi. Naprawdę. To miłe.
Dzięki temu mniej się stresuję.
Tak. Pewnie dziwacznie się czujesz.
Trochę.
Jeśli to ma znaczenie,Lanie za tobą tęskni.
Lanie, zostaw ją!
Przyjdziesz jeszcze do nas, ciociu Josie?Lubię na ciebie patrzeć.
Ja na ciebie też.
Szkoda, że cię nie było,gdy się urodziłam.
Powinnam już iść.
Jutro będzie ciężki dzień.
Zobaczymy się na pogrzebie. Dziękuję.
Josie. Zaczekaj.
Wiesz, o czym ciągle myślę,odkąd tu przyjechałam?
O twojej twarzy...
i o tym, jak wyglądała,gdy się obudziłam,
a ty trzymałaś poduszkę na mojej,żebym nie mogła oddychać.
- Chciałaś mnie zabić.- Nie.
Ciocia Susan cię ze mnie ściągnęła.
Wiem, ale...
Byłam wtedy w rozsypce.
Wszystko mnie ciągle bolało.Byłam zła na wszystko.
Rozumiem, że to nie ma sensu,
ale chciałam, żebyś poczuła to co ja.
Chciałam, żebyś poczuła ból i panikę.
Byłam tym tak przesiąknięta...
Nie próbowałam cię zabić, Josie.
Chciałam zabić siebie.
Ale kontroluję już swoje życie.
Halo.
Widzę.
Dlatego uważam, że najlepiej będzie,jeśli wyjadę zaraz po pogrzebie.
Spędzimy ten czas razem, a potem...
Co?
Jakbyś nie zauważyła.Lanie, proszę, wiem, że możesz.
Wiem, że masz to samo uczucie,że coś jest nie tak w tej rodzinie.
Chodzi o to...
- Hej.- Daj nam chwilę.
Waszą mamę aresztowano.
- Co?- Za włamanie.
Właśnie.
Nowa miejscówka?
Nie chcę zaniedbać ani kawałkatego pięknego domu.
Tak.
Wszystko dobrze?
Pewnie.
Chcesz porozmawiać o wizycie w więzieniu?
Jeszcze nie.
Zwykle nie unikasz rozmowy,chyba że z ojcem.
Potrzebuję czasu.
Shreve zaznaczył granicę.
W mojej rodzinie nie ma osoby,
która zaatakowałabyinnego członka rodziny.
- Atak to mocne słowo.- To prawda.
Ty i ja wychowywaliśmy się inaczej.
Nie zachowuj się, jakby nic się nie stało.Komu to służy?
Powiedz mi, jaki masz plan.
Nie musi być skomplikowany.
Tutaj nic nie jest proste.
Mój ojciec jest chory.
Nie myśli racjonalnie.Nie wiedział, co robi.
To zabierz go do lekarza.Niech go przebadają.
Najwyższa pora. Coś trzeba zrobić.
Staram się wszystkich do tego przekonać.
Nie. Nie czekaj.
Jeśli jest z nim tak źle,że atakuje własną córkę
i to przy jej mężu...
Nie.
Chciałbym, żeby go zbadanoprzed końcem tygodnia.
Jeśli nie, wystąpię o zakaz zbliżania się.
Już wypełniłem formularze.Muszę je tylko dać sędziemu.
- Mówisz poważnie?- Śmiertelnie.
Pokażę twojej staromodnej rodzinienowoczesne czasy, w jakich żyjemy,
choćby to była ostatnia rzecz,jaką zrobię.
DZIENNY REJESTR POLICJI MENLO PARK
Drugie wezwanie Owena Cave’a o 4.44do tajemniczej kobiety?
Carmela Isaacs. Nie do namierzenia.
DRUGIE WEZWANIEPRZYJAZD O 4.44
Nie istnieje?
Sprawdziłam wszystko. Wydział Komunikacji,akta policyjne, zgonu, szpitale.
Nie tylko w Kalifornii, ale w całym kraju.
Ślad po niej zaginął w grudniu 1999 roku.
Dzwoniła w sprawie przemocy w domu.
Pisałam serię artykułów dla Timesao epidemii przemocy domowej.
Ofiary często zmieniają nazwisko,by uciec przed oprawcami.
Uprzedziłam cię.Zmiany nazwisk są upublicznione.
Chyba że ofiara poprosi o ich utajnienie.
Sprawdzę, czy Markus coś zdziała.
Dobra. Do usłyszenia.
Jak to zrobiłeś?
Wszyscy chcą to wiedzieć.
Poważnie, jak znalazłeś naszego świadka?
Urzędnik, z którym pracowałem,użył swoich wpływów.
On wciąż pracuje dla miasta?
Ona.
Rozumiem.
Nie musiałam zostawać na noc.
Przyjechałam, kiedy mogłam.
Dlaczego byłaś w starym domu?Co tam robiłaś?
Wspominałam.
Nie wiem, co robisz,ale musisz przestać. Okej?
- Przestań.- Powinnaś okazać wdzięczność.
Nie byłam tam dla siebie,tylko dla ciebie i twojej siostry.
Jezu Chryste.
Znalazłaś Josie?
Nie.
Postaraj się uniknąć więzieniado pogrzebu Susan.
Pieprzyć Susan.
Staram się udowodnić, że mnie wrobiono.
Nie rozumiem, dlaczego jakaś czarnatak się o ciebie troszczy.
Czegoś nam nie mówisz?
Powie coś w swoim programie o tym,że dostałeś nożem?
Może ludzie zaczną ci wysyłaćciasta ze współczucia.
Wiesz co?
Jeśli będziesz dla mnie miły,
namówię ją,byś był bohaterem kolejnego sezonu,
a ona przekona każdego na świecie,
że to nie ty byłeś facetem na nagraniu,który postrzelił staruszkę w głowę.
Co ty na to?
Chłopcy.
Para Meksykanów przede mnąrozmawiała o tobie.
Uczyłem się hiszpańskiego w liceum.Wszystko zrozumiałem.
Kto to był?
Powiedział, że załatwi brońi wróci, żeby mnie zabić.
- Kto?- Mój ojciec.
Zadzwoniłam na policję.Przyjechała bardzo szybko.
Tylko jeden policjant. Śledczy.
To on?
Wygląda jak on.
Może mi pani coś o nim powiedzieć?
Był bardzo miły. Profesjonalny.Chciał pomóc.
A czy był zdenerwowany?
Pocił się, choć to był październik.Nie było ciepło.
Mówił, że to pracowita noc.
Nie rozumiałam, co to znaczyło,aż do następnego dnia.
Co to znaczyło?
Rano zauważyłam czerwone smugi na dywanie.
Chciałam je zmyć, ale to była krew.
Detektyw Cave przyjechał do panio 4.44 z krwią na butach?
- Tak.- Jest pani pewna?
Tak. Musieliśmy wymienić dywan.
No dalej!
Cave. Kiedy?
Jak?
Co chcę, żebyś zrobił?
Żebyś wrócił i zrobił to porządnie.
Owen. Kto to był?
Nikt ważny.
To jedyna kryjówka, jaką znalazłeś?
Jest tu klimatyzacja.
No i?
No i.
Chcę, żebyś powiedział to głośnoi wyraźnie: „Poppy, miałaś rację”.
Powiem, gdy to będzie pewne.Ale powiem ci coś jeszcze.
Sukinsyn coraz bardziejwygląda na winnego.
Ja nigdy nie wróciłem z krwią na butach.
A pracowałem w policji.
Boi się. Mam nadzieję, że świruje.
Właśnie tym spojrzeniemmogłabyś wygrywać wojny.
Co się dzieje? Świętujemy?
Pewnie. Gdzie? Nie w The Knock.
Jak długo będziesz unikać siostry?
- Do diabła z nimi.- Szlag. Co się stało?
- Daj temu spokój.- Nie ma mowy. Powiedz mi.
- Odpuść.- Dlaczego?
Bo tak powiedziałam.
Pamiętam ten ton. Byłaś z niego znana.
Sam się prosiłeś.
Gdy jeszcze byliśmy ze sobą,
ja byłem znany z tego,że mnie on nie rusza.
Wyrzuć to z siebie.
Czuję się atakowana z każdej strony.
Słyszałeś o nalocie na bar?
Tak, słyszałem.
Historia zatoczyła koło.
Owen nasłał na nas swoich zbirówi wymknęło się to spod kontroli.
Aresztowali Cydie za bzdurę.Upokorzyli ją.
Tata się wściekł.
Złapał mnie za gardło.
Co?
Nie wiem, co powiedzieć.A zawsze wiem, co powiedzieć.
To, jak na mnie spojrzał...
Posłuchaj.
Nie możesz się bać spojrzenia ojca
i nie możesz pozwolićskorumpowanemu glinie
skłócić cię z rodziną.
Może nie naprawisz wszystkiego,ale musisz spróbować.
Jakkolwiek by to nie wyglądało.
Quiroga, coś jest nie tak z Jaxem.
Kto się nim opiekował?
Wszyscy na zmianę.
Ktoś dał mu coś, czego nie powinien.
Podejdź. Spójrz.
Wiem, że to ty mnie dźgnąłeś, gnoju.
Nie, przysięgam.
Chcę wiedzieć dlaczego.
Mylisz się.
Zatrudnili mnie, dobra? Proszę cię.
- Bzdura.- Naprawdę.
Moją dziewczyną aresztowano.Chcieli mi zabrać syna.
On to załatwił.
Chcę nazwisko.
Glina, który cię odwiedził.
Hej! Zabierzcie go ze mnie!
RAZEM ZMIENIAMY ŻYCIA
Aus, Jax, aus!
Zabierz go!
Mam już dość radzenia sobie
Wszystko jest teraz jasne
Granica jest już blisko
Mogę po prostu oddychać, tak
Uwielbiam tę piosnkę. Jest seksowna.
Nie prześpi się z tobą, Herbie,daj sobie spokój.
- Hej.- Hej.
Nie teraz. Ugotuję coś,przyjdziesz i wtedy w trójkę...
Możemy pogadać?
Ty możesz.
Okej.
Przepraszam, że cię zgarnęli.
Przykro mi, że tak cię potraktowali.
Przykro mi, że cię upokorzyli.
Przykro mi, że musisz żyćz tym wspomnieniem. Nie powinnaś.
Przykro ci,że policjanci zrobili, co zrobili.
- A gdzie w tym ty?- Za wcześnie na to.
W tej rodzinienie nazywamy ich policjantami.
Szczególnie, gdy chcą przez ciebiezamknąć mój bar.
Ja to załatwię, tato.
Co mam powiedzieć? „Wszystko w porządku”?
- Mam kłamać?- Chcę to naprawić.
Kazali mi się rozebrać z powodu mandatów.Jak to naprawisz?
Sprawisz, że zdjęcie zniknie?
Czy wytłumaczysz, czemu nie byłam w pracy?
Wiesz, że dali mi okres próbny?
- Cydie...- Daruj sobie.
Nie chcę się kłócić.
Przyrzekam.
Okej.
Wiem, że jesteś na mnie złyi masz do tego prawo.
- Ale ja jestem zła na ciebie.- Ty?
Wiesz co, tato? Odpuszczę ci trochę,bo wiem, że potrzebujesz pomocy.
Mój ojciec nie zrobiłby tego,co ty wtedy zrobiłeś.
Pikle, grillowana cebula, frytki.Świetnie. Dziękuję.
Wiem, że zachowują się,jakby nic się nie stało,
gdy jestem w pobliżu.
Ale słuchają podcastu.
Nie wpłynął on na wykonywanie obowiązków.
Chcę, żebyś wiedziała,że to, co mówi Parnell to domysły.
To bzdury.
Rozumiem.
Cedros, zamówienie gotowe.
Nie cierpię nieszczerych mów pogrzebowych.
Kojarzycie, takie,co nakreślają obraz świątobliwej osoby,
która dawała pieniądzena cele charytatywne, nie klęła.
Dlatego...
ważne było dla mnie to,żeby stąd nie zejść,
nie wspomniawszy, że ciocia Susanuwielbiała kląć.
Uwielbiała dobre przekleństwa.
Gdy byłam młodsza...
czasem czułam się, jakbym była uwięzionawe własnej głowie.
Jakby mój mózg był labiryntem bez wyjścia
i to właśnie Susanpomagała mi się wydostać.
Wiem, że nie byłoby mnie tu,gdyby nie ona i dlatego...
chcę jej podziękować.
Jeśli ktoś chce się czymś podzielić...
- To było idealne.- ...przekazać ostatnie życzenie.
Powinnaś coś powiedzieć.
Proszę podejść i to zrobić.
Cieszę się, że tu jesteś.Nawet jeśli nie zostaniesz.
Wasza matka tu jest.
Jezu Chryste, jest pijana.
Mówiłaś, że nie przyjdzie.
Alex. Proszę.
- Erin...- Nie. Ja też jestem w żałobie!
Jak dwie krople wody. Spójrzcie tylko.
Ośmieszasz się. Powinnaś wyjść.
Naprawdę?
Ja się ośmieszam, Jojo?
Przepraszam.
Susan była moją młodszą siostrąi nigdy się nie dogadywałyśmy.
Miała kiepski gust.
Mówiłam jej to.
W swoich zmęczonych życiem szpilkach,
swetrach z dzianiny...
Tylko w jednej kwestii się zgadzałyśmy:moich córek.
To jej muszę przyznać.
Gdy były małe,przychodziła, żeby mi pomóc.
Tuliła jedną z nich, a ja drugą.
Kołysałyśmy je i śpiewałyśmy im.
Nie obchodzi mnie, dokąd zmierzasz
Zabiłam swój światZabiłam swój czas
Dokąd pójdę? Co zobaczę?
Widzę wielu ludzi podążających za mną
Więc dokąd zmierzasz...
MUSIMY POROZMAWIAĆ
BYŁEŚ NA ULICY ONTANA DRIVE 518Z KRWIĄ NA BUTACH.
W NOC MORDERSTWA CHUCKA.
Jeśli będę żyć zbyt długoBędę się bać, że umrę
Więc pójdę za tobą dokądkolwiek zmierzasz
Jeśli propozycja jest wciąż aktualna
Nieznajomi na drodze, którą podążamy
Nie jesteśmy dwojgiem ludziTylko jednością