- Numer alarmowy, co się stało?- Ja...
- Halo?- Nie wiem. Myślę...
Proszę pani, co się stało?
- On nie żyje.- Mamo?
Tatusiu!
Były profesor Stanford i kultowy autor...
- Nie! Proszę.- ...zabity w domu,
gdy jego żona i córki spały...
Chuck Buhrman został zamordowanywe własnym domu.
Dziś rano aresztowanoszesnastoletniego Warrena Cave’a.
Świadkowie widzielikłótnię Cave’a i ofiary
- podczas imprezy.- Sędzia orzekł,
że 16-latek będzie sądzony jak dorosły.
PRAWDĘ MÓWIĄC
ODCINEK 1: POTWÓR
DZIEWIĘTNAŚCIE LAT PÓŹNIEJ
SALA SĄDOWA 7
- Mogę kontynuować, Wysoki Sądzie?- Tak.
To jest zeznanie świadkaw procesie Warrena Cave’a z czerwca 2000.
Obudził panią hałas. Zgadza się?
Tak.
Co pani zrobiła po przebudzeniu?
Przez okno zobaczyłam kogośskaczącego przez płot.
PROCES WARRENA CAVE’A
Może pani zidentyfikować tę osobę?
To mój sąsiad, Warren Cave.
Jest pani pewna?
Na sto procent.
Jeszcze raz.
Jest pani pewna?
Na sto procent.
To jej zeznanie na policjipół roku wcześniej.
Lanie, czy w Halloween, w noc morderstwa,
widziałaś tę osobę,zanim przeskoczyła przez płot?
Tak mi się wydaje.
Tak ci się wydaje?
Jestem prawie pewna.
Jeszcze raz, Lanie.
Czy rozpoznałaś osobę,która przeskoczyła przez płot?
Mów.
Powiedz to.
Tak. To był Warren.
Warren Cave?
Tak.
To pani nowe dowody, pani Cedillo?
Tak. Wysoki Sądzie, na nagraniu widać,że to oczywiste,
- że wymuszono na niej...- Oczywiste dla pani.
Chwileczkę. Powiem pani,co można stwierdzić.
Nagranie z procesu pokazuje kobietę,
która miała pół roku,by zaakceptować śmierć ojca
i wydarzenia tamtej nocy.
Na tym nagraniu widzęroztrzęsioną nastolatkę,
przesłuchiwaną zaledwie 48 godzinpo brutalnym morderstwie jej ojca.
To trudne okolicznościnawet dla najodporniejszych.
Ale nie ma dość dowodów,by wszcząć nowy proces.
Oddalam wniosek.
Mój syn jest niewinny.
Przykro mi. Mam nadzieję,że odnajdzie pani spokój.
Dlaczego nikt nie widzi,że mój syn jest niewinny?
Wygrała nagrodę Pulitzeraw dziedzinie dziennikarstwa
podczas 20 lat pracy w The New York Times,nim odeszła, by nadawać
jeden z najpopularniejszych podcastówna iTunes.
Dziś będzie mówić o zmieniającym sięamerykańskim dziennikarstwie.
Mam przyjemność powitać Poppy Parnell.
Ben Bradlee,znany dziennikarz, powiedział:
„O ile dziennikarz będzie mówił prawdęsumiennie i uczciwie...
SYMPOZJUM NA TEMATAMERYKAŃSKIEGO DZIENNIKARSTWA
...nie musi się martwić konsekwencjami”.
Na dłuższą metę kłamstwojest groźniejsze od prawdy.
Powiedz to.
To był Warren.
Mój syn jest niewinny.
Prawda jest jedynym przewodnikiem.
GUMBO Z OKRĄ I KURCZAKIEM
- Poppy?- W kuchni!
Co się dzieje?
Gotuję.
Królowa żarcia na wynos?
Nie włączyłaś tej kuchenki,odkąd się wprowadziliśmy.
Najwyższa pora.
Co się dzieje?
Muszę przygotować zasmażkę.
Zadam ci pytanie.
Dawaj.
Jeśli...
mężczyznę skazano za morderstwona podstawie zeznań świadka,
który widział,jak opuszcza miejsce zbrodni,
a ty później odkrywasz,że namówiono go do zeznań,
to nie wystarczy, by wszcząć nowy proces?
O kim mówimy?
O Warrenie Cavie.
Co? O dzieciaku,o którym pisałaś 20 lat temu?
Dziewiętnaście.
Dziś była rozprawa.
Obrona zdobyła nagranie zeznańLanie Buhrman.
Kłamała. Jestem pewna.
Dostałam...
mnóstwo nagródza te wszystkie artykuły o Warrenie.
Dzięki nim zrobiłam karierę,
a teraz się zastanawiam,czy się jednak nie pomyliłam.
Nie prowadziłaś śledztwa,tylko pisałaś artykuły.
Ale to z ich powodu cały świat myśli,że dzieciak był złem wcielonym.
To przeze mnie sądzono go jak dorosłego.
Pamiętasz, że odwołano ławnika,
bo czytał moje artykułypodczas przerwy na lunch?
Boże, Ingramie, jeśli on jest niewinny...
Daj spokój. Musisz to odpuścić.
Tak. I tak nie mogęnic z tym zrobić, prawda?
Nie. Posłuchaj, widziałaś, co się stało.
Szansa na zmianę wyroku
albo ponowny procesjest jak milion do jednego.
A teraz...
mogę zadzwonić i zarezerwować stolik?
Proszę. Bo to się dobrze nie skończy.
- Prawda?- Ugotuję to tobie na złość.
P., serce ci powie, co jest właściwe.Słuchaj go. Mama
NAGRANIA
POTWÓR: JAK WYCHOWANO MORDERCĘ
WARREN CAVE STANIE PRZED SĄDEM
PROFESOR
WARREN CAVE SKAZANY NA DOŻYWOCIEZA MORDERSTWO SŁYNNEGO AUTORA
- Cześć.- Cześć.
- Chcę przedstawić inną historię.- Nie może być.
Warren Cave. Dzięki.
URODZINY LANIE I JOSIE
Sto lat
Niech żyją Josie i Lanie
- Sto lat.- Wszyscy znamy te rodziny.
Angażujące się w życie sąsiedztwa.
Najszczęśliwsze małżeństwa
- z idealnymi dziećmi.- Proszę.
Najzieleńszym trawnikiem, wiernym psemi najjaśniejszymi lampkami na Gwiazdkę.
Te, które są praktycznie... idealne?
- Wesołych Świąt.- Spójrz tutaj.
W Menlo Park taką rodzinąbyli Buhrmanowie.
Chuck, znany pisarz i szanowany profesorna Uniwersytecie Stanforda.
Erin, utalentowana artystka,która zajęła się wychowywaniem dzieci.
Oraz Lanie i Josie,ich ambitne córki bliźniaczki.
Ich idealne życie skończyło się31 października 1999 roku.
Oto co mówi policja Menlo Park.
Chuck Buhrman nie spał
i nadrabiał zaległości w pracypo rodzinnej imprezie halloweenowej.
Po północy wysłał 11 e-maili,
ostatniego o 2.44.
Wszystkie związane z pracą i standardowe.
Napastnik wszedł tylnymi drzwiami.
Żona i córki były na górze,więc Chuck poszedł to sprawdzić.
Doszedł do drzwi gabinetu,gdzie doszło do ataku.
Napastnik uciekł tylnymi drzwiami,
przeskoczył przez płoti zniknął w ciemnościach.
Ciało Chucka znalazła jego żonanastępnego ranka.
Erin oraz jej dwie córki, Josie i Lanie,
przespały całą masakrę.
Sprawa Warrena Cave’aopierała się głównie na poszlakach.
Policja nie miała świadka samej napaści.
Nie znaleźli DNA Warrena na ciele Chucka,
ani narzędzia zbrodni.
Ale dwa niezbite dowodyłączyły go z miejscem zbrodni.
Odciski palców znalezione obok ciała
oraz zeznanie 15-letniej córki Chucka,Lanie Buhrman.
Co jeśli Warren Cavenie zabił Chucka Buhrmana?
A skoro to nie on,to kto to zrobił i dlaczego?
- Widzisz czego brakuje?- Tak.
Potrzebujemy Warrena.Bez niego nie ma historii.
- Mogę być szczera?- Jasne, mów.
Dlaczego miałby z tobą rozmawiać?
Bo mogę mu pomóc.
Sądzisz, że jest niewinny?
Nie wiem, ale muszę się dowiedzieć.
- Nie chce się ze mną spotkać.- Nic dziwnego.
Dlaczego cię to powstrzymuje?
Potrzebujesz go, prawda?
Bez Warrena to historiao moim poczuciu winy. Ale...
Żadnego „ale”.
Nie ściemniaj.
Mnie nie okłamiesz.
Odmowa nigdy cię nie powstrzymywała.
Teraz pieprzysz głupoty.
Nie dasz za wygraną,jeśli ktoś robi coś źle
albo chodzi o pracę.
Ale gdy chodzi o ciebie, odpadasz.
Nieprawda.
Pamiętasz Marcusa? Swojego byłego?
Zdradził mnie. Co miałam zrobić?
Nie wiem. Zwyzywać go,a ty po prostu odeszłaś.
Przyjęłaś pracę, której nie chciałaś.
- To był The New York Times!- To było złamane serce.
A teraz serio.
Boisz się.
Bo nie chcesz spojrzeć Warrenowi w oczy.
Nie chcę.
Ale musisz.
Nie wytrzymasz sama ze sobą,
jeśli się myliłaś, a on przez to cierpiał.
Pomogłam go skazać.
I dzięki tobie może wyjść na wolność.
Weź się w garść. Zrób z tym coś.
Zrób, co trzeba, żeby się z nim spotkać.
Pani Cave.
Wynoś się z mojej posesji.
Zajmę tylko chwilę.
Idź do diabła.
Cholera!
Proszę mnie wysłuchać.
Przygotowuję serię podcastów...
OWSIANKA TRUSKAWKOWO-MALINOWA
...poświęconą Warrenowi.
Co?
By się to udało,muszę porozmawiać z pani synem.
Dlatego mam nadzieję,że mi pani pomoże się z nim zobaczyć.
- Żartuje pani sobie?- To może mu pomóc.
Może prowokacja zapewni mu nowy proces.
Nagle to panią obchodzi?
Też byłabym sceptyczna.
Ale jeśli jest niewinny,może mogłabym coś zmienić.
Kim chciał zostać mój syn, gdy dorastał?
Jaki był jego ulubiony przedmiot w szkole?
Czy spał przy lampce nocnej?
Nie wie pani.
Nigdy nie chciała pani wiedzieć,bo to by go uczłowieczyło.
Zamiast pokazać wynaturzonego stwora,którego próbowała pani przedstawić.
Już raz wykorzystała pani mojego syna.
Nie pozwolę, by się to powtórzyło.
Dobrze, wiem.
Wiem, że mnie pani nienawidzi.I zasłużyłam sobie na to.
Tak.
Ale skoro nie zostało pani dużo czasu,co ma pani do stracenia?
Słucham?
Czy Warren wie?
Co wie? O czym pani mówi?
Moja matka.
Rak piersi.
Jadła to samo podczas chemioterapii.
Ile czasu pani dali?
Pół roku.
Kiedy?
Cztery miesiące temu.
Proszę mi pozwolić sobie pomóc.
Jest pani okropną kobietą.
Proszę nie poprawiać sobie samopoczucianaszym kosztem.
Mela...
Może go nie potrzebujemy.
Możemy podejść do tej historiina wiele sposobów.
Noa, doceniam optymizm,
ale to historia o uwolnieniuprawdopodobnie niewinnego człowieka.
Jeśli z nim nie porozmawiam,nie mam o czym pisać.
Ale skoro nie możesz...
Znajdę inny sposób.
A ty? Masz coś?
Nic o Erin ani Josie,
ale nie uwierzysz,co teraz robi Lanie Buhrman.
Co takiego?
Pracuje jako doula od śmierci.
Czyli?
Jak doula od porodu, z tym że od śmierci.
Córka ofiary morderstwapomaga ludziom umrzeć.
Nigdy, kurwa, nie zrozumiem Kalifornii.
- Mogę w czymś pomóc?- Pani jest Lanie Buhrman?
- A kto pyta?- Poppy Parnell.
Porozmawiajmy o Warrenie Cavie.
- Nie jestem zainteresowana.- Proszę.
Lanie Dunn.Nie używam już nazwiska Buhrman.
Przyciąga dziwaków.
- Chciałam z panią porozmawiać o...- Wiem o czym.
Nie jestem zainteresowana.
Widziałam nagranie pani zeznania.
Mamo!
Wszystko w porządku?
Tak. Skończyłyśmy. Prawda?
Dziękuję za poświęcony czas.
- Mamo!- Chodź tutaj!
- Cześć. Jak się masz?- Dobrze. Kto to?
Nikt.
Cześć.
„Kto przebywa w pieczy Najwyższego
i w cieniu Wszechmocnego mieszka,
mówi do Pana: «Ucieczko moja i Twierdzo,
mój Boże, któremu ufam».
Bo On sam cię wyzwoli z sideł myśliwego
i śmiertelnej zarazy.
Okryje cię swymi pióramii schronisz się pod Jego skrzydła.
Jego wierność to twój puklerz i tarcza.
Nie ulękniesz się nocnych strachówani strzały za dnia...
Masz kłopoty.
...ani zarazy, co grasuje w mroku...
- Dostaniesz lanie.- ...ni moru, co niszczy w południe”.
- Amen.- Amen.
Cześć, siostro Claire.
Siostro Claire. Miłego dnia.
- Gotowy na przyjęcie, tatusiu?- Ale nie na starzenie się.
Czeka cię impreza wyprawiana przez rodzinęalbo przez grabarza.
Wolę tę pierwszą.
Przepraszam, tatusiu.
Halo.
Nie wierzę w ani jedno pani słowo,pani Parnell,
ale załatwiłam pani spotkanie.
- Co?- Z Warrenem. W San Quentin.
Dziękuję, Melanie. Nie pożałujesz.
A to nie podlega dyskusji.
Ani słowa o mojej chorobie.
Jasne.
Gotowa? Lillian ma jedzenie w domu.
Muszę się zająć jedną zawodową sprawą.
Msza w niedzielę i obiad z rodziną.To nasz zwyczaj.
Wiem, tatusiu. Zobaczymy się za tydzień.
- Kocham cię.- Ja ciebie też.
Chodźmy.
Dokąd ona idzie? Przecież nie ma pracy.
Gdy większość dzieciaków w jego wiekukończyła liceum,
zaciągała się do armii,rozpoczynała pracę,
szykowała się na studia,planowała przyszłość,
chodziła na imprezy ze znajomymi,zakochiwała się,
Warren poszedł do więzienia.
Miał 17 lat.
Panie i panowie, proszę zrozumieć,że w trakcie procedury
- należy współpracować.- Wyobraźcie to sobie.
ZAKAZ UŻYWANIA WULGARYZMÓW
Uniosę pani stanik.
Proszę pozwolić piersiom zwisać.
Rozumiem, co to znaczybyć niewinnym dzieckiem
porzuconym w miejscu,gdzie panuje ciemność.
Dlatego właśnie tego najbardziej żałuję.
Warren Cave.
Warren Cave?
Dziennikarka do więźnia z Poziomu 2.
POZIOM 2
Dziękuję za spotkanie.
Mama mówiła ci, po co tu jestem?
Jest pani tą dziennikarką.
Mogę pisać?
Po co pani tu jest?
Myślę, że mogę ci pomóc.
Nie chcę słuchać pierdół.
Tylko prawdy.
- Warrenie...- Warrenie?
Jesteśmy po imieniu?
Mieszkam w miejscu pełnym facetów,którzy z natury kłamią...
i wyczułem pani kłamstwo,nim zaczęła pani mówić.
Łże pani jak z nut.
Jestem tu teraz.
I mogę ci to wynagrodzić.
Czyżby?
Jest pani tutaj...
bo chce pani mojej krwi.
Wampir.
Cholerny drapieżnik.
Ene, due, like, fake.
Złapał lew za palec gapę.
Na nic gapo robisz drakę.
Ene, due, like, fake.
- Dokąd to?- Strażnik.
Dlaczego uciekasz, Poppy?
Cholera! Jasna cholera.
Nie mówiła pani, że pani syn jest nazistą.
- To ma jakieś znaczenie?- Oczywiście, że ma.
Kobieta tak szlachetna,że nie zwraca uwagi na wady wroga,
by dowieść jego niewinności.
Już widzę te nagłówki.Ba! Już widzę ten film.
- Wszystko dobrze?- Poproszę loda.
- Jasne.- Dziękuję.
Cokolwiek pani tam zobaczyła,to nie był mój syn.
Proszę nie być taką matką.
Pani syn wpadł w to po uszy.
Mój syn trafił do więzienia jako dziecko.
A pani artykuły w tym pomogły.
Nigdy by się taki nie stał,gdyby nie odsiadka.
Tego pani nie wie.
Wiem, że w każdym z nas kryje się potwór,
a jego wyzwolił się w więzieniu.
Mój, gdy zapaliłam pierwszego papierosa.
A pani?
Co tam siedzi?
Czy to ten potwór kazał paninie myśleć o niewinnym chłopcu
przez te wszystkie lata,
a potem przyjść tutaj
i oceniać mężczyznę,którym musiał się stać?
Proszę pomóc mi wydostać syna z więzienia,
bym mogła się z nim zobaczyć na wolności,
a może Bóg zapomni,że jest pani grzesznicą.
Może pozwoli pani potworowi zasnąć.
ŚRÓDMIEŚCIE
Cześć. Jimmy. Jack. Miło was widzieć.
- Wygląda dobrze.- Cześć.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
- Hej.- Cześć.
Czemu pisałaś do mnie spanikowana?
Potrzebuję pomocy. Rady.
Okej. To wygląda dobrze.
Wszystko w porządku? Dobrze.
To proste.
Nie wykorzystuj wpływu z podcastu,by pomóc sukinsynowi z AB.
To wszystko. Łatwizna.
I mówi to wojowniczkao sprawiedliwość społeczną?
Swastyki zmieniają perspektywę.
Na jego historii zbudowałam swoją karierę.
A ten kraj zbudowano na naszej. I co?
Wiesz, czego nie cierpię w tej rodzinie?
Typowe odpowiedzina skomplikowane pytania.
Dlaczego krytykujesz rodzinęi litujesz się nad rasistą?
Nie lituję się.
Okej? Po prostu...
Czuję się winna, jeśli to przeze mnie.
Od tego jest Bóg.
Chcesz coś zdziałać?
Wyciągnij Butchiego z Pelican Bay.
Miał pijanego obrońcę z urzędu.Żadnych świadków.
Zarzuty wyjęte z dupy.
Jego matka zmarła, gdy siedział.
Albo kuzyna, którego nie odwiedzasz.
O co się kłócicie?
Hej, szycho.
Nie sądziłam, że przesiadujesz w barze.
- Nie mam czasu na twoje pieprzenie.- Moje pieprzenie?
Wyszłam tylko, bo zaraz gotujemy.
Właśnie przyjechały raki.
Obejrzyj motocykl, który kupiłam tacie.
MIŁOŚĆ MOJEGO ŻYCIA
Bum.
Podoba ci się?
Tatusiowi się spodoba.
Chodź, dziewczyno.
Mamy tu rodzinę, dobrą muzykę.
Mamy raki.
I macochę młodszą od ciebie.
Przestań.
Myślę, że mu się spodoba.
Uważaj, kochanie.
- Hej.- Dziękuję.
Za darmo?
Na koszt firmy.
Jest tatuś.
- Hej.- Dziękuję. Bóg z tobą.
Hej, Shreve. Co słychać?
Bóg z tobą, bracie.
Stary.
Z czego się tak śmiejesz?
Na zdrowie.
- Dobre.- Zgadza się.
A ty wciąż popijasz Hangar 1.
- Jak się masz?- Nie tak dobrze jak ty.
Mów. Co się dzieje? Unikasz mnie czy co?
Siedzę tu od godziny.Nie podeszłaś do mnie.
Nikt się o ciebie nie martwi?Jest tu twoja żona?
Wiesz, że się rozwiodłem.
- Nie obserwuję cię.- Tak?
Posłuchaj no,
Panno Nieobserwująca, twoja siostra mówi,że badasz stare przestępstwo.
Wiesz, że już nie pracuję w policji,
ale wciąż czasemprowadzę dla nich śledztwa.
Za niewielką sumkę.
- Siostra ma za długi język.- Od zawsze.
Ale nie o tym chciałem rozmawiać.
Słuchaj, mówię poważnie.Jeśli czegoś potrzebujesz...
wystarczy, że powiesz.
- Nie trzeba.- Nie trzeba?
- Nie.- Czyżby?
- Jesteś pewna?- Jest pewna.
Ingram Rhoades. Mąż Poppy.
W porządku, stary. Markus Killebrew.
Ofiara Poppy.
- Martwi się o moją siostrę.- Tutaj jest.
Odezwij się kiedyś do mnie.
To wtedy będę się musiał martwić o ciebie.
- To źle?- Nie daje za wygraną.
Miłego wieczoru.
- Cześć.- Hej.
Nie umiesz się zachować.
„Miłego wieczoru”.
Dziękuję, że przyszliście.
Wszystkiego najlepszego.
- Hej!- Hej.
Kiedy zaprosicie mnie i Lillian?
Przychodź, kiedy zechcesz, tato.
Hej! Patrz, co robisz!
- Przepraszam.- Już dobrze.
Nic mi nie jest. Uspokój się.
Kim jesteś, żeby mi mówić, co mam robić?
Tatusiu?
Wszystko w porządku?
Ta głupia kobieta chce mi mówić,co mam robić.
W porządku. Ja to załatwię.
Idź i baw się dobrze.
Chwila. Dokąd to?
Idę po coś do jedzenia.
Poppy?
Tak, tatusiu.
Zawsze wiedziałem, że wszystko zniszczysz.
Masz więcej krwi matki niż mojej,a to wariatka.
Zagalopowałeś się, staruszku.
To przyjęcie jest dla ciebie.
Wszyscy są tutaj dla ciebie.
- Jasne?- Tak, kochanie.
Cześć, Popciu!
Chodź tu. Daj buziaka.
Idź i baw się dobrze.
- Usiądź ze mną.- Oczywiście.
Coś jest nie tak z tatą.
Przez chwilę mnie nie poznawał.Mówił okropne rzeczy.
Zawsze łatwo wpadał w złość.
Nie, to nie to.
To coś innego.
Lillian nie była zaskoczona.
Poczekajmy, aż wszyscy wytrzeźwieją.
Dowiemy się, co wiedzą.
Cześć, ciociu Susan.
Jezu, Lanie.
Przepraszam. Otworzyłam swoim kluczem.
Nie musisz przepraszać.
Po prostu napisz,żebym wiedziała, że będziesz.
Co się dzieje?
Kojarzysz, jak co kilka latznikąd zjawia się sęp
i wypytuje o mojego tatę?
- O co chodzi?- Ta kobieta.
Przyszła do mojego domui zaczepiała mnie przy Aleksie i Elli.
- Kto?- Poppy Parnell.
Pamiętasz? To ta dziennikarka.
Napisała wiele artykułówo Warrenie dla Chronicle.
Teraz nagrywa podcast.
- Co powiedziałaś?- Nic.
Nikt z nas nie powinien jej nic mówić.
Ale muszę porozmawiać z Josie.
Kupiłam lody.
Pamiętam, gdy to rozwiązywało problemy.
- Miętowo-czekoladowe. Chcesz?- Ciociu.
Muszę ostrzec Josie.
Twoja siostra chce mieć spokój.
Wiem. Dlatego muszę z nią porozmawiać.
Bo co, jeśli ta kobieta będzie jej szukać?
Jeśli to ważne,mogę przekazać jej wiadomość.
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
Nie pozwól tej kobiecie zniszczyć tego,na co pracowałaś.
Zrobiłaś ogromne postępy.
Dobrze?
- Obiecujesz?- Obiecuję.
Czy to ten potwór kazał paninie myśleć o niewinnym chłopcu
przez te wszystkie lata?
- Co?- Nic takiego, skarbie.
- Co się dzieje?- Nic. Tylko...
Porozmawiaj ze mną.
Za mało zrobiłam.
Dla ojca?
Nie.
Dla Warrena Cave’a.
Kochanie, nie możesz się tym zadręczać.
Pisałaś te artykuły w oparciu o to,co wiedziałaś,
a nie wiedziałaś o nagraniu.
Wiedziałam.
Gdy badałam sprawę Warrena...
słyszałam plotki,że ustawiono zeznania Lanie.
Że było nagranie. Mogłam to sprawdzić.
Kiedy o tym usłyszałaś?
Gdy pisałam drugi artykuł.
Nigdy o tym nie mówiłaś.
Bo seria zdobywała już wtedy rozgłos.
Była ważna, wpływowa.
Otwierała mi drzwi.
Ale opierała się na założeniu,że Warren jest winny.
Taśma nie miała wtedy znaczenia,jeśli była prawdziwa.
- Ukryłaś dowód?- Oczywiście, że nie.
- Nie.- W porządku.
To pomóż mi zrozumieć.
Bo na temat każdej sprawyjest milion plotek.
To było zaufane źródło?
Nigdy tego nie sprawdziłam.
Wmówiłam sobie, że to bez znaczenia.
Ale moim zadaniembyło sprawdzenie wszystkiego.
Nie zrobiłam tego.
Drugi raz nie mogę tego zignorować.
Możesz.
Nie mogę.
BLOK A
Myślisz, że wierzę w to gówno,które masz na rękach?
Uważasz, że wierzę,że niespokojny chłopiec z Menlo Park,
który nie miał żadnych przyjaciół,uwierzył w to wszystko?
Dołączyłeś do nich,by nie zostać czyjąś suką.
Pewnie wymieniali się tobąjak rękawiczkami.
Zachęcali do schylania się po mydło.
Jeśli masz tego dość,możemy się zabrać do pracy.
Twoja matka umiera.
Tak?
Co jej jest?
- Opowiedz mi o Buhrmanach.- Pierdol się!
Wkurzaj się, jeśli chcesz.
Ale ona ci nie powie i może nie wrócić.
A potem umrze,a ty jej więcej nie zobaczysz.
Dlaczego znaleźlitwoje odciski palców w domu?
Bo chodziłem na „polowanie”do domu Buhrmanów.
„Polowanie”?
Durne zajęcie dzieciaków.
Mama, Erin Buhrman, zachowywała się,jakby była lepsza od całej reszty.
Ale ja wiedziałem.
Wszyscy wiedzieli, że jest lekomanką.
Poszedłem tam szukać prochów.
Wszedłem i wyszedłem.
Nic więcej.
Poszedłem prosto do szafki z lekami.
Znaleźli moje odciski, bo polowałem.
Josie, to ty?
Wracaj do łóżka, Lanie.
Znalazłem to, czego szukałemi wyszedłem z domu.
Szukałeś leków? Niczego więcej?
Mówiłem, że polowałem.
Poszedłeś „polować” w noc morderstwa?
Nie.
Pamiętasz, kiedy mówiłeś,że ludzie tutaj łżą jak z nut?
Byłam dziennikarką przez 20 lat.
Też wiem, kiedy ktoś kłamie.
A ty nie mówisz mi prawdy.
Twoja matka ma raka płuc.
Cztery miesiące temulekarze dali jej pół roku życia.
Czy chcesz mi jeszcze coś powiedzieć?
Pomożesz mi się stąd wydostać?
Jeśli obiecasz mówić prawdę.
Umowa stoi.
Chcę coś wyjaśnić, zanim zaczniemy.
Jeśli powiesz do mnie coś rasistowskiego,
upewnię się, że zdechniesz tu,nie zobaczywszy matki.
Zrozumiano?
Chcę to od ciebie usłyszeć.
Zrozumiano.
Dobrze.
Nazywam się Warren Cave.
Przebywam w więzieniu San Quentin,do którego trafiłem latem 2000 roku
za zamordowanie sąsiada, Chucka Buhrmana.
NAZWISKO: WARREN CAVEODCINEK 1: „POTWÓR”
Co tydzień przedstawiam wam historię.
Przeprowadzam wywiady.
Żadne nie dotyczyły mnie.
Tym razem będzie inaczej.
ROZWAŻONE PONOWNIEPOPPY PARNELL
- 112, co się stało?- Ja...
- Halo.- Nie wiem. Myślę...
Proszę pani, co się stało?
On nie żyje.
Tato, nie! Proszę. Nie.
Dziewiętnaście lat temu
zamordowano znanego pisarzaz Bay Area, Chucka Buhrmana.
...zabity w domu,gdy jego żona i córki spały...
Oczy wszystkich szybko skierowały sięna 16-letniego Warrena Cave’a.
W noc morderstwa,
czy widziałaś tę osobę,nim przeskoczyła przez płot?
Tak mi się wydaje.
Nie wiem, czemu Lanie skłamała.
Tu się zaczyna moja rola.
Poppy Parnell przedstawiła mniejako uprzywilejowanego psychopatę.
Pomogłam przypieczętować los Warrenaserią artykułów pod tytułem:
„Portret Potwora”.
My, powołana ława przysięgłych...
Warren został skazany na dożywociebez możliwości zwolnienia warunkowego.
Czy w więzieniu siedzi niewinny człowiek?
I czy ja do tego doprowadziłam?
Nazywam się Poppy Parnell i chcę,byście rozważyli to ponownie.