'Dit is dr. Helen Sharpe van NHS Hampstead. Laat een bericht achter.
Ik bel gegarandeerd terug.'
Wat klink je goed. Perfecte dictie.
Dr. Sharpe is weer helemaal hersteld van haar herseninfarct.
Ik hoop je snel weer te zien. Ik ga zo onze 'troef' ontmoeten...
en ik denk dat we nu echt van Veronica af zullen zijn.
Je bent ontslagen. -Ik moet ophangen.
Dag, Veronica. Ik heb niet goed verstaan wat je zei.
Jij en je handlangers moeten wegwezen, nu.
Top. Alleen wilde je ons zo graag overnemen...
dat je onze arbeidscontracten niet goed gelezen hebt.
Ik heb hier een kopie. In artikel 17 staat:
'Werknemer kan niet ontslagen worden bij verkoop of overname.'
Vrij duidelijk, lijkt me. Alsof we het vooraf bedacht hadden.
Zie ik je op de bedrijfspicknick?
Is onze troef in veiligheid? -Kamer 3.
Sergeant Todd, u bent me er eentje.
U had 09.00 gezegd. Het is 09.30 uur.
Normaal kom ik nog veel later.
Sorry, zal niet meer gebeuren. -Waarom zo geheimzinnig?
Ik weet dat we het over veel, of misschien wel alles, niet eens zijn.
Omdat u links bent. -En u zo rechts als wat.
Maar u bent zo vriendelijk om naar me te luisteren, dus ik kom ter zake.
Wat vindt u van Veronica Fuentes?
Als leider van deze organisatie heeft ze mijn steun.
Ja, maar misschien heeft u...
Zijn we klaar?
Ja, we zijn klaar.
Ingerukt mars. Sorry dat ik uw tijd heb verspild.
Dr. Fuentes is een schoolvoorbeeld van slecht leiderschap.
Ze geeft niets om niemand.
Het gaat haar alleen maar om winst maken.
Dus...
Dus vraag je me of ik achter een wisseling van de wacht sta, zeg ik ja.
Geweldig, Todd.
Sorry, linkse rakkers knuffelen graag.
Ik denk dat dit Veronica gaat nekken.
Dit zijn financiële stukken van het bedrijf U.M.I. dat Veronica heeft overgenomen.
Hier weten ze bij Justitie wel raad mee.
Dat hoopte ik al.
Mam, de instructie was: geen sieraden.
Nou en? Ik begrijp niet waarom je je voortdurend met me blijft bemoeien.
Je vindt me toch een waardeloze moeder.
Mijn beroerte heeft me wakker geschud.
Hoe gezond we ook leven, we moeten zaken als darmonderzoek blijven doen.
Alsof je me ziek wil hebben.
Omdat je alleen in arts-patiëntrelaties kunt denken.
Het is een routineonderzoek, mam.
Ik blijf bij je. Als je wakker wordt, is mijn gezicht het eerste dat je ziet.
Hoera.
Goed, Serwa. Tel maar even terug vanaf tien.
Tien, negen, acht...
zeven...
Vertaling: Onno Voorhoeve Iyuno-SDI Group
Floyd...
Wat doe je in die auto?
Ik rij ermee. -Want?
Ik heb je hulp nodig.
Weet mama hiervan? -Nee, nog niet.
Ik word vader.
Van een baby?
Ja, van een baby.
Het ligt ingewikkeld. Ik zal de vader zijn, maar er zijn twee andere ouders.
Het kind heeft drie ouders, dus mijn betrokkenheid...
Ho even.
Mama weet nog van niets? -Nee, ik wilde jou eerst spreken.
Jij hebt misschien contact met pa.
Die onze moeder achterliet met schulden en drie kleine kinderen?
Nee, met die lul heb ik geen contact, en dat wil ik ook niet.
Dan moet ik het mama vertellen. -Nee.
Haar vertellen over een buitenechtelijk kind en contact met je vader...
dat overleeft ze niet.
Hou je mond tegen haar.
Dr. Frome, alles goed? -Ja hoor, alleen veel aan m'n hoofd.
Heb je Trevor gezien? -Nee, moet ik hem oppiepen?
Nee, hoeft niet. Dank je wel.
Dag, baas.
Ik wilde nog wat dossiers bijwerken.
Oké, goed. Ik zal je niet storen.
Gaat het wel?
Zit je nog steeds met dat van laatst?
Trevor, ik... -Niets aan de hand, Ig.
Iemand heeft iets in ons drankje gedaan. Kunnen wij niks aan doen.
Dus niks aan de hand, toch?
Ja, niks aan de hand.
Fijne dag verder.
Dat verdien je.
Was het deze kaart? -Nee.
O ja, dit is mijn kaart. Jij had de ruiten zeven, toch?
Klopt.
Die zit tegen het plafond. -Wat?
Hoe heb je dat gedaan? -Toveren. Kijk eens in je zak.
M'n broer Jace, kan alles met kaarten.
De sukkelige vrucht van een eenzame jeugd.
Kies maar een kaart, dokter. -Nee, bedankt.
U houdt niet van goochelen? -Niet als ik opereer.
Ik heb je labresultaten, Isla.
Die buikpijn die je hebt, is niet van een maagzweer. Je hebt cirrose.
Levercirrose? Maar ik drink niet, en hij ook niet. Onze moeder was alcoholist.
Dit is een ander type cirrose: Alfa-1-antitrypsinedeficiëntie.
Een genetisch defect. -Is het behandelbaar?
Jawel, maar je hebt wel een nieuwe lever nodig.
We kunnen je op de wachtlijst zetten, maar je broer zou de beste donor zijn.
Je kunt haar leven redden.
Dat gaat niet lukken.
Hij maakt een grap. -Nee.
Het moet op een andere manier.
Ons kind, het gaat mis. -De school belde. Hij was verward.
Hoe heet je? -Darby.
Hartslag laag. -Bloedsuiker 12.
Naar een kamer en dien glucose toe.
Gebruikt hij insuline? -Nee.
Andere medicatie? -Alleen groeihormoon.
Krijgt hij elke dag op school. -Hij ziet niets meer. Hij is suikerziek.
Rustig maar, we gaan goed voor je zorgen.
Kayden, wordt het erger?
Suiker is nu 600. -Zeker geen insuline gekregen.
Nee, mam, ik heb m'n injectie gehad.
Van de schoolzuster? -Ja.
Ken je Darby toevallig? -Zit bij hem in de klas. Hoe wist u dat?
Zet hem in een kamer aan een infuus met 10 eenheden insuline.
Medicijnen verwisseld.
Waar ga je naartoe? -Naar die school.
Ik kom voor de schoolzuster. -Hebt u een afspraak?
Ik ben geen ouder. Ik ben dr. Goodwin van het New Amsterdam.
We denken dat twee leerlingen de verkeerde medicijnen hebben gekregen.
O jee. Bedoelt u Kayden en Darby?
Dat was een vergissing. Ik werd steeds gestoord en...
Ik heb per ongeluk...
Komt het goed met ze? -Wacht even. Ben jij de zuster?
Ik ben administratief medewerker.
Door bezuinigingen zitten we al drie jaar zonder schoolzuster. Ik doe haar werk.
Ben je medisch geschoold? -Nee, maar iemand moest het doen.
Heb je het gemeld aan het schoolhoofd?
Het was zijn idee.
Fijn dat u tijd voor me hebt, dr. Frome. -Graag gedaan.
Oncologie heeft uw dossier naar me doorgestuurd.
Ik heb veel patiënten geholpen die ook zo'n diagnose hadden gehad.
Het is niet makkelijk, maar over je eigen dood nadenken is nooit makkelijk.
Ik ga niet dood.
Ik dacht dat de kanker...
Spontane genezing.
Na drie jaar ben ik officieel helemaal vrij van kanker.
Wat een geweldig nieuws. Gefeliciteerd.
De meeste mensen die zulk nieuws krijgen, zijn dol van vreugde.
Maar dat is bij u duidelijk niet het geval.
Toen dr. Schmidt me vertelde dat ik genezen was en niet dood zou gaan...
was de opluchting groot. Ik wilde het m'n familie direct vertellen.
Ze hadden me zo gesteund.
Heel belangrijk.
Ja, maar toen ik vertelde dat ik niet dood zou gaan...
ontdekte ik hoe ze er echt over dachten.
Hoe was dat dan?
Ze wilden me dood hebben.
Hoe gaat het hier?
Het komt wel weer goed met je vriend. -Echt?
Balen. -Pardon?
Vertel eens. -Kayden is m'n vriend niet.
Hij is een pestkop.
Is hij gemeen tegen je?
Ja. Hij vernedert me en probeert me belachelijk te maken bij de anderen.
Wat naar. -Let maar op.
Hij zal mij de schuld proberen te geven van wat er met de zuster gebeurde.
Wat gebeurde er...
Nu even niet. Je stoort, Casey.
Ik heb toch een uur geleden bloed- waarden aangevraagd? Waar blijven ze?
Sorry daarvoor. Vertel nu maar eens hoe Kayden jou pest.
Zoals u dat doet.
Je zus staat op de wachtlijst, maar dat kan heel lang duren.
Ik weet niet of ze nog op tijd een lever krijgt.
Ik kan haar niet helpen.
Dat weten we pas als we je getest hebben.
Het gaat er niet om of we matchen.
Mijn lever is kapot.
Ik ben alcoholist. Ik drink al vanaf m'n dertiende.
Maar Isla zei... -Ze heeft het nooit geweten.
Omdat we door onze ma zo'n rotjeugd hadden, zworen we niet te gaan drinken.
Mij lukte dat niet.
Dus je drinkt sinds je dertiende en je zus weet van niets?
Ik ben op dit moment dronken.
Kun je dat zien? Nee.
Omdat mijn tolerantie torenhoog is.
Ik hou iedereen al m'n hele leven voor de gek.
M'n beste truc.
Toch wil ik je testen. Misschien is een deel van je lever nog goed.
Als Isla ontdekt dat ik haar altijd heb voorgelogen, ben ik haar voorgoed kwijt.
Je raakt haar nu meteen al kwijt als je niet in actie komt, Jace.
Laat me je testen.
Alsjeblieft.
Het gaat mis met haar.
Welkom terug, mam. -Is het gebeurd? Is het klaar?
Ja, alles klaar. Fluitje van een cent.
Dr. Sharpe, kan ik u even spreken?
Zeg het maar tegen mij.
Ik ben bang dat we meerdere poliepen in uw darm hebben aangetroffen...
die kwaadaardig zijn en zich hebben uitgezaaid.
Wat betekent dat?
Als we u eerder hadden gezien, was de prognose anders geweest, maar nu...
is de kanker terminaal.
Mooie service.
Bent u schoolhoofd Davis?
Bent u een ouder? -Ja, dat ben ik.
Maar gelukkig zit m'n dochter niet op een van uw scholen.
Ik ben ook arts en behandel twee jongens die zijn opgenomen...
omdat uw onbevoegde schoolzuster hun medicijnen verwisselde.
Ik wist hier niet van.
Verbaast me niet, maar ik wil wel weten waarom.
Waarom laat u een secretaresse medicijnen toedienen aan kinderen?
Hoe gaat het met de jongens? -In het ziekenhuis, maar stabiel.
Dit geval staat niet op zichzelf, dr. Goodwin.
Vierhonderd scholen zitten met hetzelfde probleem.
Geen schoolzusters? -Vroeger wel, toen wij op school zaten.
De afgelopen tien jaar hebben ze meer dan 'n miljard gekort op onze begroting.
Wat als een kind ziek wordt? -Dat sturen we naar huis.
En vaak is er dan niemand thuis.
Het is echt een ramp.
Hebben jullie nog financiële ruimte? Hebben jullie zusters over? Nee zeker.
Ik heb gezworen om voor betere openbare scholen te zorgen.
Ik heb zoveel mogelijk leerkrachten behouden, maar ik moest snijden.
Nu ga ik iedere lunchpauze hier naartoe...
en zie iedere bal als een bureaucraat die onze kinderen iets heeft afgepakt.
Wilt u er een slaan?
Fijn dat u bent gekomen, meneer Fontenot.
Ik heb een interessant gesprek met uw vrouw gevoerd.
Maar na dat gesprek realiseerde ik me dat ik de hele familie moet spreken.
Uw vrouw is op wonderbaarlijke manier genezen. Hoe voelde dat?
Als een zegen. -Een opluchting.
Ik bleef haar maar knuffelen. -Ik was heel dankbaar.
Heeft iemand opgemerkt dat Pauline na het goede nieuws wat somber was?
Nee. -Niet echt.
Goed.
Ik ben fan van de Spurs, dus keek ik altijd.
Na haar diagnose wilde Pauline altijd iets anders kijken.
Ik had geen keus, ze had kanker.
Als ik aanbood om te koken, vroeg ze altijd om vis.
En wij lusten dat niet.
Ze wilde met ons gaan skydiven, terwijl ik last van hoogtevrees heb.
Ik kon geen nee zeggen, want het was haar bucketlist.
Na een tijdje wilden we allemaal wel kanker krijgen.
Je lever is inderdaad zwaar beschadigd. 85 procent is getekend en cirrotisch.
Dus ik kan geen donor zijn.
Ik vrees van niet. Onze enige optie is wachten op een andere.
Als 85 procent onbruikbaar is, blijft er 15 procent over. Is dat niet te gebruiken?
Op zich wel, maar jouw lever doet dan bijna niets meer.
Elk beetje gif kan je fataal worden en je kunt geen druppel meer drinken.
Gezien je historie lijkt me dat geen reële optie.
Ik kan stoppen met drinken.
Echt. Dat moet, voor haar.
Want als zij sterft...
ga ik ook.
Bloedsuiker is bij beiden weer normaal. -Ik zag het, ja.
Vertel eens, ben ik een pestkop?
Absoluut. Hoezo?
Dat wil ik niet zijn. -Het is de aard van het beestje.
Ik kan wel eens stevig uit de hoek komen, maar een pestkop?
Lauren, luister... -Dr. Bloom, kamer 7.
Dat is Darby.
Wat gebeurt er?
Infuus met zout en een tweede infuus. -Doe ik.
Bloedtransfusie.
Hij stikt in z'n eigen bloed. -Help hem.
Kom op, Darby, blijf erbij.
Mam, we gaan hier wat aan doen.
Ik ga mensen bellen. Er zijn nieuwe medicijnen, je krijgt de beste zorg...
Genoeg. Het is genoeg geweest.
Mam, laat me je alsjeblieft helpen.
Waar ga je naartoe? -Naar huis.
Mam... -Kijk alleen maar.
Dus dit is je thuis.
Het beste alternatief.
Als kind was de kpanlogo een dans die alleen de Ga's beoefenden.
In Accra?
Jonge mensen die losgaan. M'n oma vond 't maar niks.
Voor haar was dansen alleen iets religieus.
Maar ik bloeide erdoor op.
We moesten sluipen om niet betrapt te worden.
Toen we naar Londen verhuisden, wilde ik erin doorgaan.
Wilde je danseres worden? Waarom hoor ik dat nu pas?
Ik werd volwassen. Dingen veranderen. -Wat dan?
Ik ontmoette je vader.
Kom op, mam.
'Wote'.
Het komt goed met Darby.
Wat was het? -Een maagzweer.
Gelukkig konden we de bloeding stoppen, maar...
Dit moet niet nog eens gebeuren.
Fijn dat jullie zijn gekomen.
Na m'n gesprek met het schoolhoofd, begrijp ik beter hoe dit kon gebeuren.
Wij hadden ook een tekort aan verpleegkundigen.
We moesten gebruikmaken van stagiairs en vrijwilligers.
Krijgen wij er ook een? -Meer dan een.
Waar zijn die dan? -In deze kamer.
Jullie doen vast al vrijwilligerswerk voor de school.
Maar niemand is verpleegkundige. -Hoeft ook niet.
Je hebt alleen wat basiskennis nodig. Wij kunnen jullie die kennis bijbrengen.
Jullie kunnen hier assistent- verpleegkundige worden.
Hoe combineren we dat met ons werk?
Het is maar één dag per week een uur.
Het is niet ideaal, maar het is een noodverband.
En zo'n noodverband houdt de boel bij elkaar.
Wie voelt daar wat voor?
Je zei dat je familie je tijdens je ziekte altijd gesteund heeft.
Dat klopt. -Daar raak je makkelijk aan gewend.
Mensen die je altijd op je wenken bedienen, dat is verslavend.
Maar nu je beter bent, moet je die mensen weer hun eigen dingen gunnen.
Pauline, waarom moet je huilen?
Omdat u partij voor ze kiest.
Dit is de reden dat ze me weg willen hebben.
Oké.
Een vraag.
Hoe ging het vóór je ziekte als je geen zin had om met je man sport te kijken?
Dan keken we toch. -En als jij als enige vis wilde?
Dan at ik vlees. -Protesteerde je weleens?
Nee.
Jouw generatie heeft nooit geleerd om voor zichzelf op te komen.
En toen je ziek werd en er eindelijk om durfde te vragen, kreeg je wat je wilde.
Dat gaf vast een goed gevoel.
Meer dan goed. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik echt leefde.
Dat is wel ironisch als je bedenkt dat je ten dode opgeschreven was.
Pauline, je hebt je je hele leven uitgesloofd om je dierbaren te steunen.
En toen kreeg je kanker...
en kreeg je onvoorwaardelijke steun van diezelfde mensen.
Ik kan niet terug naar hoe het was. -Hoeft ook niet.
Je moet een manier vinden om elkaar over en weer te steunen.
Een evenwicht. En weet je hoe dat heet als het lukt? Familie.
Wat was dat leuk. Het zweet staat in m'n onderbroek.
Helen toch.
Bij mij ook.
Dus dit is hoe je echt bent. Dat heb je al die jaren verborgen gehouden.
Het mooiste cadeau voor een kind is dat ze je leren kennen.
Dat is echt zo, mam.
Dat heb ik je niet gegeven.
Nee, dat heb je zeker niet gedaan.
Laten we een extra onderbroek meenemen en dit elke week doen.
Vandaag was heel fijn, Helen, maar dit moet iets voor mezelf blijven.
Waarom moet je me altijd buitensluiten?
Ik word daar zo onzeker van.
M'n cijfers op school waren altijd goed, maar nooit goed genoeg.
Als ik een arm om me heen wilde, vond je me te behoeftig.
En altijd maar benadrukken hoeveel je moest opgeven voor mijn opleiding.
En nu mag ik die opleiding niet eens gebruiken om je te helpen.
Ik kan je niet blijven smeken om van me te houden, mam.
Dat hoeft niet, kind. Ik heb altijd van je gehouden.
Echt waar, misschien niet zoals jij zou willen, maar die liefde is er.
In een blik of een glimlach als je even niet kijkt.
Ik sta versteld van wat je hebt bereikt, Helen.
Je bent fantastisch.
Je bent mijn grootste vreugde...
en mijn diepste pijn.
Welkom terug, mam.
Is het gebeurd? Is het klaar? -Ja, alles is prima verlopen.
Zoals we al verwacht hadden, bent u zo gezond als wat, helemaal schoon.
Wat een opluchting, mam. Wil je een glaasje water?
Dit stukje is geschikt voor transplantatie. -Ik breng het naar dr. Flores.
Goed voor Isla. En er is genoeg lever over voor een hopelijk nuchtere Jace.
We zijn klaar. Geef maar hechtdraad en een naald.
Dr. Reynolds, dit ziet er niet goed uit. -Wat er van z'n lever over is...
sterft af.
De leverslagader is verhard. Een stolsel blokkeert de bloedtoevoer.
Een milligram Activase.
Minuutje geduld.
Hij wordt donkerder. -Het is gebeurd.
Zonder leverfunctie komt hij nooit meer bij uit de verdoving.
Naai maar dicht.
Zorg dat z'n zus afscheid van hem kan nemen.
Max, ik hoor net dat de fraude-opsporingsdienst...
onze boeken komt controleren.
Vreemd. Heeft dat te maken met die overname?
Je speelt hoog spel. -Jij stelt winst boven mensen.
Je geeft niets om de kernwaarden van dit ziekenhuis.
Had je dat wel gedaan, dan had je beter opgelet.
Waarop? -Op je nieuwe aanwinst U.M.I.
Een witwasmachine die je met publiek geld heb gekocht.
Je hebt dit ziekenhuis blootgesteld aan strafbare nalatigheid.
Jij had de leiding bij U.M.I., dus jij hangt.
Ik was een bezorgde werknemer die als klokkenluider fungeerde.
Max, draai de boel terug, dan zorg ik dat je ook medisch directeur wordt.
Nee, bedankt. -Kies dan iemand die je vertrouwt.
Nee.
Max, ik zal m'n ontslag indienen.
Blaas deze operatie af en ik zorg dat je nooit meer iets van me hoort.
Dat is niet genoeg.
Wat wil je dan van me? -Dat je nooit meer zo'n ziekenhuis leidt.
Max, ze zijn er.
Dus geen normaal eten voor mij? -Doe het even rustig aan.
Alleen vloeibare dingen.
Je bent een bikkel, Darby. Laat niemand beweren dat dat niet zo is.
Dank u wel, dokter. -We hebben met elkaar gesproken.
U hebt zich uitgesloofd voor onze zoon, ondanks het personeelstekort.
En als u dat kunt, kunnen wij het ook.
We melden ons aan als vrijwilliger.
Ongelooflijk.
Dr. Reynolds...
Weet je zeker dat je niet Lazarus heet? -Hoezo?
Hoe gaat het met Isla? -Met haar gaat het goed...
maar dat jij nog leeft is een wonder.
Wat is de truc? -Ik dacht dat je niet meer zou bijkomen.
Maar toen begon je op te knappen en zwaaide ik met dit ding over je buik.
En moet je zien, een ectopische lever.
Een tweede lever buiten je oude lever. Een genetische afwijking.
Moeilijk te vinden en een enorme mazzel voor jou.
Daarom kon je altijd zoveel drinken zonder er veel van te merken.
Weet Isla het, van m'n verslaving?
Nee, nog niet.
Dus dankzij die tweede lever hoef ik het haar ook niet te vertellen.
Geheimen in de familie zijn nooit goed, Jace.
Geloof je in tovenarij?
Ik kan u erin doen geloven.
Illusies zijn geen tovenarij. Ze zijn het resultaat van vele uren oefening.
Klopt.
Dus tovenarij is hard werken voor een wonderbaarlijk resultaat.
Ik denk dat dat ook geldt voor het afzweren van de drank.
Aangezien je al hebt bewezen dat je er tijd in kunt steken...
zou ik ervoor kiezen om open kaart te spelen. Misschien wel je beste truc.
Het goede nieuws: pas over tien jaar moet je weer.
Maar borstonderzoek moet wel.
M'n huisarts kan me altijd doorverwijzen.
Maar mam... -Helen...
Ik weet dat je van me houdt. Je hoeft het niet steeds te bewijzen.
Loop een eindje met me mee.
Waar naartoe?
Ik wil je iets laten zien.
'Wote'.
Ik ga naar huis. Fijne avond nog. -Momentje.
Kan ik even met je praten?
Tuurlijk. Wat is er?
Je was vanochtend heel aardig.
Maar ik moet eerlijk tegen je zijn.
Ik ben in therapie gegaan om de schade aan m'n huwelijk te herstellen.
Jouw aandacht voor mij heeft me het hoofd op hol gebracht...
en dat had zijn weerslag op de relatie met m'n man.
O jee, dat spijt me.
Ik moet serieus aan de slag met mezelf...
en ik denk niet...
Ik kan niet meer werken met jou.
Ik ga personeelszaken bellen... -Personeelszaken? Waarom?
Ik ga zeggen dat ik een zeer capabele medewerker heb aangenomen...
voor wie ik gevoelens koester die een gezonde werkrelatie in de weg staan.
Het is voor niemand goed.
Heb ik wel goed werk geleverd? -Daar was niets op aan te merken.
Daarvoor heb je me niet aangenomen, hè?
Nee.
Iedereen vindt je superaardig, maar zo aardig ben je niet.
Ik neem ontslag.
Hé, wat is er aan de hand?
Ik heb veel spijt van m'n pestgedrag. -Wat? Welnee, joh.
Ik had het echt niet door. Luister even naar me.
Ik had dat als kind ook.
Ik was niet aardig.
Ik was boos op m'n moeder en reageerde dat af op klasgenootjes.
Ik dacht dat ik dat achter me had gelaten.
Dat heb je ook. -Duidelijk niet, dat heb je zelf gezegd.
Lauren...
ik zat je een beetje te fokken.
Echt? -Ja, je bent geen bullebak.
Je bent bazig, ongeduldig, humeurig, opvliegend, en ga zo maar door.
Maar pestkoppen proberen mensen pijn te doen, vooral kwetsbare mensen.
Jij stimuleert mensen. Brunstetter, Leyla, Walsh, mij...
Je nam me in de maling.
Ach, kom op.
Niet leuk. -Je vroeg erom.
Donder op. Voor ik echt kwaad word en begin te schreeuwen.
Het was een beetje grappig. 'Un poquitito', een klein beetje.
Klein beetje. Je moest lachen, ook nu.
Tot later, baas.
Ik weet dat je sliep, maar ik moet je vertellen dat het voorbij is.
Ik kom naar huis.
Ik verlang zo naar je lichaam.
Ik moet ophangen. Ik hou van je.
Todd, zijn de rechercheurs er nog?
Nee, ze zijn weg. -Ik wilde ze nog bedanken...
Ze wilden dat ik jou bedankte dat je ze op deze kwestie attent had gemaakt.
Welke kwestie?
Ze sluiten het onderzoek af.
Ze zullen 'de ontwikkelingen in de gaten blijven houden'.
Ze gaan U.M.I. toch sluiten en mensen oppakken?
Dit is fraude. Onze aandeelhouders... -Iemand heeft de operatie afgeblazen.
Je hebt de stukken toch gelezen? Ben ik dan...
gek? Dit is misdadig.
Weet je wie de andere vestigingen van U.M.I. bezit?
Precies, en daar zul je nooit achter komen, want U.M.I. is te groot.
Ze zitten in 't hele land en zijn eigendom van politici, bedrijven en zelfs artsen.
Iedereen profiteert en is bereid de andere kant op te kijken.
Om de winst niet in gevaar te brengen.
Wat moeten we nu?
Wegwezen uit m'n kantoor is een goed begin.