Wat voorafging:
Je man boft. Had ik je vijftien jaar geleden maar ontmoet.
Hoe kan je vriendin hier nu werken? -Ik heb een donatie gedaan.
Als de staf dat hoort, ben je hun respect kwijt. En het mijne.
Als het niet jouw kind is, kun je je gerust terugtrekken.
Lyn en ik redden ons wel.
Nog een? Wel veel calorieën. -Weg jij.
O, mijn god.
Dit is te gek. -Geen alcohol meer voor jou.
Hoi. Hoe is het...
Ik stink naar vliegtuig. -Boeit niet. Kunnen we gaan?
Hou dat nog een paar uurtjes vast. Volgende rondje is van mij.
Dat meen je. -Waar gaan we nu heen? Nee, joh.
Ik hoef echt niet meer. Lauren? -Sorry, Elizabeth.
Ik ben m'n eigen adres al bijna vergeten. -M'n lever kapt ermee.
Dag, allemaal.
Thomas hiken, surfen, slapen
Aaron ijshockey, politiek na een drankje
je hebt een match met Aaron
ben je wakker?
Aaron sorry, was aan 't werk. ben je er nog?
Vertaling: Rozemarijn Grobben-Schepel Iyuno-SDI Group
Zelfs dat is al te hard.
Wat bezielde ons? -Dat we nog 28 waren.
Dat zijn we niet. We kunnen niet meer ongestraft zuipen.
Wie heeft 't? Wij. -Nee...
Iedereen schreeuwt zo. -Helen kwam ook al niet uit bed.
Klop de spinnenwebben even af, ja? -Waarom ga jij niet dood?
Ik heb nu 'n Engelse maag. En een geweldige remedie.
Een doel. Het is een grote dag voor New Amsterdam.
Daar werk jij niet. -Jij werkt in een kliniekje erin.
Urgent Medicine Inc heeft een visie, én een plek in het bestuur.
En dat komt vanavond bijeen. Veronica gaat eraan.
Goed nieuws. De vergadering is verzet, we kunnen vroeg weg.
En dan kan deze taco-hoed in de fik. -Verzet?
Dit was mijn dag. Ik ging... -Het moet twee weken wachten.
Veronica vindt een congres belangrijker.
Wat moet ik dan doen? -Je werkt voor Urgent Medicine Inc.
Ze hebben een visie. -Bedankt, hè.
De kliniek stelt weinig voor, maar we helpen wel mensen.
Dus doe even volwassen en...
Dat scheelde niks.
Wat was dat?
Als ik weer iets met Leyla wil, moet duidelijk zijn...
dat ik niet achter haar aan zit. Ik kan haar niet 'toevallig' tegenkomen.
Nee, dan zou je voor schut staan.
Waar is die stomme kliniek? -Daar. We mogen met niemand praten.
Help.
Help. Kan iemand me helpen?
Zet hem op een stoel. Hoe heet u?
Max...
Max Bloomstein.
Ga even zitten.
Oké. Wat is er gebeurd, Mr Bloomstein? -Uitgegleden in de douche.
We gaan naar een behandelkamer.
Tachycardie, 110. Zoutoplossing graag. Hoe ziet de wond eruit?
Vrij groot, en er is een vreemd voorwerp blijven zitten.
Wat is dat? -Geen idee. Een antenne?
Oké... Tachy van 130. Nog een tweede zak zoutoplossing.
Doe ik. -Hij is veel bloed verloren.
Hij heeft rode cellen nodig. -Die hebben we niet.
New Amsterdam wel. Ik vraag Wilder.
Pardon.
Hé, Ben. Elizabeth reageert niet, en ik heb O-negatief nodig.
Ik laat wel wat brengen. -Top, bedankt.
Alles goed? -Het is...
Elizabeth is nooit te laat. Nooit.
Ze ging gister flink los, dus ze ligt vast nog te slapen. Laat je 't weten?
waar ben je? ik verzet je afspraak. waar ben je?
ik maak me zorgen. is alles oké? bel me
Nog één patiënt? -Alleen gipsen.
Dat duurt niet lang.
Zeg... wat vind je van duetten?
In het bijzonder Reunited of Nothing's Gonna Stop Us Now.
Ik ga niet naar karaoke. -Maar iedereen gaat.
Precies.
Er zijn zoveel mensen, je ziet dr. Bloom vast niet eens.
Ik ga wat drinken met een legermaatje, zonder gezang.
En een drive-by dan?
Zo noemen ze dat toch, als je heel even langskomt?
Toe? Voor mij? -Best. Een drive-by.
En niet zingen.
Ik doe 't ervoor.
Jiminy Constantinople? -Ja.
Ik ben Casey, ik kom je gipsen.
Ik heb hier m'n toegangsbewijs.
Wacht, die app doet het nooit.
Maakt niet uit, man. -Ik ben drie keer ingeënt.
Ik ben verpleegkundige. -Maakt niet uit. Toe maar.
Ik weet dat dit raar is, maar je moet mensen zonder pas niet binnenlaten.
Casey is binnen.
Ik heb nooit iemand drie Flaming Zombies zien atten.
Mag ik ook? -Proost.
Lekker. -Zie je later.
Sorry. -Ben je...
O, hoi. Dit is water, dus... -Oké.
Hoelang nog? -Wat?
Hoelang ben ik nog uit de gratie? Een maand, een jaar? Roep 's wat.
Moet dit hier? -Ik heb het verpest, oké?
Dat weet ik ook wel. Ik doe m'n best om het goed te maken, dat weet je.
Ik ben alles kwijt. Leyla, m'n baan. M'n beste vriend.
Ik ben leeg. Is dat niet genoeg? -Nee.
Waarom? -Het gaat om je eer.
Is dit Serpico of zo? -Oké, ik ga.
Nee, nee. Wacht. Het spijt me, oké?
Ik weet dat Sidney Lumet je dierbaar is.
Ik doe echt alles, als je maar weer met me praat.
Hou die hoed de rest van de avond op.
En morgen ook. -Dat kan toch niet, als arts.
Als je het je patiënten uitlegt, lachen ze erom. Dan lijk je menselijker.
Hoi. Mag ik die tacohoed kopen?
Die win je als je een emmer friet leegeet.
Waarom is 't dan een tacohoed? -Gewoon.
Lauren, laat maar. -Nee, prima.
Doe maar. Pak die hoed. Het gaat om de eer.
waar gaan we nu heen? -Nee, joh.
Ik hoef echt niet meer. Lauren? -Sorry, Elizabeth.
Ik ben m'n eigen adres al bijna vergeten. -M'n lever kapt ermee.
Pas goed op je lever, allemaal.
Hij haalde z'n magazijn eruit... -En het zand stroomde eruit.
O, man. Hij boft dat hij nog leeft. -Wij allemaal, man.
Fijn om je nog even te zien voor je gaat.
Houston gaat niet door.
Ik wil er niet over praten.
En die baan die ik had geregeld? -Laat nou maar, oké?
Luister, als je de praatgroep niet wil missen, kan ik wel...
Hé, man. Hé, hé.
Rustig aan. Rustig. -Ik wil er niet over praten.
Ronnie, ben je high?
Je zit altijd zo te zeiken. -Stop. Stoppen, man.
Stoppen?
Hoe snel wou je stoppen? -Ronnie. Zet 'm langs de kant, nu.
Wou je stoppen? Nou, dan stoppen we toch.
Ik stop wel, hoor.
Ik dacht net aan je, dus ik heb gereserveerd voor vanavond.
Het is er heel knus en een beetje sexy.
Sms me als je wakker bent. -Onderbrak ik je bij 'sexy'?
Sorry, hoor. Mr Hoffstettington moet naar mijn afdeling.
Wie? -Hoffstettington. Max Bloomstein.
Jiminy Constantinople. -Juist.
Wacht. Ik dacht dat je hem al had meegenomen.
Nee. Hoezo?
O. Verdorie.
Hij was hier net nog. -Waar is hij naartoe?
O, god. -Wat?
Hij klimt.
Opgepast.
Ik heb de friet op, ik heb die hoed op.
Je zou weer met me praten, maar ik krijg steeds je voicemail. Bel me.
Dus jij houdt de lijst bezet. -Er zijn zoveel keuzes.
Hoezo, wil je er nog een zingen?
A Million Years Ago van Adele, maar ik zoek iets voor daarna.
Ik moet zeggen, Urgent Medicine en New Amsterdam samen zijn zo cool.
Heerlijk om iedereen samen te zien. -Ik wil dit al jaren, en er gebeurt niks.
Elizabeth zegt iets en het halve ziekenhuis gaat mee.
Waarom kijk je zo?
Je hoofdkleur is geelbruin, maar je aura vertoont tinten rood en blauw.
Wat? -Je aura is onrustig.
Nou, dat weet ik zo net nog niet, maar...
Ik kan je je beter laten voelen, in vijf minuten.
Dit zijn vaccaria-zaadjes.
Die plaats je op drukpunten op de oorlellen voor meer helderheid.
Je hoeft er alleen op te drukken. -O, jemig.
Probeer het maar.
Dit is bizar. -Ja, toch?
Doe je dit wel eens bij jezelf? -Soms.
Ik mediteer liever, op het water. Ben je op de pier in Long Island City geweest?
Die nieuwe? Nee. -Het is er geweldig.
Sorry, momentje.
Jules is eerder terug NIET LANGSKOMEN
Gaat het wel? -Ja, hoor. Prima.
Je bent toe aan een borrel, denk ik. -Ik drink niet. Normaal gesproken.
Dat meen je. -Waar gaan we nu heen? Nee, joh.
Ik hoef echt niet meer. Lauren? -Sorry, Elizabeth.
Ik ben m'n eigen adres al bijna vergeten. -M'n lever kapt ermee.
Pas op je lever. Dag, allemaal.
Hallo, zeg.
Max, of Jiminy, of hoe je ook heet. Kom alsjeblieft binnen.
Ik kon het niet. -Juist goed, dat je niet kon springen.
Je snapt het niet.
Geen psychiatrie. Ik kan niet vastzitten. Ik moet weg.
Je wil niet opgesloten zitten, dat begrijp ik. Zeg even hoe je echt heet.
Alleen dat. Zeg me hoe je heet.
Ik moet klimmen. -Nee, je hebt een ernstige wond.
Oké? Je moet naar binnen. -Ik kan niet terug. Dat wil ik niet.
Dat hoeft ook niet. Vertel me gewoon waarom.
Oké? Vertel me waarom, dan kan ik je misschien helpen.
De wc. -Wat...
Uitwerpselen tot boven de rand.
Mensen hebben wapens. Ze doen je pijn.
De gevangenis. -Ik kan niet terug naar Rikers.
Je bent nu in New Amsterdam. Je bent niet in Rikers.
Ik zit altijd in Rikers.
Wacht, wacht.
Je moet me je hand geven. -Dat kan niet.
Jawel. Dat kun je wel. Kijk eens naar me. Hé.
Ik ben hier.
Geef me alsjeblieft je hand.
Aan de kant. Iggy.
Ja, ja. Ik ben er. Hé, wat was je nou aan het doen?
Ik wilde geen zelfmoord plegen. Ik was aan het klimmen.
Als ik klim, ben ik rustig. -Volledig traumateam, nu.
Wacht u op dr. Castries? -Ja, ik ben eerst.
Niemand probeert voor te dringen. -Jij wel.
Ik wilde Mia bedanken voor haar hulp met wat... zaadjes.
Maar zo te zien heeft ze 't druk. -Ze is er niet. Ze neemt ook niet op.
Lekker, hoor.
Zo, beschaafd. -Champagne is mijn geheime wapen.
Ik kan zo die hele fles leegdrinken, en dat ga ik doen ook.
En dan ben ik nog steeds compleet scherp van geest.
Over geheimen gesproken... -Niet echt.
Jij staat op mijn vision board. -Ik... O?
Ik meen het. Ik bewonder jou echt.
Het lijkt je allemaal zo makkelijk af te gaan. Gerespecteerd, succesvol.
Ja, dat is... Ik voel me gevleid, Trevor. -Ik meen het.
Jij hebt het helemaal, dr. Iggy Frome.
Op... Op vriendschap. Oké?
Kijk aan. -Ik ga er helemaal voor.
Barman, een extra gekoelde fles champagne, graag.
En een shotje voor die meneer in het groen, graag. Dank je wel.
Gladys. Gladys, hoi. Mijn god. Ik hou zoveel van je.
Ik ook van jou, Iggy. -Echt.
En daarom kom ik zeggen dat ik me zorgen maak.
Echt? -Je hebt veel gedronken.
Champagne heeft geen effect op me, hoor. Dat is gewoon zo.
Dit komt uit New Jersey. -Ja, uit New Beljersay.
Geweldig nieuw wijngebied. En ten tweede...
Ik weet even niet meer wat mijn tweede punt was, maar dat geeft niet.
Misschien was er wel geen tweede punt. -Weet je echt wel wat je doet?
O, dat? Maak je je daar zorgen om? -Ja.
Waarom? Hoezo? Trev en ik zijn...
We zijn hier met onze collega's. Het is een werkborrel.
Rocken met de karaoke. Ik wilde Martin wel vragen...
maar hij wilde thuis blijven. Lekker thuis.
Dus je hebt hem niet uitgenodigd? -Nee.
Hij zei echt: Ik blijf vanavond liever thuis.
Zou ik hem dat vragen als ik iets te verbergen had? Kom op.
Geen alcohol meer voor jou. -Gladys, nee.
Je bederft de sfeer.
Die sfeer heeft twee flessen B-champagne op.
Die is lekker. -Hij krijgt niks meer.
Oké, dank je wel. -Belachelijk. Nee, hoor.
Dat is niet m'n moeder.
O, god. Belachelijk. -Waar gaan we nu heen?
Ik hoef echt niet meer. Lauren? -Sorry, Elizabeth.
Ik ben m'n eigen adres al bijna vergeten. -M'n lever kapt ermee.
Fijne avond. -Dag, allemaal.
Tot morgen. -Wat een avond.
Jammer dat het afgelopen is.
Tja, dat gebeurt met alle leuke dingen. Tot morgen.
Tot morgen, ja.
Ik moet naar de Uptown Six. -Ik Downtown.
Zelfde station. -Andere richting.
We lopen wel gewoon door. -Ik bedoel...
We zijn al... -We doen het al.
Hallo. -Pas op.
Ze is dronken of kan pas net fietsen. -Of allebei.
New York... -Jemig.
Wanneer ben ik nog zo laat op geweest? Hoe laat is het?
Heerlijk, de stad 's nachts. -Ja, hè?
Het was al even geleden, maar vroeger zag ik regelmatig de zonsondergang.
Zonsopkomst, bedoel ik.
Dus jij was een feestnummer? -Nee, nee.
Nee, ik niet. Ik was een brave jongen.
Maar ik kwam nog eens ergens. Ik treinde heel Europa door.
In een nieuwe stad de nacht in lopen. -Mooi.
Ik verdwaalde en leerde allemaal mensen kennen. Het was geweldig.
Het is niet zo mooi als je denkt. -Verdwalen?
Nee, daar ben ik dol op. Mijn...
Mijn leven. Zo mooi is dat niet.
Het huishoudelijke gedeelte... Dat overheerst alles.
Martin en ik gaan nog maar zelden uit. Nooit.
De kinderen zijn een fulltime baan.
Ze zijn te gek. Ze zijn echt te gek. Maar... Je kunt niks spontaan doen.
Het is verantwoordelijkheid op verantwoordelijkheid.
Het meeste is fantastisch, maar ik kan niet zeggen...
dat ik nooit het gevoel heb dat ik iets mis.
Spontaniteit.
Ja. Spontaniteit voelt als iets uit het verleden.
Er is maar één manier om daar achter te komen.
Is hij vijf verdiepingen hoog geklommen?
Geen verklevingen bij de alvleesklier. -We kunnen.
Suctie.
Ik hoorde dat Lyn weer is begonnen. -Parttime, maar dat negeert ze gewoon.
Ik heb een aanbod gekregen als hoofd chirurgie.
Claude, wat goed.
Bij Beaumont Medical in Denver.
Dus... -Ja, we verhuizen naar Colorado.
Ze boffen maar met je. -Dank je wel, Floyd.
Bloeddruk zakt weg. -Bloeding.
Gaas.
O, daar ben je.
Je moest net al tekenen voor Julio Rilian Humperdink.
Ja, sorry. Ik blijf weg bij m'n kantoor.
Komt dat door je tripje naar Tipsy-dorp? -Ja, Gladys.
Je had gelijk, ik deed belachelijk. -Dat mag best.
Je hebt in de bar niks onvergeeflijks gedaan.
Ja, ik zit meer met wat er daarna gebeurde.
Wat is dit? -We lopen achter.
Zonder Trevor redden we het niet.
Waar is Trevor dan? -Geen idee, ze is niet komen opdagen.
Wat is er gebeurd toen je weg was uit de bar?
en Pink met So What?
Yeah, Yeah, Yeahs? Teen Spirit?
het zijn geen duetten -nou en?
dan zing jij straks alles
waarschijnlijk wel
I Got You, Babe?
of iets dat nog geen 30 jaar oud is?
ik weet dat je Sharpe mist maar wat is er?
geen idee waar je het over hebt
je straalt helemaal
ik ga haar vanavond vragen
waar gaan we nu heen?
Waar gaan we nu heen? Nee, joh.
Ik hoef echt niet meer. Lauren? -Sorry, Elizabeth.
Ik ben m'n eigen adres al bijna vergeten. -M'n lever kapt ermee.
Fijne avond. -Dag, allemaal.
Te gek. Gladys kan niet zingen, maar wat een show.
Wat ben jij stil. -Is dat zo?
Misschien door het zingen. Of de drank.
Of omdat ik je heel graag thuis wil brengen.
Nou, dat kan. Hier ben ik dan.
Jeetje. Ik had geen idee.
Is Luna thuis? Ik wil haar wakker maken met kusjes.
Nee, ze logeert bij Gwen en Calvin.
Ik mis m'n kleine meisje zo. -Zij jou ook.
Misschien kunnen we naar haar toe? -Ja, dat moeten we doen.
Wat? -Alles oké?
Ja, hoor. Waarom vraag je dat steeds?
Gaat het? -Het was een lange avond.
Alcohol en een jetlag en...
dat vierde shotje hielp ook niet.
Je moest maar eens naar bed. -Bed? Ja.
Slapen? Nee. -Nee?
Ik heb hier lang op gewacht, dus ik geef het nu niet op.
Dus ik ga me even voorbereiden.
En dan kom jij zo bij me. -Ik kom eraan.
Momentje.
Wil je... Wil je trouwen? Ik denk dat we moeten trouwen.
Wil jij trouwen? Ik dus wel. Ik heb een ring en alles.
Wil jij dat? Want dan wil ik dat ook.
Niet gooien, dat is stom. Gewoon opendoen.
Zo, maar niet... Dit is mooi.
Dat kan ik niet eens. Idioot.
Vraag het gewoon. Simpel.
Wil je met me trouwen?
De operatie ging goed.
Je mag me wel je echte naam zeggen, als je wil.
Ik vertel het niemand.
Tot hoelang was je veroordeeld?
90 dagen.
Voor één vervalste cheque.
Maar door corona ging alles traag en ik kon de borgtocht niet betalen.
Ik heb zes maanden in Rikers gezeten.
En ik dacht steeds dat iemand me wel zou komen halen. Dit kan niet.
Toen kwam je vrij.
En nu denk je steeds dat ze je terug komen halen.
Ik hoor stemmen in m'n hoofd.
'Je zit vast, je zit vast.'
En als die heel luid klinken...
moet ik klimmen.
Dat is het enige waar ze stil van worden.
Wil je iets voor me doen?
Maak maar een foto.
Niet te lang over nadenken, maak gewoon een prachtfoto ergens van.
Doe maar. Simpele opdracht.
Zo? -Zeg jij het maar.
Is dat de beste foto die je van dat raam kan maken? Is de belichting goed?
Het is hier wel donker.
Dat kunnen we wel oplossen.
En er was licht.
Rommel jij maar wat met de instellingen.
Maak er maar wat leuks van.
Als je klimt, kun je alleen denken over waar je je hand of voet moet plaatsen.
Meer niet. Anders val je.
Je kunt niet aan je verleden denken, of aan iets anders.
Niet naar mij kijken. Focussen.
Letterlijk. Je achtergrond is wazig. -Te veel licht.
Knoei dan wat met die instellingen. Ga je gang.
Zo? -Het is jouw foto.
Lang niet gek. Dat is nog best goed.
Dank je wel.
Vertel eens, hoelang heb je al geen last meer van de stemmen?
Hoe kan dat nou?
Trauma houdt je vast in het verleden. Klimmen houdt je in het nu.
Maar dat kan ook anders. Die camera ziet het verleden of de toekomst niet.
Niks, alleen wat er nu voor z'n neus staat. Hier en nu.
Wat zie jij?
Misschien wel een uitweg.
Niet letterlijk, dat raam zit op slot.
Gustavo Moro.
Aangenaam, Gustavo Moro.
Bel me als je meer weet.
Waarom zit je in een plant?
Ik had iets laten vallen.
Je tacohoed soms? -Ja. Gevonden.
Oké. Mooi.
Ik probeer je de ruimte te geven.
Dat wil ik heel graag.
Ook al moet ik daarvoor in een plant kruipen.
Dank je wel.
Is alles in orde?
Er is een probleem met m'n visum.
Wat voor probleem?
Ik denk dat ik uitgezet word.
Fijn om je hier weer te zien.
Floyd, ik... -Het is al goed.
Claude zei 't al, van Colorado.
Ja? -Ja. En ik ben blij voor jullie.
Voor jullie allebei. -Stop.
Je verdient een nieuwe start. Samen. -Stop.
Wat? -De baby is van jou.
Gaat het? -Niet echt.
Ik krijg van alle kanten klappen. -Wat is er?
Casey is niet komen opdagen. Hij neemt z'n telefoon niet op.
Ze hadden allebei gedronken.
Wie? -Wilder. Zij is er ook niet.
Heb je gehoord van Elizabeth? -Of Casey?
Nee, hoezo? -Ze zijn er allebei niet.
Raar. Mia ook niet. -Ik werd gepiept. Wat is er?
De halve karaokegroep is er niet. Casey, Elizabeth, Mia...
Geen Trevor. -Dat kan geen toeval zijn.
Heeft iemand een van hen gesproken? -Ik heb al van alles ingesproken.
We waren allemaal in die bar. Waarom zijn alleen die vier weg?
Het zijn er geen vier.
wordt vervolgd