Ik heb nog wat vragen over...
Dit is nogal een verschil met je normale tempo. Wat is dit, kuieren?
Ik gebruik liever het woord slenteren, maar kuieren vind ik ook goed.
Je hebt iets heel relaxed over je. Je laat je niet gek maken.
Je kunt niet eindeloos het onderspit blijven delven...
tegen Veronica Fuentes...
en ook niet eindeloos woedend door het huis blijven benen.
Helen heeft er in elk geval genoeg van, dus ik sla de bladzij om.
Het gezegde luidt: De boom die niet meebuigt, is de pest voor het bos.
Die ken ik niet. Je bedoelt dat verandering ook kansen biedt.
Ja, New Amsterdam is zo veel groter dan één baasje.
Dus als ik weer kwaad word, haal ik diep adem en wat is dat in godsnaam?
Daar staat 'nah'.
Wat gebeurt hier? En wat is dat?
Waar is m'n boom? -Misschien verplaatst?
Waar naartoe?
Een expositie in plaats van de plaquette over de Lenape-indianen?
Opgepast.
Dit is wel heel letterlijk witwassen.
Je hebt één minuut om uit te leggen wat dat in godsnaam is.
O ja, dat nieuwe logo is verschrikkelijk.
Maar ik heb er nog vijf besteld, dus daar komen we wel uit.
Logo? Voor mijn part maakt Banksy ons logo.
Zou hij het ziekenhuis willen rebranden? -Waarom rebranden?
Omdat het conservatieve publiek een beroerte krijgt van de kunst in onze hal.
Daarom laat ik kunst exposeren die een breed publiek aanspreekt.
Daarmee bedoel je onze donoren.
Nee, de kunst is voor de patiënten.
De juichende recensies zijn voor de donoren.
Wat kost het om op pagina 6 te komen?
Ongeveer 50.000. -Geen geld.
En welke afdeling mocht dat ophoesten? -De Birmakliniek.
De kliniek voor asielzoekers? Voor mensen die hun land en alles kwijt zijn?
Laat me uitpraten. De eerste expositie is kunst uit Birma.
Ze hadden liever medische zorg gehad. -Nu krijgen ze allebei.
Goeie slogan: 'New Amsterdam, van alle markten thuis.' Nou nee.
Maar het moet wel succes uitstralen: 'De kunst van het helen'...
Hoe voelt dat? -U bent een wonderdokter.
Volgens mij ben je beter. -Ik wil kijken of ik kan schrijven.
Kunt u m'n tasje aangeven?
Even kijken.
Ja, daar.
Kijk nou toch.
Wat moet ik zonder u? Dit is al de zesde keer dit jaar dat u me hebt geholpen.
De achtste keer, maar wat zou het. We moeten u een tienrittenkaart geven.
Ik vroeg me nog af... -De zuster helpt u graag.
Klaar? -Zeg ik vaak genoeg hoe mooi je bent?
En slim en gedreven. En vergevingsgezind?
Het gaat je zeker om dat laatste. -Ik weet dat we Claude moeten inlichten.
We zouden het hem een week geleden al vertellen.
Ik stel het niet uit. -Kom op dan.
Eigenlijk stel ik het wel uit.
Vandaag is belangrijk voor me. We vertellen het hem morgen.
Ik zou maar veel levens gaan sparen. -Je denkt te klein. Ik schrijf geschiedenis.
Een kunsthart, de machine die een eind kan maken aan hartziekten.
Doodsoorzaak nummer één verslagen.
Veronica moest 250.000 dollar 'doneren' om ons de operatie te bezorgen.
Laat Max het niet horen, maar ik zeg: Leve Veronica. Dit vergde visie.
Hartziekten kosten jaarlijks 600.000 mensenlevens.
Met een kunsthart dat niet wordt afgestoten, gaat dat getal naar nul.
Vandaag kan het gebeuren. En dat ik dat mag...
Pardon. Dr. Reynolds, u bent van het rooster afgehaald.
Wat? Door wie?
Door dr. Baptiste.
Niet alleen krijg ik 250.000 dollar minder van Veronica...
ze laat het me weten via een groepsmail. -250.000 is een enorm bedrag.
Als ze dit al doet terwijl Max er nog zit...
Het positieve is dat we weer dezelfde dienst draaien.
Eindelijk. -Dus is er tijd voor 'n romantisch etentje.
Dat kan niemand ons afpakken.
Lauren?
Mam? -Grappig.
Ik was net bij een fundraiser in het Morgan Hotel.
Dat doe ik elk jaar, voor de arme kindjes in Guatemala.
En toen kreeg ik weer dat stekende gevoel hier.
Het deed heel erg pijn.
Niks aan de hand.
Ik voel even aan uw buik om te kijken waar het zit.
Het zit wat lager.
Stop maar, dr. Shinwari, er is geen pijn. Ze probeert pillen te scoren.
Niet waar, dat is niet zo. Wat doe je?
Je pupillen zijn vernauwd, mam. Je bent onder invloed.
Niet waar. Deze pillen zijn me voorgeschreven, dat weet je best.
Daar lieg ik nooit over. -Hou toch op.
Ik heb pijn. Ik kreeg pillen, maar die zijn op.
Ik zou nieuwe krijgen, is niet gebeurd. -Je was maanden clean, voor niks.
En nu probeer je mij erbij te betrekken.
Gefeliciteerd, dieper kun je niet zinken.
Ze heeft geen arts nodig, maar een spade, voor de laatste schep aarde.
De naam van de getuige en de relatie met de eiser?
Dr. Helen Sharpe. Ik was haar oncoloog.
Herinnert u zich de afspraak van 15 juni vorig jaar met de eiser?
Ja, haar bestralingsmasker werd gemaakt.
Daarvoor lag ze met haar armen boven haar hoofd.
Op deze manier? -Ja.
Het doet geen pijn, het is alleen vervelend.
Daarom verbaasde het me dat ze begon te...
Het woord 'huilen' dekt de lading niet. Ze lag te schokken en te snikken.
Ik hielp haar en vroeg wat er was. Ze zei dat ze zich opeens iets herinnerde.
Ze was op haar twaalfde seksueel misbruikt.
Ik was de eerste die het hoorde, zei ze. -Waarom opeens die herinnering?
Wat brengt een onderdrukte herinnering naar boven?
Meestal iets zintuiglijks, een geur of een bepaald geluid.
Of het gevoel dat je armen boven je hoofd worden vastgehouden.
Op deze manier.
Had u op enig moment de indruk dat ze in de war was of loog?
Haar herinnering was glashelder, haar trauma tastbaar.
Ik geloofde ieder woord. -Dank u.
Ik laat het hierbij.
Wil de verdediging nog het woord? -Ja.
We hebben een deskundige die deze 'hervonden' herinnering in twijfel trekt.
Dr. Ignatius Frome.
Wat is er aan de hand? -Een gek wijf is de kunst te lijf gegaan.
Ze ramde met haar rolstoel de vitrine met die harp.
Dit is niet van u. M'n oma ontvluchtte Myanmar en zegt dat het haar harp is.
Hij is van haar gestolen. -Gestolen, gestolen.
Rustig aan, alstublieft.
Maak hier een eind aan, nu.
Oké, mensen, doorlopen.
Goed voor ons merk.
Ze leidde 't protest tegen de militairen.
Dat was in... -1974.
Het leger sloeg terug. Ze verloor haar ouders, ze verloor alles.
Ook dat verloor ze.
Tot vandaag had ze het nooit over die tijd.
Mevrouw Takhon, ik...
Dat moet verschrikkelijk zijn geweest. -Ze sprak nooit over de mooie tijden.
Dat moest ze hier verdringen.
Maar die harp... Haar moeder bespeelde die, het gezin zong erbij.
Hij is van haar, ze heeft er recht op.
Kijk, ik...
Ik twijfel niet aan uw oprechtheid.
Maar de kans dat dit echt haar harp is... Het is vijftig jaar geleden.
Het spijt me, maar dit is geen bewijs.
Er staat iets geschreven in de harp. Weet uw grootmoeder misschien wat?
Weet je wat er in de harp staat geschreven?
Sandar, 8-18-30.
De naam van mijn moeder en haar geboortedatum.
Hij is van haar.
Ik las je noodoproep. Waarom maak je je niet klaar voor dat kunsthart?
Omdat je man mij van het rooster heeft gehaald.
Hij moet het weten van ons. -Dat kan niet.
Hij ontneemt me de operatie van m'n leven. Wat is jouw verklaring?
Dat kan gewoon niet.
Bij het ontbijt was hij wel wat afstandelijk.
Dit wilde ik niet. -Ik wist dat dit zou gebeuren.
Al dat geleuter over dat we zo'n volwassen relatie hebben.
Allemaal wensdenken.
Natuurlijk voelt hij zich aangevallen en bijt hij van zich af. Stom van ons.
We hebben niks verkeerd gedaan. Ik heb me aan de regels gehouden.
Die regels zijn een wensdroom.
In het echt maakt je man m'n carrière kapot, zomaar. Wat is z'n volgende stap?
Boek een CT-scan. Zijn beeld is slecht.
Arme kerel, al die onderzoeken. -Zeur niet en doe het gewoon.
Lekker bot. -Sorry, rotdag.
Heel erg bedankt. Meestal word ik niet in een ziekenhuis opgenomen.
Jeanie Bloom. -Wat is ie weer sexy. Kom even hier.
Nee. Ik heb je weggestuurd.
En ik heb een arts gevonden die een zieke vrouw niet de straat op schopt.
Kan ik je even spreken?
Je beseft dat ze je gebruikt voor pillen? -Misschien.
Ze is onder invloed. -Daarom heb ik haar opgenomen.
In deze staat is een diagnose niet mogelijk.
Ik laat haar versneld afkicken om een goed beeld te krijgen.
Oké, behandel haar maar. Ze gebruikt je om aan pillen te komen.
Daar zal ze alles voor doen.
Of we vinden de oorzaak van haar pijn. -Vast. Veel succes.
We geven hem terug. -Dat is niet aan ons.
Hij is van het museum. -En de ontvangsthal is van 't ziekenhuis.
Zeur niet zo over die hal. -Dit gaat over Hayma, en ook over jou.
Wat denkt het bestuur als ze horen dat jij als eerste daad...
een schandaal veroorzaakt?
Dan zeg ik dat er ergere dingen zijn dan een rijk museum uit de wind houden.
En als er geld opgehaald moet worden, liggen ze echt niet wakker van een harp.
Het gaat hier om een patiënt die zwaar geleden heeft...
en dat door ons toedoen opnieuw moest beleven. Vergeet het bestuur.
Die vrouw lijdt, en wij kunnen daar iets aan doen.
Dat is mijn taak niet.
Het spijt me, Max, die harp blijft gewoon.
Wat is het winkelcentrum-experiment?
Dat is een beroemd geheugenexperiment.
Artsen probeerden proefpersonen ervan te overtuigen dat ze als kind...
in 'n winkelcentrum zoek waren geraakt. -Met succes?
Zeker. Bijna de helft was zo overtuigd...
dat ze weigerden te geloven dat het niet waar was.
Dus herinneringen kunnen verzonnen zijn, maar toch echt voelen.
Stel dat ik een stoel laat zien en later vraag die stoel te tekenen.
Dat is geheugen, een poging van ons brein om het verleden te herscheppen.
Na een dag zal die tekening nog vrij accuraat zijn, maar na een jaar...
een stuk minder.
En 'hervonden' herinneringen, zoals die van de eiser?
Dan vraag je je brein om iets te tekenen waar je 20 jaar niet aan gedacht hebt.
Zijn zulke herinneringen per definitie onbetrouwbaar?
Ja. -Zou u iemand laten opsluiten...
alleen op grond van een hervonden herinnering?
Nee, zeker niet.
Dr. Fuentes... -Dag, dr. Reynolds.
Ik wil dat dr. Baptiste mij dat kunsthart laat implanteren.
Ik kan hem aanspreken, maar omdat u zich hier zo sterk voor heeft gemaakt...
hoop ik op enig begrip. -Ík heb dat besloten, niet dr. Baptiste.
Hebt u dat gedaan?
Hoezo, waarom?
Uw patiënt Erma Mirojnik gaat voor. -Die heb ik vanmorgen al behandeld.
Nieuw beleid.
De arts blijft verantwoordelijk voor zijn patiënt tot dertig dagen na ontslag.
Helaas was mevrouw al binnen dertig minuten terug.
Ze wacht op behandeling. Dat zou u weten als u reageert op de pieper.
Dr. Reynolds, hebt u moeite met dit beleid?
Ik heb moeite met het in gevaar brengen van zo'n historische operatie.
Het is meer een lint doorknippen dan opereren, dat kan een ander ook.
Ik heb deze kans verdiend.
Nee, dr. Reynolds, u hebt Erma Mirojnik verdiend.
Als u haar vlot weet te helpen, bent u vast nog wel op tijd voor de operatie.
De prothese past niet goed.
De huid raakt ontstoken, ze heeft voortdurend pijn...
Dr. Goodwin... -Er is meer.
Dit is al haar vierde revisie-operatie in tien jaar.
Een betere prothese is te duur, dus bij elke operatie...
weet ze al dat het niet de laatste zal zijn.
Het is een marteling.
Ik en het hele museum leven met haar mee...
maar de herkomst van de harp staat op schrift. Aan roofkunst doen we niet.
Ons treft geen blaam. -Oké, ik zal de boodschap overbrengen.
Bedankt.
En dan zeg ik dat ze de krant moet bellen om nog 's naar die blaam te kijken.
Als we die vrouw haar zin geven, zullen er talloze claims volgen.
Zeker.
Wat zou het fijn zijn om al die problemen weg te toveren.
Zonder PR-fiasco zou teruggave veel makkelijker zijn.
Zeker.
Hier, een geheimhoudingsverklaring. Een zwijgplicht in ruil voor de harp.
Geen rechtszaak, geen publiciteit, en u...
Een schoon geweten.
Goed.
Helen, ik wist niet dat jij bij deze rechtszaak betrokken was.
Er is geen zaak meer, wist je dat niet?
De aanklacht is ingetrokken. Dankzij jou gaat een monster vrijuit.
Dat spijt me.
Het spijt je.
Dan ga ik maar. -Wat wil je horen?
Vertel me waarom je een slachtoffer van seksueel geweld aanvalt.
Dat heb ik niet gedaan.
Ik ken het slachtoffer niet eens. Waarom zou ik iets tegen haar hebben?
Wat zul je ervan balen dat je niet geloofd wordt.
Ik heb betoogd dat hervonden herinneringen onbetrouwbaar zijn.
Ik heb nooit een patiënt gehad van wie de hervonden herinnering volledig klopte.
En ik dan?
Op de universiteit kwam tijdens een zomerse regenbui opeens iets boven.
De sterkste herinnering die ik heb.
Een regenbui in augustus. Een officiële vrije dag.
Ik ben vijf en speel met m'n verjaarscadeau, een kralenketting.
Maar eigenlijk zit ik te luisteren.
Dat was de dag dat m'n vader vertrok.
Ga niet weg, alsjeblieft.
Blijf van me af. -Het spijt me zo.
Ik hou van je. Het spijt me zo.
Bij de deur smeekte ik hem te blijven.
Maar hij duwde me weg en de kralenketting ging stuk.
Durf je me nu in m'n gezicht te zeggen dat mijn herinnering ongeloofwaardig is?
In de rechtszaal is dat het geval.
Goed dat je geen patiënten meer ziet.
Ik zou iedere vrouw voor je waarschuwen.
Dubbel zo groot. -Waarom hebben ze dat nooit gezien?
Behandelen oké, maar geen pillen.
Ik ben in gesprek met m'n arts. -Nee, je bent ontslagen. Wegwezen.
Dit kun je niet maken, ik ben haar patiënt.
Nee, je bent een pillenjunk en die gooi ik er altijd uit.
Net als artsen die drugs voorschrijven aan junks.
Ik heb alleen pillen besteld om haar te kalmeren voor de echoscopie.
Ze heeft de ziekte van Lyme. Op de echo zie je...
Een vergrote milt? Jeanie was vast dankbaar dat je het zag.
Ze weet dat ze een vergrote milt heeft omdat ze alcoholist is.
Ze gebruikt je.
Ik heb de pillen afbesteld. Haal je shot maar elders.
Wat ben je voor dochter als je je moeder zo behandelt?
Weet je wat? Begin jij je eerst maar eens als een moeder te gedragen.
Goh. Hoe vaak heb je hier zwaar aan de speed staan werken?
Weet ze daarvan? -Ja, ik hou me aan de regels.
Ik vertel haar de waarheid.
Dus jullie zijn... Het zal je niet helpen.
Liefje, het was fijn je te ontmoeten.
Je was zo lief. Rond de kerst ben je wel over haar heen.
Ze heeft iets slechts, iets kils. Jij bent de volgende die dat moet ontdekken.
En nu donder je op.
Weet je, mam...
Hier zijn je pillen. Slik ze met wodka, doe eens gek. Wat kan mij het schelen?
Max, wat heb je in godsnaam gedaan? -Een deal tussen 't museum en Hayma.
Die deal zorgt voor een rel in onze ontvangsthal.
Dit was niet van jullie. -Zet neer, we hadden een afspraak.
Ik werk op het consulaat van Myanmar. -Hij is een dief.
We hadden een afspraak.
Het museum wil de harp teruggeven aan mevrouw Takhon.
Weten we. Musea moeten melden als een object gerepatrieerd wordt.
U weet het nu. Wat is het probleem? -Hij pakt de harp af.
Even rustig, we komen er wel uit.
Nee, het land dat de harp lang geleden van Hayma stal, gaat dat weer doen.
We kunnen bewijzen dat deze harp van mevrouw Takhon is.
Er zijn veel objecten in musea die ons toebehoren.
Dit object ook, heeft mevrouw bewezen. Toen ze vertrok, werd het staatsbezit.
Ze heeft het achtergelaten. -Ze moest vluchten voor haar leven.
Buitenlandse Zaken heeft al getekend. De papieren zijn opgestuurd.
Nee, wacht even, alstublieft.
Doe haar dit niet nog eens aan.
Ook al kunt u het geweer dat op me gericht is niet zien, het is er wel.
Je amandelen zijn flink ontstoken.
Jeetje. -Dat is simpel operatief te verhelpen.
U kunt het oplossen? -Ja, maar dit ontstaat niet zomaar.
Je moet toch wat gemerkt hebben?
Snurken, keelpijn, hoesten, iets in die trant.
Ja, al die dingen.
Waarom heb je dat niet gezegd? We zien elkaar vaak genoeg.
Ik wilde geen ouwe zeur zijn. U hebt wel belangrijker dingen aan uw hoofd.
U hebt sinds u binnenkwam al vijf keer op de klok gekeken.
Je hebt gelijk. Het spijt me, ik...
Ik wilde je niet het gevoel geven...
Momentje.
De operatie gaat beginnen. Ik regel dit wel, ga maar geschiedenis schrijven.
Erma, dr. Flores neemt het over.
Je bent in goede handen.
Eens even kijken.
Geeft niks, je bent in goed gezelschap.
Ze heeft heel wat uitstekende artsen gefopt.
Je hebt de echo niet bekeken.
Oké, ik vind het aantrekkelijk dat je je ongelijk niet wilt toegeven, maar kom op.
Je zorgverlening schiet tekort. -Je geneert je, maar dit gaat te ver.
Na die scène vraag je niet eens hoe het met me gaat.
Als ik werk, ben ik er voor de patiënt.
Als je haar arts was, en niet haar kind, zou je geen troost verwachten.
Dan zou je de echo bekijken.
De milt is vergoot door alcohol, maar het beeld kan ook op iets anders wijzen.
Nee. -Je kijkt niet.
Ik heb haar milt net zo vaak gezien als haar gezicht. Hij is precies hetzelfde...
Boven de milt.
Cysten.
Endometriose.
Ze sprak de waarheid.
Binnen.
Hallo. Kan ik je even spreken?
Ik vind dat we moeten praten. -Ik heb niets te zeggen.
Het regende niet.
Die dag dat je vijf was en je vader vertrok.
Ik heb die dag in augustus opgezocht.
Er was toen een hittegolf.
Die hele zomer viel er geen druppel regen in Londen.
Moet ik daarvan schrikken?
Er is vast ook wel een website die zegt dat het kikkers hagelde.
Het regende. -Tenzij het niet in Londen was.
Dat was het wel. -Echt? Typisch een dag voor vakantie.
Je hebt zelf weleens verteld dat jullie vaak naar zee gingen.
Misschien was het Cornwall, goed gezien.
Alleen beperkte die hittegolf zich niet tot Londen. In het hele land regende 't niet.
Regende het wel? -Het regende.
Het regende toen je de herinnering kreeg. Misschien loopt het door elkaar.
En als de regen niet klopt, en ook de locatie niet...
Hoe durf je twijfel te zaaien terwijl ik weet dat het waar is?
Dat weet je niet. Jij weet het niet en ik ook niet.
Wat ik vandaag gedaan heb, vind ik vreselijk. Dat deel van m'n werk haat ik.
Slachtoffers van seksueel geweld verdienen respect...
medeleven en vooral dat ze geloofd worden.
Maar hervonden herinneringen zijn onbetrouwbaar.
Maakt niet uit van wie ze zijn. Ik ga niet liegen omdat iemand schuldig lijkt.
Ik ga niet voor God spelen. -Alleen maar voor beul.
Hoe brak de kralenketting? -Ga weg, dit is ziek.
Doe ik, maar vertel hoe het ging.
Dat weet je, m'n vader duwde me. -Duwen? Dat is niet logisch.
Hoe breekt een ketting door een duw? -Zo ging het.
Nee, hij breekt niet door een duw. -Dat weet je niet.
Er moet getrokken worden.
Helen...
M'n moeder brak de ketting.
Dat ziet er een stuk beter uit.
We hadden u niet meer verwacht. -Nee.
Dit was te belangrijk.
Het spijt me.
Het spijt me van uw harp.
Als u wilt, gaat onze juridische dienst het aanvechten. Kost u geen cent.
Het verleden is voorbij, niets kan dat terugbrengen.
Zelfs niet een Birmese harp.
Het enige wat telt, is het leven hier en nu.
Misschien kunnen we daarbij helpen.
Is de prothese fijn? Het is de beste die we hebben.
Maak haar niet blij met een dode mus. De verzekering betaalt dit niet.
Klopt, dat doen ze inderdaad niet.
Maar omdat het museum gestolen goed heeft aangekocht, bieden ze aan...
om de prothese van uw keus te vergoeden. Als u deze neemt...
hoeft u nooit meer een revisie-operatie te ondergaan.
Heeft ze alles begrepen? -Kennelijk wel.
Mooi.
Dus Flores mocht het kunsthart doen?
Ja.
Daar had je zo naar uitgekeken.
Klopt.
Waarschijnlijk om de verkeerde redenen. -Ja, maar toch...
De eerste zwarte chirurg die een kunsthart inbrengt...
Dat zou mooi zijn geweest.
Maar je vond je patiënt belangrijker.
Dat is ook best mooi.
Dat zou ik vaker moeten doen.
Bij de mensen die me het meest dierbaar zijn.
Hoog tijd om het aan je man te vertellen.
Endometriose is lastig op te sporen.
Het is niet duidelijk aan te tonen en niet eenvoudig te verhelpen.
Rustig maar, we komen er wel.
Dertig jaar lang...
heeft niemand me geloofd.
Ze zeiden: Je bent ongesteld, je stelt je aan.
Ze zeiden dat je op pillen uit was.
Ik heb je altijd veroordeeld en heb vreselijke dingen over je gedacht.
Terwijl je pijn had en mijn hulp nodig had.
En ik ben arts en je dochter...
Ik had...
Het spijt me heel erg, mam.
Binnen.
Ik spreek net een bericht in op je telefoon.
Je kent dat wel: wissen, opnieuw inspreken...
Ik bleef maar wissen en kwam er niet meer uit. Stompzinnig.
Ik...
Ik vind het heel erg wat ik je heb aangedaan.
En ik was er woedend over.
Ik voelde me besmeurd.
Maar je had gelijk.
Ik ga remigreren om bij mijn moeder te zijn, maar ik weet niet meer wie ze is.
Ik zag m'n vader altijd als...
Als een lafaard.
Maar hij hield me in z'n armen.
Hij hield me liefdevol vast.
Hij heeft zo vaak toenadering gezocht.
Ik heb er nooit op gereageerd en dat vond ik goed.
Maar stel dat ik het mis had?
Dat hij gestorven is met het idee dat ik hem haatte...
Dat is nooit meer goed te maken.
Het goede nieuws...
is dat ik ook die herinnering nooit zou toelaten als bewijs.
Dat gaat gewoon niet.
Weet je wat het rare van een herinnering is?
Het doet er totaal niet toe of het echt gebeurd is.
Wat zou het? Maar wij vinden het zelf heel belangrijk.
Het moet passen in ons verhaal, het is onze eigen waarheid.
Maar dat verhaal kunnen we niet baseren op feiten.
We baseren het op herinneringen.
En herinneringen zijn...
Ik zou het niet weten, ze zijn lucht.
Ze zweven ergens rond.
Dus misschien moet je je zelfbeeld daar niet aan ophangen.
Als ze lucht zijn, waar moet ik dan op vertrouwen?
Wat dacht je van het nu.
Het heden.
Wat maakt dat je je veilig voelt?
Waardoor ervaar je plezier, in het hier en nu?
Waardoor voel je liefde?
Ik hoop dat je tevreden bent.
Het museum zal nooit meer bij ons exposeren.
O jee. Wat een verlies voor een ziekenhuis dat geen museum is.
Het had kunnen leiden tot samenwerking met de Philharmonic, CityBallet...
met de Yankees, en dan was New Amsterdam een topmerk geworden.
Weet je wat me zo tegenstaat aan het begrip 'merk'?
Dat je alleen de dingen doet die publiciteit genereren.
Zo zijn we niet. We zijn geen merk, we hebben een credo: mensen helpen.
Jouw metamorfose van de hal... -Hou op over die hal.
Wat heb je daarmee?
Hij laat patiënten zien dat het ziekenhuis niet van jou of mij is, maar van hen.
Aandacht voor de Lenape, voor Covid, voor BLM...
dat geeft het gevoel dat dit een ziekenhuis voor iedereen is.
Daar trek jij een streep door, door patiënten.
Als je dat denkt, kun je beter blijven.
Als dit ziekenhuis jouw koers moet gaan varen, is dat misschien beter.