Poprzednio w "New Amsterdam"...
- Wszyscy moi pacjenci,
cała ich rozpacz, po prostu staje się częścią
mnie i nie będę już więcej przyjmować pacjentów.
- Dr Sharpe i ja wyjeżdżamy.
Wyjeżdżamy z New Amsterdam. Przeprowadzamy się do Londynu.
- Chciałabym Wam wszystkim przedstawić
nowego dyrektora medycznego New Amsterdam.
- Znamy się, prawda Max?
- Posłuchaj, Karen.
Tak, uh, Karen, czy mogłabyś po
prostu przestać chodzić na jedną sekundę?
- Czemu? abyś mnie zapytał
by rozważyć zatrudnienie Veroniki Fuentes?
- Nie, więc mogę cię błagać. Błagać, płaszczyć się.
Ona jest dokładnie niewłaściwą osobą do tej pracy.
- Ma dużo większe kwalifikacje na stanowisko dyrektora medycznego
niż ty.
- Może na papierze, ale trenowałem pod nią.
- I spójrz, jak cudownie na tym wyszłeś.
- Mimo niej. Widziałem ją w akcji.
Jest bezwzględna, korporacyjna, zmotywowana finansowo.
- Jak miłość. - Ona nie jest jedną z nas.
Całkowicie brakuje jej ducha Nowego Amsterdamu.
- W przeciwieństwie do ciebie, Max, zarząd
musiał zastanowić się nad przyszłością tego szpitala i
byliśmy zachwyceni, kiedy dr Fuentes przyjęła naszą ofertę.
Ona tu zostanie.
- Gdzie jest moje biurko?
- Och, tylko pomyślałam, że naturalne światło
było lepsze po tej stronie pokoju.
- Och, myślałaś, że tam jest lepsze światło?
To..to jest cudowne.
Nadal jestem dyrektorem
medycznym tego szpitala.
Moja decyzja jest aktualna, a
moje biurko akurat mi się podoba
po zacienionej stronie biura.
- Max, nałóż trochę kremu z filtrem i odpuść.
Chcę, żebyś spędził następne pięć tygodni na przekazywaniu pochodni.
Wprowadź dr. Fuentes.
Od tego momentu,
Chcę, żebyście się nie rozstawali
- Och, tak jak za dawnych czasów, tyle że wtedy,
byłeś trochę bardziej w tle.
- Tak, to nie zadziała.
- Wow, wygląda na to, że jedynie tobie
Max, brakuje Ci tego ducha Nowego Amsterdamu.
- Jak się okazuje,
dzięki temu dostaniesz szansę
na natychmiastową współpracę.
Hojna darowizna... - Mam to.
- Od Steve'a i Susan Gerlachów,
filantropów i wieloletnich darczyńców szpitala.
Obdarowali Nowy Amsterdam
z atrakcyjnymi gruntami we wschodnim Nowym Jorku o wartości...
- 10 milionów dolarów.
- Zgadza się. chcę aby ty i Veronica
zdecydowaliście, co zrobić z ziemią.
- A jeśli nie będziemy mogli się zgodzić?
- Nie obchodzi mnie, czy trzeba walczyć na kciuki.
Rozwiążcie to. - Na razie, Karen.
- Dzięki, Karen. - Do widzenia!
- Przepraszam, dziękuję.
Zrobić przejście. Dziękuję. Dziękuję.
Przepraszam.
Dobra.
Kochanie, niespodzianka!
Mam dla ciebie bajgla.
Gdzie jest Leyla?
- Właśnie ją minęłaś
Poszła do domu jakieś dziesięć minut temu.
Hej, skoro jej nie ma, czy mogę... czy mogę dostać tego bajgla?
- indyk, omlet z białka jaj, spanakopita,
i dwie kawy na wynos.
- Tutaj. Możesz zatrzymać resztę.
- Czy twoja żona chce miodu czy agawy?
- Och, właściwie towarzysząca mi królowa nie jest moją żoną.
Jest moją kochanką z kwitnącego i
zdrowego związku poliamorycznego.
- W porządku. W porządku.
Oto twoja spanakopita, doktorze Obudzony.
- Cóż, wiem, że żartujesz,
ale nic na to nie poradzę, jeśli dostrzegła w nas atmosferę.
- Och, nasza atmosfera, co?
I ogarniasz naszą atmosferę?
- Czego tu nie ogarniać?
To znaczy, miłość jest miłością... jest miłością.
Hej, spójrz, robimy nas.
- Nierozłączny z korporacyjnym sługusem
W słowniku pod hasłem korporacyjny sługus,
jest napisane: „Zobacz stronę LinkedIn Veroniki Fuentes”.
- Mm, ona jest przebiegła.
Jednak jej supermocą wydaje się być
zdolność do dokładnego wchodzenia za skórę.
- Dlatego robi to, co robi.
Ona... ona się uśmiecha, wiesz, i mówi ci
co chcesz usłyszeć, i udaje miłą
Uderzenie, uderzenie, dźgnięcie. - I?
- A zostało mi pięć tygodni
pozostawić niezatarte wrażenie w tym miejscu.
Żeby wywołać niezłe kłopoty, wiesz?
I pomimo moich najlepszych starań,
Veronica Fuentes wejdzie i
cofnie wszystko, o co walczyłem.
- Zabawne, ja też mam trochę ponad miesiąc
w którym mogę zostawić trwały
ślad na oddziałe onkologicznym.
- To bardziej wytworne niż to, co powiedziałem.
- W onkologię włożyłam serce i duszę.
Zostawię ten statek w doskonałym stanie
- Dobrze. Co? - Dobrze naoliwiona maszyna, kochanie.
Więc kiedy jesteś zajęty robieniem kłopotów,
Będę zapinać wszystko na ostatni guzik, aktualizować
teczki pacjentów, wymieniać stary sprzęt,
nawet przystroje moje biuro.
Zanim wyjadę z Nowego Amsterdamu,
Wszystko będę mieć w idealnym porządku.
- Jesteśmy bardzo różni.
- Potrzebuję twojej pomocy, bo wariuję.
Leyla pracuje w tym miesiącu w nocy, a my spędzamy dni, nie
widując się nawzajem, i to doprowadza mnie do szaleństwa.
- Nie, tęsknisz za swoją dziewczyną.
To brzmi zupełnie normalnie.
- Nie, nie w ten sposób.
To jest jak potrzeba.
Jak... jak pragnienie jej zapachu i dotyku.
- Dobra, pozwól, że cię o to zapytam.
Zaatakowałeś Leylę?
Czy niesłusznie obwiniałeś ją o rzeczy?
- Nie? Nie.
- W ogóle nadużywasz władzy w pracy?
Dostosowujesz grafik,
aby trochę ułatwić sobie życie?
Dobra, więc to jest równia pochyła,
taka, po której zjeżdżałaś już wcześniej.
- O Boże.
Boże, czynię Leyle moim nowym narkotykiem, prawda?
- Cóż, nie wiem. to znaczy nie zrobiłbym
jeszcze slalomu w dół tego wzgórza.
To znaczy, uznajesz swoje zachowanie.
To jest ogromne. To duży krok, prawda?
Naprawdę ciężko pracowałaś, żeby tu być.
Więc powiedziałbym, porozmawiaj ze
swoim sponsorem i skup się na twoich wyzwalaczach.
- Tak dziękuję ci. Masz rację.
- Tak, masz to.
- Uh, i wiesz, jeśli kiedykolwiek będziesz chciał wrócić na siodło,
wiesz, widzieć pacjentów...
nadal to masz.
- Ach.
Fajnie.
- Cześć, doktorze. Chciałaś mnie widzieć?
- Ach, Adeno. Tak.
Proszę wejść.
Więc wiesz, jak staram się nie pozostawiać
żadnych nierozwiązanych problemów z działem?
- Jasne, brzmi jak ty. - Tak.
Znalazłem listę osób, które miały mammografię,
u których zidentyfikowano gęstą tkankę piersi,
ale którzy nie odpowiedzieli na otrzymany list.
Znalazłam twoje nazwisko na tej liście.
- Masz na myśli ten list, gdzie
mówią, że masz gęstą tkankę piersiową,
ale nie mogliśmy zobaczyć wszystkiego?
Tak, dostaję to co roku.
- Więc dlaczego nie sprawdziłaś?
- Miałam?
- Poleganie wyłącznie na mammogramach
gdy masz gęstą tkankę piersi, może narazić cię
na większe ryzyko niewykrytego raka piersi.
USG lub rezonans magnetyczny to najlepszy sposób na
ustalenie ostatecznego skanu wyjściowego.
- Cóż, kiedy tak to ujmujesz,
brzmi to trochę bardziej motywująco.
- A w onkologii pracujesz od 15 lat.
Mam wrażenie, że każdy pacjent
z tej listy musi odbyć tę rozmowę.
A gdzie trzymamy teczki z literami takimi jak twoje?
- Technicznie nie są to pacjenci,
więc po prostu trzymamy ich akta w krainie otchłani.
- Ona jest tam.
Nazywa się Carrie Logandorffer.
- Czy zwymiotowała więcej jelit lub krwi?
- Nie od USG.
Nadal nie mam pojęcia, co powoduje
cień na jej brzuchu, nic nie zdała.
- Po prostu oddychaj, Carrie.
- To jest doktor Reynolds.
Zajmie się tym stąd.
- Hej, Carrie, a ty musisz być jej trenerem.
- Jessa Wilkes.
Jesteśmy w mieście na zawody regionalne.
Ćwiczyliśmy i
nagle Carrie upadła.
Potem zaczęła wymiotować.
Przestraszyło nas na śmierć.
Jej rodzice są w drodze.
- Dobra Carrie, dotknę twojego brzucha,
jeśli to jest w porządku.
Czy oprócz bólu odczuwałaś inne objawy?
- Och--po prostu trochę oszołomiona.
- Dobra, tak. Jesteśmy zaniepokojeni
możesz mieć blokadę w okolicy brzucha.
Przyjrzymy się temu.
Dobra? W porządku?
Będę cię informować, dopóki jej rodzice nie przyjadą.
- Okej, bardzo Ci dziękuję.
- Poczuj się lepiej, Carrie! - Do widzenia!
- Bądź silna, dziewczyno!
- Wciąż czekam na Twoją dokumentację medyczną,
ale czy wiesz, czy masz
anemię sierpowatą, czy jej cechę?
- Cechę?
Przepraszam. Sierp co?
- Anemia sierpowata, jest powszechna wśród Afroamerykanów.
- Co? Nie, nie jestem Czarna.
- Doktor Fuentes.
Hej, jestem ci winna przeprosiny.
Nie miałam pojęcia, kim jesteś, kiedy
wyskoczyłam z oddziału ratunkowego.
- Och, to jak powrót do CBGB.
- W rzeczy samej.
- Więc spójrz na tę małą darowiznę, którą dostaliśmy...
- Słyszałaś o tym? - O Tak. Tak.
A jeśli jeszcze nie wiesz, co z tym zrobić...
- Właściwie to właśnie teraz rozmyślam.
- Właściwie to rozgryzamy.
Co masz? - Tak, ale porozmawiaj ze mną.
- Dobra, szczerze nie mam pojęcia na kogo patrzeć.
na mnie
- A co z ośrodkiem pilnej opieki?
Z lepszą rotacją rezydentów ED?
- Och, podoba mi się to.
- Tak, weźmiemy to pod uwagę.
- Ale nie zanim weźmiesz pod uwagę centrum geriatryczne.
Bum. Dr Ignacy Frome. Spotkaliśmy się wcześniej.
- Przepraszam, też o tym słyszałaś?
- Seniorzy są po prostu tak często zaniedbywani.
Powoduje to wyższe wskaźniki depresji, bezdomności
i pomyślałem, że może to pomóc powstrzymać falę
i pielęgnować więzi, wiesz?
- Tak, uh, Iggy. - Tak. Oh cześć.
Kulawa kaczka, co? - Nie? Nie. Aktywna kaczka.
- Och, doktor Fuentes. Jestem dr Lyn Malvo.
- Jestem dr Agnes Kao.
- Katedra Położnictwa i Ginekologii.
Katedra Neurologii. - Robi wrażenie.
- Nowa szefowa odrobiła pracę domową.
- Stary szef wciąż tu jest, gangu.
- Słyszałem, że otrzymaliśmy nową nieruchość
- Uh, tak, właściwie już mówi się o ziemi.
- Ale mam świetny pomysł. - Tak jak ja, doktor Fuentes.
- Uh, wciąż tu, gangu.
- Dobrze, bo nowa placówka porodowa byłaby optymalna.
Brak dobrej opieki prenatalnej poważnie
wpłynął na wyniki porodów w tej części miasta.
- I brakuje opieki neurologicznej.
Obszar obfituje w choroby
przewlekłe, które często wyrażają stany
jak napad padaczkowy i udar, a gdybym miał tam
neurologiczne badania przesiewowe i rehabilitację,
i zmniejszymy nasz stan pacjentów.
- Zabójczy pomysł, Kao,
tuż obok mojego centrum, prawda?
Dużo miejsca.
- To wszystko są cudowne, cudowne pomysły, muszę powiedzieć.
- Doktor Fuentes... - Nie ty też.
- Całkowicie kontrowersyjne, ale myślę, że laser-tag
byłby tam świetny
To i dr Reynolds chciał, żebym
zasugerował centrum chirurgii elektywnej
na wypadek, gdybyście nie wybrali laser...
- Chłopaki! Naprawdę kocham wszystkie wasze pomysły.
Nie wiem, kiedy ten wtorek stał się walką o ziemię
ale decyzja o sposobie wykorzystania tej ziemi
zostanie podjęta na sposób Nowego Amsterdamu,
co oznacza, że ​​nie przyjdzie od nas.
- Nie, to będzie pochodzić od społeczności.
Dotrzemy bezpośrednio do ludzi i dowiemy
się, jakie są ich największe potrzeby.
- Tak. To właśnie miałem powiedzieć.
- Chociaż ta ziemia może być naszym projektem, nie jest naszym celem.
Jesteśmy tutaj, aby porozmawiać ze
społecznością o jej potrzebach i obawach,
i jesteśmy tutaj, aby słuchać.
Pomyślcie o tym jak o misji zbierania danych wywiadowczych.
- No dobrze, biorąc to pod uwagę,
zdecydowanie nie potrzebują kolejnego Chicken O'Cluck.
- Cóż, jakąkolwiek decyzję podejmiemy, ci ludzie
a kto nadal pracuje dla Nowego Amsterdamu,
będzie musiał z tym żyć przez bardzo długi czas.
Myślę więc, że to bardzo ważne, abyśmy…
- Witamy w Desmond Park!
- Cześć. - Jak mogę pomóc?
- No cóż, to trochę mój tekst.
- Przyjaciele nazywają mnie Domino.
Niezależnie od tego, czy chodzi o kierunek,
konfekcję, połączenie, chodzi mi o satysfakcję.
Tak, uważaj mnie za swoją wtyczkę, amigo.
- O mój Boże, to takie zimne.
- Domino, jestem Max,
dyrektor medyczny Nowego Amsterdamu – nie ona.
Więc znasz ten obszar całkiem dobrze?
- Tak. Znam go?
Dorastałem tu przez całe życie, stary.
Mogę dostać wszystko, co chcesz, a jeśli to
zdobędę, prawdopodobnie tego nie potrzebujesz, tak?
W każdym razie po siedem dolców za wodę.
- To znaczy spójrz na to miejsce.
Dzieci radzą sobie, ale nie powinny.
Wbuduj plac zabaw we
wszystko, co budujesz.
- Czyli bezpieczniejsze przestrzenie dla dzieci do bycia dziećmi
i żeby ludzie faktycznie się gromadzili.
- Tak, i może bliżej kliniki położniczej.
Ciężko wywalczyć sobie wolne, żeby dostać się do tego dobrego.
To jakieś 11 przystanków.
- Potrzebujemy schroniska dla bezdomnych.
Moja żona i ja założyliśmy ten kościół.
Nakarmiliśmy i odzialiśmy co najmniej
jedną piątą mieszkańców tej okolicy.
- Piątą?
To jest duża presja.
Jak się trzymacie ty i twoja żona?
- Moja żona nie żyje.
- Tak mi przykro. To trudne.
Nie mogę sobie nawet wyobrazić, jak by to było
stracić najważniejszą osobę w swoim życiu.
Najcenniejszy kanał dla twojego stada.
To – to dużo.
- Jakim lekarzem powiedziałeś, że jesteś?
- To jest jak zdarta płyta.
To już trzecie Chicken O'Cluck w pięciu blokach.
- Chyba ten obszar jest znany
za całodobowy zasięg.
- Wiesz, mogłeś się oszukać
niektórzy z naszych pracowników z twoim sztucznym
urokiem, ale nie zapominaj, że dokładnie wiem kim jesteś.
- Max, minęło już dziesięć lat.
Proszę, daj spokój.
- Bezpłatnie dla uroczego dyrektora medycznego.
- Ona nie jest... - Och, Domino, rozpieszczasz mnie.
Dziękuję Ci. Cześć koledzy. - Cześć.
- Uh, chcieliśmy tylko z wami porozmawiać
o wszelkich pomysłach, które możecie mieć pod względem na zdrowie
o tym, czego potrzebuje okolica.
- Oferty pracy. Zdecydowanie lepsze miejsca pracy.
- Dobra. - Siłownia byłaby naprawdę fajna.
- Klub ze striptizem.
To znaczy, pytaliście. - Dla Twojego zdrowia?
- Ściśle dla mojego zdrowia. - Dobra.
- Zdobędę inne krzesło dla doktora Maxa
zanim się rozbudzi, dobrze?
- Dziękuję Ci.
- Och. - Wszystko ok?
Twoja stopa w porządku?
- Jego cukrzyca się pogarsza.
- Powiedz. - Typ pierwszy czy drugi?
- Drugi.
Zdarzało się to, gdy zapomniałem
zażyć pigułki, ale brałem to cały rok.
- Musisz odpocząć i będzie dobrze.
- Tak tak tak. - Kto następny?
- Helen, czemu zawdzięczam tę przyjemność?
- Doktorze Ketner, witam.
Czy masz pojęcie, ilu naszych pacjentek
było na bieżąco ze swoimi mammogramami,
ale nadal nie mmają pojęcia, czy mogą mieć raka piersi?
- Cóż, gdybym miał zgadywać...
- Tak, tyle.
Do tych wielu osób przysłano
niejasny list z twojego wydziału
mówiąc im, że mają gęstą tkankę
piersiową, ale ich mammografia
może nie opowiadać im całej historii.
- Cóż, to niedobrze.
- Nie, to nie jest dobre.
Dlatego radiologia dotrze
do każdej z tych osób
z dokładnym wyjaśnieniem, co właściwie oznacza gęsta
tkanka piersi, a następnie zaproszenie ich na
do USG lub rezonans, jak wskazano.
- Nic by mnie bardziej nie zachwyciło.
Miejsce będzie brzęczeć 24/7.
- Świetnie.
- Potrzebujemy od ciebie tylko
nowe skierowania dla każdego z nich.
- Ale to wciąż tylko badanie piersi.
Jest tylko bardziej ukierunkowane.
- A ubezpieczenie uważa to za badanie diagnostyczne
i wymagają tego.
- No dobrze, bo po co rysować jedną prostą?
kiedy wystarczą cztery krzywe?
załatwię to,
a ty będziesz ode mnie słyszeć.
- Obustronne nerki, normalne.
10 centymetrów i około 160 gramów.
- Brak powodu bólu?
- Nie. Przenieśmy się do góry.
- Rozwieracz.
- Pęcherzyk żółciowy, wątroba, wyglądają normalnie.
Wycofaj się na boki.
Och. - To nie wygląda normalnie.
- Mm. Jej żołądek jest rozdęty.
Skalpel.
Ach, pigułki.
- Wygląda na przyczynę jej bólu.
- Próba samobójcza?
- Nie chcę o tym mówić.
- Nie, porozmawiamy o tym.
- Krzyczenie na nią nie pomaga, Holly.
- Czy ty żartujesz?
Nasz dzieciak próbował się po prostu zabić, Clark.
- Ok, weźmy głęboki oddech.
Wiem, że to dużo do strawienia,
ale myślę, że może być najlepiej
wezwać ocenę psychiatryczną.
- Nie.
Nie próbowałem się zabić.
- Więc po co inaczej wziąłbyś kilka tabletek?
- Nie wiem.
- To nie jest prawdziwa odpowiedź, kochanie.
Nie na to.
- Carrie, spójrz.
Samookaleczenie jest poważne.
- Nie próbowałam zrobić sobie krzywdy.
Dlaczego mi nie wierzycie?
- Chcemy, aby.
Nie dajesz nam po prostu nic do kontynuowania.
- Rozjaśniają skórę.
Tabletki.
Chciałam, żeby działały szybciej, więc wziąłam całą masę.
- Jest dużo niekontrolowanego nadciśnienia.
- Szalejąca otyłość dziecięca. - Bardzo mało punktów sprzedaży
oferowanie usług wsparcia emocjonalnego.
- Motywem przewodnim była dobra praca.
- Wszędzie choroby serca.
- Tak naprawdę potrzebują innego szpitala.
- Miasto nie pokryje za to rachunku.
- Więc jaka jest nasza następna najlepsza opcja?
- Max?
- Och!
Ach, ach, w porządku. - Dobra, spokojnie.
- Jest dobrze. Mam to. Mam to.
- Nie nie nie.
Po prostu usiądź. Wszystko ok?
Tutaj.
Zajrzymy, dobrze?
- Jest mocno zainfekowana. Nie możemy go tu zostawić.
- Zadzwoń po transport. - Nic mi nie jest.
- Zabieramy cię do Nowego Amsterdamu, dobrze?
Na każdym rogu jest tani fast food,
ale jeśli chcesz świeżej główki sałaty,
musisz wziąć dwa autobusy.
Wiesz, dlatego ten obszar jest
tak pełen przewlekłych schorzeń.
Nie ma odżywienia. Nie ma opcji na jedzenie.
- Cóż, nic nie możemy zbudować, żeby to naprawić, Max.
- Jasne, jest.
Damy tej okolicy dokładnie
to, czego potrzebuje.
Zbudujemy sklep spożywczy.
- Witamy w Nowym Amsterdamie.
- Poważnie, sklep spożywczy?
Słuchaj, jestem całkowicie za dawaniem
nieoczekiwanych przedmiotów naszym pacjentom.
Następnym razem, gdy pojawi się facet z zawałem serca,
powinniśmy dać mu małą zabawkę do majsterkowania.
- Twoja szydercza kpina z oryginalnych pomysłów,
Tak mi tego brakowało.
- Och, proszę, jakbyś się zmienił.
Nadal jesteś tym samym idealistycznym, szlachetnym marzycielem...
- Winny. - Nie skończyłam.
- Oh. - Wiesz, twoja naiwność
była strasznie słodka, kiedy miałeś 20 lat, Max,
ale teraz, kiedy jesteś wystarczająco bystry, by wiedzieć lepiej...
- Cóż, Desmond Park został opuszczony
przez rząd, zmniejszono inwestycję,
uniemożliwiając nikomu posiadanie czegokolwiek.
Wiesz, kogo było na to stać?
Restauracje typu fast food, a teraz to bagno fast foodów.
- Okej, myślę, że pomijasz tę część
gdzie to jest zdrowe... a kiedy mówię "zdrowe",
Mam też na myśli „drogi” – sklep spożywczy
może w ogóle zarobić jakiekolwiek pieniądze
na obszarze ogarniętym kryzysem gospodarczym.
- Dobrze. Cóż, to najlepsza rzecz.
Nie będzie musiało, bo będzie non-profit.
Och, właśnie wtedy, gdy myślałam, że twój pomysł nie może się pogorszyć.
- Byłem tu przez te wszystkie lata później,
mając nadzieję, że się zmieniłaś.
- Och, to nie fair.
Moje włosy są zupełnie inne.
- To nie żart.
Jest to okazja do trwałej
zmiany w życiu ludzi.
Byłaś tam dzisiaj. Spotkałaś ich.
Jak myślisz, czego chcą?
Drogie centrum opieki po
zachorowaniu lub naszej pomocy
by nie zachorować w pierwszej kolejności?
Robimy to.
- Nie, nie robimy Max.
- Naprawdę? To patrz.
- potrzebuję pełnego zestawu do oczyszczenia ran,
chirurgia ogólna, a teraz OR.
- Mój rower, ktoś musi go pilnować.
To wszystko, co mam. - Ktoś weż jego rower.
- Ach! Ach!
- Uderzam w kość.
- Cholera.
- Dobra, Domino, twoja stopa jest bardzo zainfekowana.
- Ale naprawisz to, prawda?
- Nie mogę, przyjacielu.
Spójrz, przyjdą chirurdzy i
zabiorą cię na salę operacyjną,
gdzie najprawdopodobniej
będą musieli amputować ci stopę.
- Co? Nie? Nie.
O czym mówisz? - Przepraszam.
Jesteś w dobrych rękach, Domino. - Nie.
Poczekaj sekunde. Doktorze Bloom, poczekaj chwilę.
Doktorze Bloom, proszę nie pozwól im zabrać mi stopy.
Doktor Bloom, proszę! Proszę, doktor Bloom!
Nie moja stopa, doktor Bloom!
Proszę!
- Nokic, wróć do miejsca, z którego odebraliśmy Domino
i weż jego rower.
- Co mam zrobić z rowerem?
- Podnosisz i wkładasz
do karetki i wiesz co?
Lepiej żeby tu był, zanim się obudzi.
Idz już! Dziękuję Ci.
- Ale masz taką piękną skórę, Carrie.
Zawsze ci to mówiliśmy.
- Ciągle staram się pojąć dlaczego, dzieciaku.
- Bycie adoptowanym oznacza, że ​​wybraliśmy cię taką jaka jesteś.
Pamiętasz?
- Po prostu powiedz nam, skąd masz te pigułki.
- Prawdopodobnie z internetu.
Panie i pani Logandorffer, uh, będę musiał
przeprowadzić jeszcze kilka testów na Carrie.
Czy możecie wyjść z pokoju na kilka minut?
Dzięki.
- Czy testy będą boleć?
- Jeszcze jedno pobranie krwi.
Ale wyglądałaś, jakbyś potrzebowała przerwy.
- Tak, wszyscy jesteśmy trochę szaleni,
a to jest...
- To dużo.
Wiesz, Carrie, w oparciu o to, jak radzisz sobie z rasą,
Nadal zamierzam zamówić dla ciebie konsultację psychologiczną.
- Wiem, że jestem mieszanej rasy, dr Reynolds.
Moja biologiczna mama jest biała, a mój biolohiczny tata czarny.
Dlatego wyglądam tak, jak wyglądam.
- Jesteś zmęczona wyglądem swojej skóry?
- Tylko wtedy, gdy powoduje to problem.
Jak wtedy, gdy ludzie gapią się
na moją rodzinę lub na turnieju tańca.
- Czy coś się tam stało?
- Dlaczego się przejmujesz?
- Ponieważ jesteś moim pacjentem,
a ty mnie nie znasz, ale czasem
mi to ułatwia wypowiadanie rzeczy.
- Przebieraliśmy się,
i zapomniałam legginsów z busa.
Trener Jessa pozwoliła mi je zabrać, ale
kiedy próbowałem wrócić do garderoby,
ta pani sędzia zatrzymała mnie.
Powiedziałem jej, że jestem z Tańczącymi Dellami, ale
powiedziała, że ​​nie ma mowy, żebym mogła z nimi być.
I po prostu mnie nie wpuściła.
Potem, jakąś wieczność później, pojawiła się trenerka
Jessa i była zła, że ​​zajęło mi to tak dużo czasu.
- Cóż, wyjaśniłaś, co się stało?
- Tak, ale powiedziała
że ona tylko popełniła błąd.
Nie ma problemu.
- Ale czułam że był
- Ja tylko...
Po prostu chcę być jak wszyscy w mojej rodzinie.
- Oh! Nie! - Nie nie nie!
- Dobra. W porządku, nie panikuj.
Nie jest tak źle, jak wygląda.
Po prostu... wsadzimy to z powrotem do pudełka, prawda?
- Powinny być alfabetycznie.
- O mój Boże. Co?
Dobra, tak, to jest przerażające.
- Zacząłam dzisiaj myśleć o swoim dziedzictwie,
a teraz życie dostarczyło mi
do tego idealnego symbolu.
- Opowieść ostrzegająca przed okaleczeniem papierem?
- Wielki bałagan, który wszyscy pomogli posprzątać.
- Oh proszę. Nie jesteś bałaganiarska.
Ciągnie cię do bałaganu.
Chodzisz z Maxem, prawda?
Masz rację. - Tak, wiem.
- Ale ironiczne jest to, że to
jedna z moich ulubionych rzeczy w nim.
- Oh. - Kiedy coś nie działa,
on celowo robi bałagan, prawda?
Aby zmusić ludzi do zwrócenia
uwagi, aby coś zostało zrobione,
a jeśli niektórym nie podoba się to, co
„powinien” zrobić, nie obchodzi go to.
Po prostu spływa po nim. Jak on to robi?
- To znaczy, chyba pierwszym krokiem
jest wysokim, gorącym, hetero białym facetem.
- Spróbować nie zaboli.
Właśnie nazwałem go gorącym, prawda?
Ja tylko... ja tylko mówię, wiesz...
Wiesz, co mówię?
Mówię, że wszyscy wiemy, że kiedy kobiety są
uciążliwe, nie mówiąc już o kobietach kolorowych,
są określane jako szalone
lub trudne, albo suki.
A kiedy Max to robi, jest indywidualistą z dołeczkami w policzkach.
- Człowiekiem, którym nie mogłabym być, gdybym się nie bała
że siła wyższa by tego nie zaakceptowała?
- Cóż, jeśli chcesz tego dziedzictwa,
być może będziesz musiała się dowiedzieć.
- Powinieneś kasować za godzinę.
- Tylko mówię.
- Czas zrobić wielki, stary bałagan.
- Dobra, w takim razie po prostu... Zajmę się tym, jak sądzę.
Tak, nie ma problemu.
- Nie. - Po prostu słuchaj.
- Nie. - Powiesz?
cokolwiek innego niż... - Nie.
- Dobra, nie mogę się tłumaczyć?
Nie mogę wnieść sprawy do zarządu?
Zaraz znowu odmówisz, prawda?
- Nic z tego, Max,
ponieważ nie podejmujesz już decyzji,
chyba że za każdą stoi Veronica.
A ponieważ widocznie nie widzę jej tutaj
z tobą zgodnie z nakazem,
żadnych nowych pracowników, żadnych nowych
programów, i niech wyrażę się jasno
żadnych sklepów spożywczych.
- Cześć, dodzwoniłeś się do dr Leyli Shinwari.
Proszę zostawić wiadomość.
- Hej hej.
Wiem, że śpisz.
Widziałem spis ED zeszłej nocy.
Brutalny.
Właśnie dzwoniłem, uh...
bo tęsknię za Tobą.
Wiem, że to dziwne i bardzo
przerażające, ale po prostu...
Brakuje mi tego zapachu.
Nie wiem. Jego...
Nie wiem, jak ty, ciepła i
różowa, świeżo po prysznicu.
nie mogę...
Nie mogę znieść bycia z dala od ciebie.
- Och, hej.
Niepotrzebna stanowczość na automacie.
Lekarz odmawia kary.
Co się dzieje, człowieku? Masz zły dzień?
- To tylko pacjent.
Nie warto o tym mówić.
- Rozjaśniacze do skóry? - Tak, ten dzieciak
oczywiście zmaga się z głęboką nienawiścią do samej siebie.
- Tak, cóż, to znaczy , zanim to oznaczymy,
spróbujmy zapamiętać, że ma 13 lat
adoptowana między, prawda?
- Ta, która prawie umarła, Iggy, bo nie jest otoczona
przez nikogo, kto wygląda jak ona i nie
nauczyła się nienawidzić koloru jej skóry.
Jak to jest coś innego niż to?
- Tak, ale wykorzystujesz swoje życiowe doświadczenie
a twoją tożsamość do jej.
- Tak, bo nie mam wyboru,
i przez to jak wygląda, ona też nie, prawda?
- No tak, być może. Absolutnie.
Ale to jest jej podróż, prawda?
Nie naśladowanie twojej.
Tworzenie tożsamości polega na testowaniu granic.
Chodzi o walkę.
A dla niej wyglądało to jak zmiana koloru skóry,
co jest ekstremalne, tak, ale to sugeruje, że
wie, że jest różnica, co jest o dziwo zdrowe.
- Niech to ma sens.
- Tak, ok, to było trochę wprost.
Sam powiedziałeś,
że jest wychowywana
pozbawiona ludzi, którzy wyglądają podobnie do niej.
- Prawda. - Prawda?
Więc mogła równie łatwo zaprzeczyć,
że istnieje jakakolwiek różnica
i wyrosła w kraterującą
rzeczywistość i po prostu ją miażdżyła.
Wiesz, szczerze, są to złożone problemy, z którymi
musi sobie poradzić każdy nastolatek, prawda?
Dlatego muszą przebywać w pobliżu ludzi, którzy
są bezpieczni, aby mogli być z nimi bezbronni.
- Jak inna kolorowa osoba
kto może odnieść się do tego, przez co przechodzi.
- Tak, a ty jesteś jej lekarzem.
- I czarny człowiek, który przeżył kilka rzeczy.
Mam na myśli, że ktoś musi jej pomóc w przejściu przez teren.
- Zgadzam się w 100%, ale nie ty.
- Mój brat. Ach--
Cholera. Dziękuję Ci
- Tak, i stary, jeśli chcesz, no wiesz, odegrać to
czy cokolwiek, mówić o tym więcej, jestem tutaj.
- Czy mam raka piersi?
Czy to ich sposób na powiedzenie mi?
- Wielkie plany! Widziałem "Plaże".
- Po prostu... przepraszam, proszę.
Przepraszam. Panie. Panie!
- Dziękuję.
I dziękuję wszystkim za cierpliwość.
Nie mogę się doczekać, aby
usiąść z każdym z was i przejrzeć
szczegółowe opcje badania piersi.
- Proszę, trzymać się z boku korytarza, dobrze?
Wszyscy po prawej stronie. Nie możemy zablokować tego obszaru.
W porządku, panie?
- Musimy porozmawiać. Teraz.
To jest jak ostatnie kilka minut wyprzedaży próbek.
Dlaczego wysyłasz im e-maile z wyraźnym
stwierdzeniem, że mogą mieć raka?
- Bo od lat otrzymują
mylące listy, więc powiedziałam im prawdę,
choć prowokacyjnie, aby wciągnąć ich do drzwi,
a teraz mają prawdziwy wybór.
- Bycie przerażonym czy bardzo przerażonym?
- Spójrz, połowa naszych pacjentów leci na ślepo
na zdrowie piersi i musimy to zmienić.
- Ale oczywiście nie jesteśmy do tego przygotowani.
Widzisz tę linię? To jest właśnie dzisiaj.
- No to zlecamy.
Jest już furgonetka skanująca wykonująca taką pracę.
Pomagamy im się rozwijać.
Moglibyśmy wysłać furgonetki skanujące po całym mieście.
Moglibyśmy to ułatwić. Pacjenci podchodzą.
Dostają mammografię. Jeśli potrzebują
dodatkowej kontroli, dostają ją na miejscu.
Bez czekania, bez nowego polecenia i bez dodatkowych opłat.
- To radykalny i szlachetny pomysł, Helen.
Bardzo Maxowe z ciebie.
Ale te rzeczy nie zdarzają się z dnia na dzień.
- No dobrze, może uda mi się potoczyć piłkę
zanim odejdę, a potem modlić się, aby
mój następca zachował to jako priorytet.
Jak Max to robi?
- Musisz pogodzić się z tym, że możesz przegrywać tak często, jak wygrywasz.
I odtąd będzie dużo więcej przegranych.
- Max...
Czy wiesz, dlaczego mnie zatrudnili?
Bo budujesz za dużo sklepów spożywczych.
Pod twoim kierownictwem w Nowym Amsterdamie
deficyt wynosi 21 milionów na kwartał.
To 84 miliony dolarów rocznie.
COVID wyschł wszystkie Twoje najbardziej dochodowe
źródła przychodów, a marże zysku ogólnie spadły.
- Mniejszy zysk oznacza większą troskę.
Na co jeszcze pieniądze, jeśli nie
wydać ich na ludzi, którzy ich nie mają?
- Jeszcze nie wszyscy pacjenci.
W swoich wysiłkach na rzecz położenia kresu systemowemu
rasizmowi i uprzedzeniom, niestety zraziłeś do siebie
tak wielu twoich białych pacjentów.
- Jeśli wzmacnianie innych głosów jest takie groźne, to może...
- Max, twoje lobby wygląda jak progresywna piniata
po prostu eksplodowało.
- Jest tyle tablic pamiątkowych
i tak wiele przepraszających wierszy pamiątkowych.
Chodzi mi o to, że równie dobrze mógłbyś
przejść kontrolę na wiecu Berniego Sandersa.
- A jeśli zależy ci tylko na pieniądzach, to dlaczego nie?
po prostu zamień Nowy Amsterdam w prywatny szpital i zamknąć
drzwi każdemu, kto nie może zapłacić wystarczająco, by żyć?
- Wezmę to pod uwagę.
- Myślę, że to dobry pomysł.
- Mam dużo dobrych pomysłów na Nowy Amsterdam,
w tym co zrobić z tą ziemią w Desmond Park.
Sprzedam go temu, kto zaoferuje najwyższą
cenę, i włożę te pieniądze w nasze fundusze.
- Świetnie, więc ani centa
trafi do pacjentów, badań lub nowych obiektów.
- Mam już ofertę.
- Od kogo?
- Unifell. Ogromna korporacja.
Możesz je znać jako firmę macierzystą
Chicken O'Cluck-- nie, wysłuchaj mnie.
Chcą zbudować fabrykę.
Co to znaczy? Więcej miejsc pracy dla społeczności.
- Robienie jedzenia, które je zabija.
Nie ma mowy, żebym się na to zgodził.
- Nie potrzebuję cię, Max.
Przeczekam cię, a potem
cofnę każdy nadęty program,
każdą niedofinansowaną klinikę i wszystko,
co zbudowałeś na bardzo niepewnym gruncie.
Spada.
- Wiesz, starałem się tylko stworzyć miejsce
gdzie ludzie mogą się leczyć,
ludzie, którzy nie mają dokąd pójść.
Miejsca, w których mogą się leczyć
fizycznie, psychicznie, emocjonalnie,
i myślę...
Myślę, że mi się to udało.
- Och, Max...
Nigdy w całej mojej karierze nie zastąpiłam
odnoszącego sukcesy dyrektora medycznego.
- Nie powinna odczuwać żadnych długotrwałych skutków
na podstawie naszych testów.
- Dzięki bogu. - Dziękuję Ci.
- Ona jest szczęściarą. Chodzi mi o to, że dzieci są odporne.
Proszę. Uch...
Ale byłbym niedbały, gdybym nie podzielił moich obaw
o jej zmaganiach tożsamości, które to spowodowały.
Mam na myśli, że będzie potrzebować pomocy w poruszaniu się przez to,
i jako jedyne dwurasowe dziecko w waszej rodzinie...
- Jesteśmy bardzo świadomi, że wychowujemy
dwurasowe dziecko, dr Reynolds.
- I nie traktujemy jej inaczej
niż resztea naszych dzieci.
- Tak, ale ona jest inna.
Bardzo inna niż cała jej rodzina
i głównie biała społeczność
w której ją wychowujecie...
- Sprawiasz, że brzmi to jak akt oskarżenia.
- Możesz to czuć, ale ja tylko stwierdzam fakt.
Mam na myśli, czy wiecie, co się stało na jej turnieju?
Pewien bigoteryjny urzędnik nie uwierzył
Carrie była ze swoim zespołem, kiedy próbowała
do nich dołączyć, a potem jej trenerka zlekceważyła
jej doświadczenie.
Nazwała to zwykłym błędem.
Wygląda na to, że trener Jessa niezdarnie
próbowała poradzić sobie z niezręczną sytuacją.
- Tak, ale w trakcie,
ona rasowo gasiła twoją córkę.
- Wie, że może z nami porozmawiać o wszystkim.
Nie ma nic, o czym nie moglibyśmy rozmawiać.
- Tak, ale nie możesz naałożyć Carrie,
Pani Logandorffer.
Ona jest dzieckiem.
Twoim zadaniem jest rozmawiać o rasie, prawda?
Mam na myśli, jak inaczej będzie
się czuła swobodnie mówiąc o tym?
- Po prostu nie chcemy popełnić błędu.
Mówisz jedną niewłaściwą rzecz...
- Wszyscy się denerwują.
- No ale musicie być gotowy na te błędy.
To znaczy, wszyscy żyliśmy wystarczająco
długo, by wiedzieć, że będzie złość,
ale musicie przezwyciężyć swój
dyskomfort dla dobra swojego dziecka.
- Operacja przebiegła tak dobrze, jak mogliśmy się spodziewać.
Tuż poniżej kolana.
- Nie martw się. Mam twój rower
i wszystkie twoje towary w ED.
Yo, jeden z moich chłopców potrzebuje nowej pary słuchawek, więc...
- Zobacz, czy on też nie potrzebuje nowego roweru.
- Domino, wiem, że to szokujące,
ale mogłeś zginąć na chodniku.
Wyzdrowiejesz, a my ci pomożemy.
- Nasiona?
Co mam z tym zrobić?
- Zasadź je.
Twoja cukrzyca wymknęła się spod kontroli,
ponieważ same leki mogą zdziałać tylko tyle.
Musisz całkowicie zmienić sposób
jedzenia, aby mieć szansę na walkę.
Liściaste warzywa, rośliny strączkowe,
chude białka - zdrowy tryb życia.
- Co, teraz mam być Farmerem Johnem?
- Och, przepraszam, myślałem, że rozmawiam z facetem
który zarobił od nas 50 dolców w ciągu pięciu minut.
Stwarzając Ci okazję,
ale jeśli to już nie ty...
- W porządku, ło, ło, ło. Spokojnie.
Nie ma powodu, by wkładać tam taką energię.
- No dobrze, ląduje w Desmond Park,
coś na tym zbudują.
Ale szczerze, to zajmie trochę czasu.
- Tak, z inspekcjami, planowaniem,
te pozwolenia potrwają dłużej niż pociąg G w niedzielę wieczorem.
- W międzyczasie,
kto powie, co dzieje się na tej ziemi?
- Może ktoś sadzi jakieś warzywa,
sprzedaje resztę za bardzo...
- Nie mów nic więcej.
Jeśli to robi dolary, to ma sens.
Dziękuję Ci.
- Daj spokój. Zrobiłem plany.
- Zdrowe życie.
- Hej. - Hej.
- Przepraszam. Uch...
Wiem, że tak naprawdę nie zajmujesz się całą terapią.
- W porządku. Wejdź. - Tak?
- Tak. Właściwie, chodź. Chodź tutaj.
Dla Ciebie.
No to jedziemy.
Odkurz to. Usiądź.
Co mogę dla ciebie zrobić?
- O tak.
Czy ja, um...
Mam na myśli, uh...
Czy zrujnowałem to miejsce?
- Nie.
Boże, nie.
Dlaczego tak myślisz?
- ♪ Widzę kryształowe krople deszczu ♪
- Bo nie wiem.
Chyba...
- ♪ Kiedy prześwituje słońce ♪
♪ Aby stworzyć te tęcze w moim umyśle ♪
♪ Kiedy myślę o tobie kiedyś ♪
- Powinieneś iść.
- Mm, tylko trochę dłużej.
- Mm, nie, proszę pani.
Gram według zasad.
Muszę to potraktować poważnie,
dla ciebie i dla nas, dobrze?
- Masz rację.
- ♪ Tylko nas dwoje
- A ponieważ jesteśmy kochającą, przestrzegającą zasad
poliamoryczna para...
Claude zasługuje, by wiedzieć.
- Czemu? Co... co się zmieniło?
- ♪ Dobre rzeczy mogą przyjść do tych, którzy czekają ♪
- Zakochałam się w Tobię.
- ♪ Nie dla tych, którzy czekają za późno ♪
♪ Musimy iść po wszystko, co wiemy ♪
♪ Tylko nas dwoje
♪ Możemy to zrobić, jeśli spróbujemy
♪ Tylko nas dwoje
- ♪ Tylko nas dwoje
- ♪ Tylko nas dwoje ♪
♪ Buduj zamki na niebie ♪
♪ Tylko nas dwoje
♪ Ty i ja
- Myślę, że to przybiłeś.
- Przybiłaś to? Naprawdę? Jesteś zły?
- Hej, pomogłaś komuś dzisiaj.
- Tylko dlatego, że Adena źle się czuła
i zrobiła USG z litości.
Na szczęście jest negatywny, ale żeby zrobić
ten jeden skan, dosłownie przeraziłam
tysiące pacjentów w procesie.
- Tak, jest to.
- Nie jest to dokładnie spuścizna, o której myślałam.
- Jeśli to sprawi, że poczujesz się lepiej,
myślę, że zostanę zapamiętany jako dyrektor
medyczny, który prawie zbankrutował
Pierwszy szpital publiczny w Ameryce.
- Uf.
Wiesz co?
To nie jest tak złe, jak to, co zrobi Veronica.
- Ona sprzeda to miejsce na części
dopóki nic nie zostanie.
- Wiesz co? Mamy jeszcze pięć tygodni.
- ♪ Tylko nas dwoje
- ♪ Tylko my dwoje - ♪ Damy radę
- Chcesz wpakować się w kłopoty?
- Ile kłopotów?
- ♪ Tylko nas dwoje
♪ Dajemy radę, tylko we dwoje ♪