Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
WARNER SAHNESİ DAVE CHAPPELLE
NEFRET YERİNE SEVGİ
İlk başladığım bu yere geri döndüm
çünkü bu gece son Netflix bölümünü çekeceğim.
Doğru.
Bu boktan sonra da...
...Amerika'yı yine bekletme vaktidir.
Fazla iyi iş çıkardım.
Gösteri dünyasındaki bir siyahsan ve fazla iyiysen, korkarsın.
Elin sağlamken, hâlâ kazanıyorken kumarhaneden
siktir olup gitmek gerek.
Masadan kalkmayan zenciye, Kevin Hart'a yaptıklarını yaparlar.
Biliyorsunuz yani.
Adamımdır ama işte, onun seks kaseti çıktıysa...
...benimki de an meselesidir.
Bazen neden stand-up yapmayı
bırakmayı düşünüyorum, biliyor musunuz?
Çok övünmek gibi olmasın ama
bırakmak istememin asıl sebebi
bu işte çok iyi olmam anasını satayım.
Uçuğum zenci...
Abartmıyorum da bak ha.
Ben... Heyecanı bile kaçtı.
Akşamları sahneye çıkmadan
kuliste şey diyorum, "Kesin iyi iş çıkaracağım."
Hep de öyle oluyor.
Espri bulmakta o kadar iyiyim ki...
Abartmıyorum bak.
Esprileri tersten buluyorum resmen.
Vurucu cümleyi daha kafamda kurgu oluşturmadan yazarım.
Müsvedde bir kağıda yazarım
ve o kağıdı balık fanusuna atarım.
Evimde, gelişigüzel vurucu cümlelerle dolu balık fanusu var.
Arada bir de o fanusu karıştırıp
elimi içine atıp bir tane çekerim
ve bakarım, oradan yürür müyüm.
Bu şov için de çektim bir tane.
Kotarması kolay bir cümle değil.
Hazır mısınız?
Evet.
Hadi bakalım. Vurucu cümlemiz şu:
"Ben de amcığına tekme attım."
Daha espriyi tamamlamadım.
Biliyorum ki başında ne olursa olsun,
her nedense, esprinin sonunda
birinin amcığına tekme atacağım
ve çok komik olacak.
Garip olan da şu:
Hep böyle yetenekliydim.
Olmadığım zamanı bilmiyorum.
Ben daha küçükken, muhtemelen sekiz yaşlarındayken,
ki o sıralar Silver Spring'de yaşıyorduk.
Evet. Doğru.
Ben ve Başkent hakkında yaygın bir yanlış:
Çoğu kişi beni varoştan sanır.
Doğru değil.
Ama hiç düzeltme zahmetine girmedim...
...çünkü sokakların beni kucaklamasını istedim.
Hatta, bu tezgâhı sürdürdüm.
Bazen Nas gibi rapçilerle takıldığımda
ve bu herifler varoşlardan laf açıp
"Varoşlar çok fenaydı be." falan dediğinde
ben de "Aynen adamım, aynen." derim.
Ama bilmiyorum ki.
Alakam yok.
Annemle babam, beyazların içinde ucu ucuna
fakir yaşamamıza yetecek kadar kazanıyordu.
Açıkçası, Nas ve şürekâsı varoş muhabbetine girince kıskanırdım.
Kulağa eğlenceli geliyordu.
Varoşlarda herkes fakirmiş
ki bu adil.
Ama Silver Spring'de fakirsen
sadece sen fakirmişsin gibi gelir.
Nas, neler çektim bilmez...
...beyaz arkadaşımın evinde ilk yatıya kaldığımda.
Pazar günü eve döndüğümde annemlere şöyle bir bakıp...
..."Kendinize çeki düzen verin.
Timmy'nin evinde her şey çalışıyor." dedim.
İlk gördüğünüzü hatırlıyor musunuz?
Kışın soğuğunda
beyaz arkadaşınızın evinde olup
salonda paltosuz oturduklarını gördüğünüzü.
Timmy, hayatımdaki ilk beyaz arkadaşlarımdan biriydi ya.
İyi elemandı. Başka yer yokmuş gibi Utah'tan gelmişler Silver Spring'e.
Sanırım ailesi oradaki
Mormon kiliselerinden biriyle alakalıydı.
Beraber takılırdık.
Bir gün onlardayken Timmy dedi ki
"Dave, bu akşam yemeğe kalsana."
"Dostum, çok isterim ama olmaz." dedim.
"Hava kararmadan eve gitmezsem annem beni öldürür."
Yalan tabii.
Annemin birkaç işi vardı. Üç, dört gündür karşılaşmamıştık.
Timmy'ye yalan söylememin tek sebebi
hayatımın o noktasındaki deneyimime göre
beyazların lezzetsiz yemek yediğiydi.
Eve gidip sucuk mucuk kızartırdım daha iyi.
Ama Timmy bana beklemediğim bir top attı.
"Kalamaman kötü oldu Dave." dedi,
"Annem Stove Top iç malzemesi yaptı."
Ben de "Hassiktir! Stove Top mı?
Dur bakayım, bir iki telefon açayım hemen." dedim.
O reklamı o kadar çok izlemiştim ki
o Stove Top iç malzemesinin hayalini kuruyordum.
Nihayet evinde bir kutu olan bir şerefsize denk gelmiştim.
Bu fırsat kaçmazdı, ben de annemi ararmış gibi yaptım.
Sonra gelip dedim ki "Timmy.
Timmy inanamayacaksın ama haberler harika. Annem kalabilirsin, dedi."
Timmy, "Harika." dedi.
"Hadi gel, masayı kurmaya yardım edelim,
sonra da dua ederiz."
Bu orospu çocuğunun masasını kurmaya ya da saçma salak
Mormon dualarını okumaya hiç niyetim yoktu.
Tek derdim siktiğimin iç malzemesiydi.
Timmy'ye dedim ki "Seve seve
ama önce bir ellerimi yıkayayım."
Planım basitti.
Ellerimi yavaşça yıkayacaktım, işim bittiğinde de
masa kurulmuş, dua okunmuş olacak,
geriye sadece yemeği yemek kalacaktı.
Banyoya gittim.
Ellerimi yavaşça yıkadım.
On dakika kalmışımdır herhâlde.
Derken aniden...
...annelerinden biri kapıya geldi.
"Selam, sen David'sin, değil mi?" dedi.
"Evet efendim." dedim.
"Timmy yemeğe kalmayı planladığını söyledi." dedi.
"Umarım sorun olmaz efendim." dedim.
"Yok, hiç sorun olmaz. Hatta çok seviniriz." dedi.
"Sorun şu ki, konuk beklemiyorduk
ve ne yazık ki...
...herkese yetecek kadar...
...Stove Top yok."
Ben de amcığına tekme attım.
Bayanlar, baylar...
Uçuğum, dedim ama zenci.
Söyleyeceğimi demiştim ama gelişinden anlamadınız.
İşte ondan büyük para indiriyorum.
Aman Tanrım.
Stand-up yapmak istemememin daha önemli bir nedeni var ama.
Usulca gelişen asıl sebep de bu aslında.
Sebep, seyirci. Siz değil.
Büyük sahnedeki seyirciden bahsediyorum.
Bu kadar kırılgan kulakları olan bir ülkeyi eğlendirmek çok güç.
Şerefsizler öyle hassas ki,
tüm ülke mızmız tipler olup çıktı.
Ne dersen birine dokunuyor.
İlk başladığı zamanı hatırlıyorum.
Chappelle's Show'u yaptığım sıradaydı.
Chappelle's Show'u yaparken...
...programı yapar,
hafta sonları da konserlere falan çıkardım.
Bir gün konserdeyim,
en önde bir çift var. Çok güzel bir çift.
Hanım... Hanım kesin Asya kökenliydi.
Suratından okunuyordu.
Bey...
Bu herif en hafifinden gizemliydi.
Tam nereli olduğunu çıkaramadım.
Karamel tenliydi, saçı süperdi
ama her yerden olabilirdi. Bangladeş, Meksika...
Böylesi tahmin edilmez.
Bu adam hakkında emin olduğum tek şey...
...karısının şirret olduğuydu.
O da suratından okunuyordu. Adam eğleniyor, iyi vakit geçiriyordu
ama kadın siktiğimin stand-up şovunda bana somurtuyordu.
Anlayamadım.
Sonra derken bir ara hamile olduğunu fark ettim.
Sahnede sigara içiyordum.
"Hay Allah, herhâlde ondan kızdı." dedim.
Sigaramı söndürüyordum ki
şu sahte sigara içmeyen öksürüklerinden yaptı.
İçmeye devam ettim.
"Bebeğe bir şey olmaz ya. Rahat ol." dedim içimden.
Sonra ortamı yumuşatmak için ona şey sordum...
"Hey, siz nerelisiniz?" dedim.
Niyetimi çakmıştı.
Şey yaptı... Oldukça aşağılayıcı bir tavırla,
"Kaliforniyalıyım.
Ama kökenimi soruyorsanız...
...Çinliyim." dedi.
Kocası ise son derece rahattı.
"Meksikalıyım, kardeşim." dedi.
Ben de "Sorumla sizi sıktıysam kusura bakmayın
ama çok güzel bir çiftsiniz." dedim.
"Hanımefendi, dünyanın görüp göreceği
en çalışkan bebeği doğuracağınız kesin." diye ekledim.
Fena espri değil.
Acayip bozuldu.
Derhâl gitmek üzere ayaklandı.
Ama hemen gitmedi, çıkarken son bir laf çakması şarttı:
"Bir daha asla siktiğimin DVD'lerinden satın almayacağım Dave Chappelle."
Ben de "Efendim, yanlış anlamayın ama...
...Çinliler DVD'ye para vermez." dedim.
Seyirci coştu.
Hepimiz gülüp eğleniyorduk.
Hiç kafaya takmadım.
Derken üç gün sonra
kadın, menajerime mektup yazıp
bana artık gösteri ayarlamamasını söylemiş.
Çünkü "ırkçı"ymışım.
Bir de onun kelimeleriyle
"Irklar arası evliliğimin doğasına hassasiyet göstermedi."
"Tüh be kaltak, göstermedim mi?" dedim ben de.
Birazcık bile araştırma yapmış olsaydı...
...bizzat benim de ırklar arası evlilik yaptığımı bilirdi.
Doğru.
Hatta benim eşim de Asyalı.
Sürpriz, kaltak. Şükran Günü'nde görüşürüz.
Gerçi eşim Çinli değil.
Filipinli.
Doğru.
Çocuklarımız da nasıl olduysa Porto Rikolu çıktı. Al sana.
Irklar arası evlilik sikimde değil.
Hatta şöyle söyleyeyim, annem yarı beyazdır.
Pek bilinmez.
Peki, biraz fazla heyecanlandın ama olsun.
Buna pek insan inanmaz ama doğrudur.
Bana bakınca anlamazsınız.
Ama saçlarımı uzatsam...
...kendinizi Katt Williams konserinde sanırdınız.
Benim saçlar...
Benim saçlar çok iyidir.
Ama şerefsizler işi çok ileri götürüyor.
Herkes neden ve nasıl bu kadar hassaslaştı bilmiyorum anasını satayım.
Benden en nefret eden kim sizce?
Trans bireyler.
Tam da o adiler...
Ne kadar kötü olduğunun da farkında değildim. Bu adiler,
Netflix'e yaptığım o son iş yüzünden çok sinirlendiler.
Çok zor ya. Ne yapacağımı bilemiyorum...
...çünkü onları seviyorum.
Hep sevdim. Hiç derdim olmadı.
Bilirsiniz.
Eğleniyoruz işte.
Aslına bakılırsa ben herkesle dalga geçerim.
Bir insan topluluğu olarak, itiraf etmeliler ki...
...az biraz komik ama ya.
Kusura bakmayın ama...
...böyle komik bir ikilem içinde olan başka hiç kimse
espri anlayışı geliştirmemiş değildir.
Doğduklarında, doğdukları cinsten farklı hissediyorlar
ki bu...
Bu biraz komik.
Yani senin başına gelmediyse komik.
Sürekli haberlere çıkan şu beyaz siyah kaltak gibi.
Rachel Dolezal.
Sürekli şey diyor... Şey işte... Şeymiş...
Kadın beyaz ama zenci gibi giyindi ve...
...oradan siyahlıkta zirve yaptı.
Anlamak için hep tanışmak istemişimdir.
Akşam yemeğine çıkalım istiyorum ki gözlerinin içine bakıp...
...yüzüne karşı "Zenci!" diyebileyim.
Ne diyor bu karı ya? "Kendimi siyah olarak görüyorum."
Transların lafıdır o. Eşelemeyi kes.
Eşelemeyi kes.
Aralarında büyük bir fark var.
Bu kadın ile trans arasındaki fark, translara inanmamdır.
Onları da anlamıyorum ama söylediklerinde ciddi olduklarını biliyorum.
Herifler siklerini kesip atıyor.
O kadarı bana yeter.
Kimse öylece kesip atmaz. Gerek yok buna.
Anlamıyorum ama inanıyorum
ve seçimine saygı duyuyorum adi herif.
Peki Rachel ne kadar ileri gitmeye var?
Biz siyahları, kendinin siyah olduğuna inandığına
inandırması için Rachel ne yapmaya hazır?
Evini ipotek ettirmeye var mısın anam?
Muhtemelen iş görmeyecek mikslenmiş bir albüm için?
Adını bile değiştirmedi ya.
Adını bile.
Adı, Rachel.
O isme inanamam ki ben.
Desteğimi istiyorsan
adını duyup duyacağım en siyahi boka çevirmen lazım.
Hatta adını Draymond Green yapman lazım.
Ondan daha siyahi isim bilmiyorum.
İşte o bok resmen siyah.
Airbnb'ye "Draymond Green" yazarsan
otomatikman siteden düşersin.
İnsanlar sinirleniyor.
Ne söylesem sinirleniyorlar.
Portland, Oregon'da gösterim vardı.
Otelin birinde, Charles Edward Cheese
adı altında kalıyordum.
Gece geç saatte odama döndüğümde...
...bir not buldum. Masama mektup bırakılmıştı.
Bay Cheese'e hitabendi.
O yüzden tabii ki mektubu yazanın
yakın bir dostum olduğunu varsaydım.
Tahmin edilecek türden bir isim değil.
Derken mektubu açtım
ve bir baktım bu insanı hiç tanımıyorum.
Hayran mektubuymuş.
Hayranım olması fikrine dahi alışık değilim
ama müteşekkirim tabii
ve...
Hayranlarıma müteşekkir olsam da,
o mektupları okumuyorum.
Okusam güzel olur ama cidden şey gibi oluyor,
"Kimim ben, Noel Baba mı ya? Buna vaktim yok.
Yapmak istediklerim var. Dinlenmek istiyorum.
Yabancıların hayallerini okuyamam."
Ama baktım ki okuyorum.
Açmışım zaten, okudum tamamını.
Ne gördüm, biliyor musunuz?
Kim yazmışsa beni cidden seviyor.
Yani mektup çok nazikti lan.
Sonra bana gösterime gelmenin nasıl olduğunu anlatmış.
Nasıl heyecanlandığını ve ne kadar eğlendiğini.
Sonra da demiş ki...
...trans birey şakalarına gelince...
...onun deyişiyle, "yıkılmış."
Çünkü meğer mektubu kaleme alan kişi trans bireymiş.
Bir saniye ciddi olacağım.
Bilmelisiniz ki, prensip olarak
burada söylediğim hiçbir şeyden dolayı kendimi kötü hissetmem.
Telefonlarınızı bir yere kilitlememiş olsam, bunu size asla itiraf etmezdim.
Ama çok acayip, bu mektubu okuyunca...
...kendimi kötü hissettim.
Söylediklerim için değil, yanlış anlamayın.
Başkasının kötü hissetmesine neden olduğum için kötü hissettim.
Açıkçası bu kişiyi rahatsız edecek ne dedim, bilmiyorum.
O kadar çok trans esprim var ki...
Ama şey dedim...
Muhtemelen şeydir dedim...
...size şimdi anlatacak olduğum espri.
Üzgünüm.
Öyle kötü espri de değil ha.
Gerçek espri. Yani gerçek değil ama
gazetede okudum.
Caitlyn Jenner, Sports Illustrated'ın ileriki
sayılarından birine çıplak poz vermeyi düşünüyormuş.
Bunu söylemek politik açıdan doğru değil biliyorum ama
sikerler ya, dedim, herkes adına söylerim.
Iy.
Bazen sırf istatistiklere bakmak istiyorum.
Spor sayfalarının arasına neden
erkek amcığı yerleştirmek istersiniz, bilmem.
Bence orası bu işin yeri değil.
Ama Caitlyn Jenner kötü insandır falan demedim.
Yapacak diye ona kızacak değilim.
Sports Illustrared'a da.
Kızdığım biri varsa...
...o da kendimdir muhtemelen.
Anlıyor musunuz?
Çünkü derinde bir yerde, yeterince güçlü olmadığımı biliyorum...
...o fotoğraflara bakmayacak kadar.
Göstereceği şeyi görmeye hazır olduğumu da sanmıyorum.
Yani Caitlyn...
...eğer bunu gerçekten yapacaksan...
...ya köküne kadar yap ya da hiç yapma.
Sonuna kadar gitmeni isterim.
Hustler tarzı. Hustler tarzı nedir bilir misiniz?
Dudakları ayırmak demek.
Umarım ayırır da
içinde minnacık bir sik vardır.
Asıl gösteri perdenin ardında.
Ne dedim de o kişi alındı, bilmiyorum.
Ama bir şey diyeyim mi?
Mektubu okuduğumda...
...okuduktan hemen sonra
Amerika'daki pek çok siyahi adamın yapmaya zamanı veya parası
olmayan bir şeyi yaptım.
Nasıl hissettiğimi düşündüm.
Kendime, hiç doğrudan
kafa yormadığım temel bir soru sordum.
Dedim ki "Dave, adamım, bu esprileri yazıyorsan
acaba trans bireylerle bir derdin mi var?"
Cevap ise kesinlikle yok.
Ne sandınız siz beni be?
İnsanların aldığı tüm kararları anlamıyorum.
Ama hayatın zor olduğunu
ve bu tip kararların sizi onurlu, mutlu ve güvenli
bir hayattan mahrum etmemesi gerektiğini anlıyorum.
Ama dürüst olmak gerekirse...
...hiçbir zaman trans bireylerle sorunum olmadı.
Benim sorunum hep
trans bireyler hakkındaki diyaloglaydı.
Sadece bu tip şeylerin tartışılmaması gerektiğine inanıyorum,
siyahların önünde.
Çok aşağılayıcı.
Bu insanların içten içe ne hissettiğinin konuşulması.
Amerika ne zamandır kimin içten içe ne hissettiğini umursar oldu?
İçimden şu şüpheyi de atamıyorum:
Herkesin trans bireyler hakkında konuşmasının tek sebebi
beyaz erkeklerin bunu yapmak istemesi.
Doğru duydunuz.
Aynen öyle dedim.
Eğer sırf kadınlar böyle hissetse
veya siyahlar ve Meksikalılar
"Hey, içten içe kız gibiyiz." dese
"Kes sesini zenci, nasıl hissettiğini soran olmadı.
Hadi, çilekler toplanacak." derlerdi.
Leş gibi beyaz ayrıcalığı kokuyor.
Kendinize hiç sormamışsınızdır, Cassius Clay'in adını değiştirmesi
neden Bruce Jenner'ın cinsiyet değiştirmesinden zordu, diye.
Dibine kadar dürüst olmam gerekirse...
Yürü be Dave.
...trans bireyler topluluğuna kızgın olmamın tek nedeni
LA'de bir kulüpteyken
altı şarkı boyunca o zencilerden biriyle dans etmemdir.
Hiçbir fikrim yoktu.
Işıkları açtılar, ellerini gördüm.
"Olamaz!" dedim.
Herkes bana gülüyordu.
Dünya Yıldızı.
"Neden bir şey demedin?" dedim.
Sonra o derin sesi duydum.
"Bir şey demedim Dave Chappelle
çünkü harika vakit geçiriyordum.
Ne dersin emin olamadım."
"Ne diyeceğimi biliyordun." dedim.
O da "Ben eve gidiyorum. Sıkıntı çıksın istemiyorum." dedi.
Ben de, "Eve mi? İki şarkı kaldı.
Yani ne olacak...
...geceyi bitirelim." dedim.
Bir baktım, beraber kahvaltı ediyoruz.
Büyüyün biraz. Geyim demek değil bu.
Göğüslerine attırdım.
O göğüsler de LA'deki herhangi bir göğüs kadar gerçek.
Sabah saatin ikisiydi.
Yabancının birine sürttürdüm alt tarafı.
Gençlik ateşi işte.
Bir adamın gençken yaptığı hatalardan.
Aslında tam olarak hata da denmez.
Çılgınca bir geceydi.
Ama artık öyle şeyler yapmıyorum. Yaşlandım. 44 oldum.
Öyle.
Fiziksel anlamda ilk defa
yaşımı hissettim geçen.
Gerçekten zor be.
Şöyle anladım durumu.
Biraz utanç verici ama...
...otel odamdaydım.
Yalan yok, attırıyordum.
Harbiden suyunu çıkarıyordum.
İşte o sırada yaşlandığımı anladım.
Orta yerinde vazgeçtim, hiçbir şey olmamış gibi.
Artık sikime bakmayı sevmiyorum.
Sikim seçkin gözüküyor.
Yaşlandı. Yaşlı bir sik oldu.
Siyah beyaz kırçıllı kıllar var her yerinde.
Sikim, Morgan Freeman'ın 90'lardaki hâlini andırıyor.
Lekeler yok ama.
Sikim anlatıyor:
"Dave beni dışarı çekti ve çekiştirmeye başladı.
Çekiştirip durdu.
Ama gençliğindeki o şevki yoktu.
İkimiz de biliyorduk ki bir şey çıkmayacak."
Çocuklarıma bakınca yaşımı görüyorum.
Turneden eve geldim, çok da eski değil.
Uzun süredir... Bir düşünürseniz haftalardır ortada yoktum.
Eve geldiğimde kimse yoktu evde.
Ailemin tek bireyi bile döndüğümde onları
görmek isteyebileceğimi düşünmemişti.
Ne zaman döneceğimi biliyorlardı ama işte...
Evde değillerdi.
Uyanmamı sağladı bu.
Bilirsiniz işte, çocuklar ufakken
turne otobüsü eve yanaşınca
ortaya saçılırdı bu haydutlar.
"Babam geldi. Yaşasın!"
Sarılıp öperlerdi.
Ama yıllar geçtikçe çok ilgilenmemeye başladılar.
"Hey millet, bakın. Bay Vaat turneden dönmüş."
Ama boş ev, acayip...
Acayip zalimce ya.
En büyük oğlumun odasına girdim. Kimse yok mu?
Yoktu.
Daha önce hiç yapmamıştım ama nedense yapıverdim.
İşte... Eşyalarını karıştırdım.
Nasıl biri olmuş görmek için.
Birtakım not defterleri buldum ve karıştırmaya başladım.
İçlerinde harika şiirler vardı.
Kendi el yazısıyla.
Herifin şiir yazdığını bile bilmezdim.
Sonra çekmecelerine giriştim ve orta çekmeceyi açınca...
...sarma kâğıtlarını buldum.
Kâğıtlara şöyle bir baktım ve "Ha...
Şiir oradan demek." dedim.
Kalbim kırıldı inanın.
Ben de ot içiyorum ama oğlumun yiten masumiyetine ağladım.
Biraz ağlamışım...
...sonra kağıtları alıp kendi odama çıktım.
Aileden sakladığım ottan sardım.
Bayağı uçtum.
Sonra paranoyaklaşıp...
...kağıtları bulduğum gibi geri koydum.
Neler çevirdiğimi anlamasın diye.
Bu bölümü görene kadar olan bitenin farkında bile olmayacak.
Doğru bildin, kağıdını buldum zenci.
Sakin bir de hergele.
Çocuk daha 16 yaşında. Bakın bana ne yaptı.
Gecenin bir vakti beni aradı,
sabaha karşı saat birdi. "Baba, kızma." dedi.
Çok ters bir şey olduğunu anladım.
"Ne oluyor?" dedim. "Bak, ben iyiyim.
Unutma ki bunu yapmamı sen söyledin.
Bir partideyim
ve şoförlük yapacak kişi çok içti.
Arkadaşlarımla beni gelip alman gerek." dedi.
"Bu ne biçim iş, sabah saatin biri zenci." dedim.
"Ağzım burnum kayık."
Sonra dedim ki, çocuk olacağına ben şoför olayım.
Yapacak bir şey yok, gidip benim zenciyi alayım.
"Tamam, gelip alırım." dedim.
"Adresi söyle, hemen gelirim."
Sonra bana adresi verdi, şok oldum.
"Oğlum, inanmayacaksın ama...
...aynı partideyiz." dedim.
Çok çabuk büyüyorlar, değil mi?
Size garip bir şey sorabilir miyim? Rahatsız olun istemem.
İstemezseniz cevaplamayın, zaten olmadı kurguda atarız.
Bu sıradaki tek beyazlar olmak garip mi?
Dürüst olabilirsiniz.
Acayip geliyor mu? Endişeli misiniz?
Sökül paraları lan. Taşak geçiyorum.
Damarlarında buz akıyor. Kılı bile kıpırdamadı.
Biliyorsunuz, yaşıtım pek çok siyah gibi
ben de ilk defa sekiz yıl önce oy verdim.
Doğru duydunuz.
TBS'de Obama'yı görünce bu zenciye oy veririm, dedim.
Obama'ya oy verdiğim günü hatırlıyorum.
Ohio'da oy verdim.
Ohio'da oyum fark yaratıyor.
Ohio çekişmeli eyalet.
Oy sandığına gittiğimde herkes yerini almıştı.
O kahrolası sırada o kadar çok siyah vardı ki
sandık değil sandım.
Çek bozdurma yeri sandım.
Birbirimize sarılıyorduk.
İhtiyarlar ilahiler falan okuyordu.
OJ Simpson kararının açıklandığı günün on katı falandı.
Siyahları hiç o kadar mutlu görmemiştim.
Sekiz yıl sonra yine sandığa gittim.
Bu sefer yepyeni Porsche'umle.
Obamalı yıllar bana iyi geldi de.
Erken gittim sandığa...
...ve arabamı park edince
ülkenin geri kalanının
anlaması için bir hafta geçmesi gerekecek bir şeyi anladım.
Donald Trump'ın başkanımız olacağını anladım.
Çünkü Başkent'in aksine, Ohio'da
sonucu park yerinde görebiliyordunuz.
Sürüyle kamyonet, traktör, bok püsür vardı.
Yaklaşınca da uzun mu uzun bir sıra gördüm...
...paspal beyazlardan oluşan.
Evet, bayanlar baylar. Bunlar fakir beyazlardı.
Şunu söylemeliyim ki, hayatım boyunca beyazlarla hiç derdim olmadı
ama dürüst olmak gerekirse...
...fakir beyazlar en sevmediklerim.
Onlardan çok çektik.
Daha önce hiç buncasını yakından görmemiştim.
Doğruca kömüre bulanmış yüzlerine baktım...
...ve şaşırdım ama...
...ne görmeyeyim istersiniz?
Tek hakir yüz görmedim o grupta.
Kızgın yüzler gördüm, birkaç kararlı yüz
ama iyi insanlar gibiydiler.
Cidden öyleydiler. Hatta yalan yok, kulağa da kötü gelmesin
ama onlar için üzüldüm.
Dönen oyunları biliyorum.
Zengin beyazların
fakir beyazlara çöp dediğini biliyorum.
Bunu bilmemin tek nedeni de
geçen sene o kadar çok para kazandım ki
zengin beyazlar öyle dediklerini kokteylde söylediler bana.
O işler bana göre değil.
Onlarla sıraya girdim,
demokraside tüm Amerikalıların yapması gerektiği gibi,
kimse oy verirken öne geçmez,
ve onları dinledim.
Saf, fakir beyaz insan lafları etmelerini dinledim.
"Donald Trump, Washington'a gidecek
ve bizim için savaşacak."
Orada durup kendi kendime, "Salak hergele seni.
Sen fakirsin.
Benim için savaşacak." dedim.
Hepsi bana baktığında kime oy vereceğimi anlıyordu.
Aynı benim onları anlayabildiğim gibi.
Ama hepimizin ortak noktası neydi, biliyor musunuz?
Birimiz, tek birimiz bile
o sandıkta yapacağımız şey hakkında kendimizi iyi hissetmiyorduk.
Sadece görevimizi yapıyorduk.
Evet, Hillary Clinton'a oy verdim elbette.
Ona oy verdim çünkü dediklerini
öbürününkine göre çok daha fazla beğendim.
Dürüst olmam gerekirse, o noktada Hillary'yi dinlemek,
Darth Vader'ı "Bir Hayalim Var" konuşması yaparken dinlemek gibiydi.
Karı çok fena.
Bernie Sanders'ın ayaklarını Karate Kid hareketiyle yerden kesmişti bile.
O karıya oy vermek çok zordu.
Ama kötünün iyisiydi.
Biliyorum, Clinton taraftarısınız.
Üzgünüm ama durum bu.
Ona vermek kötü hissettirmedi
ama olması gerektiği gibi iyi de hissettirmedi.
İlk kadın başkanımız olacaktı.
Karının demir paralarını yapacaklardı.
Ama nasıl olduysa smaçı vurmayı beceremedi.
Tabii ki onu yenmesi gerekirdi.
Ona oy vermek şey gibiydi,
hem acı hem tatlıydı, Halle Berry'nin
amcığını yalayacak kadar talihli hissettirdi.
Ama yalarken
suratıma osurdu anasını satayım.
Şimdi anladınız, yine yapardım.
Ama var ya, keşke bu büyük ulusun suratına osurmasaydı.
O gün oy kullandım ve aynı gün New York City'ye uçtum.
İşim vardı.
O gece, New York'ta bir komedi kulübünde
seyirciye, size söylediklerimin hemen hemen aynısını söyledim.
Aralarında bir muhabir olduğunu bilmiyordum.
Bu muhabir bir makale yazdı.
Makalenin başlığı:
"Dave Chappelle tutkulu bir Donald Trump taraftarı."
Evet ve benim bundan haberim yoktu.
Şöyle öğrendim:
Ertesi sabah karım panik hâlinde
beni Ohio'dan aradı.
"David. David, New York'ta...
...ne bok yiyorsun?"
"Ben bir şey yapmadım ama sen ne duydun?" dedim.
Karım, "Gazetede senin Donald Trump taraftarı olduğunu yazıyor." dedi.
Şey oldum...
"Sen onu dert etme bebeğim." dedim.
"Aklı selim kimse ona inanmaz."
"Yok David, inanıyorlar." dedi.
Sonra bana yorumları okumaya başladı.
Berbattılar.
Sürüyle siyahi bana beyaz yalakası falan diyordu.
Bil diye söylüyorum, bir siyahın başka bir siyaha edeceği ağır bir hakarettir bu.
Köpürdüm. Beyaz yalakası mı?
Ben nasıl yalakaymışım?
Observer okuyan sensin.
Neyse, bir sürü bok oldu.
Dönüp geldik cumartesiye,
Trump, Başkan oldu
ve ben Saturday Night Live'ı sunuyorum. Açılış konuşmamı tam hazırlamamıştım.
Biraz spontane takıldım.
Konuşma bitti, tam ne dediğimi hatırlayamadım.
Şu mealdeydi: "Siktir edin.
Zaten tarih boyunca oy veremedik. Ona şey veririz...
O bize şans tanırsa biz de ona tanırız."
Ne dediğimi bilmiyorum ama her ne dediysem
gerçekten keşke etmeseymişim o lafları.
Çektiğim çileye değmedi.
Berbere gidiyorum, bütün siyahlar bana
"Hey Dave, senin eleman ne iş?" diyor.
Yok yahu, yok!
Benim eleman değil.
Cumhuriyetçi ya da Demokrat ol, onu destekle destekleme fark etmez,
herkes itiraf edecektir ki
bu şerefsiz çok berbat iş çıkartıyor.
Gerçekten öyle.
Daha önce de kötü iş çıkartan başkanlarımız oldu
ama bu bok kötü işten de öte.
İzlemesi korkunç.
Vay anasını.
Uber şoförünüzün yolcu koltuğunda kokain piposu görmek gibi.
Bu herifin derdi ne anasını satayım?
Adam kopmuş ya. İzledim...
Donald Trump'ın bir basın konferansını izledim.
Bütün medyayı da toplamıştı şerefsiz
ve herif resmen,
resmen medyaya, yüzlerine karşı,
boklarımı ortaya çıkartmayın, dedi.
Şey oldum, "Yok,
Yok artık, iyice uçtu bu herif."
Sonra, bakın uydurmuyorum,
dudakları terlemeye başladı.
Dudakları. Siz hiç bir şerefsizin dudaklarının terlediğini gördünüz mü?
Bu zencinin dudaklarının nesi var?
Diyelim ki uçaktasınız, tamam mı? Hiç uçağa bindiniz mi?
Ben uçmaktan korkarım. Hep uçarım ama uçakta korkarım.
Bazen uçaklar türbülansa girer.
Çok gerilirim ama sonra uçuş görevlisine bakarım
ve çok sakindir, ben de sakinleşirim.
Ya o kaltağın dudaklarında ter olsa?
Çok korkunç. "Dudakların niye terliyor lan?
Ne biliyorsun?"
Sonra da...
Bakın, uydurmuyorum, bu şerefsiz kürsüye tutunup
"Brifinglerde okuduğum şeylerin ne kadar korkunç olduğunu bilemezsiniz." demez mi?
"Ha siktir adamım. Bize bunu söylememen lazım kardeşim." oldum.
Bu, kötü liderliktir.
Ebeveynlikte bile... Çocukları karşıma alıp:
"Hey ufaklık, gel bakayım. Sana birkaç lafım var.
Üç aydır kira veremiyorum
ve endişeliyim.
Çok endişeli.
Hadi okula gidip üretken bir gün geçir.
Aklımdakileri söyledim. Biraz hafiflemek istedim."
"Ne bok yiyorsun adamım?" oldum.
Olmaz böyle.
Aman Tanrım.
Bu şerefsizin bütün fikirleri, kafası güzel insan fikirleri gibi.
Bize söylemeden etraflıca düşünmüyor sanki.
Aklına gelir gelmez pat diye söylüyor.
Deli zırvası gibi.
"Çin'e gideceğim,
Çin'deki o işleri alacağım ve onları Amerika'ya geri getireceğim."
Ne diye be? iPhone'lar 9.000 dolar olsun diye mi?
Bırak o iş ait olduğu yerde, Çin'de kalsın.
Hiçbirimiz o kadar çalışmak istemiyor.
Ne geçiyor aklından?
Nike giymek istiyorum, imal etmek değil.
Ne bok yiyorsun?
Bize Çinlilerin işlerini vermeye çalışma.
"Kömürü geri getireceğim."
Kömür mü?
Abartmıyorum bak,
ömür boyu tek bir kömür parçası dahi görmedim.
Kömür ne işi yarar, onu bile bilmiyorum.
Millete toprağı kazdırıp bir şey aratacaksan,
bana yer mantarıyla gel be. Benim olayım o.
Yer mantarı fiyatları kontrolden çıktı.
Daha kötüye giderse, herkes gibi
normal yağa geçmek zorunda kalacağım.
Berbat bir iş.
Bu şerefsiz Kuzey Kore'ye rap atışması tehditleri savurdu.
"Ateş ve Gazap."
"Ne yapıyorsun sen ya!" falan.
Kore bu adamım.
Kim Jong-un korkunç şerefsizin teki.
Trump kadar deli olabilir yani.
Korkunç işler.
Aranızda Kore'yi kolay lokma sanan
saf orospu çocukları varsa da
benim gibi sabaha karşı üçte Call of Duty oynamıyorsunuz demektir.
Koreliler o saatte oynuyor.
Sekiz yaşındaki siktiğimin Koreli çocuğu dün gece bütün müfrezemi indirdi.
Bu kadar yüksek bir makamda olup da
bu kadar basit çözümler bulan birini hiç görmemiştim.
Şey gibi işte...
"Neler olup bittiğini anlayana kadar
ülkeye artık Müslüman almamalıyız."
"Neler olup bittiğini anlayana kadar" mı dedi o?
Basit matematik işlemi bu.
Hadi sayalım mı?
ABD'de 17 toplu silahlı saldırı oldu.
Dördünü Müslümanlar gerçekleştirdi.
Bu dört Müslüman'ın hiçbiri, ilk aptal yasağında yer alan ülkelerden değildi.
Ayrıca madem o gündeme getirdi, diğer 13 saldırıyı
eli meşaleli beyazlar gerçekleştirdi.
Bunlar gerçekler.
Seyircilerin güvenliği için beyazları
içeri girmekten alıkoyacak hâlim yok.
Çok kötü bir fikir çünkü kaba ve ırkçı.
En önemlisi de...
...kâr hanemi olumsuz etkiler.
Bu gece burada beyazlar olmasa,
bu şerefsizden anca 1.800 dolar kazanırdım.
Bu adamın, tek ihtiyacımız olanın
birbirimiz olduğunu anlaması lazım.
İşte bu yüzden, asla ama asla Çin'i alt edemeyeceğiz.
Çünkü Amerika'daki herkes ırkçı
ama Çin'deki herkes Çinli.
Bu şerefsiz olayı yanlış anladı.
Medyaya da inanmayın ha çünkü bütün bu boklar dönerken
medya bizi, aramızdaki radikallerin
norm olduğuna inandırmaya çalışıyor.
Katılmayabiliriz, bu iyi bir şey.
Çoğumuz da bu çirkinliklere sakin kafayla yaklaşıyor.
Anladınız mı?
Amerikalılar genelde birbirlerinin inançlarına saygı duyar,
o inançlara katılmasalar da.
Ben öyleyim. Herkesin inancına saygı duyarım.
Amişler hariç.
Çünkü haklarında kesinlikle şunu diyebilirim ki:
Tanrıları yanlış.
Ohio'da hız sınırı saatte 120 kilometre
ve trafiğin tek şeridini atlı araba kapatıyor.
Sizin Tanrı saçmalamış be adam.
Bizim oradaki bütün Amişler de tanır beni.
Tabii televizyondan değil.
Sokaklardan tanırlar.
Çünkü o atlı arabaları görünce Porsche'u yanlarına çekip laf atarım.
"Ezekiel.
Tanrı'nın bu teknolojiden
ya da enerjiden nasiplenmeni istemediğine emin misin Ezekiel?
Seni duyamıyorum. Şu klimayı kapatayım.
Ne dedin?"
Bu zenciler de şey der "Uzak dur.
Şeytan gibi aklımı çelmeye çalışırsın."
"Şeytan mı?
Yok, kardeş. Seni oyuna sokmaya çalışıyorum Zeke.
Dünya büyük yer.
30 dakikada 40 kilometre aldım demin.
Sen onu bir günde geçersin.
Yarın hava nasıl olacak, onu bile bilmezsin sen.
Ben biliyorum.
Omzunda değerli bir Pokémon olduğunu bile bilmezsin.
Bay-bay."
Sonra basıp gidiyorum.
Hey, kalem. Ney?
Kalem bana lazım.
-Buhar kalemim mi? -Evet, çekmek istiyorum.
Kalemimden mi çekmek istiyorsun?
Kusura bakma zenci, uçuk kapmamaya çalışıyorum.
30 yıldır uçuk ile kedi-fare oyunu oynuyoruz.
Her gece kulübe gittiğimde, "Bu gece olmaz uçuk." diyorum.
Yanlış anlama. Sende var demiyorum.
Her beş kişiden birinde var, o yüzden...
O yüzden lütfen bu herifin etrafında dikkatli olalım,
geldiğimiz dudaklarla gidelim.
Bazen medya Trump'a çok yükleniyor, diyorum.
Çünkü hakkında yazdıkları bazı şeyler bana kötü gelmiyor.
Beyaz Saray'da az kaldığı için
başı derde girdi herifin.
Kimin sikinde? Zengindi pezevenk.
Eskiden altın tuvalete sıçardı.
Öyle. Beyaz Saray'a gittiniz mi bilmem.
Çalışmak için bayağı iyi bir yer gibi
ama ben de o ürkünç yerde yaşamak istemezdim.
Çok korkutucu görünmüyor mu?
O ortamda attırmaya çalıştığını düşün, Abraham Lincoln şöyle bakarken...
Bush da orada kalmadı. O da zengindi.
"Sikerler, Teksas'taki çiftliğime gidiyorum." dedi.
Obama, Beyaz Saray'a taşınan ilk şerefsiz oldu.
"Güzel yermiş.
Şu halıya bak." diye.
Medya, Jared Kushner'ı kabineye aldı diye çok eleştirdi.
Bence yaptığı en kötü şey değildi.
Yani daha erkendi tabii.
Görülmemiş şey değil.
Kennedy kendi kardeşini Adalet Bakanı yaptı.
Bu herif bir de Washington dışından.
Açıkçası ben de aynı şeyi yapardım.
Hatta yapıyorum da.
Sizce Hollywood toplantılarına bütün o beyazlarla tek başıma girer miyim?
Sokaklardan kankam Mac Mittens'ı götürüyorum.
Gerçek adını bilmiyorum.
Herkes ona Mac Mittens der.
Bu toplantıları dinlemek için bile yeterli değil aslında
ama iyi hissetmemi sağlıyor.
Beyazlar bana bakıp
"Dave, arkadaşın Mac Mittens
müsaade etse de iş konuşsak." der.
Ben de, "Sikerler.
Bana ne diyecekseniz, Mac Mittens da duyabilir." derim.
Bütün toplantıyı dinler.
Bitince Mac Mittens'a bakar,
bana sinyali verirse...
...belgeleri imzalarım.
Cesaret kontrolü.
Buna ne dersiniz?
Seçimin ertesi günüydü hani
ve Tayvan Başkanı tebrik için Donald Trump'ı aradı.
Tabii Donald Trump çağrıyı alıp
Tayvan Başkanı ile konuştu.
Sorun şu ki...
...Tayvan'ın Başkanı yok.
ABD, "tek Çin politikası" denen şeyi tanıyor
ve Tayvan, söz konusu Çin'in haydut ili.
Donald Trump bunu bilmiyordu
ve telefonu açıp geveledi durdu...
...ve medya canına okudu. Yalan söylemeyeceğim,
nasıl gülüyordum,
"Siktir. Salak herifin başı belada." diye.
Sonra aynı gece, yatakta uykuya dalarken,
kendi kendime itiraf ettim ki...
..."Bunu ben de bilmiyordum."
Sonra, medyanın hikâyeyi yanlış anlattığını fark ettim.
Asıl olay Trump'ın çağrıyı alması değildi.
Daha büyüğü, kimsenin Donald Trump'a o çağrıyı almamasını söylememesiydi.
Çok korkunç.
Kahretsin be oğlum, ekibinde bir Mac Mittens yok mu?
Beyaz Saray'ı aramadılar ya.
Trump Tower'daki santrali aradılar
ve onlar da herkesi bağladı.
"Sayın Başkan, Rikki-Tikki-Tavi hatta."
"Evet, bağlayın.
Alo. Alo, Rikki-Tikki.
Seninle konuşmak güzel."
"Sayın Başkan, John Jacob Jingleheimer Schmidt hatta."
"Adaşımmış. Bağlayın.
Alo. Alo, John Jacob. İş konuşalım."
Aramızda kaç kişi
aslen ABD'li değil?
Bir alkış alalım.
Sen nerelisin kardeşim?
Irak.
Iraklı mısın?
Dalga geçiyorum.
Ne zamandır bu ülkedesin?
23 yıl.
23 yıl mı? Vatandaş oldun mu?
Öyle mi? Tebrikler kardeşim. Tebrikler.
Bu büyük ülkeye hoş geldin o hâlde.
Sana tarih dersi vereceğim şimdi.
Çünkü eminim bu, giriş imtihanında çıkmamıştır.
Ama vatandaşlığa kabul edilen
her Amerikalı az biraz bunu duymuştur.
ABD'de 50'li yılların başını gözünün önüne getir.
14 yaşındaki bir çocuk...
...Şikago'dan Mississippi'ye iner.
İlk defa uzak akrabalarını görecektir.
Oraya ilk gidişidir.
Gitmeden önce de annesi
çok isabetli bir şekilde
"Mississippi'de beyaz bir adam gözlerinin içine bakarsa başını çevir." demiştir.
Şikagolu siyahlar hakkında ne bilirsiniz, bilmem ama
kolay korkan insanlar değildir.
Efsaneye göre bir bakkalın önünde
kuzeniyle takılıp keyif çatarken
içeriden beyaz bir kadın çıkmış
ve çocuk çok güzel olduğunu düşünüp...
"Güle güle bebek." demiş.
Ölümcül bir hata yaptığının farkında değilmiş.
Dört gün sonra...
Dört gün sonra, bir grup yetişkin beyaz adam
ailesinin evini basıp
biçare ailesinin gözlerinin önünde
14 yaşında bir çocuğu yatağından almış
ve çocuğu bir daha sağ gören olmamış.
Çocuğun adı Emmett Till'miş.
Cesedini birkaç gün sonra bulmuşlar.
Batsın diye
tekerleğe bağlanmış hâlde nehirdeymiş
ve çok fena dövülüp şişmiş.
Korkunç.
Amerika'daki herkesin şansına...
...annesi siktiğimin bir gangsteriymiş.
Öyleymiş.
Düşünün ki,
bir annenin en büyük kâbusunun ortasında,
bu kadının herkesi düşünecek öngörüsü varmış.
"Oğlumun tabutu açık kalsın." demiş.
"Dünyanın, oğluma ne yaptıklarını görmesi gerek." demiş.
Ve Birleşik Devletler'deki her yayın,
Jet dergisinden, New York Times'a kadar,
bu çocuğun çok fena şişmiş cesedini kapağına taşımış.
İnsan Hakları Hareketimize bir araba dersek
bu çocuğun cansız bedeni en verimli yakıt olmuş.
Bu, Amerikan tarihinin çok belirleyici bir anıdır.
Düşünen ve hisseden herkes...
..."Bundan iyisini yapmalıyız." demiştir.
Çok da iyi çarpışmışlardır ve işte buradayız.
Bunu bu gece gündeme getirmemin sebebi
ve neden alakalı olduğu da bir yıldan az bir zaman önce
çocuğun sözde ıslık attığı kadının...
...ölüm döşeğinde...
...mahkemede verdiği ifadede yalan söylediğini itiraf etmesidir.
Tahmin edersiniz ki, bu boku okuduğumuzda
"Seni gidi yalancı orospu." dedik.
Çok kızdık.
İlk tepkim böyle oldu.
Ama büyüdükçe öğrendik ki ilk tepkiler
genelde yanlış veya çoğu zaman eksiktir.
Bu olguya, "File çok yakın durmak." deniyor.
Buradaki mantık, file çok yakın durursan
fili göremeyeceğinden yola çıkar.
Sadece penise benzer derisini görürsün.
Bir adım geri atıp daha iyi bakman gerekir.
Bir adım geri atıp bir müddet düşündüğümde
bu kadının kendisi hakkında bu kadar hain bir gerçeği
itiraf etmesinin ne kadar zor olmuş olacağını fark ettim.
Ömrünün sonunda olsa da.
Şükrettim,
dünyadan ayrılmadan söyleyecek cesareti bulmasına.
Çünkü bilmemiz gereken
önemli bir gerçekti.
Kendi kendime dedim ki, "Gerçeği söylediğin için teşekkürler
yalancı orospu seni."
Evet!
Derken zaman geçer
ve zaman geçtikçe de yavaştan filin tamamını görmeye başlarız.
Mahcup oluruz.
Bu kadının yalan söylediğini
ve bu yalanın cinayete yol açtığını görürüz.
Ama o cinayet de bu harika hayatımı mümkün kılan...
...bir dizi olayı harekete geçirmiştir.
Hatta bu geceyi mümkün kılan.
Nasıl olur da bu yalan dünyayı daha iyi bir yer hâline getirir?
İnsan delirir.
İşte ben bu Başkan hakkında böyle düşünüyorum.
Bu herifin hepimizi kurtaracak yalan olabileceğini hissediyorum.
Çünkü hepimiz bu heriften beraberce nefret
ettiğimizdeki kadar Amerikalı hissetmemiştim hiç.
Tanrım, çok iyi geldi.
Böyle olduğunda da mücadele veren herkesi görebiliyorum.
Yani sahnedeysem
ve esprim bir trans bireyi dövmek istemenize neden oluyorsa
o hâlde muhtemelen götün tekisiniz, bir daha beni izlemeye gelmeyin.
Ya da bir Amerikan futbolu oyuncusunun
milli marş sırasında diz çöktüğünde
aslında benim için dik durduğunu anlamıyorsanız
karşıma çıkmak istemeyebilirsiniz.
Ama yemin olsun, ne kadar kötüye giderse gitsin,
siz benim yurttaşlarımsınız
ve biliyorum ki sizlerle işleri yoluna koymaya kararlıyım.
Ve eğer o hain yalanı söyleyen kadın bugün hayatta olsaydı,
ona yalan söylediği için teşekkür ederdim.
Sonra da amcığına tekme atardım.
Teşekkürler Washington, DC.
Sağ olun ve iyi geceler.
MUTLU YILLAR DAVE
16 HARİKA GÖSTERİ İÇİN TEBRİKLER!
Zenginim be ya!