Μετάφραση ina_lila & g. lampros Επιμέλεια g. lampros
Ο επόμενος καλεσμένος μας είναι ένα φαινόμενο της free solo αναρρίχησης...
καλωσορίστε τον Alex Honnold.
Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω.
Ένα μικρό λάθος, ένα μικρό γλίστρημα, πέφτεις και πεθαίνεις
Ναι, βλέπω πως το έχεις καταλάβει καλά.
- Ναι. - Ναι.
Ναι και εγώ πιστεύω πως ο καθένας μας θα μπορούσε να πεθάνει θεωρητικά οποιαδήποτε μέρα.
Η solo αναρρίχηση όμως το κάνει πιο άμεσο και πιο πιθανό.
Είναι διαφορετικά όταν βρίσκεσαι εκεί πάνω χωρίς σχοινί;
Όταν σκαρφαλώνεις χωρίς σχοινί προφανώς
οι επιπτώσεις είναι πιο μεγάλες και πολύ μεγαλύτερος ο βαθμός συγκέντρωσης.
Ξέρετε, είναι μια τελείως διαφορετική εμπειρία.
Δεν είναι πως απλά πιέζω και πιέζω και πιέζω
μέχρι να γίνει κάτι φρικτό.
και δεν το βλέπω με αυτή την προοπτική.
Όμως μπορεί για αυτό να είναι επικίνδυνο για μένα.
Μπορεί να βρίσκομαι τόσο κοντά σε αυτό που δεν μπορώ να δω,
πως κατευθύνομαι με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τον γκρεμό.
Θέλω να κάνω μια διαφοροποίηση μεταξύ ρίσκου και συνέπειας.
Ξέρετε, όταν κάνω αυτά τα δύσκολα free solo θέλω να σκέφτομαι πως το ρίσκο,
ξέρετε, η πιθανότητα του να πέσω
είναι αρκετά χαμηλή, παρότι η συνέπεια είναι εξαιρετικά μεγάλη.
Και αυτό είναι μια από τις γοητείες του free solo,,
το να παίρνεις κάτι που φαίνεται δύσκολο και επικίνδυνο και να το κάνεις γίνεται ασφαλές.
Λοιπόν, πιστεύεις πως το ότι είσαι αναρριχητής είναι θετικό ή αρνητικό
για την προσωπική σου ζωή;
Την προσωπική μου ζωή;
Ναι.
Νομίζω, εεε, νομίζω πως συνολικά ήταν αρνητικό.
Εεε, απλά ταξιδεύω υπερβολικά πολύ και ζω σε ένα αμάξι.
Ας μιλήσουμε για κάποιες από τις αναρριχητικές σου περιπέτειες.
Το ιστορικό free solo, Moonlight Buttress. (Εθν. Πάρκο Zion, 10 σχοινιές, 366μ σε 83 λεπτά)
Όταν το έκανα αυτό ήταν κάπως καινοτόμο,
κάπως ακραίο.
Όμως εγώ πάντα το ένιωθα αρκετά εύκολο και αρκετά ασφαλές.
Ναι, όμως δεν σταμάτησες εκεί γιατί η επόμενη πρόκληση
ήταν να κάνεις free solο το Half Dome.
Το Half Dome ήταν ένα μεγάλο βήμα για μένα γιατί είναι το διπλάσιο μέγεθος
που είχα κάνει solo.
Το free solo είναι τόσο επικίνδυνο που λιγότερο από το 1% των ατόμων
που σκαρφαλώνουν το δοκιμάζουν.
Ο Alex έχει κάνει πάνω από 1.000 free solo όμως ποτέ ένα τόσο δύσκολο όσο αυτό.
Φοβάσαι αρκετά σε κάποια σημεία και μετά αρχίζεις να πανικοβάλλεσαι ελαφρά.
Και μετά πρέπει κάπως, να το αντιστρέψεις.
Ποιο θα είναι το επόμενο free solo σου;
Λοιπόν, δεν ξέρω, εννοώ, σκέφτομαι το ΕI Cap,
εδώ και χρόνια και κάθε χρόνο το κοιτάω και είμαι κάπως,
"Αυτό είναι πολύ τρομακτικό."
Εεε λοιπόν, ποτέ δεν το ήθελα πραγματικά ή μάλλον το ήθελα αλλά μετά
ένιωθα πως πάντα ήμουν, "Αυτό είναι υπερβολικά τρομακτικό."
Και στοχεύω στην πιο όμορφη κοιλάδα στη γη.
Θυμάμαι να έρχομαι στο Yosemite σαν μικρό παιδί και ο πατέρας μου είχε πάντα
ένα ψυγειάκι στο πίσω μέρους του αυτοκινήτου, και θα τρώγαμε τα μπισκότα βουτηγμένα στο κρύο γάλα,
και καθόμασταν στις πλάκες πάνω από το Tunnel View, το οποίο έχει
την πιο επική θέα του Yosemite.
Με το που θα δεις το El Cap είσαι, "Ωωω, να το, όμορφο και συναρπαστικό."
Το El Cap είναι ο πιο εντυπωσιακός τοίχος στον κόσμο.
Ναι, θέλω να πω λατρεύω, λατρεύω να είμαι μέσα στο βαν.
Πιθανόν να νιώθω υπερβολικά άνετα στο βαν τώρα γιατί έχω ζήσει
εννέα χρόνια.
Το πρώτο μου βαν, λοιπόν, για την ακρίβεια έκλεψα το οικογενειακό μας μίνιβαν.
Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν 19 και τότε άφησα το σχολείο.
Υπήρχε μια ασφάλεια ζωής.
Είχα αρκετά για να ζω σαν dirt bag. (άεργος που ζει με ελάχιστα)
Πριν από έξι χρόνια ζούσα στο πάρκινγκ ενός εμπορικού κέντρου και ξόδευα ογδόντα τρία σεντς
για το βραδινό μου.
Το να ζεις σε ένα βαν είναι τέλειο όμως, ξέρεις, κάποια στιγμή είναι ωραίο να έχεις
το μπάνιο σου και να έχεις, τουλάχιστον ντουζιέρα.
Από ότι έχω μάθει έχεις κοπέλα τώρα.
- Εεε, κατευθύνομαι προς μια. - Κατευθύνεσαι;
Εεε, εννοώ, με στηρίζει πολύ για ξέρετε ότι είναι καλύτερο για μένα.
Ναι, λοιπόν, θα δούμε.
Όμως ναι, πιθανόν θα υπάρξουν αρκετές σύντροφοι στη ζωή μου,
ξέρετε, όσο αφορά, μεγάλα σκαρφαλώματα,
μεγάλα επιτεύγματα, όπου ξέρετε είναι κάπως,
όπως να πάντα θα βάζω το σκαρφάλωμα πάνω από μια γυναίκα.
Τουλάχιστον, ξέρετε, μέχρι τώρα.
Πόσες φορές έχεις σκαρφαλώσει το El Cap;
Πιθανόν γύρω στις 40 ή κάτι τέτοιο.
- Έχεις κάνει ποτέ free solo; -Όχι κανένας δεν έχει κάνει.
Γιατί δεν το έχεις κάνει ακόμα;
Εεε, δείτε το, κοιτάξτε, εννοώ, ξέρετε, σκεφτείτε το, είναι απίστευτα τρομακτικό.
Δεν ξέρω, θέλω να πω το έχω σκεφτεί από το 2009, κάπως, κάθε χρόνο από το 2009,
Είμαι στη φάση, "Αυτή είναι η χρονιά," και κάθε χρόνια το σκαρφαλώνω και είμαι,
"Όχι δεν είναι αυτή η χρονιά, όπως, αυτό είναι γαμημένο," ξέρετε.
Και είμαι, "Εεεε." Όμως το ζήτημα είναι πως ποτέ δεν θα είμαι ικανοποιημένος,
εκτός αν τουλάχιστον κάνω την προσπάθεια.
Γιατί, ξέρετε, κάνω όλη την προετοιμασία και ακόμα είμαι στη φάση, "Είναι μπερδεμένο,"
τότε ίσως αυτό δεν είναι για μένα, ίσως για μια μελλοντική γενιά, ξέρετε.
Ή ίσως για κάποιον που δεν έχει τίποτα για το οποίο αξίζει να ζήσει.
Όταν είχα σκεφτεί το El Cap πριν από χρόνια, υπήρχαν ερωτηματικά παντού σε όλο τον βράχο.
Ήταν κάπως... δεν είμαι σίγουρος για αυτή τη σχοινιά δεν είμαι σίγουρος για αυτή τη σχοινιά,
δεν ξέρω για αυτή τη συγκεκριμένη πλάκα, είναι όλα αυτά τα πράγματα που
μου φαίνονται αρκετά τρελά.
Εάν το απόλυτο όνειρο είναι να κάνω solo το El Cap, τότε χρειάζομαι ένα καλό σχέδιο με το τι αυτό
χρειάζεται, ξέρετε, μια νοητή απεικόνιση του ποια είναι τα δύσκολα σημεία, που είναι,
και το τι απαιτούν.
Εάν το κάνω, η Free Rider φαίνεται η πιο πιθανή διαδρομή.
Οο, γεια.
Τι λέει, φίλε;
Οο, γεια.
Oο, βασικά, θα το βάλω κατευθείαν πάνω στο μπωτριέ μου.
Λοιπόν, θέλεις να σκαρφαλώσεις επικεφαλής τη Freeblast ή εγώ;
Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε ότι κάναμε και πριν δηλαδή εσύ κάνεις επικεφαλής, ναι,
εσύ κάνεις επικεφαλής τη Freeblast.
Οπότε, βασικά θα προσπαθήσω να πάω, κάπως, όσο πιο μακριά μπορώ.
Ναι.
Οπότε ο Tommy μόλις έφτασε και ανεβαίνουν τη Freerider.
Οκ.
Θα προσπαθήσω να τραβήξω αυτή τη σχοινιά και τη σχοινιά της τραβέρσας και μετά
θα αιωρηθώ μακριά από τον βράχο σαν τρελός.
Oκ.
Έχουμε αρκετό σχοινί εκεί πάνω για να τα κάνουμε όλα αυτά;
- Ναι. - Oκ.
Η ιδέα του να σκαρφαλώσω το El Cap με τον Tommy Caldwell
είναι για να νιώσω τη διαδρομή και απλά να τη δω.
Να δω τι είναι τρομακτικό και τι δεν είναι.
Οοο, Θέε μου.
Κοίτα αυτά τα σταθερά σχοινιά για την πρώτη σχοινιά.
Ο Τommy είναι ο ήρωάς μου από όταν ήμουν μικρό παιδί.
Δεν είχα ακριβώς αφίσες του στο δωμάτιό μου όταν ήμουν παιδί,
όμως ήταν ακριβώς το ίδιο, ξέρετε, ήμουν κάπως, "Ο Tommy είναι γαμάτος."
Ο Tommy πραγματικά μου έδειξε τι είναι δυνατόν να σκαρφαλώσεις free solo στο El Cap.
Ο Tommy είναι ο μοναδικός που έχει εξερευνήσει κάθε σημείο του βράχου.
και οι περισσότερες διαδρομές που έχει ανοίξει στο El Cap δεν έχουν καμία επανάληψη γιατί είναι,
γιατί βασικά είναι πολύ δύσκολες.
Και τελικά έφτασε στο ζενίθ με το Dawn Wall το οποίο ήταν
ένα πολυετές σχέδιο.
Εννοώ πιθανόν να είναι ο πιο δύσκολος μεγάλος τοίχος στον κόσμο.
Είχα εμμονή το El Cap για χρόνια.
Το El Capitan είναι απίστευτα τεράστιο, κάπως ανούσια τεράστιο.
Είναι 700 μέτρα καθαρού γρανίτη.
Κοιτάζοντάς το, κάτι δεν φαίνεται σωστό, δε φαίνεται πιθανό πως θα ήταν
δυνατόν να το σκαρφαλώσει κάποιος.
Καταλαβαίνω την εμμονή του Alex.
Το El Cap έχει προκαλέσει εμμονές σε γενιές αναρριχητών.
Νομίζω πως πρώτος το σκαρφάλωσε ο Warren Harding το 1958, και χρειάστηκε 46 μέρες
σε διάστημα 16 μηνών γιατί δεν μπορούσαν να το κάνουν με τη μια.
Έπρεπε να βιδώσουν ασφάλειες στο γρανίτη για να τραβηχτούν προς τα πάνω.
Και από τότε είναι το κέντρο του ορειβατικού σύμπαντος.
Έχω περάσει 20 χρόνια της ζωής μου σκαρφαλώνοντας το El Cap αλλά ποτέ δεν θα το έκανα χωρίς σχοινί.
Δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους.
Φανταστείτε ένα επίτευγμα άξιο για χρυσό στους Ολυμπιακούς, το οποίο αν δεν καταφέρεις
να πάρεις θα πεθάνεις.
Αυτό ακριβώς είναι να σκαρφαλώνεις free solo το El Cap.
Πρέπει να το κάνεις τέλεια.
Σήμερα στο μυαλό μου έχω πολλά σενάρια,
σκέφτομαι για τις κινήσεις, σκέφτομαι για τη θέση του σώματος,
και περισσότερο από όλα απλά σκέφτομαι για το πως θα ένιωθα,
να είμαι στη συγκεκριμένη θέση χωρίς σχοινί.
Υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία μπορείς να κάνεις σωματικά σε ένα σχοινί.
Οο, Θεέ μου.
Αλλά στην ιδέα του να απομακρύνεις το σχοινί, είσαι κάπως,
"Δεν ξέρω αν θέλω να εμπιστευτώ αυτό το μικρό πάτημα. Oο, Θεέ μου,
Τα πόδια μου πονάνε τόσο πολύ και είμαι τόσο πρησμένος και το χέρι μου πονάει.
Απλά νιώθω εξαντλημένος.
Κάπως έχουμε αρχίσει να το δουλεύουμε.
Όταν σκέφτεσαι κάτι για χρόνια, και αυτό είναι ένα μεγάλο χρονικό διάστημα
κάπως σα να εξετάζεις μια ιδέα, χωρίς πραγματικά να την πεις σε κάποιον.
Ειδικά σε κάποιον όπως ο Tommy.
Όταν σκαρφάλωνα την Εndurance Corner και έκανα την τραβέρσα,
απλά κοίταζα κάτω και σκεφτόμουν, ήμουν κάπως, "Φίλε, αυτό φαίνεται τόσο τρομακτικό."
Δεν ξέρω.
Αυτό το κομμάτι είναι τόσο εκτεθειμένο και είναι όμορφο.
Βλέπεις, αυτό το τμήμα παρόμοιο, όμως τουλάχιστον έχεις πιασίματα, ξέρεις.
Ναι.
Οι πλακανίδες στο Freeblast έχουν αρκετές κινήσεις που είναι κάπως,
σαν ολόκληρη η ζωή σου απλά κρεμιέται σε ένα πάτημα, ξέρεις.
Το να κάνεις solo είναι μια τόσο παράξενη προσωπική δραστηριότητα.
Ποτέ δε μιλάς για τα solo πρότζεκτ σου.
Θέλω να πω, έχω κάνει όλα μου τα solo χωρίς να πω τίποτα σε κανέναν,
γιατί δεν θέλω την επιπλέον πίεση.
Η ιδέα του να σκαρφαλώσω το El Cap, προφανώς δέχομαι δημοσιογραφικές ερωτήσεις συνέχεια,
όπως "Oο, θα ήθελες να το κάνεις αυτό;"
Και πάντα ήμουν κάπως,
"Όχι, λοιπόν μπορεί, θα δείξει. Ξέρες, ποιος ξέρει;"
Όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σου είσαι κάπως, "Ναι, σίγουρα."
Παλιά ήμουν πολύ δύσκολος στο φαγητό.
Όταν ήμουν 19 ή 20, λοιπόν, μάλλον πιο πολύ, 20 και 24, βασικά αποφάσισα πως έπρεπε
να ξεκινήσω να τρώω λαχανικά, και μετά κάπως, συστηματικά άρχισα να τα εισάγω στη
διατροφή μου, κάπως ένα κάθε φορά, το οποίο δούλεψε αρκετά καλά,
και τώρα πλέον σχεδόν τρώω τα πάντα.
Σταμάτησα να τρώω κρέας ίσως πριν τρία ή τέσσερα χρόνια, εμ,
κυρίως για περιβαντολογικούς λόγους.
Και μετά όταν σταμάτησα μπήκα στη δεοντολογία λίγο περισσότερο.
Απλά για να δω τι θα βγει.
Θέλω να πω, πως υπάρχουν διάφοροι που πιθανόν πιστεύουν πως αυτό είναι κάπως τρομερό.
Τρώω, πράγματα όπως τσίλι σε κονσέρβα και αυγά.
Μεγαλώνοντας, θέλω να πω, δεν έτρωγα περίεργα φαγητά,
δεν μου άρεσαν τα έντομα, ξέρετε, Ήμουν εντελώς ξενέρωτος.
Πιστεύω πως ήμουν ένα αρκετά ντροπαλό παιδί.
Μια σκοτεινή ψυχή, νομίζω.
Ίσως μελαγχολικός να είναι η σωστή λέξη.
Θυμάμαι μου άρεσε πολύ να παίζω με τα Lego μου και να παίζω παιχνίδια στον υπολογιστή,
εεε, και μετά προφανώς όταν ξεκίνησα να σκαρφαλώνω, πήγαινα στην
πίστα αναρρίχησης συνέχεια.
Όμως στην πραγματικά δεν είχα πολλά χόμπι ή ενδιαφέροντα.
Σίγουρα δεν ήμουν κουλ, ξέρετε.
Μεγάλωσα στο Σακραμέντο (Καλιφόρνια) και το λύκειο στο οποίο πήγαινα υπήρχε
ένα διεθνές πρόγραμμα απολυτηρίου, οπότε ήμασταν όλα
τα "έξυπνα" παιδιά.
Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, ήταν εντάξει ναι είσαι ο περίεργος μοναχικός, γιατί
όλο το πρόγραμμα ήταν στημένο πάνω σε αυτό.
Σίγουρα υπήρχε κάποιο διάστημα όταν άρχισα να σκαρφαλώνω σε βράχο περισσότερο, και μόλις
είχα ξεκινήσει τα road trip και να πηγαίνω σε κάμπινγκ,
κατά το οποίο ήμουν υπερβολικά φοβισμένος ώστε να μιλήσω σε ξένους.
Οπότε, έκανα αρκετά solo, ή απλά σκαρφάλωνα περισσότερο μόνος μου, μόνο
και μόνο επειδή δεν ήξερα κανέναν και δεν ήθελα να μιλήσω σε κανέναν.
Είναι τρομερά καλό, ξεπέρασα τον εαυτό μου.
Το καυτερό τσίλι πραγματικά προσθέτει κάτι.
Σαν παιδί απλά λάτρευα να σκαρφαλώνω σε δέντρα και να σκαρφάλωνα σε κτίρια και
γενικά να παίζω με πράγματα.
Και όταν πήγαινα σχολείο εδώ, πάλι σκαρφάλωνα σε όλες τις στέγες και όπου αλλού μπορούσα.
Εεε, και, εεε, ναι.
Πραγματικά είναι κάπως τρομακτικό να μιλάς σε ομάδες παιδιών.
Όπως όταν πήγαινα στο λύκειο πέθαινα από τον φόβο μου όταν έπρεπε
να σταθώ μπροστά σε όλη την τάξη.
Όμως, όταν, κάπως το ξεπεράσεις και, κάπως, τελικά νιώθεις
ολοένα και πιο άνετα.
Δεν ξέρω.
- Υπάρχει μια ερώτηση. - Εεε, ναι.
Πως νιώθεις που είσαι διάσημος απλά επειδή,
έκανες το χόμπι σου καριέρα;
Θέλω να πω, νομίζω πως είναι το καλύτερο πράγμα στη ζωή να μπορείς να πάρεις αυτό που αγαπάς
περισσότερο και το μετατρέψεις έτσι ώστε να μπορείς να βγάλεις τα προς το ζην με αυτόν τον τρόπο.
Ξέρεις είναι τόσο ωραία τώρα που πληρώνομαι για να το κάνω, yeah.
Πόσα χρήματα έχεις;
Έχω, έχω, έχω πιθανόν κάπου 40$ στο πορτοφόλι μου, ξέρεις.
Εεε, όχι, σαν, ένα αρκετά καλό ποσό.
Εεε, σαν, σαν, ξέρεις, ας πούμε, σαν, ένας μέτρια επιτυχημένος οδοντίατρος
ή κάτι τέτοιο, πιθανόν.
Κύριε Κ.;
Alex, θα μπορούσες να μας πεις για την ΜΚΟ λίγο περισσότερο και τι κάνεις;
Ναι,λοιπόν, ξεκίνησα μία ΜΚΟ, εε, περίπου πριν 4 χρόνια.
Ας δούμε αυτό το βίντεο ώστε να πάρετε μια μικρή γεύση από αυτό.
Η αναρρίχηση μου επέτρεψε να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμος, το οποίο πραγματικά
μου άνοιξε τα μάτια για το πως ζει ο υπόλοιπος κόσμος.
Θέλω να πω, βλέπω όλους αυτούς τους ανθρώπους, εννοώ είναι κάπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι
στη Γη που δεν έχουν πρόσβαση στον ηλεκτρισμό.
Και έτσι ξεκίνησα την οργάνωσή μου σαν μια προσπάθεια να
ισορροπήσω την κοσμική ζυγαριά.
Οπότε, δίνω, πιθανόν, περίπου το ένα τρίτο του ετησίου εισοδήματός μου
μέσω της οργάνωσης σε περιβαλλοντολογικές ΜΚΟ.
Θέλω να πω σε εκτός δικτύο προγράμματα ηλιακής ενέργειας, τέτοια πράγματα,
τα οποία βγάζουν τους ανθρώπους από τη φτώχεια και ταυτόχρονα βοηθάνε τη Γη.
Έλα βγες έξω.
- Οο, γεια. - Γεια.
Γνώρισα τη Sanni σε μια περιοδεία για το βιβλίο μου στο Σιάτλ.
Και από τότε απλά κάνουμε παρέα.
Νομίζω, πως αυτό είναι το πρώτο μας ραντεβού στο Λας Βέγκας, και νομίζω πως θα σκαρφαλώναμε
μαζί μια απλή διαδρομή με πολλαπλές σχοινιές.
Εε, ξέρετε την πήγα σε αυτή τη μεγάλη διαδρομή γιατί μετά κάπως
ήξερα πως θα την ενθουσιάσει.
Είναι και αυτή αναρριχήτρια;
Εεε η Sanni είναι λίγο αναρριχήτρια.
Τώρα ξεκινάει αλλά δύσκολα θα την χαρακτήριζα ως αναρριχήτρια.
Βλέπεις εκεί ευθεία μπροστά μας υπάρχει ένα αποτύπωμα που μοιάζει με καρδιά.
Ναι.
Στα αριστερά από αυτό είναι η Freerider.
Αυτή είναι όλη η πεδιάδα, οδηγούμε σε αυτόν τον αυτοκινητόδρομο.
Μμμμμ.
Και μετά είναι ο κύκλος που σχηματίζει η κοιλάδα από εδώ μέχρι εδώ,
τα κυριότερα βράχια είναι όλα, μεταξύ αυτών εδώ των σημείων.
Οκ, οο μήπως θα έπρεπε να το διαβάσω;
Όχι.
Ο Alex είχε μια ομιλία στο Σιάτλ, πέρσι το Δεκέμβριο.
Δεν ήξερα τίποτα για αυτόν και απλά πήγα.
Περίμενε, φοράς την ίδια μπλούζα στις μισές φωτογραφίες.
Το ξέρω.
Oο, Alex.
Λοιπόν, επειδή δεν έχω κάποιον να με βοηθάει με το ντύσιμό μου.
Εεε και μετά, όταν υπέγραψε το βιβλίο μου, του έδωσα το τηλέφωνό μου.
Το οποίο ήταν σαν ένα αστείο με ένα φίλο αλλά τελικά εξελίχθηκε.
Απλά πίστευα πως ήταν πραγματικά χαριτωμένος αλλά και τρομερά ειλικρινής,
αλλά πραγματικά αυτό με ελκύει.
Κοίτα πόσο ισορροπημένο είναι.
Είναι όμως και αστείος, είνα παράξενος.
Ξέρεις, ένα παράξενο τυπάκι, και το βρίσκω ενδιαφέρον.
Οο, κάνουμε τη στάση του δέντρου πάνω σε ένα δέντρο;
Δεν ταλαντεύεται.
Φυσικά και ταλαντεύεται, τι λες τώρα.
Μόνο για σένα.
Περιμένω.
Όταν αρχίσουν να σε τσιμπάνε τα κουνούπια
είσαι ελεύθερη να ξεκινήσεις το σκαρφάλωμα.
Απλά μην βγάλεις το γριγρι.
Θα περιμένω.
Οκ, με οτιδήποτε νιώθεις άνετα.
Το να έχεις την κοπέλα σου στο βαν είναι τέλειο.
Θέλω να πω είναι γλυκιά και μικροκαμωμένη και απλά δίνει ζωντάνια στο χώρο,
δεν πιάνει και πολύ χώρο.
Θέλω να πω, κάνει τη ζωή καλύτερη σε κάθε επίπεδο.
Alex, με κρατάς σφιχτά;
Αυτό σου σπάει τα νεύρα.
Όταν κατέβαζα τον Alex, τον είδα να κατεβαίνει το τελικό κομμάτι και το σχοινί
πέρασε μέσα από το γριγρί, μέσα από τα χέρια μου,
και μέσα από το γριγρι και έπεσε στο έδαφος.
Ήταν λάθος μου που δεν είδα το τέλος του σχοινιού.
Ήμουν κάπως, "Oο, Θέε μου τι έκανα;"
Η ακτινογραφία δεν έδειξε και πολλά, όμως μετά έκαναν αξονική τομογραφία και είπαν
πως ήταν δύο κατάγματα συμπίεσης.
Και μετά επικεντρώθηκαν στο πάνω και όχι στο κάτω.
Αμέσως με το που έγινε ήθελα να τη χωρίσω.
Ήμουν κάπως, "Oο, αυτό είναι κακό για το σκαρφάλωμά μου." Όμως αυτή είπε
"Θα κάνει αυτό τη ζωή σου καθόλου καλύτερη;"
Και ήμουν κάπως, "Όχι, πιθανόν όχι."
Αυτό θα είναι λίγο δυσάρεστο.
Εγώ είπα, ξέρετε,
"Νομίζω πως μπορούμε να το ξεπεράσουμε και νομίζω πως θα μπορούσες να τα έχεις όλα.
Νομίζω πως θα μπορούσες να έχεις μια σταθερή σχέση και να σκαρφαλώνεις."
Εκπνοή.
Όπως αποδείχτηκε το κάταγμα συμπίεσης δεν είναι τόσο σοβαρό.
Είπαν πως θα μπορούσα να σκαρφαλώνω και απλά θα έπρεπε να είμαι προσεκτικός με τη διαχείριση
πόνου και όλα αυτά.
Είναι κάπως περίεργο.
Γιατί σίγουρα ξέρω κάποιους που έπεσαν από ψηλά και επέζησαν ή
έπεσαν σε δέντρο και είναι κάπως καλά.
Και τώρα είμαι, "Δεν ξέρω, κάπως, δε νομίζω πως θα είμαι εντάξει."
Και έτσι φαντάζομαι να πέσω κάνοντας free solo ή κάτι τέτοιο από 50μ ύψος και
συνειδητοποιώ πως το σώμα μου θα ανατινάζονταν από την πρόσκρουση.
Το 2012 ήμουν εδώ για πρώτη φορά και ήταν ακριβώς πριν πάω στο
Yosemite για τη σεζόν, και ήταν πραγματικά η καλύτερη σεζόν στο Yosemite για μένα.
Τι ήταν αυτό, Alex;
Είπα πως πέρασες τη μέση και εε, το σχοινί φαίνεται
αρκετά καλό τώρα.
Ναι, ωραίος βράχος.
Πιστεύω πως το σκαρφάλωμα εδώ στο Μαρόκο είναι καλή προπόνηση για το El Cap.
Θα τον δυναμώσεις, θα τον κάνει καλό στο να κινείται ανάμεσα στα βουνά,
και θα τον κάνει να νιώσει ικανός.
Το να ρέεις μεταξύ των βουνών με τον τρόπο που το κάνεις με τον Alex είναι εθιστικό.
Η στάση του απέναντι στον κίνδυνο σε κάνει να αισθάνεσαι αήττητος,
που είναι συναισθηματικά ελκυστικό, αλλά για μένα δεν νομίζω ότι είναι το πιο έξυπνο πράγμα.
Aχ!
Το να σκαρφαλώνει με τον Alex είναι, σαν ένα βίτσιο κατά κάποιον τρόπο.
Είναι σα να καπνίζεις τσιγάρα με μπύρα ή κάτι.
Είναι σαν να μη θέλω πραγματικά να το κάνω όμως απλά αφήνομαι καμιά φορά να το κάνω
γιατί είναι ευχάριστο.
Ναι, φίλε!
Μπορείς να μου διαβάσεις την καταχώρηση του ημερολογίου σου για σήμερα;
Λέει, "Διαδρομή Bey 7C+, ένα αρνητικό πέρασμα, δύο δυναμικά, χρειάζομαι καλύτερη φυσική κατάσταση."
Βάζεις ποτέ πράγματα όπως "Είδα το μεγαλύτερο κέδρο της ζωής μου;"
Όχι στο ημερολόγιο αναρρίχησης.
- Μου λείπει ο σκύλος μου. - Όχι.
- Και η μαμά μου. - Δε ξέρω, κανένας;
- Όχι,όχι. - Όχι. -Εντάξει.
Καλώς, ο Jim θα σας ακολουθήσει παιδιά μέχρι τα μισά, η Clair θα σας μαζέψει παιδιά στη
βάση από το λούκι το οποίο καταλήγει στη βάση.
Oκ.
Και μετά θα τραβήξουμε στο βράχο.
Οπότε, όταν σας προσπεράσουμε παιδιά, εσείς τα μαζεύεται και πεζοπορείτε μέχρι την κορυφή, βασικά;
Ναι.
Ο Jimmy και εγώ δουλεύουμε μαζί 10 χρόνια.
Έχουμε σκαρφαλώσει σε ολόκληρο τον κόσμο.
Θα κάνουμε μέχρι την τριπλή σύνδεση, σωστά;
Μέχρι να φτάσουμε στο Yosemite θα είμαστε,
όπως λέει η Cheyne, "Γεμάτοι."
Η ομάδα που μάζεψε ο Jimmy αποτελείται από επαγγελματίες αναρριχητές.
Το καλύτερο δυνατό συνεργείο για αυτή τη δουλειά.
Και έτσι κατά κάποιο τρόπο, είμαι, "Αυτό είναι κάπως γαμάτο." Ξέρετε,
είναι απλά σαν να πηγαίνω για σκαρφάλωμα με όλους μου τους φίλους.
Mikey, πρέπει να βάλουμε κάποιον ακριβώς εδώ γιατί αν σκύψεις προς τα έξω μπορείς να δεις
ολόκληρη τη διαδρομή.
Τότε ας βάλουμε το σχοινί 100 μέτρων εδώ και το 120 μέτρων εδώ.
Διπλό.
Ξέρω τον Alex σχεδόν από όταν ξεκίνησε να σκαρφαλώνει στο Yosemite, το 2008 ή το 2009.
Έχω κινηματογραφήσει τον Alex αρκετές φορές να κάνει free solo.
Και μετά έχουμε περάσει μαζί μερικούς χειμώνες κάτω στη Νότια Αμερική.
Οπότε, ναι, αν προσθέσεις όλον αυτό το χρόνο.
Εε, έχω περάσει πολύ καιρό μαζί του.
Οπότε φοβάμαι γιατί δε θέλω να δω να παθαίνει κάτι ο Alex.
Θέλω να πω, είναι ένας από τους λόγους που σχεδόν αρνήθηκα αυτή τη δουλειά, και θέλω να πω...
Νομίζω πως ο Jimmy πέρασε τις ίδιες φάσεις, όπου ήταν
"Θέλουμε πραγματικά να είμαστε μέρος αυτού;"
Πάντα είχα τις αναστολές μου για να τραβήξω μια ταινία για το free solo
απλά γιατί είναι τόσο επικίνδυνο.
Είναι πολύ δύσκολο να μην φανταστείς, τον φίλο σου Alex, να κάνει solo κάτι το οποίο είναι υπερβολικά
επικίνδυνο και εσύ κάνεις μια ταινία για αυτό, αυτό μπορεί να βάλει υπερβολική πίεση σε αυτόν
να κάνει κάτι, και να πέσει μέσα από το καρέ στο θάνατό του.
Και εμείς πρέπει να δουλέψουμε μέσα από αυτό και να καταλάβουμε πως αυτό που κάνουμε είναι
κάτι με το οποίο θα μπορέσουμε να ζήσουμε ακόμα και αν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο.
Είναι πολύ αστείο πως άνθρωποι που ξέρουν λίγα για το σκαρφάλωμα, λένε,
"Οο, λέει πως το έχει είναι απόλυτα ασφαλής."
Και μετά άνθρωποι που πραγματικά ξέρουν τι ακριβώς κάνει φρικάρουν.
Ο πατέρας μου πάντα έλεγε "Δεν θέλω να κάνεις παγοαναρρίχηση.
Δεν θέλω να κάνεις free solo," ξέρετε.
Απλά όχι, αναρωτιέμαι πως να ήταν ο πατέρας σου.
Όταν ήταν στην ηλικία μου είχε κάπου 20 με 30 φίλους που
είχαν πεθάνει στα βουνά.
Και τώρα εγώ είμαι στο σημείο που είχα ξέρεις, 30 με 40 φίλους
που έχουν πεθάνει στο βουνό.
Τόσους πολλούς;
Ναι, τους μέτρησα πριν λίγο καιρό.
Θέλω να πω όχι φίλους αλλά ανθρώπους στην κοινότητά μας.
Ναι, άτομα, ναι, ναι, ακριβώς όπως ο Kyle Dempster και ο Scott πρόσφατα.
Άνθρωποι τους οποίους συνάντησα είμαι κάπως όχι γαμώτο.
Ακόμα δεν έχει πεθάνει κάποιος με τον οποίο ήμουν πραγματικά πολύ κοντά.
Δεν ξέρω.
Νομίζω πως όποιος έχει κάνει το free solo μεγάλο μέρος της ζωής του,
έχει πεθάνει τώρα.
Ο John Bachar ήταν ένας πρωτοπόρος της λεγόμενης free solo αναρρίχησης
βρήκε τον θάνατο την περασμένη εβδομάδα στα 52 πέφτωντας από ένα γκρεμό
Και δυστυχώς πρέπει να σας ανακοινώσουμε τον θάνατο του
Αμερικανού αναρρίχητή Sean Leary.
Ο Sean σκοτώθηκε στη Utah και η σωρός του βρέθηκε πριν λίγες μέρες
Ο Derek Hersey σκαρφάλωνε στην κοιλάδα του Yosemite.
Το σώμα του βρέθηκε το πρωί του Σαββάτου.
Ο Hersey σκαρφάλωνε, όπως συνήθως, μόνος χωρίς σχοινιά.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που σπρώχνουν τα όρια,
έχουν αυτή τη νοοτροπία του "Γάμα το, ότι είναι να γίνει, θα γίνει."
Νομίζω πως όλα τα solo που έχει κάνει προπόνησαν το μυαλό του.
Δεν επηρεάζεται συναισθηματικά από αυτό όπως κάνουν πολύ άλλοι άνθρωποι.
Και μη γνωρίζοντας την επιστήμη για αυτό είναι μάλλον ένα προϊόν
του παρελθόντας παρά κάτι γενετικό.
Υπάρχει πολύς προβληματισμός για, ξέρετε, πως να αντιμετωπίσει τον φόβο του θανάτου και
ξέρετε, του πως μπορώ να κάνω free solo.
Κάποιοι λένε "Αα, καλά, πρέπει να αναζητά δυνατές συγκινήσεις.
Πρέπει να υπάρχει κάποιο ελλάτωμα."
Έτσι όταν ένας συγγραφέας ήρθε σε επαφή μαζί μου για να κάνει μαγνητική
τομογραφία, σκέφτηκα πως είναι κουλ απλά να πας να κάνεις μια μαγνητική και ξέρεις,
να δεις τι γίνεται πραγματικό.
Ξέρεις, σκανάρουν τον εγκέφαλό σου και βλέπου αν είναι όλα δομικά.
Θα ξεκινήσουμε την εξέταση τώρα.
Θυμήσου να πατήσεις το κουμπί κάθε φορά που βλέπεις μια καινούρια εικόνα, οκ;
Oκ.
Για να δούμε μήπως αποδειχθεί πως είμαι κάποιο τέρας ή κάτι τέτοιο.
Πολλές πρώην μου έχουν πει πως έχω διαταραχές στην προσωπικότητά
ή κάτι τέτοιο.
Πως κάτι δεν πάει καλά με μένα.
Συναισθηματικά σταθερός;
Συμφωνώ.
Έξυπνος, βαθειά στοχαστικός;
Διαφωνώ.
Τείνει να βρει λάθη στους άλλους;
Κάπως συμφωνώ.
Το να σκαρφαλώσω ένα απότομο βουνό θα ήταν υπερβολικά τρομακτικό για μένα;
Έχω πρόβλημα να ελέγξω τις παρορμήσεις μου;
Έχει κατάθλιψη;
Χμμμ.
Είναι, είναι ο εγκέφαλός μου εντάξει;
Ο εγκέφαλός σου είναι εντάξει και είναι αρκετά ενδιαφέρον.
Αυτές οι δύο κουκίδες που είναι είναι στο πάνω μέρος της οθόνης,
είναι η αμυγδαλή.
Οπότε κάτι ενδιαφέρον, δεν έχεις καθόλου καθόλου δραστηριότητα στην αμυγδαλή;
Από ότι φαίνεται δεν συμβαίνουν και πολλά στον εγκέφαλό μου.
Εεε, νομίζεται πως η αμυγδαλή μου πραγματικά δεν δουλεύει σωστά ή κάτι τέτοιο;
Η αμυγδαλή σου δουλεύει, απλά χρειάζεται μεγαλύτερο επίπεδο διέγερσης.
Πράγματα τα οποία κανονικά διεγείρουν τους περισσότερους από εμάς
δεν κάνουν κάτι σε σένα.
Μπορεί η αμυγδαλή μου να είναι απλά κουρασμένη, ξέρετε,
από το πολύ καιρό που είναι σφιχτή..
Αισθάνομαι αρκετά υγιής, όμως το εγκεφαλικό κομμάτι όταν κάνεις free solo είναι μεγάλο.
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να ελέγχεις το μυαλό σου νομίζω.
Γιατί αν δεν ελέγχεις το φόβο σου, είναι σαν να προσπαθείς
να βγεις έξω από αυτό.
Ωχ, όχι, συγγνώμη Alex!
Και όταν οι άνθρωποι μιλάνε για προσπάθεια καταπίεσης του φόβου, θέλω να πω,
εγώ το βλέπω εντελώς διαφορετικά.
Προσπαθώ να μεγαλώσω τη ζώνη άνεσής μου κάνοντας τις κινήσεις ξανά και ξανά.
Δουλεύω πάνω στο φόβο μου, μέχρι που να μην είναι τρομακτικός πια.
Ωχ, όχι, όχι,όχι, όχι.
Oο, γλιστράει τόσο.
Αλλά για χρόνια η Freeblast με ανατρίχιαζε.
Στέκεσαι σε μικρές προεξοχές του βράχου, μικρές εναλλαγές στην υφή του βράχου.
Εάν γλιστρήσει το χέρι σου δεν μπορείς να κρατηθείς.
Είναι μόνο δύο μικροσκοπικά σημεία επαφής που αποτρέπουν το πέσιμό σου και
όταν κάνει ένα βήμα πάνω είναι μόνο ένα.
Σαν να φαίνεται πολύ καλύτερα σήμερα παρά χθες, αλλά θα δούμε.
Μάλλον έπεσα από τα 9 μέτρα.
Είμαστε εκεί πάνω, δεμένοι, η Sanni με ασφαλίζει και μετά απλά έπεσα,
δεν ξέρω.
Απλά, δεν έχω ιδέα πως, απλά σαν να έπεσα.
Δείξε μου πόσο μπορείς να πας πάνω κάτω μόνος σου.
Είναι σαν... να ξέρεις.
Για μένα φαίνεται σαν ένα ξεκάθαρο διάστρεμμα αστραγάλου.
Oκ.
Οπότε, ξέρεις, λέμε στραμπούληγμα αλλά είναι περίπου σαν στραμπούληγμα
είναι σκισμένοι σύνδεσμοι.
- Ναι. - Αυτό είναι.
...Λοιπόν τι σημαίνει αυτό για την ορειβασία και διάφορα;
Εννοώ, αν απλά, το ακινητοποιήσω και μετά απλά περπατήσω;
Ναι, θέλω να πω πρέπει να τα καταφέρεις τις πρώτες μέρες.
Ναι.
Εμμ, μετά από αυτό είναι απλά ενδυνάμωση και αποκατάσταση.
Απλά, και πραγματικά, μπορώ να κάνω τα πράγματα χειρότερα μέσα από την άσκηση;
Εμμ ναι μάλλον θα μπορούσες να κάνεις πολλά και πολύ σύντομα.
Περίμενε δεν πρέπει να το κρατάς αυτό από δεξιά.
Μπορώ να ανησυχήσω όσο θέλω μέσα μου,
όμως αν δεν τα κάνει αυτά θα το μετανιώσει.
Αν ο Alex και εγώ παντρευόμασταν και είχαμε παιδιά, θα ένιωθα πολύ πιο άνετα να πω
τι πραγματικά πιστεύω για το τι είναι αποδεκτό ρίσκο ή όχι.
Έπρεπε να είχε βάλει το παπούτσι του.
Πεισματάρης. Πεισματάρης.
Νόμιζα πως, ξέρεις,μπορείς να περπατάς και τέτοια τώρα, νόμιζα πως είναι εντάξει.
Ναι είμαι, αλλά τι.
Οι γιατροί είπαν πως πρέπει να το σπρώξεις, Alex, έλα.
Δε θέλεις λίγο καρπούζι;
Οο, τι καλά που έχεις τον προσωπικό σου σκλάβο για να τα κάνει αυτά για σένα.
Ναι ξέρω είμαι αρκετά ενθουσιασμένος για αυτό.
Εντάξει, θα είναι πως όπως και να το κάνει, θα είσαι,
"Γιατί το έκανες έτσι;"
Απλά θέλω καρπούζι.
Κατά κάποιον τρόπο ήθελα να ρίξω ένα μέρος του φταιξίματος στη Sanni γιατί
εσύ είσαι απλά "Οτιδήποτε."
Δεν είχα καθόλου τραυματισμούς τα τελευταία εφτά χρόνια και μετά αρχίζω
να βγαίνω με αυτή την κοπέλα που δεν σκαρφαλώνει και ξαφνικά αρχίζω να έχω
τραυματισμούς όλη την ώρα.
Είναι απλά σαν να έκοψες ένα δέντρο.
Όταν λένε "δραστήρια ανάρρωση" όχι, αυτό δεν σημαίνει πως μπορείς να
περπατάς παντού.
Θα ήμουν πολύ χαρούμενος αν δεν έκανε το free solo.
Πάντα εκτιμούσα το ότι ποτέ δεν μου έλεγε εκ των προτέρων πως
θα κάνει free solo ή κάτι τέτοιο.
Θα μπορούσα να έρθω και να αρχίσω να του λέω "Δεν θα έπρεπε να το κάνεις αυτό,"
και να τον αποξενώσω και θα τον είχε αποξενώσει
γιατί είναι όλη του η ζωή.
Πιστεύω πως όταν κάνει free solo, τότε νιώθει πιο ζωντανός,
πιο πολύ από όλα.
Νιώθει τα πάντα περισσότερο.
Και πως μπορείς να σκεφτείς να το στερήσεις αυτό από κάποιον, ξέρεις;
Εγώ όχι.
Μπορώ να σταθώ στο ένα μου πόδι ενώ βάζω το μπωτριέ μου και τα παπούτσια μου
και άλλα πράγματα και να πάρω αυτή τη μικρή νίκη.
Εεε, δεν έχω βάλει το αναρριχητικό μου παπούτσι βασικά από όταν το έκανα.
Τόσο πρησμένο. Τόσο ευαίσθητο.
Δυστυχώς, στο σκαρφάλωμα στις σχισμές εξαρτώνται όλα από τον αστράγαλο.
Και η είναι 900 μέτρα αναρρίχησης σε σχισμές.
Όλοι μου οι φίλοι που έχουν πάθει σοβαρό διάστρεμμα στον αστράγαλο
είναι σε φάση "Θα πάρει τουλάχιστον 6 μήνες μέχρι να επανέλθει στο φυσιολογικό".
Αν δεν μπορώ να το κάνω μέχρι τον επόμενο μήνα
τότε θα αλλάξει ο καιρός και θα πρέπει να περιμένω μέχρι του χρόνου.
Ξέρεις, πριν μερικά χρόνια, θυμάμαι να μου λέει πως ποτέ στη ζωή του δεν έχει
πέσει ξαφνικά και τώρα το έχω δει να συμβαίνει δυο φορές
τον τελευταίο μήνα.
Όμως όταν ακούς τέτοια αρχίζεις να αναρωτιέσαι λίγο.
Είχα ένα όνειρο τη νύχτα πριν μου τηλεφωνήσει, πως είχε μπει
στο σπίτι μας και μας ρωτούσε και άρχισε να κλαίει
το οποίο με φρίκαρε εντελώς γιατί ο Alex δεν κλαίει.
Και μετά μου είπε πως έπεσε ενώ έκανε free solo και ξεκίνησε να αποκαλύπτει
όλους τους τραυματισμούς του, όπως τράβηξε το μανίκι του πάνω και
στο όνειρό μου απλά ένα κόκαλο έπεσε από το χέρι του και ήταν όλο τόσο αρρωστημένο.
Και αυτό, και αυτό ήταν πραγματικά τόσο ζωντανό αλλά τόσο φρικιαστικό όνειρο.
Και, εεε, και την επόμενη μέρα μου τηλεφώνησε και μου είπε πως χτύπησε.
Γεια, γεια, Ingrid.
Καμιά φορά, ένα τη φορά.
Γεια, πως πάει;
- Γεια, παιδιά. - Τι λέει, Fitz! - Οπότε έχουμε τον Fitz.
- Γεια, Tommy, γεια, Fitz! - Θα σκαλίσεις εσύ την κολοκύθα;
Ωραία, αυτό είναι καλό.
Αυτό φαίνεται χαλασμένο.
Ιου.
Ο Alex είπε, "Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με το σκάλισμα της κολοκύθας
και δε θα σκαλίσω τίποτε και μισώ τις γιορτές."
Μου αρέσει να διασκεδάζω όταν διασκεδάζω.
Δε μου αρέσει να μου λένε πότε είναι η ώρα για να διασκεδάσω.
Ναι, νομίζω πως πρέπει να... λίγο περισσότερο.
Ωωωω, στριφογυρίζει.
Δεν ξέρω. Είναι καλό το πιάσιμό σου;
Αν το ξαναβάλεις αυτό στο μάτι μου πάλι, θα σε αφήσω από τα χέρια μου.
Γιατί δεν θέλει να μας δει;
Πλάκα κάνω, δεν θα την άφηνα.
Το συνεχίζει.
Πρέπει να τον σηκώσεις πιο ψηλα, πρέπει.
Γεια, Tom.
Ο φίλε, πρέπει να έχεις πολύ φόβο μέσα σου τώρα.
Οκ, γιατί νιώθω μεγάλο άγχος.
Κανένα μέλος της οικογένειάς μου δεν αγκαλιάζονταν κατά τα παιδικά μου χρόνια.
Έπρεπε να το μάθω μόνος μου όταν ήμουν κάπου στα 23.
Γιατί ήμουν σε φάση, "Όλοι κάνουν αγκαλιές,
το οποίο φαίνεται σαν κάτι στο οποίο πρέπει να εντρυφήσω".
και μετά ξεκίνησα να κάνω πρακτική.
Τώρα είμαι πλέον καλός στις αγκαλιές.
Ναι.
Βλέπει πως η κολοκύθα είναι σαν ένα βαν;
- Το παρατήρησα. - Είναι ένα πολύτιμο βαν.
Είναι αυτό γάτα;
- Εγώ έκανα τη γάτα. - Είναι καλό. - Κοίτα αυτό.
Εεε, τα έκανα όλα μόνη μου.
Ειλικρινά, φαίνεται καλό έτσι.
Ήταν χάλια.
Έτσι νομίζω, ναι.
Μέρος όλου αυτού με τη λέξη από Α, ξέρετε, το να λες σε αγαπάω και τέτοια,
είναι πως, σε όλη μου τη ζωή κανένας σε όλη μου την οικογένεια τη χρησιμοποίησε,
ξέρετε, αυτή τη λέξη.
Η μητέρα μου μιλούσε μόνο γαλλικά στην αδερφή μου σε όλη μας τη ζωή.
Είναι καθηγήτρια γαλλικών, οπότε λέει, "Je t'aime" ή οτιδήποτε,
και μετά ο πατέρας μου δε μιλούσε για τίποτε.
Κανένας δεν είχε συναισθηματικό δεσμό με τον Charlie.
Charlie πρέπει να είχε αυτό που ονομάζουμε σύνδρομο Asperger.
Η μανία του Charlie, αυτό που όλοι έλεγαν μονομανία,
λάτρευε τα ταξίδια.
Ζούσε για να ταξιδεύει όπως ο Alex ζει για να σκαρφαλώνει.
Όταν δεν ταξίδευε τα πράγματα δεν ήταν καλά.
Ο Alex θα έκανε κάτι και θα τον κοροϊδεύαμε,
"Εε, βλήμα, μην το κάνεις έτσι" πράγματα που τον μείωναν.
Όταν μάθεις να εκτιμάς τον εαυτό σου έτσι όταν είσαι τόσο μεγάλος,
δεν νομίζω πως χάνεται.
Δεν έχω καμία ανάμνηση από αυτό.
Δε νομίζω πως ο πατέρας μου μείωσε ποτέ κανέναν.
Νομίζω πως ο μπαμπάς μου είναι σαν ένα αρκουδάκι, όμως ο μπαμπάς ήταν αρκετά πικρόχολος.
Και μετά όταν χώρισαν ήταν και οι δύο κάπως
τόσο πιο χαρούμενοι και όλα φαίνονταν τέλεια, όμως ο μπαμπάς πέθανε το επόμενο καλοκαίρι.
Είναι κάπως άσχημο που δεν κατάφερε να δει πως εξελίχθηκαν όλα,
γιατί έβαλα τόσο πολύ προσπάθεια στο να μου καλλιεργήσει την αναρρίχηση.
Αλλά ποιος ξέρει;
Ίσως η μαμά μου πίστευε πως, ήταν σαν να μας κρατούσε πίσω ή σαν ξέρετε,
ή δεν μας πίεζε να πετύχουμε το 100% των δυνατοτήτων μας, ή σαν οτιδήποτε,
ξέρετε τι εννοώ;
Τα αγαπημένα ρητά της μαμάς μου είναι "Presque ne compte pas,"
"Το σχεδόν δεν μετράει" ή "Δεν υπάρχει σχεδόν καλά".
Όσο καλά και αν τα κατάφερνα σε κάτι, ποτέ δεν ήταν αρκετό.
Ο απύθμενος λάκκος της αυτοαπέχθειας.
Θέλω να πω είναι το κίνητρο για να κάνεις solo.
Εδώ ήμαστε.
Οπότε ακόμα δεν καταλαβαίνω απόλυτα
τι έγινε όταν έπεσες,
εσύ ξέρεις;
Θα έπρεπε να είναι κάπως, σαν.
Εεε, δεν ξέρω γιατί έπεσα αλλά ξέρω πως το δέρμα μου ήταν
κάπως σαν, σκληρό και ξερό.
Έβρεχε κάπως ελαφρά και είχε πολύ αέρα.
Περίεργο που δεν λέει πως ξέρει τι έγινε.
Είναι σε φάση, "Ξαφνικά άρχισα να πέφτω" το οποίο με εκπλήσσει γιατί νιώθω
πως πάντα αντιλαμβάνεται τι γίνεται τόσο καλά.
Ή μήπως δεν είναι αντιλαμβάνεται τα πάντα τόσο καλά.
Ξέρετε ο Alex λέει πως έχει αυτή την πανοπλία όταν κάνει solo και νομίζω πως σαν
φίλος ή μέλος της οικογένειάς του, πρέπει να έχεις το ίδιο πράγμα.
Μετά από όταν έγινε αυτό, για οποιονδήποτε λόγο, ήταν σα να με ξύπνησε περισσότερο από το κανονικό.
Ξέρεις, συνήθως λέω "Oο, το έχει.
Είναι τέτοιο, είναι τέτοιο θηρίο, ξέρετε, θα είναι εντάξει."
Όμως απλά σαν να,
είμαι στρεσαρισμένος για το όλο θέμα λίγο, ξέρετε;
Κοίτα, ούτε εγώ θέλω να πέσω και να σκοτωθώ, υπάρχει όμως μια ικανοποίηση
στο να προκαλείς τον εαυτό σου και να το κάνεις καλά.
Αυτό το συναίσθημα αυξάνεται όταν στα σίγουρα βλέπεις τον θάνατο.
Δεν μπορείς να κάνεις λάθος.
Αν ψάχνεις το τέλειο, το free solo είναι όσο πιο κοντά μπορείς να φτάσεις.
Και, εε, είναι ωραίο να αισθάνεσαι τέλειος ακόμα και για πολύ λίγο.
Οι φίλοι μου λένε, "Oο, θα ήταν απαίσιο," όμως αν σκοτωθώ σε ένα ατύχημα,
θα λένε "Oο, ήταν τόσο άσχημο" όμως η ζωή συνεχίζεται, ξέρετε,
θα είναι καλά.
Εννοώ, πως έχω αυτό το πρόβλημα με τα κορίτσια πολύ, ξέρετε.
Λένε "Oο, πραγματικά ενδιαφέρομαι για σένα" και εγώ λέω "Όχι, δεν ενδιαφέρεσαι".
Σαν αν χαθώ, δεν έχει σημασία,
να θα βρεις κάποιον άλλον, σαν να μην έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Δεν ξέρω.
Ίσως να είναι λίγο πιο σκληρό από όσο θα έπρεπε.
Το πόδι μου βελτιώνεται, αλλά πρήζεται ακόμα λίγο.
Σχοινί!
Επικό ραπέλ.
Οο, εμείς απλά κινούμαστε προς τα κάτω στο βράχο, κάπως.
Σαν τον παλιό καλό καιρό.
Αν κοιτάξεις αντικειμενικά το να κάνεις solo το El Cap, είναι 6 σχοινιές που
με ανησυχούν περισσότερο.
Πάνω από το έδαφος, υπάρχει κάποιο ανασφαλές σκαρφάλωμα.
Και μετά στη Freeblast, η έκτη σχοινιά, αυτή από την οποία έπεσα,
η οποία είναι προφανώς τελείως σαθρή.
Μετά η καταρρίχηση στη Hollow Flake.
Και μετά η Monster Offwidth,
η οποία απαιτεί σωματική δύναμη και υψηλή τεχνική αναρρίχησης.
Όταν είσαι στη Monster Offwidth, κάποιο μέρος σου βρίσκεται πάντα
συντεθλιμμένο στον τοίχο.
Φανταστείτε το χειρότερο είδος Pilates σε ολόκληρο τον κόσμο,
με κάποιον να σας μαστιγώνει ενώ το κάνετε και ταυτόχρονα να βγάζει με γυαλόχαρτο
το δέρμα από το σώμα σας, ενώ σας λέει να κρατήσετε τη θέσης μας μέχρι
να ξεράσετε και αν βγείτε από τη θέση πεθαίνετε.
H Enduro Corner, από μόνη της, θα ήταν πραγματικά το πιο δύσκολο κομμάτι
κάθε μεγάλου solo που έχω κάνει.
Τα πόδια σου δεν είναι πάνω σε συγκεκριμένα πατήματα.
Αυτό που κάνει τα πόδια σου να μένουν στο βράχο είναι το ποσό πίεσης που ασκείς
με τα χέρια σου.
Όσο πιο πολύ τραβάς με τα χέρια σου τόσο περισσότερο κολλάνε τα πόδια σου.
Το πιο απαιτητικό κομμάτι για τα χέρια σε ολόκληρη τη διαδρομή.
Και έχεις σκαρφαλώσει 750μ για να φτάσεις στην Enduro Corner, οπότε είσαι αρκετά ταλαιπωρημένος.
Όμως το κομμάτι για το οποίο πάντα ανησυχούσα περισσότερο είναι το πέρασμα, το πιο δύσκολο κομμάτι.
Για να παρακάμψεις το πέρασμα, πρέπει να σκαρφαλώσεις είτε το Boulder Problem ή το Teflon Corner.
600 μέτρα από το έδαφος, και κάθε ένα από αυτά, το έχω πέσει αρκετές φορές ασφαλισμένος.
Η Teflon Corner, η οποία είναι βασικά ένα δίεδρο 90 μοιρών από γυαλί,
το οποίο είναι υπερ-γλιστερό, και με γεμίζει με τρόμο.
Να αγκυρώνομαι στις δύο πλευρές, με τα πόδια μου στο γυαλί, τις παλάμες μου στο γυαλί,
και να προσπαθώ να κάνω αυτές τις μικρές μικρο ρυθμίσεις για να κρατήσω το βάρος μου στο κέντρο
για να μπορώ να αγκυρώνομαι το ίδιο και στα τέσσερα σημεία του.
Και μετά φανταστείτε 750 μέτρα κενού κάτω από τα πόδια, είσαι κάπως,
είναι απλά μια τρέλα αν το σκεφτείς.
Η εναλλακτική είναι το Boulder Problem.
Όμως το Boulder Problem έχει ένα κομμάτι 3 μέτρων που είναι απίστευτα δύσκολο.
Είναι μια πολύ περίπλοκη αλληλουχία κινήσεων.
Έχεις το δεξί σου χέρι σε ένα τακάκι, το αριστερό σου χέρι σε ένα κολονέτο
και μετά βάζεις το δεξί σου πόδι πάνω σε αυτό το πάτημα.
Το δεξί σου χέρι πάει σε αυτό το μικρό τακάκι που πιέζεις προς τα κάτω, το αριστερό πόδι σε
ένα μικρό πιάτο και μετά το οδηγείς πάνω από το αριστερό πόδι, στο κράτημα που ασκείς πίεση με τα δάχτυλα.
Είναι το χειρότερο κράτημα σε όλη τη διαδρομή.
Οπότε ίσως να έχεις το μισό αντίχειρα στο πιάσιμο.
Μετά ρολάρεις τα δύο σου δάχτυλα πάνω από τον αντίχειρα, αλλάζεις τα πόδια,
το αριστερό πόδι βγαίνει σε αυτό το πολύ κακό επικλινές μαύρο πάτημα.
Αλλάζεις τους αντίχειρες.
Και μετά φτάνεις στα αριστερά σε ένα μεγάλο επικλινές πιάσιμο σαν καρβέλι
το οποίο έχει κοκκώδη υφή.
Από εκεί, είτε με κίνηση καράτε είτε με εκτίναξη με τα δυο χέρια σε ένα χείλος στον απέναντι τοίχο.
Κατά κάποιο τρόπο, έχει πιο πολύ νόημα να κάνεις τη μεγάλη εκτίναξη με τα δύο χέρια γιατί πηδάς
σε ένα καλό χείλος, οπότε έχεις όντως κάτι να πιάσεις.
Όμως η ιδέα του να πηδήξεις χωρίς σχοινί φαίνεται εντελώς παράτολμη,
αν αστοχήσεις, αυτό ήταν.
Όμως με την κίνηση καράτε πάντα νιώθεις σαν να πέφτεις πάνω στην άλλη πλευρά του τοίχου,
το οποίο είναι και πάλι παράτολμο για solo.
Ειλικρινά, δεν ήταν σαν, θέλω να πω ένιωσα πολύ δυνατός απλά "τσιμπώντας" αυτό
πράγμα και απλά κάνοντας αυτό, έβαλα το πόδι.
Λοιπόν, όπως είπα, όταν όντως βάλεις το πόδι σου εκεί πέρα, ήμουν
"Λοιπόν, δε φαίνεται και τόσο κακό."
Ναι, δεν είναι τρελό, αλλά θα δείξει.
Πήρες Ibuprofen σήμερα το πρωί;
Εεεε, εννοώ, θα το κάνω τώρα αμέσως και αυτό.
- Για τον αστράγαλό σου; - Εεε ναι.
Χμμ, δεν είμαι τρομερά ενθουσιασμένη όταν κάνει solo, γιατί είναι πλέον ένα
μεγάλο μέρος της ζωής μου.
Λέω του Alex πως τον αγαπάω συνέχεια και αυτός μου δείχνει πως με αγαπάει όλη την ώρα.
Και απλά βούτα.
Ναι...
Όμως του λέω πως χρειάζομαι στοργικά λόγια.
- Ναι. - Αυτό το δουλεύουμε.
Από την άποψη του πως να εκφράσει ένα συναίσθημα ο Alex έχει πολύ δρόμο ακόμα.
Και είπα, "Καμιά φορά θα σου λέω πως νιώθω και τότε θέλω να μου λες πως
έχει νόημα το γιατί νιώθεις έτσι"
Και ήταν σε φάση, "Ναι, μπορώ να καταλάβω γιατί νιώθεις έτσι"
Και εγώ ήμουν "Δε νομίζω πραγματικά πως καταλαβαίνεις,
αλλά είμαι χαρούμενη που προσπαθείς."
Alex, έχουμε τρομερές ομαδικές ικανότητες.
Λοιπόν, νόμιζω, ένιωθα πω δεν το τερματίζουμε αλλά νομίζω,
πως τα καταφέρνουμε καλά.
Αλήθεια; Νομίζω πως το κάνουμε τέλεια.
Είμαι πολύ χαρούμενος που ο Alex και η Sanni τα πάνε τόσο καλά.
Και είμαι, νομίζω πως απλά είμαι εντυπωσιασμένος από τη σχέση τους,
αλλά για να κάνεις free solo σε αυτό το επίπεδο, πρέπει πραγματικά να έχεις ψυχική πανοπλία.
Το να έχεις μια ρομαντική σχέση είναι επιβλαβές για αυτή την πανοπλία.
Πρέπει να συγκεντρωθείς και εκ φύσεως μία στενή ρομαντική σχέση
απομακρύνει αυτή την πανοπλία.
Είναι κάπως σα να μην μπορείς να έχεις και τα δύο ταυτόχρονα.
Πάντα πρέπει να υπάρχει κάτι που θα σου δώσει τη αυτοπεποίθηση
να πας εκεί έξω και να κάνεις free solo τη διαδρομή.
Καμιά φορά αυτή την αυτοπεποίθηση την έχεις επειδή νιώθεις πολύ πολύ δυνατός.
Καμιά φορά, αυτή η αυτοπεποίθηση είναι αποτέλεσμα της προετοιμασίας και της επανάληψης.
Όμως θέλω να πως είναι πάντα κάτι το οποίο σε κάνει να νιώθεις έτοιμος.
Κάτι σημαίνει όταν κάνεις solo αρκετές σχοινιές μόνο και μόνο
για να βρεθείς στο σωστό μέρος.
Είναι λίγο αγχωτικό.
Είναι απλά εξωπραγματικό.
Ναι.
Και όσο και αν εμπιστεύομαι τον Alex και ξέρω πως είναι πολύ μεθοδικός,
όταν τραβάς προς την άκρη, κάποια στιγμή θα τη βρεις.
Όμως είναι κάποια πράγματα για τα οποία είσαι σαν να, λοιπόν
πρέπει να το τραβήξεις τόσο μακριά γιατί απλά, απλά είναι τόσο γαμάτα.
Και το El Cap είναι τόσο γαμάτο.
Υπάρχει σταδιακή πρόοδος που συμβαίνει σε όλα τα πράγματα,
άλλα μια στο τόσο υπάρχει και ένα τεράστιο άλμα, να κάνεις solo το El Cap,
αν το καταφέρει θα είναι, θα είναι ένα γιγαντιαίο άλμα.
Είναι δύσκολο να φανταστείς κάποιον εκεί πάνω ολομόναχο, χωρίς σχοινί,
όπου είναι σχεδόν μόνο αυτός και όλοι οι μεγάλοι γκρεμοί ολόγυρα.
Το πιάνω κάπως...
Πόσες φορές έχεις κάνει solo τις δύο αυτές διαδρομές μέχρι τώρα;
PETER: Λοιπόν, την Astroman, 3 ή 4 φορές, όμως την Rostrum, εννοώ κυριολακτικά,
κάπου 50 ή 60.
ALEX: Μισό, έχεις κάνει solo τη Rostrum 50 ή 60 φορές;
Ήταν μέρος της κυκλικής διαδρομής και θα,
θα πήγαινα εκεί και θα την έκανα τουλάχιστον δύο φορές.
Ναι σαν να είχα κολλήσει...
Όχι σα να φοβόμουν, αλλά κάπως σαν έτσι είναι τα πράγματα..
Ναι γιατί είσαι τόσο σφιγμένος. Ξέρεις, αυτό λατρεύω στα solo.
Τα πόδια δουλεύουν τόσο καλά.
Ναι, πραγματικά, ναι εντελώς, ναι.
Όμως δεν είναι για κανένα άλλο, είναι μόνο για μένα.
Ναι, ναι, γιατί απλά νιώθεις πως είσαι.
Και μετά τον Astroman, ο κόσμος ήταν σε φάση,
"Ααα, θέλουμε να σε κινηματογραφήσουμε, να σε κινηματογραφήσουμε εκεί πάνω"
και είμαι σε φάση, "Δεν ενδιαφέρομαι, ούτε κατά το ελάχιστο."
Για μένα ήταν τρομερά σημαντικό να το κάνω για τους σωστούς λόγους.
Εννοώ, νομίζω πως ακόμα κάνω τα πάντα για τους σωστούς λόγους,
και είμαι ακόμα πλήρης, όμως νιώθω πως ένας εξωτερικός παρατηρητής, ξέρεις,
θα λέει "Oο, έχει ένα κινηματογραφικό συνεργείο" το οποίο εμφανώς
οι λάθος λόγοι, ξέρεις.
Το χειρότερο πράγμα του να έχεις ένα συνεργείο κινηματογράφησης είναι πως αλλάζει τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Νομίζω πως ο Alex είναι σχεδόν έτοιμος να το κάνει.
Θέλει να κάνει ακόμα λίγους γύρους προπόνησης.
Και εμείς προσπαθούμε να βρούμε όλες τις θέσεις για τις κάμερες.
Θέλω να πως πως ο ελεύθερος χώρος του solo είναι τόσο εύθραυστος.
Θέλουμε να το κινηματογραφήσομε καλα, αλλά δεν πρέπει να μπαίνουμε ανάμεσα
στα πόδια του και να σιγουρευτούμε πως θα έχει την εμπειρία που θέλει.
Το χειρότερο πιθανό σενάριο είναι πως ένας από εμάς θα έκανε κάτι
που θα τον σκότωνε.
Θα είναι το drone;
Θα είναι ένα από τα σχοινιά;
Θα είναι ένας από εμάς που θα ρίξει καταλάθος μια πέτρα;
Η ιδέα του να πέσω, ξέρετε, προφανώς θέλω να το αποφύγω αυτό,
αλλά είναι κάπως εντάξει αν το κάνω μόνος μου.
Όμως, δε θέλω να πέσω μπροστά από τους φίλους μου, γιατί είναι σαν,
είναι κάπως αρρωστημένο.
Που νιώθεις άνετα να βρισκόμαστε τελικά;
Λοιπόν, πρέπει... κάπως.
Και η τραβέρσα μέσα σε αυτό;
Ναι.
Και μετά μια κάμερα από πάνω, πάνω από τη Boulder Pitch, ουσιαστικά.
- Ναι. -Αποσπά την προσοχή. - Ναι, αποσπά την προσοχή.
Λοιπόν, δεν αποσπά απλά την προσοχή, αλλά είναι κάπως, ξέρεις,
κανένας δε θέλει να το δει αυτό, δεν ξέρω.
Σαν, ναι, δε θέλω, ναι είναι καλύτερα να μην το δει.
Κάποια πράγματα είναι κάπως.
Ναι, οκ.
Λοιπόν πρέπει να τρέξω στην κοιλάδα και ναι προσπαθήσω να ολοκληρώσω τα σχέδια;
Ναι, ναι.
Το φεγγάρι έδυσε στις 4:50 πίσω από την κορυφογραμμή.
Ο ήλιος ακούμπησε τον πύργο στις 7:30 και περίπου στις 8:05, ο ήλιος έφτασε στο πέρασμα.
- 8:05; - Oκ.
Δε θέλει να έχει ήλιο όταν φτάσεις στο πέρασμα,
και χρειάζονται 3 ή 4 ώρες για να φτάσει πάνω στο Boulder Problem,
και αν είναι φθινόπωρο για να προφτάσεις τον ήλιο,
πρέπει βασικά να ξεκινήσεις όταν είναι σκοτεινά.
Νομίζω πως πρέπει να αφήσω το έδαφος κατά τις 4:00 πάλι, βασικά.
Δεν ξέρω.
Έχω αρχίσει να νιώθω κάπως αγχωμένος.
Η στιγμή που απλά αφήνεσαι και ξεκινάς είναι η πιο ήρεμη κατά κάποιο τρόπο
γιατί μετά απλά κάνεις ότι είναι να κάνεις.
Δεν υπάρχει πια στρες, δεν υπάρχει άλλο άγχος, δεν υπάρχει φόβος, οτιδήποτε,
απλά πας πάνω και το κάνεις.
Έβαλα τα στενά μου παπούτσια σήμερα, είναι πολύ συναρπαστικό.
Είναι σαν, είναι σαν ένας σαμουράι να τραβάει το αγαπημένο του σπαθί,
ξέρετε σαν,
"Οο, Θέε μου," ξέρετε και τώρα είμαι σε φάση,
"Oοο, ήρθε η ώρα, της λεπτοκατασκευασμένης λεπίδας."
Τόσο έτοιμος. Μου αρέσει να βυθίζομαι σε αυτό.
Είναι, αυτό το πράγμα των Jedi (φωτόσπαθο), ο σαμουράι με το, και μετά απλά
ξεκίνησα να παίρνω Ibuprofen.
Έβαλα έναν παγωμένο επίδεσμο. Νομίζω πως το πόδι μου είναι αρκετά καλά
Ναι, τι λέει η Sanni όταν της μιλάς για αυτό;
Εμ, θέλω να πω δεν της έχω μιλήσει τόσο πολύ.
Κάνει πολλές ερωτήσεις όπως "Oο, ξέρεις, πως είναι;"
Και εγώ, απλά πραγματικά σαν,λέω απλά "Oο, θα δείξει, θα δείξει."
Ξέρεις, όσο λιγότεροι ξέρουν κάτι, τόσο το καλύτερο πραγματικά.
Είχα ένα όνειρο και κούτσαινες και ήσουν σαν, είχες πιάσει, είχες κάνει
ακριβώς το ίδιο πέσιμο και έπεσες πάνω στον αστράγαλο ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
Πολύ ωραίο αυτό, San San.
Ήταν τραγικό.
Λατρεύω να ακούω ιστορίες για αυτό.
- Ξύπνησα κάπως "Ωω Θέε μου. Ελπίζω να μην έγινε αυτό."
Είναι, είναι πολύ ωραίο αυτό.
Εμ, που είναι το, το σακίδιό σου;
Το φέρνουν εκεί πάνω για σένα και τον Peter;
Εμ, όχι.
Για μένα αύριο, μάλλον.
Για πάνω στο βουνό;
Εε, για την κορυφή, ναι.
Χμμ, εσύ και ο Peter θα προσπαθήσετε να το κάνετε όλο;
Εεε, όχι, ο Peter δε θα είναι εδώ για μερικές μέρες.
Οοο, με ποιον θα σκαρφαλώσεις αύριο;
Εε, ναι, θα δούμε.
Oο, oκ, οκ.
Περίμενε, σκέφτεσαι να κάνεις το solo αύριο, για αυτό δεν μου λες με ποιον
θα σκαρφαλώσεις;
Εε, λοιπόν, δεν είναι πως δε σου λέω, αλλά ναι.
Οου, Alex.
- Οου. - Οου. -Οου.
Πως νιώθεις;
Είμαι, ξέρεις, εννοώ, ενθουσιασμένος.
Αυτό είναι πραγματικά συναρπαστικό. Είναι αυτό το συναίσθημα όταν είσαι σαν...
Τόσο συναρπαστικό που επιστρέφω αμέσως στο βιβλίο μου.
Όπου είσαι σαν, όχι, δεν το διαβάζω.
Πότε το αποφάσισες;
Πότε το αποφάσισες να το κάνεις αύριο;
Όχι, απλά, ξέρεις, εε, χθες ή προχθές ή κάτι τέτοιο.
Χμμ, το επεξεργάζομαι.
Θέλω, σαν να θέλω να έχω αυτή, την ολιστική προσέγγιση που έχεις,
όπου λες "Καλώς, όλοι θα πεθάνουμε,
μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε όσο είμαστε εδώ και είναι
εντάξει όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν" αλλά νιώθω πως θέλω να με βρεις κάπου στη μέση
και όταν κάνεις solo να με βάζεις και εμένα στην εξίσωση
και μετά νομίζω πως είπες...
Υπάρχει κάποια ερώτηση; - Κάποιες, θα υπάρξουν. -Oκ.
Εεε, αν με έβαζες στην εξίσωση θα άλλαζε ποτέ κάτι;
Θα έπαιρνες όντως διαφορετικές αποφάσεις;
Αν είναι κάποια υποχρέωση να μεγιστοποιήσω τη διάρκεια ζωής μου, τότε ναι,
προφανώς θα έπρεπε να εγκαταλείψω τα solo και εεε.
Το ότι σε ρώτησα, σου φάνηκε σαν μια υποχρέωση προς εμένα τώρα;
...Εεε, όχι, όχι.
Oοο.
Όχι, αλλά εκτιμώ την ανησυχία σου και εγώ, ξέρεις, το σέβομαι, αλλά, αλλά εγώ,
για κανένα λόγο δεν αισθάνομαι υποχρεωμένος, όχι.
Ναι μεγιστοποιήσεις τη διάρκεια ζωής;
Όχι, όχι, δεν ξέρω.
Εεε, όμως εννοώ όταν λες "Να είσαι πιο ασφαλής," είμαι κάπως, σαν, εννοώ δεν μπορώ.
Ξέρεις, κάπως ήδη ότι καλύτερο μπορώ.
Οπότε θα μπορούσα απλά να μην κάνω κάποια πράγματα, όμως τότε θα είχες
μία περίεργη σιγοβράζουσα δυσαρέσκεια γιατί είναι πράγματα τα οποία αγαπάς περισσότερο
στη ζωή και τώρα έχουν συνθλιβεί.
Ξέρεις τι εννοώ;
- Τι ώρα είναι; -3:30. - Oο.
Απλά ξύπνησα ένα λεπτό πριν το ξυπνητήρι μου.
Ναι, ξύπνησες πριν ή μετά;
Ένα λεπτό πριν.
Είναι όπως πάντα, για την αριστεία και την τελειότητα.
Και σίγουρα μεγάλωσα με αυτόν τον τρόπο, ξέρεις, ότι πρέπει, πρέπει να είσαι αποδοτικός.
Είναι όμως και κάπως τέλειο γιατί κάνεις κάτι για πρώτη φορά
Ας ελπίσουμε πως είναι η μέρα της χαμηλής βαρύτητας.
Γεια, Huck, θα τα πούμε στο έδαφος.
- Συνάντηση στο έδαφος. - Τα λέμε, φίλε.
Είναι σκατά. Δεν θέλω να είμαι εδώ.
Το ξεπέρασα.
Τι έγινε;
Έκλεψα στην πλαγιά εκεί κάτω.
Να το πούμε στον ασύρματο.
Θέλεις να του μιλήσεις;
Δεν ξέρω τι να πω, είναι κάπως, κάπως ντροπιαστικό.
Εε, σε οποιονδήποτε είναι στον ασύρματο, εδώ είναι ο Alex.
Εμ, νομίζω πως τα παρατάω.
Περίμενε, μπορείς να επαναλάβεις;
Νομίζω πως τα παρατάει από καρδιάς.
Εγκαταλείπει από καρδιάς, σωστά.
Είναι κάπως ανησυχητικό.
Ναι, αναλογίζομαι τι να ήταν.
Δεν ξέρω καν αν μπορώ να προσπαθήσω με όλους να παρακολουθούν.
Είναι υπερβολικά τρομακτικό.
Απλά δεν μπορώμ να προσπαθήσω αληθινά.
- Ωω, Θέε μου. - Καλημέρα. - Τι κάνεις;
Οο, τα παράτησα.
Τα παράτησες, οο;
Ναι, έχει ψύχρα έξω.
Έχει ψύχρα, οκ.
Οκ.
Τι συμβαίνει;
Λοιπόν, όχι και πολλά.
Τι λέει;
Οο, απλά ανέβηκα τη Free Blast και ήμουν κάπως όχι
δεν θα το κάνω. Αλλά...
Χαίρομαι για σένα.
Ναι, καλά, απλά είναι κάπως περίεργο ξέρεις;
- Ναι. - Ναι. -Όχι.
Σωστά, θέλω να πως έχει υπερβολικά πολύ άσχετο κόσμο και διάφορα, οτιδήποτε.
Εε χμ, ναι.
Όμως, βασικά έκανα το πρώτο μισό της πρώτης πλαγιάς.
Εεε χμμ.
Και μετά,εε, και μετά ήμουν απλά κάπως "Oο, δεν ξέρω."
Και τα πόδια μου.
Σωστά πήρες την τέλεια απόφαση.
Όμως δεν ξέρω, είμαι απλά κάπως.
Ναι.
Όμως τώρα όλα αυτό θα πρέπει να διαρκέσει περισσότερο, εννοώ.
Εσύ, ναι, θέλω να πω, δεν πρέπει να το κάνεις.
Μπορείς απλά.
Λοιπόν, απλά για μένα πρέπει να το τελειώσω, ξέρεις.
Ναι, ναι, όλα τα...
Ναι, ξέρεις για τι μιλάω.
Το σινάφι που σε περιστοιχίζει.
Δεν μπορώ να φανταστώ. Αναρωτιέμαι αν αγχώθηκε.
Είναι πιθανό αυτό;
Oο, ρε φιλέ.
Είναι πολλά πράγματα τα οποία δεν καταλαβαίνω απόλυτα για αυτόν.
Ξέρεις;
Ναι, ξέρω.
Εννοώ κατά κάποιον τρόπο θα ήταν καθησυχαστικό το ότι ο Spock έχει το νεύρο.
Είναι η πρώτη φορά που σκαρφαλώνω σε κάτι πραγματικό και
μετά δεν το κάνω.
Όμως είναι και η πρώτη φορά που σκαρφαλώνω σε κάτι πραγματικό με τόσο κόσμο να κοιτάζει.
Μόνος μου, μπορεί απλά, να επέμενα, δεν ξέρω,
μπορεί απλά να κόλλησα, αλλά,
ξέρεις, τουλάχιστον, τουλάχιστον προσπάθησα.
Ευχαριστούμε και πάλι που συναντηθήκαμε.
Είναι αστείο, πάντα έχει μια συγκεκριμένη μυρωδιά εδώ μέσα, αναρωτιέμαι αν είναι
η μπογιά ή το.
Ναι, είναι η φρέσκια μπογιά.
Τραπεζαρία μάλλον με βιβλιοθήκη.
Περίμενε, τι ακριβώς υπογράφω;
"Οι αγοραστές της μονάδας αποδέχονται την επιθεώρηση του σπιτιού."
Ναι, ο Alex μου είπε πως μπορώ να κάνω μια ερώτηση για τα έπιπλα τη μέρα.
Πάντα πίστευα πως έπρεπε να αγοράσω ένα σπίτι,
απλά δεν είχα ποτέ την ενέργεια να το κάνω όλο αυτό μόνος μου.
Νομίζω πως η Sanni θα είναι πολύ χαρούμενη να έχει ένα μέρος να ζήσει και έχει
πολύ σκαρφάλωμα γύρω από το Vegas.
Ένας μεγάλος γωνιακός καναπές εδώ και μια καρέκλα ή μάλλον ένας μικρός καναπές
και δύο καρέκλες. Πιθανός χώρος για μπαρ.
Εγώ θα κοιμόμουν κατευθείαν στη μοκέτα.
Θα ήμουν.
Ο Alex ήταν μεγάλος βλάκας απλά να κάθεται να με κοιτάει να παλεύω με τη μεζούρα,
και να κάθεται να σχολιάζει το πόσο χαζή φαινόμουν,
και χωρίς στην πραγματικότητα να προσφέρει βοήθεια ή να είναι παραγωγικός με κανένα τρόπο.
Και τώρα όλα έγιναν σκατά.
Ναι, ρωτάς για την οικιακή μας ευτυχία, είναι ανύπαρκτη.
Είσαι τόσο νευριασμένη, αλλά σπάει, σπάει.
Όχι δεν σπάει.
Ναι, σπάει.
Όχι δεν σπάει, είμαι ακόμα νευριασμένη.
Μπορώ να πω πως σπας.
Δεν σπάω.
Όμως δεν είσαι τόσο νευριασμένη, σπας.
Όχι δεν σπάω.
Αυτή είναι σταθερή λύση του μίσους.
Ναι, ναι, ναι.
Oο, παιδί μου.
Αυτό φαίνεται πολύ μεγάλο και πολύ πλατύ.
Ωχ.
Ουαου, αυτό φαίνεται πραγματικά βαθύ.
Πρέπει απλά να ρωτήσουμε κάποιον.
Χμμ, ξέρω.
Ας συνεχίσουμε να κοιτάμε για τα πιο μικρά.
Oο, αυτό είναι με τα $400, είναι.
Αυτό είναι!
Αυτό είναι το τραπέζι μας.
Αυτό είναι όντως τέλειο.
Είναι τόσο επαρκές.
Έχουμε ψυγείο!
- Χμμ - Επιτυχία.
Είναι δυνατόν;
Ήμασταν σε μία δύσκολη κατάσταση μετά το Yosemite, όπου, δεν ξέρω,
ο Alex δεν ήταν πολύ καλός στο να εκφράζει τα συναισθήματά του.
Οπότε, θα είναι "Ξέρω πως είμαι ιδιότροπος, αλλά πραγματικά δεν ξέρω γιατί και
θα μου πάρει καιρό να καταλάβω γιατί."
Είμαι υπομονετική όμως έχω και αυτοσεβασμό.
Και μετά, ξέρεις, με το που ξεκινάω να τρελαίνομαι είναι απλά "foom."
Πως φτιάχνεις καφέ;
Ξέρεις χρειάζεσαι ένα φίλτρο.
Σίγουρα η σχέση μου με τη Sanni είναι, η πιο υγιής και σταθερή
σχέση που είχα ποτέ.
Oο, κοίτα αυτό, είναι το μόνο πράγμα στη ντουλάπα.
Σίγουρα περισσότερο επικοινωνιακή.
Ακόμα και η Sanni μέσα στον ενάμισι χρόνο που βγαίνουμε λέει,
"Ουαου, πραγματικά έχεις ανθίσει."
Καλά, αυτό δεν είναι πολύ ελπιδοφόρο.
Και νομίζεις πω βάζεις τον καφέ εκεί και μετά απλά πιέζεις το νερό μέσα από αυτό;
Δεν ξέρω πως να, εμ.
Γεια, οο, Θεέ μου, ουαου!
Οο, πως, γιατί;
Αυτό είναι το να είσαι ιδιοκτήτης σπιτιού;
Σου φτιάχνουν πρωινό και καφέ κάθε μέρα;
Δεν ξέρω, δεν καταλαβαίνω το, βάζεις τον καφέ εδώ μέσα και
μετά προσθέτεις το νερό;
Είναι πραγματικά πολύπλοκο.
Όμως βλεπει τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο.
Για τη Sanni το νόημα της ζωής είναι η ευτυχία.
Το να είσαι με ανθρώπους που σε γεμίζουν και να περνάς καλά.
Για μένα είναι η απόδοση.
Το θέμα είναι πως οποιοσδήποτε μπορεί να είναι ευτυχισμένος και ευχάριστος.
Τίποτα καλό δεν συμβαίνει στον κόσμο με το να είσαι ευτυχισμένος και ευχάριστος.
Ξέρεις, ποτέ κανένας δεν επιτυγχάνει κάτι μεγάλο επειδή είναι ευτυχισμένος και ευχάριστος.
Ποτέ δεν θέλεις να νιώθεις πως μπαίνεις στο δρόμο από τον στόχο κάποιου.
Και για μένα είναι πραγματικά δύσκολο να αντιληφθώ γιατί το θέλει αυτό.
Όμως είναι το όνειρό του και προφανώς ακόμα το θέλει πολύ.
Είναι το να είσαι πολεμιστής.
Δεν έχει σημασία λόγος απαραίτητα.
Είναι ο δρόμος σου και πρέπει να τον επιδιώξεις με τελειότητα.
Αντιμετωπίζεις το φόβο σου γιατί ο στόχος σου το απαιτεί.
Αυτή είναι η ψυχή του πολεμιστή.
Νομίζω πως η νοοτροπία του free solo είναι πολύ κοντά στη κουλτούρα του πολεμιστή,
Όπου δίνεις σε κάτι 100% συγκέντρωση γιατί σε αυτό βασίζεται η ζωή σου.
Η κίνηση στην οποία εγκατέλειψα το φθινόπωρο ήταν δεξί πόδι σε αυτή τη μικρή προεξοχή εδώ,
και βασικά απλά πρέπει να σταθώ κάπως στο δεξί πόδι και να το εμπιστευτώ.
Και ήμουν κάπως, "Δεν θέλω πραγματικά όλη μου η ζωή να εξαρτάται από ένα πάτημα
σε αυτό το δεξί πόδι."
Αλλά ίσως να μπορώ να βρω ένα άλλο τρόπο.
Νομίζω πως αυτό είναι το νόημα της όλης υπόθεσης,
το οποίο είναι ενδιαφέρον γιατί αν σκαρφαλώνεις με σχοινί δεν είναι καθόλου ενδιαφέρον
αλλά χωρίς σχοινί είναι.
Αυτή είναι η διαφοροποίησή μου, απλά δεν ξέρω.
Νομίζω πως νιώθει άνετα να σκαρφαλώνει μπροστά στην κάμερα ή μπροστά σε
άλλους ανθρώπους όταν είναι πραγματικά σίγουρος και ασφαλής.
Και αυτό είναι το δίλημμα με το οποίο όλη αυτή η παραγωγή έχει έρθει αντιμέτωπη, σωστά;
- Ναι. - Από την αρχή.
Η παρουσία μας εκεί πάντα θα αλλάζει τα πράγματα.
Αυτό που έκανε τη μεγάλη διαφορά για μένα ήταν που οπισθοχώρησε πέρσι.
Δεν ένιωσε την πίεση του να πρέπει να το κάνει επειδή ήμασταν εκεί.
Και πραγματικά, αυτό για μένα έλεγε πολλά.
Σήμαινε πολλά.
Αυτό θα ήθελες, να μην το κινηματογραφήσουμε;
Χμ, όχι.
Εννοώ, είναι δύσκολο που το λέω αλλά με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο να το κάνω
παρά να κινηματογραφηθεί.
Ξέρεις;
Θα μπορούσες να πατήσεις πόδι οποιαδήποτε στιγμή και, και, ξέρεις.
Ναι, θέλω να πω, το ξέρω.
Σαν, αν το θέλω, απλά μπορώ να μην το πω σε κανένα και απλά να το κάνω
με τους δικούς μου όρους.
Ναι, ακριβώς.
Οτιδήποτε, θέλω να πω πως αυτό προφανώς και παίζει.
Αλλά προφανώς αυτό θα εκνεύριζε του πάντες, ξέρεις;
Ναι.
Αν ξυπνούσες αύριο και ήσουν,
"Ξέρεις κάτι, παράτα τα όλα αυτά,
απλά δεν ενδιαφέρομαι αρκετά, σαν να μην νιώθω αρκετά καλός."
Ξέρεις, όμως αυτό είναι σαν, ναι
θέλω να πω, φυσικά εγώ, θέλω να πω, ξέρω πως θα μπορούσα να το κάνω και απλά να φύγω.
Όμως είναι σαν, ξέρεις, εννοώ, ξέρεις, δεν θέλω να το κάνω.
Το να έχω όλους αυτούς τους ανθρώπους γύρω απαιτεί ένα υψηλότερο επίπεδο προετοιμασίας,
ένα υψηλότερο επίπεδο αυτοπεποίθησης, βασικά.
Πρέπει να αφοσιωθώ τόσο πολύ σε αυτό, ξέρεις, που δεν έχει σημασία αν βρίσκεται εκεί
ένα γήπεδο από κόσμο να με κοιτάει γιατί είναι τόσο εύκολο για εμένα να είμαι,
"Κοιτά αυτό." και το κάνω.
Σχοινιά πρώτη, μείνε αριστερά προς τα πάνω, στη σχισμή, είναι πιο ασφαλές.
Σχοινιά δεύτερη, εμπιστεύσου το δεξί πόδι, συνέχισε, εμπιστεύσου τα πόδια.
δεξί χέρι στον τελευταίο ανάποδο πιάσιμο. Οκτώ, εύκολο πεδίο. Πήγαινε γρήγορα.
Εννέα, μείνε εκτός από το αρνητικό, πρόσεχε τα βράχια που προεξέχουν.
Σχοινιά είκοσι έξι, ακούμπησε το σώμα σου ψηλά στην γωνία, με το αριστερό χέρι
τσίμπησε κάτι, δεξί πόδι πίσω στη χαμηλότερη γωνία, αριστερό πόδι σπρώχνει
τον τοίχο, σήκω όρθιος. Αριστερό χέρι στο τεράστιο πιάσιμο,
αλλαγή ποδιού, άρπαξε το τεράστιο πιάσιμο, αριστερό πόδι σφηνώνει στην σχισμή μετά
βλέπεις αντιστήριξη στο δεξί χέρι στο πάνω μέρος του τεράστιου πιασίματος, αριστερό
χέρι πάει μέσα στην σχισμή, την οποία σφηνώνεις είτε με γροθιά είτε με δάχτυλα,
γίνεται και με τους δύο τρόπους, είναι σαν να υπάρχει ένα εξόγκωμα στην σχισμή
κινήσου μέσα σε αυτήν, δεξί χέρι σταυρώνει από κάτω, πιέζω στο πλάι.
Δεξί πόδι χαμηλώνει σε ένα επίπεδο χείλος, αριστερό πόδι περνά για να πατήσει στο χείλος,
δεξί πόδι πίσω και ψηλά ώστε να γείρω το βάρος γύρω από την γωνία
χωρίς να περιστραφώ.
Αριστερό πόδι στο μεγάλο μυτίκι, δεξί χέρι μέσα
σε μικρό πιάσιμο για δάχτυλα, βγάζεις το αριστερό έξω σε χείλος γύρω από
τη γωνία, μπορείς να σπρώξεις το σώμα σου μέσα στην γωνία,
μετά μπορείς να αρπάξεις το επίπεδο μικρό πιάσιμο αντιστήριξης με το δεξί.
Αριστερό χέρι στο άλλο κάτω πιάσιμο, άλλαξε πόδια... και μετά απλά φτάσε
μέσα από τα πιασίματα και έγινε.
Το στοιχείο κλειδί για το πέρασμα, τράβα δυνατά, εμπιστεύσου τα πατήματα, εμπιστεύσου...
διπλό θαυμαστικό, τελεία.
Αυτόματο πιλότος. Τελεία.
Θέλω να πω δεν είναι έκπληξη το ότι ο Ueli πέθανε.
Λαμβάνοντας υπόψιν πως πάντα έκανε τρελά επικίνδυνα πράγματα, όμως κάπως πίστευα
πως θα επιζήσει.
Ο Ueli μιλούσε για σκαρφάλωμα με στυλ στα οποία την ακούς με τη μία.
Ξέρεις πάντα προσπαθούσα να μην.
Όμως όταν του μιλούσα για, για τη Free Rider, ήμουν σαν,
"Μήπως η Free Rider είναι μια από αυτές τις διαδρομές που απλά πρέπει να ζοριστείς για να
βγει μονομιάς και απλά να σιγουρευτείς πως είναι η μέρα σου."
Ξέρεις προφανώς δεν ήταν η μέρα του.
Μετά από το θάνατο του Ueli, είναι ενδιαφέρον πως ο Alex, δικαιολογεί όλα αυτά
και τα βάζει στην άκρη τόσο γρήγορα.
Είναι απλά σαν να το έσβησε, είναι όπως
"Ω, ναι, ναι, θα μπορούσε να συμβεί"
Μίλησα στον Alex για πολύ ώρα για όλα αυτά
και ήμουν σαν "Τι θα γίνει αν πεθάνεις";
"Σαν τι θα γίνει αν πεθάνεις όπως και ο Ueli πέθανε;"
Ueli και η σύζυγος του, Nicole, είχαν μια πραγματικά όμορφη σχέση και
θα σκαρφάλωναν μαζί.
Ο Alex είπε σε μια στιγμή, "Ωραία, τι περίμενε αυτή;"
και τα πήρα, ήμουν σαν "Τι εννοείς και τι περίμενε;"
Ήμουν σαν, "Είμαι η Nicole, Alex! και δεν περιμένω αυτό"
Χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει και ο Alex είναι ένας
με μεγάλες πιθανότητες να πεθάνει, αλλά ξέρω ότι θα το κάνει.
Όποτε θα ήθελα να είμαι εκεί να τον βοηθήσω να προετοιμαστεί όσο καλύτερα μπορεί.
Ω,σκατά.
Αν πήγαινε για solo, έπεφτε και πέθαινε, και δεν τον βοήθησα να προετοιμαστεί
αυτό θα ήταν πιο σκληρό για εμένα.
Σαν, απλά να ξέρω τι είμαι, είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που μπορεί να κάνει
το καλύτερο για αυτόν και για αυτό, θα το κάνω.
Είχε πει ότι νοιώθει ελάχιστα σαν, σαν ένα παιχνίδι.
Σκέφτομαι ότι υπάρχει μια πιθανότητα να πάει αύριο.
Είναι τηλεκατευθυνόμενη κάμερα, επειδή θέλουμε να μείνουμε μακριά από το
πεδίο ορατότητας του Alex όταν το κάνει.
Oκ ο καθένας γνωρίζει τι πρέπει να κάνει αν κάτι πάει στραβά.
Josh, απλά να επιβεβαιώσεις ποιον πρέπει να πάρει τηλέφωνο ο Mikey;
Το ευκολότερο πράγμα θα ήταν η άμεση δράση.
Και ότι εμείς θα τσακιστούμε να βάλουμε τον εξοπλισμό και πες τους ότι γνωρίζεις.
Ένας αναρριχητής.
Ναι.
Εντάξει, όχι λάθη αύριο.
Ανησυχώ πως αύριο θα είναι, σαν, ξέρεις,
σαν η ύπαρξη του Alex θα τελειώσει.
Ήμουν, "Ωχ, πρέπει να είμαι προετοιμασμένος για αυτό το αποτέλεσμα και
Πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι αυτό είναι μια πραγματική πιθανότητα."
Ω, Θεέ μου.
Θυμάσαι όταν είπες ότι θα σταθείς όρθιος για τον αποχαιρετισμό μου;
- Ω, ήρθε η ώρα; -Ναι. - Ωχ.
Δεν χρειάζεται να σταθείς όρθιος, αλλά χρειάζεται να καθίσεις.
Ω, απλά θα μπορούσες να με είχες αφήσει.
Όχι, όχι, Ποτέ δεν θα πάω.
Oκ, οδήγησε με ασφάλεια.
Αντίο, τα λέμε αργότερα!
Εννοώ, δεν της ζήτησα να φύγει.
Εννοώ, ποτέ δεν θα της ζητούσα να φύγει.
Όμως, ξέρεις, νομίζω πως κάπως καταλαβαίνει, πως προφανώς είναι πιο εύκολο για μένα
αν δεν είναι εδώ.
Εγώ δεν, εγώ, όλος αυτός ο αποχαιρετισμός είμαι σε φάση
"Θα τη δω σε 5 μέρες ή κάτι τέτοιο προφανώς."
Δεν είναι σαν αποχαιρετισμός, είναι απλά σαν να λες αντίο για μερικές μέρες.
Ξέρεις, θέλω να πως είναι αυτή η παράξενη σκέψη του να λες σαν,
ας μην είναι αυτή η τελευταία μας αγκαλιά ή οτιδήποτε.
Ξέρεις, σαν να μην έπρεπε να κάνω αυτή τη σκέψη...
του "Και αν γίνει κάτι;
Και αν δεν το ξαναδώ ποτέ;"
Ξέρεις σαν, "Γιατί θέλεις να το κάνεις;
Σαν να είναι ένας εντελώς τρελός σκοπός."
Γεια, Jimmy, λαμβάνεις;
Εδώ, Jimmy.
Μόλις ξεκίνησε να σκαρφαλώνει.
Γλιστράει τόσο πολύ εκεί.
Εδώ είναι που τα παράτησε.
Mikey, λαμβάνεις; Εδώ, Jimmy.
Εϊ, Jimmy, εδώ Mikey.
Μπορείς να με ενημερώσεις πότε θα τελειώσει με τη σχοινιά της πλακανίδας;
Έκανε τη σχοινιά της πλακανίδας.
Την έκανε;
Αμέ, σχεδόν έφτασε στη Ηalf Dollar.
Κινείται γρήγορα.
Ναι, Jimmy, είναι φυσικά μπροστά από το χρονοδιάγραμμα.
Οπότε πόσο μακριά είναι από τη Mammoth;
Κάνει τη Half Dollar τώρα.
6:21 Καταρριχάται στη Heart Ledge είναι μία σχοινοσυντροφιά,
και κάνουν μπιβάκ σε ένα πατάρι.
Είναι ξύπνιοι και είναι, γνωρίζουν.
Είναι σε φάση "Έρχεται ο Honnold." Ωχ, Θέε μου.
Ένας τύπος με στολή λαγού.
Το άτομο σηκώνεται τώρα.
Οο ιει, όχι δεν έχει ουρά.
Αυτό το άτομο έχει ουρά και είναι είτε κεφάλι κοτόπουλου είτε λαγός.
Ωχ, είναι μονόκερος.
Ελάτε. Ποιος το κάνει αυτό;
Δεν το έχω δει ποτέ αυτό στο El Cap.
Ουαου και ο Alex εξαφανίστηκε.
Oκ, οπότε μπαίνει στη Hollow Flake στις 6:49.
Μόλις έκανε την καταρρίχηση προς τη Hollow Flake και είναι στη Hollow Flake τώρα.
Και μετά το θέμα με τη Free Rider είναι πως από τη βάση της Hollow Flake
είναι ένα σύστημα σχισμών μέχρι πάνω το οποίο είναι κάπου 600 μέτρα;
Είναι η πιο μεγαλοπρεπής σχισμή στον πλανήτη Γη.
Doug, εδώ Jimmy.
Ξέρεις αν έχουν μεταδώσει αν έχει φτάσει στη Monster;
Ναι, εκεί είναι τώρα.
Σχεδόν το έκανε
Εκεί, ανεβαίνει πάνω όντως.
Τώρα τον βλέπουμε περίπου στο ίδιο ύψος με τον πύργο.
Όμως παιδιά είστε σε θέση ετοιμότητας όλοι;
Ναι, ο Sam και εγώ είμαστε στη βάση του κυρίως τοίχου.
Μαντεύω πως είναι κάπου 15 λεπτά από τη Boulder Problem.
Μόλις έκανε την κίνηση καράτε.
Το έχει.
Ωωω, ναι.
Αυτό είναι πολύ ριψοκίνδυνο.
- Ωω, Θέε μου. - Το έκανε. Χριστέ μου.
Μόλις έστειλε το Boulder Problem.
Πρέπει να είναι τόσο ανακουφισμένος.
Θέλω να πω το να έχει πίσω του τις πλακανίδες και το Boulder Problem είναι σημαντικό.
- Και εδώ είναι η Enduro ε; - Αμέ, αυτή είναι η Enduro.
Δεν μπορώ να πιστέψω παιδιά πως όντως θα κοιτάτε.
Oο, δεν θέλω, δεν, δεν, δεν, δεν, όχι, όχι.
Ωω, Θέε μου.
Ναι, είναι κάπως εκτεθημένο ακριβώς εκεί.
Ωω, Θέε μου, είναι τόσο εκτεθημένο.
Αυτή η κίνηση arete όπως προσπέρασε πρέπει να είναι,
θέλω να πω είναι μια από τις πιο εκτεθειμένες κινήσεις
στο El Cap.
Αν πατήσεις εκτός όλα καταρρέουν.
Ναι, φιλαράκι.
Ο Alex έχει την καλύτερη μέρα της ζωής του.
Δεν ξέρω. Όχι εγώ.
Το έκανα, ναι, όχι, αυτό είναι, δεν πρέπει, δεν πρέπει να το ξανακάνω.
Ιει, όχι.
Τελείωσε τώρα.
Ωω Θέε μου, έγινε!
Ωω Θέε.
Ωω Θέε, ουάου.
Ωω Θέε μου, δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μόλις είδα.
Ωω Θέε.
Ωραία που σε ξαναβλέπω πάλι.
Ουαου!
Τόσο ευχαριστημένος.
Ήταν τόσο καλό, τόσο γαμάτο.
Σαν ένα τεράστιο βάρος να έχει φύγει από του ώμους μου, επίσης.
Πρέπει να το παραδεχτώ, θέλω να πω.
Τόσο ευχαριστημένος, τι ταξίδι.
Ναι, δεν μπορώ να πιστέψω πως μετά από οχτώ χρόνια που το ονειρευόμουν,
ωω η San-san με καλεί.
Γειααααα
Ναι, τόσο ευχαριστημένος.
Oo, είσαι τόσο ευχαριστημένος, για να το θέσω απλά.
Δεν έχω χαμογελάσει ποτέ τόσο πολύ. Μην το σχολιάσεις.
Θέλω να το δω. Τι είναι αυτό;
Ξέρεις, σου είπα ήθελα να δω αυτό το χαμόγελο.
Ναι, το ξέρω.
Δεν έχω κλάψει ποτέ τόσο πολύ και δεν το είχα προβλέψει.
Ο τρόπος που μιλάς τώρα, είμαι απλά "Blah."
Ναι,όχι είμαι, είμαι κάπως στο χείλος του να κλάψω
εδώ και εγώ, είμαι, νιώθω ακρετή συγκίνηση.
Ναι, όχι, μην κλάψεις San-san θα με κάνεις και εμένα να κλάψω.
Όμως η Claire λέει να κλάψεις.
Νομίζω πως η ταινία θα ήταν καλύτερη αν έβαζα τα κλάματα, όμως
πραγματικά δεν θέλω.
Όμως, εντάξει κάπως θέλω, όμως.
Είμαι τόσο χαρούμενη.
Ωωω, Θέε.
Είμαι τόσο χαρούμενη.
Ναι.
Είμαι τόσο χαρούμενη.
Καλώς, οκ.
Θα σε δω, θα σε δω σε έξι ώρες ή κάτι τέτοιο.
Και εγώ θα σε δω σύντομα.
Ναι, οκ, σ' αγαπάω.
Σε ευχαριστώ τόσο πολύ, σε εκτιμώ.
Και εγώ σε αγαπάω.
Είσαι, είσαι ο καλύτερος.
Και εγώ σε εκτιμώ και είμαι πραγματικά περήφανη για σένα.
Ναιιι...
Δεν ξέρω.
Δεν, δεν νομίζω πω το βουνό ήταν τόσο τρομακτικό σήμερα το πρωί.
Είναι αστείο γιατί μοιάζει να είναι ίδιο και η ανάβαση ήταν η ίδια,
όλα τα ένιωθα σχεδόν τα ίδια, εκτός του ότι δεν είχα
πολύ μεγάλο σακίδιο.
Είχα, ξέχασα το σχοινί και τα υλικά μου.
Ένιωθα τόσο καλά.
Θέλω να πω για αυτό είμαι τόσο χαρούμενος πως η εμπειρία ήταν όπως ήλπιζα.
Δεν συμβιβάστηκα σε κανένα τομέα που να ήταν πολύ σημαντικός για μένα.
Ναι, ήταν καλό.
Εντάξει.
Οπότε ποιο είναι το επόμενο βήμα, τι θα κάνεις Alex;
Μάλλον θα κάνω λίγες ασκήσεις στη σανίδα εξάσκησης δαχτύλων.
Θα κάνεις ασκήσεις;
Ένας φυσιολογικός άνθρωπος θα έπαιρνε ρεπό το απόγευμα.
Ευχαριστώ και πάλι που ήρθατε και σκαρφαλώσατε μαζί μου.
Είμαι πολύ περήφανος για σένα.
Καλή δουλειά που δεν έπεσες για να βρεις το θάνατό σου.
Πραγματικά χαίρομαι που τελείωσε.
Οο, Θεούλη μου, είσαι εδώ, οο, Θεέ μου!
Οο, θεούλη μου, είμαι τόσο χαρούμενη για σένα, το έκανες και τελείωσες.
Ξέρεις κάποιοι άνθρωποι που ήρθαν πριν από σένα,
δεν τα παράτησαν ενώ ήταν πρώτοι.
Αυτό μπορεί να είναι καλό.
Ίσως δεν χρειάζεται να στοχεύω στην πρωτιά.
Σωστά, αυτή τη στιγμή είναι ένα παιδί το οποίο μόλις διάβασε πως το El Cap έγινε solο και είναι.
"Τι είναι μεγαλύτερο από αυτό;"
Κάπως "Τι είναι πιο κουλ;"
Και θέλω να πω κάποιος θα σκεφτεί κάτι και θα είναι πιο κουλ.
Όμως δεν ξέρω αν θα είμαι εγώ. Ίσως, δεν ξέρω.
Κοίτα τι ξεπέρασες για να φτάσεις εδώ.
Κοίτα την απόσταση που έχεις διανύσει.
d Τις αμφιβολίες που καταπίεσες, τον φόβο που έπνιξες
Όταν έλεγαν πω δεν μπορεί να γίνει
Και το μυαλό σου και η καρδιά σου, στα χέρια σου και στο μυαλό σου.
Στην καρδιά σου, στα χέρια σου
Και το μυαλό σου και η καρδιά σου, στα χέρια σου
Η βαρύτητα είναι ένα εύθραυστο πράγμα
Όλα τα λόγια που άφησες ανείπωτα
Όλα τα όνειρα μέσα στο σκοτάδι
Τώρα μπορείς πλέον να τα δεις, σε συναντάνε στον προορισμό σου
Τώρα που τα κατάφερες μέχρι εδώ.
Και το μυαλό σου και η καρδιά σου, στα χέρια σου και στο μυαλό σου.
Και η καρδιά σου, στα χέρια σου και στο μυαλό σου.
Η βαρύτητα είναι ένα εύθραυστο πράγμα
Δεν σε καθορίζει.
Η βαρύτητα θα σου πει ψέματα, θα σου πει ψέματα
Πες τους ποτέ να μην εγκαταλείψουν
Είναι μια όμορφη κοιλάδα από κάτω
Όταν κρατιέσαι τόσο γερά στο όνειρο
Η βαρύτητα είναι ένα εύθραυστο πράγμα