Sojourner, słyszycie?
6 MIESIĘCY PO STARCIE
Kosmos-1, słyszymy was.
Wchodzimy na orbitę Tytana.
Ale mamy poważny problem.
Mamy kłopoty.
Spokojnie. Co się dzieje?
Za mało zwalniamy.
Lecimy za szybko, by wejść na orbitę.
Okej... Nie wiem. Może wyłączcie pętlę chłodniczą?
Przeciążycie silnik.
Przepali się, ale będziecie bezpieczni.
Mamy za mało czasu.
Mamy sekwencję wejścia na orbitę.
- Musimy zwolnić. - Co się dzieje?
Problem w Kosmosie-1.
PLANOWANE LĄDOWANIE
Próbują manewru hamowania, by wejść na orbitę...
Brzmi, jakby byli pod zbyt niskim kątem.
Silniki pracują dobrze, ale nie wiem.
- To nie ma sensu. - Za mało hamujemy.
Ich trajektoria była idealna.
- Mamy dość paliwa? - Oby.
- Prawie... - Mamy tę samą trajektorię.
...nie mamy paliwa.
- Czekaj, Kosmos-1. - Przyjęłam.
- Jezu. - Czekam.
Jeśli nie zwolnią,
nie wejdą w atmosferę Tytana.
I wciągnie ich grawitacja Saturna.
Zabije ich samo promieniowanie.
Kosmos-1, Sojourner. Słyszycie?
Powinni zwalniać.
Może mogą wlecieć głębiej w atmosferę Tytana.
Opór ich spowolni.
Kosmos-1, Sojourner.
Zanurkujcie nosem do góry.
Siła oporu będzie większa.
LINIA OTWARTA
- Przyjęłam. Spróbuję. - Przyjąłem. Czekam.
No dalej.
Kosmos?
Nie udało się.
I nie mamy już paliwa.
Możecie...
Możecie użyć silników manewrowych, by wejść na orbitę Saturna?
Nie, Sojourner.
Minęliśmy Tytana.
Wciąga nas grawitacja Saturna.
Przekażecie naszym kolegom, że próbowaliśmy?
I że bardzo kochamy nasze rodziny.
Oczywiście. Powiemy im, Kosmos-1.
Obiecuję.
Zostaniemy z wami w kontakcie.
Do końca.
Jesteśmy z wami.
Kosmos?
Słyszycie?
Kosmos-1, słyszycie nas?
Kosmos-1?
SYRENY TYTANA
Nie wiem, jak mój tata go znosił.
Wiesz,
nie mówię, że jest dupkiem, ale jest.
Tak.
Poprosiłam tylko o trochę wódki,
a spojrzał na mnie, jakbym klęła w kościele.
„Pogadaj z ojcem, jeśli nie podobają ci się racje”.
Ziemia do Alexa?
Halo?
- Przepraszam. - W porządku?
Tak. Przepraszam, ja...
Cały czas myślę o statku Kuragina.
Hej.
Nic jej nie będzie. Twojej mamie nic nie będzie.
Ma dwie planety naukowców,
którzy próbują rozgryźć lądowanie na Tytanie.
Tak.
Masz rację.
O Boże, a ta pani Rosales?
Zatłukłaby Saturna na śmierć, gdyby czegoś próbował.
Jest impresjonistyczny jak Antonioni.
Pokażę ci, jak skończę, ale masz być szczery.
Dzień dobry.
Cześć, Lee.
Mniej gadania,
więcej pracowania.
- Tak jest. - Robi się.
On mnie chyba nienawidzi.
Tylko to tłumaczy, czemu mnie dręczy.
Zgadnijcie, kto pracuje przy nawozach co wieczór w tym tygodniu?
- Żartujesz. - My dwoje.
Poważnie. Ale lipa.
Co? Co to było?
Nic. Tylko ty nigdy nie pracujesz przy nawozach.
Jak to jest, że on siedzi przy kompie,
a my dosłownie przerzucamy gówno?
Moje ręce...
są zbyt delikatne, by je plamić obornikiem jak wasze.
Tak.
Twój prezent robi się coraz mniejszy.
Hej. Zachowaj spokój.
Powiedziała mi, jaki prezent dostaniesz w ten wielki dzień.
Ciesz się, że dostaniesz cokolwiek,
bo nie mam czasu przez tę dodatkową robotę.
Chętnie pomogę ci w pracy.
- Gdy skończę. - Tak?
- Nie wątpię. - Z chęcią.
Uwielbiasz zapach nawozu.
- Uwielbiam. - Tak, wiem.
- Uwielbiam go. - Tak?
Uwielbiam ten zapach na tobie.
- Tak? Dziękuję. - Tak.
Nie chcę tego oglądać. Ohyda.
Z drogi.
M-6 podejrzewa, że przekazujemy wam zapasy.
A ISN nie może ryzykować wybuchu wojny.
Nakazano mi zaprzestać pomocy.
Z przykrością przekazuję tę wiadomość.
Wasza odwaga przez ostatnich sześć miesięcy była inspirująca.
ISN i rząd Chin żywi
same pozytywne uczucia wobec was,
waszych ludzi i szlachetnej walki, której się podjęliście.
Tchórze.
Skoro ISN odcina nam dostawy,
nasza sytuacja jest bardzo trudna.
Uzupełnialiśmy zapasy ISN zapasami żywności ze stacji Kuzniecow.
Liczymy na zbiory z kopuły rolniczej, ale te plony...
- Zbierzemy za kilka miesięcy. - Chryste.
Ile mamy w tej chwili?
Coś wymyślimy, Fumiko.
Im też nie jest łatwo. To kwestia, kto się pierwszy ugnie.
Mamy jeszcze racje awaryjne...
Tych racji też już nie mamy.
Przy tym, co się działo.
Bzdura. To sabotaż.
Dzięcioły chcą nas osłabić.
Tak, były szeryf Palmer jest nieuchwytny.
Ukryte tunele, które znaleźliśmy miesiąc temu...
Które, nikomu nie mówiąc, wybudował Dev Ayesa?
Tak.
A teraz oni się z nim ukrywają
i nic nie możemy z tym zrobić.
Nie wierzę, że Dev im pomaga.
A ja wierzę.
Jest tu dla własnego interesu.
Oni nie przestaną, więc musimy być czujniejsi.
Lee,
jak długo wytrzymamy z jedzeniem, które mamy?
Z racjami, które mamy i z tym, co możemy zdobyć, dwa miesiące.
To tyle? Dwa miesiące?
Możemy jeszcze zmniejszyć racje.
Ludzki organizm może przeżyć zadziwiająco długo na minimalnej ilości jedzenia.
Udowodniliśmy to, gdy przybyliśmy tu 20 lat temu.
Nie jestem pewna, czy nasi ludzie są chętni
na takie poświęcenie.
DOSYĆ! CHCEMY WRACAĆ DO DOMU!
„My, bezsilni i pozbawieni głosu mieszkańcy Szczęśliwej doliny,
żądamy umożliwienia powrotu na Ziemię
najbliższym dostępnym transportem”.
Chciałam wam to pokazać.
Dwieście osób podpisało petycję z prośbą o odesłanie na Ziemię.
Dobrze. Niech się stąd wynoszą.
Nie powinni być tego częścią.
Więcej jedzenia dla nas.
I pozbędziemy się ludzi, którym nie możemy ufać.
To możliwe?
Odesłać na Ziemię tych, którzy chcą wracać?
Mniej gęb do wykarmienia.
Mniejsza presja na dostawy jedzenia.
Nie mówiąc o tym, że jeśli zmuszamy ich, by zostali,
to wygląda to tak, jakbyśmy ich więzili.
- To niedorzeczne. - Spójrz. Tak się czują.
Tu nie chodzi o uczucia.
Nikt nie jest więziony.
W zasadzie to gubernator, ludzie z Kuragina...
- To jest... - ...i ich świta...
Jak możesz to porównywać?
...są w tej chwili więzieni.
Dobrze!
Możemy odesłać tych ludzi na Ziemię?
Mamy statek?
To pytanie do centrum kontroli, czyli do Aleidy Rosales.
Niestety.
Świetnie. Więc...
kto z nią porozmawia?
Czemu to zawsze ja?
Tylko ciebie nie nienawidzi.
MCGANN: GORZKA PRAWDA
KRYZYS NA MARSIE: DZIEŃ 154!
Kryzys na Marsie trwa już szósty miesiąc
i obie strony są nieprzejednane.
KONTROLOWANE PRZEZ SCM TERYTORIUM M-6
M-6 zachowuje kontrolę tylko nad małą częścią bazy,
a prezydent Bragg nadal twierdzi, że nie negocjuje z terrorystami.
Dramatyczny impas z powodu planów M-6 wprowadzania automatyzacji na Marsie trwa
bez nadziei na koniec.
Dostawy irydu na Ziemię zostały wstrzymane,
a także wszelkie dostawy zapasów do Szczęśliwej doliny, powodując...
LIDER SCM NIE CHCE AUTOMATYZACJI
Rada SCM, czyli Synów i córek Marsa,
która przemawia w imieniu radykałów, którzy przejęli kontrolę nad bazą,
wydała kolejne oświadczenie.
Nadal kontrolujemy Szczęśliwą dolinę, włącznie z centrum kontroli lotów,
a także portem Phoenix
oraz wszelkimi operacjami wydobywczymi w stacji Kuzniecow.
Nie zamierzają ustąpić
i grożą ogłoszeniem niepodległości Marsa,
jeśli ich „uzasadnione i sprawiedliwe żądania” nie zostaną spełnione.
Choć większość sprzeciwia się działaniom radykałów,
wybuchły protesty popierające Marsa w USA, ZSRR i Europie.
Sowiecki prezydent Fiodor Korżenko uznał je za niewspierające.
M-6 POTĘPIA PROTESTY
Gubernator Marsa, Lenja Poliwanow, poplecznik Korżenki,
jest przetrzymywany jako zakładnik od początku kryzysu.
W USA prezydent Bragg nie zmienia swojego stanowiska
dotyczącego Synów i córek Marsa.
Jego rząd dopilnował, by M-6 utrzymywało embargo wobec czerwonej planety,
wstrzymując dostawy niezbędnych zasobów, od których w przeszłości
zależało przetrwanie kolonii.
Czas na ćwiczenia. Chodźmy.
Impas utrudnił także odpowiedź
na tragiczną porażkę misji na Tytana załogi statku Kosmos-1,
którą zorganizowała prywatna, sowiecka firma.
Korżenko wydał oświadczenie, cytuję: „Straciliśmy pięciu bohaterów”.
SKUTKI TRAGEDII STATKU KOSMOS-1
Później ocenimy wpływ...
Musimy pomówić.
Dostałam informacje z Ziemi.
Jak ci się to udało?
Dają więźniom solniczki i pieprzniczki...
Nie wiedzą, jak zarządzać więzieniem.
Co to za informacje?
Obawiam się, że niedobre.
Korżenko wciąż obwinia cię o swoje własne porażki.
W partii widzą cię jako nieudacznika,
bo nie obroniłeś interesów narodu.
Byłem wobec niego lojalny. I tak mnie teraz traktuje.
Nie powiedziałam najgorszego.
Grożą twojej żonie.
To niedopuszczalne.
Hej! Ruchy.
Jej prośby o to, by cię wypuszczono,
rozwścieczyły prezydenta.
Publicznie cię potępi.
Nie ma wyboru.
Dobra, wracajcie do modułów.
Dalej. Ruszać się.
Materiały medyczne.
SPM
Muszę się z nim zobaczyć.
Kiepski moment.
Powiedz, że to pilne.
Zrobiliśmy nalot.
Prawie pozbawiliśmy ich środków medycznych.
Wciąż jest problem z jedzeniem. Mają go jeszcze dość, by przetrwać.
Wiem.
Od miesięcy robimy te naloty,
a oni się nie ugięli.
Długo tak nie pociągniemy.
Coś się musi zmienić.
Wierz lub nie, ale zgadzam się z tobą.
I mam pomysł, jak to zrobić.
Nie trzymaj mnie w napięciu.
Jest ryzykowny.
Ale nie mamy wyboru.
Przyszłość tej bazy, tej planety
i wszystkich tutaj od tego zależy.
Co dokładnie masz na myśli?
Doszliśmy do wniosku, że katastrofa statku Kosmos-1
była wynikiem nadmiernego pośpiechu, by wylądować.
Ich trajektoria była poprawna,
ale wyliczenia gęstości atmosfery Tytana się nie zgadzały.
Wszystko działo się za szybko,
nikt nie zauważył, że zmniejszyła się gęstość atmosfery,
bo Tytan właśnie wyszedł z cienia Saturna.
Dlatego kąt był zbyt niski.
Przesyłamy wam nowe wyliczenia,
ale nie jesteśmy do końca pewni oszacowań gęstości.
Spójrz na analizę ryzyka
i daj znać, co myślisz.
Mało brakowało.
Przez chwilę myślałam, że powie,
że z naszej wyprawy nici.
Stu, przelicz, czy możemy okrążyć Saturna
- i wrócić na Marsa. - Czekaj, co?
Chcesz przerwać misję?
Kuragin pośpieszył się z misją, nim byli gotowi.
I wiesz co? Tak samo jest z nami.
Ta cała misja była przygotowywana gorączkowo.
Wszyscy przekonywali siebie,
że nie widzą problemów, które widzą,
bo wszyscy chcą lecieć, a nikt nie chce powiedzieć „stop”.
Więc ja mówię stop.
Coś ci powiem. NASA nie przegrała Księżyca z Rosjanami,
bo działała w pośpiechu.
Przegrała, bo nie miała jaj.
Gdy w Apollo 10 nadeszła chwila, by złamać zasady
i zadziałać odważnie,
niebezpiecznie,
mój tata stchórzył.
I wiesz co?
Do śmierci żałował tej decyzji.
Więc zastanówmy się nad tym chwilę, nim podejmiemy decyzję.
My nie podejmujemy decyzji.
Ja to robię.
Wszyscy wiedzieli, że gdy twój tata dowodził misją,
nie pytał innych, zanim wydał rozkaz.
Ja tu dowodzę. Nie ty.
I postanowiłem przerwać misję.
To koniec.
Zrób wyliczenia i poinformuję Marsa, że wracamy do domu.
Uznałem, że najlepiej będzie przerwać misję
i wrócić na Marsa, opierając się na trajektorii wspomaganej grawitacją.
Zrobiliśmy, co w naszej mocy i bądźmy dumni, jak daleko zaszliśmy.
Bez odbioru.
Okej. Słyszeliście.
Sprowadźmy ich do domu.
Wracają?
Wielka szkoda.
Wielu ludzi tutaj czekało na to lądowanie.
Tak, ja też.
Przyszedłem prosić o przysługę.
Możemy...
Już mi się to nie podoba.
Tylko pytam. Nie mówię, że postanowiliśmy.
To miłe.
Nie zdecydowaliście, czy dowodzicie operacjami lotniczymi.
Jeszcze.
Tak, daj znać, gdy zechcecie przejąć CKOM,
kierować ruchem powietrznym nad powierzchnią,
zarządzać konserwacją w stacji Kuzniecow,
nadzorować satelity komunikacyjne i pogodowe oraz...
O czym zapominam?
Tak.
Prowadzić operacje misji Tytana.
Która jest 1,2 miliarda kilometrów stąd
i leci w stronę Saturna z prędkością 40 000 km/h.
Aleido, daj spokój.
Powiedz tylko „To możliwe” albo „Nie ma mowy”.
Bo loty to łatwizna, co?
Tak lub nie.
Aleido, proszę.
Teraz gdy Sojourner...
wraca, może uda się uruchomić transport.
Ale tylko wtedy, gdy drugi statek zakończy konserwację.
- Okej? - Dziękuję.
Niczego nie obiecuję.
Ale zrobię, co mogę.
Widziałaś plakaty, że chcą wracać.
Trudno je przegapić.
Powiesili mi taki na drzwiach.
Nieoficjalnie, co o tym myślisz?
Myślę, że przewrót wszystkich zaskoczył.
Tym to było, Miles.
- Ale... - Zaakceptuj to.
Ludzie tutaj ci ufają.
Więc przez kilka miesięcy miałeś poparcie prawie całej bazy.
Ludzie ci kibicowali, wspierali cię.
Jak walczycie z tyranią automatyzacji dla niepodległego Marsa.
Ale teraz?
Po sześciu miesiącach?
Żywność jest racjonowana, system pieniężny się rozpada,
problemy z konserwacją narastają.
Dopadła was rzeczywistość.
Dowiecie się, kto jest prawdziwym przyjacielem.
Tak.
A odpowiedź na kolejne pytanie brzmi:
nie, ja nim nie jestem, Miles.
Ale nie jestem też wrogiem?
Jestem tylko głupkiem ze słuchawkami.
- Okej. - Okej.
Powiedziałabym, żebyś tu wracał, ale nie rób tego.
Dzień dobry.
Nazywam się Natalia Poliwanowa
i dziś mówię do was...
narodzie sowiecki.
Uważam, że to ważne, by ludzie znali prawdę.
Mój mąż,
gubernator Leonid Poliwanow,
jest winny wszystkiemu, co stało się na Marsie.
Widziałam, jak...
ignorował problemy,
aż było za późno.
JA
JA K
JA KOCH
JA KOCHA
Ci gnoje...
Wszystko, co zrobiłem dla nich, dla niego,
a on stawia moją Taszę przed światem
i zmusza ją, by mówiła takie podłe rzeczy.
Masz rację, to okropne.
Ale nawet będąc pod taką presją, wysłała mi...
Proszę, ludzie, których znasz w wywiadzie,
czy oni mogą jej jakoś pomóc?
Nie. Jest obserwowana, więc tylko pogorszyłoby to sprawę.
Ale masz rację, trzeba coś zrobić w sprawie Korżenki.
Zachowuje się jak zagoniony w kąt pies, gotowy na wszystko.
Zniszczy ten kraj, byle tylko ratować skórę.
Co można zrobić?
Nigdy nie miał słabszej pozycji w partii.
Gospodarka jest na skraju załamania,
a możliwość, że Mars uzyska niepodległość za jego prezydentury
budzi obawy, że to może wywołać ruchy niepodległościowe
w częściach imperium sowieckiego. Czemu próbuje zrzucić na ciebie winę?
Bo wie, że ludzie będą winić jego.
Niektórzy ludzie w partii, jak Bolkonski, mają dość jego pseudostalinizmu.
Chcą kogoś młodszego, ze świeższymi poglądami.
Kogoś, kto wprowadzi naród w XXI wiek...
kogoś takiego jak ty.
Oszalałaś? Jestem więźniem na innej planecie.
Ludzie widzą, co poświęciłeś dla kraju.
Wierzą w ciebie.
Towarzyszko Morozowa, przez odosobnienie zupełnie straciłaś rozum.
Przeżyłam o wiele gorsze rzeczy.
Korżenko zachowa władzę przez miesiąc,
nim oligarchowie odwrócą się od niego.
To kwestia czasu.
Mój kontakt zorganizował rutynową konserwację
systemu bezpieczeństwa tuż przed waszym przybyciem.
Powinniście dać radę wejść i wyjść,
a Boyd lub ktokolwiek inny was nie zauważą.
- Cóż, to... - Co?
Ryzykowne?
- Właśnie. - Tak.
Oto nasza pozycja w grze.
Zostaliśmy w tyle, a czas ucieka.
Musimy coś zmienić
albo oni zniszczą jakąkolwiek nadzieję na jutro.
Ci ludzie są przekonani, że postępują właściwie.
I są potwornie uparci.
Są gotowi poświęcić życie za coś skrajnie głupiego.
Tak.
Muszą dostrzec rzeczywistość.
Nie ma opcji, żeby wygrali.
Daj znać, gdy będziesz gotowy.
- Tak? - Śpisz?
Nie, skąd. Czemu miałbym spać?
Jest tylko trzecia nad ranem.
Wiesz, jaki jest dziś dzień?
To twoje urodziny, Aleksie Baldwinie.
- Zgadza się. Tak. - Sto lat.
Gotów na swój prezent?
Teraz?
A masz inne plany?
Nie.
To spotkajmy się w kopule.
Nie jest zamknięta?
Po prostu przyjdź.
Tak. Okej.
MIĘTÓWKI
Nie. Tak, ty...
Okej.
KOD DOSTĘPU TO DATA CZYICHŚ URODZIN.
ROZWIKŁASZ TO?
DRZWI ZABLOKOWANE
DRZWI ODBLOKOWANE
- Cześć. - Cześć.
- Wszystkiego najlepszego. - Dzięki.
Jak na razie podoba ci się twój prezent?
Uważam...
że jest piękny.
Zaraz wrócę.
- Okej. - Okej?
- Okej.
Okej. W porządku.
- Nie powinnam tam iść. - Halo?
Gulsora, Auggie.
Ja... Co wy tu...
Co wy tu robicie? Nie wiedziałem, że tu będziecie.
Okej. Spoko.
- To twoje urodziny. - Co?
Co?
Boże. Jest ich więcej.
Hej!
Co?
Chyba nie myślałeś, że cały czas przerzucamy obornik,
- co? - Tak, ale to... To nie...
- Nie tego się spodziewałem. - ...jeszcze raz
Jedna osoba nie żyje.
Siedem jest rannych.
Dwie w stanie krytycznym.
Sześć kopuł zostało zniszczonych.
Pod jedną z nich znajdowało się pięć magazynów racji żywnościowych...
KOPUŁY ROLNICZE
...które zostały zniszczone, gdy kopuła się rozpadła.
Kiedy...
Kiedy możemy oszacować wpływ utraty tych kopuł
i racji na zaopatrzenie w żywność?
Gdy odejmiemy utracone racje
z przewidywanych zbiorów z kopuł
zostaną nam...
dwa tygodnie.
Dwa tygodnie.
Jak oni to, kurwa, zrobili?
Zwiększyliśmy ochronę.
Ktoś użył hasła administratora, by wyłączyć system bezpieczeństwa.
Kto ma hasło administratora do systemu?
Sporo osób, ale wiemy, kto za tym stał.
Miarka się przebrała. Musimy dopaść zdrajcę.
Wezmę broń.
Wtargniemy tam i załatwimy sprawę raz na zawsze.
Uważasz, że pójście na wojnę z Devem i Palmerem rozwiąże problem?
Nie mogą tak z nami pogrywać.
Nie. Dość rozlewu krwi.
To nie koniec.
Od ataku na kopuły,
rośnie liczba chętnych do powrotu na Ziemię.
- I to szybko. - Jezu.
Ludzi nie cieszy wizja głodu.
Ja się wpisałam.
Skoro Sojourner jednak wraca...
Mam dzieci.
Nie mogę...
Dłużej już nie mogę.
Przykro mi.
Może czas spojrzeć prawdzie w oczy.
Przedstawiliśmy nasze stanowisko.
Nie ma mowy.
Nie po tym, co przeszliśmy.
Nie możemy przestać.
A potem co, Miles?
Nie mamy innego wyjścia.
Zrobiliśmy dokładnie to, co nam kazałeś.
Była trzecia w nocy.
Drzwi były zablokowane.
Wszystko przemyślałem.
Niewłaściwy czas i miejsce.
Zakradli się.
Mieli jakiś inny kod dostępu.
Durne dzieciaki.
Był tam Alex?
Nie wiem. Przykro mi.
Ale...
była tam młoda kobieta.
Nie przeżyła.
Słyszałam, co się stało.
Przykro mi.
Wiem, że byliście blisko.
Chciałabym ci oszczędzić takich doświadczeń.
Ale musisz być silny, skarbie.
Niedługo wracam do domu.
Kocham cię.
Zawsze.
TUTAJ ZIEMIANIE STANĘLI NA KSIĘŻYCU
PRZYBYLIŚMY W POKOJU DLA CAŁEJ LUDZKOŚCI
Zaczynamy. Zgoda na powrót do domu.
Napęd?
Silnik plazmowy gotowy.
Moc generatora RF znamionowa.
Helikon i ICH gotowe. Zgoda!
- Systemy środowiskowe? - Takie same...
ŁADOWANIE SEKWENCJI
...jak od pięciu miesięcy. Zgoda!
- Naprowadzanie? - Potwierdzone.
Radar w porządku. Zgoda!
Dynamika lotu?
Sekwencja załadowana. Gotowi do lotu!
SEKWENCJA ZAINSTALOWANA
Pilotko?
Ręczne, zapasowe systemy lotu są poprawne. Zgoda!
Dobra. Mamy zgodę. Kelly, Stu, statek jest wasz.
- Zabierzcie nas na Marsa. - Wyzerowuję sterowanie.
Autosekwencja gotowa.
Parametry dobre. Kontynuuj.
Wtryskiwacze gotowe. Inicjuję sekwencję.
Za sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden, start.
Brak zapłonu.
Czemu? Co się stało?
Sprawdzam poziom mocy ICH.
Autosekwencja jest aktywna, ale z jakiegoś powodu opóźniona.
Nie mamy na to czasu.
Nasze okno zamyka się za 20 sekund.
Odliczanie wciąż trwa.
Wtryskiwacze nie działają.
Status znamionowy.
Brak zasilania paliwem.
Systemy RF działają.
Szlag.
- Przegapiliśmy okno. - Szlag.
Możemy odpalić silniki ręcznie?
- Nie z tym paliwem. - Musimy coś zrobić. Może...
Co to było?
Silniki odpaliły.
- Wystartowaliśmy. - Co?
- Jak? - To nie ma sensu.
Elena, sprawdź silniki.
Wszystko na zielono.
Przerwij start. Wyłącz zasilanie.
To może zgasić komorę.
- Może znowu nie odpalić. - Dokąd lecimy?
Mamy przejebane.
Jak bardzo?
Lecimy na Tytana.
To niemożliwe. Sam załadowałem sekwencję powrotu na Marsa.
Może wystąpił jakiś błąd.
Komputer wykonał nieprawidłowy start.
- Co? - Tak,
to dane od pani Rosales.
Nie, to niemożliwe. Załadowałem poprawne...
Silnik się wyłączył.
Lecimy na Tytana.
Może jest...
Czy jest sposób, by wykorzystać Tytana,
by jeszcze raz okrążyć Saturna?
Mamy za mało paliwa.
Czy mamy dość paliwa, by wykonać plan lądowania?
Tak. Ledwo.
To lądujmy.
Nie. To niemożliwe. Wracamy do domu.
Za późno, Walt. Nie mamy wyboru.
Ona ma rację.
Jedynym sposobem na zdobycie paliwa
jest wylądowanie na Tytanie i wytworzenie go.
Rośnie temperatura kadłuba.
Spowalnia nas atmosfera Tytana.
Lepiej zacznijmy hamować i weźmy się do roboty.
Walt?
Przełączam sterowanie ręczne na moje stanowisko.
- Statek jest twój. - Nie pozwoliłem na to.
Ląduję. Stu, załaduj sekwencję hamowania, by wejść na orbitę,
ale nie włączaj autopilota.
Włączam funkcje silnika z zewnętrznym zbiornikiem paliwa.
Wchodzę na wysokość do hamowania.
Nie zezwalam na to.
To zbyt niebezpieczne. Stu, przejmij kontrolę!
Nie, szefie. Ona ma rację. Musimy lądować.
Elena, pilnuj temperatury.
Zgłaszaj co sto kelwinów.
Włącz nawigację i informuj mnie o miejscu do lądowania.
Robi się.
Obyś wiedziała, co robisz.
- Jak się masz? - Świetnie.
Zawsze chciałem wiedzieć, jak to jest ponieść porażkę
na oczach całego świata.
- Miles... - Nie, spoko.
Powinnaś spróbować.
Pamiętasz, co mi powiedziałeś po narodzinach Sarah?
Miała jeden dzień i nie wiedzieli, co jej jest.
Że to w porządku się bać.
Może skorzystaj ze swojej własnej rady.
Miles, chodź do centrum kontroli. Chodzi o Sojournera.
Chodź.
Nie podoba mi się to.
Temperatura osłony wynosi 2800 kelwinów.
Pamiętaj, że zaczyna się topić przy 33.
Musimy zwolnić do poniżej 2,6 km/s albo wyskoczymy.
Zwalniamy z prędkością 21 m/s2.
Kelly?
Kelly, dasz radę czy nie?
Nie będę odpowiadać na bezsensowne pytania.
Mamy za niski kąt.
Chwila. Ustawię nas bardziej stromo.
Opór nas jeszcze spowolni.
Okej.
Okej, spokojnie.
Tak jak podczas nocnych lądowań w Connie.
Co się dzieje?
Sojourner...
Będą lądować.
Próbują wejść w atmosferę Tytana.
Jeśli nie zwolnią, wypadną z niej tak jak Kosmos-1.
Ale jeśli roztopi im się osłona, to też będzie kiepski dzień.
Wszystko w ich rękach.
Mars, prędkość spada,
ale jest o siedem kilometrów na sekundę za wysoka.
Wysokość 290 kilometrów.
DAP na P-trzy-dwadzieścia.
- ADI, inercja. - Puśćmy to w bazie.
Chcesz, by wszyscy to słyszeli?
A czemu nie?
Wysokość 270. Prędkość 9,2.
Bo to się może źle skończyć.
A może dobrze. To misja Marsa. Zbudowana tutaj.
Zaplanowana tutaj. Załoga jest stąd.
Powinni wiedzieć, co się dzieje.
Wysokość 255 km.
Prędkość 9 km/s.
Tak.
Włączam kontrolę powierzchni.
Zbiorniki paliwa pod ciśnieniem.
Przełączniki krzyżowe zamknięte.
Wyższa jonizacja.
Możliwa utrata sygnału.
Zwalniamy z prędkością 31 m/s2.
Temperatura osłony 3500 kelwinów.
Przełączmy kontrolę lotu.
Przełączam za trzy, dwa, jeden.
Temperatura wciąż rośnie.
Hydraulika pod ciśnieniem.
Stała grawitacji 191,7. Prędkość 8,5 km/s.
Trudno go utrzymać.
- Ciśnienie spada. - Dźwigar 131 92%.
Radar aktywny.
O-A-T 94 kelwiny.
Pilnuj czerwonej linii.
- Za daleko! - Linia przekroczona.
Osłony termiczne zaczynają zawodzić!
Napięcie strukturalne 20% ponad normę.
Temperatura rośnie.
Temperatura osłon przekroczona.
Temperatura hydrauliki...
Utraciliśmy sygnał.
Brak sygnału.
Skanuję.
Przełączam na tryb wyszukiwania.
Masz coś?
Nic.
Wciąż brak sygnału.
BRAK SYGNAŁU
Tam. Ta częstotliwość.
Sojour... do Szczęśliwej doliny...
Weszliśmy w atmosferę Tytana.
Namierzony cel lądowania.
Trzy,
dwa,
jeden.
Napisy: Agnieszka Otawska