Dzień dobry, Garden City.
J.R. Bonner gra dla was najlepsze hity muzyki country.
A teraz czas na złoty przebój, od którego serce zabije wam szybciej.
„That's All It Took” Gram Parsons.
Dzień dobry.
Dobrze spałeś?
Tak. A ty?
Nie mogłam zmrużyć oka. Cholerne biodro.
LICEUM IM. SPIRO T. AGNEW DOM WALECZNYCH BULDOGÓW
- Dobry, Siergieju. - Dobry.
Mam brownie.
Dobrze.
Szczęściarz z ciebie.
PAN SIERGIEJ BEZUCHOW LEKCJA: PODSTAWY NAPIĘCIA
Tu mamy schemat pola elektrycznego w 3D.
Kto mi powie, czym jest napięcie?
PRACOWNIA ELEKTRYCZNA
Harry?
To różnica potencjałów między dwoma punktami pola elektrycznego.
To urocze. Patrz, co ktoś dla mnie zrobił.
- Z tej strony jest krzywo. - Co to za smak?
Masło orzechowe.
Smakuje ci?
Tak.
Bardzo smaczne.
Dzięki. Kupię ci gąbkę do polerowania głowy.
Podjęłam decyzję o ucieczce...
do Związku Radzieckiego w 1995 roku
po wielu latach niezadowolenia i rozczarowania
NASA i amerykańskim rządem.
Program kosmiczny, do którego dołączyłam w 1966 roku, zmienił się
i wyżej cenił zysk niż ludzkie życie, i angażował się w szerzenie propagandy...
Czyż to nie dziwne?
Myśleli, że zmarła w bombardowaniu lata temu.
Tym w Houston. Pamiętasz?
Milczałam przez ostatnich osiem lat...
- Tak, pamiętam. - ...by nie odciągać uwagi
od pracy, którą Roskosmos...
ZHAŃBIONA BYŁA DYREKTORKA WRACA DO NASA
Panie Bezuchow?
Jak widzicie, prąd nie zawsze jest stały.
Policja odgrodziła protestujących,
by samochód Madison mógł wjechać na kampus.
Mimo wezwań do aresztowania Madison,
kierownik NASA, Eli Hobson, wydał oświadczenie,
w którym uznał Madison za jedną z najważniejszych osób
w misji przechwycenia Złotowłosej.
RATUSZ 6,5 KM ZOO GARDEN CITY 3 KM
AUTOSTRADA
DZIEDZICTWO
Włoska.
Dzięki, że znalazłaś czas.
Tak, posłuchaj.
Czegokolwiek dotyczy ta rozmowa, doceniam, że się nie ugiąłeś.
Nie przekroczyłeś linii jak reszta.
Ale gdy przychodzisz i mówisz, że ty i Dev chcecie pogadać,
zastanawiam się, jak bardzo jesteś oddany sprawie.
Powód nie ma znaczenia. Liczy się Mars.
To nie koniec tej walki.
Ludzie przemówili i kazali nam spadać na drzewo.
Czasem kilka oświeconych jednostek może poprowadzić tłum.
Oświeconych?
Oboje się zgadzamy, że Dev jest dupkiem.
Nie da się temu zaprzeczyć.
Ale jest geniuszem.
Wysłuchaj nas.
Mogę w czymś pomóc?
Zamykam ten lokal z rozkazu dowódczyni bazy
za naruszenie statutu M-7.
Rozporządzenie 3.57, zakaz sprzedaży kontrabandy.
Rety, Palmer.
- Wszyscy się dobrze bawili. - Zabierajcie się stąd.
To przesada. Jesteś smutnym człowieczkiem,
który nadużywa władzy.
Złóż formalną, pisemną skargę do swojego przełożonego, gnido.
Jezu. Wiem, że uznali strajk za obrazę.
Ale ta cała ochrona to przesada.
To bzdura.
- Przed kim odpowiadasz? - Gdzie pójdziesz,
sprawdzają identyfikator, pytają, co robisz.
To proste. Chcą nas zastraszyć.
Mieć pod kontrolą.
Właśnie dlatego musisz go wysłuchać.
Nie wiem.
Co to ma być?
Hej! Co się dzieje?
Hej, Sam.
Rozkazy z góry. Kazali zamknąć dostęp do poziomów czwartego i piątego.
„Bezpieczeństwo załogi”.
Raczej się boją, byśmy nie znaleźli kolejnego miejsca spotkań.
Masz słuszność.
Kazali nawet zabezpieczyć windy.
Nasza szlachetna dowódczyni uczy się od partnerów
i bierze przykład z Sowietów.
Masz wątpliwości, to nakładasz kary.
Jedźcie tą.
Dzięki, Sparks.
Wysłucham, co macie do powiedzenia.
Jak zareagowała Massey?
Sceptycznie.
A ty byś tak nie zareagował?
Tak, ale ona jest w tym niezbędna.
Nikt inny się nie zgodzi, jeśli ona odmówi.
W którymś momencie musimy się dogadać...
Co, do cholery?
- Kel. - Dev!
Ćwiczyłem nową, magiczną sztuczkę.
Dobrze.
Kel, co...
Hej, co tu robicie?
Nie mów, że zapomniałeś.
Jasne, że nie.
Jadę do krateru Korolowa, by rozmieścić roboty.
Mówiłam, że mnie nie będzie trzy dni, a ty, że popilnujesz Alexa.
Tak, jasne.
Dobra, mały. Przytul mnie.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Będziesz się świetnie bawił z dziadkiem, gdy mnie nie będzie.
To są leki, to harmonogram. A to lista zasad.
Jezu, Kel.
Chleb bez skórki.
Nic dziwnego, że dzieciak boi się własnego cienia.
Serio? Teraz zamierzasz dawać mi rady dotyczące wychowania?
Nigdy wcześniej nie pilnowałeś Alexa.
Hej. Wychowałem dwójkę dzieci. W tym ciebie, pamiętasz?
- Alex jest inny. - Tak. To może powinnaś
zabrać go ze sobą.
Tam jest pełno wierteł i dynamitu.
To nie miejsce dla siedmiolatka.
A ty nie masz tu wiele do roboty.
Wrzucam cię na głęboką wodę.
Utoniesz albo popłyniesz, pamiętasz?
To była beznadziejna rada.
Ale dobra. Zróbmy to.
Dev, skontaktuję się, gdy dotrę do krateru.
Powodzenia.
Hej, mamo.
Wrócisz, prawda?
Oczywiście, że wrócę.
Trzy dni. Bawcie się dobrze.
Dobra.
Potrzebujemy niańki.
Tak.
CENTRUM KOSMICZNE MOLLY COBB
Panowie.
Proszę.
Masz obstawę, co?
Szczęściara ze mnie.
Chciałem sprawdzić, jak się masz.
Dobrze.
- Dziękuję. - To dobrze.
Niedługo będziemy zaczynać.
Pomyślałem, że zaprowadzę cię do sali konferencyjnej.
- ...kogo przywiało. - Moskiewska Margo, co?
Nuri! Mój Boże.
Dobrze cię widzieć.
Dzień dobry.
Ja...
Słyszałam, że jesteś kierowniczką projektu.
Gratuluję.
Tak.
Przepraszam, jestem spóźniona.
Jest zajęta.
Idziemy?
Jesteśmy na rozdrożu, więc nie będę owijał w bawełnę.
Ta asteroida jest zbyt ważna dla naszych krajów,
byśmy mogli sobie pozwolić na kolejne wpadki.
Od tej chwili ochrona będzie należyta.
Poprosiłem główną inżynierkę Związku Radzieckiego
ds. misji przechwycenia 2003LC, Margo Madison, by omówiła plan.
Pani Madison.
Wiem, że mamy różne poglądy, ale doceniam, że tu jesteście.
Nie byłoby mnie tu, gdyby Sam mnie nie zmusiła.
Mam szczerą nadzieję, że to nie jest jakaś pojebana gierka,
jak ta, gdy pogrzebałeś nasz strajk.
To było niefortunne i trudne dla nas wszystkich.
Ale potrzebne.
Strajk musiał się skończyć,
byśmy utrzymali harmonogram przechwycenia asteroidy.
Ale wasza czwórka pokazała, że macie zasady,
odwagę i że nie uginacie się pod presją.
Przestań kadzić i mów normalnie.
- Dawaj. - Dobra.
Poproszę was o zrobienie czegoś, czego nikt nigdy wcześniej nie zrobił.
Dla dobra Marsa, eksploracji kosmosu i dla was,
bo może w ten sposób ci gnoje na Ziemi wreszcie coś zrozumieją.
Co mamy zrobić?
Silniki Rangera mogą w niewielkim stopniu zmienić trajektorię asteroidy.
Na tyle, by sprowadzić ją
w okolice Marsa.
Gdy tam będzie, Ranger znowu odpali silniki...
...na dokładnie 20 minut.
Gdy przyjdzie pora, spowolnimy asteroidę.
Na tyle, by grawitacja Marsa zmieniła jej trajektorię
i posłała ją w kierunku Ziemi.
Chyba że silniki będą działać 25 minut, a nie 20.
Wtedy jeszcze bardziej spowolnią asteroidę,
dzięki czemu grawitacja Marsa ją przyciągnie,
zamiast zmieniać jej kierunek lotu.
I w ten sposób znajdzie się na orbicie Marsa.
ZIEMIA – MARS – SŁOŃCE
Gdzie jest jej miejsce.
A jak to ma się stać?
Szczęśliwa dolina nie ma takiej mocy obliczeniowej,
jaką dysponuje NASA lub Roskosmos.
Dlatego tutaj obliczymy potrzebną moc silników.
NASA prześle dane do Szczęśliwej doliny, a ona przekaże je...
...za pomocą bezpiecznego połączenia przy użyciu pasma S.
Ranger odbierze sygnał i potwierdzi jego autentyczność,
by mieć pewność, że pochodzi od nas.
Musimy zhakować satelitę.
Albo fizycznie przejąć kontrolę nad talerzem.
Nawet jeśli to byłoby możliwe,
Centrala musiałaby dać nam znać, kiedy Ranger odpali silniki.
Chyba że zbudujemy własną.
Własną co?
Własną centralę.
Żeby wysłać własny sygnał.
Gdy sygnał zostanie potwierdzony,
przekaże rozkaz do systemu kontroli silnika
i Ranger popchnie asteroidę w kierunku Ziemi.
By przedłużyć działanie silników,
musimy przejąć kontrolę nad dyskryminatorem fazy.
Ma rację.
Jeśli sygnał nie będzie uwierzytelniony,
system Rangera go pominie.
Czyli kluczem do tej akcji jest dyskryminator fazy.
Ranger startuje za dwa dni.
Ktoś będzie musiał podmienić dyskryminator.
Wtyka.
Albo wtyczka.
Sam, w odpowiedniej chwili podmienisz dyskryminator na nasz.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Mam podmienić kluczowy podzespół
w środku statku w otoczeniu załogi.
- Spoko. Żaden problem. - Jeśli to ma się udać,
wszyscy będziemy musieli się poświęcić.
Przecież nie wezmą mnie do załogi. Nie po strajku.
Nigdy nie mów nigdy.
Odpada.
Chwila. Przemyślmy to.
To Sam Massey. Jedna z przywódczyń strajku.
Wiem, kim ona jest.
Jeśli zdegraduję albo ukarzę twórczynię związku,
czekają mnie pozwy sądowe i PR-owy koszmar na Ziemi.
Wciąż nie uważam...
Ravi. Co ty uważasz?
Ty dowodzisz Rangerem. To twoja załoga.
Massey brała udział w misji Kronos. Może się przydać.
Jeśli przestanie się rzucać.
Dobra.
Niech zostanie.
Massey miała dobre intencje. Może to będzie gałązka oliwna.
Ale masz lecieć z nimi. Przypilnować wszystkiego.
Tak jest.
Potrzebujemy świetnego inżyniera do budowy centrali.
Rich da radę.
I elektryka, który pociągnie do niej prąd.
- Edmondson jest najlepsza. - Sparks? Zrobi to?
- Mogę spytać. - Dobra. Priorytety.
Jeśli mamy zbudować centralę,
potrzebujemy sprzętu.
Konsol, procesorów, serwerów...
NASA ma wszystkiego po korek. Każdy sprzęt ma zapas.
Ale są na Phoeniksie pod kluczem.
Musimy to tu ściągnąć niezauważenie.
Znam kogoś, kto to zrobi.
Okej, dobrze.
Robimy to?
NARODOWA AGENCJA AERONAUTYKI I PRZESTRZENI KOSMICZNEJ
Poszło nieźle.
Chyba tak.
Eli ma ciekawe poczucie humoru.
Ma dobre intencje.
Co u twojej rodziny?
Jak się ma Javier? Wciąż gra na pianinie? Ostatni raz...
Wyjaśnijmy coś sobie.
W kwestii pracy
będę cię wspierać, gdy uznam, że masz rację.
I nie zgodzę się z tobą, gdy uznam, że się mylisz.
Ale więcej nie pytaj mnie o rodzinę ani o syna.
Rozumiemy się?
Alex, dziadek przyszedł.
Hej. Jak było?
Wspaniale. Świetnie się razem bawimy.
Pomógł mi przyciąć jagody i kumkwaty.
Joanno, nie wiem, jak ci dziękować.
Alex. Chodź. Czas już iść.
- Gdzie on jest? - Tam z tyłu.
Chwilę temu tu był.
Alex.
Dobra. Ty idź tam, a ja tu.
Alex.
Alex?
Alex.
Alex!
Tu Ed Baldwin. Szukam...
Mam go!
Alex! Nie możesz tak uciekać.
Coś ty sobie myślał?
Dokąd poszedłeś?
Szukałem cię.
Co?
Szukałem cię.
Hej.
W porządku.
Już dobrze.
Hej.
Chodź.
...który ty...
Już otwieram.
- Proszę tam. - Dobrze.
Nie wiem. By zabrać te rzeczy z Phoeniksa,
nie tylko muszę dostać się do modułu transportowego,
ale ominąć nowe środki bezpieczeństwa Madam Mussolini.
Mówisz, że nie potrafisz tego zrobić, czy nie chcesz?
Mój człowiek ściągnie to z Phoeniksa. Ale rozładowanie tego tutaj
będzie problemem. Ten sprzęt jest chroniony.
Jeśli znajdzie się w doku, to go zabezpieczą i zamkną.
A tam nie mam dostępu. Nikt nie ma.
Może da się to obejść.
Ale nie wiem.
To jest niebezpieczne. To, co robię, nie jest tak ryzykowne.
Nie zostało mi tu wiele czasu.
Gdy wrócę na Ziemię, będę z rodziną i będę siedział na kupce pieniędzy.
Działasz na małą skalę. Mój były partner też taki był.
Martwił się, że stracimy to, co zbudowaliśmy.
Cały czas grał w obronie. Tak jak ty teraz.
Gdybym pozwolił mu podejmować decyzje, wciąż pracowalibyśmy w garażu.
Ale zaczynaliśmy, mając kilka tysięcy dolarów.
Teraz jestem wart miliardy.
Dlatego pytam, Miles, chcesz być milionerem czy miliarderem?
- Miliarder, co? - Musiałem go jakoś przekonać.
Idę odebrać Alexa od Joanny.
To dobry dzieciak. Bystry.
Tak.
Całkiem nieźle się dogadujecie.
Nam coś nie wychodzi.
Dogadacie się. Nie zawsze zgadzałem się z tatą.
Był inżynierem, prawda?
Tak. Uwielbiał budować.
Miał mnóstwo modeli. Ustawiał je w domu.
Też uwielbiam modele. To uspokaja.
Miał model statku Gemini na rakiecie Titan II.
To był jego ulubiony model.
Kiedy wyjeżdżał, zdejmowałem go z półki
i się nim bawiłem, gdy nie widział.
Ale pewnego dnia
go popsułem.
- Ochrzanił mnie za to. - Nie wątpię.
Ale potem wyszedł i kupił nowy model.
Kazał mi go odbudować element po elemencie,
patrząc mi przez ramię, i instruując.
Wtedy poczułem,
że jesteśmy sobie bardzo bliscy.
- To miłe. - Gdy skończyliśmy,
pierwszy raz opowiedział mi o ptakach, które latają do tyłu.
Co takiego?
Każdej zimy widuje się całe stada, które lecą na północ.
- Wiesz, czemu latają do tyłu? - Nie mam pojęcia.
Bo chcą widzieć, gdzie były,
bo dzięki temu wiedzą, dokąd lecą.
Podoba mi się to.
Kiedyś młody Alex będzie cię pamiętał tak,
jak ja pamiętam mojego tatę.
Więc po prostu bądź sobą.
Dziel się pasją.
To najlepszy prezent, jaki dostałem.
Dzień dobry.
Pewnie mnie nie pamiętasz.
Pamiętam cię.
- Co tu, kurwa, robisz? - Wybacz, ale...
Wybacz, że cię wystraszyłem...
Nie powinno cię tu być.
Proszę.
Proszę, poświęć mi chwilę.
Tylko ty możesz to zrozumieć.
Błagałem ją o ten projekt silnika,
ale nie chciała mi pomóc, nieważne, jak prosiłem.
Nie wystartowalibyśmy w 1994 roku bez tego projektu.
Ludzie z KGB kazali mi
iść do niej podczas konferencji IAC i zrobić wszystko, by zdobyć projekt...
ale odmówiłem.
Mój oficer prowadzący wysłał do niej dwóch ludzi.
Grozili, że zgłoszą Margo do FBI, jeśli nie będzie współpracować.
Ale wciąż nie chciała im dać projektu silnika.
Więc...
wtedy zaczęli mnie dusić na jej oczach.
Jezu.
Nie mówiła ci o tym?
Ona...
Poświęciła wszystko, nawet honor, żeby ocalić mi życie.
Przez osiem lat...
pozwoliła nam myśleć, że nie żyje.
Przez osiem pieprzonych lat nie odezwała się,
- by powiedzieć, że jest cała... - Jak...
- ...że żyje. - Nie mogła.
W Związku Radzieckim uciekinier to wielbiony więzień. Ptak w klatce.
Wiem...
Po prostu...
Nie wiem, jak jej wybaczyć.
Rozumiem.
Ale gdzie byś dziś była bez niej?
Pomyśl o tym.
Wierzyła w ciebie, Aleido.
Tak samo jak we mnie.
Proszę.
Pomóż mi z nią porozmawiać.
- Dziadku? - Myślałem, że śpisz.
Boję się.
Boisz się?
Nie ma się czego bać. Jesteś tu bezpieczny.
Hej, czego się boisz?
Chyba nie mnie, co?
Hej...
Kocham cię, mały.
Ale wyglądasz jak niedźwiedź.
Wyglądam jak niedźwiedź?
No może.
Gdy twoja mama była w twoim wieku, też bała się ciemności.
Wiesz, co dla niej robiłem?
Co?
Czytałem jej opowieść.
Poczytać ci opowieść?
To jest opowieść o marynarzu.
Ale w obcym miejscu, daleko od domu.
Nazywa się Jake Holman.
„Rozdział pierwszy.
»Cześć, statku«, wyszeptał Jake Holman.
Statek spał.
Nie słyszał go.
Opuścił swój wielki, płócienny, 30-letni worek na ziemię,
stanął w cieniu ceglanej ściany
i spojrzał przeciągle na niego.
Był toporny i kanciasty,
zacumowany przy brzegu rzeki.
Wielki jak góra.
Biały poza smukłym, czarnym kominem,
który wznosił się wysoko jak dwa maszty.
Cztery odciągi rozciągały się od komina, jak tasiemki od słupa majowego.
Na pokładzie stało wielkie działko,
a na rufie ster wysokości dorosłego człowieka.
Ale w zasadzie wyglądał bardziej jak dom, a nie statek.
Kwadratowe okna z zasłonami i drzwi ekranowe
na głównym pokładzie wyglądały jak długa, wąska weranda.
A na niższym pokładzie widać było białe markizy.
Było już po północy.
Wszyscy spali. Wszyscy poza strażą”.
KRATER KOROLOW
6375 KM OD BAZY SZCZĘŚLIWA DOLINA
Możesz usiąść.
Powiedziano mi, że tu będziesz.
Fotele są inne.
Co to jest?
To...
zaktualizowane wektory stanu.
Są rozbieżności między przewidywaną ścieżką
i tym, co widzi sieć.
Spojrzę na to.
Przejrzę to dzisiaj i dam ci znać, co myślę.
Dzięki.
Dobra, powtórzmy plan jeszcze raz.
Po wypadku w fabryce
wszędzie w bazie są punkty kontroli bezpieczeństwa,
w dokach też.
Nic ani nikt się stamtąd nie wydostanie bez kontroli.
Nie możemy wejść i zabrać rzeczy z półek,
musimy to sprytnie rozegrać.
Sfałszujemy zapotrzebowanie na wszystko z listy.
Mój człowiek na Phoeniksie
podmieni paczkę na coś mniej rzucającego się w oczy.
Potrzebna elektronika
będzie oznaczona jako płatki, waciki
i mleko liofilizowane.
Nasze paczki będą miały zielone i żółte kody kreskowe.
Ochroniarze to byli wojskowi.
Więc uważajcie i trzymajcie się planu.
Czekaj.
Zapotrzebowanie, proszę.
Proszę otworzyć to pudło.
Nie wiem, czy potrafiłbym zachować spokój.
- Tienes huevos, cabrón. - Dzięki.
Ilja zawsze mówił: „Przygotuj się na wszystko”.
Wygląda jakby Gwiazdka przyszła wcześniej.
Witamy w Centrali 2, panowie.
Wolę „Ciemnia”.
Brzmi fajniej.
Co? Gdzie to jest?
Co, do cholery?
Bez jaj.
Powinno tu być.
Zgaduję, że powinno tu być coś więcej niż płatki.
Co powinno tam być?
Dyskryminator.
- Kurwa. - Okej.
Skoro go tu nie ma, to gdzie jest?
UWAGA DELIKATNE URZĄDZENIE ELEKTROSTATYCZNE
POUFNE
Jest tu, ale go zabezpieczyli.
Mój człowiek musiał pochrzanić pudła.
Tak. Na szczęście wygląda to jak zwykły błąd.
Możemy się do niego dostać? Rozwalić zamek?
Nie, jest skomplikowany.
Nie otworzymy go.
Może być inny sposób, ale...
Nie, jest za mały.
Co jest za małe?
Wlot wentylacyjny.
Ma 30 cm po przekątnej. Żadne z nas się nie zmieści.
Posłuchaj. Hej.
Nie szkodzi, jeśli nie chcesz tego zrobić.
W porządku. Chcę.
Na pewno?
Jesteś pewien?
Okej.
Nic mu się nie stanie.
Widzisz tablicę, Alex?
Ciemno tu.
To głupie.
Jestem w środku!
Okej, mały.
Rozejrzyj się i spróbuj znaleźć to pudełko.
Okej...
O co chodzi?
Jest tu półka, a pudełko jest na niej.
Okej... Dosięgniesz?
Nie.
Szlag.
W porządku. Wracaj tutaj.
Znajdziemy inny sposób.
Dosięgnę, jeśli się trochę wespnę.
Okej, ale bądź ostrożny.
To może być trudne...
Alex?
Alex, nic ci nie jest?
Świetnie.
No proszę.
- Mamy je. - Hej, mały.
No proszę.
Hej...
Dzielny z ciebie chłopak. Wiesz o tym?
Jesteś odważny.
Dałeś czadu, mały.
Tak, to prawda.
To prawda.
22.00
RESTAURACJA FRANKA
Zamykamy. Musi pan już iść.
Okej, dzięki. Dziękuję.
Przykro mi z powodu przyjaciela.
Jeśli będzie pan jutro w mieście, zapraszamy na śniadanie.
Okej.
Siergieju.
Margo.
Ja...
Cieszę się, że przyszłaś.
- Ja... - Nie możemy tego robić.
Ty masz życie tutaj, a ja tam.
Nie.
Nie rozumiesz.
Przez jakiś czas było trudno, ale wreszcie...
Nie jesteś bezpieczna, Margo.
Kobieta, którą znasz jako Irinę Morozową, szefowa Roskosmosu,
była moją oficerką prowadzącą z KGB.
Od samego początku.
To ona wysłała mnie do Stanów Zjednoczonych.
To ona zniszczyła nam życie.
Nie możesz tam wrócić, Margo.
Ranger, Szczęśliwa dolina.
Dobra praca silników przy odejściu.
Brak pozostałości.
Przyjąłem. Zawory zamknięte.
Zakończyliśmy odejście.
Wprowadzona trajektoria przejęcia 2003LC.
Sinclair, sprawdź kąty przyścienne.
Upewnij się, że napięcie kabli jest dobre.
Przyjąłem. Powinno być w porządku, ale sprawdzę.
Słyszę cię przez VHF.
Daj mi szybko znać po aktualizacji.
Doppler pokazuje 12 metrów na sekundę.
Słyszałaś? Zaakceptowano.
Przełączam na automatyczne sterowanie.
Przyjąłem.
Potwierdźcie pasmo S.
Potwierdzam RTS...
RTS pasmo S na 1.53.
NIE ZASŁANIAĆ STOS KOMUNIKACYJNY
Ja pierdolę.
Napisy: Agnieszka Otawska