LOTNISKO GILLESPIE, KALIFORNIA
- Jak było poza strzałem? - Nieźle.
To nie X-15, ale lata świetnie.
- Jest super. - Cześć, Chaddie, ty dupku.
Każdemu pozwolą latać na tym zadupiu.
Marynarka wpuszcza każdego leszcza do samolotu.
- Pani wybaczy. - Przepraszam.
- To moja wina. - Przepraszam.
Hej.
- Byłeś... - W Tumbler Inn w piątek.
Byłaś z przyjaciółką.
- Lubi two-step? - Tak, lubi się zabawić.
- Nie ma w tym nic złego. - Nie.
- Co tu robisz? - Co tu robisz?
- Ty pierwszy. - Ja tylko...
Co robi tutaj taka ładna dziewczyna?
- Twój chłopak jest pilotem? - Nie.
- Przyjechałam tu sama. - Aha.
Chciałam nauczyć się latać.
Żartujesz.
Ładne dziewczyny nie mogą być pilotami?
Chyba mogą. Tylko nie znam żadnej, która by chciała.
Teraz znasz.
Odkąd byłam dzieckiem, chciałam nauczyć się latać.
Znasz może przypadkiem jakiegoś instruktora?
Kogoś, kto da dziewczynie pierwszą lekcję?
Obniżę ją na odpowiednią wysokość.
Proszę bardzo.
Najlepsze miejsce na świecie.
Nigdy się nie nudzi.
Pozwolisz mi lecieć? Teraz?
Kiedyś musisz zacząć.
O nic się nie martw, dobrze?
Jestem przy tobie.
Wciśnij.
Domy się powiększają.
Podciągnij.
Domy się zmniejszają.
Wyrównajmy.
Dobrze.
Teraz twoja kolej.
No to lecę.
Do tyłu. Domy się zmniejszają.
Zauważyłaś, że zaczynasz zwalniać?
Mhm.
Dobra, przyciśnij w dół.
Przyciśnij, to polecimy trochę szybciej.
- To się nazywa przeciągnięcie? - Tak.
W dół, kochanie. Przyciągnij dźwignię.
Co ty wyprawiasz?
Prawidłowo to zrobiłam, panie pilocie?
O cholera.
Zrób to jeszcze raz.
FEDERALNA AGENCJA LOTNICTWA PLAN LOTÓW
Ile już latasz?
725 godzin. Jeśli ktoś liczy.
Nabrałaś mnie.
Po co ta cała... Czemu nie...
KOBIETY NIXONA
RAPORT SPECJALNY
Wszyscy Amerykanie pytają:
„Czy kobiety ze Związku Radzieckiego zostawiają w tyle Amerykanki?”.
Pytanie padło w konsekwencji lądowania na Księżycu Anastazji Belikowej,
która z dnia na dzień stała się sławna na całym świecie.
Jej zdjęcie z radosnym uśmiechem zrobione na powierzchni Księżyca
pojawiło się na pierwszych stronach
czasopism i gazet na całym świecie.
Belikowa została porównana do Rózi Nitowaczki,
jak dotąd typowo amerykańskiej ikony
symbolizującej kobiecą siłę w latach 40.
Ostatni sowiecki sukces podaje w wątpliwość priorytety NASA,
gdy reszta świata świętuje
ten wyjątkowy dla kobiet moment w historii.
Przekształcaliśmy trzeci stopień rakiety Saturn V w orbitalny warsztat.
Von Braun nazwał go Skylab.
Jego budowa trwa już w Huntsville.
Ale jest jeszcze czas, by zmienić kierunek procesu konwersji.
Obecny pomysł zakłada rozebranie tego, co miałoby być Skylabem.
Zmniejszenie wagi, póki nie uzyskamy modułu
dla naszej bazy na Księżycu ze stałą załogą o nazwie Moonlab.
Ilu wojskowych się tam zmieści?
Nie jest zbyt duża.
Będzie obsługiwana jednocześnie przez trzech astronautów
do momentu dopracowania szczegółów,
a potem zostanie powiększona o personel wojskowy
Jakie są plany Pentagonu w tym aspekcie?
Jak szybko baza będzie gotowa?
Za około dwa lata.
Jezu.
Najpierw musimy znaleźć miejsce do lądowania.
Aha.
Misje Apollo 13, 14 i 15 zostały przeprogramowane tak,
by szukały potencjalnych lokalizacji dla bazy.
Potem musimy przeanalizować wyniki.
Sprawdzamy geologię, przeprowadzamy budżetowanie zasobów, analizę systemu.
Zmiana planów, panowie.
Myślałem, że wraca pan jutro.
Tak miało być, ale szef mnie zaskoczył
i pomyślałem, że wrócę szybciej.
Da nam pan chwilę, generale?
To nie wróży nic dobrego.
Nie, jeśli dotyczy to Shorty’ego Powersa.
Błędnie mnie oceniają.
Prezydent uważa, że to ważna sprawa,
by Ameryka dorównała Sowietom
i również wysłała kobietę na Księżyc.
Czyli nie ma poparcia u kobiet.
I dlatego Nixon chce wysłać kobietę na Księżyc.
- Najlepiej blondynkę. - Chyba żartujesz.
- A co z Moonlab? - Z czym?
Z bazą na Księżycu.
Co za okropna nazwa.
To jakaś bzdura, Tom.
Mamy szansę dla odmiany wyprzedzić Sowietów. Nie możemy...
Założenie bazy na Księżycu jest priorytetem,
tak jak wysłanie tam kobiety.
To są nasze dwa główne priorytety.
Ktoś powiedział prezydentowi, że nie mamy astronautek?
Chyba o tym wie.
Każda gazeta, czasopismo, talk show i wiadomości
mówią o tym codziennie.
Nie możemy wysłać tam byle kobiety. Musi być astronautą.
Mamy procedury, szkolenie, testy.
Nie mogę wyszkolić jednej kobiety.
Potrzebuję 20 kandydatek, by wyłonić jedną.
Na litość boską, Deke.
To tylko na pokaz dla bojowniczek i The New York Times.
Nie musisz przestrzegać procedury.
Znajdź ładną pilotkę, ubierz ją w skafander kosmiczny,
naucz chodzić po drabinie i zrób jej zdjęcie.
Nikt nie wejdzie na statek kosmiczny, jeśli go nie zakwalifikuję.
Gdy to się zmieni, znajdziesz moje wypowiedzenie na biurku.
Nikt z nas, łącznie z prezydentem, nie ucieszyłby się ze złej prasy
wynikłej z odejścia pana Slaytona.
W porządku.
Chcesz wyszkolić 20 kobiet, by znaleźć jedną? Proszę.
Prasa nazwała je Mercury 13.
Każda była doświadczoną pilotką
i miała wylatane tysiące godzin.
Każda zdała serię fizycznych i psychologicznych testów,
które przeszli mężczyźni z Mercury'ego 7.
Program został zakończony, nim rozpoczęły szkolenie w Pensacoli.
Pamiętam.
Całość nie podobała się Johnowi Glennowi.
Glenn już nie lata.
I jest demokratą, więc jego opinia się nie liczy.
Któraś z tych pań wciąż lata? Kiedy to było?
Siedem lat temu.
Z 13 pilotek dwie wciąż latają.
Reszta przestała z powodu dzieci, mężów.
Kto został?
Molly Cobb.
Ustanowiła rekordy w lotach długodystansowych,
wygrała kilka nagród, latała samolotami jedno- i wielosilnikowymi
i była prymuską w programie Mercury 13,
ale nie takiej osoby szuka prezydent.
A co to znaczy?
Jest trochę nieokrzesana.
Potrzebujemy Marlo Thomas, a nie Danny’ego Thomasa.
Jezu Chryste, Shorty. To nie konkurs piękności.
Prezydent będzie chciał atrakcyjniejszej kobiety,
która ma zostać Księżycową Panną.
„Księżycową Panną”?
- Pracuję nad komunikatem. - Pracuj dalej.
Może będzie miała szczęście i zostanie Playmate miesiąca.
Ale na razie...
Patty Doyle.
Jedyna pozostała kobieta z Mercury 13, która wciąż lata, głównie helikopterami.
Zdała test śpiewająco.
Była druga na roku po Cobb.
Nada się.
Danielle Poole.
Ma 25 lat, dyplom z matematyki i fizyki...
Idealna.
Chwila. Nie dopuszczę jej, bo jest czarna.
Właśnie dlatego to zrobisz.
Nie chcę, by się mnie czepiał Jesse Jackson
ani by Ralph Abernathy ze swoimi mułami robił zamieszanie.
Tym razem zapobiegniemy katastrofie.
Ma wylatane 1500 godzin, licencję pilota zawodowego
i pracuje w NASA.
Jest inżynierem. Siedzi z kobietami.
Rozumiesz?
Dobrze.
Dobra, to jest nasza grupa.
Nie do końca.
Świetnie. A teraz co?
Właśnie rozmawiałem z Ronem Zieglerem.
Kim?
Rzecznikiem prasowym Białego Domu. To też źle wróży.
Ziegler pamiętał artykuł sprzed kilku lat
pokazał go prezydentowi, któremu pomysł się spodobał.
Jaki pomysł?
MIŁOŚĆ W POWIETRZU LATAJĄCY STEVENSOWIE
Gordo się wkurzy.
Bądź poważny, Shorty.
Jestem. Spójrzmy prawdzie w oczy.
Nie mamy Johna Glenna w tej grupie.
Niektóre wyglądają, jakby zaczynały gubić włosy.
Która z nich jest typową Amerykanką?
Taką, którą ludzie pokochają
i będą się z tym dobrze czuli?
John Glenn nie był „Johnem Glennem”, póki nie stał się „Johnem Glennem”.
John Glenn zawsze był „Johnem Glennem”. Dlatego został wybrany do Mercury'ego.
Jeśli prezydent chce Tracy Stevens, to ją dostanie.
Kosmiczna para Ameryki.
To żona Gorda.
Ona jest matką, na litość boską. Jak sobie poradzi?
Załatwcie jej nianię.
- A jeśli odmówi? - Przekonajcie ją.
- A jeśli obleje? - Ma nie oblać.
To ja wybieram załogę. Myślałem, że to jasne.
Nie kazałem wybrać jej do załogi, tylko nie oblać.
Może być cholerną maskotką, ale będzie w programie.
Myślisz, że Gordo będzie zadowolony, że pracują w tym samym miejscu?
Chciałbyś mijać Barbarę na korytarzu?
Albo Mary?
Nie wspominając o jego... wybrykach.
Daj spokój. Nie możemy tego zrobić.
Daj mu coś, czego chce. Niech mu się to opłaci.
Nie obchodzi mnie, co musisz zrobić. Zrób to. Ona zostaje.
Myślę, że Tracy i ja powinniśmy o tym porozmawiać,
zanim zostanie podjęta jakaś decyzja.
Tak.
Słucham, skarbie?
Tak, zrobię to.
- Świetnie. - Moja dziewczyna.
Wszyscy się bardzo ucieszą.
- Witaj na pokładzie. - Nie zawiodę cię.
O to się nie martwię.
Do zobaczenia na ranczu.
Jasna cholera.
No proszę. Kandydatka na astronautę Tracy Stevens.
Obłęd.
Nie przeszkadza ci to?
Skąd. A czemu by miało?
Jeśli uważasz, że to dobry pomysł, to jestem za.
- Co ci da Deke? - Co? Nie... Znasz Deke’a.
Dał ci miejsce.
On tak łatwo nie rozdaje miejsc w załodze.
Jest sukinsynem pod tym względem.
Coś ci powiem.
On...
- Dał mi miejsce w załodze Apollo 15. - Wiedziałam.
To nie ma teraz znaczenia
Ważna jesteś ty.
Będziesz kandydatką na astronautkę.
Nie. Będę astronautką.
Pewnego dnia będę mieć przypinkę na kołnierzu tak jak ty.
Ktoś tu ma poważne ambicje.
Podoba mi się to. Bardzo.
Powinniśmy to uczcić. Steki w Lamplighter.
Chodźmy do tej nowej chińskiej knajpki. Przebiorę się.
Daj spokój, wyglądasz świetnie.
To zajmie tylko chwilę.
I choć NASA nie podała nazwisk
kandydatek przyjętych do programu,
wiemy, że jedną z nich
jest żona astronauty Gordona „Gorda” Stevensa.
Pani Stevens była pilotką, gdy poznała swojego przyszłego męża.
Historię tę można przeczytać w czasopiśmie Look
w artykule pod tytułem „Miłość w powietrzu”.
Mogę już odejść od stołu?
- Tak. - Dziękuję.
To żenujące, Ed.
Rozkazy. Z samej góry.
Tracy Stevens poleci w kosmos?
To decyzja Deke’a.
Ponoć zagroził, że odejdzie, jeśli nie dadzą mu wybrać załogi.
Nie wydajesz się tym poruszony.
To znaczy...
To nie moje zmartwienie. Skupiam się na 15.
Nie uważam, że to świetny pomysł...
Nieświetny pomysł?
Robią pośmiewisko z tego, czym się zajmujesz.
Szkoliłeś się, pracowałeś, wycierpiałeś swoje.
Podejmowałeś ryzyko przez lata, by się tu znaleźć, a teraz co?
Te kobiety wparują tu, dostaną przypinki i polecą.
Dlaczego? Bo Sowietki poleciały?
Ona nie jest zdolna robić tego co ty.
Żadna z nich nie jest.
Niektóre są dobrymi pilotkami.
Ale pewnie masz rację.
- Jezu, Ed. - Oczywiście, że masz rację.
- Chyba żartujesz! - Przepraszam.
Ja...
Przepraszam.
6 STYCZNIA 1970
DZIEŃ 1
20 ASKANEK
„Miłość w powietrzu”.
- Mogę tu usiąść? - Jasne.
Dziękuję.
Jestem Tracy.
Danielle.
Patrzcie, kogo tu przywiało.
Czułam, że tu będziesz, Molly.
To lepsze niż cyrk.
Tylko my dwie wciąż pracujemy w zawodzie.
Dobrze wiedzieć, że będziesz zaraz za mną.
Jak za dawnych czasów.
Proszę zająć miejsca. Zaraz zaczynamy.
Nazywam się Deke Slayton.
Jestem szefem Biura Astronautów i witam was w NASA.
Gratuluję. Jesteście oficjalnie kandydatkami na astronautki.
Od tej chwili będziemy was nazywać ASKANKAMI.
Pochodzicie z różnych zakątków Ameryki.
Te z was, które były w programie Mercury 13,
Patty Doyle, Molly Cobb,
wiem, że długo czekałyście na ten dzień.
Ale to nie są testy do Mercury'ego.
Nie.
To rygorystyczne szkolenie 24/7,
przygotowujące do podróży w kosmos.
Jest was tu dziś 20.
Za rok będzie was dużo mniej.
Szczerze mówiąc,
nie wiem, czy którakolwiek z was zostanie.
Wyjaśnię, jak to działa.
Będę was oceniał w trakcie szkolenia.
Wszystko, co robicie, będzie oceniane.
Umiejętności pilota, nauka, charakter i motywacja.
Wyniki będę publikował regularnie.
Brak nazwiska znaczy, że wyleciałaś.
Pakuj manatki i jedź do domu.
Wyłączcie światło. Przejdźmy do programu.
Podstawy nauk ścisłych, lot odrzutowcem, astronawigacja,
szkolenie na symulatorze, prowadzenie, nawigacja i kontrola.
RODZAJ SZKOLENIA SYMULATOR
MODUŁ DOWODZENIA MODUŁ KSIEŻYCOWY
SPECJALNEGO PRZEZNACZENIA
Dziś w Moskwie premier Aleksiej Kosygin oskarżył rząd Nixona...
DZIEŃ 18
...o plan umieszczenia rakiet w bazie na Księżycu,
co narusza postanowienia Traktatu o przestrzeni kosmicznej z 1967.
Biały Dom zaprzecza oskarżeniom,
twierdząc, że nie będzie pierwszym krajem z bronią w kosmosie.
Napięcie rośnie podczas trwającego „wyścigu o bazę”.
Dam 50 dolców, że ta szopka nie potrwa dłużej niż dwa miesiące.
Nie wiem.
Myślę, że tym razem się uda.
Ostatnio, gdy to powiedziałaś, spędziłyśmy noc w barze w Tulsie.
To było dawno temu.
Tak.
Tylko nie nastawiaj się na nic więcej poza tym, co masz w tej chwili.
Aż tak wiele się nie zmieniło.
Leciałaś kiedyś odrzutowcem?
Kilka razy.
Ja zawsze chciałam.
- Jesteś mężatką? - Nie.
A jesteś taka ładna.
- Brzmisz jak moja matka. - To niezbyt dobrze.
Nie.
Nadlatuje Janice.
Leci za szybko.
Mówiłam.
Zaryła nosem.
Deke’owi się to nie spodoba.
Stevens, jesteś następna!
Cholera.
Musisz wprowadzić te dwa parametry.
Ciśnienie w kabinie w porządku, Trace.
To znaczy, kandydatko Stevens.
Sprawdź regulator tlenowy.
Jest dobrze, dowódco Baldwinie.
Zacznij od łagodnego skrętu w lewo.
Jeśli przyśpieszysz, od razu zobaczysz efekt.
Trzeba myśleć z wyprzedzeniem.
- Przyjęłam. - Łagodny skręt w prawo.
Przyjęłam.
Widzę lotnisko na godzinie dziesiątej, osiem kilometrów.
Gotowa się rozbić, znaczy wylądować?
Przyjęłam. Tak jest.
Pamiętaj, o czym rozmawialiśmy. T-38 ląduje szybko.
Podejdziesz wolno, stracisz sterowność. Szybko – wylądujesz.
Przyjęłam.
Dobra, zaczynamy.
Uważaj na prędkość. 170, za szybko. Zwolnij.
Dobra, 160, wciąż za szybko. Zmniejsz przepustnicę.
Lądujemy. Nos do góry.
Dziś odbędą się rozmowy z kandydatkami do programu,
w ramach którego załoga kobiet i mężczyzn
zostanie wysłana na Księżyc.
Halo.
Danny, spójrz, kto przyszedł.
Cześć, mamo.
- Cześć. Jak ci minął dzień? - Dobrze.
Tęskniłam.
Dziękuję. Przepraszam za spóźnienie.
Nie szkodzi. Chłopcy zjedli już kolację.
Wy dwaj, przestańcie. Nie celujcie tym w siebie.
Przeprowadzaliśmy symulacje ewakuacji,
a w skafandrze nie da się obsługiwać telefonu.
To żaden kłopot.
Ed mówił, że przeszłaś pierwszy odsiew.
Gratuluję.
Dziękuję.
Tak, Ed...
Ed bardzo mi pomaga w szkoleniu.
Nie doszłabym tak daleko bez niego.
Cieszę się, że pomaga.
Zawsze daje z siebie wszystko.
Tak.
Mam nadzieję, że jest skupiony na 15.
Oczywiście.
Rzecz w tym...
że staram się jakoś dawać sobie radę.
Nie jest łatwo.
Nie miało być łatwo, Tracy.
Danny, podziękuj pani Baldwin.
Włóż kurtkę. Idziemy.
- Dziękuję. - Nie ma za co. Do zobaczenia.
- Dobranoc, Shane. - Dobranoc.
- Dzięki, Karen. - Mhm.
Chodźmy po twojego brata.
Posprzątajmy, dobrze?
By załoga wróciła bezpiecznie,
moduł dowodzenia musi wejść w atmosferę Ziemi
pod właściwym kątem...
DZIEŃ 55
...z prędkością 40 234 km/h.
15 ASKANEK
Czyli 10 973 m/s...
to prędkość meteorytu.
Tym dosłownie będziecie.
I jeśli wejdziecie pod ostrym kątem, spalicie się.
A jeżeli kąt będzie za mały, odbijecie się z powrotem w przestrzeń.
Auto.
Czteroliterowe słowo na „pojazd”.
Rozumiem te równania.
Mam nadzieję.
Sprawdźmy to.
Kartkówka.
Janice?
Chyba wyleciała.
Nie dałabym rady, gdybyś nie deptała mi po piętach.
Piąta. Cholera.
RANKING WYNIKÓW
O Boże.
OUTPOST TAWERNA
Wygrana dla mnie.
Do diabła z tobą, Cobb.
Wszystko albo nic?
Rozbijaj.
- Zauważyłaś to? - Co takiego?
Że każdy facet w tym barze udaje,
że nie wkurza go fakt, że tu jesteśmy.
Bo wiesz, co robimy?
Zmieniamy rzeczywistość.
To, że tu jesteśmy, oznacza,
że ich czas na szczycie dobiega końca
i wcale im się to nie podoba.
Daj spokój, Doyle.
Oszukają nas tak, jak ostatnim razem.
Nie nimi się martwię.
Spójrz na nie.
Dostały się do programu,
jakbyśmy my nie próbowały tego zrobić dziesięć lat temu.
Daj spokój. Nie są takie złe.
Nie wiedzą, jak będzie ciężko,
gdy szlag wszystko trafi i zamkną program.
Wiesz, że tak będzie.
Będą musiały wrócić do swojego żałosnego życia
na jakimś zadupiu.
Szkoda mi ich.
Poza żoną astronauty.
Ona spadnie na cztery łapy i wróci do męża i wygodnego życia.
Najbardziej przerażający samolot, jakim leciałam, to S-2 Pitts.
Szlag.
Ten samolot może zabić w mgnieniu oka.
Tak.
A ty, Tracy?
No wiesz.
Brat uczył mnie latać na Piper Cubie.
To żaden cud techniki, ale...
W zasadzie...
Raz dał mi wsiąść za stery AT-6.
A niech mnie.
I zastrzyk mocy z 40 do 600 koni mechanicznych...
to dopiero otwiera oczy.
Nie wątpię.
Ale jeśli mam być szczera,
to nie latałam zbyt wiele w ciągu ostatnich kilku lat...
To zrozumiałe. Masz dwoje dzieci.
Chyba tak.
To znaczy...
latanie nie wydawało się być szansą na robienie kariery.
Zostałam pielęgniarką.
Na intensywnej terapii noworodków... przez chwilę.
Ja byłam sekretarką.
Ja telefonistką.
Komputer.
Co to takiego?
Wykonywaliśmy obliczenia dla NASA.
Ale nie było to tak efektowne jak to.
Wiecie co? Gordo ochrzanił mnie, że tu przyszłam.
- Daj spokój. - Mówię poważnie.
Powiedział, że nie odważyłby się postawić nogi w Outpost,
dopóki nie miałby przypinki astronauty.
To nie kościół. To bar z karaluchami.
Niektórzy się zachowują, jakby był święty.
- Tak. - Nie tylko oni.
Patty jest miła.
A Molly...
Myślałam, że będzie bardziej wspierająca.
Wiecie?
Nie jest tu, by się zaprzyjaźniać i ma rację.
Lubię was, ale tylko jedna zostanie wybrana.
Cóż...
do tego czasu chyba mogę postawić wam kolejkę?
Tak.
Blackjack, Houston do Danielle.
Podaj stan wskaźnika pH dla ogniwa paliwowego.
DZIEŃ 74 12 ASKANEK
Przyjęłam, Houston. Stan ostrzegawczy dla ogniwa paliwowego.
Pozostałe dwa wskaźniki są znamionowe.
Skup się.
Wszystko dobrze?
Tak. Jest wcześnie.
Blackjack, Houston do Tracy.
Otwórz wszystkie cztery zawory Helium-1.
Przyjęłam, Houston. Otwieram system helu.
Jest tutaj.
Dobra robota, Blackjack. Widzimy dobre ciśnienie zbiornika RCS.
Nie ma za co.
Wyłącz komputer naprowadzający. Niech podejdą manualnie.
To wredne. Wiesz, że nie są gotowe.
Nie mamy czasu czekać, aż będą gotowe.
„To, co tu mamy, to niemożność dogadania się”.
Nieugięty Luke.
Dorastałam w kinach.
- Widziałaś Butcha Cassidy’ego? - Uwielbiam film, nie cierpię muzyki.
Tradycjonalistka.
Pewnie uwielbiasz Siedmiu wspaniałych.
Tak. To najlepszy soundtrack w historii.
Lepszy niż Rzeka Czerwona? Musisz się jeszcze wiele nauczyć.
Pracujcie. Poflirtujecie później.
Tak jest. Oczywiście. Bierzemy się do pracy.
Włączył się alarm.
Padł system naprowadzania. Musimy zrobić to manualnie.
- Co? - Przejmij kontrolę.
Musimy utrzymać stałe przeciążenie. Obserwuj wskaźnik.
- Widzę. - Nie przekraczaj czterech g.
Rozumiem.
- Wskaźnik podejścia jest wysoki. - Widzę.
Walczysz z systemem. Zmniejsz kąt.
Przestań mnie pouczać.
PRZYŚPIESZENIE
Cholera! Podchodzimy za ostro. Przyśpieszenie siedem g.
Podnoszę wektor siły nośnej.
Za późno. Spalimy się.
Świetnie. Zginęłyśmy.
Koniec symulacji. Przygotować się na odprawę.
Przepraszam.
Co? Nie wyspałaś się?
Przez Gorda?
Dzieci?
A może psa?
- Posłuchaj... - Mam to gdzieś.
Jesteś zmęczona?
Nie możesz być zmęczona.
Tak, wiem. Staram się...
Nie latałaś zbyt wiele, masz dzieci, nie jesteś inżynierem.
Zrobiono dla ciebie sporo wyjątków, Tracy Stevens.
Dlatego nie rozumiem, dlaczego sądzisz, że możesz na cokolwiek narzekać.
Co chcesz przez to powiedzieć?
To, że poza faktem posiadania ładnej buzi
i Gorda Stevensa za męża,
nie wiem, co zrobiłaś, by wciąż tu być.
Wiem, dlaczego ja i Patty tu jesteśmy,
i Dani i wszystkie pozostałe, poza tobą, żono astronauty.
Dlaczego wciąż tu jesteś?
Ona ma rację. Dlaczego wciąż to robię?
Dlaczego wciąż to robię, Gordo? To jakiś żart.
Nie mów tak.
Dostałaś prawdziwą szansę.
Shorty mówił, że twoje wyniki z odrzutowca były jedne z najlepszych.
- Jesteś dobrym pilotem. - Nie.
- Zawsze byłaś dobrym pilotem. - Byłam osiem lat temu.
Teraz jestem kurą domową, która ma problem z nawigacją.
Dlaczego rozmawiasz z Shortym Powersem o moich wynikach?
Wspomniał o nich pobieżnie.
Powinnaś kontynuować szkolenie.
Powinni mnie wyrzucić dawno temu.
Wszyscy wiedzą, że jestem tam tylko dlatego,
że Shorty chce mieć parę w kosmosie.
Daj spokój, Tracy.
Jestem pośmiewiskiem, Gordo.
Jestem pośmiewiskiem,
a tobie nie przeszkadza, że twoja żona została upokorzona,
bo nie chcesz stracić miejsca w 15.
- Tu nie chodzi o mnie. - Zawsze chodzi o ciebie!
Wszystko dotyczy ciebie.
Nawet nie zaczynaj.
Jest tak, odkąd się poznaliśmy.
Wszystko kręci się wokół króla Gorda.
Nie zmieniaj tematu. Chodzi o to, że chcesz odejść,
gdy tylko zrobiło się trochę trudniej.
„Trochę trudniej”? Słuchałeś, co mówiłam?
Słuchałem wszystkiego.
„Symulacje są trudne, loty są trudne, matematyka jest trudna.
Wszystko jest trudne. Dam sobie z tym spokój”.
Jezu Chryste, Trace. Pokaż, że ci zależy!
Nie pozwól, by coś takiego zmusiło cię do odejścia.
Tak o mnie myślisz?
Że mi nie zależy?
Że łatwo się poddaję?
To chcesz zrobić, prawda?
Pakujesz zabawki, bo jakaś dziewczyna powiedziała ci coś niemiłego.
Wynoś się!
Pójdę sobie.
Powiedziałam wypierdalaj!
Jezu.
O Boże.
Na Księżycu? To w ogóle możliwe?
Ray, na ile jesteś pewien, że te plamy to lód?
Nie jestem. Nie mogę być.
To jedna z możliwości, którą sugerują dane.
Przyrządy sondy Lunar Orbiter nie zostały zaprojektowane
do tego rodzaju analizy.
Po misji Apollo 15 dowiemy się więcej.
Nasz moduł dowodzenia leci ze spektrofotometrem na podczerwień.
- Dostarczy lepszych danych. - Coś wam powiem.
Jeśli on ma rację i tam jest woda, wszystko się zmieni.
- Jak to? - Będziemy mogli ją pić.
Nie trzeba będzie jej transportować.
Będziemy uprawiać rośliny hydroponicznie.
Ale najbardziej ekscytujące jest to,
że będziemy mogli elektrycznie oddzielić wodór od tlenu,
upłynnić je, by produkować...
Po ludzku, proszę.
Będziemy mogli produkować paliwo rakietowe.
Takie samo, jakie wykorzystujemy w górnych stopniach rakiety Saturn V.
Stacja paliw w drodze do reszty układu słonecznego.
Dobra robota, Ray. Dzięki.
Panowie.
Prezydent chce wiedzieć, co się dzieje z jego kobietami,
szczególnie z żoną Stevensa.
Ma nadzieję, że to będzie ona.
Powiedz mu, że zaraz odbędą szkolenie na pustyni.
Naprawdę to robisz?
To część programu.
Chcesz, żeby wszystkie odpadły?
Nie poniosą prawie 20-kilowego plecaka 30 km w pustynnym słońcu.
Muszą poradzić sobie z każdym aspektem lotu,
w tym z przeżyciem po nieudanym lądowaniu.
Stracisz tam połowę z nich.
Jeśli nie przetrwają na pustyni, nie przetrwają na Księżycu.
Drogie panie, oto scenariusz.
DZIEŃ 101 10 ASKANEK
Wykonujecie misję w pojedynkę.
Wasz statek zboczył z kursu i wylądowałyście na pustyni.
Macie spadochron i zestaw przetrwania.
Na plecach niesiecie prawie 30 kg sprzętu.
Nie macie map okolicy ani łączności radiowej.
Waszym zadaniem jest dotarcie do punktu kontrolnego na wschodzie
w mniej niż 14 godzin.
To nie jest zadanie na pracę w grupie.
Będziemy mierzyć czas i oceniać każdą z osobna.
Każda z was ma krótkofalówkę w razie wypadku.
Ale ostrzegam:
użycie krótkofalówki skutkuje przerwaniem testu
i otrzymaniem oceny niedostatecznej.
I jeśli nie wyraziłem się jasno...
musicie zdać ten test.
Powodzenia.
O Boże.
Mam coś.
Gratuluję, Cobb. Twój czas to dziesięć godzin i 12 minut.
10:12?
Chciałam zejść poniżej dziesięciu.
Ale bycie pierwszą musi mi wystarczyć.
Tego nie powiedziałem.
Co?
Hej, Cobb. Łap.
Dziewięć godzin, 53 minuty.
Patrz i płacz.
Najwyższa pora, Doyle.
Zastanawiałam się, kiedy w końcu mnie w czymś pokonasz.
O mój Boże.
Ellen.
Nie zrobię tego.
Co?
Nie użyję krótkofalówki.
Okej.
Chyba jest złamana.
Nie przerwę testu. Nie obleję.
Dobra. Daj mi to.
W porządku. Gotowa? Oddychaj.
Dobra. W porządku.
Czujesz to?
Tak?
Możesz poruszyć palcami?
W porządku.
To pewnie tylko skręcenie.
Zmniejszymy opuchliznę.
A potem zawiążemy ci buta
tak mocno jak tylko się da, dobra?
Okej.
Nie dojdziemy daleko w tym słońcu.
Co robisz?
Coś, czego nauczyłam się od Gorda.
Dobra. Trzymam cię.
Chodź. Obejmij mnie ramieniem.
- Trzymam cię. - Okej.
- Chcesz? - Wszystko w porządku?
Jeśli mamy tu obie umrzeć,
chciałabym wiedzieć, z kim umieram.
Uwierz mi, nie jestem taka ciekawa.
Daj spokój. Masz coś lepszego do roboty?
Co robiłaś przed tym?
Po szkole chciałam znaleźć pracę w firmie inżynieryjnej,
ale tata przekonał mnie, żebym wróciła do domu i pracowała w firmie rodzinnej.
Co to za firma?
Zajmujemy się transportem lotniczym.
Dobra, odpocznij.
Transport lotniczy? Coś jak United Airlines?
Nie.
Cavalier.
Cavalier?
Cavalier Airlines?
„Lataj tylko z Cavalier”?
To my.
Czyli jesteś...
Nadziana.
Tak.
Cóż, mogło być gorzej.
Kończymy.
Tu punkt kontrolny NASA
do wszystkich kandydatek, które nie ukończyły szkolenia.
Wyznaczony czas minął i zakończyliśmy ocenę.
Podajcie swoją przybliżoną pozycję,
to wyślemy do was sprzęt ratunkowy.
Odbiór.
Tu punkt kontrolny NASA do wszystkich kandydatek.
Macie się natychmiast zgłosić. Odbiór.
Nie musisz krzyczeć, Deke.
Sanitariusz!
To żenujące.
Byłoby gorzej, gdyby wynieśli cię na noszach.
- Prawda? - Proszę się nie ruszać.
Dziękuję.
To nie miała być praca w grupie. Mówiłem ci to.
Waverly powinna przerwać, a ty przyjść do punktu.
Cóż...
Nie chciała się wycofać, a ja nie mogłam jej zostawić.
Pan też by jej nie zostawił.
RANKING WYNIKÓW
To jakaś bzdura.
Nie dałabym rady, gdybyś nie deptała mi po piętach, Cobb.
Spójrzcie na to.
Są tu jakieś listy.
Dla Molly od dziewczynki z Monachium.
Dla mnie z Tokio.
Patty.
Cheyenne, Santiago...
Nie chcę słuchać listów od fanów.
„Droga panno Doyle, jak to jest być astronautką?
Gdy dorosnę, chcę lecieć w kosmos.
Mam nadzieję, że wkrótce zobaczę tam panią.
Proszę nie rezygnować z marzeń.
Pozdrawiamy, Lorraine i Janice”.
MIEJSCE KOBIETY JEST W KOSMOSIE
- „Droga panno Waverly”. - „Droga Danielle”.
Fizyka to mój ulubiony przedmiot.
ERA TAK
„Do pani Tracy Stevens,
jest pani dla mnie inspiracją”.
WYPLENIĆ SEKSIZM
„Rodzice zawsze mi powtarzali, że mogę być kim zechcę, gdy dorosnę.
Ale nie wierzyłam im aż do teraz”.
MIEJSCE KOBIETY JEST W KOSMOSIE
„Pewnego dnia polecę w kosmos tak jak pani”.
HOUSTON, TEKSAS POPIERA E.R.A.
„Chcę zobaczyć, co pani osiągnie.
- Mam nadzieję, że...”. - „Wszystkiego najlepszego”.
- „Z poważaniem”. - „Wszystkiego dobrego”.
- „Jennifer”. - „Caroline”.
- „Alyson”. - „Alicia”.
- Chciał mnie pan widzieć. - Usiądź.
Szanuję to, co tam zrobiłaś.
Ryzykowałaś, żeby pomóc innej kandydatce.
- To nic takiego. - Wręcz przeciwnie.
Pamiętaj, że przeszedłem to samo szkolenie.
Myślę, że Shepard wrzucił mi kamienie do plecaka.
Ale kolejne zadanie...
jest niebezpieczne, szczególnie symulator LEM.
Popełnisz jeden błąd...
Dam sobie radę.
Nie masz odpowiednich umiejętności.
To nie jest jak jazda na rowerze.
Bądź dumna z tego, co już osiągnęłaś.
Ale...
Obleje mnie pan.
Nie.
Powinnaś się wycofać z programu.
Nie rozumiem.
- Wpisał mnie pan na listę. - Tak.
Wykazałaś się odwagą.
Ale to nie wystarczy. Już nie.
Nie zrezygnuję.
Chcę tego.
Nie wiedziałam jak bardzo,
ale teraz już wiem.
Więc...
Jeśli mnie pan tu nie chce, to proszę mnie wyrzucić.
Nazywamy to maleństwo „latającą ramą”.
Oficjalna nazwa to pojazd treningowy do lądowania na Księżycu.
DZIEŃ 200 5 ASKANEK
Jest zaprojektowany, by naśladować
dynamikę lotu modułu księżycowego statku.
Lata jak helikopter, ale nim nie jest.
Jest kilka ważnych różnic, które musicie poznać,
nim usiądziecie za sterami.
To upierdliwa bestia.
Neil Armstrong prawie się w niej rozbił kilka lat temu.
Katapultowałby się dwie sekundy później
i nie wróciłby do domu, a na pewno nie poleciałby na Księżyc.
Plan na dziś to start i lądowanie.
Każda z was poleci na wysokość 91 metrów,
zawiśnie na 30 sekund,
obróci się o 360 stopni,
zawiśnie na kolejne 30 sekund
i wyląduje na docelowym miejscu.
Żadnych cudów, nic specjalnego.
W górę, zawisnąć, obrót, zawisnąć i wylądować.
- Jasne? - Jasne.
Tracy?
Jasne.
Kolejność lotów. Tracy, Patty, Ellen, Dani, Molly.
Przygotować się do startu za trzy, dwa, jeden.
PIWO
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH ELLINGTON 1,6 KM
Ruchy! Wyjeżdżamy!
Cały personel ratunkowy proszę udać się na płytę lotniska.
Alarm czerwony.
Powtarzam: Cały personel ratunkowy proszę udać się na płytę lotniska.
Alarm czerwony.
- Tracy! - Gordo.
- Tracy! - Nie. Wszystko w porządku.
Gordo!
Patty. To była Patty.
Lej na środek!
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska