NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Austin'de harika bisiklet yolları var.
Bisikletle gezmeyi seviyorum.
Havalimanından çıkar çıkmaz
genellikle gittiğim ilk yer Torchy's olur.
Neden bilmiyorum. Sanırım çok lezzetli olduğu için.
-Torchy's'e hoş geldiniz. -Önce buraya gelirim.
-Nasılsınız? -Harikayım.
-Tamam. Sabah olduğu için Migas alayım. -Migas, elbette.
-Somon. Mr. Orange. -Tamamdır.
Yeşil acı biberli queso'yu da görmeliler.
O olmazsa olmaz zaten.
-Sağ ol. -Tamam.
-Queso zamanı. -En sevdiğim zaman!
-Bu da sosu. -Teşekkürler.
Teksas'a geliyorsanız queso yemelisiniz.
-Taco'larım geldi! -Evet!
Bunlar Teksas taco'ları.
Teksas'ı hissedebiliyorsunuz.
Bu arada bunu ilk kez yapıyorum.
İğrenç mi yoksa asıl olay bu mu?
Öğle yemeğine geçelim.
Bu tam Meksika işi sayılmaz.
Teksas Meksika işi.
Taco isteyen?
Ben alırım.
Gerçekten güzel.
Tanrım!
Hayır! Yapma…
Hey, hey!
Durun biraz.
Üç parmağım kayıp!
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk ve kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçakla gelecek
Sizin için şarkı söyleyecek
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri lütfen doyursun
Birisi
Biri Phil'i doyursun
Birileri doyursun onu hemen
Bu diziyi ilk kez yapımcılara sunduğumda
Travel Channel'ın başkanıyla tanıştım.
Bana şöyle dedi:
"Yaptığımız araştırmalara göre izleyicilerimiz gezmeyi sevmiyor."
Ben kapıdan çıkarken şöyle ekledi, "Bu arada,
Amerika'da insanların ilgisini çeken tek yemek barbekü."
Daha sonra Food Network'e gittik. Bu arada, bunları uydurmuyorum.
Onun başkanı da bana "Yemek olayından uzaklaşmaya çalışıyoruz." dedi.
Ben tam çıkarken de dedi ki,
"Bu arada, Amerika'da insanların ilgisini çeken tek yemek…"
Dedim ki, "Söylemeyin. Barbekü."
Bu hikâyeyi neden anlattım?
Amerikalılara sesleniyorum, gerçekten barbekü seviyorsanız
bu program tam sizlik!
Austin'e hoş geldiniz.
Çok eğlenceli bir şehir.
Nashville'dekinden bile daha fazla konser salonu var.
Bunu öğrendiğimde şaşırdım. Yemekleri müthiş.
Sadece barbekü değil.
En güzeli ise, halkı çok sıcak.
Ziyaretime başlamak için en iyi Austin'liyi buldum sanırım.
Daniel Vaughn, Texas Monthly dergisinin barbekü editörü.
Evet, barbekü editörleri var.
İşte bu o. İşini de çok iyi biliyor.
Barbekü turuna çıkıyoruz.
LeRoy ve Lewis ile turumuza başlıyoruz.
Sawyer Lewis ile Evan LeRoy'un ortak işlettiği bir barbekü kamyonu bu.
-Bu yeni nesil barbekü, değil mi? -En yenisi.
Tütsüleyiciniz restorandan büyük.
-Doğru. -Evet.
Ne yiyorum?
Sığır yanağı yiyeceğiz.
-Onları ünlü yapan şeylerden biri. -Evet!
-Citra sosisi. Harika. -Şerbetçi otlu sosis.
Haftada bir gün domuz kaburga.
Bütün domuz karnı pişiriyorlar. Kaburgası üzerinde.
-Burger yemeden gitmem. -Burger.
Karnabahar da yemelisiniz.
Doktorumu arayın. Sadece et yemediğimi söyleyin.
Doğru.
Austin'de bir sürü ünlü barbekücü var.
Franklin Barbekü ve La Barbecue gibi efsaneler bunlardan ikisi.
Bunlar muhteşem mekânlar.
Bugün onlara gitmiyorum.
Bugün size yeni şeyler göstermek istiyorum.
-Barbekü vakti! -İşte geliyor.
Tüm etlerimiz Teksas'tan.
Yerel, sürdürülebilir çiftliklerden. Eziyet edilmemiş hayvanlardan.
Döş ve yanak var. Altında da domuz kaburga.
Kaburgalı kocaman bir domuz göbeği.
Eti bütün olarak burada, bu mekânda hazırlıyoruz.
-Göstereyim mi? -Akçaağaç şuruplu. İki kez fümelendi.
Huzurlarınızda muhteşem domuz kaburgası.
Öyle tut. Şey yapmalıyım…
Hoşça kalın millet.
İlk ısırığı nereden alayım? Buradan mı, buradan mı?
-Tam buradan. -Buradan mı?
Ne?
Şeker gibi!
-Ne? -Bana kalmayacak galiba.
Doğru.
Birkaç tane daha var.
Sana da kalır.
-Tamam. -Vay canına!
-Arkana bak. -Vay canına!
-Daha bitmedi. -Ne? Vay.
-Teksas kırmızı biberli Frito güveci var. -Evet!
Kendi fümelediğimiz jalapeno biber turşumuz var.
-Evet. -Kıvırcık lahanalı Sezar salatamız.
-Güzel. -Baharatlı fasulye ezmemiz.
Tanrım. Beynimde havai fişekler patlıyor sanki.
Frito güvecine bakın.
Yanılıyorsam düzeltin ama yeni nesil barbekünüzde
eski usul barbekü üzerinde bazı değişiklikler yapmışsınız.
Doğru. Pişirme tekniğimiz klasik.
Barbekü bir menü değil, metot.
Geleneksel Teksas barbekü menüsüne farklı tatlar katıyoruz.
Soslarımız var.
-Pancarlı barbekü sosumuzu tadın. -Ona neyi banayım?
Bana göre en lezzetli lokma bir parça patates ekmeği ve sığır yanağı,
biraz kimchi ve ardından pancarlı barbekü sosu.
-Bu lokma millet. -Evet.
-Evet? -Kocaman.
Yanağım yanak doldu! Muhteşem!
Benzersiz bir yönümüz daha var.
Mümkün olduğunca atık çıkarmamaya çalışıyoruz.
-Bugün atılan olmayacak. -Evet. Amacımız da bu.
Bir de burger.
-Hamburger vakti. -Tanrım.
-Füme etten 226 gramlık köfte. -Keser misin?
-Önce göstermek istiyorum. -Turşu, soğan.
-Bu çok… -Vay canına.
-Tanrım. Richard. -Tanrım.
Zavallı Richard.
Abartmak istemem
ama hamburger konusundaki fikrinizi tamamen değiştirecek.
Mükemmel pişmiş.
Richard.
-Ne diyorsun? -Aman tanrım!
Kabuğu bile var.
-Evet, tütsüleyiciden. -Evet, şeyi var…
Daniel, senin bir sözünü hatırlıyorum.
"Arka bahçe hamburgeri nostaljisi gibi."
-Değil mi? -Evet.
Arka bahçende arkadaşlarınla pişirdiğin bir yemek gibi.
-Yetenekli arkadaşlarım olsaydı tabii! -Evet.
İşini biliyorsun.
-Nerede bulacağımı biliyorum. -Nasıl duracağım?
-Paket de yapıyoruz. -Böyle duracaksın.
Hoşça kal burger.
Neredeyiz?
Distant Relative yemek kamyonuna ve Meanwhile Brewing'e geldik.
-Evet. -Bira fabrikasının yanında yemek kamyonu.
-Bu iyi bir şey çünkü… -Bunu aldık.
Biramız var.
Çok güzel.
Arabayla gelirken sanayi bölgesi gibi görünüyor
ama içerisi cennet gibi.
-Evet, saklı kalmış. -Ailelere uygun.
-Teksas'ta alan çok. -Evet, öyle.
-Selam! -Damien olmalısın.
-Pekâlâ! Selam. -Benim.
Ben Phil.
Bu, Damien Brockway. Kendisi barbekü mutfağına
Afrika lezzetleri katan Afrika asıllı Amerikalı bir şef.
-Seni gördüğüme sevindim. Sen de dal. -Ben de.
-Yemeklerini tanıt. -Bunlar mezelerimiz.
Burada börülce ve yanık döş parçaları var.
Sıcak fümelenmiş yer fıstığı.
Televizyon izlerken lazım.
Kesinlikle. Sarı pancar turşusu.
Bu da iç yağında kavrulmuş turp. Baharatlı yayık altı suyu kreması.
-Kesinlikle. -Börülceden tadıyorum.
Barbekücüde turp yememiştim hiç.
Haydi bakalım.
Ben de barbekücüde turp yemedim.
-Vay canına. -Hikâyeni merak ettim.
Şuradaki treylerde çalışıyorum.
İsim nereden geliyor?
Afrika asıllı Amerikalı kültüründe uzak akrabalık önemlidir.
Evet.
Afrika kıtasıyla bağımızı anlatır.
-Evet. -Halkımızın kökenini yani.
Gördüğünüz baharatların ve malzemelerin bazıları,
kara lahana, börülce, acı Afrika biberi gibi şeyler…
-Evet. -Bu malzemeleri kullanıyoruz.
Afrika asıllı Amerikalılığın modern kısmı
kültür öykümüzün dâhilindeki yaratıcılığımız.
Ana yurdunun yiyeceklerini ve baharatlarını kullanıyorsun.
Kesinlikle. ABD'nin birçok bölgesinin geleneklerini de sürdürüyoruz.
Evet.
Sos da çoğu barbekü mekânındaki soslardan farklı.
Haklısın. İçinde ne var?
Treylerde yaptığımız şeylerden biri de
tüm proteinleri belirli soslarla eşleştirmek.
Soslar bile inanılmaz derecede özgün ve muhteşem.
Fümelenmiş, hardallı tereyağı.
Tavuk barbekü sosu bu demek.
Evet, tavuk sosu bu.
Bu çok seviliyor. Hep biraz daha istiyorlar.
Bu beğendiğim tavuk soslarımdan biri oldu.
Bunu bitiriyorum.
İyi bir barbekü, insanı böyle yapıyor.
Aç olmadığını sansan da…
Varlığında bir boşluk bulup orayı dolduruyor.
Evet.
Daha çok barbekü olacak, söz. Ama önce…
Austin'de bulabileceğiniz önemli bir mutfaktan bahsetmeliyiz.
Austin'de en sevdiğim restoranlardan biri Suerte.
Meksika'dakiler dâhil, gittiğim en iyi Meksika restoranlarından!
-Selam. -Selam.
-Seni gördüğüme sevindim. -Ben de!
Bugün Austin'de yaşayan iki yakın dostumla buluşuyorum.
Emily ve Caitlin.
Austin Televizyon Festivali'ni yarattılar ve hâlâ organize ediyorlar.
Bu, şef Fermín Nuñez.
-Harika görünüyorsunuz. -Senin için süslendik.
Ben de sizin için. Başkası için yapmazdım.
-Ben hepiniz için süslendim. -Çok güzel oldun.
-Şerefe. -Salud.
Haydi bakalım.
Güzel. Damak zevkimiz iyi.
-İçinde ne var? -Mezcal.
Meczal'den sonrasını okumadım.
-Margarita uyarlamamız. -Evet.
Burada yaptığımız şeylerden biri bu. Meksika restoranıyız
ama Doğu Austin'deyiz sonuçta.
-Suerte… -Meksika Teksas restoranı değil.
Değil.
-Bana sorarsan değil. -Meksikalı'sın.
Öyle. Restoran da öyle.
Yemek Meksika yemeği ama Teksas etkileri görülüyor.
Biraz, evet.
Suerte'de Meksika mutfağı yemekleri var ama şef bunları biraz değiştiriyor.
Teksas'ta bulunuyoruz. Meksika Teksas karışımı sayılır mı?
Bunu söyleyecek kadar uzman değilim.
Tamam. Bu da ceviche'miz.
Tostada'nın altında
Halep ve puya biberli portakal suyu içinde ince kıyılmış gökkuşaklı alabalığı.
-Afiyet olsun. -Teşekkürler.
Bunu tatman için sabırsızlanıyorum çünkü bence tadı tam Teksas işi.
Kaşıkla çok profesyonel görünüyorsunuz.
-Hepsinden alın. -Aynen. Harika bir lokma.
İster Meksika, ister Meksika Teksas diye adlandır,
bu çok lezzetli bir yemek.
Bu ikisini nereden tanıyorum sence?
Eskiden festivallerine mi katılmıştın?
Tekrar mı yapıyorsunuz?
Haziranda yine yüz yüze yapacağız.
Festivalimizde amaç toplumsal birlikteliği sağlamak.
Sanal festivali çok "iyi" kotardık
ama artık plansız, beklenmedik şeylerin, yeni insanlarla tanışmanın zamanı.
İnsanlar festivale geldiğinde oluşan o büyülü hava onu özel kılan şey.
Ekranlarda gördükleri insanları görünce heyecanlanıyorlar.
-Evet. -Karşılarında görünce.
Ayrıca çok yeme içme odaklı bir festival.
Phil'in panelinde bir sürü taco ve kahvaltı olacak.
"Phil'le taco yiyin, kahvaltı edin."
Kim Phil'le taco yemek istemez?
Televizyon izlerken bir şeyler atıştırıp içmek istersin.
-Gelmelisin. -Çok eğlencelidir.
Bu da tamale mole blanco.
Altında çam fıstıklı gremolata var.
Üstüne de mole blanco ve kurutulmuş hoja santa serpiştirildi.
-Kurutulmuş ne? -Hoja santa.
Hoja santa, "kutsal yaprak" demek.
Bunun bebek İsa'yı sardıkları yaprak olduğu söyleniyor.
-Cidden mi? -Evet.
-"Söyleniyor" demek. -Ne kadar doğru bilmiyorum.
Kısaca bu bir bebek bezi.
Öyle de denebilir.
Böyle şeyler söyleyince ilk lokmayı ben alabiliyorum.
Güzel.
Tanrım.
Çok iyi değil mi?
Bu da keçi etli barbacoa. Muz yaprağında barbacoa tarzında pişti.
Misket limonu sıkalım mı?
Muhteşem bir Noel hediyesini açmak gibi.
Bunu kim sevmez?
-Herkes sever, değil mi? -Tanrım.
Çok sık olmasa da daha önce keçi eti yemiştim.
Öyle mi? Nasıl buldun? Ben bayıldım.
Çok beğendim. Merak ediyorum, nasıl böyle…
Ördek falan gibi belirgin tatlardan bahsediliyor.
-Bunun da kendine has bir tadı var. -Dünyanın en sevilen eti.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Tavuk değil mi? -Hayır. Keçi.
Bilmiyordum.
Her kültürde en çok tüketilen et.
Ben de tavuk derdim.
Efendim?
En çok tüketilen beşinci hayvan mı?
Benim okuduğum yazıda birinci diyordu. Ne yazıyor?
"Veriler keçinin dünyada en çok tüketilen et olduğu iddiasını desteklemiyor Phil."
Bana yalan söyledin.
-Söyledim. -Başka ne yalan?
-Ben de. -Ben de onu söyleyecektim.
Fark ettim ki bir şeyi televizyonda yeterince ikna edici şekilde söylersen…
Sizi inandırır.
…insanlar sana inanıyor.
-Selam! -Selam Phil!
-Selam! -Seni seviyoruz Phil!
Seni seviyoruz!
Size keçilerden bahsedeyim.
Austin barbeküsü o kadar iyi ki her öğünde yememek neredeyse imkânsız.
Açıkçası bu bir sorun.
Neyse ki Daniel'ın bana göstereceği harika bir yer daha var.
Daniel beni başka bir yeni nesil barbekü mekânına götürüyor.
Adı InterStellar. Sahibi bu şapkayı hak ediyor.
BARBEKÜ MANYAĞI
-Barbekü işine nasıl girdin? -Teksas'a taşındım.
Mecburi tabii.
Texas Monthly'ye abone oldum.
O zaman bir "ilk beş" bölümleri vardı.
Uzun bir hafta sonunda beşine de gitme planı yaptım.
Dostlarınla mı?
Evet, Dallas'ta yediklerimiz çok hoşumuza gitmişti.
-Evet. -"Daha ne kadar iyi olabilir ki?" dedik.
-Oraya gidince fark ediyorsun. -Evet.
Birbirimize bakarak yedik. "Bundan bahsediyorlarmış" dedik.
-Bir üst seviyeyi bulmaya bayılıyorum. -Evet.
Bu işi bu yüzden yapıyorum.
Merhaba!
-Selam. Aç mısınız? -Selam John.
Ben de hafif bir kahvaltı yapayım diyordum.
-Kesinlikle. -Tipik bir Teksas kahvaltısı.
Şef John Bates lüks restoranlarda çalışmış.
Herkesi mutlu etmeyi amaç edinmiş.
Şunun güzelliğine bakın!
Daha merhaba bile demeden söyledim.
-Seni görmek güzel. -Seni de.
Selam John! İlk gelişim. Tanışmadık.
-Bence bundan sonra dost oluruz. -Bence de.
-Neyle başlayayım? -Hep döş ile başlarım.
Yanık ucundan ısırarak.
Ondan sonra da kuzu ve domuz karnı.
-Tanrım. -Hindiyle bitir.
-Buralarda sebze sayılır. -Hindiyi sebzeden sayıyorlar.
-Tamam. -Şerefe.
Şerefe.
Çok çarpıcı.
Evet, lezzeti yerinde. Döşün en lezzetli yeri.
Evet. Çok leziz.
Evet. Yağlı dilimleri böyle ikiye ayırmayı seviyorum.
Evet.
Çünkü burası yağsız yeri. Ama bu…
-Bölüşelim mi? -Olur.
Önce yağsız döşü getirdiler. Sonra da yağlı döşü. Yiyorsun…
Dilimle damağıma doğru itiyorum
ve dağılıyor.
Yağının mükemmel piştiğini bundan anlarsın.
Kalabalık bir sektör.
Farklı bir şeyler yapabileceğinizi hissettiniz…
Evet. Geleneksel bir yiyeceğe
farklı bir bakış açısıyla yaklaşmak,
kendi dokunuşumuzu yapmak
ama işin merkezindeki şeyin, Teksas barbeküsünün hakkını vermek,
fırın patates gibi şeylerle bunu zenginleştirmek.
Bu sahiden lüks yemek.
Dilediğin lüks restoranın menüsüne koyabilirsin bunu.
Patatesin istediği her şey var.
Krema, tereyağı, parmesan, sarımsak.
Biraz da tütsülenme.
İşin ilginci, benim isteklerim patatesinin istekleriyle aynı.
Tamam, büyük final.
-Hazır mısın? -Hazırım.
-O senin. -Tamam.
Aman tanrım. Ben bunu gömmeden önce hakkında söyleyeceğin her şeyi söyle.
Domuz karnı fümelenip küp küp doğranıyor,
şeftali çaylı glazeyle defalarca glaze ediliyor.
Tuzlu, tatlı, füme, yağlı.
Bir barbekü lokmasında istediğin ne varsa.
Pekâlâ!
Doktor!
Sona sakladığımız iyi oldu.
Hem son derece leziz hem de tatlı gibi.
Doktor var mı burada?
Austin'in sloganı.
Teksas'ın orta bölgesindeki Hill Country'de bulunan Austin
eyaletin başkenti ve en büyük dördüncü şehri.
1882 ile 1888 yılları arasında inşa edilen meclis binası
Washington'daki meclis binasından yüksek!
"Teksas'ta Daha Büyük" sadece bir tampon çıkartması değil.
The Austin American-Statesman gazetesinin baş yemek yazarlığını yapan
Matthew Odom en az 10 yıllık arkadaşım.
Beni yeni favori mekânına götürecek.
Adı da Birdie's.
Tracy Malechek and Arjav Ezekiel restoranın şef sahipleri.
Tracy yemekleri yapıyor. Arjav şarabı sunuyor.
New York'tan gelmişler. İkisi de Gramercy Tavern'da çalışmış.
Çok güzel makarnalar, leziz sebzeler yapıyorlar.
Sadece barbekü yenmez ki millet.
Köpüklü şarapla başlayalım.
-Güzel. -Kutlama yapıyoruz. Eski dostlarsınız.
-Sen de bize katılacak mısın? -Umarım.
-Şimdi kutlama oldu. -Kendime de koyayım.
-Koy. -Pinot noir. Hafif ve köpüklü.
İnekler bunda yıkanıyor.
-Neden olmasın? -Möö.
Nice.
-Merhaba! -Selam. Tracy!
-Nasılsın? -Geldiğim için mutluyum. Ne getirdin?
Nohutlu panisse.
Pecorino ve kara biberli.
Çok güzel.
Daha önce yapmış gibisin.
Tabağın yanında limon görürsem görev addederim.
-Gurme patatesi gibi. -Evet!
Belki beş kez yemişimdir.
Tadı her seferinde aynıydı.
-Hiçbirinde… -Bu defa fazla limonlu ama…
Ailem Portland, Oregon'lu.
-Tamam. -Tracy, Houston'da büyümüş.
Memlekete dönmek istedim. Tracy, Teksas'a taşınmak istedi.
Karar veremedik. Yazı tura attık. O kazandı.
-Bu yüzden buradasın. -Evet!
Ben olsam sözümden cayardım.
Kaybettim. Biliyorum.
Hile yapardım.
-Tekrar selam. -Selam!
Tartara benziyor bu.
Dana tartar, taze sarımsaklı aioli ve carta di musica yufkası.
Bu da fırında tatlı patates. Guanciale'li.
Kerevizli, turplu salata sosu ve şerili, kara biberli bal.
Zeytinyağı konusunda da uzmanlıkları var.
İneğiz.
Bayıldım. En sevdiğim türde ineklersiniz.
Yemek manyağı inekler.
Eğlenceli bir tartar.
Lezzet dolu. Aynı zamanda da hafif.
Hepimizin olmaya çalıştığı şey.
-Biraz büyülü. -Harika!
-Çok yemek yapar mısın? -Hayır!
Çok yerim.
Çok yemek yapmam gerekmesin diye bu programı yapıyorum.
-Merhaba! -Selam!
-Selam. -Yaşa, Tracy!
Şuna bakın!
Domuz sosisli, rezeneli ve kara biberli orecchiette.
Hayır.
Ançüezli ve domatesli cavatelli.
-Ançüez sever misin? -Bayılırım.
Bunlar hediye. Teşekkürler.
Rica ederim.
Tadı hakiki. Roma'da yiyorum sanki!
İşte bu.
Bir dakika.
Evet! Biliyorum!
Yemekleri yorumluyordum.
-Tekrar merhaba. -Merhaba.
Sicilya'dan ilham aldığımız parça çikolatalı kurabiyemiz.
Püskürtüyordum!
Bu da zeytinyağlı kekimiz.
Teşekkürler Arjav.
-Nefes al dostum. -Sicilya'dan nasıl ilham aldın?
Biraz esans kullandım…
Turunçgil ve rezene.
Son olarak
Agrumato mandalinalı, yumuşak servis edilen vanilyalı dondurma.
Ne diyorsun Phil?
-Bundan yedin mi? -Evet.
Bitirirsem kızmazsın o zaman.
Formula 1'i sever misiniz?
Birçok meraklısı olduğunu biliyorum.
Bugün ilk kez, yakından deneyimleme şansım olacak.
-Eric? -Phil.
-Selam. -Seni gördüğüme sevindim.
-Sana tur attıracağım için heyecanlıyım. -Aman tanrım.
İtiraf edeyim ki gerginim. Öyle görünüyorum ama Paul Newman değilim.
Gerçek bir yarış pilotu.
Eric Paradis. Formula 1 pistinde Ferrari'yle bana bir tur attıracak.
Saatte 270 kilometre hızın üzerine çıkacağımızı söylüyor.
Bu adamlar için yavaş bir sürat.
Ama sanırım hazırım. Deneyelim. Ne olabilir ki?
Bize ayrılmış bir lunaparkta gibiyiz. Eğlenceli olacak.
Bunun için yardımın gerekiyor.
İçinden geçir…
Ben üç tekerlekli bisiklete binmeden önce babam da böyle yapardı.
İşte oldu. Hazırsın.
-Daha önce piste çıktın mı hiç? -Hayır.
Hayır!
-Başka kimseye tur attırdın mı? -Bugün ilk günüm.
Şaka.
-Çok eğlenceli. -Arabanda kusan oldu mu?
Bende olmadı.
Bugün şansın dönebilir.
Bir şeye tutunmam gerekiyor mu?
Hayır ama frenlemelerde göreceksin, sert fren yapacağım.
Bacaklarını kullanarak kendini koltuğuna it.
-Sahiden mi? -Evet. Frenlemede g kuvvetleri artıyor.
Eyvah. Tamam. Kenara ve bacağıma tutunuyorum.
Evet, bacağından güç alarak duracaksın.
Senin bacağına da tutunabilirim.
-Hazır mısın? -Otobanda bile hız yapmam ben.
Haydi bakalım.
Tanrım…
-Aman tanrım. -Hızı oradan görebilirsin.
Görmek istemiyorum.
Ondan sonra mide bulantım 24 saat devam etti.
O kadar şiddetliydi. Roketleri aşan yüksek g kuvvetlerinden bahsetmiyorum sadece.
Ani frenleme,
lastik sesleri, ani dönüş, tekrar hızlanma,
Tekrar g kuvvetleri,
frenlere abanma,
bu tarafa dönme,
frenlere abanma,
o tarafa dönme,
tepeye tırmanma,
tepeden inme!
Çok sayıda trafik kazası geçirmek gibiydi.
Bunun nesi eğlenceli, millet?
Eric'e bakın.
Döş etli sandviç kadar iyi, değil mi?
Bana şu anda yemek hatırlatmamalısın.
Geldim!
Hoş geldin!
-Nasılsın? -Selam, ben Phil.
-Taco Dojo'ya hoş geldin. Edgar. -Taco Mafyası bu!
-Evet! -Evet!
Austin'de harika taco yapan yerler var.
Taco dâhisi birkaç kişi
Taco Mafyası adını verdikleri bir şey kurmuş.
Edgar ve Sara yöneticiliklerini yapıyor.
Nixta Taqueria adındaki mekânlarında.
Diğerlerine gelince,
Cuantos Tacos'dan Beto Robledo
La Tunita'dan Jerry Guerrero
ve Discada'dan Xose Velasco.
İkiniz evleniyorsunuz.
-Bu ikisi… -Şaka.
Biz. Geçenlerde nişanlandık.
-Tebrik ediyorum. -Çok teşekkürler.
Burası sizin mekânınız Nixta!
Burası Nixta Taqueria.
Birçoklarına göre Austin'in en iyi restoranı.
Öyle diyorlar ama kararı sen vereceksin.
Hepiniz harika taco yapıyorsunuz, değil mi? Taco Mafyası.
Ama sormama izin verin. Baba kim?
Baba burada.
-Öyle mi? Sen mi başlattın? -Hayır…
-En uzunlarısın diye mi? -Tipine bak.
Arka sokakta görsen korkmaz mısın?
-Nazik bir dev gibi. -Sahiden öyle.
Senin aksine. Sert görünüyorsun.
-Jerry kaba güç kullanır. -Sessiz katil.
-Kaba güç mü? -Evet.
-Joe Pesci de burada. -Joe Pesci burada.
Tipiyle, konuşmasıyla halleder.
Senin görevin de onları hizaya sokmak mı?
Evet. Sara operasyonun beyni.
Aynı zamanda güzelliği.
-Salucita! -Salucita!
-İçtiğimiz ne? -Agua fresca.
Ananaslı ve çilekli.
-Çok leziz. -Evet.
İlk lokmayla başlayalım.
Bu taco bizim.
-Ördekli carnitas taco. -Ne?
Ördekli carnitas.
-Evet. -Haydi. Yiyorum.
Evet!
Aman tanrım!
Ördekle yapılan en iyi yemeklerden biri
muhteşem bir taco'nun içinde.
Bu Meksika taco'sunun ne kadarı Teksas işi?
Bu hepimizin uzak durmaya çalıştığı bir terim.
Amerikalılaştırma, değil mi?
-Gerçekten öyle. -Özgün olmak istiyorsunuz.
Özgün olmayan şekilde özgün.
Hepimiz Amerikalı'yız. Aynı zamanda Meksikalı'yız.
Hayranlığımızı göstermeye çalışıyoruz.
Başlıyorum. Bana bundan bahset.
Discada taco'muz.
Dana eti, domuz eti ve sebze.
Dört ila altı saatte konfi hâline getiriyoruz.
Sahiden mi?
20 yıl önce babamın bulduğu bir tarif.
Olağanüstü.
-Teşekkürler. -Evet.
İzleyiciler için soruyorum.
Buraya gelip herkesin taco'sunu yiyemezler.
Yiyebilirler. Aramız sadece iki kilometre.
Öyle mi? Taco turu için iyi yani.
Bu kimin?
-Jerry'nin. -Sıra sende.
-Bu benim spesiyalim. -Evet!
Birria quesotaco.
Birria taco! Haydi ama!
Aslında keçiyle veya kuzuyla yapılır.
-Teksas'ta olduğumuz için döşten yaptık. -Döş mü?
Şu birria taco'ya bakın. Kıtır queso.
Sonra da bandırıyorsun…
Tanrım.
Bu da inanılmaz.
Son olarak Beto Baba beni reddedemeyeceğim bir teklifle bitiriyor.
-Büyük final. -Meksiko tarzı taco yapıyorum.
Campechana.
Suadero ve longaniza karışımı.
Suadero için döş eti,
longaniza için Meksika sucuğu kullanıyoruz.
Harika bir taco daha!
Seni temsil eden bir taco olsa
neye benzer, içinde ne olurdu?
Bunu soran ilk kişi sensin.
Tavuk diyeceğim.
-Tamam. -Ama ördek tavuktan daha iyi.
Kaz ise ördekten daha iyi.
Kazlı taco!
Yapabilir misiniz?
Meydan okuyorum! Kazlı taco yaptığınızda tekrar gelirim.
-Tamam. -İşte benim taco'm.
Tamam, kazlı taco.
Mafyaya girdim! Avucumu kesip tokalaşacak mıyız?
Evet! Haydi yapalım!
LEZİZ YEMEK BURADA
TEKİLAYA SHOT YAKIŞIR!
ÖPÜŞME ÇARDAĞI
LeRoy ve Lewis'ten yeni arkadaşım Evan LeRoy
beni arkadaşı Jazz Mills'le tanıştırıyor.
Bedava yemeğe bayılırım.
Arkadaşı Carrie Fussell Bickley'yle
Austin'li evsizleri doyurmak için Bedava Yemek adında harika bir şey kurmuş.
-Selam! -Kim bu tatlı insan?
-Carrie. -Ve bu tatlı insan. Selam!
-Nasıl gidiyor? -Adım Phil.
-Carrie. -Selam. Ne haber?
Selam. Adım Nnedi. Memnun oldum.
Jazz, Carrie, ve arkadaşı Nnedi Agbaroji, Austin'in yükselişte olan
indie müzik dünyasının sanatçılarıyken
Kovid yüzünden konserleri iptal olmuş.
Jazz ve Carrie yemek yapıp dağıtmaya başlamış.
Önce ayrı ayrı, sonra güçlerini birleştirerek
yerel evsiz kampı Esperanza'da kalanları doyurmaya başlamışlar.
Nnedi onlara 2021'de katılmış.
Kumanyada ne var?
Bugün akşam yemeğinde barbekü etli sandviç vereceğiz.
-Tamam. -Her zaman taze meyve var.
Taze meyve en çok sorulan, talep gören şey.
İhtiyacı olanlara hizmet ederken en önemli şey istikrarlı olmak.
Esperanza Kampı'nı duyduğumuzda
kendimizi sadece o kampa gitmeye adadık.
Böylece orada yaşayanlar bize güvenecek,
tekrar geleceğimize inanacaktı.
-Selam. -Seni gördüğüme sevindim.
Ben de öyle.
Altından kalkamayacağımız bir söz vermek istemedim.
Austin'deki evsizlik krizinin üstesinden gelmeye çabalamadık.
İmkânlarımızı sadece bu gruba adadık.
Gerçekçi bir biçimde büyüyebileceğimiz zaman büyüyeceğiz.
Azizler gibisiniz.
Pek sanmıyorum.
Kimin yardım edebileceğine,
kimin gücünün olduğuna dair söylemin değişmesini istiyorum
çünkü halkın bizim aşırı kabiliyetli,
aşırı özel olmadığımızı anlaması önemli.
Sosyal hizmetler çalışanı değiliz.
Yeterince soru sorabilen,
sırtını arkadaşlarına dayayabilen yaratıcı insanlarız.
İnsanların bu fikri beğenip beğenmediğini merak ediyorum.
-İnternet siteniz var mı? -Var. www.freelunchatx.com.
İşte bu şehrin her yerinde görebileceğiniz yaratıcılığa bir örnek.
Kültürler arası etkileşimden bahsediyoruz.
Bu restoranın adı Kemuri Tatsu-Ya.
Austin'in en sevdiğim yerlerinden biri.
Austin'li harika bir yemek blog'u yazarı, Jane Ko yanımda.
Yemek mekânları hakkında bilgili.
Japon ve Teksas yemeklerini bir arada bulabiliyorsunuz.
Karma işleri severim.
Tokyo'da doğup Teksas'ta yetişen Şef Tatsu Aikawa için bu doğal bir hamle.
Buyurun.
Tavuklu tsukune. Şişi yumurtaya bulayın. Bandırın.
-Çıtır tavuk parçaları. -Hazır mısın?
-Hazırım. Haydi. -Tamam.
Sarısını patlatalım. İyisin.
Çırpıyorsun.
Yumurtalı ekmek yapıyorsun.
Bandıralım.
Sonra da içinde döndürüyoruz.
Çok oyuncu biri…
Çocukları seviyor olmalı.
Çocuğun var mı?
Evet. Oğlum oldu yeni.
-Tebrik ederim. -Teşekkürler.
Oğlun bu yemeği sevecek bence.
Onu kanguruya oturtuyorum.
Evde yemek yaparken o da izliyor.
-Kaç aylık? -Dört ay.
-Buraya getirip mi yapıyorsun? -Buraya değil. Evde.
Dikkatli ol.
Jane, Instagram'ına bayıldım.
"Koko'nun Bir Lezzeti."
-Ko soyadın, değil mi? -Evet.
Gerçek bir influencer'sın
ama en çok da bu gücünü iyi bir şey için kullanmana bayıldım.
Restoran Çalışanlarına 100 Yemek'i duydum.
Bunun ne olduğunu anlat.
Kovid-19 geldiğinde
restoran dünyasının bir parçasıyken
Austin'in kapandığını görmek yürek parçalayıcıydı.
100'den fazla restoran sahibi arayıp sordu,
"Kapandık. Ne yapacağız şimdi?"
Bağış toplamaya, o parayla yemek satın almaya,
restoranları ayakta tutmaya çalıştım.
Yemekleri işsiz kalan, izne çıkarılan restoran çalışanlarına bağışladım.
Endüstrinizin şu yönünü seviyorum,
yemek sektöründekiler hep en cömert, sevgi dolu, hayırsever insanlar.
Restoranlar ve hizmet sektörü her şehrin ekonomisinin can damarıdır.
Tabii. Onların olmadığı bir dünyada yaşamak istemem.
Şef Tatsu'nun peynirli, döş etli, tofu'lu
puf böreklerinin olmadığı bir dünyada da yaşamak istemiyorum.
Hot Pockets'ın yetişkinler için olanı.
Gurme işi.
-Gece geç saatte düşünürken çıktı. -"Düşünürken" mi, "içerken" mi dedin?
Evet, ikisi de.
Evet arkadaşlar.
Aman tanrım.
Söylemesi eğlenceli bir ifade: "Döş etli bento kutusu."
Burada döş eti var.
Dana yağıyla ve sarımsakla birlikte tütsülendi.
Sebze ve turşular var. Nori var.
Kendiniz sarın ve eğlenin.
Afiyet olsun! Teşekkürler.
-Aman tanrım! Çok ağır. -Ağır.
Az kalsın düşürüyordum.
-Hiç yedin mi… -Böylesini hiç yemedim.
-Teksas döşlü nori suşi. -Hayır ama heyecanlıyım.
İkiye bölmek ister misin? O bile çok büyük.
-Büyük yap ya da eve git. -Yapıyor musun?
Yapacağım.
-Nori'yle aynı boyutta. İşte. -Gurur duydum.
Sen yapıyorsan ben de yaparım.
Suşi gibi saramazsın.
-Çok büyük. -Taco'ya benzedi.
-Çok fena. -Şerefe.
Şerefe.
Paul Ruebens'la mı görüşüyorum?
Phil, kameradan görüşüyoruz.
Selam!
Çok mu parlak görünüyor?
Bir saniye ciddi olabilir miyim?
Bilmiyorum. Olabilir misin?
Haydi, ciddi ol.
Bana hâlâ şöyle geliyor,
başarın,
karakterin
Pee-wee
komedi tarihinin en büyük icatlarından biri.
Hazır sana ulaşmışken bunu söylemek istedim.
Vay canına. Keşke bunu CNN'in özel haberlerinden birinde söyleseydin.
Anladığım kadarıyla beni aramanın sebebi
bana çok sevdiğim, hayranı olduğum babanın anısına espri anlattırmak.
Onunla ilgili herhangi bir şey yapmak benim için büyük bir onurdur.
Şunu açıklamak isterim, Pee-wee Herman karakterinin ilk yaratılışı
hiç espri hatırlayamamamdan kaynaklandı.
Pee-wee Herman stand-up'larımın çoğu,
çoğu rutin, çoğu malzeme şununla ilgiliydi…
Espriyi anlatmaya başlardım,
sonra şöyle derdim, "Durun. Unuttum."
Bunu yapmamı teklif ettiğinde bunu sana da söyledim.
Dedin ki,
"Esprileri kâğıttan okuyabilirsin."
-Doğru. -Espriler burada hazır…
-Evet. -Okuyacağım onları.
Tamam. Şimdi sıra "Max İçin Bir Fıkra"da.
-Max'in seveceğini düşündüğüm espriler. -Evet.
-Tamam. -Seni severdi.
Bununla başlayacağım çünkü klasik bir girişi var.
Biraz Yahudi havası da var.
Çok değişik!
Bagel'ın kaçmasına nasıl mâni olursun?
Nasıl?
Üstüne somon koyarak.
Haydi Phil. Kabul et…
Muhteşem.
Klasik. Pekâlâ.
Helvetica ve Times New Roman bara gitmiş.
"Çekin gidin!" diye bağırmış barmen. "Sizin gibi tiplere hizmet vermiyoruz."
Haydi. Phil.
Pee-wee hâlâ sahneye çıksa keşke. Bunları sahnede yapabilirdin.
Bunlar mükemmel Pee-wee esprileri.
Tamam, bu da iyi.
Ya da iyi mi sen söyle.
Ayının teki bara girip demiş ki, "Bana bir viski, bir de…
…kola."
"Neden duraksadın?" diye sormuş barmen. Demiş ki, "Doğuştan."
-Yahudili bir espri daha. -Güzel!
İş gezisindeki Bloomberg'ün umumi tuvalete girmesi gerekmiş.
Aynı zamanda tuvalet esprisi.
Klozette rahatlamaya başladıktan sonra tuvalet kâğıdı olmadığını fark etmiş.
Yan kabine seslenmiş: "Bakar mısın arkadaşım?
Orada tuvalet kâğıdı var mı?"
"Yok. Burada görünmüyor. Üzgünüm."
Bloomberg biraz duraksamış.
"Baksana, yanında gazete ya da dergi bulunuyor mu?"
"Üzgünüm. Hayır, yok."
Biraz daha duraksamış ve sormuş, "Bir 10'luk versem, iki beşlik yapsan?"
Finali bu muydu?
-Tuvalet kâğıdı esprisi, evet. -Evet.
Her zaman tuvaletle bitir. Şov dünyasının kuralı budur.
Kesinlikle.
Bugün bize katıldığın için sağ ol Paul.
Bu yeni çıktı. Sana da ücretsiz bir tane yolluyoruz.
Somebody Feed Phil kitabı. Evet!
Neden kapağında senin resmin yok?
Bu kim sence?
Bilmem. Parlama yüzünden mi?
Ne bu? Photoshop'un miktarı yüzünden mi? Anlaşılmıyor. Tanıyamadım.
-Sana hiç benzemiyor. -Gerçekten mi?
Benzemiyor. İyi anlamda ama.
Paul, en sevdiğim insanlardan birisin.
Beni kışkışlamandan anlaşılıyor.
Beni öyle çok kışkışlayan oldu ki…
-Benden daha büyük birileri. -Dilimin ucuna geldi de söylemedim.
Tekrar edeyim Phil, babanı çok severdim.
Ben…
Bunda yer alabilmek çok heyecan verici…
Faturayı sana mı yolluyorum, Netflix'e mi, nasıl oluyor?
Evet. Ted Sarandos'a yazmanı istiyorum. Dilediğini iste. Çok nazik biridir.
-Ted'i iyi tanıyorum. -Evet.
-Ona bir… -Ted, gelsene!
Netflix için bir film çekmiştin.
Pandomimin her zamanki gibi müthiş.
Neydi o espri?
"Marilyn, kaldır o pilici kanepeden. Neyse, kalsın. Ton balığı yeriz."
Paul Reubens, millet!
Seni seviyorum Paul!
Dinle. Çok meşgul görünüyorsun.
Teşekkürler.
-Seni seviyorum. Hoşça kal. -Hoşça kalın!
Gideceğimiz son bir mekân var.
Austin yakınlarında bir işletme.
Salt Lick Barbekü.
Vay canına!
-Herkese merhaba! -Selam!
Şuna bakın! Bu ne kalabalık! Sawyer ve Evan.
Emily ve Caitlin.
Hızlı yarış pilotu Eric.
Çıkışta seni bisikletle evine bırakacağım.
Jane Ko.
Taco ekibim.
Mafyadayım! Sizi gördüğüme sevindim!
Tur rehberim Daniel.
Fermin.
Tracy ve Arjav.
-Nasılsın? Selam. -Merhaba.
Nasıl da toplanmışlar benim için.
Yoksa benim için değil mi?
Manzara güzel mi?
Aman tanrım!
Harika değil mi? Barbekü mekânında görmek istediğiniz bu değil mi?
Ateşin etrafında oturan mağara insanları gibiyiz.
Avladığımız her şey de ızgarada.
İşte şimdi Teksas'tayız.
Scott Roberts restoranı açan kişinin torunu.
-Millet! -Al bir lokma.
-Vay canına! -İşte böyle karamelize edilir.
Bir dene. Ağırdır ama.
Yer temizlemeyi beceremem ama bu tür paspası yapabilirim sanırım.
Çok sıcak burası!
Bütün hafta yemek yapıp beni beslediniz.
Hiç değilse bunu yapayım.
Bana bakın. Sadece paspas yapabilen bir şefim.
Eğlenceli. Bunu şaplatmayı sevdim.
Richard, buraya gel. Richard'a şaplatmak istiyorum.
Yemek yesek mi?
Fareli Köyün Kavalcısı gibi hissediyorum. Ziyafet başlasın!
Vay canına.
Evet!
Haydi. Yanaşın!
Yanık kenarlar var. Yavru domuz kaburgası, dana eti var.
Küçük bir parça alayım.
Harika.
Burada gördüğünüz her şey
kuşaktan kuşağa aktarılan tariflerle geldi.
Bizon kaburga.
Domuz kaburga.
Belki ömrümde yediğim en iyisi.
Müthiş tavuklar!
Hindi.
Her şey harika.
En güzeli ise
masa etrafında edindiğim dostlar.
Austin geçen ziyaretine göre değişmiş mi?
Evet. Çok büyümüş, değil mi?
Kendi açınızdan değerlendirin.
-Çok mu büyüdü? -Yeteri kadar? Bilmem. Belki.
Tam kararında.
-Evet. -Ama zorlaşıyor.
Burada doğdum, büyüdüm.
Kuzey Austin'de yaşadım.
Ailemi ziyaret etmek için 10 dakikada Güney Austin'e gelirdim.
Şimdi bu süre en az bir saat.
Benim çocukluğumda
burada iki sinema, bir Çin lokantası vardı.
Şimdi ise…
-"Ve severdik!" -Evet.
Şimdi bolca çeşitlilik, yeni şeyler var. İnanılmaz.
Büyümeden memnunsun yani.
Büyümeden memnunum. Bunca fırsata sahip olmak harika.
-Evet. -Bunca yeni insana.
-Evet. -Bu harika.
Austin küçük şehir cazibesini korumaya çalışan, büyümekte olan bir kent.
Böyle insanların sayesinde
bunda gayet başarılılar.
Bireysellikleri bu şehri Teksas ve bölge açısından
çok eğlenceli, çekici ve önemli kılıyor.
Burada bir laf var: "Austin tuhaf kalsın."
Tuhaflık bu demekse sanırım tuhaf olmak istiyorum.
Dostlarım! Teşekkürler.
"Teksas misafirperverliği"yle bahsettikleri bu, değil mi?
Bu haftaki mutluluğumu size borçluyum. Sizinle görüşmeyi çok sevdim.
Eski arkadaşlarımı, yeni arkadaşlarımı seviyorum.
Kadehimi size, Austin'e, Teksas'a, ABD'ye ve dünyaya kaldırıyorum.
Şerefe!
BARBEKÜ MANYAĞI
-Hoşça kalın millet. -Güle güle!
BASTIR PHIL BASTIR
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri
Birileri lütfen doyursun
Birileri lütfen
Birisi
Biri Phil'i doyursun
Lütfen biri
Biri Phil'i doyursun Birileri doyursun onu hemen
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy