(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
ตอนแรกที่ผมรู้ว่าผมจะได้ทำซีรีส์นี้
ผมโทรหาน้องชายและบอกเขาว่า
"ฉันจะไปเที่ยวรอบโลก จะพานาย
ไปร้านที่น่ากินที่สุดในโลก"
เขาว่า "จริงดิ นายจะตั้งชื่อรายการว่าอะไร"
"ไอ้บ้าดวงดี" เหรอ
ผมพูดว่า "ลาออกจากงานซะ" เขาเป็นโปรดิวเซอร์
"แล้วมาทำรายการนี้กับฉัน
แล้วเราจะตั้งชื่อบริษัทโปรดักชั่นนี้ว่า 'ลัคกี้บัสตาร์ด'"
ดังนั้นลองนึกดูสิว่าผมจะยินดีขนาดไหน ตอนที่เจอบาร์ที่ชื่อลัคกี้บาสตาร์ด
ข่าวร้ายคือ
พวกเขามีสอนเต้นไลน์แดนซิ่ง
พร้อมจะเต้นกันรึยัง
- พร้อม - พูด "ยี้ฮ่า" สิ
ยี้ฮ่า!
มาเริ่มกันเลย เอาละนะ
ห้าหกเจ็ดแปด ถอยหลัง สองสามสี่ สองก้าว
สองก้าว ก้าวเดียว สองสามสี่ ก้าว ปรบมือ ถอยกลับ
ก้าว ปรบมือ ถอยกลับ โอเคนะทุกคน
นักเต้นเก่งๆ ทุกคน ทำหน้าแบบนี้เวลาเต้นไม่ใช่เหรอ
จับคู่ สองสามสี่ สองก้าว สองก้าว
ก้าวเดียว สองสามสี่ ก้าว…
คุณจะเห็นว่าผมไม่สนุกด้วยเลย จนผมเต้นของผมเอง
กำแพงด้านหลัง
เริ่มต้น ถอย สองสามสี่
สองก้าว สองก้าว
ก้าวเดียว สองสามสี่ ยี้ฮ่า!
เยี่ยมเลยทุกคน เต้นได้ดีมาก
พวกคุณสนุกกันไหม
ทุกคนเก่งเกิน แต่ไม่มีใครเต้นได้เหมือนผม
ชายผู้หิวโหยที่แสนสุข
เดินทางข้ามผืนดินและผืนน้ำ
เขาพยายามทำความเข้าใจ
ศิลปะการทำพาสต้า หมู ไก่ และแกะ
เขาจะขับรถไปหาคุณ
เขาจะบินไปหาคุณ
เขาจะยอมร้องเพลงให้คุณฟัง
เขาจะยอมเต้นให้คุณดู
เขาจะหัวเราะกับคุณ
และจะร้องไห้เพื่อคุณ
โดยเขาจะขอของตอบแทนเพียงสิ่งเดียว
ใครก็ได้
ใครก็ได้ ขออาหารให้ฟิลกินหน่อย
ใครก็ได้ช่วยเอาอาหารให้เขากินที
(แนชวิลล์)
ผมดูหนังเรื่องแนชวิลล์ ของโรเบิร์ต อัลท์แมนครั้งแรกเมื่อปี 1975
นั่นคือครั้งแรกที่ผมรู้จักที่นี่
มันดูเหมือนโลกแห่งดนตรี มันดูเหมือนอเมริกาสำหรับผม
มันดูเหมือนที่อื่นๆ ในประเทศที่ผมไม่รู้จัก ในฐานะที่เป็นคนนิวยอร์ก
กว่าผมจะได้มาที่นี่ก็ปี 2021 เข้าไปแล้ว
และพอมาถึงแล้ว มันก็เป็นแนชวิลล์ที่ต่างจากเดิมมาก
ผมเคยอ่านเจอว่า ทุกวันมีคน 100 คนย้ายไปอยู่แนชวิลล์แบบถาวร
ผมตื่นเต้นที่จะได้มา ผมถึงขนาดพาครอบครัวมาด้วย
ผมรู้สึกอึ้งๆ นิดหน่อย กับการพัฒนาทั้งหลายที่เกิดขึ้นที่นี่
ที่นี่มีการก่อสร้างเต็มไปหมด
ย่านใจกลางเมือง ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก
ผมกังวลว่าจะหาจิตวิญญาณของเมืองนี้ไม่เจอ
ผมเลยเริ่มค้นหาจาก อาหารเช้าชาวใต้แบบดั้งเดิม
นี่คือเลิฟเลสคาเฟ่
เราจะไปพบกับ หนึ่งในนักแสดงหญิงที่ผมชอบที่สุดในโลก
เธอชื่อแพตตี้ ฮีตัน
คุณอาจจะจำเธอได้จากซีรีส์ที่ชื่อ เอเวอรี่บอดี้เลิฟส์เรย์มอนด์
- ฟิล - ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
- แหม - คุณกลายเป็นสาวแนชวิลล์แล้ว
คุณย้ายมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ปีกว่าแล้ว
- เพราะ - คือครอบครัวฉันอยู่ที่นี่
ลูกชายคนโตของฉันเรียนที่นี่
ส่วนพี่สาวฉันก็เป็นแม่ชี
เพราะเราเคยทำตอนนึงในเรย์มอนด์ ที่ฉันมีพี่สาวที่เป็นแม่ชี
- เราชอบมาก - คอนแวนต์ของเธออยู่ที่นี่
ที่แนชวิลล์นี่ เราคิดว่า เราไม่จำเป็นต้องอยู่ในแอลเอจริงๆ
- อยากอยู่ไหนก็อยู่ - ตามที่เราต้องการ
นี่แหละสิ่งที่ผมต้องการ
- พระเจ้า - เวลาฉันมีความสุข ฉันก็เต้นแบบนี้
ชีสพิเมนโตกับบิสกิตไส้ผัดมะเขือเทศเขียว
อร่อยมาก
แล้วก็มีเบคอน ไส้กรอก พูลพอร์ก กับไก่ทอดของเรา
ถ้าต้องการอะไรก็ตะโกนเรียก ฉันอยู่แถวนี้ กินให้อร่อยนะคะ
ผมชอบ "ก็ตะโกนเรียก"
- เหมือนบ้านผมเลย - ใช่
แต่เราไม่ได้ตะโกนด้วยเหตุผลเดียวกันนี่
- นี่มันอร่อยจริงๆ - ยินดีต้อนรับสู่ "เราฆ่าแพตตี้ ฮีตัน"
ที่นี่ยั่วน้ำลายมาก คือแบบไปไหนก็เจอบิสกิต
ที่นี่เป็นร้านอาหารมื้อเช้า กลางวัน กับมื้อค่ำเหรอ แล้วก็โมเต็ลเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเป็นโมเต็ลจริงๆ ไหมนะ
สรุปว่าที่พวกเขาทำคือทำให้คุณไปต่อไม่ไหว
จนคุณต้องหาที่นอน ซึ่งก็อยู่ตรงนี้นี่เอง
- มาแล้วค่ะ - อ้าว คนโปรดของผม
ค่ะ นี่ค่ะแฮมคันทรี่ชื่อดังของเรา
กับแคสเซอโรลแฮชบราวน์
- คุณเคยกินน้ำเกรวี่เรดอายไหม - ไม่เคย
น้ำเกรวี่เรดอายคือน้ำจิ้มไว้กินกับแฮมคันทรี่ ทำจากน้ำตาลทรายแดงกับกาแฟ
- กาแฟเหรอ - ค่ะ
น่าตกใจมากสำหรับคนเมือง
ค่ะ
ผมจะทำละ ผมจะหยิบแฮมมาแล้วจุ่มลงไป
ฉันชอบที่ผสมกาแฟด้วย
น้ำเกรวี่เรดอายเหมือนยาย้อมผมแบบสระเลย
ดีต่อรากผมด้วย ถ้าผมเริ่มหงอกแล้วน่ะนะ
ใช่
ประเพณีนี้เริ่มต้นมายังไง ผมเดาว่าเป็นเหตุบังเอิญ
ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น
มีคนเผลอทำกาแฟหกใส่แฮม
- ฉันรู้ - ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
ฉันมีเซอร์ไพรส์อีกอย่างมาให้คุณ
นี่คือไข่เจียวหมูพูลพอร์ก
นี่เป็นของที่ฉันชอบที่สุดในทั้งเมนูเลย
อันนี้มีพูลพอร์ก ชีสเชดดาร์ หัวหอมผัด
แล้วห่อด้วยไข่ ราดซอสบาร์บีคิวทำเอง
คุณช่วยกดเก้า หนึ่ง แล้วจ่อนิ้วไว้ตรงเลขหนึ่งรอก่อนได้ไหม
เผื่อไว้เหรอ
ผมลืมถามว่าวันนี้คุณหิวแค่ไหน
หิวมาก อร่อยมาก
- หน้าแบบนี้ คุณพอจะรู้จักไหม - ขอโทษ ขอฉัน…
เหมือนครั้งแรกที่ฉันออกรายการเลย เธอร้องกรี๊ดด้วยความดีใจ
- ที่รัก - สาวสวย
- ดีจังเลยนะ - นั่นสิ
สวัสดี
ขอบคุณนะริชชี่ คุณเคยเจอริชชี่รึยัง
- ฉัน… - เราไม่เคยเจอกัน
โมนิกา คุณเคยกินน้ำเกรวี่เรดอายไหม
- ไม่เคย - อย่าบอกเธอว่าในนั้นมีอะไรนะ
ครับ จิ้มแฮมลงไป
- ใช้กับของได้หลายอย่างเนอะ - ใช่ อย่างเนื้อย่าง โน่นนี่
ใช่ คุณได้รสของอะไร
- อาจจะฟังดูแปลกหน่อยนะ - โอเค
- เหมือนกาแฟ - ใช่
- ใช่เลย - ไม่จริง
- ใช่ กาแฟ - ใช่
คุณนี่ ตุ่มรับรสไวมาก
ผมได้มรดกความชอบกินอาหารเช้ามา
แม็กซ์ชอบกินไข่มาก และไข่จะต้องนุ่มๆ
เขาชอบกินแบบดิบๆ
- บนป้ายหลุมศพเขา… - ค่ะ
เขียนไว้ว่า "ไข่ผมนุ่มไหม"
- ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเล่นรึพูดจริง - ไม่ได้พูดเล่น
- ไม่ - เรื่องจริงนะ
- ไม่จริง - จริง
- ไข่ผมนุ่มไหม - แล้วเฮเลนล่ะ
ของเฮเลนเขียนว่าไง
"ฉันกำลังฟังโอเปร่าอยู่"
แม่ตอบพ่อแบบนั้น ความสัมพันธ์พวกเขาเป็นแบบนั้นแหละ
พวกเขาขอให้เขียนแบบนั้นบนป้ายเหรอ
- หรือว่าคุณ… - ไม่
ถ้าชีวิตหลังความตายมีจริง เขาจะพูดแบบนั้น
สำหรับเขา สวรรค์คือไข่นุ่มๆ
และเราก็อยากให้เขาได้ตามนั้น ไม่มีอะไรทำให้เขามีความสุขกว่านี้แล้ว
แด่แม็กซ์
- แด่ผู้อาวุโสของเรา - ใช่ แด่พ่อแม่ทุกคน
ถ้าไม่มีพวกเขา ก็ไม่มีเรา
ถ้าอาหารเช้ามื้อนั้นเป็นอะไรที่ควรแวะ
จิตวิญญาณของแนชวิลล์ก็อยู่ในอาหารของที่นี่
แต่ตอนผมเดินไปตามถนน ผมก็ได้ยินเสียงจิตวิญญาณอยู่รอบตัวเช่นกัน
มีเสียงเพลงดังออกมาจากทุกประตู
และดนตรีก็ยอดเยี่ยมมากๆ
บาร์นี้ชื่อเดอะเมลโลว์มัชรูม
และวงที่เล่นอยู่คือไวลด์บิลแอนด์เดอะบรูสเซอร์
ต้องขอพูดตามตรงว่าผมไม่ใช่คนรักเพลงคันทรี่
ผมคิดว่าเป็นเรื่องสามเกลอ พกดวงมาโกย
ของพี่น้องโคเอนที่ทำให้ผมเริ่มชอบดนตรีบลูแกรส
แล้วก็เพลงคันทรี่ และเริ่มจะเข้าใจมัน
และเริ่มตกหลุมรักเรื่องราว
และเริ่มตกหลุมรักนักดนตรีแนวนี้
คนหนึ่งที่เก่งที่สุดของที่สุดคือแบรด เพสลีย์
ซึ่งหาคนที่จะนิสัยดี น่ารักเท่าเขาไม่มีอีกแล้ว
ทั้งที่เขาเป็นนักร้องที่ดังระเบิดระเบ้อ
เรากำลังไปร้านจอยแลนด์
ร้านอาหารที่ใช้วัตถุดิบจากฟาร์มท้องถิ่น
มาทำอาหารจานด่วนสุดหรู
คุณยังไม่เคยมาที่นี่เลยเหรอ
ใช่ แต่ผมเคยได้ยินมา
- เหรอ แต่คุณคือไกด์ของผม - จริงดิ
น่าจะเลือกคนที่เคยมาที่นี่แล้วนะ
และนักดนตรีซูเปอร์สตาร์คนนี้ กำลังพาผมไปพบกับเชฟซูเปอร์สตาร์
- อยู่นั่นไง - ไง
นี่คือฌอน บร็อค เชฟเจ้าของรางวัลเจมส์ เบียร์ด
เขาเปิดร้านอาหารที่มีอิทธิพลทั่วภาคใต้
แต่ตอนนี้แนชวิลล์เป็นบ้านของเขา
นี่เป็นร้านอาหารที่สามของเขาที่นี่
ซึ่งเป็นดั่งบทกวีแด่ฟาสต์ฟู้ดในวัยเยาว์ของเขา
อะไรที่คุณอยากให้ผมลอง ผมจะลอง
คุณควรลองทุกอย่าง
เหรอ เยี่ยม
- นั่นละอย่างชอบเลย - ผมชอบนะ
ระหว่างที่รอทุกอย่างที่ว่าอยู่ มิลค์เชค ผู้ชายคนนี้ต้องรู้ใจผมแน่ๆ
- ใช่เลย - เอาละนะ
- ดูสิ - เหมือนคนงานเหมือง
หลอดนี่เหมือนซิการ์ขนาดหกเกจเลย
- พระเจ้า - ผมต้องดูดจนหมดแรงเลยเนี่ย
ไอ้นี่มันสุดๆ ไปเลย
พวกเขาเคยเรียกไอ้นี่ว่าคอนกรีต
- ก็เพราะแบบนี้ - ใช่
- โอ้ - ขยับที่หน่อย
- ให้ตายสิ - ผมต้องขอบอกว่า…
- มาเป็นขบวนเลย - ผมขอโทษ
โจมตีกันชัดๆ
- นี่ไม่ใช่… - เขาขอโทษอยู่ไง
ไอ้นี่เราได้แรงบันดาลใจจากปั๊มน้ำมัน
ในมิสซิสซิปปี เรียกว่าไก่ทอดเสียบไม้
ให้ตาย สุดยอดไปเลย
- ใส่เครื่องเทศชั้นดีเลย - ใช่แล้ว
- ผมทำงานกับนักวิทยาศาสตร์ด้านรสชาติ - โอเค
เพื่อทำผงซอสบาร์บีคิวสูตรของผมออกมา
อร่อยใช่ไหมล่ะนั่น
- ในนี้มีรสชาติเยอะมาก - ใช่
คุณชอบเนื้อที่อร่อย กรุบกรอบ ตรงขอบเบอร์เกอร์ไหม
ครัสต์เบอร์เกอร์ของฌอนทำมาจากสิ่งนั้นเลย
ดูแบรดสิ
ให้ตายสิ
ไม่ดีเลย สิ่งที่ผมคิดตอนกินไอ้นี่
อันนี้มหัศจรรย์มาก
ตอนนี้คุณพูดอะไรผมก็ไม่ได้ยิน
ดูหน้าเขาสิ
คุณหาหุ้นส่วนอยู่ไหม
คุณอาจเจอแถวนี้ก็ได้นะ หมอนี่หลอกง่าย
- ไม่ต้องเป็นคนหลอกง่ายก็ได้ คุณรู้นี่ - ผมรู้
ไม่ว่าจะมาตรฐานไหน อันนี้ก็คือดี
ลืมฟาสต์ฟู้ดไปได้เลย
ใช่ 100% เลย
ผมว่าคุณกำลังจะเป็นหน้าตา ของอาหารของเมืองเรา หรือเป็นอยู่แล้ว
สิ่งหนึ่งที่ดึงให้ผมมาที่แนชวิลล์ ก็คือจิตวิญญาณของเมืองนี้
- ใช่ - ซึ่งไม่ใช่แค่ดนตรีอีกต่อไป
ตอนนี้กลายเป็นว่า สำหรับคนที่มีความคิดจะเริ่มต้นธุรกิจเล็กๆ
เมืองนี้สนับสนุนคนที่ตั้งใจจะทำงานที่ดี งานสุจริต และขยัน
ดังนั้นสิ่งที่ใช่สำหรับคนอย่างผมก็คือ
การทำให้ผมกล้าที่จะเปิดร้านอาหารบ้าๆ แบบนี้
เพราะคุณรู้ว่า คุณจะได้รับการสนับสนุน คุณก็เลยทำ
ผม… คุณคือเจได จริงๆ
ถึงคุณเป็นฆาตกรสังหารหมู่ ผมก็ไม่สน ถ้าอาหารอร่อยแบบนี้
(กีต้าร์กรูห์น)
คนที่ช่วยให้มิวสิคซิตี้เสียงไม่เพี้ยน ก็คือผู้ชายคนนี้ จอร์จ กรูห์น
คนแนชวิลล์ตัวจริงเสียงจริง
จอร์จขายและซ่อมทุกสิ่งที่มีสายมาตั้งแต่ปี 1970
และเผื่อคุณไม่ทันสังเกต เขาชอบงู
วันนี้เป็นวันพิเศษ วันพาลูกสาวไปทำงานของลิลี่กับผม
เราจะไปลองกินที่โลคัสต์ ร้านเกี๊ยวที่ได้แรงบันดาลใจจากเอเชีย
ขึ้นชื่อเรื่องอาหารชิ้นจิ๋วแต่รสชาติยักษ์
ว้าว น่ากินจังเลย
เชฟเทรเวอร์ โมแรน ย้ายจากโคเปนเฮเกนมาที่แนชวิลล์
เขาเคยทำงานที่ร้านอาหารที่ผมโปรดปรานมาก
ร้านโนม่า ร้านดังระดับโลก
- หวัดดี ลิลี่ - ดื่ม
เอาละนะ
ผมมีหอยนางรมอร่อยๆ มาให้
- พระเจ้า - ฉันชอบหอยนางรม
นี่เครื่องปรุงรสไว้กินกับหอย
มีมิกโนเน็ตต์แช่แข็งที่ทำจากสาหร่าย
มะนาวกับเลม่อน นี่คือซอสบีทรูทรสเผ็ด
ฉันกลัวจังว่าจะเผ็ดมาก
คุณใส่ได้เต็มที่เลย
- จริงเหรอ แต่ฉันกินเผ็ดแบบเด็กน้อยนะ - ไม่ต้องห่วง
- ดูเด็กน้อยนี่สิ - พ่ออะ
อย่างกับฉากฆาตกรรมเลย
เหตุผลที่พ่อพาลูกมา เพราะบางครั้งแม่เขาก็ทำอะไรพิลึก
- ซึ่งพ่อไม่อยากได้ - ไม่ พระเจ้า
- มัน… - อย่านะ
- เราจะใช้ไอ้นี่ - ขอละค่ะ อย่า
เราจะใช้
ลุง อย่าใช้เลยนะคะ
นี่จะเป็นการออกทีวีครั้งสุดท้ายที่ดีของลูก
พ่อ มันใหญ่มาก หนูไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้
บางทีท้องปลาทูน่าอาจพอจะเข้าปากเธอได้
- ทีนี้เวลาจะกิน - ต้องกินยังไงคะ
คราวนี้พยายามอย่าถุยออกมา
หนูไม่ได้ถุยนะ หนูแค่…
- เอ้านี่ลิลี่ อ้ำๆ หน่อยซิ - หนูจะฆ่าพ่อ
ขอหนูแก้ตัวบ้าง
อะไร อร่อยเหรอ
- เอาละ เดี๋ยวนะ - สุดยอดเลย
หนูต้องพิสูจน์ว่าหนูรู้วิธีกิน
เป็นกระบวนท่าที่สุดยอดมาก คือ…
- โอ้โฮ ใช่ไหม - สุดๆ ไปเลย
สุดๆ ไปเลย
ดีใจที่คุณชอบ พร้อมจะลองอย่างต่อไปหรือยัง
โอเค เอาเลยนะ
โอ้โฮ
เราชอบกินเกี๊ยว
เป็นกิจกรรมพ่อลูกที่ดีจริงๆ
คือแบบนี้ดีกว่าตุ๊กตาห่วยๆ ที่พ่อต้องซื้อให้เยอะเลย
- ดีขึ้นแล้วนี่ - ดีขึ้นนิดนึงเนอะ นี่แหละการเติบโต
ลิลี่เป็นพวกชอบกิน เหมือนพ่อของเธอ
ซึ่งเธอก็พบวิธีที่จะนำสิ่งนี้มาใช้
อยากบอกหน่อยไหมว่าลิฟอะลิลคืออะไร
คือหนูเอาร้านอาหารต่างๆ มาทำงานร่วมกัน
เช่นเราเอาร้านบาร์บีคิว
ร้านราเม็ง จับมารวมกัน เป็นราเม็งบริสเก็ต
ส่วนเงินก็จะนำไปใช้ในการกุศล
ลูกทำร่วมกับเพื่อน โอลิเวีย
ซึ่งก็คือ "ลิฟ" ใน "ลิฟอะลิล"
หนูคือ "ลิล"
อ๋อ เพิ่งจะรู้นะเนี่ย
โอ้ เราต้องชอบแน่เลยอันนี้
- เป็นไง วันนี้เป็นไงบ้าง - ว้าว ดีขึ้นแล้วทีนี้
เนื้อส่วนบอทท่อมราวด์จากฟาร์มแบร์ครีก ปรุงรสด้วยน้ำมันฮอร์สแรดิชกับเกลือ
เคเปอร์แบบฟรีซดรายอยู่นี่ นี่ข้าวอุ่นๆ กับโนริย่าง
ขอบคุณ
คราวนี้พ่อเหมือนเชฟที่สุดแล้วตั้งแต่ทำรายการมา
เคเปอร์แบบฟรีซดราย
- ตอนนี้แหละที่พ่อจะทำพัง - ดีแล้ว
พ่อว่าพ่อยัดไส้มากไปจนม้วนให้สวยไม่ได้ล่ะ
หนูจะทำแบบนี้
- เอาล่ะ พร้อมนะ - พร้อม
หนึ่ง สอง สาม
- อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกินมาเลย - คุณคิดออกมาได้ยังไง
ผมแค่คิดว่าแบบนี้สนุกดี
เมื่อได้เนื้อคุณภาพดีๆ แบบนี้ กินแบบดิบๆ
ปรุงรสเหมือนว่าเนื้อสุกเหมือนสเต๊ก และรสชาติเกือบเหมือนเพิ่งออกจากเตาย่าง
จานนี้อร่อยมาก ให้ตายสิ
แทนที่จะยุ่งแต่เรื่องตัวเอง เราดันสอดแนมดูว่าคาคิโกริทำยังไง
นั่นคือน้ำแข็งไสของญี่ปุ่น
อันนี้มีเครมบรูเล ฮักเคิลเบอร์รี่ กับถั่วพีแคนเคลือบน้ำตาล
โปะหน้าด้วยชาดำและราสเบอร์รี่
- ของเราเหรอ - ของเรา
พระเจ้า ตอนจบแบบเซอร์ไพรส์
สวยจังเลย ขอบคุณค่ะ
เป็นของหวานต้นตำรับที่น่าทึ่งมาก
พ่อชอบน้ำแข็งไสที่ฮาวาย
แต่อันนี้ ครีมที่เขาใส่มาเป็นชั้นๆ กับรสชาติที่เขาใส่ไว้ข้างใน
กับวัตถุดิบชิ้นเล็กๆ ให้เราตามหาเหมือนล่าสมบัติ…
นั่นเป็นของหวานต้นตำรับที่น่าทึ่งมากจริงๆ
พ่อมีความสุขไหม
ขอบคุณค่ะ พ่อ
ในแนชวิลล์มีปาร์ตี้อยู่ทุกถนน
บางครั้งก็อยู่บนถนนด้วย
คุณคือคนที่จะมารับผมเหรอ
ใช่แล้ว
ผมมีข่าวร้ายมาบอกพวกคุณสาวๆ นะ
ผมเป็นนักเต้นเปลื้องผ้า
ผมไม่อยากให้คุณดื่มตอนท้องว่าง
เลยเอาโดนัทของไฟฟ์ดอเตอร์มาให้ โดนัทที่อร่อยที่สุดในแนชวิลล์
เราต้องปั่นเหรอ
- วันนี้ใครออกกำลังกายมามั่ง - ฉันค่ะ
ดีแล้วล่ะ ผมก็เหมือนกัน
ส่วนคนที่ไม่ได้ออกกำลังกายมา ปั่นซะ
ผมคือครูสอนเพโลตันที่แย่ที่สุดของพวกคุณ
เรากำลังปั่นอยู่ ดูสิ ทางโล่งเลย ทีนี้ก็ปั่นได้เต็มที่เลย
ปั่นเลยๆ
พักก่อน
ใครตรวจชีพจรเขาที ว่าเขายัง…
- พยาบาลสองคน… - ผมไม่เป็นไร
นางพยาบาลนั่งอยู่ข้างๆ คุณ
- เธอเป็นพยาบาล อยู่ข้างๆ คุณ - พยาบาลเหรอ คุณเป็นคนโปรดของผม
แด่พยาบาล
พยาบาล
ถ่ายรูปเร็ว
มองหน้ากันแล้วหัวเราะ
(สวัสดีจากแนชวิลล์ ศิษย์เก่าเทเรนตันสเตทปี 2021)
เนท บาร์กัตซ์เป็นนักแสดงตลกคนโปรดของผม
คุณอาจจะเคยดูงานของเขาใน NETFLIX
เขาโตมาในเมืองนี้ และที่นี่ยังเป็นบ้านเขาอยู่
เรามาที่สแตรตตันอเวนิว เพื่อมากินที่ร้านที่เนทไม่เคยมา
มาอีซเดลาวีดา
- สวัสดี - สวัสดีฟิล
- คุณคือฮูลิโอใช่ไหม สวัสดีฮูลิโอ - ครับ
เชฟฮูลิโอ เฮอร์นันเดซทิ้งตำแหน่งหัวหน้าเชฟ
เพื่อมาทำตอร์ติยาที่สมบูรณ์แบบ
เรานำข้าวโพดพันธุ์ดั้งเดิมมาจากเม็กซิโก
มาบดด้วยหินภูเขาไฟ
แบบโบราณเลยเหรอ
วิธีโบราณ 6,000 ปีก่อน
สูตรนี้คือมีมานาน 6,000 ปี
ฮูลิโอขึ้นชื่อเรื่องเมนูสุดสร้างสรรค์ ซึ่งผมรู้ว่าผมต้องชอบแน่
ส่วนเนทเป็นอีกเรื่อง
เขาเป็นคนเลือกกิน วันนี้ผมจะพยายาม
ขยายขอบเขตของเขาหน่อย
- เนท คุณไว้ใจผมไหม - อือ
เรื่องอื่นคุณไม่ต้องไว้ใจผม แต่อันนี้…
- แบบ… - ผมคิดว่าเราจะสั่งทุกอย่าง
- ผมขอแค่ไดเอ็ตโค้ก - ไดเอ็ตโค้ก ได้เลย
ฮูลิโอมีความสัมพันธ์ แบบพึ่งพาอาศัยกันกับบาร์ติกิร้านข้างๆ
นี่คือช็อปเปอร์ ที่ซึ่งคุณสามารถ จิบค็อกเทลพร้อมกับกินทาโก้ได้
แถมยังมีการแสดงให้ดูด้วย
ตาผม!
- สุขสันต์วันเกิดเนท - สุขสันต์วันเกิด
- โอ้โฮ - ไง ทุกคน
- มาแล้ว - เราทำมาครึ่งหนึ่งของเมนู
ผมบอกว่าทั้งเมนูไง ฮูลิโอ
ผมอยากเปิดร้านอาหารชื่อ "ไม่เอามะเขือเทศกับหัวหอม"
และเราไม่… เรารับรอง
ว่าเมื่อคุณมาที่นี่
เราจะไม่ใส่มะเขือเทศหรือหัวหอมในอะไรทั้งนั้น
และไม่ใส่กุยช่ายด้วย
คนชอบใส่มันซะเพียบในทุกอย่าง มันก็แค่หัวหอม
แต่พวกเขาทำเหมือนมันไม่ใช่หัวหอม
พวกมันทำลายชีวิตคุณ
แต่อันนี้จะให้ชีวิตแก่คุณ เกซาดียา
เกซาดียา
เยี่ยม มีเห็ดอยู่ด้วย ให้ล้านปีผมก็ไม่มีวันกิน
แต่คุณก็ยังกินต่อ
แต่ผมชอบนะ
ดูข้าวโพดสิ
เนท โอ้โฮ
เขาเป็นคนเก่งสุดๆ
ฮูลิโอ คุณนี่เจ๋งสุดๆ เลย
ตั้งแต่กินมา อันนี้อร่อยมาก
พวกคุณเคยเห็นเกซาบีร์เรียไหม
เกซาบีร์เรียของเราสอดไส้เนื้อวากิวอเมริกัน
กับตอร์ติยานิกซ์ทามัล
- จุ่มลงไปในน้ำซุป และชีวิตคุณ… - เหรอ
- จะเปลี่ยนแปลงไม่หยุด - แล้วชีวิตก็จะสมบูรณ์
อันนี้ไม่มีหัวหอม
ดีเลย
เหลือเชื่อเลย
- คุณชอบเหรอ - ใช่
ผมเอาด้วย ริชาร์ด เอานี่ไปหน่อย
- ได้ - ได้เวลาบิร์เรียแล้ว
ฮัลโหล
ไอ้นี่สุดยอดเลย
ผมเพิ่งกินไปคำเดียว แต่มันเป็นบีร์เรียที่อร่อยที่สุดในชีวิตไปแล้ว
ให้กินทุกวันยังได้
- คุณจะกลับมาอีก คุณรู้จักที่นี่แล้วนี่ - ใช่
ผมว่านี่ปลานะ
- ผมไม่ใช่คนชอบทาโก้ปลาด้วยซ้ำ - แล้ว
- ผมชอบอันนี้ - เยี่ยม
ผมว่ามันมีหัวหอมอยู่นะ แต่ผมไม่สนด้วยซ้ำ
ผมก็มีเขี่ยทิ้งไปบ้าง แต่ผมค่อนข้างประทับใจเลยล่ะ
คุณเป็นคนแบบที่ผมชอบกินข้าวด้วย เพราะคุณก็กลัวโน่นนี่เยอะแยะ
เหมือนผม แต่คุณก็เต็มใจจะลอง
เนท ทุกคน
- ต้องลอง - ต้องลอง
ต้องลองรักดู
แล้วเราก็ได้เจอแล้ว
วันนี้แจ็กกี้ กูเตียร์เรซ โจนส์
นักเขียนเกี่ยวกับอาหารคนเก่งของแนชวิลล์
จะพาผมไปร้านเก่าแก่ขึ้นชื่อ
ที่นี่คืออาร์โนลด์สคันทรี่คิทเช่น
ดูดีมากเลย
สบายดีกันนะคะ
- ตื่นเต้นมากที่ได้มาที่นี่ - ดีใจมากที่คุณมา
- คุณชื่ออะไร - โคโค่ค่ะ
โคโค่ เป็นชื่อที่ดีนะ
จะรับอะไรดีคะ ที่รัก
ก่อนอื่น เรียกผมว่าที่รักอย่าหยุด
- ได้ - น่ารักที่สุดเลยล่ะ
ที่นี่มีของที่เรียกว่า "เนื้อกับสาม"
หมายความว่าไง คือคุณจะได้เนื้อ
และคุณจะได้เครื่องเคียงสามอย่าง
แต่ผมทำตามกฎไม่ได้ ผมเลยเลือกเนื้อหกชิ้นกับเครื่อง 500 อย่าง
ข้าวโพดหวาน ถั่วแขก ผักเทอร์นิพ พูดให้ฟังพอสังเขป
ผมตื่นเต้นนิดหน่อย
อย่า เขาจะดูแลคุณอย่างดีที่ร้านอาร์โนลด์
ปลาตัวนั้นอร่อยมาก
เอาละ ผมจะลองกินสะโพกไก่นั่น
ปรุงรสได้อร่อยมาก
อันนั้นคือผักเทอร์นิพ
ผมเดาว่ามันปรุงรสด้วยเนื้อหมู
จริงนะ…
ดูนี่สิ
ตายจริง
ที่ร้านอาร์โนลด์ หมูคือผักชนิดหนึ่ง
พวกคุณบ้าจริงๆ แต่ในทางที่ดี
ผมรู้เรื่องคุณนิดหน่อย คุณย้ายมาจากไมอามี่
และผมจะถามคุณว่าทำไม
นี่เป็นเหตุผลที่ดี นี่เป็นเหตุผลที่ดีเหตุผลหนึ่ง
ที่นี่รวมทั้งสองโลก
มีชีวิตแบบในเมืองใหญ่
และยังมีความมีมิตรจิตมิตรใจแบบชาวใต้
คุณจะได้กินอาหารแบบนี้ ซึ่งทั้งมีรสชาติดั้งเดิมแบบชาวใต้
แล้วก็มีรสชาติแบบตามเมืองใหญ่ๆ ด้วย
- ผู้คนลองทำสิ่งใหม่ๆ - ใช่
นำของมาจากบ้านเกิด และจากส่วนอื่นๆ ของประเทศเข้ามา
แต่แนชวิลล์ยังคงรักษารากเหง้าไว้
- หนุ่มสาวอย่างพวกคุณกินอะไรกัน - ผมกินซี่โครง
ฉันกินกะหล่ำปลีดองกับไส้กรอก และไม่มีใครทำเหมือนที่นี่
เราขับรถ 480 กิโลเพื่อมาที่นี่
- 480 กิโลเมตรเหรอ - ใช่
- คุณอยู่เมืองอะไร - เซนต์หลุยส์
จริงดิ มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ
ผมชอบความเป็นเพื่อนบ้านของที่นี่
คุณคุยกับคนทางซ้าย ทางขวา ที่อยู่เยื้องๆ หรืออยู่หลังคุณได้
มันน่ารักมาก
และนั่นคือสิ่งที่คุณจะได้รับเมื่อใช้โต๊ะนั่งรวม
และความรู้สึกแบบโรงอาหารนี่ เหมือนเรากลับไปเรียนเลย ทุกคน
แต่รับรองว่าหาอาหารแบบนี้ ในโรงอาหารไม่ได้แน่
มันเหนือชั้นกว่าเยอะ
ทุกองค์ประกอบ
ตั้งแต่คนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ที่น่ารักกับเรามาก
จนถึงตัวอาหารเอง
พวกคุณกินอะไรกัน
วันนี้ฉันกินผัก
กินผัก ดีแล้วครับ
คุณกินเนื้อกับสามแบบไม่มีเนื้อ
ฉันร่วมการรณรงค์วันจันทร์งดเนื้ออยู่
น่ารักเนอะ เธอมาร้านนี้ เพื่อรณรงค์วันจันทร์งดเนื้อ
ผมควรบอกเธอไหม ว่าในทุกเครื่องเคียงมีเนื้อสัตว์
(อาร์โนลด์)
(พรินซ์ฮอตชิคเค่น)
มีการแข่งขันที่ไม่เป็นทางการในแนชวิลล์
ว่าใครมีไก่ทอดที่เผ็ดที่สุด
ดังนั้นถ้าคุณเป็นแฟนคลับ เหมือนผมกับลูกชาย
ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะไม่ไปพรินซ์ฮอตชิคเค่นได้ยังไง
ถึงแล้ว เราอยู่ในวิหารแห่งไก่
พรินซ์แบ่งไก่ของพวกเขาตามระดับความทรมาน
วันนี้เราจะพยายามไต่ระดับจากเผ็ดน้อยไปเผ็ด
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดี
แล้วผมก็ได้พบกับเชื้อพระวงศ์
- คุณอองเดรใช่ไหมครับ - ใช่แน่นอนค่ะ
ผมฟิลครับ
- ตายจริง - นี่ลูกชายผม เบน
ขอบคุณที่มากันนะคะ
อองเดรคือผู้ที่คุณอาจเรียกได้ว่า คือราชินีแห่งพรินซ์
สร้างความสำเร็จจากสูตรของครอบครัว
เธอทั้งน่ารักและตุ่มรับรสเฉียบคมมาตลอด 40 ปี
แล้วคุณชอบเผ็ดแค่ไหนครับ
ฉันไม่กินอะไรที่เกินระดับเผ็ดน้อย
เบน เราอาจจะงานเข้าแล้ว
แต่ฉันอยากบอกว่า ผู้หญิงเยอะเลยกินเผ็ดกว่าผู้ชาย
- น่าสนใจ - เป็นประจำด้วย
- ทำไมล่ะ - ก็เพราะไฟในตัวเรา
ใช่
คุณอาจต้องเพิ่มรสชาติใหม่ให้ผม ซึ่งก็คือ "ขี้ขลาด"
ไก่อ่อน
นี่ไม่ต่างกับถูกตอนเลยเนี่ย
ออเดอร์ของฟิลได้แล้วค่ะ
ไก่ของเราเสร็จแล้ว มาอับอายกันต่อเถอะ
- เอาละนะ ทุกคน - เอาละ
แซนด์วิชเผ็ดน้อย
- กินพร้อมกันไหม - ครับ
หนึ่ง สอง สาม
เผ็ดอยู่นะ
คล้ายๆ โดนผึ้งต่อยเนอะ เหมือนโดนที่ด้านนอก
มันช้าๆ ค่อยๆ เผ็ดขึ้น
กินต่อไป
มีเชียร์ลีดเดอร์ด้วย
ผมตื่นเต้นแล้วล่ะ เรากำลังขยับขึ้นเป็นเผ็ดปานกลาง
- ก็… - ครับ
ใช่เลย
ลาก่อนนะลิ้น
ปกติลูกไม่ค่อยเห็นพ่อแสดงความกล้าหาญ
พ่อถึงรู้สึกว่ามันสำคัญที่ต้องทำให้ลูกชายเห็น
ว่าพ่อเขาไม่กลัว
พ่อไม่ต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้น
พ่อทำแบบนี้เพื่อลูกนะ เบน
เรามาถึงระดับเผ็ดแล้ว
พระเจ้าเมตตาเขาด้วย
เหมือนรอให้ระเบิดเวลาระเบิดเลย
ใช่ แบบแอบรู้สึกความกระวนกระวายนิดๆ
ใช่ ยังกินอีกเหรอ
งั้นพ่อกินอีกคำ
อย่าลงโทษตัวเองอย่างนั้นสิ
ดูพ่อสิ
เรารอดมาได้หมด
โอเค เธอพร้อมจะยกแบบเผ็ดพิเศษมาให้แล้ว
ไม่จริงน่ะ จริงเหรอ
ไม่นะ
ทำไมริชาร์ดถึงจ้องจะฆ่าผมให้ได้นะ
แค่กลิ่นก็ทำผมน้ำตาไหลแล้ว
(เผ็ดพิเศษ)
พ่อไม่เคยกินอะไรที่ต้องทำแบบนี้เลย
พ่อไม่ใช่หมอ
แต่ในปากมันไวต่อสัมผัสกว่านิ้วไม่ใช่เหรอ
- อาจจะ - ตอนที่ทำนี่อยู่ ก็อดคิดว่า…
"ให้ตาย นายนี่มันโง่ชะมัดเลย"
ไม่ได้
"นายต้องโง่แน่ๆ"
- พร้อมนะ - ครับ
ตอนกลืนค่อนข้างจะ…
เริ่มมาแล้ว
คุณต้องออกไหม
ที่ว่าออกนี่หมายความว่าไงครับ
ปากชาๆ นะ
คงต้องเอาออกแล้ว
ผมว่าผมชอบอันนี้ที่สุด ผมกินบ่อยๆ คงไม่ได้
- ใช่ - แต่…
ที่พ่อชอบอันนี้ เพราะวันนี้พ่อได้พิสูจน์แล้วว่า พ่อกินเผ็ดพิเศษได้
แล้วเราก็ทำสำเร็จ ตอนนี้ผมรู้สึกยังไงน่ะเหรอ ไม่ดีเลย
แนชวิลล์รู้วิธีทำให้ ความคลาสสิกเป็นของแปลกใหม่
นั่นคือสิ่งที่เชฟนิค กิดดรี้ทำที่เพลิแกนแอนด์พิก
ที่ซึ่งเขาสร้างสิ่งมหัศจรรย์ด้วยฟืนและไฟ
พระเจ้า คุณเป็นคนเอาจริงนะนี่
แค่พยายามจะเป็นน่ะ อย่างน้อยก็เรื่องเนื้อน่ะนะ
นักเขียนเรื่องอาหารเดเลีย โจ แรมซีย์
บอกว่าที่นี่เป็นหนึ่งในร้านที่ต้องกินในแนชวิลล์
ซึ่งผมจะทำตาม
กินเสร็จผมไปนอนได้เลย ที่จริงผมนอนกับไอ้นี่ยังได้เลย
ถ้าคุณออกจากที่นี่ไปโดยไม่รู้สึกว่าต้องงีบ ถือว่าเราสอบตกไหม
คุณจะต้องอยากตื่นขึ้นมา เพื่อร้านที่โดดเด่นของแนชวิลล์ร้านต่อไปแน่
ขอต้อนรับสู่รอล์ฟแอนด์ดอเตอร์
ที่ซึ่งคุณจะพบกับ สารพัดพาสต้าที่น่าสนใจและเอร็ดอร่อย
เป็นของโปรดของคนโปรดของผมสองคน
พวกคุณจัดอยู่ในประเภทของคนที่ผมชอบ
ที่ผมเจอกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ
เช่นเดียวกันค่ะ
นี่คือทีโบนเบอร์เน็ตต์
ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์เพลงที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง ในประวัติศาสตร์
กับแคลลี่ คูรี่ภรรยาของเขา
แคลลี่เป็นคนเขียนบท เทลมาแอนด์หลุยส์ และเป็นผู้สร้างซีรีส์แนชวิลล์
นี่อาจเป็นคำถามโง่ๆ นะ ทำไมต้องเป็นแนชวิลล์
- ยังเหลือญาติอยู่ที่นี่อีกเยอะ - ดีจัง
- แล้วเราก็ทำซีรีส์เรื่องนั้นอยู่หกปี - ครับ
ก็เลยเริ่มคิดว่า ถ้าเราจะอยู่ที่นี่
ก็คงไม่เลว เขาทำงานที่นี่ได้
ผมคิดไปเอง หรือทุกบาร์ มีคนเก่งๆ อยู่เต็มไปหมดจริงๆ
ที่นี่มีคนเก่งอยู่เพียบจริงๆ คุณนึกไม่ถึงเลยล่ะ
นี่อาจเป็นการรวมตัวของนักดนตรีที่มากมายที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของโลกตอนนี้ ที่นี่เลย
แนชวิลล์เป็นเมืองขี้เหล้าที่มีปัญหาเรื่องดนตรี
เยี่ยมเลย
- เป็นไงบ้างครับ - นี่คือฟิล เครแจ็ค
เชฟเจ้าของร้านรอล์ฟ
อย่างแรกคือสควอชคาโบฉะย่าง
ใส่เพสโตแนสเตอร์เตียม
ส่วนนี่เป็นถั่วเลดี้พีกับหมึกลองฟิน
เอ็นดูยา กับพริกกับกระเทียมกรอบๆ
- ฟิล… - ยิปปี้
คุณคือฟิลคนโปรดของผม รวมตัวผมด้วย
ทำไมถึงไม่เรียกว่า "ฟิลแอนด์ดอเตอร์" ล่ะ
ชื่อกลางของผมคือรอล์ฟ
ผมมีลูกสาวสองคน ตรงตัวจนน่าอุบาทว์จริงๆ
ผมนึกว่าต้องเป็นคนแก่ซะอีก
รอล์ฟน่ะ นั่งอยู่หลังร้าน แค่เป็นเจ้าของแต่ไม่ทำอะไร
- แต่กลับเป็นคุณ - กินให้อร่อยนะ
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
ใช่เลย
ให้ตายสิ อร่อยมาก
สุดยอดเลย
ผมดูหนังคอนเสิร์ตของคุณที่สร้างจาก
เพลงประกอบเรื่อง สามเกลอ พกดวงมาโกย มันสุดยอดมาก
ชอบมากเลย ตกหลุมรักบลูแกรสจากเรื่องนั้น
ไม่ใช่เพลงแนวผม ผมไม่รู้จัก
- คุณเปลี่ยนชีวิตผมแบบนั้นเลย - วิเศษที่สุด
แล้วก็ดนตรีโฟล์คจากเรื่องคน กีตาร์ แมว
กับหนังคอนเสิร์ตต่อจากหนังเรื่องนั้น
วงนี้ เลคสตรีทไดฟ์
พวกเขาไม่ได้อยู่ในเพลงประกอบหนังเรื่องนั้น
แต่คุณใส่พวกเขาไว้ในหนังคอนเสิร์ต ทำไมถึงใส่พวกเขาไว้ครับ
ต้องพูดว่าผมรู้สึกเป็นเกียรติ
ที่ได้เปิดประตูให้แก่คนมากมาย
ที่ไม่มีโอกาสได้ผ่านประตูบานนี้
พวกเขาควรได้รับความสนใจมากกว่านี้
ผมโทรหาคุณ
ใช่ ผมจำได้
ผมบอกว่า "ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย"
"แต่คุณช่วยบอกผมได้ไหม ว่าพวกเขาจะมาแอลเออีกทีเมื่อไหร่"
"ผมจะพาวงนี้ไปกินมื้อค่ำ"
และพอถึงตอนที่จะต้อง แต่งเพลงเอกให้ซัมบอดี้ฟีดฟิล
ผมติดต่อพวกเขาทันที แล้วพวกเขาก็ตกลง
- ต้องขอขอบคุณคุณ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ - ด้วยความยินดี ดีจริงๆ
ต่อไป บูคาทินีใส่หอย เนยผัดพริก และขนมปังกรอบบอตทาร์กา
กับพาสต้ากินกับเห็ดมัตสึทาเกะกับเป็ด
ที่โรยชีสเพียบ
มองแล้วเหมือนภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ
- ส่วนนั่นก็ดูเหมือนอิตาลี - ดูดีมาก
ดูพี้ชพีช
การมาอยู่ที่นี่มีความน่าสนใจอย่างหนึ่ง
คือเราทั้งคู่จริงจังกับการเคลื่อนไหว เพื่อความเท่าเทียมกันด้านสิทธิพลเมือง
เพราะผมไม่รู้เลยว่า แนชวิลล์มีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้
แนชวิลล์เป็นหนึ่งในเมืองแรกๆ ที่ขจัดการแบ่งแยกเชื้อชาติในสหรัฐฯ
และที่เขาเลือกแนชวิลล์ ก็เพราะที่นี่อยู่ใจกลางเทนเนสซี
ผู้คนจากทั่วประเทศมาที่นี่ เพื่อแต่งงาน ลงคะแนนเสียง และทำทุกอย่าง
ยกเว้นมีป้ายอยู่ทุกที่
แบบ "น้ำดื่มเฉพาะคนขาว" ทุกที่ที่คุณไป
พวกเขาบอกว่าเราไม่มีทาง แก้ปัญหาการกีดกันสีผิวระดับชาติได้
แต่อย่างน้อยก็แก้ปัญหานี้ ในย่านใจกลางเมืองแนชวิลล์กัน
และหลังจากที่ขจัดการแบ่งแยกเชื้อชาติ ที่ย่านใจกลางเมืองแนชวิลล์สำเร็จ
เมืองต่างๆ ทั่วประเทศก็หันมาใช้วิธีการเดียวกัน
สุดยอดเลย
- ลูกสาวคุณอายุเท่าไร - อายุ 23 กับ 21
พวกเขาสนใจธุรกิจครอบครัวอันนี้ไหม
ไม่เลย เรากันพวกเขาออก เด็ดขาดเลย
แต่รู้ไหม รัสแอนด์ดอเตอร์ พวกลูกสาว… พวกเขาทำต่อ
ตอนนี้ก็รุ่นหลานสาวกับเหลนกำลังบริหารอยู่
- น่าทึ่งมาก - บางทีพวกเขาอาจจะมาขอทำ
- ไว้ดูกัน ทั้งคู่ยังเด็กอยู่ - อยากให้ผมช่วยคุยไหม
เอาสิ
(ตรอกปรินเตอร์ส)
คุณก็รู้ว่าผมชอบฮอตดอก และผมได้ยินมาว่าที่แนชวิลล์มีฮอตดอกที่อร่อยมาก
ซึ่งราชาฮอตดอกก็คือแด๊ดดี้ส์ดอกส์
- ฟิล เป็นไงบ้าง - คุณคือบิ๊กแด๊ดดี้
ใช่แล้ว
เชิญพบกับฌอน พอร์เตอร์
นี่คือฮอตดอกของเขา และเขาคือบิ๊กแด๊ดดี้
นี่คือมิวสิคซิตี้ดอกของเรา
มิวสิคซิตี้ดอก มีอะไรมั่ง
ชีสเชดดาร์ เบคอน หัวหอม กับซอสบาร์บีคิว
หม่ำเลยเพื่อน
ใช่แล้ว ขนาดสำคัญ เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
- ไอ้นี่คืออะไร - นี่คือบิ๊กแด๊ดดี้
มีครีมชีส แตงกวาดอง เบคอน ฆาลาเปญโญ
- และเซาส์สูตรลับของเรา - "เซาส์" เหรอ
"เซาส์" ต้องออกเป็นเสียงดับเบิลยู กินเลย แล้วบอกมาว่าคุณคิดยังไง
- ผมกินแน่ แต่ครีมชีส จริงดิ - ใช่
อร่อยไหม อร่อย
- ครีมชีสใส่ในฮอตดอก - ใช่แล้ว
- นี่ของหรูเลยนะ - ใช่
นี่ไม่ใช่…
- ไม่ใช่แค่… - ไม่ใช่แค่ของกินข้างถนน
ว้าย! เขาถ่ายรายการอยู่
ฮู่! เอาเลยแฟนบราวน์ เอาเลย ฮู่ฮู่!
- เพิ่งเคยมาแนชวิลล์เหรอ - ค่ะ
- ผมก็เหมือนกัน - ไม่
- พูดจริงเหรอ - ใช่ ผมพูดจริง
- แปะมือหน่อย - เย่ แนชวิลล์
อุ๊ย แนชวิลล์
คนพวกนี้มากับคุณเหรอ คนบ้าพวกนี้น่ะ
นี่คือสิ่งที่เจ๋งที่สุดในชีวิตฉันเลย
- จริงเหรอ นี่น่ะเหรอ - ค่ะ นี่แหละ
คุณต้องออกไปใช้ชีวิตให้มากกว่านี้แล้วละ
ฉันก็อยากอยู่เหมือนกัน
เอาเลย อแมนด้า เราควรงับพร้อมกันไหม
ค่ะ จะทำจริงๆ เหรอ
- ก็ได้ - เอาละนะ
อแมนด้า
ฟิล อร่อยจังเลย
ดีใจมากๆ ที่ได้เจอคุณค่ะ
ฉันเพิ่งได้เจอฟิล
ว่าแล้ว
นี่ล่ะแด๊ดดี้ส์ดอกส์ ที่ซึ่งคุณจะได้พบกับทุกคน
(โอ้ว้าว ฮอตดอกอร่อยเด็ดจริง)
อร่อยจริงๆ ซื้อเลย
(เดอะสโตร์)
แบรด เพสลีย์กับภรรยา
นักแสดงหญิงคนเก่ง คิมเบอร์ลี่ วิลเลียมส์ เพสลีย์
เชิญเราไปยังสถานที่พิเศษ ซึ่งทำสิ่งดีงาม
ให้แก่เมืองแนชวิลล์
ขอต้อนรับสู่เดอะสโตร์ค่ะ
นี่มันซัมบอดี้ฟีดแนชวิลล์แล้ว
จริงๆ แล้วเป็นคิมน่ะ ที่ซานตาบาร์บารา
เราไปฉลองวันขอบคุณพระเจ้าที่นั่น
ลูกๆ ของเราก็เอาแต่ใจ เธอเลยบอกว่า
"พวกเขาต้องเข้าใจ ว่ายังมีคนที่ไม่มีจะกิน" ใช่ไหม
ต้องให้พวกเขาทำงาน
เราเลยไปที่ร้านชื่อยูนิตี้ช็อปที่ซานตาบาร์บารา
ซึ่งเป็นร้านขายของชำของชุมชน
แล้วเราก็ชอบแนวคิดเรื่องของศักดิ์ศรี
ที่คนสามารถซื้อของที่พวกเขาต้องการ
แทนที่จะรอรับแต่ของให้ทาน
แบรดบอกว่า "เราต้องเอาแนวคิดนี้ไปที่แนชวิลล์"
ผมรู้ว่าเราจะได้สัมผัสประสบการณ์ที่สง่างาม
ในขณะเดียวกันก็เรียบง่าย อย่างเด็กขี่ม้ารอพ่อกับแม่ซื้อของ
และเราเปิดร้านหลังเหตุพายุทอร์นาโดถล่มเมือง
แล้วตามด้วยโรคระบาด
ทันใดนั้นเราก็ต้องรองรับคน
มากกว่าที่เราคาดไว้ห้าเท่า
เราต้องปรับเปลี่ยนเป็นการส่งให้ลูกค้า
ถึงเดือนกรกฎาคม เราส่งอาหารไปแล้วล้านห้าแสนชุด
แล้วในที่สุดเราก็ได้เปิดเดอะสโตร์ ในรูปแบบเดิมอีกครั้ง
เรามีผักและผลไม้สดมากมาย
มันสำคัญกับเรามาก
เพราะมีคนเยอะเลยที่อยู่ในที่ที่หาซื้ออาหารยาก
พวกเขาหาผักและผลไม้สดไม่ได้
และการซื้ออาหารจานด่วน ถูกกว่าซื้อบรอกโคลีหรือกีวี่
แต่ตามที่ควรจะเป็นคือ คนไม่ควรเป็นลูกค้าเราเกินหนึ่งปี
เพราะเราอยากช่วยให้คนยืนได้ด้วยตัวเอง
นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว
ผู้คนชอบแนวคิดนี้ และเราอยากเห็นมีร้านแบบนี้ตามเมืองอื่นๆ ด้วย
ไม่ใช่แค่ซานตาบาร์บารากับแอลเอ
จะว่าไป ยิ่งร้านเติบโตขึ้น ก็เป็นการเพิ่มตำแหน่งงานให้คนด้วย
พวกเขาคือคนที่คุณอยากจ้าง
คนที่ใส่ใจเรื่องศักดิ์ศรี ในการหาประสบการณ์นี้ให้กับครอบครัว
ส่วนคนที่เป็นอาสาสมัคร ฉันก็คิดว่า
ก็ได้อะไรมากจากสิ่งนี้เช่นกัน
เพราะพวกเขาได้เรียนรู้ เรื่องเพื่อนบ้านด้วยตัวเอง
- ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสเจอ… - ใช่เลย
ลบกำไรส่วนต่างทิ้งซะ เราต่างก็เป็นชุมชนเดียวกัน
- นี่คือร้านแรก - ใช่
มาทำให้เป็นร้านแรกในหลายๆ ร้านกันเถอะ
ใช่ เอาเลย
มาหาทางกัน
ถ้าคุณอยากมีส่วนช่วยเหลือเดอะสโตร์
ไปตรงนี้เลย ตามเว็บไซต์นี้
และบริจาคได้เลยครับ
ช่วยพวกเขา ตัวผมเองจะช่วยแน่ๆ
ใช้พลังทำความดีซะ ทุกคน
นี่กูเกิล วิดีโอคอลหาเควิน
(วิดีโอคอลถึงเควิน)
ยินดีด้วย
- เฮ้ เป็นไงบ้างฟิล - สบายดีมาก ผมกำลังเที่ยวแนชวิลล์อยู่
อาหารและดนตรีที่ไหนก็สู้แนชวิลล์ไม่ได้
ใช่ไหมล่ะ และผู้คนก็ทั้งนิสัยดี และเป็นมิตร และน่ารัก
ผมรักทุกคนที่ผมเจอจนถึงตอนนี้เลย
คนแนชวิลล์ลูกทุ่งมากๆ ลูกทุ่งมาก
ผมกินอาหารเยอะมาก อาหารหนักๆ เยอะมาก
ที่ทางใต้เรียกว่า "เนื้อกับสาม"
รู้ไหมว่าคืออะไร
ผมกินมาแล้ว ผมไปร้านอาร์โนลด์ คุณรู้จักไหม
ผมไม่รู้จักร้านนั้น ซูซาน คุณรู้จักร้านอาร์โนลด์ไหม
- รู้จักสิ - ซูซานเป็นคนแนชวิลล์
อีกเดี๋ยวเราจะคุยกับเธอ
ก่อนที่เราจะคุยกับซูซาน คนที่ผมชอบสุดๆ
คุณมีเล่าหนึ่งมุกให้แม็กซ์ไหม
ผมต้องมีสิ
- มันอาจจะเป็นเรื่องจริงนะ ผมไม่แน่ใจ - โอเค
ผู้ชายคนนี้เดินไปตามถนนสตริป ในลาสเวกัส
และมีชายอีกคนเดินเข้ามาหาเขา ท่าทางสิ้นหวังและเหมือนจะสติแตก
เขาพูดว่า "ขอโทษครับ ผมขอยืมเงินหน่อยได้ไหม"
"ภรรยาผมต้องเข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดฉุกเฉิน
แต่ผมมีเงินไม่พอจะพาเธอไป"
"ช่วยผมหน่อยได้ไหม ผมจนตรอกแล้วจริงๆ"
เขาบอกว่า "ผมก็อยากช่วยนะ แต่ผมจะรู้ได้ยังไงว่าถ้าผมให้เงินคุณไป
แล้วคุณจะไม่เอาไปใช้เล่นการพนันน่ะ"
ผู้ชายคนนั้นมองเขาแล้วพูดว่า "เออ ผมมีเงินเล่นพนันอยู่นี่"
สุดยอดเลย ผมว่ามันเยี่ยมมาก
- คุณว่าไง - ตลกดีเนอะ
แบรด เพสลีย์จากแนชวิลล์นี่
ขอโทษนะเควิน แต่ข้อเท็จจริงก็คือ
คุณน่ะไม่แม็กซ์ซักกะติ๊ด
- แบรด เพสลีย์ครับ - ขอโทษนะเคฟ
คราวหน้าขอให้โชคดีนะ
- เอาเหอะ - เควิน เราอยากให้คุณอยู่ที่นี่กับเราจัง
คล้ายๆ กับตอนนั้นที่คุณมา และอยู่นานมาก
นานกว่าที่เราคิดไว้เยอะน่ะ
ผมยังมีของอยู่ที่นั่นนะ
ใช่ คุณยังมีของทิ้งไว้ที่นี่อยู่แล้ว
ขอเจอซูซานหน่อยสิ ตามซูซานมาทีได้ไหม
ได้สิ ซูซาน
- ไม่ อะไร - เข้ามานี่หน่อย
- มาแล้วนี่ไง - เห็นไหม รายการนี้ดีแล้วทีนี้
ขอบคุณพระเจ้า
ซูซานกับผมรู้จักกันมานานมาก
เป็นไปได้ไหมว่าผมเจอซูซาน ก่อนซูซานเจอเควินน่ะ
ฟิล เราเจอกันประมาณ 20 นาที หลังจากฉันเจอเควิน
- งั้นเหรอ - ใช่
เขาจ้างฉันไปเล่นซีรีส์เรย์มอนด์
ซึ่งคุณก็ยอดเยี่ยมมาก
- คุณคือผู้นำลัทธิ - ขอบคุณ
มีโอกาสไหมที่เธอจะได้ กลับมาเล่นบทนั้นอีกในซีรีส์ของคุณ
- ซีรีส์จบไปแล้ว - ผมขอโทษจริงๆ ฟิล
คือผมไม่ดูซีรีส์นั้นน่ะ แต่มันจบได้ซะที งั้นก็โอเค
แต่เธอจะได้กลับมาในทุกรายการที่ผมทำ อย่างเช่นอันนี้ไง
- ใช่ - เห็นไหม ทันทีที่ผม…
ทันทีที่ผมมีรายการ ผมให้ซูซานมาออก
อะไรก็ได้ที่ทำให้ได้ออกจากบ้าน เข้าใจใช่ไหม
มีเรื่องนึงที่ผมอยากบอกพวกคุณก่อนไป
ให้ตายสิ เราโดนเข้าจนได้
เควิน นีลอนครับทุกท่าน
ผมมีอีกที่ที่อยากไป
ไปเจอเพื่อนดีๆ ทั้งหลายที่ได้เจอที่แนชวิลล์
- สวัสดี - กอดหน่อยไหม
ผมยอมให้กอดอยู่แล้ว
นี่คือไพน์วู้ดโซเชียล
ได้แล้ว เย่
ถ้าคุณอยากมีช่วงเวลาดีๆ ในแนชวิลล์ ใช่ ที่นี่มีโบว์ลิ่ง
แต่ที่นี่ก็มีอาหารด้วย
- ดูดีมากเลย - แล้วทาโก้มื้อเช้าล่ะ
มีดนตรี มีเหล้า
ถ้าจะดื่มแก้วเดียว ก็ดื่มแก้วใหญ่ๆ เลย
ผมรู้สึกว่าเข้าถึงแนชวิลล์แล้ว
ผมไม่รู้ว่าชีวิตนี้คุณยังต้องการอะไรอีก
ห่วยแตก
ผมคิดว่าผมไม่ได้โยนโบว์ลิ่งมาตั้งแต่ 12 ขวบ
ในงานวันเกิดเด็กสักคนแล้วนะ
แย่มาก
- ไงเพื่อน - เป็นไงบ้าง
ดีใจมากเลยที่คุณมา
ผมจะเล่าเรื่อง
การเดินทางไปแนชวิลล์ครั้งแรก ของหนุ่มยิวน้อยๆ ให้ฟัง
ผมพูดเสมอว่าผมทำซีรีส์นี้
เพราะผมอยากเอาทุกอย่างที่รู้ เกี่ยวกับการเล่าเรื่องออกทีวี
มาใช้เพื่อรับใช้ทุกสิ่งที่ผมรักในชีวิต
ซึ่งก็คือครอบครัว เพื่อนๆ อาหาร การเดินทาง และเสียงหัวเราะ
แต่หลังจากเดินทางไปแนชวิลล์
ผมคิดว่าผมต้องใส่ดนตรีเข้าไปด้วย
เพราะตอนนี้ตีสองสิบห้า
แล้วน้ำตาฉันก็ไหลริน
แล้วดูสิ สไตรก์ ผมทำสไตรก์ได้
แต่ไม่มีใครดูอยู่
ขอบคุณแนชวิลล์ ไอ้บ้าดวงดีคนนี้จะกลับมาอีกแน่
ชายผู้หิวโหยที่แสนสุข
เดินทางข้ามผืนดิน
เขาพยายามทำความเข้าใจ
ศิลปะการทำพาสต้า หมู ไก่ และแกะ
เขาจะขับรถไปหาคุณ เขาจะบินไปหาคุณ
เขาจะร้องเพลงให้คุณฟัง เขายอมตายเพื่อคุณ
- ไงนะ ผมจำไม่ได้ - ที่คุณร้องนี่ดีแล้ว ผมชอบ
ใครก็ได้ ขออาหารให้ฟิลกินหน่อย
ขอร้องล่ะ
เพราะจัง
เย่
จ่ายมาห้าหมื่นดอลลาร์ด้วยครับ
เหรอ งั้นผมติดหนี้คุณแล้ว
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์