ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μια χάρη σάς ζητά
Κάποιος, παρακαλώ
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ
Ο σπουδαίος Γ.Κ. Φιλντς ρωτήθηκε κάποτε τι θα ήθελε να γράφει στον τάφο του
και είπε "Τελικώς, θα προτιμούσα να είμαι στη Φιλαδέλφεια".
Εγώ ξέρω τη Φιλαδέλφεια γιατί μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη
και η πρώτη μου εκδρομή ήταν στο Ινστιτούτο Φράνκλιν στην Ε' Δημοτικού.
Και τότε γνώρισα μια κοπέλα που μεγάλωσε έξω από τη Φιλαδέλφεια
κι επειδή φαινόταν πολύ καλή, την παντρεύτηκα.
Πάνε 32 χρόνια από τότε
κι έκτοτε έρχομαι για να δω την οικογένεια της Μόνικα και για να επισκεφθώ
αυτήν την πόλη με τον ξεχωριστό χαρακτήρα, τη γεμάτη αστική υπερηφάνεια.
Την "Πόλη της Αδελφικής Αγάπης".
Εδώ έγραψαν το "Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι".
Μα, φυσικά, είναι πιο δεκτική.
Αυτό το πνεύμα διατηρείται και ανθεί εδώ,
ιδίως στην κοινότητα των σεφ που θα γνωρίσετε.
Συνήθως η πρώτη μου στάση είναι η αγορά Reading Terminal.
Είναι από τις σπουδαίες αγορές παγκοσμίως
και έχει μερικά από τα καλύτερα προϊόντα που θα βρείτε οπουδήποτε!
-Τι να σου βάλουμε; -Μου βάζεις διάφορα;
Πρώτα ένα απλό πρέτσελ.
-Εννοείται. Τα αγαπημένα μου. -Το κλασικό.
Πάντα παίρνω ένα κλασικό πρέτσελ,
αλλά σήμερα θα μου τα γεμίσουν με διάφορα.
-Θα τα πάρουμε σε δυο λεπτά. -Ναι.
Γιατί νομίζω ότι θα πάρω πολλά από δω.
-Σε ποιον μιλάω; -Στον Τζι.
Με τα παιδιά; Ξέρω ότι θέλω ένα Ρούμπεν, έτσι;
Ναι. Τι είδους;
Υπέροχα. Δούλευα σε ντελικατέσεν, ξέρεις.
-Είμαι του ντέλι. -Του ντέλι;
-Θα κάνω πολύ σκληρή κριτική. -Ναι;
Σωστά το κάνεις.
-Να δοκιμάσω λίγο κρέας; -Ναι.
-Σ' αγαπώ. Ευχαριστώ. -Εννοείται.
-Ξέρεις τι κάνεις. -Ναι.
Εντάξει, πού πάω; Από δω!
-Dinic's! -Γεια.
Σας αγαπώ. Τι κάνεις;
-Καλά, εσύ; -Έρχομαι χρόνια. Ξέρεις τι θέλω.
-Μάλλον ψητό χοιρινό. -Με απ' όλα.
Έγινε.
-Πού είναι η Τία; -Εδώ.
Γεια! Τι κάνεις;
-Σ' έχω ακουστά. -Να 'σαι καλά.
-Η βασίλισσα της πίτας με γλυκοπατάτα. -Ναι.
Ετοίμασέ μου ό,τι νομίζεις πως πρέπει να δοκιμάσω.
-Εντάξει. -Χάρηκα πολύ.
-Χαίρω πολύ, φίλε μου. -Η κόρη μου Λαμίρα.
Όλη η οικογένεια;
-Οικογενειακή επιχείρηση. -Τέλειο! Θεέ μου.
-Κάνεις "πιτένια" ζωή. -Ναι!
Ναι!
Ένας πάγκος με μπούτι γαλοπούλας. Το λατρεύω.
-Ο Φιλ Ρόζενταλ! -Γεια σας!
-Γεια σου, Φιλ! -Γεια!
-Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ το ίδιο.
Ήθελα να φέρω τη Μόνικα και σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο
να καλέσω τις παιδικές της φίλες Μαίρη-Κέιτ, Λίντα και Σέλεστιν.
Δεν τις βλέπουμε και πολύ συχνά, αλλά να τες.
Θα μοιραστούμε μερικά πραγματάκια.
-Πήρες απ' όλα. -Ναι. τι κάνετε;
-Καλά! -Πολύ καλά.
-Να βοηθήσω; -Παρακαλώ.
Έχουμε αστακό, σε περίπτωση που σας αρέσει.
-Είστε τρελοί; -Ίσως μου αρέσει.
Και λίγο κοτόπουλο.
-Ευχαριστώ. -Το συνηθισμένο πρωινό της Μόνικα.
Σου φτιάχνει αυτά;
Αγαπώ τη μαγειρική! Με χαλαρώνει.
Όπως όταν ήμασταν μικρές.
Είχε παιδικά παιχνίδια φούρνο και ψυγείο.
-Είχε όλα τα κουζινικά. -Αλήθεια;
Θα έπρεπε να έχει μάθει κάτι!
Δεν ξέρω αν σας αρέσουν τα καλύτερα πρέτσελ στον κόσμο.
-Ένα πρέτσελ; -Ευχαριστώ, Φιλ.
Κι ένα πρέτσελ με γαλοπούλα, αβγό και τυρί.
-Θεέ μου! -Τι;
-Δεν το ξέρω. -Θα δοκιμάσω.
Δεν το είχαν αυτό στο κυλικείο του Σεντ Τζο!
Ποια θυμάται τη μέρα που γνωριστήκατε;
Αίθουσα συνάθροισης, λύκειο.
Γνωριστήκατε στην αίθουσα, αλλά μένατε
στο ίδιο τετράγωνο;
-Δίπλα-δίπλα. -Δίπλα;
Είχαμε κοινό σκαλί.
-Κοινό σκαλί. -Ναι.
Έχω μια φωτογραφία μας μαζί.
Εγώ ήμουν γύρω στα δύο κι εσύ γύρω στα τρία.
Καθόμασταν στο σκαλί όλα τα παιδιά.
-Απ' όταν γεννηθήκατε. -Ναι.
Οι διάσημες πίτες με γλυκοπατάτα της Τία.
Πρέπει να δοκιμάσετε, γιατί όλοι μιλάνε γι' αυτές.
Εντάξει.
Δεν θα τα φάμε όλα.
-Ευτυχώς! -Είναι αδύνατο.
Θα σας παρεξηγήσω αν δεν τα φάτε, μα…
-Θα δοκιμάσω απ' όλα. -Έχω τη γλυκοπατάτα εδώ.
Καταπληκτική.
-Άψογη. -Ευχαριστούμε, Φίλιπ!
Πώς τα πάω;
-Τα πας καλά. -Πολύ καλά.
Περάσαμε υπέροχα.
-Σας αγαπώ. Χαίρομαι που σας βλέπω. -Ευχαριστούμε πολύ. Ήταν υπέροχα.
ΦΑΕ ΨΑΡΙ, ΖΗΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ
ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΝΟΙΧΤΑ 7 ΜΕΡΕΣ
Ο Σόλα Ολουνλόγιο είναι σπουδαία μορφή στο φαγητό εδώ.
Είναι ένας Νιγηριανός σεφ και συγγραφέας,
που βοηθά στη δημιουργία νέων γαστρονομικών ιδεών.
Μια πρόσκληση στο σπίτι του για μπάρμπεκιου, λοιπόν,
μάλλον δεν σημαίνει μπιφτέκια και λουκάνικα.
Ο κήπος.
-Θεούλη μου. -Φύση στην πόλη.
Είναι πανέμορφα. Δες εδώ. Υπέροχα.
Θα φάμε μπραντς.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ξεκινάω απ' τα γρήγορα. Καλαμάρι.
Καλό, φρέσκο καλαμάρι.
Ένα λάθος στο ψήσιμό του είναι η χαμηλή θερμοκρασία.
Θέλει καυτό φούρνο.
-Φίλε! -Καίει πολύ.
Γύρω στους 370 βαθμούς Κελσίου.
Μη θορυβηθείς που χρησιμοποιώ τα χέρια μου.
Κάποια πράγματα απαιτούν δεξιότητα που δεν σου δίνει ένα εργαλείο.
Πολλοί φοβούνται τη θερμοκρασία
και δεν αντιλαμβάνονται πόση χρειάζεται για να ψηθεί κάτι.
-Φοβούνται τη θερμοκρασία. -Ναι.
Αν θες να ψήσεις στη φωτιά, δεν μπορείς να τη φοβάσαι.
Ψήνονται πολύ γρήγορα, το βλέπεις.
Γρήγορα.
Να θυμάσαι ότι δεν ψέκασα με τίποτα τη σχάρα.
Και δεν κολλάνε. Άρα, είναι στη σωστή θερμοκρασία.
-Δες εδώ. -Φίλε! Έγιναν αστραπιαία.
Αυτό ήταν. Και τελείωσες.
Μόλις τελειώσουμε,
λίγο ελαιόλαδο.
-Να είστε γενναιόδωροι. -Ναι.
Η πολυτέλεια χωρίς γενναιοδωρία δεν είναι πολυτέλεια, σωστά;
Πρέπει να είναι ωραίο.
-Υπέροχο γνωμικό. -Ισχύει.
Αυτά είναι φύλλα κάπαρης από την Ιταλία.
Πολλοί τρώνε την κάπαρη, άλλοι, όμως, όχι.
-Δεν ξέρουν για τα φύλλα. -Πεντανόστιμα.
Εγώ δεν είχα ιδέα.
Λίγο καλαμάρι, σενιόρ;
-Ναι! -Καλαμάρι δύο λεπτών.
Βλέπεις πόσο ζουμερό είναι;
Ελάχιστα ψημένο, αλλά ψημένο.
Δεν έχει σκληρύνει, επειδή δεν παραψήθηκε.
-Σόλα, σ' αγαπώ ήδη. -Και το φύλλο κάπαρης.
Ναι, το φύλλο είναι ευφυέστατο.
Και σ' αυτό το παιχνίδι του καλαμαριού δεν σε πυροβολούν!
-Το βλέπεις αυτό; -Τι γίνεται;
Σου φτιάχνω ψητά αβγά στα γρήγορα.
-Ψήνονται. -Ψητό αβγό σε σάλτσα ντομάτας;
Καυτερή σάλτσα. Σχεδόν σαν…
-Σαν σακσούκα. -Σαν σακσούκα.
Μ' αρέσει αυτό.
Βλέπεις πώς γίνεται στον φούρνο;
-Γρήγορα. -Γρήγορα.
Κάνουμε αυτό.
Ποιος σου έμαθε να μαγειρεύεις;
Ο σεφ Φριτς Μπλανκ.
Πού;
Στο εστιατόριο Deux Cheminées εδώ.
Ήταν ένας σεφ με καταγωγή από Πενσιλβάνια-Γερμανία-Ολλανδία.
-Δες πόσο γρήγορα. -Δεκαπέντε δεύτερα!
Ακριβώς, φίλε μου.
Εσύ είχες φούρνο παιχνίδι μικρός;
Θα 'θελα.
Δεν φτιάχνω πίτσα, αλλά ένα γρήγορο χωριάτικο ψωμί.
Για να το βουτήξω στη σάλτσα ντομάτας.
Αυτό είναι.
Θα έχουμε ψωμί σε λιγότερο από…
90 δεύτερα ίσως.
-Μ' αρέσει η πίτσα κι ο ξυλόφουρνος. -Κι εμένα.
Ορίστε, έτοιμοι.
-Πάνε. -Κάνω αυτό;
-Ναι. -Φίλε!
Θέλουμε τον κρόκο.
-Ακριβώς. -Ορίστε.
Ευχαριστώ! Εσύ δεν θα φας;
Θα φάω, Φιλ.
Εννοείται, δες. Αυτό είναι το καλύτερο.
Λερώνει λίγο, αλλά…
Φίλε!
Με φρέσκο βασιλικό.
Τρώμε σαν τα γουρούνια, αλλά είναι φανταστικό.
Με 14,95 δολάρια. Καλή σας ημέρα.
Δεν είναι…
Τέλειο.
Όσο τρως, θα ψήσω ένα φιλέτο.
Εντάξει!
Δεν το ξέρει, αλλά έχω μετακομίσει στο υπόγειό του.
-Πώς το θες; -Μέτριο.
Ωραία.
Το αγαπημένο μου εστιατόριο!
-Δεν έχει πλάκα η φωτιά; -Άψογο είναι.
-Όπως κι εσύ. -Άνετα. Έτοιμο.
Είναι πανέτοιμο.
Μου αρέσει να περιχύνω το φιλέτο με μπόλικο ελαιόλαδο μόλις βγει.
Δεν αφήνει το κρέας να χάσει τους χυμούς του.
Όταν ξεκουραστεί και το κόψω, θα είναι ζουμερό και πεντανόστιμο.
Δες εδώ.
Γι' αυτό θες πάντα ξύλο κοπής με αυλάκια.
Για να κάνεις αυτό.
Κόσμε!
-Σόλα! -Ωραίο.
Μ' αρέσει ο Σόλα.
-Δείτε εδώ. -Έτοιμοι! Άλλο λίγο αλάτι.
-Δοκιμάζω; -Φιλέτο.
Φαίνεται πως αυτό εδώ γράφει το όνομά μου.
Τι πρωί είναι αυτό!
Αυτό ήταν. Όλα καλά.
Ένας καλός μου φίλος είναι ο ξεκαρδιστικός και σπουδαίος Πάτον Όσβαλτ.
Τυγχάνει να είναι στην πόλη.
Θεέ μου, έλα δω!
Και τον πάω σ' ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Φιλαδέλφειας.
Μπήκε στη λίστα των The New York Times με τα 50 Καλύτερα Εστιατόρια στην Αμερική!
Είναι το Laser Wolf.
Με ιδιοκτήτη τον φίλο και κάτοχο του βραβείου James Beard, Μάικλ Σολομόνοφ.
Ο αρχισέφ του στο Laser Wolf είναι ο Άντριου Χένσο.
-Πώς πάει; -Γεια σου!
Θα φάτε την καλύτερη πίτα του κόσμου.
Εδώ είμαστε.
Μια ποικιλία από σαλατίμ.
Αυτά λέγονται σαλατίμ.
"Σαλατίν" λέγονται;
-Σαλατίμ. -Με μι, σαλατίμ.
Μάλιστα. Σαλατίμ.
Έχουμε κινέζικο λάχανο, μια σαλάτα με φασόλια και ελιές.
Ναι.
Κόκκινο λάχανο, καψαλισμένο μάραθο με κρεμμύδι μαριναρισμένο σε σουμάκ.
Μελιτζανοσαλάτα.
Καψαλισμένα μανιτάρια, ψητή σελινόριζα.
Μπορώ να έχω γαρίδες κοκτέιλ;
Φέρε μου γαρίδες κοκτέιλ.
Έχουμε κόσερ φαγητό.
Ξηρούς καρπούς και γαρίδες κοκτέιλ.
-Διάλεξε όπλο. -Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ, αγόρι μου. -Δες εδώ! Ευχαριστούμε!
Σαν μαξιλαράκια.
Αν αποκοιμηθώ μ' αυτήν τη μυρωδιά…
Πρέπει να βγει σε κερί.
-Ναι. -Φρέσκια πίτα.
Και κολόνια. Κάνε αυτό.
-Σκούπισέ το έτσι. -Λίγο…
Να πάρω απ' όλα.
-Θα δοκιμάσω αυτό. -Ναι.
Ναι.
Μάλιστα. Η ισραηλινή κουζίνα,
για πολλούς Αμερικανούς, φαντάζει κάπως εξωτική, οπότε πρέπει να είναι τέλεια.
Ναι, αλλά ξέρεις κάτι; Δεν υπάρχει αμιγώς ισραηλινή κουζίνα.
-Είναι ένα συνονθύλευμα από την περιοχή. -Σωστά.
Υπάρχουν τοπικές διαφορές που μπορεί να εντοπίσει κάποιος
σε αυτήν τη μαγειρική;
Ο πόλεμος του χούμους.
Πόλεμος;
-"Δεν είναι το καλύτερο αυτό". -Αλήθεια;
"Το συριακό χούμους". "Το λιβανέζικο είναι καλύτερο".
-Τι είναι αυτά; -Λέγονται πατάτες τηγανητές, βασικά.
Αλήθεια; Πατάτες τηγανητές.
Δηλαδή, θες να μου πεις ότι υπάρχει μια γαλλική επιρροή στο Ισραήλ;
Με μια κέτσαπ με τεχίνα.
Περιέχει το αγαπημένο μας άμπα, τεχίνα
και λίγη Heinz 57.
-Εδώ είμαστε. -Αυτό την κάνει…
-Αυτό την κάνει ξεχωριστή. -Μοναδική για το μαγαζί.
Μ' αρέσει να δείχνω φαγητά στον Πάτον, γιατί είναι ο Ρέμι απ' το Ο Ρατατούης.
Γνώριζες ήδη
κι ήσουν εξοικειωμένος με την υψηλή εστίαση πριν από το Ο Ρατατούης;
Όχι ακριβώς. Βασικά…
Μου άρεσαν κάποια εστιατόρια, αλλά όταν άρχισα τις περιοδείες
και ταξίδευα με κόσμο…
Ιδίως, ξέρεις ποιος ξέρει από καλά εστιατόρια; Οι ροκ μπάντες.
Έγινα φίλος με τα παιδιά απ' τους Anthrax.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερος σνομπ στο κρασί από τον Σκοτ Ίαν.
-Ξέρει τα πάντα. -Των Anthrax;
Ναι. Δειπνώ μαζί του κι είναι του στιλ
"Αυτό το Νεμπιόλο είναι βαρύ για το μοσχαράκι. Πάρτε το πίσω".
Κι έχει δίκιο!
Και μετά βγαίνει στη σκηνή και…
Ναι. Είναι γνώστης.
Αφού ταξιδεύω, θα φροντίσω να είναι ευχάριστα.
Το κάνω διασκεδαστική περιπέτεια.
Όπως κι εγώ.
Με μύησαν στην ιδέα "Αφού θα βγεις να φας, ας έχει νόημα".
-Μου πήρε καιρό, όμως. -Δες ποιος ήρθε.
Τι κάνεις, φίλε μου;
Ίσως θυμάστε τον Μάικλ Σολομόνοφ από το επεισόδιο στο Τελ Αβίβ.
-Καιρό έχω να σε δω. -Πολύ.
Χαίρομαι που είσαι στην όμορφη πόλη μας.
-Κάτσε! -Θα αράξω, μπορώ;
-Σεφ Άντριου, τι έχουμε; -Το λαβράκι μας.
Ντομάτα, τζίντζερ, κύμινο, διάφορα νόστιμα υλικά.
Κι εδώ,
όλα από το γκριλ, κουμπιντέ με αρνάκι και μοσχαράκι.
Παντζάρια, ψημένα στο αλάτι, καπνισμένα, γλασαρισμένα και ψητά.
Και κοτόπουλο σασλίκ, με γκουάβα, κρεμμύδι και σκόρδο.
Και καραμελωμένα κρεμμύδια με τεχίνα.
Δες πόσο χαρούμενος είναι ο Φιλ.
Ευχαριστούμε.
Είμαι με δύο αγαπημένα άτομα και τρώω τα καλύτερα.
Έφερες μια εξωτική συμφωνία φαγητών κι εμείς τρώμε πατάτες.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Οι πατάτες τα σπάνε, έτσι;
Εγώ κάνω το εξής.
-Κάνω αυτό. -Δες τον!
Κόλπο του σεφ.
Κόλπο του σεφ. Είναι το jawn μου.
Δηλαδή;
Το jawn είναι οτιδήποτε. Κάποιο θέμα.
-Είναι οτιδήποτε. -J-a-w-n;
Ναι. Αν πω "Πιάσε μου εκείνο το jawn", είναι σαν να λέω "Πιάσε μου την πίτα".
Κατάλαβες;
Ποιες ηλικίες το χρησιμοποιούν;
Όλες, νομίζω. Ποιητική αδεία.
Μα υπάρχουν πράγματα που δεν τα λες όταν περνάς τα 50.
Αν είσαι άνω των 50 και λες "κομπλέ" δεν ακούγεται σωστά.
Και βλέπω κόσμο στο Twitter να το κάνει. Και σκέφτομαι "Φίλε μου, όχι".
Αν είσαι άνω των 50 και "κομπλέ", τρέξε στον γιατρό.
Αν δεν είσαι κομπλέ στην τουαλέτα, τρέξε στον γαστρεντερολόγο.
Ναι!
Με τη Μόνικα αγαπάμε τις τέχνες
και ήθελα να την πάω σε ένα μέρος που δεν είχε δει, παρότι γεννήθηκε εδώ.
Στο Magic Gardens.
Μα να μην το έχω ούτε ακουστά;
-Τι σόι ντόπια είσαι; -Έλα ντε.
-Γεια σου. Η Άλισον; -Καλώς ήρθατε!
-Φιλ. -Καλώς ήρθατε στο Magic Gardens.
-Η Μόνικα, η μαγική μου γυναίκα. -Χάρηκα!
Τι όμορφο μέρος.
-Από δω; -Ναι, εδώ μέσα.
ΦΑΕ
Αυτομάτως εναρμονισμένοι με την εκπομπή. Πιάτα.
-Ακριβώς. Πολλά πιατικά εδώ. -Μπουκάλια.
Πόσο πανέμορφα είναι.
-Ναι. -Πολύ όμορφα.
-Έχουμε γύρω στα 280 τ.μ. με μωσαϊκό. -Ναι.
Εξ ολοκλήρου έργο του Αϊζέια Ζέιγκαρ.
Ξεκίνησε το 1991
και το δουλεύει τα τελευταία 30 χρόνια, οπότε είναι υπέροχο.
Ασχολιόταν με τίποτα άλλο ή απλώς είχε εμμονή;
Τρώει, κοιμάται κι αναπνέει μωσαϊκά, οπότε ναι.
Πανέμορφα.
-Τα παιδάκια θα ξετρελαίνονται. -Ναι.
Φαντάζεσαι τι κάνουν όταν γυρνούν σπίτι;
-Ακριβώς. -"Μαμά, αποχαιρέτα αυτό το πιάτο!"
Ναι. Η μαμά ρωτάει "Πού είναι το νεσεσέρ μου;" "Το τσιμέντωσα στην αυλή".
Γνωρίσαμε τον καλλιτέχνη του Magic Gardens, Αϊζέια Ζέιγκαρ.
Τον ρώτησα το αγαπημένο του μαγαζί κι είπε το South Philly Barbacoa.
Πήγαμε στην πανέμορφη δημιουργία σου χθες.
-Το Magic Gardens εννοείς; -Ακριβώς.
Ναι, γνωστό μέρος.
Για πρώτη φορά. Δεν το πιστεύω ότι είμαι έξω απ' τη Φίλι και δεν είχα πάει ποτέ.
Σαν τρελή.
Ήταν το πιο καλά φυλαγμένο μυστικό στη Φιλαδέλφεια, μα όχι πια.
Όχι πια.
Άφησες τεράστια παρακαταθήκη στην πόλη.
Όχι ακόμη.
Θέλω να ζήσω λίγο ακόμη.
Και η σεφ-ιδιοκτήτρια του Barbacoa είναι η Κριστίνα Μαρτίνεζ.
Είναι μια Μεξικανή μετανάστρια που ξεκίνησε απ' το διαμερισματάκι της
και τώρα έχει ένα από τα πιο δημοφιλή εστιατόρια.
Κριστίνα, διαβάσαμε για σένα.
Για όταν μαγείρευες στο διαμέρισμά σου κι έστελνες παραγγελίες από κει.
-Ναι. -Τότε γνωριστήκατε;
-Όχι! Από πριν. -Τι έγινε πριν απ' αυτό;
Παρέδιδε φαγητό σε εργάτες που είχα στο ατελιέ μου
και σκέφτηκα ότι είναι καταπληκτική.
-Ναι; -Και μετά, την έχασα για δέκα χρόνια.
Πάνω από δέκα.
Κι ενώ ήμουν έξω απ' το Magic Gardens,
πετάγεται μια γυναίκα απ' το ποδήλατο,
με αγκαλιάζει και με φιλάει και λέει ότι τα πάει πολύ καλά.
Και σκέφτομαι "Μα ποια ήταν αυτή;"
Μα σε φιλάνε συνέχεια γυναίκες, σωστά;
Όχι συνέχεια. Θα ήθελα περισσότερο.
Μπορεί να έχεις τα τυχερά σου σήμερα.
-Μόνικα, φοβερό; -Το λατρεύω.
Η γεύση του ζωμού είναι εξωπραγματική.
Η Κριστίνα γνώρισε τον σύζυγο και συνιδιοκτήτη Μπεν Μίλερ σε άλλη κουζίνα,
ώσπου μαθεύτηκε ότι δεν είχε ταξιδιωτικά έγγραφα.
Ο ιδιοκτήτης την απέλυσε αυτομάτως, μα αυτό ενίσχυσε τη δέσμευσή της
όχι μόνο να τα καταφέρει μόνη της,
μα και να παλέψει για τα δικαιώματα εργατών χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα.
Προσθέτουμε και τη γενναιότητα στη λίστα με τα ταλέντα της.
Αυτό είναι καυτερό, λένε. Να το κάνω;
Είναι καλό!
Έχω δωρεάν φαγητό για πάντα.
-Εδώ; -Για πάντα, ναι.
-Γι' αυτό γίνεσαι καλλιτέχνης. -Κι είναι νεότερη από μένα.
Άρα ισχύει το για πάντα.
-Πώς είναι όλα, Αϊζέια; -Ξέρεις πώς είναι; Καταπληκτικά.
-Καλά; -Ξετρελαθήκαμε.
Μου αρέσουν πολύ. Είναι υπέροχα.
Με εντυπωσιάζεις πολύ εσύ και το ταξίδι σου. Για μένα, εσύ είσαι η Αμερική.
Είσαι ο λόγος που είναι σπουδαία η Αμερική.
-Μπράβο. -Ναι. Πραγματικά το πιστεύω.
Και οι δυο σας, κι εσύ μαζί, Αϊζέια,
τρέφετε την ψυχή
και είμαι πολύ υπερήφανος που είμαι μαζί σας εδώ.
Ήθελα να το πω αυτό.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε πολύ. Είμαστε δύο δυνατοί καλλιτέχνες.
-Θα χρειαστώ υπότιτλους. -Καλή όρεξη. Πρέπει να φύγω. Να ξανάρθετε.
Ευχαριστούμε.
-Τι γλύκα. -Θεέ μου!
Δεν είναι υπέροχη;
Μπορώ να σου πω πόσο χάρηκα που σε γνώρισα;
-Είσαι πολύ διαφορετικός απ' ό,τι νόμιζα. -Τι νόμιζες;
Δεν νόμιζα τίποτα, γιατί δεν έχω δει την εκπομπή.
-Δώσ' του ένα φιλί! -Θεέ μου!
Σ' ευχαριστούμε.
Μπελάς είναι.
Γεια σου, Αϊζέια.
Πάμε στο Γουισαχίκον Βάλεϊ Παρκ με το φιλαράκι μου Μάικλ Σολομόνοφ
να κάνουμε αυτό.
-Πώς είσαι; -Κάνεις ιππασία;
Απλώς… Όχι.
-Είσαι έτοιμος; -Ναι!
-Πάμε. Ένα επεισόδιο του Εβραίοι Έφιπποι. -Ναι!
-Δες εδώ. Πώς τη λένε; -Μπρίτζετ.
Μπρίτζετ. Για μένα είναι η Μπρίτζετ;
Για σένα.
Γεια σου, Μπρίτζετ.
Τι γλύκα.
Πρώτα να βρούμε ένα κράνος για σένα.
Μικρό το νιώθω.
Τώρα μιλάμε!
Και θα σε ανεβάσουμε.
Μ' αρέσει η σκάλα προς το άλογο.
Κάποιοι άνθρωποι, όπως οι καουμπόηδες, δεν τη χρειάζονται.
-Δεν είμαστε καουμπόηδες. -Σωστά.
-Πήδα και πέρνα το δεξί σου πόδι. -Πηδάω και περνάω.
Ωραίο καβάλημα.
-Το ξεκαβάλημα φοβάμαι. -Ναι!
Καλημέρα.
Είμαι καβάλα στ' άλογο.
Η Μπρίτζετ ήταν υπέροχη.
Μοιάζουν με τα πιο γλυκά, πιο καλοσυνάτα…
-Πρόσεχε, αγάπη. Στάσου, πού πας; -Όχι.
-Μπρίτζετ! -Στράβωσε.
Έλα. Εντάξει, εδώ είμαστε.
Θέλει να πάει όπου θέλει.
Πού θες να πας, γλύκα; Ξέρετε πού ήθελε να πάει;
DALESSANDRO'S ΜΠΡΙΖΟΛΕΣ, ΜΠΙΡΑ, ΧΟΓΚΙ
Θαυμάσια, Μπρίτζετ!
Μπράβο.
Ειλικρινά, το αγαπημένο μου άλογο.
Με πήγε στο Dalessandro's. Αυτό είναι άλογο!
Σωστά;
Είναι καλύτερη απ' το σύστημα πλοήγησης στο αμάξι μου.
Και να το.
Ψιλοκομμένο βοδινό με τυρί και υλικά δικής σου επιλογής
σε ένα μακρύ, μαλακό ψωμάκι.
Αυτό είναι το ξακουστό Φίλι τσίζστεϊκ.
-Ξεκινάμε με το κλασικό. -Μια χαρά.
Ναι.
-Δεν βάζεις καμιά σος; -Θες λίγο;
Για να δούμε.
Όταν έρχεσαι στη Φίλι, το ζητάς οπωσδήποτε;
Φυσικά.
Ναι!
Και τα ψωμάκια είναι πολύ νόστιμα. Πιο ελαφριά απ' τον αέρα.
Πολύ μαλακά, πεντανόστιμα.
Έχει πολλά καλά σάντουιτς εδώ.
Σωστά; Αυτή είναι η δουλειά μας.
Μα κανένα καλύτερο.
Ο καθένας έχει τον παλμό του κι αυτό διαφέρει τελείως απ' της πόλης.
-Καλό; -Ναι;
Θες να δοκιμάσεις;
Θεέ μου.
-Και ξερνάει επάνω σου! -Επικριτική. Ναι.
-Να τσεκάρει θέλει. -Χώθηκε.
Τα κρεμμύδια θα διώξουν τα άλογά μας, νομίζω.
Θα γυρίσουμε στο πάρκο με οτοστόπ.
Το κρέας στο σάντουιτς είναι ρίμπαϊ.
Άψογο. Ρίμπαϊ.
Όλα τα άλλα υλικά, εξαιρετικά.
-Μέχρι το λιωμένο τυρί κάνουν νόστιμο. -Δεν είναι εύκολο.
Κομπλέ!
-Κομπλέ! -Κόλλαγε τώρα που το είπα, παιδιά.
Μα η Φίλι δεν έχει μόνο ένα σάντουιτς.
Εκτός από το βραβευμένο τσίζστεϊκ,
η σπεσιαλιτέ ενός αγαπημένου μαγαζιού βρίσκεται στο όνομά του.
Υπάρχει ένας κλασικός θεσμός εδώ.
Λέγεται John's Roast Pork κι έρχομαι εδώ πολλά χρόνια.
Και θα με βοηθήσει ένας παλιός φίλος,
ο Στίβεν Νέιθαν,
που έγραφε μαζί μου το Ρέιμοντ στην αρχή
και ως νεαρός ηθοποιός εμφανίστηκε στην κινηματογραφική εκδοχή του 1776,
που εκτυλισσόταν στη Φιλαδέλφεια την περίοδο της επανάστασης.
Και επέστρεψε!
-Θεέ μου! -Σου έφερα ένα σάντουιτς.
-Κάνα δυο. -Θεέ μου!
-Ναι. -Φτάνουν;
Πρώτα θα δοκιμάσω ψητό χοιρινό.
-Κι εγώ. -Το κόβουμε, αν θέλεις.
Δεν νομίζω ότι πρέπει. Η όλη φάση είναι άνθρωπος εναντίον κρέατος.
Εσύ πας από πάνω προς τα κάτω.
Το τρώω σαν καλαμπόκι.
Είσαι πολύ πιο ζώο από μένα.
Συνεχίζω να τρώω! Πάω καλά;
Είναι πεντανόστιμο.
Βασικά, γίνεται πιο πεντανόστιμο όσο τρως.
Μα υπάρχει άλλη μία στάση στο μονοπάτι των σάντουιτς.
Αυτό που ίσως ξέρετε ως "σαμπ" ή "χίροου", εδώ λέγεται "χόγκι".
Ο Τζο Μπεντία έχει ήδη τη νούμερο 1 πιτσαρία εδώ
και απόψε πάμε στο αποκλειστικό δωμάτιο Χόγκι Ομακάσε.
"Ομακάσε", για όσους δεν ξέρουν, σημαίνει "επιλογή του σεφ" στα ιαπωνικά
και νομίζω ότι εφαρμόζεται πρώτη φορά στα χόγκι.
Ξεκινάμε με ένα χόγκι με ψητά λαχανικά,
με το αγαπημένο τυρί της Φίλι, το προβολόνε.
Είναι υπέροχο.
-Δεν επανεφευρίσκω κάτι… -Ναι!
Χρησιμοποιώ εξαιρετικό τυρί και εξαιρετικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.
Ακολουθώ την πεπατημένη, αλλά το κάνω δικό μου.
-Τόνος είναι; -Εννοείται.
-Φίλε! -Σωστά.
Κι αυτό έχει ιταλικό τόνο και καπνιστές σαρδέλες από το Μπαρ Χάρμπορ του Μέιν.
Θεέ μου.
Χόγκι με τόνο! Έλα τώρα!
Απίστευτο χόγκι.
Και για το τέλος, καπνιστό ζαμπόν.
Ω, σάντουιτς, σ' αγαπώ.
ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Πάω σε μπαρ ζυμαρικών,
που βρίσκεται σε ένα κτήριο 125 ετών
που άλλοτε ήταν εργαστήριο λουκάνικων.
Το έχει ο φίλος μου Μαρκ Βέτρι,
διακεκριμένος σεφ, γέννημα θρέμμα της Φιλαδέλφειας
και συνιδιοκτήτης πολλών εκλεκτών εστιατορίων.
-Πώς είσαι; -Μια χαρά. Εσείς;
-Θα φάω πολύ. -Καλά να περάσετε!
Είμαι πολύ χαρούμενος.
Εγώ είμαι χαρούμενος. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
Και συναντώ κάποια αγαπητή και στους δυο μας, τη Λιζ Σκοτ.
Θα σας πω σε λίγο για τη Λιζ.
Για δες μας, το ρίχνουμε έξω. Γεια σου!
-Είσαι στο Fiorella. -Τι κάνετε;
Παίρνω μια γεύση από τη συνέχεια.
-Γεια! -Καλαμάρι με φασόλια.
-Καλαμάρι και φασόλια. Σου αρέσει; -Ναι, μου αρέσει.
Καρπάτσιο κολοκύθας.
-Πανέμορφο! -Υπέροχο, ναι.
Με τσορίθο από πάνω, λίγους σπόρους.
-Είναι πεντανόστιμο. -Ευχαριστώ.
Μου αρέσει να έχω πολλά πρώτα πιάτα με διάφορα λαχανικά.
Κάτι μικρό προσδίδει κάτι σπουδαίο.
-Αυτό μας οδηγεί στο πώς γνωριστήκαμε. -Ακριβώς.
Και θέλω να μάθει ο κόσμος
για τη σπουδαιότερη οργάνωση
που ίδρυσε η οικογένειά σου, κι εσύ ήσουν ο πρώτος σεφ που συμμετείχε;
-Ναι. -Την Alex's Lemonade.
Την ίδρυσε η Άλεξ όταν ήταν σχεδόν τεσσάρων.
Ήταν τεσσάρων ετών. Πάλευε με τον καρκίνο.
Έστησε έναν πάγκο με λεμονάδα για να βρεθεί θεραπεία για άλλα παιδιά.
Και προχωράμε, όταν έφυγε πια στα οκτώ της, είχε μαζέψει ένα εκατομμύριο δολάρια
από κόσμο που έμαθε για εκείνη και βοήθησε.
Και μετά γνωρίσαμε τον Μαρκ το 2005.
Μαζί με τον συνεταίρο του Τζεφ ήθελα να προσφέρουν.
-Η πρώτη εκδήλωση ήταν τοπική. -Στη Φίλι.
Και πόσα χρήματα έχουν συγκεντρωθεί από τις εκδηλώσεις για τον παιδικό καρκίνο;
-Δεκαπέντε εκατομμύρια. -Υπέροχο;
Καταπληκτικό.
-Και η κοινότητα… -Είναι υπέροχη.
Είναι η καλύτερη γαστρονομική εκδήλωση
χάρη σε άτομα όπως ο Μαρκ και οι φίλοι του
κι όπως συσπειρώνεται η κοινότητα.
Βάζουν τα δυνατά τους. Ο κόσμος βοηθά πολύ.
-Στην Άλεξ. -Στην Άλεξ.
Συμφωνώ.
-Θα πιω κι εγώ. -Στην Άλεξ.
Στην Άλεξ.
Μια κι ανέφερα τα δυνατά…
-Γεια! -Ριγκατόνι με ραγού λουκάνικα.
Με την αυθεντική συνταγή λουκάνικου από δω.
Δες εδώ, κόσμε.
Είναι πραγματικά…
Παίρνω παραπάνω απ' το συνηθισμένο.
-Θα θες να τα φας. -Ναι.
Το ήξερα ότι θα ήταν άπαιχτα.
-Κονκίλιε με γέμιση αστακό. -Τι;
Ζυμαρικά με γέμιση αστακό.
Αυτά είναι κυριλάτα.
Όχι και τόσο.
Έχει αστακό μέσα.
Μαρκ! Δεν έχω ξαναφάει κάτι τέτοιο.
Δεν έχω φάει ακόμη. Να δοκιμάσω.
Απίστευτη αγένεια.
Δεν μου πρόσφερες καν.
Ο μάγειρας έρχεται και σου τρώει το φαΐ ενώ τρως. Μη σου τύχει!
Δεν ξανάρχομαι εδώ.
-Αυτός είναι ο Ματ, ο σεφ εδώ. -Ξέρω τι είναι αυτό!
-Είναι… -Δεν ξέρω τι είναι. Πες μου.
Το "GOAT"! Το καλύτερο όλων των εποχών! Και είναι κατσίκι!
Κερδίσαμε πάλι!
-Δεν είναι στο μενού. -Είμαστε ξεχωριστοί.
Μα θυμήθηκα ότι τρελαίνεσαι γι' αυτό.
-Χειροκροτώ όρθιος. -Και σου το φτιάξαμε.
-Της κόβεις λίγο; -Φεύγει με το πιρούνι.
Έχει ψηθεί στον ξυλόφουρνο. Είναι απίστευτα εντυπωσιακό.
-Με πολέντα δεν είναι; -Ναι.
-Δες εδώ. Θέλω αυτό το κομμάτι. -Φρέσκο με πολέντα.
Δες εδώ.
Μαρκ, θα μπορούσα να σε φιλήσω. Δες εδώ.
-Το έφερες εδώ; -Το φτιάξαμε στο Vetri και το ζέστανα εδώ.
-Αλήθεια; -Δεν έχουμε ξυλόφουρνο.
Έχουμε καπνιστήριο.
Δεν είναι ό,τι καλύτερο;
Ναι, πρέπει να δοκιμάσεις κατσίκι. Το κοιτάζει…
-Όχι! Αρνούμαι! -Άσ' το σ' εμένα.
-Δεν θα σε ξεχνούσα. Δεν θα μπορούσα. -Όχι, ξέχνα με.
-Γιατί; Χόρτασες; -Φινίτο.
-Σίγουρα; -Ναι.
Φοβάσαι το κατσίκι;
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΜΙΚΡΗ ΙΤΑΛΙΑ ΕΣΠΡΕΣΟ, ΣΟΚΟΛΑΤΑ, ΤΖΕΛΑΤΟ
Ο Μαρκ Βέτρι είπε ότι η αγαπημένη του πίτσα ήταν στη γωνία, στο Angelo's,
οπότε είπα να περάσω.
-Παραλαβή; -Ναι.
-Όνομα; -Φιλ Ρόζενταλ.
Δεν βγήκε ακόμη.
Δεν είναι έτοιμη.
Μπράιαν Γ.!
Είσαι ο κράχτης.
Ο Βιντσέντζο.
-Είμαι ο Φιλ. -Γεια σου, Φιλ.
Μπράιαν Σ.!
Μπράιαν Σ.; Μάικλ Γ.; Άκουσα κι άλλο όνομα. Εσύ;
-Φιλ Ρ.! -Φιλ Ρ.! Εγώ είμαι αυτός!
Ναι, πέρνα.
-Σάρα Π.! -Σάρα Π.!
-Σέιγκερ Ι.! -Σέιγκερ Ι.! Άντε!
Μπράιαν Γ.!
-Μπορώ να κάτσω εδώ; -Εννοείται.
Ευχαριστώ, φίλε.
-Περιμένετε; -Ναι.
-Πάρε ένα κομμάτι. -Σοβαρά;
Ναι.
-Πώς σε λένε; -Τζο.
-Είμαι ο Φιλ. -Χαίρω πολύ.
Παρομοίως. Πάρε. Πεπερόνι ή λουκάνικο;
-Πεπερόνι. -Εμπρός.
-Σ' ευχαριστώ. -Ο φίλος σου;
-Με λένε Όουεν. -Γεια σου. Θες ένα κομμάτι;
-Ναι. -Εμπρός.
Ευχαριστώ πολύ.
Για να δούμε πώς είναι. Έτοιμοι;
Εγώ ξεκίνησα ήδη!
Πολύ καλή.
-Πώς σε λένε; -Αϊζέια.
-Μάλιστα.
Έλα δω, φίλε.
-Σ' αρέσει η πίτσα; -Μάλιστα.
Λογικό, αφού είσαι εδώ.
-Εσύ δεν πήρες. Σ' αρέσει με λουκάνικο; -Ναι.
-Πώς σε λένε; -Λόρεν.
-Είμαι ο Τζακ. -Έλα.
Ευχαριστώ.
-Τζόσελιν, σ' αρέσει το λουκάνικο; -Ναι. Ευχαριστώ.
-Εγώ τρώω όλα τα είδη. -Έλα δω.
-Σ' αρέσει αυτή; -Μάλιστα.
-Πάρε. Πώς σε λένε. -Τομ.
-Γεια σου. Είμαι ο Φιλ. -Χάρηκα.
-Χαρά μου. Καλή όρεξη. -Ευχαριστώ.
-Πώς είναι, Φιλ; -Βιντσέντζο, είναι άπαιχτη!
-Ωραία. -Μια καλή τοπική λέξη;
Τι λέτε στη Φίλι όταν κάτι είναι υπέροχο;
"Το jawn μου".
-Ντελιτσιόζο! -Ωραία. Καλό το ντελιτσιόζο.
Φιλαδέλφεια!
Σήμερα θα με ξεναγήσει στην παλιά πόλη
και σε σημαντικά μέρη για την ιστορία της χώρας ένας ειδικός.
Ο Γκάβιν Σερν.
-Γεια σου, Γκάβιν. -Γεια.
-Πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;
-Ωραία φανέλα. -Ευχαριστώ.
-Phillies. -Η ομάδα μου.
-Ναι; -Ναι.
-Μ' αρέσει που έχει το "Φιλ" μέσα. -Ναι!
Αυτό το κτήριο το έχω ξαναδεί.
-Ναι, είναι το Independence Hall. -Ναι.
Εδώ ολοκληρώθηκε και εγκρίθηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Το αγαπημένο σου κομμάτι;
Νομίζω, η αρχή.
-Ακούγεται τρομερά δυνατή. -Πράγματι.
Ότι ανεχτήκαμε αρκετά κι ότι θέλουμε να ανεξαρτητοποιηθούμε.
Εμένα ξέρεις ποιο είναι; Το έχω ξαναπεί.
Ότι έχουμε κάποια δικαιώματα: Ζωή.
Δεν γίνεται τίποτα χωρίς αυτή. Ελευθερία.
Και το αγαπημένο μου.
-Την επιδίωξη της ευτυχίας. -Ναι.
-Σωστά; -Ναι.
-Τι άλλο; -Πάμε στο Liberty Bell.
-Θέλω να το δω. -Εντάξει.
Αυτή η καμπάνα φέρνει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.
Κι είναι ωραίο να τη δεις από κοντά.
Έχει ένα δίδαγμα η ρωγμή.
Ο Γκάβιν με πάει στον τάφο ενός από τους μεγαλύτερους ήρωές του.
Δες. Ο τάφος του Μπεν Φράνκλιν.
"1790. Μπέντζαμιν και Ντέμπορα Φράνκλιν".
Δύσκολα φαντάζεσαι ότι ο Μπεν Φράνκλιν ήταν εκεί.
-Εκεί ακριβώς. Απίστευτο, έτσι; -Ναι.
Πώς πληρώνεις ένα γυμνασιόπαιδο που σε ξεναγεί στην ιστορική Φιλαδέλφεια;
Να ένα κατάλληλο μέρος.
Το The Franklin Fountain.
Μπανάνα σπλιτ για το μωρό μου
Το κλασικό 1904.
-Αυτό μετράει ως κυνήγι της ευτυχίας; -Ναι!
Πέρυσι, ο Τζεφ Γκορντινιέρ, που ίσως θυμάστε από το Μόντρεαλ,
επέλεξε το Kalaya
ως το καλύτερο νέο εστιατόριο στην Αμερική.
Σήμερα θα πάω εκεί μαζί του
και με έναν συντάκτη του Esquire, για το οποίο έγραψε, τον Κέβιν Σίντουμουανγκ.
Θα γνωρίσετε ένα από τα σπουδαία άτομα στην πόλη, αν όχι στον κόσμο,
τη σεφ Νοκ Σουνταράνον.
Πώς νιώθεις να διαβάζεις ότι έχεις το κορυφαίο εστιατόριο στην Αμερική;
Ήταν απροσδόκητο.
Και, να πω την αλήθεια,
όταν βγήκε το άρθρο, μας έσωσε τη ζωή, το εστιατόριό μας.
Το γεγονός ότι είχε αντίκτυπο είναι τεράστια ανταμοιβή.
-Τεράστια. -Σημαίνει πάρα πολλά.
-Υπέροχα. -Δες εδώ.
Χαίρομαι για σένα, γιατί τώρα θα εντυπωσιαστείς τρομερά.
Είναι μπουκίτσες.
Τι είναι αυτό;
Ντάμπλινγκ πουλί.
Πουλί… Ναι, δες.
-Θεέ μου, δεν είναι υπέροχο; -Δεν είναι απίστευτο;
Δες εδώ.
Δείτε πόση δουλειά έχουν.
Κάποιο άτομο παίρνει το κάθε ντάμπλινγκ
και χαράζει τα πλαϊνά για να θυμίζουν φτερά,
φτιάχνει το λαιμουδάκι
και το ραμφάκι από τοσηδά κόκκινη πιπεριά
και τα σποράκια που βάζουν για μάτια.
Μιλάμε για κοπιαστική εργασία!
Θεέ μου.
Όχι ο Θεός, Φιλ. Εγώ.
Εγώ το έκανα. Όχι ο Θεός.
Εγώ αξίζω τα εύσημα.
Ίσως να 'σαι η Θεός.
Δεν είναι ό,τι ωραιότερο;
-Έχεις ξαναφάει τέτοια ντάμπλινγκ; -Όχι!
Νιώθω σαν να είμαι σ' ένα παλάτι
και μου σερβίρουν τα αγαπημένα του βασιλιά.
Οι πελάτες μου το αξίζουν. Αξίζουν να το έχουν αυτό στη Φίλι.
Αν αξίζει μια επίσκεψη στη Φιλαδέλφεια; Ναι.
Ναι!
-Είσαι έτοιμος; -Έτοιμος.
Πες μας τι είναι τι.
-Είναι κάρι Μάσαμαν. -Ναι.
Έχεις βάλει μοβ γιαμ.
-Ναι. -Σ' αρέσει το μοβ και το μπλε;
-Αγαπώ το χρώμα. -Κι εγώ.
Αυτό το κάρι είναι χαρακτηριστική συνταγή της μητέρας μου.
-Έχει πολύ δύσκολη παρασκευή. -Πεντανόστιμο.
Δεν είναι;
Ξέρεις ότι είσαι σε θεσπέσιο εστιατόριο όταν αυτή είναι η σούπα!
Έχεις κάποιο θεατράλε πιάτο;
-Όχι ακριβώς. -Θεούλη μου.
-Αυτό είναι τομ γιαμ. -Τομ γιαμ.
-Πλάκα κάνεις. Η σούπα. -Δεν έχεις ξαναφάει τέτοιο τομ γιαμ.
-Όχι. Συνήθως δεν παίζουν αυτοί εδώ. -Ναι. Όχι, έχει…
Να σε σερβίρω.
Ο ζωμός περιέχει πολλά βοτάνια,
μανιτάρια και γιγαντόπερκα.
Θεούλη μου.
Είναι κορυφαίο.
Καταπληκτική σούπα.
-Μπορώ να το αφήσω εδώ; -Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις.
Είναι κάρι με ψημένο βοδινό.
-Αυτό είναι δολοφονικό, έτσι; -Ναι.
-Το έχεις ξαναφάει; -Ναι, είναι αγαπημένο μου.
Δεν τσιγκουνεύτηκε.
Είναι πολύ καυτερό.
-Σχεδόν στην κορυφή των καυτερών. -Περίπλοκο.
Ναι.
Το ένιωσες;
Πρέπει να κάνω αυτό, γιατί δεν θέλω να δείξω…
τα μυαλά μου να βγαίνουν απ' τη μύτη μου!
Google.
Βιντεοκλήση στον Ρέιμοντ.
Να τος! Θεέ μου.
Γεια σου!
Είναι δυνατόν να ομόρφυνες κι άλλο;
Ναι, επειδή ξεκίνησα από πολύ χαμηλά.
Είμαι στη Φιλαδέλφεια! Δες με!
Ξέρεις τι καλό έχει η Φιλαδέλφεια; Το μαλακό πρέτσελ.
Και το τσίζστεϊκ;
Έφαγα το βάρος μας σε τέτοια.
-Ήταν καλό; -Απίστευτο.
-Δες τι έφερα! -Τι όμορφα.
Δείτε, παιδιά.
Ο μπαμπάς μου κι ο μπαμπάς του Φιλ στο πλατό του Ο Αξιαγάπητος Ρέιμοντ.
Πες στον κόσμο κάνα δυο ωραίες ατάκες του πατέρα σου.
Δεν ξέρω αν επαναλαμβάνονται.
Όταν υπήρχαν τηλεφωνητές,
έμαθε πώς να βάζει να ακούει τα μηνύματά μου καλώντας.
Έπαιζε τα μηνύματά μου και τα άκουγε
και μετά άφηνε μήνυμα του στιλ
"Άννα.
Η φίλη σου, η Λίντα, πήγε στον γιατρό σήμερα. Τηλεφώνησέ της".
Το έβρισκε αστείο.
Είναι, λίγο!
Κι εγώ το ψιλοέβρισκα αστείο, αλλά η γυναίκα μου δεν το έβρισκε αστείο.
"Είναι σαν να διαβάζει την αλληλογραφία μας!"
Κι είπα στον μπαμπά "Ξέρω ότι έχει πλάκα, ότι το κάνεις για χαβαλέ…"
Και λέει "Καλά, εντάξει".
Και το επόμενο που έκανε
ήταν να μάθει να πατάει κουμπιά απ' το τηλέφωνό του
και να αλλάζει το μήνυμά μας στον τηλεφωνητή.
Οπότε…
Οπότε, όταν λείπαμε απ' το σπίτι
κι έπαιρνε η γυναίκα μου ν' ακούσει τα μηνύματα,
αντί να ακούσει τη φωνή μου,
μια φορά άκουσε τη φωνή του πατέρα μου να λέει
"Καλέσατε τον Ρέι και την Άννα. Απουσιάζουν. Αφήστε μήνυμα.
Αν θέλετε εμένα, τον Αλ Ρομάνο, είμαι στο 268-20…"
Κι η γυναίκα μου κυριολεκτικά έκλαιγε.
Έγινε έξαλλη.
Ρέιμοντ, κάνουμε αυτήν τη βινιέτα με το ανέκδοτο για τον Μαξ.
Το έχεις σκεφτεί;
Ναι. Έχω ένα ανέκδοτο, όχι μόνο για τον Μαξ,
αλλά αν δεν με απατά η μνήμη μου,
-το άκουσα από τον ίδιο. -Τέλεια.
Ο κύριος Γκρίνμπεργκ ξυπνά στα Επείγοντα.
Κι ο γιατρός τού λέει "Κύριε Γκρίνμπεργκ, πάθατε τροχαίο.
Ευτυχώς, είστε καλά.
Το δυσάρεστο είναι ότι δεν μπορέσαμε να σώσαμε τα…"
Θα το πω κομψά. "Τα απόκρυφά σας.
Δεν τα σώσαμε. Όμως
έχω κι άλλα ευχάριστα. Μπορούμε να αναδομήσουμε…
Μάθαμε ότι θα εισπράξετε 9.000 δολάρια από την ασφαλιστική εταιρεία,
τα οποία θα σας φανούν χρήσιμα, αφού το κόστος είναι 1.000 δολ. ανά 2,5 εκ."
Ναι.
Λέει "Λοιπόν, ίσως θέλετε να ξοδέψετε και τα εννιά.
Ίσως πρέπει να το συζητήσετε με τη σύζυγο. Δεν βιαζόμαστε.
Από την άλλη, ίσως θέλετε να ξοδέψετε 4.000 ή 5.000.
Άλλη συζήτηση αυτή.
Συζητήστε το κι ελάτε όταν είστε έτοιμος".
Φεύγει, λοιπόν, και σε μια βδομάδα επιστρέφει
στο γραφείο του γιατρού, ο οποίος του λέει "Κύριε Γκρίνμπεργκ.
Χαίρομαι που σας βλέπω. Το συζητήσατε με τη σύζυγο;"
Λέει "Ναι". Ο γιατρός λέει "Και τι αποφασίσατε;"
Λέει "Θα βάλουμε πάγκους από γρανίτη".
-Αυτά! -Σ' ευχαριστώ, Ρέιμοντ.
-Μπαίνεις στην εκπομπή. -Τα λέμε, φίλε.
Γεια.
Το ταξίδι μου τελειώνει στιλάτα,
με ένα γεύμα σε ένα από τα καλύτερα εστιατόρια στην Αμερική,
το απίστευτο Zahav του Μάικλ Σολομόνοφ.
Κι όλοι είναι εδώ. Η Κριστίνα με τον Μπεν.
Ο Μαρκ, ο Τζεφ, ο Κέβιν, η Νοκ, ο Σόλα,
ο Τζο Μπεντία, ακόμη κι η Μόνικα, με την αδελφή της Τζεν και τον αδελφό Στιβ.
Εξαιρετική παρέα.
Γεια σας! Καλώς ήρθατε.
Στην υγεία των υπέροχων ανθρώπων που συνάντησα στο ταξίδι μου.
-Ευχαριστούμε για την πρόσκληση. -Πολύ αγαπημένοι σεφ.
-Εις υγείαν. -Στην υγειά όλων μέχρι κάτω.
Εις υγείαν, παιδιά.
Ο Μάικλ Σολομόνοφ, αν δεν το ξέρατε.
-Πώς είστε, παιδιά; -Γεια.
Πολύ ταπεινό τραπέζι.
-Ωραία, έτσι; -Έχουμε άλλους VIP να φέρουμε;
Η ομάδα μου δεν έχει τρομάξει αρκετά.
-Κακώς τρομάζουν. -Χαρά μας που ήρθατε.
Κανείς δεν εκτιμά περισσότερο από έναν άλλο σεφ.
Οι καλύτεροι.
-Η Μόνικα είναι ζόρικη. -Πολύ.
Ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. Μπετέβον ή μπον απετί.
Έχουμε ζεστό λάφα. Μπορείτε να το κόψετε.
Σηκώστε μανίκια.
-Ο τίτλος του πρώτου μου άλμπουμ. -Επιτέλους, Καυτό Λάφα.
Ο Τζεφ το έχει τατουάζ στον λαιμό. "Καυτό λάφα". Σας το έδειξε;
Μάικλ, πώς το λες όταν σκουπίζεις το χούμους;
Το σκουπίζεις, οπότε όταν λες στα εβραϊκά "Θες να φάμε χούμους μαζί;", λες…
"Θες να σκουπίσεις χούμους μαζί μου;"
-Είσαι επαγγελματίας. -Ναι!
Το σκουπίζεις.
Έχουμε διπλοψημένη μελιτζάνα.
Έχουμε βοδινό με τεχίνα και χούμους με τεχίνα.
Καλή σας όρεξη.
Όταν άνοιξα το εστιατόριο, η στήριξη που είχα από την κοινότητα,
από τον Μάικ, από τους πάντες, ήταν πραγματικά απίστευτη.
Είμαστε…
-Γείτονες. -Έτσι.
Έρχεται στις επτά η ώρα και λέει "Σεφ!"
-Αλήθεια; -"Σου έφερα φαγητό!"
-Τι; -Και μας φέρνει 18 πράγματα. Θεέ μου!
Θεέ μου. Αυτό θα πει κοινότητα.
Αυτό θα πει κοινότητα.
Έχουμε μπάρμπεκιου μελιτζάνας με zhug, μια πάστα τσίλι από την Υεμένη.
-Κι από πάνω… -Τη σιδερώνεις;
Ναι. Και θα…
Πού βρήκες αυτό το πραγματάκι;
Αναλαμβάνω τα ασιδέρωτα όλων.
Καίμε λίγο το σκόρδο,
το τζίντζερ και το κάρδαμο.
Είσαι σόουμαν, Μάικλ!
Αφήστε τα παντελόνια σας, παιδιά.
Ίσως χρειαστεί!
Φιλ, θέλω τη βοήθειά σου στο τελευταίο πιάτο. Εντάξει;
Ναι. Φοβόταν ότι όλα πήγαιναν πολύ καλά, οπότε θέλει τη βοήθειά μου.
Φίλιπ!
-Εντάξει; -Πολύ καλό.
Έτοιμοι.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω
ένα αγαπημένο μου πιάτο παγκοσμίως.
Είναι αρνίσια σπάλα.
-Εσύ το έφτιαξες; -Με μελάσα.
-Μπράβο. -Και ρόδι.
Θεούλη μου.
Με αυτό ερωτεύτηκα τον Μάικλ.
Με συγχωρείτε, παιδιά.
Κι εγώ το εγκρίνω.
Και παίρνεις με αυτό.
Δοκιμάζω.
Νόστιμο.
-Χορεύεις; -Πολύ καλό.
Μόνικα.
Έλα.
Η κοινότητα είναι πραγματικά ο σκοπός στη Φιλαδέλφεια.
Για μένα σήμαινε οικογένεια.
Και τι είναι οι φίλοι, αν όχι η οικογένεια που επιλέγεις;
Κι ενίοτε που καβαλάς.
Γι' αυτό, Γ.Κ. Φιλντς, άσε την ταφόπλακά σου,
γιατί θα προτιμούσα τη Φίλι από πολλά άλλα μέρη.
Ένα είναι σίγουρο: Ξέρω ότι θα τρώω καλά.
Απ' όλες τις εκπομπές μας,
νομίζω πως έχω φάει περισσότερο στη Φιλαδέλφεια
απ' ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο!
Μάικλ!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Αυτό σημαίνει τα πάντα.
Σας αγαπώ. Αγαπώ αυτήν την πόλη.
-Ναι. -Την αγαπώ.
-Την αγαπώ πολύ, γ****! -Μη βλαστημάς!
Συγγνώμη.
Φίλι είναι εδώ. Είμαστε αυθεντικοί.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου