ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
-Γεια! Πώς είσαι; -Γεια.
-Φοβερό το επεισόδιο στη Λισαβόνα. -Έχεις πάει;
Ναι, σπούδαζα τρία χρόνια εκεί.
Τέλεια.
Χαίρομαι που σε βλέπω. Τι κάνεις εδώ;
"Τι κάνεις εδώ;"
Ένας άντρας γελαστός και πεινασμένος
Τον κόσμο να γυρίσει έχει βαλθεί
Να καταλάβει προσπαθεί
Τι τέχνη έχει το μακαρόνι Το χοιρινό και το αρνί
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μία χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει Αν μπορεί κάποιος, παιδιά
Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Το Σαν Φρανσίσκο, το Παρίσι του Ειρηνικού.
Ναι, έτσι το έλεγαν το 1900.
Ήταν τόσο ένδοξα ευρωπαϊκό και τόσο πανέμορφο.
Και μετά, το 1902, εξέλεξαν δήμαρχο κάποιον που δεν είχε σχέση με πολιτική.
Ήταν κάτι σαν ψυχαγωγός.
Μα σκέφτηκαν ότι αυτό χρειάζονταν.
Ήταν ο πιο διεφθαρμένος δήμαρχος
στην ιστορία των ΗΠΑ μέχρι τότε.
Τα κτήρια ήταν όλα άθλια.
Το 90% των κτηρίων ήταν από ξύλο.
Τους λάδωναν όλους.
Και αυτή η διαφθορά έκανε ό,τι ακολουθούσε δέκα φορές χειρότερο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ξέρετε τι έγινε.
Ένας γιγάντιος σεισμός, το 1906,
κατέστρεψε τη μισή πόλη
και μετά η φωτιά κατέστρεψε σχεδόν όλη την υπόλοιπη.
Ήταν κάτι απόλυτα ολέθριο.
Το αγαπημένο μου σημείο της ιστορίας;
Υπήρχε ένας Ιταλός μετανάστης, ο Α.Π. Τζιανίνι.
Λίγα χρόνια πριν από τον σεισμό, είχε ιδρύσει μια τράπεζα.
Και εκείνος ήταν που βγήκε στους δρόμους,
μετά τον σεισμό και τη φωτιά,
και έδωσε δάνεια στον κόσμο.
Ναι, τους έσωσε ένας μετανάστης.
Και τώρα…
αυτή η τράπεζα είναι η Τράπεζα της Αμερικής.
Φυσικά, το Σαν Φρανσίσκο είναι από τις ομορφότερες πόλεις
που υπάρχουν στη Γη. Το επισκέπτομαι με κάθε ευκαιρία.
Έχει πολλές διάσημες ατραξιόν.
Μα σήμερα θα ξεκινήσω από ένα αξιοθέατο του δικού μου στιλ.
Ένα από τα σπουδαία ζαχαροπλαστεία της χώρας είναι το Tartine.
Ιδρύθηκε εδώ, στο Σαν Φρανσίσκο,
από τη Λιζ Προύιτ και τον Τσαντ Ρόμπερτσον.
Σήμερα θα το επισκεφτούμε με τον φίλο και γαστρονομική διάνοια,
Κέντζι Λόπεζ-Αλτ!
Εδώ γεννήθηκε το μοντέρνο ψωμί του Σαν Φρανσίσκο.
Tartine! Πώς είναι;
Η μυρωδιά. Είναι παντού. Άνετα ζεις εδώ.
-Γεια σου, Λιζ. -Γεια!
-Πώς είσαι; -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κοίτα. Είναι όλα υπέροχα.
Ξέρεις ποιο είναι το αγαπημένο μου εδώ;
-Όχι, ποιο; -Απ' όλα εδώ.
Το κρουασάν σοκολάτας.
-Ναι. -Δεν υπάρχει καλύτερο.
Κυρίες και κύριοι, είναι το αγαπημένο μου!
Σε ποιον μιλάω; Σ' εσένα;
Αρχικά, δείτε το γλάσο.
Είναι τόσο όμορφο. Και σπάει σαν κομμάτι γυαλιού.
Και μετά έχει αυτήν την πλούσια ζύμη
και η σοκολάτα είναι τόσο…
φοβερή. Και βάζετε και πολλή!
Το "κρουασάν σοκολάτας" είναι συνήθως λάθος χαρακτηρισμός.
Ψάχνεις πολύ για να βρεις τη σοκολάτα.
Δεν θέλω να κακολογώ τους Γάλλους…
αλλά θα μπορούσαν να βάζουν λίγη περισσότερη σοκολάτα, έτσι;
Να έχει κάθε μπουκιά λίγη.
Έχουν κανένα πρόγραμμα ανταλλαγής
να πας να τους μάθεις τίποτα;
Δεν υπάρχει καλύτερο…
-Εσείς πήρατε; -Όχι.
-Να τους δώσουμε ένα κρουασάν; -Ναι.
Κρουασάν σοκολάτας για τη νεαρή.
-Πώς σε λένε; -Κάθριν.
Έχεις φάει κρουασάν σοκολάτας εδώ;
Όχι, πρώτη φορά.
Είμαι ενθουσιασμένος! Δεν είναι πανέμορφο;
Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω.
Ναι, έτσι. Ναι!
Καλό σημείο για αρχή.
-Πεντανόστιμο. -Ευχαριστώ.
-Και είναι Γαλλίδα, ξέρει. -Είμαι πολύ επιλεκτική.
Ορίστε, Φιλ.
Έλεγα ότι οι Γάλλοι δεν τη φτάνουν.
-Όχι σε αυτό. -Πολύ νόστιμο.
Αυτό μόλις βγήκε από τον φούρνο.
Πουτίγκα ψωμιού με καραμελωμένες φράουλες.
Και μπόλικη κρέμα.
Ναι, μπόλικη κρέμα.
Να το καταβροχθίσουμε σαν τον Τζον Μπελούσι ή…
-Ξεκινήστε. -Να 'σαι καλά.
-Άλλες φράουλες; -Τέλειο.
Πάντα.
Κοίτα την. Αυτό θέλεις.
Τη Λιζ να σου βάζει κι άλλες φράουλες στο κουτάλι όσο δαγκώνεις.
-Θα έρθεις και στο σπίτι μου; -Ζεστές φράουλες;
Να δοκιμάσουμε και το εκλέρ.
Ναι, πρέπει σίγουρα να το δοκιμάσετε.
Δεν είμαι χαζός.
Λέω να…
Με την υπέροχη…
Βλέπεις τον εαυτό σου μέσα του. Είναι τόσο γυαλιστερό.
-Ακριβώς. -Σχεδόν δεν θέλω να κάνω αυτό.
Θεέ μου!
Σε προειδοποίησα.
-Έχουμε κάμερα στο βάθος. -Και λοιπόν;
Ποιος νοιάζεται αν δει κάμερα;
Γυρίζουμε εκπομπή!
Πάμε στο Μίσιον.
Ο Κέντζι θα με πάει σε αγαπημένα του μέρη.
Κάνουμε στάση στο Dynamo Donuts. Τα ντόνατ είναι απαραίτητα.
Ευχαριστώ!
Με μπέικον και σφένδαμο. Πάμε.
Ένα ντόνατ βελτιώνει κάθε βόλτα.
Τι ωραία μέρα.
Τη λατρεύω αυτήν τη γειτονιά. Κοίτα δέντρα.
Έτσι είναι κάθε μέρα εδώ.
Τι ωραία!
Δείτε τοιχογραφίες και αρχιτεκτονική.
-Είναι εντυπωσιακό, έτσι; -Ναι.
Το Μίσιον Ντίστρικτ, που πήρε το όνομά του
από ιεραποστολή, ή "mission", του 18ου αιώνα,
έχει έντονη ιστορία ως σπίτι μεταναστών, αλλά κι ως μοντέρνα γειτονιά.
Φτάσαμε.
Η χώρα του τόρτα!
-Ακριβώς. -Έλα!
Πάμε από τη μέση του δρόμου!
La Torta Gorda! Γεια σας!
Άκουσα ότι έχετε τόρτα.
Ναι, έχω όλων των ειδών για την απόλαυσή σας.
-Ωραία. -Τέλεια.
Ο Αρμάντο Μακουίλ σερβίρει φαγητό από τη γενέτειρά του, την Πουέμπλα,
από τις αρχές του 2000.
Έχει πολλά φαγητά εδώ,
μα ο μεγαλύτερος πόλος έλξης είναι το πιάτο που ονόμασε το μαγαζί,
που, ουσιαστικά, είναι ένα σάντουιτς απ' όλα.
Κι όταν λέω "απ' όλα"…
Έχουμε χοιρινό πουλντ, μιλανέζα,
τσορίθο, γαλοπούλα, ζαμπόν,
φριχόλες ρεφρίτος, αβοκάντο, κρεμμύδι,
τυρί κέσο φρέσκο και αμερικάνικο τυρί.
-Καλή όρεξη. -Καλό ακούγεται.
Εδώ κοίτα.
Είναι τρελό!
Επειδή δεν έχει…
Θεέ μου,
γιατί δεν υπάρχει παντού;
Σοβαρά. Είναι αρκετά απλό πιάτο.
Αν υπήρχε παντού, δεν θα είχαμε πίτσα.
Δεν θα είχαμε τίποτα άλλο στο στομάχι μας.
Φοβερό μέρος. Πρέπει να το επισκεφτείτε.
Ο καλύτερος τρόπος να δεις την πόλη.
Γνωρίζεις κόσμο. Δεν κινείσαι πολύ γρήγορα,
αλλά πρέπει να κρατιέσαι.
Ακούς το καμπανάκι και σκέφτεσαι
τη διαφήμιση του Rice-A-Roni.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΒΑΝ ΝΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΟΔΟΣ ΜΑΡΚΕΤ
Εδώ υπάρχει το Swan Oyster Depot.
Το οποίο και θα επισκεφτώ
με τον κύριο Μαρκ Νάσερ, που γνώρισα στο πανεπιστήμιο το 1977.
Ο Μαρκ είναι από τους ιδρυτές του συμμετοχικού θεάτρου,
στο οποίο συμμετέχει και το κοινό.
-Τι κάνεις; -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι εγώ.
Είναι παράδεισος για μένα.
-Το μέρος είναι 100 χρόνων; -Σωστά.
Και είναι αδέρφια;
-Είναι αδέρφια. -Πόσα;
-Έξι! -Έξι. Παιδιά, ο Φιλ.
-Γεια! -Χάρηκα.
-Πώς σε λένε; -Τομ.
Γεια. Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;
Από πάντα.
-Θα έρθω κι εγώ. -Ναι.
Ποιος μπορεί να μου πει την ιστορία του μαγαζιού;
Αυτοί εδώ πάνω. Τέσσερα αδέρφια από τη Δανία. Οι Λόστεν.
Άνοιξαν το μαγαζί στις αρχές του 20ού αιώνα.
Τους χτύπησε ο σεισμός του 1906…
-Και η φωτιά. -Τους κατέστρεψαν.
Και άνοιξαν ξανά εδώ το 1912. Είμαστε εδώ από παιδιά.
Ο αδερφός μου κι ο ανιψιός μου.
Για δείτε. Επτά αδέρφια που δουλεύουν μαζί.
Ο ένας πιο γοητευτικός από τον άλλο.
-Γεια. Λατρεύω το μαγαζί σας. -Πολύ ευγενικό, ευχαριστώ.
-Είστε ένα από τα αδέρφια; -Ο πέμπτος.
Σχεδόν ο μεσαίος, δηλαδή.
Ναι, έχω τραβήξει πολλά.
Λυπάμαι.
Πόσο σου πήρε να συνηθίσεις το Σαν Φρανσίσκο;
Αρκετό καιρό.
Στη Νέα Υόρκη υπάρχει μια ευθύτητα.
Εδώ σου παίρνει ώρα να καταλάβεις ότι σε πρόσβαλαν.
Θυμίζει λίγο τον Νότο.
Είναι μοναδική πόλη, όλα από δω ξεκινούν.
Ο ακτιβισμός…
Είναι το προπύργιο της ελευθερίας των ΗΠΑ.
Λέω πάντα ότι εδώ ο κόσμος τιμά το Σύνταγμα.
Ζωή, ελευθερία κι επιδίωξη της ευτυχίας.
-Σωστά. -Αυτό είναι το Σαν Φρανσίσκο.
Η "επιδίωξη της ευτυχίας"
ήταν πάντα η αγαπημένη μου φράση από το Σύνταγμα.
Ποια άλλη χώρα το έχει αυτό;
Ποιος άλλος νοιάζεται για την ευτυχία σου;
Η επιδίωξη της ευτυχίας, όμως,
είναι το παν.
Ακόμη κι όταν μοχθούσαμε να βγάλουμε λεφτά στη Νέα Υόρκη…
επιδιώκαμε αυτό που αγαπούσαμε.
Θεέ μου.
Ένιωθα τυχερός που ζούσα μόνος μου,
που είχα μια απαίσια δουλειά
και που μπορούσα να κάνω και καμιά οντισιόν.
-Το ξέρω. -Ήταν φοβερό.
Συναρπαστικό, έτσι;
Κοίτα, έρχεται και το πιάτο με το όνομα του μαγαζιού.
-Έχουμε έξι είδη στρειδιού, έβαλα απ' όλα. -Ωραία.
Και πικάντικο ταϊλανδέζικο τσίλι.
-Στην υγειά μας, φίλε μου. -Στην υγειά μας.
Σε ξέρω μόλις 43 χρόνια.
-Ναι, από την αρχή! -Από την αρχή.
Νόστιμο από την αρχή.
Για δες εδώ.
Καβούρι ντάνγκενες. Το καλύτερο.
Και στο καλύτερο εστιατόριο στον κόσμο να ήσουν,
δεν θα είχαν κάτι τόσο νόστιμο και πολυτελές.
-Σωστά. -Το έσπασαν κιόλας.
Είμαι μεγάλος για τέτοια.
Ίσως να τα κατάφερνα πριν από 40 χρόνια.
-Πώς σε λένε; -Τζίμι.
Ξέρω ότι είσαι ο εγκέφαλος της επιχείρησης.
Ακριβώς.
Τζίμι!
-Δικό μας. -Ορίστε.
Σικελιανό σασίμι. Μεσαίου μεγέθους.
Χαμάτσι, τόνος, ιππόγλωσσος,
σολομός, χτένια, φιλέτο σαρδέλας.
Η ιαπωνική επιρροή στην πόλη είναι μεγάλη.
Εδώ έχουμε μια μίξη Ιαπωνίας και Ιταλίας.
-Η σαρδέλα; -Εδώ. Από αυτή θα ξεκινήσεις;
Έλα τώρα.
Σαν το κυλικείο στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα.
-Καπνιστός σολομός; -Ναι.
Είναι μοναδικός.
Σερβίρεται τρεις γενιές τώρα.
-Είναι το καλύτερο πιάτο μας. -Το καλύτερο;
-Νερό; -Όχι, ευχαριστώ.
-Είναι μοναδικό. -Φοβερό.
-Έλα τώρα! -Πώς είναι, Φιλ;
Μ' αρέσει!
-Σοβαρολογείς; -Χαίρομαι.
-Υπέροχο; -Φανταστικό.
Αντίο, παιδιά! Έχετε θέσεις τώρα.
Καλά να περάσετε!
-Ήταν φανταστικό. -Τέλειο!
Συνήθως προγραμματίζουμε πού πηγαίνουμε,
αλλά ενίοτε αφαιρούμαι.
-Το Bob's Donuts. -Αυτό είναι;
Είναι το πιο γνωστό μαγαζί με ντόνατ στο Σαν Φρανσίσκο.
Παραδοσιακά.
Κοίτα το σοκολατένιο. Με φωνάζει.
Πόσο κοστίζει το ντόνατ στη βιτρίνα;
Για να δούμε.
Πρώτα το μήλο, είναι πιο υγιεινό.
-Θεέ μου. Μαρκ. -Έλα τώρα.
Θα πάμε στην κόλαση.
Πάρε κι εσύ. Είναι σαν…
Θεέ μου. Είναι το καλύτερο ντόνατ που έχω φάει.
Δεν είναι ντόνατ, είναι μηλοπιτάκι.
-Μηλοπιτάκι! -Για αυτό σου άρεσε τόσο.
Για αυτό είναι το καλύτερο.
Αυτό έχει σοκολάτα, Μαρκ.
Κοίτα πόσο μαλακό. Τρελά μαλακό.
Δεν ήξερα τα ντόνατ του Σαν Φρανσίσκο.
Τώρα, έχω πάει σε δύο μαγαζιά.
Ας περπατήσουμε να κάψουμε τις θερμίδες.
-Λέω να ανηφορίσουμε. -Ωραία.
Εύκολα βρίσκεις ανηφόρα.
Η πρώτη μέρα ήταν φοβερή.
Ήταν υπέροχα.
Μετά, όμως, ξύπνησα τα μεσάνυχτα.
Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί
όσο γυρίζεται αυτή η εκπομπή,
αλλά ξύπνησα έτσι.
Ναι.
Δεν έκλεισα μάτι.
Πώς να το θέσω ευγενικά;
Δεν είναι αστείο. Ακούστε.
Μ' αρέσει αυτή η δουλειά; Ναι.
Έχει κινδύνους; Ναι.
Όπως αυτό.
Την επόμενη μέρα, όμως, έπρεπε να συνεχίσουμε.
Κι ο αδερφός μου, ο παραγωγός, σκέφτηκε να με βάλει σε σκάφος.
Δεν είμαι και πολύ της θάλασσας.
Και μόνο να δω πλοίο, μου έρχεται ναυτία.
Σήμερα, όμως, θα ανέβω,
γιατί ο κόλπος είναι πανέμορφος.
Θα ξεράσω.
Ωραίο σκάφος. Είναι Passage Nautical.
Είμαι με τον καπετάνιο Μπάρι, τον βραβευμένο σεφ Μουράντ
και την αρραβωνιαστικιά του, τη Ματίλντ, χορεύτρια στο San Fransisco Ballet.
Αυτή είναι η Άλι Λαζάρ, φίλη από το Μπουένος Άιρες.
Το σκάφος είναι Beneteau Oceanis 51.1. Έχει μερικά υπνοδωμάτια
και μπάνια που σίγουρα θα χρειαστώ.
Ξεκινάμε.
Στην υγειά των θαλασσών!
-Καλώς ήρθες. -Το λατρεύω.
Δείτε, είμαστε στο νερό!
Βοήθεια!
Είμαστε στο νερό.
Ευχαριστώ, Μπάρι. Εγώ φταίω.
Αυτό εκεί είναι το Αλκατράζ;
-Ναι. -Κάποιος απέδρασε. Είδατε την ταινία;
Λέγεται Απόδραση από το Αλκατράζ. Ταιριαστό όνομα.
Τι ταινία να είναι άραγε;
Από τις καλύτερες του Κλιντ Ίστγουντ.
-Δεν την έχω δει. -Πρέπει!
-Μ' αρέσουν τέτοιες ταινίες. -Κι εμένα.
Με αποδράσεις από φυλακές.
Θα μου θυμίζουν τον γάμο μου.
Όχι, σε παρακαλώ!
-Θα λέω αστεία με γάμους. -Πλησιάζει ο δικός μου.
Ελπίζω στο τέλος της βαρκάδας
να του πει "Ο γάμος αναβάλλεται".
Κουνάει λίγο, πλησιάζουμε τη Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ.
Αν πίνετε κρασί, κρατήστε το ποτήρι.
Το στομάχι μου θα το κρατήσει κανείς;
Ο αέρας θα μου χαλάσει τα μαλλιά.
Κρατήσου, Φιλ!
-Δεν διαλύεται το σκάφος, έτσι; -Όχι.
Θα ήμουν απαίσιος πειρατής.
Θα ήμουν ο Κλαψιάρης Πειρατής.
"Γέρνει, καπετάνιε.
-Γέρνει". -Όλα καλά.
-Θα οδηγήσεις; -Ναι.
-Ωραία. -Τέλεια.
Προς τη μέση της γέφυρας.
-Ναι! -Μια χαρά.
Ποια γέφυρα;
-Την πορτοκαλί. -Εντάξει.
Τι κερδίζω αν χτυπήσω τους σέρφερ;
Δυσκολεύει το πράγμα. Ίσως χρειαστεί να πω σχετικό ανέκδοτο.
Ελάτε!
Είναι τρελό!
-Γεια! -Γεια!
-Καλημέρα! -Καλημέρα!
Η Ντόμινικ Κρεν είναι μια από τους καλύτερους σεφ.
Η πρώτη γυναίκα σεφ με τρία αστέρια Michelin.
Κι εγώ δεν έχω φάει σε εστιατόριό της.
Σήμερα θέλει να με πάει στο Petit Crenn,
ένα χαλαρό εστιατόριο. Θα κάτσουμε στο μπαρ
και θα μας ταΐσουν τα πιάτα τους.
Είμαι ενθουσιασμένος.
-Πεινάς; -Με ξέρεις.
Πράγματι.
Κύριε μου!
-Ωραία! -Ωραία.
Ευχαριστώ.
-Λοιπόν… -Το λατρεύω αυτό.
-Ναι. -Πώς λέγεται αυτή η συσκευή;
Ψησταριά;
Ανοίξαμε τον Αύγουστο του 2015.
Η ιδέα ήταν να σερβίρουμε το φαγητό με το οποίο μεγάλωσα.
Μόνο θαλασσινά και λαχανικά.
Δεν φαίνεται εύκολα,
αλλά η Ντόμινικ παλεύει με τον καρκίνο τον τελευταίο χρόνο
κι έχει από τις καλύτερες στάσεις
που έχω δει ποτέ σε άνθρωπο.
-Είσαι φανταστική. -Ευχαριστώ.
Δεν φαίνεται ότι περνάς κάτι δύσκολο.
Η στάση είναι το παν.
-Και η οπτική σου. -Ναι.
Όταν ακούς τη λέξη από κάπα…
"Έχεις καρκίνο".
Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως "Εντάξει. Είμαι εδώ.
Τι μπορώ να κάνω;
Πες μου".
Έκανα 12 θεραπείες
και μένουν άλλες τέσσερις.
Πλησιάζω το τέλος.
-Πάει καλά, λοιπόν. -Πάει καλά.
Αυτό είναι υπέροχο.
Ορίστε. Ας ξεκινήσουμε από δω.
-Ευχαριστώ, σεφ. -Παρακαλώ.
Εδώ έχουμε γκουζέρ με τυρί κομτέ και σάλτσα εσαλότ τουρσί.
-Αυτό… -Είναι υπέροχα.
Μια μπουκιά.
-Κι εσένα σ' αρέσει. -Ναι.
Χαίρομαι.
-Αυτό φαίνεται σοβαρό. -Ναι, είναι.
Κρέμα αχινού. Ο αχινός είναι από τη Σάντα Μπάρμπαρα.
Το μυρίζεις κιόλας. Μυρίζεις τη θάλασσα.
Ευτυχώς, έχω καλό εξοπλισμό όσφρησης.
Ξεκινάω.
Καλή όρεξη.
Έλα!
Στη συνέχεια, μερικές ντομάτες αλά Ντόμινικ.
Ντομάτα!
Πρέπει να τη νιώθεις στα μούτρα σου.
Να ονομάσεις το πιάτο "Ντομάτα στα μούτρα σου".
-Για δες. -Είσαι τυχερός.
Το τελευταίο πιάτο αρακά.
Ένα από τα πιο όμορφα πιάτα στον κόσμο.
-Άντε, παιδιά. -Άντε, παιδιά.
Δεν ξέρω αν έκανες δουλειές με τη γιαγιά σου.
Αλλά ξέρεις… Καθαρίζεις αρακά με τη γιαγιά
κι εκείνη σου λέει ιστορίες για τη ζωή.
Αυτό γίνεται στη Γαλλία, όχι στη Νέα Υόρκη.
Όταν ήμουν μικρός, δεν ήξερα ότι ο αρακάς δεν ήταν πάντα συσκευασμένος.
Σωστά.
Φανταστικό. Θεέ μου. Γίνεσαι και χορτοφάγος με αυτά.
-Τα λαχανικά είναι αστέρες της ροκ. -Το όνομα αυτού του πιάτου.
Πρέπει να αλλάξουμε τον κατάλογο.
Πώς είπες το άλλο; "Ντομάτα στα μούτρα σου".
"Πρέπει να είναι στα μούτρα σου". Καλύτερο το δικό σου.
-Στην υγειά του Σαν Φρανσίσκο. -Στην υγειά του.
Μ' αρέσει η προφορά σου.
Άφησα την καρδιά μου στο Σαν Φρανσίσκο.
Εκεί την άφησα;
Πάμε στο Γκόλντεν Γκέιτ Παρκ, μεγαλύτερο κι από το Σέντραλ Παρκ.
Τα λατρεύω τα πάρκα.
Και, φυσικά, πρόκειται για πανέμορφη πόλη.
Το κλίμα και το έδαφος στο οποίο πατάμε
είναι πολύ ευνοϊκά για τα δέντρα και την άγρια ζωή.
Μη με πειράξεις.
Κάθισα. Ήταν λες και ήμουν σε σκηνή από Τα Πουλιά του Χίτσκοκ.
Ήταν υπέροχα.
Ένιωσα σαν τη Χιονάτη.
Μιλώντας για γαλαζοαίματους παραμυθιών, η μία και μοναδική Άλις Γουότερς.
Σήμερα θα με ξεναγήσει
στο αγαπημένο μου μέρος εδώ, την αγορά Ferry Building.
Ξεκινάμε με πρωινό.
Έχει 15 χρόνια που ξέρω την Άλις. Είμαι ερωτευμένος μαζί της.
Είναι η πιο γοητευτική, υπέροχη κυρία.
Επίσης οργάνωσε τον τρόπο που τρώμε στην Αμερική.
Οδήγησε τα εστιατόρια στη χρήση τοπικών προϊόντων.
Οργάνωσε το μάθημα καλλιέργειας στα σχολεία. Δεν σταματά.
-Υπέροχο. -Πράγματι.
Σαν να τρως κοσμήματα.
Πραγματικά!
Να και κάτι άλλο που μ' αρέσει στην Άλις.
Τρώει σαλάτα και φρούτα έτσι, με τα χέρια.
Με κάνει να νιώθω καλά. Δεν είμαι αγροίκος.
Είμαι σαν την Άλις.
Με τα χέρια, είναι πιο νόστιμα.
-Θεέ μου, είναι τόσο γλυκό. -Ναι.
Σαν ζαχαρωτό.
Θα τα βάλουμε και στα σχολεία.
Ναι, αν δεν έχεις ξαναφάει πεπόνι και δοκιμάσεις αυτό,
θα το λατρέψεις!
Είναι πολύ νόστιμο.
Είναι πολύ…
Είναι φόρος τιμής σ' εσένα. Αυτό το μπολ.
Αυτό είναι που κάνεις.
Το αγαπημένο μου επιδόρπιο στο Chez Panisse
ήταν τα μανταρίνια και οι χουρμάδες.
Μου αρέσει να ταΐζω ιδέες στον κόσμο.
-Να το πάρω αυτό; -Θεέ μου.
Μην το πάρεις. Θα κάνουμε χώρο για αυτό.
Οι σαρδέλες σας. Είναι από τον Κόλπο του Σαν Φρανσίσκο.
Αυτή έχει το όνομά μου πάνω της.
Ίσως να πρέπει να βγάλεις το κόκαλο.
Καλλιτέχνιδα, βλάκας.
Δεν το έβγαλα, οπότε τώρα τρώω κόκαλο.
-Για να δούμε αν μπορώ. -Ανάποδα.
-Έτσι. -Ναι, ξεκίνα από κάτω.
Ναι. Ακριβώς.
Ευχαριστώ, Άλις Γουότερς!
Ναι! Από ένα τίποτα, έγινα ήρωας.
Και τώρα…
Τέλειο, έτσι;
Υπέροχο.
Χτυπητά αυγά
με τυρί βουβαλιού στρατσιατέλα,
ελαιόλαδο Titone, βότανα και αποξηραμένα κολοκυθάκια.
Έρχονται ισοπαλία με τα αυγά που έφαγα στο σπίτι σου.
Η Άλις έχει ένα τζάκι…
Είναι στην κουζίνα.
Είχες μια μεγάλη κουτάλα.
Έσπασες το αυγό στην κουτάλα και το έβαλες στη φωτιά.
Ήταν το καλύτερο αυγό που έχω φάει.
Αυτά έρχονται πολύ κοντά.
-Είναι φοβερό. -Είναι.
Μπορώ να το φάω όλο.
Αλήθεια. Αλλά έχουμε κι άλλα να κάνουμε.
Ακριβώς.
-Γεια σας! -Γεια!
Για δες εδώ.
Εδώ έχουμε ροδάκινα Cal Red, αν ενδιαφέρεστε.
Εγώ ενδιαφέρομαι.
Είναι από τις καλλιεργητικές ποικιλίες που σου έλεγα, τα Cal Red.
Είναι αστέρες;
Ακριβώς. Αυτό μας φέρνει και τα περισσότερα λεφτά.
Πρέπει να ξαναδοκιμάσω, για να βεβαιωθώ ότι είναι.
Ο αγρότης είναι εκεί, αν θες να του μιλήσεις.
Ναι, θέλω.
Η Άλις λέει "Να γνωρίζετε τον αγρότη σας".
Τον ξέρει για τα καλά.
-Ναι, γνωριζόμαστε. -Γεια.
-Φιλ. -Χάρηκα. Είμαι ο Αγρότης Αλ.
Αλ, έχεις τα καλύτερα ροδάκινα στον κόσμο. Είναι απίστευτο.
Δεν είναι τέλεια;
Είναι, ναι.
-Κι αυτή είναι η μαντάμ. -Γεια!
-Δουλεύεις.
-Ναι! -Σαν σκηνή από το Η Μικρή μας Πόλη.
Η Άλις τούς ξέρει όλους,
αφού βοήθησε να οργανωθεί όλη η αγορά,
από τους προμηθευτές ως τους αγρότες.
-Γεια. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Είναι καλλιεργητής μήλων. -Γεια!
-Είμαι ο Νταν. -Γεια σου, Νταν.
Θα σου έδινα τον ρόλο του καλλιεργητή.
Φαίνεται ότι αυτό είναι που θέλει να κάνει.
Άλις, κοίτα.
Κι άλλο πρωινό;
Δεν ξέρω. Δεν σε προλαβαίνω, Φιλ.
Μπορείς.
Τέλειο;
-Αμάν! Μοιάζουν σαν ψεύτικες. -Είναι εκπληκτικές.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο χρώμα.
Ναι, καλή θα 'ναι.
Χυμώδης. Ωραία.
Πορκέτα, έλα τώρα!
Υπέροχο σάντουιτς με χοιρινό, παιδιά.
Νομίζω ότι το γέμισαν περισσότερο ειδικά για σένα.
Εγώ θα κρατήσω αυτό, εσύ πάρε αυτό με τα δύο χέρια.
Μην πας να το βάλεις όλο στο στόμα σου,
πάρε την κάτω δεξιά γωνία.
-Την κάτω δεξιά γωνία. Εδώ. -Ναι.
Αυτό είναι.
Εντάξει, τώρα εσύ.
Πολύ νόστιμο!
Παιδιά!
Το ξέρετε αυτό;
Πάμε στην Τάνια.
-Ναι. Είναι στην άλλη άκρη. -Εντάξει.
Η Τάνια Χόλαντ από το Top Chef.
Έχει το Brown Sugar Kitchen στο Όουκλαντ.
Σήμερα θα πάω στο περίπτερό της.
-Φοβερά τα γυαλιά σου. -Δεν είναι;
-Γεια σου, Φιλ. Χαίρω πολύ. -Τι κάνεις; Χάρηκα.
Πρέπει να δοκιμάσεις βάφλα. Αυτονόητο.
-Θα δοκιμάσω. -Και το κοτόπουλο.
Φοβάμαι πως πρέπει να δοκιμάσω το κοτόπουλο.
-Είμαι εδώ. -Δοκίμασέ το!
Σήμερα είναι η Εθνική Ημέρα Βάφλας.
-Απίστευτο. -Ήρθατε τη σωστή μέρα.
Χαρούμενη Ημέρα Βάφλας!
-Βάφλες για όλους! -Κοτόπουλο και βάφλες, παρακαλώ.
Εδώ οι βάφλες είναι τα λαχανικά τους.
Αυτό μόλις βγήκε. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο.
-Γεύεσαι το καλαμπόκι. -Θεέ μου.
Σωστά;
Είναι με μαγιά. Για αυτό είναι τόσο αφράτη.
-Αυτό είναι; -Ναι.
Είναι η καλύτερη βάφλα που έχω φάει.
-Μόλις γνωριστήκαμε, αλλά σ' αγαπώ. -Ευχαριστώ. Κι εγώ το ίδιο.
-Φεύγεις; -Φεύγω.
Η Άλις Γουότερς, παιδιά!
Σ' αγαπώ. Ήταν πολύ…
-Πέρασα πολύ ωραία. -Άλις, Φιλ, εδώ.
Αγαπημένος φίλος μου.
Το αγαπημένο μου στο Σαν Φρανσίσκο και τον υπόλοιπο κόσμο
είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις πού θα είναι το επόμενο γεύμα σου.
-Θέλεις σάλτσα; -Φυσικά!
Έρχεται μια κυρία και τα φέρνει;
-Ναι. -Ακριβώς.
Το αγαπημένο σου;
Είναι από τα καλά.
Πώς λέγεται αυτό το μέρος;
Το λέμε "Η κυρία".
Ναι.
Είναι σαν μαμά μας.
-Ναι! -Κάπως έτσι.
Αυτό κάναμε όταν ήμασταν παιδιά.
"Τι μας ετοίμασε σήμερα η κυρία;"
Η ηλικία της;
-Γύρω στα 35; -35;
-Μη μαντεύεις ποτέ ηλικίες γυναικών. -Νομίζω. Δεν την έχω ρωτήσει.
Συνήθως είναι φιλικό το κλίμα εδώ.
-Είμαστε φιλικοί άνθρωποι. -Ναι.
Σε κάποια μέρη, η δουλειά είναι δύσκολη.
Αλλά, αν έχεις καλούς συνεργάτες, όλα καλά.
Ξέρεις κάτι; Έτσι είναι παντού.
Σίγουρα θα είστε φιλαράκια.
-Όλο ταξιδεύετε μαζί. -Ακριβώς.
Δύσκολο να μην πνίγεις κόσμο.
Και δουλεύω με τον αδερφό μου.
-Θεέ μου! -Σοβαρά;
Δύο ώρες έξω από την πόλη, υπάρχει ένας άλλος κόσμος.
Η χώρα του κρασιού του Νάπα Βάλεϊ.
Η Τοσκάνη της Αμερικής.
Από πριν ξεκινήσω αυτήν τη δουλειά, ήμουν φίλος
με τον καλύτερο σεφ της Αμερικής, τον Τόμας Κέλερ.
Τον γνώρισα όταν ο Τζέιμς Λ. Μπρουκς
είχε την τρελή ιδέα να παίξω τον σεφ στην ταινία Ισπαγγλικά.
Ο Τόμας ήταν σύμβουλος γαστρονομίας.
Θα ξεκινήσουμε από το The French Laundry, το μεγάλο εστιατόριό του.
-Γεια! -Σεφ!
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
-Το πιο χαρούμενο μέρος στη Γη. -Τέλεια.
-Χαίρομαι. -Βρισκόμαστε στον κόσμο του Τόμας Κέλερ.
Πάμε μέσα να δοκιμάσεις μερικά πράγματα.
Ναι, θέλεις να δοκιμάσω,
για να βεβαιωθούμε ότι όλα είναι εντάξει.
Δεν φοράω κατάλληλα ρούχα για τους Γάλλους.
-Ωραία. -Πολύ ήσυχα.
Πολύ. Γεια, χάρηκα.
Γεια σας! Τι κάνετε;
-Ο Ντέιβιντ Μπρίντεν, ο σεφ μας. -Γεια σου, σεφ.
-Η Άλισον Μπίζλι, η δεύτερη σεφ. -Πώς είσαι;
Έχουν μια τηλεόραση που τους συνδέει ζωντανά.
Μια ζωντανή μετάδοση στο Per Se, το εστιατόριό του στη Νέα Υόρκη,
που μοιάζει πολύ με το French Laundry, αλλά είναι διαφορετικό.
Φοβερό! Για δείτε! Η σύνδεση με τη Νέα Υόρκη.
-Θέλαμε να ξέρεις πόσο σ' αγαπάμε. -Κι εγώ σας αγαπώ.
Δεν το περίμενα όλο αυτό.
Ο Έλιοτ, ο αρχιμάγειρας.
-Χάρηκα. -Χαίρω πολύ.
Χαβιάρι Regiis Ova.
Θεέ μου. Ξέρω τι είναι αυτό.
Η σπεσιαλιτέ μας.
-Χαβιάρι οσέτρα; -Σωστά.
Αυτή είναι η καλύτερη μέρα.
Δεν έχω φάει ποτέ αυτό το πιάτο ολόκληρο.
Έχω φάει τα συστατικά ξεχωριστά.
Οπότε, καταλαβαίνω τι γεύση θα έχει…
-Θες να το κάνεις μπροστά στην κάμερα; -Να δοκιμάσω πρώτη φορά;
Να δοκιμάσεις στρείδια και μαργαριτάρια ταπιόκας μαζί.
Θα είναι η πρώτη φορά εδώ και 25 χρόνια.
-Πάρε την πρώτη μπουκιά. -Εντάξει.
Και θα δοκιμάσω κι εγώ.
-Καλό; -Ελπίζω να σ' αρέσει.
Καταλαβαίνω γιατί αρέσει τόσο.
Πάμε να δούμε τη Σάντρα, τη σεφ ζαχαροπλαστικής.
-Σεφ, σας ευχαριστώ όλους. -Τη συμπαθώ.
Μόλις ήρθαν και τα λαχανικά μας.
-Είναι ωραία η αίσθηση στο πρόσωπο. -Πράγματι.
-Η Σάντρα. -Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
-Πώς είσαι; -Μια χαρά.
-Ναι. -Πες μας τι έχεις εδώ.
Το κουτί με τα σοκολατάκια.
-Ναι. -Με τα…
Είμαστε περήφανοι για αυτό.
Είναι πολύχρωμο, παιχνιδιάρικο, έχει πολλές γεύσεις.
Έργα τέχνης.
Μπορείς να καταλάβεις πόσο καλή είναι η σοκολάτα
από το πάχος του κελύφους.
Βλέπεις πόσο λεπτό είναι; Αυτό είναι το σημαντικό.
Το σημαντικό είναι το εσωτερικό. Είναι το έπαθλο.
Ναι. Σωστά.
Δυστυχώς, δεν μπορείς να το σερβίρεις αυτό.
Όχι.
Σεφ, ήταν φοβερό.
Επόμενο, το Bouchon.
Το Bouchon άνοιξε επειδή…
εμείς από το French Laundry θέλαμε κάπου να τρώμε όταν κλείναμε.
Τέλεια.
Εδώ, στο Νάπα Βάλεϊ, όλα κλείνουν στις εννιά.
Θέλαμε να έχουμε ένα μέρος να πηγαίνουμε. Κι αυτό είναι το Bouchon.
Είσαι το μάθημα. Αυτό λέω στα παιδιά μου.
-Αν το θέλεις, κάν' το. -Σωστά.
Το νούμερο ένα πιάτο μας είναι οι μπριζόλες με πατάτες.
Και μαζί ένα καλό γαλλικό Bordeaux.
Έτσι πρέπει.
Με καραμελωμένα εσαλότ και, φυσικά, τηγανητές πατάτες.
Κέτσαπ ή μαγιονέζα;
Γιατί να διαλέξω;
Σωστά.
Ξεκινάμε;
Θα μ' αρέσει;
Σεφ, σας ευχαριστώ πολύ!
-Ευχαριστώ! -Είστε διάνοιες. Ευχαριστώ.
Χαιρόμαστε που είσαι εδώ.
Να τοι.
ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ BOUCHON
-Μια ποδιά για σένα. -Τέλεια.
Ευχαριστώ, σεφ.
Το Fuhgeddaboudit έχει κόκκους ρυζιού και καραμέλα.
Το βουτάμε σε σοκολάτα γάλακτος και πασπαλίζουμε ανθό αλατιού.
Καλή ιδέα. Τι θα θέλατε να κάνω για να το χαλάσω;
-Τα βάζεις μέσα και μετά… -Είμαι καλός σ' αυτό.
Το παίρνεις και το γυρνάς.
Το βγάζεις και το βουτάς.
Αυτό ήταν πολύ όμορφο.
-Το βουτάω; -Ναι. Και το γυρνάς.
Άντε.
-Το αφήνω; -Με την καραμέλα κάτω.
Μη…
Το ξέρω, σεφ, το ξέρω.
Μπορώ να κάνω αυτό, το βουτάω και το γυρνάω.
Θυμάσαι στο Ισπαγγλικά… Ο Τόμας ήταν σύμβουλος γαστρονομίας
κι ο Τζιμ Μπρουκς είχε φτιάξει αντίγραφο της κουζίνας του French Laundry.
Οπότε, ήταν σαν να σκηνοθετούσες μαζί του στις σκηνές στην κουζίνα.
-Πλάκα είχε. -Πράγματι.
Αλλά έκανα ένα λάθος στα γυρίσματα.
Πήρα την πετσέτα που ήταν εδώ και την έβαλα για λίγο εδώ.
-Στον ώμο σου. -Ναι.
Και νομίζω ότι είπες εσύ "Κατ".
-Ναι. -Και έτρεξες,
την πήρες και την έβαλες εκεί.
Είπες "Δεν είσαι σε καντίνα".
-Σωστά. -Κι εγώ…
"Μη μας το χαλάς". Ναι, έμαθα.
Τι τυλίγουμε, Σάρα;
Αυτά εδώ είναι γλυκάκια με φιστικοβούτυρο.
-Με φιστικοβούτυρο. -Είναι…
Πάμε να τα δούμε.
Τα δικά σας είναι τα καλύτερα.
Επίσης καραμελώνουμε κομμάτια κακάο, τα θρυμματίζουμε και…
Τα βάζουμε μέσα.
-Τα κάνει λίγο τραγανά. -Ναι.
Τέλεια ισορροπία σοκολάτας-φιστικοβούτυρου.
Αυτό είναι το πιο χαρούμενο ράφι στον κόσμο.
Μακαρόν. Και τα Oh Ohs.
Αυτά είναι φανταστικά.
Γιατί αυτό είναι σαν βελτιωμένο Yodel.
Σωστά. Καλό, έτσι;
Πεντανόστιμο. Φοβερό.
Το ξέρω.
Πολλά πιάτα μας προέρχονται από τα παιδικά μας χρόνια.
Έτρωγα φιστικοβούτυρο με μαρμελάδα σχεδόν καθημερινά.
Διαφορετικά, μορταδέλα και αμερικανικό τυρί με μαγιονέζα.
Ήταν τα δύο σάντουιτς που μου έφτιαχνε η μητέρα μου.
Ετοιμάζεις κάτι;
-Σάντουιτς μορταδέλα και τυρί; -Ναι.
Αυτό είναι κάτι τρελό.
-Για πρωινό, κρεμοπιτάκι με τυρί. -Θεέ μου.
Τρελό. Με μια κούπα καφέ.
-Από πού είσαι; -Από το Λονγκ Άιλαντ.
Ναι! Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα. Έχεις προφορά.
Πάμε στο δωμάτιο να δεις…
Χάρηκα, Λονγκ Άιλαντ.
-Σας ευχαριστώ, σεφ. -Ευχαριστώ.
-Φιστικοβούτυρο για τον δρόμο; -Φυσικά.
-Θα σου το κρατήσω. -Αποχαιρέτησέ το.
-Φτιάχνουμε μπαγκέτες έπι. -Ναι.
Αυτές εδώ.
-Ο Φρανσουά θα σου δείξει… -Ναι.
Όχι!
Έλα από την άλλη. Θα είσαι πιο άνετα.
Θα βλέπεις τι κάνει. Εγώ θα κάνω κριτική από δω.
Θα το κάνω χάλια.
Κόβουμε 11 φορές,
τα 12 κομμάτια πρέπει να έχουν ίδιο μέγεθος.
Θεέ μου.
Και συνεχίζουμε τις επιτυχίες του Κέλερ με το Ad Hoc.
Θεέ μου, δες τι έρχεται.
-Πάμε. -Κουβάς με τηγανητό κοτόπουλο.
Ξεχάστε το KFC.
-Πάρε τη μαμά. -Καίνε.
Είναι πολύ καλά και τα δύο. Ζεματάνε. Πρόσεχε.
Έχουν την καλύτερη κρούστα και είναι πολύ ζουμερά.
Έχω φάει πάρα πολύ σήμερα.
Με ξενάγησες στον κόσμο σου.
-Ναι. -Κι όμως…
Ναι;
Είμαι περήφανος για ό,τι γίνεται εδώ.
Κι εγώ. Ρίτσαρντ, σου κράτησα λίγο.
-Γεια! -Γεια!
Μα τι ομορφιά.
Στον μπαμπά μου μιλάω.
Κι εσύ, Μόνικα. Είσαι κούκλα.
-Ευχαριστώ. Σ' αρέσει η ροζ μπλούζα μου; -Ναι.
Ωραίο το ξύρισμά σου.
-Ναι; -Είσαι καλύτερος έτσι.
Εκείνη πρότεινε να αφήσω μούσι, γιατί βαρέθηκε τη φάτσα μου.
-Εντάξει, λοιπόν. -Για αλλαγή.
Πώς τα πάτε εκεί; Ξέρω ότι η Μόνικα μένει εκεί για λίγο.
-Ναι. -Κάνει καλή δουλειά;
Ή τη βαρέθηκες;
Λοιπόν…
Έχω ήδη τη βοήθεια που χρειάζομαι, αυτή προσθέτει κι άλλη.
Λες ότι δεν τη χρειάζεσαι;
Όχι.
Περνάω ωραία στο Σαν Φρανσίσκο.
Μόνικα, έχεις πάει στο Tartine.
-Το ζαχαροπλαστείο… -Ναι.
Το αγαπημένο μου.
-Τι είναι; -Μου το έφεραν σήμερα.
Κρουασάν σοκολάτας. Σαν του Παρισιού.
Είναι για ένα άτομο;
Έτσι πρέπει να το λένε.
Ακούστε πώς κάνει όταν δαγκώνεις.
Καταστρέφω έναν υπολογιστή!
Έχεις κανένα ανέκδοτο σήμερα;
Δεν ξέρω αν το ξέρεις…
Είναι ένας ηλικιωμένος.
-Γίνεται ένα μεγάλο ατύχημα. -Ναι;
Και μέσα στον χαμό, πέφτει στο πεζοδρόμιο.
Ναι;
Και πάει ένας καλός Σαμαρείτης,
του βάζει το μπουφάν του σαν μαξιλάρι και τον ρωτάει
"Είσαι εντάξει;"
Και λέει "Ναι, το βγάζω το ψωμί μου".
Είναι σαν παλιό τραγούδι που σ' αρέσει να ακούς ξανά και ξανά.
Λοιπόν, κωμικό δίδυμο…
πρέπει να κλείσω.
Τη συμπαθείς τη νύφη σου;
Καλή είναι.
Εντάξει, σας αγαπώ.
-Τα λέμε. -Σ' αγαπάμε, Ρίτσαρντ!
Μα τι λες; Εγώ είπα ότι σας αγαπώ
κι εσύ μου λες "Σ' αγαπάμε, Ρίτσαρντ".
Κι εμείς σ' αγαπάμε, Φίλιπ.
Ευχαριστώ. Ευτυχώς έχω κρουασάν για παρέα.
Αντίο!
Η περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο ήταν πάντα περιοχή αγώνων κι αναγέννησης,
όπως είναι και σήμερα.
Θα σας δείξω άλλο ένα μέρος που ενσαρκώνει τη δύναμη
που κράτησε αυτήν την περιοχή ζωντανή.
Ακούστε μια υπέροχη ιστορία.
Ένας ογκολόγος σε παιδιατρικό νοσοκομείο ίδρυσε το Family House.
Όταν έχεις άρρωστο παιδί…
κι εσύ και οι γιατροί του σκέφτεστε μόνο
τη θεραπεία του παιδιού.
Πρέπει, όμως, να είσαι κοντά του.
Αν είναι το δικό σου παιδί, θα θέλεις να είσαι δίπλα του.
Οπότε, το Family House ιδρύθηκε από αυτόν τον ογκολόγο
ως ένα μέρος όπου θα μένουν μαζί οι οικογένειες.
Δείτε εδώ κόσμο.
Γεια σε όλους.
Είναι μια ξεχωριστή μέρα σήμερα. Είναι μαζί μου ο Μουράντ.
Γεια σας, χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ. Γεια!
Ο Κέντζι, η Λιζ Προύιτ.
-Πώς σε λένε; -Τζουλιάνα.
Τζουλιάνα. Είσαι πολύ όμορφη.
Και η Ντόμινικ Κρεν.
Έφεραν όλοι φαγητό και θα βοηθήσουν να φτιάξουμε πίτσα
με τον πρωταθλητή της πίτσας, Τόνι Τζεμινιάνι.
Σίγουρος πρωταθλητής για τα παιδιά.
-Πώς σε λένε; -Κάπρι.
Κάπρι, όπως το νησί;
Ναι.
-Σε ποιον αρέσει η πίτσα; -Σ' εμένα!
Ποιος τη λατρεύει;
-Τέλεια! -Κάπρι.
Θα σας μάθω να πετάτε πίτσα στον αέρα.
Θέλω να το κάνουμε δυνατά. Πάμε. Πολύ δυνατά.
Τη γυρνάτε πολύ γρήγορα στα δάχτυλά σας.
Θα σας δείξω μερικά κόλπα.
Πάνω από τον ώμο.
-Δείτε! -Σας αρέσουν οι μεγάλες πίτσες;
Μ' αρέσουν οι μεγάλες.
Έχει πολύ ήλιο σήμερα. Μπες από κάτω.
Κρυώνει κανείς; Σου φέρνω μια κουβέρτα.
Αυτό είναι πολύ χαζό.
-Είσαι τέλειος. -Θεέ μου.
-Να φτιάξουμε πίτσα; -Ναι.
Δείτε, έφερα το τυρί. Πίτσα χωρίς τυρί δεν γίνεται!
Χρειαζόμαστε τυρί!
Το χρειαζόμαστε.
Είναι καλό με το τυρί να καλύπτεις τη σάλτσα.
Μπράβο!
Ποιος θέλει έξτρα τυρί;
Εγώ θέλω έξτρα.
-Πλάκα έχεις. -Αλήθεια;
-Ναι. -Τι ωραία.
Έχει πλάκα, τρως όσο μαγειρεύεις.
Σ' αρέσουν οι ελιές; Δοκίμασες;
Ποιος τελείωσε; Είσαι έτοιμος; Αμάν.
-Τι λες; -Ωραία.
Ωραία.
Επιλέγει μόνο τις καλύτερες πιπεριές για την πίτσα της.
-Γεια, πώς σε λένε; -Ράζα.
-Χαίρω πολύ, Ράζα. -Βλέπεις τα πόδια της;
Αν κοπεί το ρεύμα, θα είσαι επικεφαλής.
Αυτή είναι η Αλεξάντρα, η διευθύντρια.
Ναι!
Πολλές οικογένειες έρχονται από 80 χιλιόμετρα μακριά.
Περνούν τη μέρα στο νοσοκομείο
και το τελευταίο που θέλουν να κάνουν όταν γυρίσουν
είναι να κάτσουν και να οργανώσουν ψώνια και τι θα φάνε.
Θεωρούσα πάντα ότι το φαγητό
είναι καλός τρόπος να δείξεις ότι νοιάζεσαι.
Δημιουργεί αίσθηση οικογένειας και κοινότητας.
Τρώγοντας συζητούμε για την αγάπη μας για τους άλλους.
Να είστε καλά κι εσύ και όλοι.
Ακριβώς.
-Έρχεται η πρώτη. -Μπράβο!
Καλή δουλειά!
Την περίμενες τόσο μεγάλη;
-Όχι. -Έτσι γίνεται.
Ναι.
Πώς είναι η πίτσα;
Ωραία.
Να δοκιμάσω τη δική σου; Μπορώ;
-Όχι. -Πολύ το σκέφτεται.
Είπε "Όχι".
Για πες.
Έχω ένα μικρό κομματάκι. Πάρ' το.
Αλήθεια; Κάπρι! Ποιο κομμάτι;
Ευχαριστώ. Μεγάλη μου τιμή.
-Πολύ σωστός συνδυασμός. -Ευχαριστώ.
Νομίζω ότι έχεις καλές ιδέες.
Να πουλήσεις τη συνταγή στον Τόνι.
Τούρτα σοκολάτας, παιδιά.
Ας ευχαριστήσουμε τους σεφ που ήρθαν.
Χειροκρότημα για το Family House.
Η ιστορία του Σαν Φρανσίσκο μετά τον σεισμό συνοψίζει
τα καλά αυτής της πόλης.
Λατρεύω πολλά πράγματα εδώ.
Την ελπίδα του κόσμου.
Την ιστορία των μεταναστών της πόλης.
Μ' αρέσει πολύ που σε όλα τα πράγματα,
όσο σκοτεινά και φρικτά κι αν φαίνονται,
μπορεί να υπάρξει αναγέννηση.
Θέλω να πω ότι υπάρχει ελπίδα, παιδιά.
Το Σαν Φρανσίσκο.
Ωραία ιστορία.
Στο τραπέζι έλα κάτσε μαζί
Άμα είσαι γελαστός, πεινασμένος Θέλεις και μπορείς κι εσύ
Να δεις πώς το να μοιραστείς ψωμί
Σε φιλία μπορεί να οδηγήσει πολύ γερή
Θα σας έρθει οδικώς
Ή και αεροπορικώς
Θα τα πει τραγουδιστά
Ή λίγο χορευτικά
Μαζί σας θα γελάσει
Μαζί σας θα κλάψει
Μόνο μία χάρη σάς ζητά
Κάποιος να ταΐσει
Αν μπορεί κάποιος, παιδιά Να ταΐσει τον Φιλ τελικά
Τώρα, ας τον ταΐσει κάποιος πια
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης