NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
-Selam. Nasılsın? -Selam.
-Lizbon bölümüne bayıldım. -Sağ ol, gittin mi?
Evet, orada üç yıl okudum.
İyi yapmışsın.
Seni görmek çok güzel. Burada ne yapıyorsun?
"Burada ne yapıyorsun?"
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk, kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçarak gelecek
Sizin için şarkı söyleyip
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Ve sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri doyursun, birileri doyursun
Birileri Birileri doyurur mu Phil'i?
Birileri doyursun onu hemen
San Francisco, Pasifik'in Paris'i.
Evet, 1900'lerde böyle deniyordu.
Avrupa görkemine sahipti, çok güzeldi,
sonra 1902'de hiç siyaset yapmamış bir belediye başkanı seçtiler.
Sadece şaklaban gibi biriydi.
Ama "Bize bu lazım." deyip onu seçtiler.
Günümüz ABD tarihinin gelmiş geçmiş
en yozlaşmış belediye başkanıydı.
Her bina çok adice yapılıyordu.
Binaların yüzde 90'ı ahşaptan yapılmaydı.
Herkes rüşvet alıyordu
ve bu yozlaşma yüzünden yaklaşan şey on kat daha kötü hâle geldi.
Dört yıl sonra ne olduğunu biliyorsunuz.
1906'da dev bir deprem
şehrin yarısını yerle bir etti
ve şehrin neredeyse diğer yarısını da yangın yok etti.
Tek kelimeyle yıkıcıydı.
Hikâyenin en çok şurasını seviyorum.
AP Giannini adlı bir İtalya göçmeni vardı.
Depremden birkaç sene önce bir banka açmıştı.
Ve depremden sonra, yangından sonra insanların tekrar ev kurabilmesi için
ortaya atılıp kredi veren oydu.
Evet, bir göçmen kurtardı.
Ve şimdi o banka Bank of America.
San Francisco elbette dünyadaki en güzel şehirlerden bir tanesi
ve elime geçen her fırsatta burayı ziyaret ederim.
Burada turistleri çeken bir sürü yer var,
bugün San Francisco'nun bana hitap eden bir cazibe noktasıyla başlıyorum.
Ülkenin en güzel fırınlarından biri Tartine'dir.
Tartine, San Francisco'da Liz Pruitt
ve ortağı Chad Robertson tarafından açıldı.
Bugün mutfakta bir dâhi olan arkadaşım Kenji López-Alt'la
buraya gidiyoruz.
San Francisco'daki ekmekler, modern ekmekler ilk buradan çıktı.
Tartine! Nasıl?
Bu koku var ya… Kokuyu alıyorsun. Burada yaşayabilirsin.
-Selam Liz. -Selam.
-Nasılsın? -Seni gördüğüme çok sevindim.
Şuna bak, her şey çok güzel.
En sevdiğim şeyin ne olduğunu söylemiş miydim?
-Hayır, nedir? -Yaptıkların arasında.
Çikolatalı kruvasan.
-Evet. -En güzel burada.
Hanımlar, baylar; en sevdiğim şey işte bu. Kime doğru konuşayım? Sana mı?
Öncelikle, üzerindeki şekere bak.
Çok güzel, ince cam gibi kırılmış, değil mi?
Bir de enfes kruvasan hamuru var,
sonra çikolata gerçekten…
…harika ve bol bol koymuşsun.
Çikolatalı kruvasan demek genelde yanlış olur, incecik çizgide
çikolata olur, ortadan ısırman gerekir.
Fransızları kötülemek istemem
ama çikolatalı kruvasana biraz daha çikolata koyabilirler.
Her ısırıkta biraz gelmeli.
Değişim programıyla gidip
onlara bir iki ders veremez misin?
Daha güzeli yok…
-Yedin mi? -Hayır.
-Onlara kruvasan verebilir miyiz? -Tabii.
Bu genç hanıma çikolatalı kruvasan.
-İsmin ne? Gel. -Catherine.
-Selam, çikolatalı kruvasan yemiş miydin? -Burada ilk kez yiyorum.
Senin adına çok heyecanlıyım! Bak, güzel değil mi?
-Nereden başlayacağımı bilemedim. -Evet, böyle! Evet!
Güzel yerden başladın.
-Leziz. -Teşekkürler.
-Fransız'dır, yani biliyor. -Öyle her kruvasanı beğenmem.
Al işte Phil.
Fransızlar daha iyi yapar, diyordum.
-Bu daha iyi. -Enfes.
Bu, fırından yeni çıktı.
Üzeri karamelli çikolatalı ekmek pudingi.
Kreması bol.
-Evet, kreması epey bol. -Evet.
John Belushi gibi yapıp doğruca…
-Yumulun… -Teşekkürler.
-Çilek ister misin? -Evet.
Kim istemez?
Bak, insan başka ne ister?
Sen ısırık aldıkça Liz kaşığına daha çok çilek koyuyor.
-Evime gelebilir misin? -Açıkçası, sıcak çilek?
Bence ekleri denemeliyiz.
Evet, hadi… Doğru. Ekleri denemelisiniz.
Aptal değilim.
Size…
Çok güzel…
Yansımanı görebilirsin, çok parlak.
-Buyur, evet. -Bunu yapmayı istemiyorum.
Aman Tanrı'm.
Seni uyarmıştım.
-Arka planda kamera çıkıyor. -Ne olacak?
Umurunuzda değil, görmeyi takıyor musunuz? Program çektiğimizi biliyoruz.
Şimdi Mission turu.
Kenji beni en sevdiği yerlere götürüyor.
Dynamo Donuts'a uğradık çünkü meğerse donut'sız olmazmış.
Teşekkürler.
Akçaağaç şuruplu pastırma. Deniyorum.
Her yürüyüş donut'la daha güzeldir.
Bu arada ne güzel bir gün.
-Bu mahalleye bayılıyorum. Ağaçlara bak. -San Francisco'da her gün böyledir.
Çok hoş.
Duvar resimlerine bak. Mimariye bak.
-Şahane, değil mi? -Evet.
İsmini 18. yüzyıl İspanyol elçiliğinden alan
Mission Bölgesi'nin dolu dolu bir tarihi var.
Başta göçmenlere ev olarak,
şu aralar da ünlü bir mahalle olarak.
-Geldik. -Torta diyarı.
-Torta diyarı, evet. -Hadi.
Kuralları uymadan geçelim.
La Torta Gorda. Merhabalar.
Burada torta'nız varmış.
Torta'mız var, seveceğin bir sürü torta'm var.
-Tamam. -Peki.
Armando Macuil, 2000'lerin başından beri memleketi Meksika Puebla'nın
yemeklerini hazırlıyor. Her tür klasik yemeği bulabilirsiniz
ama en çekici olanı restorana ismini veren yemek.
Onu da içinde her şeyin olduğu sandviç diyerek tanımlayabiliriz.
Her şey derken…
İçinde parçalanmış domuz eti, milanesa,
chorizo, hindi, tavuk eti,
kızarmış fasulye, avokado, soğan,
beyaz peynir ve Amerikan peyniri.
-Afiyet olsun. -Harika duruyor.
Şuna bakar mısın?
Bu resmen delilik.
Şey olmadığından…
Aman Tanrı'm.
Bu niye her yerde yok?
Ciddiyim, basit bir konsept gibi duruyor.
Her yerde olsaydı pizzaya yer kalmazdı.
Midemizde hiçbir şeye yer kalmazdı.
Ne müthiş bir yer. San Francisco'ya gelince buraya gitmelisiniz.
Şehri en güzel böyle görürsünüz.
İnsanlarla tanışabilirsiniz. Çok hızlı gitmezsiniz
ama tutunmalısınız.
Bu zili duyunca aklınıza…
Aklınıza Rice-A-Roni gelir.
VAN NESS MEYDANI, KALİFORNİYA VE MARKET SOKAKLARI
Burada Swan Oyster Depot adlı bir mekân var.
Bugün başka bir dostum, 1977'de üniversitede tanıştığım
Bay Mark Nassar'la oraya gidiyoruz.
Mark katılımcılı tiyatro denilen tiyatro türünün kurucu babalarından.
Bu türde seyirci oyunun parçasıdır.
-Philly, nasılsın? -Seni görmek güzel.
Seni görmek güzel.
Ben cennet diye buna derim.
-Burası yüz yıllık mı? -Yüz yıllık.
Kardeşler mi?
-Kaç kardeş var? -Onlar kardeş…
-Altı! -Altı, selam. Bu, Phil.
-Selam. -Memnun oldum.
-Adın ne? -Tom.
-Selam Tom, ne kadardır buradasın? -Kendimi bildim bileli.
-Sana katılabilirim. -Evet.
Hanginiz bana mekânın geçmişini anlatır?
Buradakiler Hollandalı dört kardeş. Lausten ailesi.
-Dükkanı 1900'lerin başında açıyorlar. -Evet.
Evet, 1906 depremi yüzünden yanıyorlar…
-Ve yangınında. -Onları mahveder.
1912'de burada başlamışlar. Çocukluğumuzdan beri buradayız.
-Kardeşim Jimmy, yeğenim Kevin. -Evet.
Şu insanlara bak. Yedi kardeşin oluşturduğu bir aile.
Hepsi birbirinden yakışıklı.
-Merhaba, dükkânınıza bayıldım. -Çok naziksin, teşekkürler.
-Kardeşlerden biri misiniz? -Beş numarayım.
Arada kalmışsınız, değil mi?
-Evet, hayatım boyunca itilip kakıldım. -Duyduğuma üzüldüm.
San Francisco'ya alışman ne kadar sürdü?
Biraz sürdü.
New York'da her şey yüzüne vurulur, San Francisco'da
hakarete uğradığını yolun yarısında anlarsın.
O açıdan Güney'e benziyor. Birazcık.
Eşsiz bir şehir ve her şey ilk burada olur.
Aktivizm…
ABD'nin ilk liberal kalesi.
Burası için ana yasaya saygı duyulan bir yer derim.
Yaşama, özgürlük ve mutluluk arayışı.
-Evet. -San Francisco budur.
Anayasada en sevdiğim ifade
"mutluluk arayışı" ifadesidir.
Başka hangi ülke buna izin verir?
Mutlu olup olmamanı başka kim takıyor, değil mi?
Ama mutluluk arayışı…
…her şey demektir
ve New York'ta üç kuruş kazanmak için zorluklar çekerken bile
sevdiğimiz şeyi yapabilmeyi aramak?
Tanrı'm.
Kendi başıma yaşadığım, çok korkunç bir işim olduğu,
oyuncu seçimlerine katılıp…
…girebilme ihtimalim olduğu için şanslı hissediyorum.
Aynen. Bu her şey demekti.
Heyecan verici, değil mi?
Bak, dükkâna ismini veren şey geliyor.
-Altı tür istiridye var, hepsinden ikişer. -Güzel.
Soldaki acılı, Tay sosu.
-Şerefe dostum, seni görmek güzel. -Şerefe Phil.
Seni sadece 43 yıldır tanıyorum.
-Evet, direkt. -Direkt!
Direkt yemek güzeldir.
Şuna bak.
Dungeness yengeci. En güzel yengeç olabilir.
Dünyadaki en havalı restoranda olsan
böyle enfes ve lüks bir şey yiyemezsin.
-Evet. -Ayıklamıyoruz. Onlar yapmış.
Ayıklamak için yaşlıyım.
Belki 40 sene önce biraz ayıklayabilirdim.
-Adın ne? -Jimmy.
Jimmy, operasyonun beyni olduğunu biliyorum.
Aynen öyle.
Jimmy.
-Biziz. -Hadi bakalım.
Buna Sicilya saşimisi diyoruz. Harmandır.
Sarıkuyruk akya, Sarıkanat orkinos, buranın pisi balığı,
somon, deniztarağı ve sardalya fileto.
Bu şehirde yoğun bir Japon etkisi var.
Bu, Japon ve İtalyan harmanı.
-Sardalya hangisi? -Bu, bununla başlar mısın?
Hadi ama.
Hofstra'nın kantinine benziyor.
-Tütsülenmiş somon? -Evet. Eşsiz tütsülenmiş somonumuz.
Üçüncü nesildeler.
-Bence menüdeki en güzel yemek. -Menüdeki en güzel yemek mi?
-Su alır mısınız? -Sağ ol.
-Eşsiz bir şey. -Şahane.
-Hadi. -Nasıl Phil?
Beğendim.
-Ciddi misin? -Gördüğüme sevindim.
-Harika değil mi? -Muhteşem.
Hoşça kalın, artık yer açıldı.
İyi eğlenceler.
-Tanrı'm, harikaydı. -Eğlenceli.
Bu programda nereye gideceğimizi genelde önceden biliriz
ama bazen dikkatim dağılır.
-Dur, burası Bob's Donuts. -Burası Bob's mı?
San Francisco'nun en ünlü donutçısı burasıymış diye duydum.
Eski usul bir yer.
Çikolatalı cruller'a bak. Bana benziyor.
Vitrindeki o cruller Ne kadar?
Bakalım.
Elmalıyla başlayalım çünkü o daha sağlıklı.
-Tanrı'm. Mark. -Yapma ama.
Cehenneme gideceğiz.
Al.
Bu tıpkı…
Tanrı'm, hayatımda yediğim en güzel ayı pençesi çöreği.
Bu ayı pençesi çöreği değil. Elmalı börek bu.
-Elmalı börek. -O yüzden çok güzel bir ayı pençesi.
Bu yüzden yediğim en güzeli.
Bu çikolatalı bir tatlı Mark.
Bak, ne kadar yumuşak. Çok yumuşak.
San Francisco'nun donutlarını bilmiyordum, öğrendim.
İki müthiş donutçıya gittim.
Tamam, aldığımız hasarı yürüyerek gidermeliyiz.
-Bence yokuş çıkalım. -Peki.
Yokuş bulmak da zor değil.
İlk gün çok güzel bir gün geçirdim.
Harikaydı.
Sonra gece yarısı uyandım ve bu programı çektiğim süreç boyunca
böyle bir şey başıma hiç gelmemişti…
…ama böyle uyandım.
Evet, gece boyu gözüme uyku girmedi.
Kibarca nasıl söylesem?
Gülünecek bir şey değil. Bu… Bakın.
Bu iş için şanslı mıyım? Evet.
Bu mesleğin tehlikeleri var mı? Evet.
Bu da onlardan biri.
Ama sonraki gün gösteri devam etmeli.
Yapımcım, yani kardeşim müthiş bir fikirle beni tekneye bindirdi.
Denize pek dayanıklı değilim.
Bana bakarsanız, tekne gördüğümde biraz midem bulanır.
Ama bugün gidiyoruz
çünkü bakın, körfez çok güzel.
Ben kusacağım.
Bu tekne çok güzelmiş. Passage Nautical'dan.
Kaptan Barry, Michelin yıldızlı Şef Mourad
ve nişanlısı, San Francisco Balesi baş dansçısı
Mathilde'la gidiyorum.
Bu da Buenos Aires'ten dostumuz Allie Lazar.
Teknenin adı Beneteau Oceanis 51.1. İçinde birkaç yatak odası,
birkaç banyosu var, banyolara mutlaka ihtiyacım olacak
ve yola çıkıyoruz.
Şerefe, açık denizlere.
-San Francisco'ya hoş geldin. -Bayıldım.
Bakın, suyun içindeyiz.
İmdat!
Suyun üstündeyiz.
Sağ ol Barry, aklımdan geçeni söyledim galiba.
Bu geçtiğimiz yer Alcatraz mı?
Evet.
Kaçan bir kişi olmuş. O filmi izlediniz mi?
Adı Alcatraz'dan Kaçış. Konusunu anlaman için güzel bir isim.
Konusunu anlamak için. Kimin aklına gelirdi?
Clint Eastwood. Bence en iyi filmlerinden. İzledin mi?
-İzlemedim. -İzlemelisin.
-Hapishane filmlerine bayılırım. -Ben de.
Hapishaneden kaçış filmlerine. Bayılırım. Belki 30 yıldır evli olduğumdandır.
Yapma lütfen.
-Evlilik esprileri yapacağım. -Evliliğe çok yakınım.
Tekne gezisi sonunda umarım
ona dönüp "Düğün iptal." der.
Golden Gate Köprüsü'ne yaklaşırken biraz hopluyoruz.
Şarap kadehiniz varsa tutmanız iyi olabilir.
Midem ne olacak? Birisi midemi tutabilir mi?
Rüzgârın saçımı dağıtmasından korkuyorum.
Tutun Phil!
-Tekne dağılmıyor, değil mi? -Hayır.
Benden çok kötü bir korsan olurdu.
"Ağlayan Korsan" olarak tanınırdım.
"Yana eğiliyor kaptan.
-Yana eğiliyor." -Sorun yok.
-Phil, sürer misin? -Evet.
-Tamam. -Güzel.
Golden Gate'in ortasını hedef al.
-Evet. -Tamam, al.
Peki Golden Gate hangisi?
-Turuncu olan. -Tamam.
Bir rüzgâr sörfçüsü kaç puan?
Biraz zorluyor.
Kıç güverte esprisi yapabilirim.
Hadi.
Delilik bu!
-Selam. -Merhaba.
-Bonjour! -Bonjour!
Dominique Crenn, Amerika'nın en iyi şeflerinden.
Üç Michelin yıldızı kazanan ilk kadın şef.
Ve onun restoranında hiç yememiştim.
Bugün beni Petit Crenn'e götürmek istiyor.
Daha gündelik restoranından biri. Barda oturacağız,
bize küçük leziz menülerini verecekler
ve inanılmaz heyecanlıyım.
-Aç mısın? -Beni tanırsın.
Evet, tanırım.
Mösyö.
-Güzel. -Güzel.
Teşekkürler.
-Yani… Evet. -Şuna bayıldım.
Söylesene, o cihazın adı ne?
Ateş odunu mangalı desem?
Burası 2015 ağustosta açıldı
ve restoranın fikri büyüdüğüm yemekleri sunmaktı,
sadece deniz ürünleri ve sebze.
Ona bakınca anlamazsınız
ama Dominique geçen sene boyu kanserle mücadele etti
ve buna karşı takındığı tavır
gördüklerim arasında en iyi tavırlardan.
-Muhteşem görünüyorsun. -Teşekkürler.
Bir şey olduğunu asla düşünmezsin.
Bence tüm iş karşılama şeklinde.
-Ve bakış açında. -Evet.
K'yle başlayan o kelimeyi duyunca…
Kansersin.
Şunun farkına varman gerek, "Tamam, buradayım.
Ne yapabilirim?
Bana onu ver."
12 tedaviye girdim,
dört tedaviye daha gireceğim.
Neredeyse sondayım, yani…
-Ama iyi gidiyor. -İyi gidiyor.
Harika.
Buyur, tamam, buradan başlayalım
-Teşekkürler şef. -Rica ederim.
Bu, comté peynirli gougère. Üzerine turşulanmış arpacık soğanı jölesi.
-Bu… -Çok güzel görünüyor.
Bir lokmada.
-Sen de seviyorsun. -Ben de seviyorum.
Beğenmene sevindim.
Bu, ciddi görünüyor.
Evet, öyledir.
Uni kreması. Uni, Santa Barbara'dan geliyor.
Koklamalısın da. İçindeki deniz kokusunu alabiliyorsun.
Neyse ki en iyi koklama aracı bende.
Deniyorum.
Afiyet olsun.
Hadi.
Sırada Dominique'in elinden geçen harika, mevsim sonu domatesleri var.
Domates budur.
Yüzüne çarpmalı.
Bence bu tatlıya "Yüzüne çarpan domates" demelisin.
-Şuna bak. -Şanslısın.
Mevsimin son bezelyelerini kaptın.
Dünyanın en güzel görünen yemeklerinden. Şuna bak.
-Millet, hadi ama. -Millet, hadi ama.
Büyükannenle birlikte çalışıyor musun bilmem
ama şeyi bilir misin? "Büyükannenle bezelye ayıklarsın,
büyükannen sana hayat hakkında hikâye anlatır."
Bu, Fransa'da olur. Ben New York'taydım.
Küçükken bezelyelerin konserveden geldiğini
sanırdım.
Evet.
Muhteşem bu. Tanrı'm. Bununla vejetaryen olabilirsin.
Sebzeler yıldız olabilir.
Bu yemeğin adı bu olabilir.
Şu an menüyü değiştirsek de olur.
Domatesliye ne demiştin? Yüzüne Çarpan Domates mi?
Domatesler yüzüne çarpmalı, dedim ama yüzüne çarpan domates daha iyi.
San Francisco'ya.
Telaffuzunu sevdim.
Kalbim San Francisco'da kaldı, değil mi?
Orada mı kaldı?
Golden Gate Park'a gidiyoruz, Central Park'tan bile büyük.
Parkları severim.
Buranın zaten şahane bir şehir olduğunu biliyorsunuz
ve iklim, üzerinde bulunduğumuz kara
güzel ağaç ve vahşi doğaya son derece elverişli.
Lütfen canımı yakma.
Oturunca Hitchcock'ın Kuşlar filminden bir sahnede gibi hissettim…
Çok hoş ve güzeldi.
Pamuk Prenses gibi hissettim.
Masal prensesleri demişken, işte karşınızda biricik Alice Waters.
Bugün beni özel bir tura çıkarıp
şehrin belki de en sevdiğim yerine, Ferry Building'e götürecek.
Kahvaltıyla başlıyoruz.
Büyük Alice Waters'la 15 yıl önce tanıştım, o andan beri ona âşığım.
Gördüğüm en cazibeli, hoş kadın.
Aynı zamanda Amerika'da yeme şeklimizi de o yarattı.
Tarladan sofraya hareketini neredeyse tek başına başlattı.
Edible Schoolyard Projesi'nden sorumlu. Durmak bilmiyor.
-Çok güzel. -Aynen.
Mücevher yemeye benziyor.
Gerçekten öyle.
Alice Waters'ın sevdiğim bir yönü de şu.
Salata ve böyle meyveleri eliyle yemeyi sever.
Kendimi iyi hissettirdi, varoş değilim.
Alice gibiyim.
Elinle yiyince tadı daha güzeldir.
-Tanrı'm, çok tatlı. -Evet.
Şeker gibi.
Bunu okullara götüreceğiz.
Evet çünkü yediğin ilk kavun böyle olursa
kavuna bayılırsın.
Tanrı'm, gerçekten enfes.
Gerçekten…
Bence bu sana bir atıf. Bu kâse.
Çünkü bu senin eserin.
Hatırlarım, Chez Panisse'de en sevdiğim tatlı mandalina ve hurmaydı.
İnsanları fikirlerle beslemeyi severim.
-Tabağınızı alayım mı? -Tanrı'm.
-Bence alma. Tabaklara yer aç. -Tamam, yer açayım.
Tamam, bu da sardalya. Buradaki körfezden geliyorlar.
Bu tam benlik.
Kılçığını çıkarman gerekebilir.
Sanatçı, aptal.
Kılçıklarını çıkarmadığımdan ağzım kılçık doldu.
-Bakalım yapabilecek miyim? -Hayır, öteki taraf.
-Bu taraf. -Evet, omurgadan kes.
Evet. Aynen öyle.
Teşekkürler Alice Waters.
Evet, sıfırdan zirveye.
Ve şimdi…
Harika mı?
Çok güzel.
Bu, çırpılmış yumurta,
yanında buffalo stracciatella peyniri,
üzerine Titone zeytin yağı, birkaç ot ve solmuş sakız kabağı.
Yediğim en güzel yumurtayla kafa kafaya, onu da sende yemiştim.
Alice'in şöminesi var…
-Mutfağımda. -Büyük bir kaşık aldın.
Yumurtayı o kaşıkta kırdın ve ateşte tuttun.
Hayatımda yediğim en güzel yumurtaydı. Evet.
Ama bu da ona çok yakın.
-Gerçekten müthiş. -Gerçekten müthiş.
Hepsini bitirebilirim.
Gerçekten ama daha yapacak başka şeylerimiz var.
Var.
-Selam millet. -Selam.
Şuna bak.
İlgileniyorsan burada Cal Red şeftalisi var.
Çok ilgileniyorum.
Anlattığım miras kalmış şeftalilerden bir tanesi. Cal Red.
Süperstar mı bu?
Bu bir süperstar. Aslında ana gelir kaynaklarımızdan.
Süperstar olduğundan emin olmak için bir kez daha tadına bakmalıyım.
Konuşmak istersen çiftçisi burada.
Evet, konuşmak isterim.
Şuna bak, Alice "Çiftçini tanı." der.
Onu gerçekten tanıyor.
-Tanışıyoruz. -Selam.
-Ben Phil. -Phil, memnun oldum. Ben Çiftçi Al.
En güzel şeftalileri sen yetiştiriyorsun. İnanılmaz.
Harika değiller mi?
Evet, harikalar.
-Bu da Mademe. -Merhaba.
-Selam. -Çalışıyorsun.
-Evet. -Our Town oyunundan bir perde gibi.
Alice burada herkesi tanıyor
çünkü Ferry Building Projesi'ni birlikte yaptılar.
Satıcıları toparlamaktan çiftçileri seçmeye kadar.
-Selam. -Seni görmek güzel.
-Kendisi elma yetiştiricisi. -Selam.
-Ben Dan. -Selam Dan.
Elma yetiştiricisi olduğunu anlayabilirim.
-Bu işi yapmak isteyen biri böyle görünür. -Evet.
Alice, bak.
Bir kahvaltı daha?
-Bilmiyorum. Sana yetişemiyorum Phil. -Yetişirsin tabii.
Değil mi ama?
-Vay be, yapay gibi görünüyorlar. -Muhteşemler.
Böyle bir renk görmemiştim.
Evet, güzel olmalı.
Sulu. Güzel.
Porchetta, hadi ama.
Bu muhteşem bir domuz etli sandviç.
Bence senin için ekstra malzeme koydular.
Tamam, al… Bunu ben tutarım. Bunu iki elinle tut.
Tamam? Hepsini ağzına koymaya çalışma,
alt, sağ köşeden ısır.
-Alt, sağ köşe, buradan. -Evet.
İşte böyle.
Tamam, şimdi sen ısır.
Çok güzel!
Millet.
Burayı biliyor musunuz?
Tanya'yla buluşacağız.
-Evet, öteki uçta. -Tamam.
Tanya Holland'ı Top Chef'te izlemiş olabilirsin.
Oakland'da Brown Sugar Kitchen adlı restoranı var.
Ferry Building'te dönemlik restoranına gideceğiz.
-Gül rengi gözlüğüne bayıldım. -Aynen.
-Selam Phil, memnun oldum. -Nasılsın? Tanıştığıma sevindim.
Waffle yemezseniz olmaz. Bunu söylememe bile gerek yok.
-Waffle'ın tadına bakacağım… -Tavuğun da.
Maalesef tavuğun da tadına bakmalıyım.
-Yani, şey değilim… Geldim. -Tadına bak.
Bugün Ulusal Waffle Günü, ciddiyim.
-Kimin aklına gelirdi? -Müthiş zamanlama.
Waffle Gününüz kutlu olsun!
-Herkese waffle. -Bir tavuk ve bir waffle lütfen.
Brown Sugar Kitchen'da sebze yerine waffle veriliyor.
-Sıcak sıcak. Başka bir şeye gerek yok. -Evet.
-Mısır tadını alabiliyorsun. -Tanrı'm.
Değil mi?
Üstelik mayalı. Bu yüzden çok hafif ve yumuşak
-O yüzden mi? -Evet.
Sanırım hayatımın waffle'ı buydu.
-Yeni tanıştık ama seni seviyorum. -Teşekkürler, ben de seni.
-Gidiyorsun, değil mi? -Gidiyorum.
Alice Waters millet!
Seni seviyorum. Tam bir…
-Çok eğlenceliydi. -Alice, Phil, buraya bakın.
En sevdiğim insanlar.
San Francisco ve günümüz dünyasının
en sevdiğim yönü bir sonraki yemeğinizin nereden geleceğini bilememeniz.
-Acı sos ister misin? -Tabii.
Bir kadın mı getiriyor?
-Evet. -Evet.
-En sevdiğin yemek bu mu? -Güzeldir.
Restoranın adı ne?
Sadece "kadın" diyoruz.
Evet.
Anne gibi.
-Evet. -Öyle denilebilir.
Çocukken böyle yapardık.
"Hey, kadın bugün öğle yemeği için bize ne verecek?"
Kadın kaç yaşında?
-Sanırım 35. -35 mi?
-Bir kadının yaşını asla söyleme. -Bence… Sormadım, değil mi?
Sıcakkanlı bir yer, çoğunlukla.
-Sıcakkanlı insanlarız, o yüzden. -Evet.
Çünkü bir yerde çalışmak zor olabilir.
Ama çalışma arkadaşlarınız iyiyse hiçbir sorun olmaz.
Ne diyeceğim, bu her meslek için geçerli.
Kesin çok yakın bir ekipsinizdir.
-Onlarla gezmen gerekiyor. -Aynen.
Arada sırada birilerini boğmamak güç.
Kardeşimle çalışıyorum. Düşünebiliyor musun?
-Tanrı'm. -Cidden mi?
Kasabadan iki saatten az mesafede başka bir dünyadasınız.
Napa Vadisi'nin şarap kırları.
Burası Amerika'nın Tuscany'si.
Bu işe girmeden bile
Amerika'nın en iyi şeflerinden Thomas Keller'la arkadaş olmuştum.
Büyük James L. Brooks Spanglish filminde
bana şef rolünü vermek gibi bir çılgınlık yaptığında tanıştık.
Thomas filmin mutfak danışmanıydı.
Bugün tura birinci sınıf restoranı The French Laundry'de başlayacağız.
-Selam. -Şef.
-Seni görmek güzel. Hoş geldin. -Seni görmek harika.
-Dünyanın en mutlu yerindeyim. -Güzel.
-Duyduğuma sevindim. -Thomas Keller dünyasını gezeceğiz.
İçeri geçeceğiz, sana birkaç yemek tattırıp mutfağı göstereceğim.
Evet, birkaç şey tattırmalısın
çünkü insanların gelebileceğinden emin olmalıyız.
Giydiklerim buraya hiç uygun değil.
-Evet, güzel. -Çok sessiz.
Çok sessiz. Merhaba, memnun oldum.
Herkese merhaba, nasılsınız?
-David Breeden aşçıbaşımız. -Selam şef.
-Alison Beazley, yardımcı şeflerimizden. -Nasılsın?
Canlı televizyon üzerinden bağlantı hâlindeler.
New York'taki restoranı Per Se'yle canlı bağlantı hâlindeler.
Orası The French Laundry'ye çok benzese de aslında The French Laundry değil.
Bayıldım, şuna bak. New York'a olan ünlü bağlantı.
-Sana sevgimizi göstermek istedik. -Ben de sizi seviyorum. Selam.
Sadece seni alacağımı sanıyordum, tüm bunları beklemiyordum.
Bu, Elliot. idari yardımcı şef
-Memnun oldum. -Ben de.
Regiis Ova Havyarı.
Tanrı'm. Bunun ne olduğunu biliyorum.
Bu, muhtemelen imza yemek.
-Bu, osetra mı? -Evet.
Bugün hayatımın en güzel günü.
Tamam, bu yemeği bütün olarak hiç yemedim.
Tüm parçaları ayrı ayrı yedim.
-Evet. -Zihnimde tadını anlıyorum…
-Bugün kamera karşısında… -İlk kez mi tadına bakayım?
İstiridye ve inciden birlikte ısırık alsan?
25 yılda ilk kez olacak, bu senin için.
-Hadi, ilk ısırığı al. -Tamam.
Ben de seninle yiyeceğim.
-Güzel mi? -Umarım beğenirsin.
Herkesin niye çok sevdiğini anladım.
Pasta şefimiz Sandra'nın yanına gideceğiz.
-Şefler, çok teşekkürler. -Onu sevdiğimi biliyorsun.
Bahçemizden yeni gelen mahsuller var.
-Yüzüne değmesi müthiş bir his. -Evet.
-Bu, Sandra. Pasta şefimiz. -Tekrar görüşmek güzel.
-Seninle görüşmek güzel. Nasılsın? -Çok iyiyim.
-Evet. -Burada ne var, anlat.
Peki, bu, çikolata kutusu.
-Evet. -İçinde…
Bu kutuyla çok gurur duyuyoruz.
Son derece renkli, eğlenceli, farklı tatlar sunuyor.
Sanat eserleri.
Güzel yanı, kaliteli çikolatayı
kabuğun inceliğinden anlayabilmen.
Görüyor musun? Bak, nasıl ince. Önemli olan işte bu.
Çünkü tüm olay içinde ne olduğunda. Ödül budur.
Evet, doğru.
Bunu maalesef şu an servis edemezsin, değil mi?
Hayır.
Şef, harikaydı.
Sırada Bouchon var.
Bouchon'un açılma sebebi
The French Laundry'de çalıştıktan sonra yiyecek bir yere ihtiyacımız vardı.
Çok zekice.
Napa Vadisi'nde her yer 9.00'da kapanıyor.
"Bize gidecek bir yer lazım." dedik. O yer Bouchon oldu.
Kitap gibisin. Çocuklara bunu anlatıyorum.
-"İstiyor musun? Yarat." -Evet, yarat.
Bouchon'da en çok satılan şey yemek biftek ve patates.
Güzel bir Fransız Bordeax şarabı, yanına biftek, patates.
Değil mi? Oraya gitmelisin.
Karamelize arpacık soğanına bulayıp elbette patates kızartması koyuyoruz.
Ketçap mı, mayonez mi?
Niye seçim yapalım?
Mantıklı.
Yiyelim mi?
Sence beğenir miyim?
Şefler, çok teşekkürler.
-Teşekkürler. -Birer dâhisiniz. Teşekkürler.
İyi ki varsınız.
El sallıyorlar.
BOUCHON PASTANESİ
-Sana bir önlüğümüz var. -Harika.
Teşekkürler şef.
Fuhgeddaboudit, karamel katlı Rice Krispie tatlısıdır.
Çikolatalı süte batırılıp üzerine fleur de sel tuzu serpilir.
İyi fikir. Mahvetmek için benim ne yapmamı istersin?
-İçine bırakıyorsun ve… -Onu yapabilirim. Bırakmakta iyiyim.
Alıp çeviriyorsun.
Çıkarıp batırıyorsun.
-Sen çok güzel yaptın. Batırıyorum. -Evet.
Çevir.
İn.
-Bırakayım mı? -Karamelli tarafı aşağı.
Hayır…
Biliyorum şef.
Bu kısmı yapabilirim, batırıp çevirmeyi.
Hatırlıyor musun, Spanglish'te Thomas mutfak danışmanıydı
ve Jim Brooks, The French Laundry mutfağının
kopyasını yarattı,
yani mutfak sahnelerini çekerken az çok onunla birlikte
yönettiğini söyleyebiliriz.
-Çok eğlenceliydi. -İyi eğlendik.
Ama çekim sırasında bir hata yaptım.
Buradaki havluyu aldım ve bir saniyeliğine buraya koydum.
-Omzuna. Evet. -Evet.
Ve senin "Kestik" dediğini sandım.
-Evet. -Koşup geldin,
havluyu alıp burama koydun ve dedin ki "Lokantada değiliz."
-Evet. -Şöyle kaldım…
"Eline yüzüne bulaştırma." Evet, öğrendim.
Ne sarıyoruz Sarah?
Fuhgeddaboudits ve fıstık ezmeli kapkekler var.
-Fıstık ezmeli kapkekler. -Bu…
Fıstık ezmeli kapkeke bakalım.
En güzeli seninkiler. Vay be.
Kakao parçacıklarını karamelize edip çok ince şekilde işleyeceğiz…
İçine koyacağız.
-Biraz kıtırlık ekleyecek. -Evet.
Çikolata, fıstık ezmesi dengesi harika.
Bu arada, dünyanın en mutlu rafı işte bu. Şuna bakın.
Makaronlar. Oh Oh'lar.
Evet, bunlar müthiştir.
Çünkü şişirilmiş Yodel'a benzerler.
Evet, bu da güzel bir şey.
Enfesler. Çok güzel.
Aynen.
Repertuvarımızın çoğunu çocukluğumuzun oluşturduğunu görebilirsin.
Fıstık ezmesi ve reçeli neredeyse her gün yerdim.
Öğlen fıstık ezmesi, reçel yemezsem mayonezle salam, Amerikan peyniri yerdim.
Annemin bana sokakta yemem için yaptığı iki sandviç bunlardı.
Yorumunu katmayı düşünüyor musun?
-Salam ve peynire mi? -Evet, aslında evet.
Bu çılgınca bir şey, değil mi?
-Kahvaltıya peynirli Danimarka çöreği. -Tanrı'm.
Çılgınlık, bir bardak kahveyle mi?
-Bir bardak kahveyle mi? Nerelisin? -Long Island'lı.
Evet, Hofstra Üniversitesi'nde okudum. "Bir bardak kahve."
-Kısaca fırın odasına geçelim de gör… -Memnun oldum Long Island.
-Sağ olun şefler. -Sağ olun.
-Giderken fıstık ezmeli kapkek alır mısın? -Tabii.
-Senin için tutayım. -Onunla vedalaş.
-Épis yapıyoruz. -Evet.
Bunlar yani.
-Francois sana gösterecek… -Evet.
Hayır.
Hadi, öteki tarafa geçelim. Orası daha rahat.
Ne yaptığını görebilirsin. Burada durup eleştireyim.
Ama bu işte berbat olurum.
Hedef 11 kez dilimleyip
12 parçayı da aynı boyda yapmak.
Aman Tanrı'm.
Keller sükseleri Ad Hoc'la gelmeye devam ediyor.
Tanrı'm, gelene bakın.
-Alın bakalım. -Bir kova kızarmış tavuk.
Albay Sanders'ı aklından çıkar.
-Annemi ara. -Sıcakmış.
İkisi de çok güzel. Sıcak. Yakar. Dikkat et.
Çıtırlığı gördüğüm en iyi seviyede ve inanılmaz sulu.
Dostum, bugün amma çok yedim, değil mi?
Senin dünyanda tura çıktım.
-Evet. -Yine de…
Evet?
Burada olanlarla çok gurur duyuyorum.
Ben de. Richard sana biraz ayırdım.
-Merhaba. -Selam.
Ne kadar güzel görünüyorsun öyle.
Babama diyorum.
Sen de Monica. Güzel görünüyorsun.
-Teşekkürler, pembe bluzumu sevdin mi? -Evet.
Tıraş olman hoşuma gitti.
-Öyle mi? -Çok daha güzel olmuş.
Yüzümden bıktığı için sakal bırakmamı önerdi bence.
-Peki o zaman. -Karıştır.
Nasıl gidiyor? Monica'nın seninle kaldığını biliyorum.
-Evet. -İyi iş çıkarıyor mu
yoksa şimdiden bıktın mı?
Evet, şey…
Yardım alıyoruz, o da daha da yardımcı oluyor.
Yani ona ihtiyacın olmadığını mı söylüyorsun?
Evet, yok.
San Francisco'da eğleniyorum.
Monica, Tartine'e geldin.
-Fırına… -Evet.
En sevdiğim şey.
-O ne? -Bugün bana getirdiler.
Bu, çikolatalı kruvasan. Paris'teki gibi.
O, bir kişilik mi?
İsmi bu olmalı.
Isırırken çıkan sesi dinleyin.
Bilgisayarı mahvediyorum.
Bugün bize bir fıkran var mı?
Şunu duydun mu bilmiyorum.
Bir kampta yaşlı bir adam varmış,
-büyük bir kaza olmuş. -Evet?
Kamptan fırlayıp kaldırıma düşmüş.
Evet.
Yardımsever birisi çıkıp gelmiş,
ceketini çıkarıp, adamın başının altına koyup
"Rahat mısın?" demiş. O da "Eh işte, geçiniyoruz." demiş.
Beğendiğin bir şarkıyı tekrar tekrar dinlemek gibi.
Tamam, Burns ve Allen, gitmem…
Gitmem lazım.
Gelinini seviyor musun?
Fena değil.
Tamam, sizi seviyorum.
-Sonra görüşürüz. -Seni seviyoruz Richard.
Hayır… O ne demek? Sizi seviyorum dedim,
karşılığında da "Seni seviyoruz Richard." diyorsun.
Biz de seni seviyoruz Philip.
Teşekkürler. En azından kruvasan bana arkadaşlık ediyor.
Güle güle.
San Francisco Bay bölümü daima zorluk ve yeniden doğuş yeri olmuştur,
bunu şu an da yaşıyorlar.
Bu bölgenin zor zamanları atlatmasını sağlayan gücün
vücut bulmuş hâli olan bir yer daha göstereceğim.
Evet, şöyle müthiş bir hikâye var.
Burayı, Family House'ı çocuk hastanesinde çalışan bir onkolog açmış.
Çocuğunuzun hasta olduğunu düşündüğünüzde
düşündüğünüz tek şey, doktorların düşündüğü tek şey
çocuğunuzun iyileşmesidir.
Ama yanlarında da olmanız gerekir.
Yani çocuğunuza yakın olmak istersiniz.
Yani bu onkolog Family House'ı ailelerin bir arada kalabileceği
bir yer olarak açmış.
İnsanlara bakın.
Merhaba millet.
Bugün Family House'da özel bir gün çünkü bakın, kim geldi? Mourad.
Seni görmek çok güzel. Selam. Merhaba.
Kenji, Liz Pruitt.
-Bu kim? -Juliana.
Juliana. Çok güzelsin.
Ve Dominique Crenn.
Hepsi yemekler getirdi ve çocuklarla
San Francisco'nun en sevilen pizzacısı Tony Gemignani'yla pizza yapacaklar.
Tony gerçek bir pizza kahramanı ve çocuklar için kesinlikle bir kahraman.
-Adın ne? -Capri.
Carpi, ada gibi mi?
Evet.
-Kim pizza sever? -Ben!
Kim pizzaya bayılır?
-Evet! -Capri.
Size pizza atmayı öğreteceğim.
Gürültü çıkarmanızı istiyorum. Böyle yapalım, çok ses çıkaralım.
Tamam, hızlıca parmaklarınızda çeviriyorsunuz.
Size birkaç numara göstereceğim.
-Omuz üstünden. -Şuna bak.
Kim büyük pizza sever?
Ben severim.
Kaliforniya'da hava güneşli. Altına gir.
Kim üşüdü? Sana battaniye vereyim.
Çok şapşalca bu, lütfen ama.
-Çok yakıştı. -Aman Tanrı'm.
-Pizza yapalım mı? -Evet.
Bakın, peynirim var. Peynirsiz pizza olmaz.
-Peynire ihtiyacımız var. -Peynire ihtiyacımız var.
Peynir koyduğunuzda sosunuzu kapatmaya çalışın.
Evet, aferin.
Kim ekstra peynir sever?
Ben ekstra peynir severim.
-Komiksin. -Öyle mi?
-Evet. -Güzel.
Yaparken yemek eğlenceli oluyor.
Zeytin sever misin? Bunları denedin mi?
Kim bitirdi? Hazır mısın? Dostum.
-Nasıl buldun? Güzel. -Güzel.
Pizzası için sadece en kaliteli yenibaharları seçiyor.
-Selam, adın ne? -Raja.
-Selam Raja, memnun oldum. -Ayaklarını gördün mü?
Tamam, elektrikler kesilirse patron sensin.
Bu, Alexandra millet. Restoranı o işletiyor.
Evet!
Ailelerin çoğu en az 80 kilometre uzaktan geliyor.
Hastanede bir gün geçiriyorlar
ve hastaneden döndükten sonra yapmak istedikleri son şey
oturup nasıl alışveriş yapacaklarını, yemek yapacaklarını düşünmek.
İnsanlara değer verdiğinizi göstermek için
yemeğin çok iyi bir yöntem olduğunu düşünmüşümdür.
Yemek, aile ve topluluk oluşturur
ve birbirimizi sevdiğimizi yemekte konuşuruz.
Sen, hepiniz iyi ki varsınız.
Aynen.
-İlki geliyor. -Bravo!
Aferin.
Böyle büyük beklemiyorsundur.
-Beklemiyordum. -Böyle olur.
Evet.
Pizza nasıl?
Güzel.
Capri'yi deneyeyim mi? Denemeye iznim var mı?
-Hayır. -Çok uzun sürdü.
Hayır dedi.
-Aslında evet. -Minicik parçalarım var. Yiyebilirsin.
Öyle mi? Capri! Hangi parçaları yiyeyim?
Teşekkürler, onur duydum.
-Bu karışım çok uygun. -Teşekkürler.
Güzel bir şey bulmuş olabilirsin.
Belki bu tarifi Tony'ye satabilirsin.
Çikolatalı pasta arkadaşlar.
Arkadaşlar, bugün gelen şeflere teşekkür ederim.
Family House'a alkış alalım.
Deprem sonrası San Francisco'nun hikâyesi bu şehrin
mükemmelliğini özetliyor.
Bayıldığım bir sürü yönü var.
Şehirdeki umuda bayıldım.
Göçmen hikâyesi kısmına bayıldım.
Ne kadar karamsar, korkunç
görünürse görünsün her şeyin
yeniden doğabilmesine bayıldım.
Umut var diyorum millet.
San Francisco.
Güzel bir hikâye.
Gelin, oturun masasına
Eğer mutluysanız, açsanız, niyetiniz varsa
Ekmeği paylaşmanın
Bir yabancıyı Arkadaşınız yaptığını görmeye
Size arabayla gelecek
Size uçarak gelecek
Sizin için şarkı söyleyip
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Ve sizinle ağlayacak
-Karşılığında istediği bir şey var -Birileri doyursun, birileri doyursun
Birileri Birileri doyurur mu Phil'i?
Birileri lütfen doyursun Birileri lütfen doyursun Phil'i
Birileri doyursun onu hemen
Alt yazı çevirmeni: Özgür Gencer