-Selam! -Teşekkürler.
Rica ederim.
Nasılsın?
Mutlu ve aç bir adam
Dolaşıyor dere tepe demeden
Anlamaya çalışıyor
Makarna, domuz, tavuk, kuzu sanatını
Size arabayla gelecek
Size uçakla gelecek
Sizin için şarkı söyleyecek
Sizin için dans edecek
Sizinle gülecek
Sizinle ağlayacak
Karşılığında istediği tek bir şey var
Birileri lütfen doyursun
Birisi
Biri Phil'i doyursun
Birileri doyursun onu hemen
GERÇEK ORLANDO
Richard'la ben küçükken hiçbir yere gitmedik.
New York'un banliyösünde yaşıyorduk.
Hiç seyahat etmedik.
Sonunda 1972'de anne ve babamız Florida'ya bir gezi ayarladı.
Onlar adına üzücü olsa da bir yıl önce
Orlando'da Disney World diye bir yerin açıldığını öğrenmiştik.
Sekiz ay boyunca her gün
başlarının etini yedik.
Sonunda pes edip Disney World'de bir gün geçirebileceğimizi söylediler.
Oraya vardığımızda hava çok sıcaktı ve aşırı kalabalıktı.
Elimizde biletlerimizle sırada bekliyorduk.
Annem bana dönüp "Hoşuna gitti mi?" dedi.
Ben de "Bu hayatımın en güzel günü" dedim.
Bu bölümde Orlando'nun en ünlü yönünü
anlatmamı bekliyorsanız
çok yanlış yerdesiniz.
Ben Orlando hakkındaki fikrinizi değiştirmeye geldim.
Eğlence üzerine kurulmuş bir şehir
ama tema parkın ötesinde bir hikâyesi de var.
Harika yemekleri olduğunu biliyor muydunuz?
Ben bilmiyordum ama dünyanın her yerinden göçmenlere ev sahipliği yaptığından
bu hiç şaşırtıcı değil.
Çünkü hepsi kültürlerini ve yemeklerini de getirdiler.
İlk durağımız Porto Riko yemekleri yapan Crocante.
-Yıldız. Selam Yamuel. -Nasılsın Phil?
Bu Şef Yamuel Bigio.
Gelmene çok sevindim.
Crocante, gevrek ve çıtır çıtır demek, değil mi?
Evet. Özelliğimiz bu.
Çıtır bir domuz derisi elde etmek için
ağır ateşte uzun süre pişiriyoruz.
-Evet. Hazırım. -Hemen dönerim.
New York dışında en fazla Porto Rikolu Orlando'da bulunuyor.
O yüzden buranın Luis gibi birçok müdavimi var.
Senin favorin hangisi?
Buna arañi-taco deniyor. Kızarmış muzla yapılıyor.
Dışı muzdan.
Evet. Bu da pulpo, ahtapot demek.
İkisi bir arada inanılmaz oluyor.
Bu işten anlıyorsun.
Yamuel, çok heyecanlıyım. Tanrım.
Kendi üretimimiz domuz sosisimiz var.
Şu cuajo dediğimiz domuz göbeği.
-Ahtapotlu taco var. -Luis bahsetti.
Fırında chicharrón.
Buna Porto Riko şekeri diyoruz.
Domuz derisini alıp pişiriyoruz.
Böylece çıtır çıtır oluyor.
Buyur.
Luis, bundan aldın mı?
-Bu chicharrón. -Chicharrón.
Taco'yu yiyeceğim.
Luis, yiyorum.
-Salud. -Salud.
Ahtapot yumuşacık, mükemmel pişmiş.
Porchetta.
Hazır mısın Phil?
Vay canına.
Ona layık değilim.
Şu porchetta'ya bakın.
Bakın.
Hem bakın hem dinleyin.
O çatırtıyı duydunuz mu?
İşte bu Crocante.
Bu aslında yemek üzerine bir program ama şu anda yemek asıl olay oldu.
Çıkan buhara bak. Ateşten alıp mı getirdiniz?
Evet.
Porchetta aslında İtalyan yemeği
ama misket limonu, mercanköşk, kimyon ve zerdeçal ekleyen Yamuel
ona Latin-Karayip esintisi vermiş.
Çok mutluyum. Tanrım.
Şimdi de domuz fileto.
Tanrım, ne yapayım…
Domuz eklemi çıtır çıtır ve çok sulu oluyor.
Anladım.
Ne yapacağımı bilmiyorum. İlkine devam mı edeyim?
Bitirmem mümkün değil. Devam etmem lazım.
Enfes bir et. Herkese domuz eti.
Beğendin mi?
Bazen kelimeler kifayetsiz kalır.
Neyse ki Yamuel'in midemde yaşananları benden daha iyi ifade eden dostları var.
Çok yaşa Crocante!
Birkaç ay önce kitap tanıtım turundayken bir sürü canlı yayına katıldım.
Orlando Sentinel'in yemek yazarı Amy Drew Thompson'la tanıştım.
Şehrin en iyi yemeklerini göstereceğine söz verdi.
East End Market'a geldik.
Tanrım. Harika. Bir ziyafet çekeceğiz.
Bu Matt Hinckley. Bu da Hinckley's Fancy Meats.
Üstünde "Fancy" yazıyor.
-İşimiz bu. -Cidden öyle.
Bu genç hanım bizi buraya getirdi.
Orlando'nun iyi niyet elçisi gibisin.
Bundan çok keyif alıyorum
çünkü Orlando'da sanıldığından çok fazla şey var.
Şefler o kadar yaratıcı ki…
-Evet. Senin gibi. -Biri karşımızda.
Ördek pâté, antilop etinden sosisli.
Evet, yerel çiftliklerden bir sürü şey getiriyoruz.
-Florida'dalar mı? -Orlando'dalar.
Her şeyden söyledik, bir masa bulduğumuzda hepsini yiyeceğiz.
Hepsi gelecek.
Büyük bir şarküteri tabağı ve birkaç sandviç yapacağız.
Tamam. Heyecanlıyım. Tanrım.
Hazır buradayken şu amuse-bouche ile başlayalım.
-Buyur. -Ördek, pastırma, marul, domates, yumurta.
-Hadi bakalım. -Şerefe.
Buyurun.
Tam zamanında.
Bu kötünün tam tersi.
Güzel bir ifade şekli.
Matt ben dâhil birçok kişiden sandviçleriyle ilgili övgü almıştır.
Bugün benden de alıyor.
-Sağ ol dostum. -Müthiş.
-Orlando. -Orlando.
Bir metre ötedeki La Femme du Fromage'a gidelim.
Bu Manchego'nun Hanımı.
-Selam. -Selam. Nasıl gidiyor?
-Phil. -Ben Tonda.
Çok memnun oldum.
Çok heyecanlıyım.
-Hoş geldin. -Peynirli sandviçleriniz harikaymış.
Evet, güzeldir.
Tanrım.
Buna Trüf Domuz diyoruz.
Trüfle tereyağı yapıyoruz.
İçinde İtalyan trüf peyniri olan
Sottocenere al tartufo var, harikadır.
Füme domuz pastırması da var.
Tanrım.
Harika bir peynirli sandviçti. Peynirli sandviç seviyorsanız…
Hanımlar!
Her yerimin batmasına değdi.
-Güzel mi? -Evet!
İnsanların heyecanlı olduklarında yüzlerinde oluşan ifadeye bayılıyorum.
Aynen böyle.
-Dünyanın en leziz sandviçlerinden biri. -Çok teşekkürler.
-Afiyet olsun. -Hadi bakalım.
Burada sadece büfe yok. Oturabileceğiniz yerler de bulunuyor.
Yeni dostlarımızın yemeklerini tadacağımız
bir erişte dükkânı olan Domu gibi.
Tanrım.
Bakın, Matt geri döndü.
Vay canına!
Tavşanla yapılan pâté en croûte.
Bu fıstık ve kuru erikle yapılan körili domuz kafası.
Sakıncası yoksa hepsini yiyeceğim.
Buyur ama tavuğa da yer bırak.
-Tamam. -Geliyor.
Geldi bile.
Hadi ama!
Limon turşulu tavuk salatası.
O sandviçi daha önce yemiştim. Keskin bir limon tadı alacaksın.
Vay be, çok güzel.
Matt, senin şerefine yiyorum.
Şerefine.
Teşekkürler.
-Müthiş. -Afiyet olsun.
-Hey. -Tonda geri döndü!
-Tanrım. -Nasılsınız?
Bir dakika. Sana yer açalım.
Buradaki insanlar beş saniye dursam hemen yemek getiriyorlar.
Bu beni mutlu ediyor.
Bu Rogue River küflü peyniri.
-Keseyim mi? -Buyur.
İlk sana vereyim mi?
Şekerleme kıvamında bir peynir.
Evet.
-Beğendin mi? -Evet.
-Küçük bir dans mıydı o? -Evet. Teşekkürler.
-Çok güzeldi. -Beğenmene çok sevindim.
-Afiyet olsun. -Harika.
-Âdeta bir lezzet şöleni. -Değil mi?
Özel teslimat.
Domu'nun sahibi ve şefi Sonny Nguyen
tavuk kanadı ve ramen getirdi.
Richie Rich olarak da bilinen meşhur tonkotsu ramen'imiz.
Richie Rich gibi hissediyorum. Kaşık?
-Tanrım. -Hadi bakalım.
Tanrım. Suyu o kadar yoğun ki.
Et suyu gibi.
Değil mi?
Sonny!
Japonya'dakileri aratmıyor.
Gelmiş geçmiş en iyi çorba.
Evet, bizimki özgün bir tarif çünkü biz shoyu miso yapıyoruz
ve miso'muzun içinde domuz kıymasıyla
kırmızı miso var.
Bir sürü lezzet var.
Bu geleneksel olmayan bir yumurta.
Bir dakika. Yumurtaya ne yaptın öyle?
Normalde soya sosunda marine edilir
ama biz farklı olarak üstüne brûlée koyduk.
Tatlı ve tuzlunun uyumunu yakaladık.
-Bir tane daha alabilir miyim? -Tabii.
Son durağımız tatlı.
Gideon's'ı duydunuz mu? Orlando'ya gelen herkes burayı bilir.
Merhaba Steve.
Çılgın bilim insanı Steve Lewis yönetiyor.
Yemek yaparak stres atıyorum.
Kurabiyelerdeki gizli malzeme gözyaşım diyorum.
Orijinali damla çikolatalı kurabiye.
-Evet. -Bir tadalım.
-Tamam. -Şuna bak.
Her kurabiye yaklaşık 200 gram.
Hazırlanmaları 24 saatten fazla sürüyor.
Doğru tepki bu.
Gideon'ın mutlu dansını yapıyoruz.
Şekerden öldürür gibi duruyor ama öyle değil.
Daha dengeli bir lezzet için bitter çikolata kullanıyorum.
Amaç şekerli olması değil, zengin bir lezzet yaratmak.
-Şekerli yapmak kolay. -Buralı mısın?
Staten Island'lıyım, 20 yıldır Orlando'dayım.
Zincir restoran furyasının
yerini yerel işletmelere bırakmasını izledim.
Burası olabilecek en yerel işletmelerden ve Disney'deyiz.
Amerikan rüyasının ta kendisi.
1972'de Florida'ya yaptığımız aile gezisinden bahsetmiştim ya?
Ebeveynlerimizden istediğimiz diğer şey Florida Everglades'e gitmekti.
Oraya gittiğimizde tek bir timsah gördük ama timsah bunu yapıyordu.
Bu timsahın gerçek görüntüsü.
Vahşi yaşam bu kadardı.
Hiçbir heyecanı yoktu.
Hava çok sıcaktı ve aşırı sıkıcıydı.
Richard bataklığa gitmemin eğlenceli olacağını düşünmüş.
-Kaptan. -Kaptan Cade.
Sana yardım etmeye geldim.
Bu sefer sadece televizyonda gördüğüm bataklık teknesinde gideceğim.
En sağa git, dikkat et.
Timsah mı göreceğiz?
Umarım.
Evet, umuyoruz.
Peki Phil, onu tak. Motoru çalıştırıp etrafta dolanacağız.
Bir şeye tutunmalı mıyım?
Emniyet kemerini takabilirsen iyi olur.
Kandırdım!
Timsahı görmek için çok uzağa gitmemiz gerekmedi.
Köşeyi döndük, karşımızdaydı.
-Ne? -Evet.
Şaka mı bu?
Timsahın sağ tarafına doğru bak.
Birkaç metre ötesinde yavru timsah var.
Bu oldukça büyük bir dişi timsah.
Yavru timsahların etrafında sadece onlar olur.
Söylediklerini hiç duymadım.
Bu gerçek değil.
Peki, teşekkürler hanımefendi. Ömrünüz uzun olsun.
Şuradaki kocaman timsaha bak.
-Tam sana bakıyor. -Vay canına!
-Üç buçuk metrelik bir timsah. -Vay canına!
Bu göldeki en büyük timsahlardan biri.
Enerji patlaması yaşarsa tekneye gelebilir.
Kesinlikle.
Geçen yıl çiftleşme döneminde
tekneye çarptı.
İnsanlar varken mi?
Evet, koltuklar kahverengiye döndüğünden silmem gerekti.
Tamam.
Everglades korkunç olabilir, orası doğru
ama çok da güzel bir yer.
Orlando'daysanız sahte bataklıktaki animatronik timsahları görmek için
sıraya girmenize gerek yok.
Yarım saat uzaklıkta gerçeğini görebilirsiniz.
Dondurma zamanı geldi. Ama alelade bir dondurma değil.
Bu Filipin dondurması.
-Dünyanın en iyi dondurması. -En iyisi.
Marie Mercado ve Mo Hassan'ın yönettiği Sampaguita'dayız.
Merhaba.
Bu bölgenin eyalet temsilcisi
Anna Eskamani ile birlikte geldim.
Geri geleceğimi söylemiştim.
Tekrar gelmene sevindim.
Burayı son seyahatimde keşfettim.
Her lokması harika.
Daha önce hiç tatmadığım lezzetler var.
Kalabalık olmasına şaşmamalı. Merhaba millet!
Önce guava kremasından verelim.
Evet. Dondurma budur.
Soya soslu karamela.
Geçen sefer çok denedim.
Buko pandan, Hindistan cevizinden yapılıyor.
-Hindistan cevizi. -"Buko" taze Hindistan cevizi demek.
Hindistan cevizi rendesi ve pandan var.
Güzel, değil mi?
Bunun adı da Sampaguita. Yerimizin adıyla aynı ada sahip.
Annem liçi meyveli sütlü jöle yapardı, bunu onu onurlandırmak için yaptım.
Bu Filipinler'e bir aşk mektubu.
En iyi bildiğim şey olan dondurmayla
ailemin mirasını ve onların hikâyesini onurlandırıyorum.
Filipinler için böyle lezzetli bir şeyden daha iyi bir reklam düşünemiyorum.
Filipinler'in ikonik tatlısı kar helvası, vegan halo-halo da var.
Ondan alacağım.
-Hiç yemedim. -Almalısın.
Buyurun. Geldi.
Halo-halo.
Evet. Karıştır, karıştır demek.
Karıştır, karıştır. Bunu hatırladım. "Buraya gelmeliyiz" dedim.
Çünkü bu dünyanın en iyi dondurmalarından biri.
-Öyle. -Gerçekten öyle.
-Bundan yemedin mi? -Hayır ama çok güzelmiş.
Hepsini bitirene kadar buradayız.
Anna için Sampaguita sadece bir mekân değil.
Orlando'nun bir endüstri kasabasından bir şehre dönüşme sürecinin bir kanıtı.
Marie, topluluğumuza katılıp
burayı sahiplenen gençlerin
çok güzel bir örneği.
Benim için Orlando daima bir göçmenler topluluğuydu.
Sonraki nesiller için hayatı daha iyi hâle getirmek isteyen
çalışkan Floridalılardan oluşuyordu.
Tabii ki. Park bu göçmenleri şehre getirdi.
Yani hikâyenin bir parçası olsa da asıl olay o değil.
-Asıl hikâye hep insanlar. -Kesinlikle.
Hâlâ gelişmeye açık genç bir şehiriz.
Orlando'nun hikâyesini ve geleceğini şekillendiriyoruz.
Şükürler olsun.
Çok zeki ve neşelisin.
Politikada ne işin var?
Florida siyasetinde pozitif olmak lazım.
Yoksa etrafım dondurmalarla çevrili hâlde
bir köşede ağlıyor olurdum.
İnsan ne zaman bir kahramanla tanışacağını bilemiyor.
Bugün Orlando'daki Pulse Gece Kulübü saldırısından sağ çıkan
Brandon Wolf'la tanışmanızı istiyorum.
Yaşadığımız en korkunç olaylardan biriydi.
Olayın hemen ardından bir aktivist olarak
sadece LGBTQ haklarının değil,
silah güvenliğinin de büyük bir savunucusu oldu.
İnsanlar sistemin onlara karşı olduğunu, fark yaratamayacaklarını düşünüyorlar
ama durum böyle bile olsa sesimi çıkarmak zorundayım.
Bugün Seven Bites adında inanılmaz bir yere kahvaltıya gideceğiz.
Teşekkürler.
Cennete benziyor.
-Öyle cidden. Hoş geldin. -Hoş geldiniz.
Bu da Trina Gregory-Propst.
Trina harika bir şef ve hamur işleri inanılmaz.
Porsiyonlar da devasa.
-Bunlarla başlayalım. -Bunlarla başlayalım.
Birazdan yemekleri getireceğim.
Çünkü sadece bunları yiyemeyiz.
Burası Disney World'de çalışmak için Orlando'ya taşınan Brandon'ın favori yeri.
Equality Florida adlı bir organizasyonu yönetmek ne kadar zor?
Bu işi yapmak için gerçekten zor bir zaman.
-Evet. -Dürüst olacağım.
Florida güzel, kibar ve düzgün insanlarla dolu.
Açıkçası bizi zorlayan şey politika, artık utanç verici bir hâl aldı.
Daha iyi bir dünyanın mümkün olduğunu biliyordum.
Bunu ancak sorunlarımızla ilgili hiçbir şey yapmayan politikacılara karşı
sesimizi çıkararak sağlayabiliriz.
-Doğru. Daha önce aktivistlik yaptın mı? -Hayır.
O gece en iyi arkadaşlarımı kaybettim
ve dünyanın onları asla tanıyamayacağından korkuyordum.
Sadece duvardaki isimlere dönüşecek
ve hayatlarıyla değil, ölümleriyle hatırlanacaklardı.
Marco Rubio o sırada yeniden seçilmek için aday olmuştu
ve Pulse'u Senato'ya yeniden seçilmek için bir rampa olarak kullanması
beni çok sinirlendirdi.
Rakibine bir e-posta yollayarak
"Bu benim hikâyem. Nasıl yardım edebilirim?" dedim.
İnsanların bu görüşmeyi yapmak için
korkunç bir şeyin olmasını beklemelerine gerek yok.
Şehirlerinin gündem olması gerekmiyor.
Yerel yönetim toplantılarına gitmeliler.
Mümkünse aday olmalılar.
İnsanlarla yemeklerini paylaşarak savaşabilirler…
Birlikte yemek yerken karşındakinden nefret etmek zor.
İşin içine girmek lazım.
Tanrım.
-Her şeyi getirdik. -Tamam.
Bu leziz tavuklu sandviçimiz.
İçinde elma ağacında tütsülenmiş pastırma, orta pişmiş yumurta
ve beş çeşit peynirli makarna bulunuyor.
Tanrım, belki de burası dünyanın en mutlu yeridir.
Öyle.
Bu Küba sandviçimiz.
-İçinde güneye has lezzetler var. -Bayıldım.
Eski usul sığır eti ve pastırmalı dağınık sandviç.
Bu da Minnie Pearl tavuklu ve waffle'lı sandviçimiz.
Minnie Pearl!
Ve tavuklu turta.
Hepsi bu mu?
Yani…
-Bayıldım. -Hadi bakalım.
-Tanrım. -Çok lezzetli.
Kızarmış tavuğun çıtırlığı,
şurubun tatlılığı ve sosun lezzeti harika.
Doyurucu bir kahvaltı.
Üstündeki şurubu kendimiz yapıyoruz.
Dört litreye yakın akçaağaç şurubu ve yaklaşık iki litre tereyağı var.
Tereyağını eritip şurupla karıştırıyorum.
-Ve vanilyalı tereyağlı şurup oluyor. -Ambulans çağırın.
Trina, ironinin farkında mısın?
Mekânın adı yedi lokma anlamına geliyor
ama yemeklerin hiçbirini yedi lokmada bitirmek mümkün değil.
Doğru.
2006'da gastrik bypass ameliyatı oldum ve nasıl yemek yiyeceğimi öğrettiler.
Her yemeği yedi ila dokuz lokmada yemek gerek.
Vay canına.
Biz de bu felsefeyi şöyle destekledik.
"Yedi lokma olacaksa
yediğin en iyi yedi lokma olsun."
Küçük kızlar bile bunları bitirebiliyor, pes etme.
Sana meydan okudu.
Güle güle pantolonum.
Trina, LGBTQ topluluğunun bir üyesi olarak
Seven Bites'ın kendini güvende hissetmeyen herkese
açık olduğunu ifade ediyor.
Sence Orlando şu anda güvenli bir yer mi?
Pulse olayından önce de
Orlando herkesi kucaklayan bir yerdi.
Belki çok açıkça duyurmuyordu.
12 Haziran 2016'da bunu herkese ilan etti.
Kaldırımlar, amfitiyatro gökkuşağı renklerine boyandı.
Başkanımız "Trans çocukları koruyun" yazan bir gömlek giyerek desteğini gösterdi.
Valinin başkanlık kampanyasında yaptıkları yerine
direnip karşı koyarak eyaletimize yakışanı yapmalıyız.
Senin başkanlığa aday olmanı istiyorum.
Küçükken ilk olarak
astronot olmak istemiştim.
Uzaya insan gönderdiğimiz
ve Ay'da yürüdüğümüz
60'larda büyüdüm.
Roket fırlatıldı. İnsanlığın fırlattığı en güçlü uzay aracı.
Fiziksel olarak ulaşılan en uzak yere gittik.
Bu 1969 yılında oldu.
Bugün Cape Canaveral'daki Kennedy Uzay Üssü'nde
gerçek bir astronotla tanışacağım.
Kaptan.
Bu Kaptan Winston Scott.
Sizinle tanışmak büyük bir onur.
Sizinle de öyle.
Kennedy Uzay Üssü'ne hoş geldiniz.
Burada olmanın ne kadar heyecan verici olduğunu anlatamam.
Siz eski dostlarınızla buluşmuş gibisiniz.
Aslında doğru. Bunlar eski dostlarım.
Burası Roket Bahçesi ve anlayacağınız üzere
bunlar Mercury günlerine kadar giden eski roketler.
Mercury, Apollo.
-Apollo 7. -Kesinlikle.
Bunun kalkışını izledim.
Bunun büyüklüğüne hep hayret etmişimdir.
Bunun hepsi yakıt ve roket.
Ama o yakıt olmadan uzaya çıkaramazsın.
1.892.705 litre roket yakıtı
3,4 milyon kilogram itiş gücü sağlıyor.
Kuleden çıkmadan önce saatte 160 kilometre hız yapıyor.
Kariyerinizin en heyecan verici anı?
Sanırım ilk uzay yürüyüşüm.
Uzay giysisini giyip
hava kilidinden çıktım
ve yük bölmesinin tepesine gittim.
O anda ne kadar yüksekte olduğumuzu
ve Dünya'nın üzerinden
saatte 28.000 kilometre hızla geçtiğimizi gördüm.
En büyük gezgin sizsiniz.
Evet, bunu yapma fırsatına erişmek benim için çok kıymetli.
Gerçek bir kahraman. Teşekkürler.
-Benim için bir zevkti. -Kaptan!
MARS ROVER KEŞİF ARACI
Aptalların da uzay görevi için eğitim almasına izin veriyorlarmış.
Hazır olun, Mars'a gidiyorum.
Alejandro, bu turistlarin bindiklerinden değil, değil mi?
-Bu astronotların kullandığı araç mı? -Evet.
Girmemi istediğine emin misin?
Tabii ki.
Hız trenine benziyor.
Çok hızlı bir hız trenine binmişsiniz gibi gelecek.
"Çok hızlı" da ne demek?
Komuta merkezindeki dâhilere bakın.
İyi yolculuklar.
-Evet, mekikten ayrıldık. -Merhaba.
Atmosfere giriyoruz.
Şu manzaraya bakın.
Harika.
-Tamam, indik. -Peki.
Bundan sonrası sizin göreviniz. Hadi, itin.
-Nasılım? -İyi gidiyorsunuz.
Koordinatlar geliyor. Koordinatlar bir, iki, sıfır, X.
Üç, iki, iki, Y.
Rotayı oluşturun.
Tanrım!
Philip, iyi misin?
Keşke astronot değil, robot olsaydım.
Şeyi deneyelim…
Tanrım!
-Biraz midem bulandı. -Sola.
Phil, sıkışıp kaldık.
-Artık burada yaşayacağız. -Evet.
Ricky Lee'yle Little Saigon olarak bilinen mahalledeki
Tien Hung adlı büyük bir markete gidiyoruz.
Vietnam Savaşı'ndan sonra tekneyle kaçan Vietnamlı göçmenlerin oğlu olan Ricky
bir yemek blogu yazarı.
1975'ten sonra Saigon düştüğünde
yüz binlerce Vietnamlı ülkeyi terk etti.
Bazıları Orlando'ya yerleşti
ve sıla hasretiyle Tien Hung gibi işletmeler açtılar.
Nüfus ne kadar?
Sanırım en son 50 bin civarındaydı.
Vietnamlı işletme, restoran ve marketlerin çoğu burada bulunuyor.
İnsanlar yemeğe, alışverişe ve sıla hasreti gidermeye buraya geliyor.
Evet.
Bu banh mi, Florida'nın en iyi sandviçlerden biriymiş.
Kesinlikle katılıyorum.
Banh Mi fanıyım.
Bugün Banh Mi fanı olacaksın.
Taze ve sıcak.
Vietnam kahvesi.
Hadi bakalım. Şerefe.
Harika bir kahve.
-İkiye bölüyoruz. -Evet.
Ne kadar taze… Şuna bakın.
Asıl olay bu işte.
Kişniş, havuç, soğan, biraz mayonez, domuz eti.
-Bu özel olan. -Fransız tereyağı, Fransız ekmeği.
Fransız tereyağı.
Çok yumuşak ve tereyağlı.
Arkadaş olduğumuzdan paylaşmak zorundasın.
Paylaşıp takas edelim.
Muhteşem.
Ekmeğin de çıtırlığıyla interaktif bir sandviç.
İnteraktif.
Çünkü yerken seninle konuşuyor.
Bugün ne yapıyoruz?
Bilgileniyoruz.
Bu dört farklı çeşidi deneyip
hangisini sevip sevmediğinizi
ve müşterilere nasıl anlatacağınızı öğreneceğiz.
Orlando'da çocuklara girişimci olmayı öğreten
harika bir organizasyon var.
Ürünleri yerel çiftçi pazarlarından toplayıp, paketleyip sattıkları bal.
Adı Black Bee Honey.
Bu da Black Bee Honey'nin program yöneticisi Alexis Hicks.
Balı ağzınıza aldığınızda dilinizin her yerine dağıtın.
Çünkü o lezzet profillerini tadabilmeniz lazım.
Ürünlerini tanımak için bugün bal tadımı yapıyorlar.
Benim de katılmama izin verdiler.
İyi bir günde gelmişim.
Ne diyorsunuz?
Güzel, benim hoşuma gitti.
Çiçeksi bir tadı var.
-Portakal çiçeğini daha mı çok sevdin? -Biraz daha.
Balı onlar mı topladı?
11 haftalık bir eğitimden geçiyorlar.
-Arıcı kıyafetiyle mi? -Evet.
Ben de İrlanda'dayken yapmıştım.
Korkutucu.
Ben de korktum ama beni sokmadılar.
Beni soktular.
Kıyafetleyken mi?
Kıyafetin içindeymiş.
Beni bir daha göremezdin.
Bal işine nasıl girdiniz?
Gıdaya erişimi zor olan bir bölgedeyiz.
Arıların polen taşıyarak büyümesine katkı sağladığı
sebze ve meyvelere erişimleri yok.
Kendi işlerini yürütmeyi öğreniyorlar.
İş planlarını yazıp arıcılık sertifikası alıyorlar.
Sonrasında dönüp liderlik pozisyonunda çalışarak
öğretmenlik de yapabiliyorlar.
Güzelmiş.
Evet, güzel.
Ben eve götürmek için aldım, siz de alabilirsiniz.
Ya da bu siteden bağış yapabilirsiniz.
Orlando'ya birkaç dakika uzaklıkta Eatonville kasabası bulunuyor.
İçinde "eat" sözü geçen her yere bayılırım ama burayı özel kılan şey bu değil.
Afro-Amerikan tarihinde önemli bir yere sahip olan kasabada
harika yemekler bulunuyor.
Bugün Kook'n with Kim adlı efsanevi bir yere gidiyoruz.
-Marcel sen misin? -Evet, benim.
-Ben Phil. -Memnun oldum.
-Kim'in torunusun. -Evet.
Vay canına!
Kim'le tanıştırayım mı?
Nasılsın?
Çok memnun oldum.
Asya etkili soul food yazıyor.
Evet, ben Taylandlıyım.
Asya baharatı mı kullanıyorsun?
Evet ama tariflerimi söyleyemem.
Bir şey söylemene gerek yok.
-Bununla konuşsan yeter. -Tamam.
Belediye meclis üyesi Wanda Randolph yemekte bize katıldı.
Nereye gitse
onun peşinden giden bir topluluk var.
Yemek kamyonun ve çalıştığın diğer yerlerde
müdavimlerin olmuş.
Nedeni belli.
Evet. Neden?
-Bu benim kızım. -Merhaba.
Merhaba. Nasılsın?
Harika bir aile. Ailenle çalışıyorsun.
Kardeşimle tanıştın mı?
Onu sevdin mi?
-Bayıldım. -Öyle mi?
Tanıştığımıza memnun oldum. Hoşça kalın.
Evet, tamam.
-Hangisiyle başlayayım? -Köfteyle. Akıllara zarar bir şey.
Bazı köftelerin içinde
çok fazla ekmek oluyor.
-Bunda sadece et var. -Anladım.
Tadınca anlayacaksın.
Yemek dediğin böyle olur. Evet.
Tanrım.
Şimdi de tatlı patatesten ye. İçinde ne tereyağı ne süt ürünü var.
Sadece patates.
-Damak zevkin harikaymış. -Demiştim.
Buraya gelmek doğru karardı. Yemekler bir harika.
Sophina, hindi kanatlarından getir,
üstüne sostan da dök.
Vay canına!
-Buradan ayrılınca çok kötü olacak. -Geldiğimde de iyi değildim.
-Vay canına! -Buyur canım.
-Evet. -Ye bakalım.
Evet.
Şuna bak. Bıçağa gerek yok.
-Evet. -Bakayım.
Tanrım.
Şükran Günlerim berbat geçecek.
Evet.
Nerede olduğumuzdan bahsedelim biraz.
Çünkü Eatonville tarihî bir yer.
Evet, öyle.
Burası Afrikalı Amerikalıların
Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşadığı ilk yerleşim yeri olarak biliniyor.
-1887'de mi kuruldu? -Evet.
Kendilerine yaşayacak bir yer arayan
özgür köleler tarafından kuruldu.
Eatonville'de gurur duyduğumuz çok şey var.
Herkes Bayan Kim'i tanır.
Pazar günleri oturacak yer bulamazsın.
Saat 10.30'a kadar sıraya girmezsen
içeriden kaldırıma kadar sıra oluşuyor.
-İyi ki bugün çarşamba. -Evet.
Tamam.
Hikâyeni anlatır mısın?
-Taylandlıyım. -Evet.
Melezim. Babam siyahi, annem Taylandlı.
Eski eşim Hava Kuvvetleri'ndeydi. Beni Tayland'dan o getirdi.
Bir sürü yerde çalıştım. Hastanede, huzurevinde.
"Bir gün kendi restoranımı açacağım" dedim.
Hep dua ettim. Dua etmeyi hiç bırakmadım.
Buna ulaşmam 30 yıl sürdü.
Çok uzun bir yoldu.
Bir şey diyeyim mi? Bunu hak ediyorsun.
Evet.
Bunu hak ediyorsun.
-Çalışkanlığın, azmin kanıtısın. -Evet.
-Ben yapabildiysem herkes yapabilir. -Kanıtı sensin.
-Tanrı'nın elini tut. -Doğru.
Tanrı bırak diyene kadar o eli bırakma.
-Ya daha fazla hindi kanadı istersem? -Vereceğim canım. Merak etme.
Biri Phil'i doyursun
Karşınızda Pete Holmes.
Çok sık görüşemiyoruz.
Vancouver Komedi Festivali'nde birlikteydik, orada görüştük.
Harikaydı, çok eğlendik,
çok güzel Çin yemeği yedik.
-Evet. -Karnımı acıktırdın.
Bana beyaz balıklı simit getirdiler.
Yahudi yemeklerine bayılıyorum.
-Kamera önünde mi yemen lazım? -Evet diyelim.
Ne yazık ki program bu.
-Orlando'dayım, biliyor muydun? -Çok güzel. İnsanları çok iyidir.
Sen de yersen daha iyi olur. Yemeğin var mı?
Kahvem var. Küçük bir fincan espresso var.
Çok tatlı. Dev gibi görünüyorsun.
Harika Seinfeld şakası.
Otel sabunu normal boyutta, kaslarım devasa gibi davranıyorum.
Hiç fena değil.
Seinfeld bana o klişe esprilerin de bir yeri olduğunu öğretti.
Aptalca şakaları anlatabileceğin bir yer bulabilirsin.
-Kiminle konuştuğuna bak. -Evet.
Yakında çıkacak olan stand-up gösterin var mı?
Evet, Netflix'te yayımlanacak. Adı I'm Not for Everyone.
Pete Holmes, I'm Not for Everyone. Seni seviyorum.
-Ben de seni seviyorum. -Şimdi arama nedenime geldik.
-Evet. -Max için bir fıkra.
Bu hafta fıkra anlatma sırası sende.
İki avcı ormanda avlanırken
yerde devasa bir çukur görüyorlar.
Buldukları büyük bir kayayı çukura atıp dinliyorlar
ve 10 saniye sonra yere çarptığını duyuyorlar.
Sonra bir anda yanlarına hızla bir şey geliyor.
Koşarak gelen bir keçi avcılara çarpıp onları yere düşürüyor
ve çukura atlıyor.
Düşüyor…
O da yere çarpıyor.
"Bu da neydi böyle?" diyorlar.
10 saniye sonra yanlarına gelen bir çiftçi "Keçimi gördünüz mü?" diyor.
Avcılar "Bilmem. Neye benziyordu?" diyorlar.
Çiftçi de "Buralarda olmalı. Onu büyük bir kayaya bağlamıştım" diyor.
Muhteşem. Pete, yakında görüşmek üzere.
-Sağ ol. Görüşürüz. -Görüşürüz dostum.
Orlando'daki dostlarımla vedalaşma vakti geldi.
Onlarla harika bir yemek yemek istedim.
Michelin yıldızlı şef Malyna Si'nin yönettiği Capa'ya gittik.
Crocante'den Yamuel.
Çok şık olmuşsun.
Seni görmek güzel.
East End Market'tan dostlarım Tonda, Matt ve Domu'dan Sonny.
Aşağı kaydır.
Favori dondurmacım Sampaguita'dan Marie ve Mo'nun gelmesine çok sevindim.
Ricky Lee ve Amy Drew Thompson da burada tabii ki.
Bu haftanın en pahalı yeri buydu
ama hayal kırıklığına uğratmadı.
Harika bir tapas ve müthiş bir bifteği vardı.
Ne harika bir görüntü.
Burada iki çeşit paella var.
Bu geleneksel paella Valenciana.
İçinde safran, tavşan, tavuk, bakla ve yeşil fasulye var.
-Şu deniz mahsullü paella. -Teşekkürler.
Harika bir yemek. Safran…
-İnanılmaz. -İnanılmaz.
Değil mi?
Biraz daha alayım.
Orlando hakkında söylenmesi gereken başka bir şey var mı?
Buranın mutfağı çok daha iyiye gidiyor.
Gittikçe daha da ilginçleşiyor.
Bunun bir parçası olduğum için çok mutluyum.
Bu masada sizinle birlikte olmak beni çok gururlandırıyor.
Dünya şehirlerinin harika olmasını beklersiniz
ama bazen en iyi hikâye hiç beklemediğiniz yerden çıkar.
Dünya Orlando'ya geliyor.
Orlando'nun bir dünya şehri olması hiç şaşırtıcı değil.
Biftek geldi.
-Orada da var mı? -Evet.
Pekâlâ. Yemekler harika.
Bu devasa eti paylaşacak kadar yakınlaştık mı?
Hadi bakalım.
Artık bir aile olduk.
Bu hafta ne öğrendim?
Evet, ailenizi Disney World'e, Epcot'a götürün.
Gelip eğlenin.
Belki hayatınızın en güzel günü olur.
Ama benim için gerçek sihir krallığı
yaşadığımız gerçek dünya.
Teşekkürler Orlando.
Çok güzel bir sürprizdin, teşekkürler.
Luis, sadece yemek yemeyi seven bir adam olduğunu sanmıştım.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı