-Hi! -Salamat.
Welcome.
Kumusta?
May lalaking masiyahin at gutumin
Nilalakbay niya lahat Ng karagatan at lupain
Sinusubukang maintindihan
'Yong art ng pasta, pork, chicken, at lamb
Magda-drive siya papunta sa 'yo
Lilipad siya papunta sa 'yo
Kakanta siya para sa 'yo
Sasayaw siya para sa 'yo
Tatawa siya kasama mo
Iiyak para sa 'yo
May hinihingi lang siyang kapalit
Somebody please, somebody please
Pwede ba, somebody
Somebody feed Phil?
Pakainin mo na siya
No'ng lumalaki kami ni Richard, di kami nakapunta kahit sa'n.
Nakatira kami sa suburb ng New York.
Di talaga kami nagta-travel.
Tapos sa wakas, no'ng 1972, nag-book 'yong parents namin ng trip sa Florida.
Sa kasamaang palad sa kanila, nadiskubre namin
na no'ng taon bago 'yon,
kakabukas lang sa Orlando ng tinatawag na Disney World.
Kaya kinulit namin 'yong parents namin kada araw
ng walong buwan
hanggang sa bumigay, pumayag sila na isang araw kami sa Disney World.
Pagdating namin do'n, sobrang init, talagang siksikan,
nakatayo kami sa mga pila na 'to
na may mga ticket.
Lumingon sa 'kin 'yong mama ko, sabi niya,
"Gusto mo ba 'to?"
Sabi ko, "Pinakamagandang araw 'to ng buhay ko."
Ngayon, kung sa tingin mo, 'yong episode na 'to
tungkol sa kung sa'n sikat 'yong Orlando,
sinasabi ko sa 'yo, pumunta ka sa iba.
Nandito siguro ako para baguhin ang isip mo tungkol sa Orlando.
Syudad 'to sa paligid ng entertainment,
pero may sariling kwento 'to bukod sa theme parks.
Alam n'yo bang may nakakabilib na food scene 'to?
Di ko alam, pero di naman nakakagulat,
dahil syudad 'to ng mga imigrante galing sa buong mundo.
Ang dinala nila, 'yong kultura at cuisine nila.
Unang stop, Crocante, para sa Puerto Rican food.
-'Yong star. Hi, Yamuel. -Kumusta ka, Phil?
Ito si Chef Yamuel Bigio.
Masaya akong nandito ka.
Nabasa ko, 'yong "crocante," crispy at crunchy, di ba?
Tama. Specialty namin 'yan.
Niluluto namin nang bahagya, matagal, binabagalan namin
-para makuha 'yong crispy pork skin. -Oo.
-Babalik ako. -Handa na 'ko.
Orlando ang may pinakamalaking Puerto Rican population
sa labas ng New York City,
kaya maraming nagpupunta sa lugar na 'to gaya ng fan na si Luis.
Ano'ng paborito mo?
Arañi-tacos 'yong tawag dito. Gawa sa pritong saba.
-Bilang shell. -Bilang shell.
Ito naman 'yong pulpo, na octopus.
Pero 'yong pagsamahin 'tong dalawa na 'to, ang galing.
May mga alam ka.
Yamuel, excited na 'ko. Diyos ko.
May pork sausage tayo na dito namin ginagawa.
Pork stomach naman 'to, na tinatawag naming cuajo.
-May octopus tacos kami. -Sinasabi nga sa 'kin ni Luis.
Baked chicharrón.
Tawag namin, Puerto Rican candy.
Kukuha kami ng balat ng baboy,
tapos ibe-bake namin.
Magiging sobrang malutong.
Eto na.
Luis, nakakuha ka nito?
-Chicharrón 'to. -Chicharrón.
Titikman ko na 'yong taco.
Luis. Eto na.
Perfect 'yong luto ng octopus, malambot.
Porchetta.
Handa ka na, Phil?
Wowee-wow-wow!
Di ako karapat-dapat.
Tingnan mo 'tong porchetta.
Tingnan mo.
Tingnan mo. Pakinggan mo din.
Narinig mo? Narinig mo 'yong lutong?
'Yan 'yong Crocante.
Sige, ngayon, dinner 'to at show, mas dinner 'yong show.
Tingnan mo, sumisingaw pa. Kalalabas lang sa rotisserie?
Oo.
Tradisyonal na Italian ang Porchetta,
pero binigyan ni Yamuel ng Latin-Caribbean twist
sa pagdagdag ng lime, oregano, cumin, at turmeric.
Sobrang saya ko. A, baby.
Ngayon, gitna ng baboy.
Diyos ko, ano'ng ginawa… Di ko…
Lumulutong talaga nang sobra 'yong pata ng baboy saka juicy talaga.
Sige.
Di ko alam gagawin. Itutuloy ko ba 'yong una?
Di ako makakatapos. Kailangan kong mag-move on.
Porky goodness. Pork para sa lahat.
Gusto mo?
Minsan di ko ma-explain.
Buti, may mga kaibigan si Yamuel na mas makakapagsabi
ng nararamdaman ng tiyan ko kaysa sa sarili ko.
Viva Crocante!
No'ng nakakaraang buwan, nag-book tour ako,
kung saan naglilibot ako, nagla-live show.
Sa Orlando, nakilala ko'ng food writer ng Orlando Sentinel,
si Amy Drew Thompson.
Nangako siyang ipapakita sa 'kin ang ilan sa best foods sa syudad,
kaya nandito tayo sa East End Market.
Naku. Okay 'to. Magiging masaya talaga 'to.
Ito si Matt Hinckley. Ito 'yong Hinckley's Fancy Meats.
Sabi sa shirt mo, "Fancy".
-'Yan ginagawa namin. -Fancy nga.
'Yong babaeng 'to ang dahilan kung bakit ako nandito.
Para kang goodwill ambassador sa Orlando.
'Yan 'yong saya ng buhay ko kasi napakaraming bagay dito
na hindi naiisip ng mga tao sa Orlando.
Napakaraming chef na gumagawa ng mga kakaiba…
-Oo. Gaya mo. -Mismo.
Duck pâté saka antelope hotdog.
Oo. Marami kaming dinadala galing sa local farms.
-Nandito sila sa Florida? -Nasa Orlando sila.
Inorder namin halos lahat, na kakainin namin pagpunta sa mesa.
Bubusugin ka namin.
Gagawan ka namin ng malaking display ng charcuterie sa case
saka sandwiches.
Sige. Excited na 'ko. A, baby.
Habang nandito tayo, magsimula tayo sa amuse-bouche.
-Tikman na natin? -Duck BLT with egg.
-Eto na. -Cheers.
Eto na.
Sakto lang.
Di na masama.
Ang ganda ng pagkakasabi mo.
Ang dami nang award ni Matt sa sandwich, mas marami pa sa 'kin.
May isa pa siya ngayon sa 'kin.
-Salamat, bro. -The best.
-Orlando! -Orlando.
Do'n naman tayo sa isang metro ang layo, sa La Femme du Fromage.
Ito naman 'yong Mistress ng Manchego.
-Hi, -Uy, kumusta?
-Phil. -Tonda.
-Nice to meet you. -Excited akong makapunta rito.
-Welcome. -The best daw 'yong grilled cheese n'yo.
Masarap 'yong grilled cheese namin.
A, wow.
Tinatawag na Truffle Pig 'to.
Gumawa kami ng truffle compound butter.
May Sottocenere al tartufo,
na Italian truffle cheese, na napakasarap.
May smoked bacon diyan.
Diyos ko.
Sarap ng grilled cheese na 'yon. Kung gusto n'yo ng grilled cheese…
Wow, ladies!
Gustong-gusto ko. Sobrang sulit.
-Talaga? -Oo!
Gusto ko 'yong mukha pag excited 'yong mga tao,
nag-iiba na basta nangyayari lang. Parang ganyan.
Isa sa pinakamasasarap na grilled cheese sa mundo. Ayos.
-Cheers. -Sige, eto na.
Di lang mga pwesto 'yong nandito, may mga upuan din.
Gaya ng Domu, noodle shop kung saan kami pwedeng umupo,
tumikim ng iba pa galing sa mga bagong kaibigan.
-Grabe. -Ano'ng nangyayari?
Bumalik si Matt.
Wow!
Pâté en croûte, gawa sa rabbit.
Curried pig head 'to na may pistachio at prunes.
Wow. Kakainin ko lahat, kung ayos lang.
Ayos lang. Magtira ka lang para sa chicken mo.
-Sige. -Eto na.
Na parating na.
Ay, naku!
Chicken salad na may preserved lemon.
Nakakain na 'ko niyan dati. Malalasahan mo 'yong zing ng lemon.
Wow, ang sarap.
Matt. Para sa 'yo, pare.
Para sa 'yo.
Cheers. Salamat.
-The best. -Enjoy.
-Uy. -Bumalik si Tonda!
-Grabe. -Kumusta ka?
Teka. Kailangan ng espasyo.
Mukhang nag-aalala sila na baka wala 'kong makain ng five seconds.
Napapasaya 'ko niyan.
Rogue River blue 'to.
-Pwede ba 'to? -Tikman mo.
Gusto mo munang tikman?
Parang pag fudge 'yong keso.
Oo.
-Na-enjoy mo ba? -Oo.
-Sumasayaw ka? -Oo. Salamat.
-Ang sarap nito. -Welcome. Natutuwa ako.
-Enjoy. -Ang galing.
-Parang display ng magaganda. -Di ba?
Special delivery.
Ito naman 'yong owner ng Domu at chef, si Sonny Nguyen,
na may dalang chicken wings at ramen.
Tapos 'yong signature tonkotsu ramen, kilala rin na Richie Rich.
Para 'kong si Richie Rich ngayon. Weapon?
-Naku. -Ayan.
Naku. Ang bigat ng sabaw na 'yan. Parang light gravy.
Di ba?
Sonny!
Parang level ng Japan 'to.
Parang best ng kahit anong soup.
Oo, kakaiba 'to sa 'min kasi shoyu miso 'yong gamit namin,
saka may giniling na baboy 'yong miso namin, may red miso 'yan.
Ang daming flavor diyan.
Hindi 'to tradisyonal na itlog.
Sandali lang. Ano'ng ginawa mo sa itlog?
Kadalasan, binababad 'yan sa soy base.
Ang ginawa namin, nilagyan namin ng brûlée sa ibabaw.
Para makuha mo 'yong balance ng tamis at alat.
Pwedeng isa pa?
Oo.
Huling stop, dessert.
Alam n'yo 'yong Gideon's?
Lahat ng nagpupunta sa Orlando, kilala 'yong Gideon's.
Hi, Steve.
Pinapatakbo ng mad scientist na si Steve Lewis.
Stress hobby ko 'yong baking.
Joke ko na secret ingredient sa cookies 'yong mga luha ko.
Chocolate chip cookie 'yong original. Tikman natin.
-Sige. -Tingnan mo 'yan.
Half pound lang 'yong bawat cookie.
Inaabot ng 24 oras 'yong paghahanda.
-'Yan ang tamang reaction. -Right? Nagha-happy Gideon's dance kami.
Mukha 'tong sugar bomb, pero hindi.
Mas gusto ko na dark chocolate para mas balance 'yong lasa.
Ang goal, gumawa ng rich cookie, di puro asukal.
-Madali lang kung puro asukal. -Tagarito ka rin?
Taga-Staten Island ako, 20 taon na 'ko sa Orlando.
Kasi napapanood ko 'to galing sa chain restaurants
sa local, local, local.
Ako 'yong pinaka-local sa local businesses saka meron din ako sa Disney.
American dream. Nakatingin ka sa kanya.
Naalala n'yo 'yong sinabi ko sa trip namin sa Florida no'ng 1972?
Isa pang kinulit namin sa parents namin, magpunta sa Florida Everglades.
Pagdating namin, may nakita kaming buwaya, nakaganito siya.
Ito mismo 'yong kuha ko sa buwaya na 'yon.
'Yon na 'yong buong wildlife.
Di siya exciting sa kahit ano pa.
Sobrang init talaga, saka nakakainip talaga,
naisip ni Richard, masaya kung babalik ako sa swamp.
-Captain. -Captain Cade.
-Hi. -Tutulungan kita, pare.
Ngayon naman, nasa isa sa mga fan boat ako na sa TV ko lang nakikita.
Sa pinakakanan ka, ingat ka.
Makakakita ba tayo ng mga buwaya?
Sana.
Oo. Sana.
Phil, sige, isuot mo na.
Mawiwindang tayo, maiinip.
May kailangan ba 'kong hawakan?
Kung gusto mo, isuot mo 'yong seat belt.
Naloko ko siya!
Di na namin kailangang lumayo para makita 'yong buwaya.
Lumiko kami sa sulok, ayun.
-Ano? -Oo.
Nagbibiro ka ba?
Tumingin ka sa likod ng kanan niya.
May maliit na isa pa, 61 centimeters sa kabila.
Medyo malaki 'yong babaeng 'to,
pero sila lang 'yong aaligid sa baby alligators.
Wala 'kong narinig sa sinabi mo.
Di 'yan totoo.
Sige. Salamat, maa'm. Mabuhay ka.
Tingnan mo 'yong malaking lalaki. Tumingin ka sa maliit na daan.
-Nakatingin siya sa 'yo. -Wow!
-Mga apat na metrong buwaya 'yan. -Susmiyo!
Isa sa pinakamalalaking bull gators dito.
Kung may energy siya, makakasampa siya sa bangka.
Oo naman. No'ng nakaraang taon, no'ng mating season,
sumasampa siya sa mga bangka.
Na may mga tao?
Oo. Pinunasan ko'ng mga upuan, naging brown nang konti, e.
Sige.
Nakakatakot 'yong Everglades, totoo 'yan,
pero maganda rin 'to.
Kaya kung nasa Orlando ka, di mo kailangang pumila
para makita 'yong animatronic gators sa pekeng swamp.
Kalahating oras lang, makakakita ka na ng tunay.
Oras na para sa ice cream.
Pero di basta ice cream.
Filipino ice cream 'to.
-Pinakamasarap na ice cream 'to. -Pinakamasarap.
Nasa Sampaguita kami, pinapatakbo nina Marie Mercado at Mo Hassan.
Hi.
Kasama ko si Anna Eskamani,
state representative sa district na 'to.
Sabi ko sa 'yo babalik ako.
Salamat, bumalik ka.
Nadiskubre ko 'to no'ng huling byahe ko dito.
Masarap bawat subo.
May mga di mo pa natitikman, mga di ko pa natitikman.
'Yong mga tao. Hello sa inyo!
Unahin na natin 'yong guava creamsicle.
Ay, oo. 'Yan nga.
Soy sauce butterscotch.
Ang dami kong kinain niyan no'ng nakaraan.
Itong ice cream na 'to, buko pandan, gawa sa coconut.
-Coconut. -'Yong "buko", batang coconut.
May coconut shreds, tapos 'yong pandan.
Ayos, di ba?
Sampaguita flavor nga pala 'to.
'Yan 'yong pangalan ng flavor.
Gagawan ako ng mama ko ng parang milk jelly na may lychee,
para ma-honor ko siya.
Para 'tong love letter sa Pilipinas,
para rin i-honor 'yong pamana ng parents ko,
sa kwento nila sa alam kong the best, na ice cream.
Wala 'kong maisip na mas magandang ad para sa Pilipinas
kaysa sa ganitong kasarap.
May vegan halo-halo din kami,
na sikat na shaved ice dessert ng Pilipinas.
-Di pa ako nakatikim no'n. -Kailangan mo 'yon.
Eto na. Hello, hello!
Halo-halo.
Oo. Ibig sabihin, mix-mix.
Mix-mix. Naalala ko 'to, sabi ko, "Dapat pumunta tayo rito,"
kasi isa 'to sa pinakamasarap na sundaes sa mundo.
-Talaga. -Oo. Talaga.
-Di ka pa kumakain? -Di pa, pero ang sarap.
Dito lang tayo hanggang makarating ka sa ilalim.
Para kay Anna, di lang basta treat ang Sampaguita.
Patunay 'to kung pa'no nagbabago 'yong Orlando galing sa industry town
sa syudad sa sarili nitong karapatan.
Nakakabilib na halimbawa si Marie
ng mga kabataang nagpupunta dito at ginagawa 'tong sarili nila.
Para sa 'kin, 'yong Orlando, komunidad 'to ng mga immigrant,
komunidad ng mga scrappy, masisipag na mga Floridian
na gustong bumuti 'yong buhay sa susunod na henerasyon.
Oo naman. Dinala ng park 'yong mga immigrant sa bayan,
parte 'to ng kwento pero di 'to 'yong kwento.
-Laging mga tao 'yong kwento. -Talaga.
Batang syudad pa lang kami, pwede pang ihugis.
Hinuhubog namin 'yong kwento, 'yong future ng Orlando.
Salamat sa Diyos sa 'yo.
Napaka-smart at masayahin mo.
Ano'ng ginagawa mo sa pulitika?
Dapat positive ka sa pulitika sa Florida.
Kung di, mapapaligiran ako ng maraming ice cream,
malamang umiiyak kung saan.
Di mo alam kung saan ka may makikilalang bayani. Ipapakilala ko si Brandon Wolf,
na nakaligtas sa Pulse Nightclub shooting
dito sa Orlando,
isa sa mga pinakamatinding nangyari sa bansang 'to.
Pagkatapos niyan, naging aktibista siya,
di lang para sa karapatan ng LGBTQ,
pero magaling din siyang advocate para sa gun safety.
Pakiramdam ng mga tao, banta 'yong sistema,
di mababago 'yon ng isang boses,
pero may pagbabago man o wala, dapat gamitin ko'ng boses ko.
Ngayon, magmi-meet kami sa almusal
sa pambihirang institusyon na Seven Bites.
Salamat, sir.
Para 'tong paradise.
-Paradise nga 'to. Welcome. -Welcome.
Si Trina Gregory-Propst 'to.
Magaling na chef at baker si Trina. Di kapani-paniwala 'yong pastries niya.
Ang laki ng mga pagkain.
-Magsimula tayo sa mga 'to. -Magsimula tayo sa mga 'to.
Ilalabas ko 'yong iba mamaya.
Kasi di pwedeng ito lang.
Paborito 'tong tambayan ni Brandon, na lumipat sa Orlando
para maging performer sa Disney World.
Ga'no kahirap magpatakbo ng organisasyon na tinatawag na Equality Florida?
Mahirap talagang gawin 'tong trabahong 'to.
-Oo. -Magiging honest ako.
Puno 'yong Florida ng magaganda, mababait, disenteng tao.
'Yong pulitika natin 'yong naging mahirap saka sa totoo lang, nakakahiya.
Alam ko lang na posible 'yong mas maayos na mundo,
dapat magsimula sa 'tin sa paghamon sa mga pulitikong
tumatangging gumawa ng paraan sa mga problema natin.
Tama. Naging aktibista ka ba dati?
Hindi.
Nawalan ako ng best friend no'ng gabing 'yon,
natakot talaga ako na hindi na sila makilala ng mundo.
Pangalan na lang sila sa pader kung saan,
maaalala sila kung pa'no namatay, di kung pa'no nabuhay.
Tumatakbo si Marco Rubio sa re-election no'n,
galit na galit ako na ginagamit niya 'yong Pulse na platform
para sa pagtakbo ulit sa Senado.
Kaya nagpadala ako ng unsolicited email sa kalaban niya,
sabi ko, "Hi, ito'ng kwento ko. Ano'ng maitutulong ko?"
Sigurado, masasabi mo sa mga tao na di mo kailangang hintayin
'yong kakila-kilabot na mangyayari para makatawag sa telepono.
Di mo kailangang hintaying mag-trending 'yong bayan mo.
Kailangan mong magpakita sa local government meetings.
Kailangan tumakbo sa posisyon kung kaya.
Lumalaban ka sa pakikisalo sa mga tao saka…
Oo. Mahirap magalit pag may kasama kang kumakain.
Kailangan mong makisama.
Ay, naku.
-Meron kami ng lahat para sa 'yo. -Sige.
Chicken Lickin' Good 'to.
Biscuit na may applewood bacon, over-medium egg,
binalot sa five-cheese mac and cheese.
Diyos ko. Pinakamasayang lugar yata 'to sa mundo.
Oo nga.
Ito 'yong Cuban namin.
'Yong Southern Cuban namin, Southern twist 'to.
Gusto ko 'to.
Beef at bacon sloppy joe namin, old-school style.
'Yan ang Minnie Pearl chicken and waffle sandwich.
Minnie Pearl!
Saka chicken pot pie.
-'Yan na lahat? -Ibig kong sabihin…
-Gusto ko 'to. -Eto na.
-Grabe. -Ang sarap nito.
Pambihira 'yong lutong ng fried chicken,
'yong tamis ng syrup, 'yong sarap ng gravy.
Kumpletong almusal 'to.
'Yong syrup na panglagay namin diyan, ginagawa namin dito mismo,
isang galon ng maple syrup, dalawang kilo ng butter,
tinutunaw ko 'to, sinasama 'yong butter sa syrup.
-Tsaran, vanilla butter syrup. -Tsaran, tumawag tayo sa 9-1-1.
Trina, di mo nakikita 'yong kabaligtaran
sa pagtawag sa resto na Seven Bites, kung di mo
makakain kahit ano sa pagkain mo sa seven bites?
Totoo.
No'ng 2006, nag-gastric bypass surgery ako, tinuturuan ka nila kung pa'no kumain.
Seven hanggang nine bites lang dapat kada meal.
Wow.
Sinusuportahan namin 'yong philosophy na,
"Kung hanggang seven bites lang, dapat pinakamasarap na seven bites 'to."
May mga batang babaeng nakakaubos niyan. Wag kang quitter.
Hamon yata 'yan para sa 'yo.
Bye, pantalon.
Bilang myembro mismo ng LGBTQ,
ipinahayag ni Trina 'yong pride niya sa pagsasabi na 'yong Seven Bites,
tahanan ng kahit sinong nakakaramdam na di sila ligtas sa paligid nila.
Masasabi mo bang ligtas 'yong Orlando sa ngayon?
Bago 'yong Pulse Nightclub,
welcoming, inclusive na lugar 'yong Orlando.
Baka mas tahimik lang tungkol do'n.
No'ng June 12, 2016, lumantad 'yong syudad.
Sidewalks sa rainbow, Amphitheater sa rainbow.
Naka-shirt 'yong mayor, sinasabing,
"Protektahan 'yong trans kids," tinataas 'yong progress pride flag.
Pa'no namin lalabanan, iaatras, gagawin 'yong mga tumutukoy sa state namin
kaysa sa ginagawa ng governor, para tulungan na tumakbong presidente?
Gusto ko, tumakbo kang presidente.
'Yong una kong natatandaan na gusto kong maging, no'ng bata ako,
maging astronaut.
Alam n'yo, lumaki ako no'ng '60s
no'ng nagpapadala tayo ng mga tao sa space,
naglalakad tayo sa buwan.
Paglipad. Pinakamalakas na space machine na inilunsad ng tao.
Napunta na tayo sa pinakamalayong lugar na mapupuntahan natin.
1969 'yon.
Ngayon, makikilala ko'ng tunay na astronaut sa Cape Canaveral,
ang Kennedy Space Center.
Captain.
Ito si Captain Winston Scott.
Malaking karangalang makilala kayo, sir.
Natutuwa ako.
Welcome sa Kennedy Space Center Visitor Complex.
Di ko masabi sa 'yo kung ga'no ako kasaya na mapunta dito,
nakatayo ka lang dito parang kasama'ng mga kaibigan mo.
Ang totoo, oo. 'Yong iba sa mga kaibigan ko.
Ito 'yong Rocket Garden, masasabi mo na,
vintage rockets 'tong mga 'to
na galing pa sa panahon ng Mercury.
Mercury, Apollo.
-Apollo 7. -Oo naman.
Napanood ko 'tong lumipad.
Nakakabilib 'yong laki nito.
Gasolina at rocket lahat ng mga 'to.
Pero di mo sila madadala do'n kung wala 'yong gasolina.
'Yong 500,000 galon ng rocket propellant,
gumagawa 'yon ng 3.5 milyong kilo ng thrust.
Lampas ka na ng 161 kilometro kada oras bago mo malampasan 'yong tore.
Pinakamasayang panahon ng career mo?
Unang spacewalk ko siguro.
No'ng sinuot ko 'yong suit, lumabas sa airlock sa labas,
tapos lumutang sa tuktok ng payload bay.
No'ng ginawa ko 'yon, nakita ko kung ga'no kami kataas
at kung ga'no kami kabilis tumawid sa Earth, sa 28,164 kilometro kada oras.
Ikaw 'yong ultimate traveler.
Oo. Napakaswerte ko na makapagbyahe gaya ng ginagawa ko.
Totoong bayani. Salamat.
-Natutuwa ako. Salamat. -Captain!
Tine-train din pala nila 'yong mga tanga sa space missions.
Abangan n'yo, pupunta ako sa Mars.
Sige, Alejandro. Di 'to pang tourist ride, tama?
-Ginagamit 'to ng mga astronaut? -Opo, sir.
-Sigurado kang gusto mo 'ko dito? -Gusto ko, kasali kayo.
Ibig sabihin ko, parang ride 'to.
-Parang matinding roller coaster 'to. -Ano'ng ibig sabihin mong "matindi"?
Tingnan n'yo 'yong mga genius na nagmo-monitor sa sitwasyon.
Sige, good luck.
-Ayos, nakaalis na tayo. -Hello.
Papunta sa re-entry.
-Tingnan mo 'yong view. -Astig.
-Ayos, nakarating na tayo. -Tama.
Ngayon, trabaho mo na 'to.
Ayan na, push.
Ano'ng tingin mo?
Ayos ka naman.
Receiving coordinates. 'Yong coordinates, one, two, zero, X,
three, two, two, Y.
Gumawa ng waypoint.
Diyos ko.
Philip, ayos ka lang?
Ass para sa "astronaut".
Do'n tayo sa…
Diyos ko!
-Medyo nakakasuka. -Kaliwa.
Phil, naipit tayo.
-Dito na siguro tayo titira. -Dito na siguro…
Pupunta tayo sa resto na Little Saigon,
pupunta tayo sa magandang palengke na Tien Hung, kasama si Ricky Lee.
Food blogger si Ricky, anak ng Vietnamese immigrants
na tumakas gamit ang bangka pagtapos ng Vietnam War.
Pagtapos ng 1975, no'ng bumagsak 'yong Saigon,
daan-daang libong Vietnamese ang umalis ng bansa.
'Yong iba, tumira na dito,
nagsimula ng businesses gaya ng Tien Hung para makatikim pa rin ng sa 'min.
Gaano kalaki 'yong populasyon?
'Yong huling bilang, nasa 50,000.
Kami'ng may pinakamaraming Vietnamese businesses,
mga resto, mga palengke.
Nagpupunta sila para kumain, mamili, makatikim ng produkto namin.
Oo.
'Yong banh mi na 'to, isa sa mga pinakamasasarap na sandwich sa Florida.
Tama ka, tama 'yan.
Banh Mi boy, ako 'yon.
Magiging Banh Mi boy ka ngayon.
-Fresh saka mainit. -Vietnamese coffee.
Eto na. Cheers.
Parang coffee shake. Ang galing.
-Kalahati, di ba? -Oo.
Tingnan mo kung ga'no ka-fresh… Tingnan mo.
Ito 'yong gusto mong makita.
Lahat ng magagandang cilantro na 'to, carrots, sibuyas, konting mayo, baboy.
-Ito 'yong special. -French butter, French bread.
French butter.
Napakalambot, maraming butter.
Dahil magkaibigan tayo, mag-share ka.
Mag-share, magpalit tayo.
Ang ganda nito.
Interactive 'to, 'yong lutong din ng baguette.
Interactive 'to.
Kasi kinakausap ka nito habang kinakain mo.
Ano'ng gagawin natin?
Nagiging knowledgeable tayo.
Titingnan natin, titikman bawat apat na iba't ibang flavors,
makikilala natin kung alin 'yong gusto n'yo at hindi,
ipapaliwanag n'yo 'to sa customers pag nasa market na.
May magandang organisasyon dito sa Orlando
na nagtuturo sa mga bata kung pa'no maging negosyante.
Honey 'yong produkto nila na kinukuha, binobote, ibinebenta sa local markets.
Black Bee Honey 'yong tawag dito.
Nandito 'yong program director ng Black Bee Honey, si Alexis Hicks.
Pag nilagay mo 'to sa bibig mo, ilalagay mo sa dila mo,
ikakalat mo sa bibig mo.
Kasi gusto mong matikman 'yong flavors na 'yon.
May honey tasting sila ngayon para makilala nila'ng produkto nila.
Pinayagan nila 'kong sumali.
Ito… Ang ganda ng timing ko.
Ano'ng tingin mo?
Masarap. Gusto ko po.
Parang herby saka bulaklak.
Mas gusto mo'ng orange blossom?
Medyo.
Hinarvest ba nila 'yong honey?
Nag-training sila, sa 11-week na course.
-Nagsuot kayo ng bee suit? -Opo.
Ginawa ko 'yon. Sa Ireland.
Nakakatakot.
Natakot din ako. Ibig sabihin ko, di ako nakagat.
Ako po, nakagat.
Sa suit?
Pumasok po sa suit.
Di mo na 'ko makikita ulit.
Bakit honey ang napili mo?
Limitado lang pagkain namin dito sa komunidad.
Walang access sa sariwang gulay, prutas,
mga natutulungan ng bubuyog sa pag-pollinate at paglaki.
Natututo silang magpatakbo ng sariling negosyo.
Gumagawa ng business plans, nagiging certified sa beekeeping,
makakabalik sila, magtatrabaho sa 'min bilang leader,
matuturuan ang ibang estudyante.
-Ang sarap. -Oo, masarap.
Bumili ako nang konti, pwede ka rin bumili.
O magbigay ng donasyon sa pagpunta dito.
Ilang minuto lang sa Orlando, bayan na ng Eatonville.
Gusto ko kahit anong may "eat", pero di 'yan ang dahilan kaya 'to special.
Importante 'to sa kasaysayan ng African-American,
may mga pinakamasasarap din na pagkain dito.
Pupunta tayo ngayon sa maalamat na lugar na tinatawag na Kook'n with Kim.
-Ikaw ba si Marcel? -Opo, sir. Ako nga.
-Ako si Phil. -Nice to meet you po.
-Apo ka ni Kim. -Opo.
Wow!
Gusto n'yong makilala si Kim?
-Kumusta ka? -Masaya 'kong makita ka.
Ngayon, nakalagay, soul food na may impluwensya ng Asian.
Oo. Galing ako sa Thailand.
Gumagamit ka ng Asian spices?
Oo, pero di ko sasabihin 'yong recipe ko sa iba.
Wala kang dapat sabihin.
-Kailangan mo lang kausapin 'to dito. -Sige.
Kasama namin sa tanghalian si Konsehala Wanda Randolph.
Kahit sa'n siya magpunta,
marami siyang tagasunod sa kanya.
Alam ko, may food trucks kayo, nakapagtrabaho sa ibang lugar,
may following na kayo.
Kita ko kung bakit.
Oo. Bakit?
-Ito 'yong anak ko, dito. -Hi.
Hi. Kumusta ka?
Napakagandang pamilya. Nakakatrabaho mo sila.
Na-meet mo kapatid ko?
Gusto mo siya?
-Mahal ko siya. -Talaga?
A, nice meeting you, bye.
Oo, sige.
-Sa'n ako magsisimula? -'Yong meat loaf, a, Diyos ko.
Alam mo kung minsan kinakain mo'ng meat loaf,
ang daming tinapay sa loob?
-Karne lahat 'yan. -Naiintindihan ko.
Makikita mo pag kinagat mo.
Totoong pagkain 'to. Oo.
Diyos ko.
Ngayon, makakatikim ka ng kamoteng 'yan. Walang butter, walang dairy product.
'Yong pata…
-Magaling kang pumili. -Sabi ko nga sa 'yo.
Para pumunta rito. Ibig kong sabihin, hay, ang ganda nito.
Sophina, dalhan mo 'ko ng turkey wings,
lagyan mo ng gravy sa ibabaw.
Wow!
Di siya magiging ayos pag-alis niya rito.
Dumating akong di maayos.
-Wow! -Kumuha ka na, baby.
-Oo. -Tinitikman na.
Ay, oo.
Tingnan mo. Di na kailangan ng kutsilyo.
-Oo. -Tikman na.
Diyos ko.
Ang pangit na ng Thanksgiving ko niyan.
Oo.
Ngayon, sabihin mo kung nasa'n tayo.
Kasi makasaysayang lugar 'to, Eatonville.
Oo.
Pinakamatandang bayan 'to para sa African-Americans
sa Amerika.
-1887? -Tama 'yan.
Binuo 'to ng mga malayang slave
na pumunta rito, naghahanap ng mas magandang buhay.
Ipinagmamalaki namin dito sa Eatonville,
saka kilala ng lahat si Mrs. Kim.
Pag Linggo, di ka man lang makakapasok dito.
Kung di ka pupunta ng 10:30 para makapila,
galing sa loob hanggang labas ng bangketa 'yong pila.
-Buti Miyerkules ngayon. -Oo.
Sige.
Bale ikwento mo 'yong buhay mo.
-Galing ako sa Thailand. -Oo.
Mixed ako. Papa ko, Black, mama ko, Thai.
'Yong dati kong asawa, nasa Air Force. Sinama ako galing Thailand.
Marami akong naging trabaho, sa ospital, nursing home.
Sabi ko, "Balang araw, gusto ko ng sariling restaurant."
Nagdasal ako nang nagdasal.
Nagdasal nang nagdasal.
Inabot ako ng 30 years.
Malayo na'ng narating ko.
Pwede ko bang sabihin? Deserve mo 'to.
Oo nga, sir.
Deserve mo 'to. Testament ka ng kasipagan.
-Oo. -Tiyaga.
-Magagawa mo, nagagawa ko. -Ikaw 'yong patunay.
-Kapit lang. -Tama.
Kapit lang sa kamay ng Diyos. Wag bibitaw hangga't di Nya sinasabi.
Pa'no kung gusto ko pa ng turkey wing?
Ako'ng bahala, baby. Ako'ng bahala.
Somebody Feed Phil
Pete Holmes, kayong lahat.
Bihira na kitang makita.
Nakasama ko si Pete sa Vancouver Comedy Festival.
Sobrang galing, ang saya natin, kumain tayo ng masarap na Chinese food.
-Oo. -Ginugutom mo 'ko.
Dinalhan nila 'ko ng bagel na may whitefish.
Gusto ko lahat ng Jewish foods.
Kailangan mong kainin sa camera?
Sabihin na nating oo.
Nakakalungkot para sa 'yo, ganito 'yong show.
Alam mo bang nasa Orlando ako?
Napakaganda. Mababait na tao. Mabubuting tao.
Mas okay kung kumakain ka. Meron ka ba diyan?
May kape ako. May maliit na cup ako ng espresso.
Ang cute. Para kang higante.
Konting Great Seinfeld.
Gusto kong magpanggap na regular-sized 'yong sabon ng hotel, malalaki muscles ko.
Di na masama.
Itinuro sa 'kin ni Seinfeld na may lugar para sa corny jokes.
Mahahanapan mo ng lugar 'yong konting kalokohan.
-Tingnan mo kung sino'ng kausap mo. -Alam ko.
May comedy special ka ba?
Oo. Mapapanood sa Netflix. I'm Not for Everyone 'to.
Pete Holmes, I'm Not for Everyone.
I love you, Pete Holmes.
-I love you din. -Ito na 'yong dahilan ng call.
-Oo. -Joke para kay Max.
Ikaw 'yong magjo-joke para kay Max ngayong linggo.
May dalawang lalaki, mga mangangaso sa gubat,
nakarating sila sa isang malaking butas, malaking butas sa lupa.
Kinuha nila 'yong malaking bato sa malapit, itinapon sa butas,
pinakinggan nila,
pagtapos ng ten seconds, narinig nila, tumama 'to sa lupa.
Bigla lang kung saan, paparating, sobrang bilis. Boom!
May kambing na papalapit sa kanila, sa pagitan nila, napatabi sila,
tumalon sa butas.
Nahulog…
Nahulog 'yong kambing sa butas. Parang, "Ano? Ano 'yon?"
Pagtapos ng ten seconds, may lumapit na magsasaka,
"Nakita n'yo ba 'yong kambing ko?"
Sila, parang, "Di ko alam. Ano'ng itsura niya?"
Sabi ng magsasaka,
"Nandito lang siya. Itinali ko sa malaking bato."
Ang galing. Pete, kita tayo.
-Salamat. Ba-bye. -Bye, pare.
Magpapaalam na 'ko sa mga kaibigan ko sa Orlando,
kaya gusto ko silang i-treat ng dinner, ngayong gabi pupunta tayo sa Capa,
na pinapatakbo ng Michelin-star chef na si Malyna Si.
Si Yamuel ng Crocante.
Ang ganda ng bihis mo.
Nice to see you.
Mga kaibigan sa East End Market, sina Tonda, Matt, at Sonny ng Domu.
Ipasa mo.
Masaya akong nandito sina Marie at Mo
sa paborito kong ice-cream na Sampaguita.
Nandito si Ricky Lee, syempre, pati si Amy Drew Thompson.
Ang laki ng gastos ko ngayong linggo, wow, di ako binigo.
May masasarap na tapas, nakakabilib na steak.
Tingnan mo kung ga'no kaganda.
Dito may dalawang klase tayo ng paella.
Tradisyonal na paella Valenciana 'to.
May saffron, rabbit, chicken, fava beans, saka green beans 'to.
-Seafood paella 'yan. -Salamat.
Ang sarap nito. 'Yong saffron…
-Ang galing. -Ang galing.
Di ba?
Tingnan n'yo 'ko.
Meron pa ba sa Orlando na sa tingin n'yo, kailangang masabi?
Nakikita ko, paganda nang paganda 'yong food scene.
Mas nagiging interesting habang tumatagal.
Saka masaya akong maging parte nito.
'Yong makasama ko kayo sa mesang 'to, proud talaga ako.
Ang maganda, inaasahan mo nang maganda 'yong mga world city sa mundo,
pero minsan 'yong pinakamagandang kwento, do'n 'yon sa di mo inaasahan.
Nagpunta 'yong mundo sa Orlando.
Kaya di nakakagulat na world city 'yong Orlando.
May steak dito.
-Meron kayo diyan? -Oo.
Sige. Ang sarap ng pagkain.
Close na ba tayo para ipasa 'yong bazombling bone?
Ayan na.
Ngayon pamilya na tayo.
Ano'ng natutunan ko ngayong linggo?
Oo, dalhin mo'ng pamilya mo sa Disney World, sa Epcot.
I-enjoy n'yo.
Baka maging pinakamagandang araw ng buhay n'yo 'to.
Pero para sa 'kin, 'yong tunay na magic kingdom,
'yong totoong mundo sa labas.
Salamat, Orlando.
Salamat sa pagiging magandang sorpresa.
Luis! Akala ko mahilig ka lang kumain.
Tagapagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan