(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เอาล่ะ เราต้องหาทางยึดป้อมปราการ ที่พวกฮอร์ดแย่งไปคืนให้กลุ่มกบฏ
- แล้วเราจะทำเรื่องนี้ยังไงดี - ฉันจะเทเลพอร์ตไปจัดการด่านตั้งรับ
ส่วนฉันจะซุ่มยิงป้อมปืนที่อยู่ใกล้ที่สุด ด้วยศรพิเศษของฉัน
เธอจะได้เปรียบในการซุ่มโจมตี ลุยเลย
เจ๋ง และตอนนี้...
เขาตายแล้ว
อะไรเนี่ย
โบว์น้อย เราจะต้องแก้แค้นให้นาย
ชัดเลยว่านั่นไม่ได้ผล ลองใหม่อีกที
เราเต็มไปด้วยความเข้มแข็ง
ให้ความมืดนั้นแพ้พ่าย
เราพร้อมยืนเคียงข้าง ต่อสู้ข้างกาย
พวกเราจะไม่ต้องแพ้พ่าย
- เราต้องเข้มแข็ง - และเราต้องกล้าหาญ
ไม่เกรงกลัวใคร
เราต้องค้นหาขุมพลังภายในใจที่เรามี และดึงมันออกมา
เราต้องเข้มแข็ง
ฉันไม่ควรตาย
- ป้อมปืนนั่นโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ - นั่นก็เพราะนายไม่สังเกตการณ์ให้ดีก่อน
ถ้าเราจะยึดเส้นทางกลับคืนมา เราต้องพร้อมรับมือกับทุกอย่าง
เส้นทางนี้เป็นทางเข้าและออกทางเดียวในเขตนี้
จากรายงาน พวกฮอร์ดยึดมันไป ตอนที่เรามัวแต่วุ่นวายปกป้องไบรต์มูน
- เราจึงจำเป็นต้องยึดมันกลับคืนมา - แล้วทำไมฉันต้องตายด้วยล่ะ
แถมฉันทำของพวกนี้ให้พวกเธอด้วยนะ
ฟังนะ แผนของเราล่มตลอดเลย ตลอด
- ถ้ามันไม่น่ากลัวก็คงน่าประทับใจอยู่หรอก - แต่เราก็ด้นสดกันเก่งขึ้นแล้วนะ
ถ้าเราจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ เราต้องมีแผนแบบที่มันจะไม่ล่ม
และแผนที่พร้อมรับมือกับทุกอย่าง ที่พวกฮอร์ดจะใช้เล่นงานเราได้
- รวมทั้งการซุ่มโจมตี - โอเค แต่เธอทำร้ายจิตใจของโบว์น้อย
- ดูหน้าของเขาสิ - เขาก็ยิ้มอยู่นี่
ยิ้มอย่างเจ็บปวดไง กลิมเมอร์ ยิ้มอย่างเจ็บปวด
ทุกคน เส้นทางนี้สำคัญมากนะ พวกฮอร์ดปกป้องมันสุดชีวิตแน่
ที่แน่ๆ มันจะต้องมีสุดยอดฝีมือคอยคุ้มกันอยู่
เคลื่อนย้ายอาวุธใหญ่ยักษ์นั่น โบกธงเข้า
กำลังทำอะไรอยู่ก็ทำต่อไป ทุกคน ฉันขอสั่ง
ทีนี้เปลี่ยนไปทำอย่างอื่นได้แล้ว และตื่นตัวเข้าไว้ นี่เป็นคำสั่งจากหัวหน้ากอง
แคทร่าปล่อยให้ฉันสั่งการแทน ฉันเอง เธอเชื่อมั้ยล่ะ
- ไม่ ฉันไม่อยากจะเชื่อ - ฉันก็เหมือนกัน
หล่อนต้องไว้ใจฉันมากแน่ ฉันทำให้หล่อนผิดหวังไม่ได้
- ไคล์ จัดกำลังพลตั้งแนวรับ - ผมไม่รู้ว่าพวกนั้นมันคืออะไร
งั้นก็ไปหาคำตอบมาสิ
หล่อนสั่งว่า "สกอร์เปีย เธอดูแลป้อมนะ
แม้แต่เธอก็ห้ามทำงานนี้พังเด็ดขาด" หล่อนว่างั้น
แม้แต่ฉัน หล่อนนึกถึงฉัน
ฉันควรส่งของขวัญไปขอบคุณหล่อนมั้ย หล่อนชอบสีอะไร
- ไคล์ นายทำอะไรอยู่ - คุณบอกว่า...
ไปหามาว่าแคทร่าชอบสีอะไร
นี่ๆๆๆ พวกเธอรู้จักแคทร่า หล่อนชอบอะไร ฉันอยากได้ของที่สื่อว่า
"ขอบคุณ" แต่ก็สื่อว่า "เราเป็นเนื้อคู่ ที่โชคชะตากำหนดมาให้อยู่ด้วยกัน"
เราควรพูดถึงแคทร่าให้น้อยลง
และไปตรวจด่านตั้งรับให้มากขึ้นดีกว่านะ
เหตุผลที่เรามาอยู่ที่นี่ไง
โอเค เธอไม่ต้องมาเตือนฉันหรอกน่า
นางแมวป่าของฉันเชื่อใจฉัน และฉันจะไม่ทำให้หล่อนผิดหวัง เพื่อแคทร่า ฉันจะปกป้องเส้นทางนี้ด้วยชีวิตของฉัน
ผิดฝั่ง
ใช่แล้ว นี่คือเส้นทาง ที่ฉันจะปกป้องด้วยชีวิตของฉัน ไม่ต้องเป็นห่วง
เห็นได้ชัดว่าแผนล่าสุดไม่ได้ผล
ไม่แน่นะถ้าเราลองหาทางเล็ดลอด ผ่านป้อมปืนเข้าไปจากอีกด้านนึง...
เธอวางแผนนี้ผิดหมดเลย
เราเอาชนะโดยการเล็ดลอดเข้าไปไม่ได้ เราต้องจัดเต็มซึ่งๆ หน้ากับพวกนั้น
ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของกลิมเมอร์เถอะ
ด้วยการใช้พลังเทเลพอร์ตสุดเจ๋งของฉัน ฉันจะจัดการแนวตั้งรับด่านแรกให้เรียบ
แล้วฉันก็จะเทเลพอร์ตขึ้นไปบนกำแพง และจัดการทหารทั้งแนวในเปรี้ยงเดียว
ฉันตีลังกาหลัง ลังกาหน้า ลังกาหลังและเทเลพอร์ต หายวับ
จากนั้นฉันก็เล่นงานซูเปอร์บอต และมันก็ระเบิด
เปรี้ยง แล้วฉันก็ผ่านทะลุกำแพงเข้าไป
ฉันไร้เทียมทานจริงๆ ฉัน...
พลังเทเลพอร์ตของเธอ หมดตั้งแต่ 12 ครั้งก่อนแล้ว
แล้วฉันก็ตกลงไปทับนาย
โบว์น้อย
ไม่นะ
กลิมเมอร์ เราต้องคิดแผนที่อิงกับความเป็นจริงสิ
ใช่ และในตอนนั้น ฉันก็จะตกลงไปทับโบว์จริงๆ ด้วย
การใช้พลังเทเลพอร์ตแบบจำกัดครั้งก็เข้าท่าดีนะ
งั้นกลิมเมอร์จะพาโบว์ไป
และใช้พลังเทเลพอร์ตของเธอ ส่งเขาเข้าไปตรงจุดบอดของป้อม
โบว์จะเป็นกำลังเสริม ขณะที่เธอกับฉัน บุกเข้าไปในจุดที่ไม่ค่อยมีทหารบนกำแพง
- ทำไมเธอมาเล่นตุ๊กตากันอยู่เนี่ย - เราไม่ได้เล่นตุ๊กตานะ
ใช่แล้ว พวกมันคือหุ่นสงครามจำลอง
และฉันไม่แน่ใจว่าฉันมีตัวของเธอรึเปล่า แป๊บนะ
- เดี๋ยวนะ เธอต้องเฝ้าป้อมไม่ใช่เหรอ - แหม ดูสิ ป้อมยังอยู่ตรงนั้นอยู่เลย
มันเหมือนเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ทำภารกิจเสร็จแล้ว
- ใจเย็นน่า ฉันผลัดเวรกับเพอร์ฟูมา - เรายังคิดแผนกันอยู่
- ฉันอยู่ในแผนด้วยมั้ย - เรากำลังจะ...
ฉันไม่มีตัวของเธอ แต่ฉันมีเปลือกหอยกับนากผู้ร่าเริงนะ
ตาดุ๊กดิ๊กได้น่ะเหรอ ขอผ่านดีกว่า
- ว่าไงนะ - เรากลับมาเรื่อง...
ฉันจะเป็นชีร่า
- เธอเป็นชีร่าไม่ได้ ฉันเป็นชีร่า - ไม่ใช่แล้ว เธอน่ะน่าเบื่อ แถมเธอยัง...
โอ้โห หยาบคายไปมั้ย
แจ้งหัวหน้ากองสกอร์เปีย เรามีสถานการณ์เจ้าหญิง
ฉันยอมรับนะว่าฉันคิดไกลไปนิดนึง แต่แผนส่วนที่เหลือของฉันน่าจะได้ผลสิ
เว้นแต่ว่าในแผนของเธอ ยังไม่มีตัวแปรสำคัญอย่างแคทร่า
หล่อนอยู่เบื้องหลังแผนของฮอร์ดทั้งหมด
หล่อนนำทัพโจมตีไบรต์มูน หล่อนมันจอมเจ้าเล่ห์...
และฉันคิดเรื่องนั้นเอาไว้แล้ว
ฉันกะแล้วว่าการทำลายหุ่นยนต์ จะล่อให้หล่อนออกมา
และเธอคิดถูกแล้ว กลิมเมอร์
เธอมองภาพแคทร่าเป็นแบบนี้เหรอ
- นั่นสิ นี่มันเพี้ยนไปนิดนึงนะ - นิดนึงแน่เหรอ
เธอหลงกลของฉันแล้ว ฉันติดระเบิดไว้ทั่วป้อมนี้
มันสามารถฆ่าศัตรูตัวฉกาจของฉัน ซึ่งก็คือเธอ
เธอคิดว่าเราจะนั่งเฉยๆ อยู่นี่รึไง
- เปล่าเลย เจ้าหญิง ฉันหวังว่าเธอจะ... - ฉันส่งต้นกาบหอยแครงยักษ์ไปกินแคทร่า
- โทษทีจ้ะ โบว์ - เธอมาทำอะไรที่นี่
เมอร์มิสตาบอกว่าพวกเธอเล่นเกมต่อสู้กันอยู่ เราอยากเล่นด้วย
เรากำลังวางแผนการรบอย่างคร่ำเคร่งกันอยู่
- เรามีแผนเด็ดเยอะเลย - ตอนนี้เธอต้องเฝ้าป้อมไม่ใช่รึไง
- ก็ได้ แต่พวกเธอต้องจริงจัง... - ฉันขอนั่งข้างกลิมเมอร์
- ปกติต้นกาบหอยแครงมันกินอะไร - ฉันมีแผนเด็ด
เริ่มจากเราอัดพวกมัน
หุ่นสอดแนม ภารกิจนี้ง่ายมาก ฉันอยากให้แก สอดแนมเหล่าเจ้าหญิง ฉันจะได้หยุดพวกเธอได้
และทำให้แคทร่าประทับใจสุดๆ จนเธอยอมรับว่าเราเป็นเพื่อนซี้กัน
หรืออย่างน้อยเราก็มีสายใยผูกพันที่ไม่มีวันขาด แกเข้าใจนะ
เรายังไม่ได้เปิดสวิตช์หุ่น และเราแค่สั่งมันอย่างเดียวไม่ได้
ดีๆ ใช่ ฉันแค่ทดสอบเธอว่าเธอรู้วิธีทำแบบนั้นมั้ย
และเธอสอบผ่าน เพราะงั้นเก่งมาก
ทีนี้ออกไปสอดแนมได้แล้ว
ตายแล้ว แกช่างตัวเล็กน่ารักจังเลย
ดูสิ แกมีขาน้อยๆ กับเสาอากาศด้วย
แกเป็นสิ่งน่ารักที่สุดเท่าที่ฉันเคย...
การสอดแนม ถูกต้อง นั่นแหละ นั่นคือภารกิจที่เรากำลังทำ
ทดสอบครั้งที่สอง
- เธอจะให้ฉันบังคับหุ่นสอดแนมด้วยมั้ย - ดีเลย ช่วยหน่อย
เอาล่ะ ทุกคนมีหุ่นแล้ว ยกเว้นเพอร์ฟูมาที่ใช้ต้นไม้ของตัวเอง
และเมอร์มิสตาที่ใช้ตัวนั้นเพราะอะไรก็ไม่รู้
- ฟังผู้ชายหิ้วกระเป๋าตุ๊กตาพูดเข้าสิ - พวกมันคือหุ่นสงครามจำลองต่างหาก
- เอาล่ะ ฉันคิดว่า... - เดี๋ยวก่อน
จนถึงตอนนี้ฉันถูกยิง ถูกกินและถูกทับ
คราวนี้เราจะทำตามแผนของฉันบ้าง และจะไม่มีใครตาย ไม่มีปางตาย
มีแต่ช่วงเวลาของวีรบุรุษ
ฉันคือโบว์
เพื่อนซี้ของชีร่าและผู้พิทักษ์แห่งเอธีเรีย
เมื่อปีศาจฮอร์ดลงมือ ฉันก็จะตอบโต้
เรามีหมวกทุกคนเลย
พอฉันทำลายป้อมปืนด้วยศรพิเศษของฉันแล้ว กลิมเมอร์ก็จะเทเลพอร์ตเราขึ้นไปบนป้อม
ที่นั่นจะมีใครคนนึงซุ่มรออยู่ในเงามืด
แคทร่า
เจ้าโง่ ฉันไม่ยอมให้พวกนาย ทำลายแผนอันสมบูรณ์แบบของฉันหรอก
อะไรเนี่ย
นี่ท่าจะสนุกแฮะ
ดูเหมือนว่าเธอจะเสร็จฉันแล้ว นังปีศาจ
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะหยุดคิดเรื่องความตายสักนิด
- ฉันก็ไม่รู้สิ ตอนนี้ฉันก็รู้สึกดีอยู่นะ - หยุดเถอะ นายต้องหยุดเดี๋ยวนี้
- ชักอยากจะให้แผนล่มแล้วเราก็ตายซะแล้ว - งั้นพวกเธอก็เตรียมตัวตายได้เลย
เดี๋ยว หล่อนทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
ไม่ได้หรอก แต่ฉันไม่มีหุ่นแล้ว เหลือตัวนี้ตัวเดียว ตอนนี้หล่อนก็เลยทำได้
แถมพวกฮอร์ดมีมังกรด้วย เพราะฉันทำหุ่นยนต์ขึ้นมาไม่พอ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะยิงหล่อนด้วยศรตาข่าย
- ไม่เอาน่า - ยังไงเธอก็ต้องหลบอยู่แล้ว
นายจะประมาทแคทร่าหรือพวกฮอร์ดไม่ได้
- ตอนนี้ฉันว่าเราน่าจะใช้จุดอ่อนของกำแพงได้ - ถึงตาฉันรึยัง
นี่ไม่ใช่เกมนะ
ฉันจะใช้เวทมนตร์ของฉัน เสกโกเลมต้นไม้ให้ไปถล่มป้อม
- ถ้ามันทำจากต้นไม้ มันจะคำรามได้ยังไง - ก็ต้นไม้วิเศษไง
เพอร์ฟูมา เราจะสมมตินั่นโน่นนี่ขึ้นมา ตามใจต้องการไม่ได้
- แถมไอเดียของเธอก็งี่เง่าด้วย - แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ
ฉันก็จะก้าวออกไป แล้วฉันก็จะบอกว่า...
ฉันคือเมอร์มิสตา ความลับอันยิ่งใหญ่ได้ถูกเปิดเผย
ในวันที่ฉันชูตรีศูลขึ้นเหนือหัวและพูดว่า "แด่เกียรติยศแห่งเกรย์เวลส์"
แล้วมันก็วิ้งๆ ระยิบระยับ โลมา วิบวับ
- เมอร์มิสตา... - ฉันมีรองเท้าที่เลิศกว่า
รองเท้าธรรมดาๆ ของฉันนิดนึง อาจจะมีโลมาอีกตัว
- เมอร์มิสตา - แล้วฉันก็หมุนตัว ผมของฉันก็สะบัดแบบนี้
มันจะดูยุ่งๆ นิดนึง แต่ที่จริงคืองดงามเจิดจรัส
เธอจะแปลงร่างเป็นชีร่าไม่ได้
ก็ไม่ได้ไง เห็นอยู่ว่าฉันคือซีร่า เจ้าหญิงแห่งมหาสมุทร
ไม่นะ ถ้าหล่อนเป็นซีร่าได้ ฉันก็ต้องมีโกเลมต้นไม้ได้เหมือนกัน
วายร้ายเหมันต์ย่อมไม่เคยต้องพึ่งต้นไม้
วายร้ายอะไรนะ
ศัตรูของฉันรู้จักฉันในนามฟรอสต์ไบต์ วายร้ายเหมันต์
เพื่อนๆ ของฉันเรียกฉันว่าวายร้าย
แบบนั้นแหละ ถ้าฉันมีเพื่อนนะ
แต่ไม่มีใครเข้าใกล้วายร้ายเหมันต์ได้
หล่อนถือดาบเล่มใหญ่ที่เพิ่มพลังคูณสาม
- ท่าปิดฉากของหล่อนคือหิมะพิฆาต - ก้อนสีชมพูที่อยู่ข้างๆ นี่อะไร
- กลิมเมอร์ ผู้ช่วยของหล่อน - อะไรนะ
เราออกนอกลู่นอกทางไปกันใหญ่แล้ว เราช่วยสนใจกันหน่อยได้มั้ย
ได้ สนใจเรื่องที่ว่าฉันไม่ใช่ผู้ช่วย
เราเห็นภาพแล้ว เปิดเสียง
โกเลมต้นไม้ของฉันจะถล่มป้อมลงมาทันที
ฟรอสต์ไบต์ใช้หิมะพิฆาตคลุมป้อมไว้ และหักมันซะ เปรี้ยง
ซีร่าใช้ตรีศูลแห่งพลังระเบิดมันมากกว่ามั้ง
เธอไม่มีตรีศูลแห่งพลังซะหน่อย
- โบว์ ทำตรีศูลแห่งพลังให้ฉันที - ฉันแค่ไม่อยากตายอีกแล้ว
- ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย - ฉันเหมือนกัน
พวกนั้นจะใช้หิมะพิฆาต และส่งโกเลมต้นไม้มาเล่นงานเรา
และผู้หญิงที่ชื่อซีร่า และโบว์มีตรีศูลแห่งพลังเหรอ
มันทำอะไรได้บ้างก็ไม่รู้ เราซวยแน่ๆ
พวกเขาก็แค่คิดแผนกันขึ้นมา แผนงี่เง่าทั้งนั้น
เราจะเสี่ยงไม่ได้
- เข้าไปใกล้กว่านี้อีก - นี่ ปล่อยฉันนะ
- เราน่าจะจับโบว์โยนข้ามกำแพงไป - จับคนอื่นโยนข้ามกำแพงสิ
จริงจังกันสุดๆ เลย
ไม่นะ ไคล์ ไปเอาหุ่นสอดแนมมาอีกตัว
นั่นหน้าที่ของผมเหรอ
ถามจริง ไคล์ ฉันไม่รู้ว่า ทำไมนายถึงยังไม่ถูกไล่ออกอีก
- ฉันเทเลพอร์ตเข้าไป... - แล้วพลังเทเลพอร์ตก็หมด
- โกเลมต้นไม้ของฉันเจาะกำแพงเข้าไป - พวกฮอร์ดเผามันทิ้ง
- ฟรอสต์ไบต์ทำลายกำแพงซะ - เกราะป้องกันจะร้าวเมื่อหิมะปะทะหิน
- ซีร่าฆ่าหุ่นยนต์ของฮอร์ด - ซีร่าไม่มีจริง
- และไม่มีใครคิดถึงแคทร่าเลย - แหม เราคิดอยู่แล้ว เห็นมั้ย
ฉันมีเรื่องแย่ๆ จะพูดเยอะเลย และฉันเกลียดดอกไม้เข้าไส้
ไม่นะ ไม่ๆ หล่อนต้องแบบนี้สิ ฉันชอบป่วนงานปาร์ตี้
ฉันเป็นปีศาจร้าย
- นี่มัน... - กลุ่มปีศาจร้ายแสนสมบูรณ์แบบ
ไม่ใช่ ไม่มีอะไรถูกต้องสักอย่าง
เราอยู่ที่นี่มาตั้งหลายชั่วโมงแล้ว เราควรออกไปลุยได้แล้ว
พวกฮอร์ดจะตอบโต้ทุกแผนที่เรางัดมาใช้ เราจะมาคิดกันใหม่
และเราจะไม่ไปไหน จนกว่าเราจะมีแผนที่ไร้ช่องโหว่
อะดอร่า นี่ไม่มากไปหน่อยเหรอ
คือเราเคยปะทะกับพวกฮอร์ดมาแล้ว มันจะมีอะไรที่แย่กว่านั้นอีกล่ะ
นายอยากรู้ว่าอะไรที่แย่กว่านั้นเหรอ ก็ได้
ฉันเป็นคนที่มีพลังมากที่สุด ดังนั้นแคทร่าจะกันฉันออกมาทันที
ขังฉัน เอาดาบของฉันไป ทำอะไรสักอย่าง ฉันจะได้หมดทางช่วยตอนหล่อนเล่นงานพวกเธอ
หล่อนรู้ทุกเรื่องของฉัน ฉันจะทำยังไง วิธีจัดการฉัน
พวกหุ่นจะรุมฟรอสต้ากับเมอร์มิสตา ยิงใส่เพอร์ฟูมา
และใช้หล่อนล่อโบว์ออกมาในที่โล่ง ให้ติดอยู่ระหว่างหุ่นและทหารฮอร์ด
กลิมเมอร์จะเทเลพอร์ตเข้าไปช่วยเขา แต่หล่อนมีพลังไม่พอที่จะหนีออกมา ติดกับทั้งคู่
แคทร่าจะบังคับให้ฉันดูทั้งหมดนี่ ก่อนที่หล่อนจะฆ่าฉัน
แล้วทุกคนก็ตายหมด พวกฮอร์ดชนะสงคราม และเอธีเรียล่มสลาย และนั่นเป็นความผิดของฉัน
พวกฮอร์ดเกือบจะทำลายเอธีเรียได้แล้ว เรายังหาทางหยุดพวกมันแทบไม่ได้
ถ้าแผนนี้ยังมีช่องโหว่ ถ้าฉันยังไม่เต็มร้อย ทุกคนก็จะ...
อะดอร่า ฉันเคยถูกชาโดว์วีฟเวอร์จับตัวไป
พาไปที่แดนมฤตยู และสูญเสียพลังของฉันไป
กลิมเมอร์ ไม่ได้ดีขึ้นเลย
แต่เธอรู้อะไรมั้ย เราก็ยังหนีออกมาได้ ฉันสู้ทั้งๆ ที่ไม่มีพลังของฉัน และเราชนะ
ยังไงเรื่องร้ายก็ต้องเกิด นี่แหละชีวิต
เธอจะยอมถอดใจเพราะมัน หรือจะเล่นตามน้ำไป
คิดหาหนทางที่เธอจะทำได้
และเชื่อมั่นว่าเพื่อนๆ ของเธอ จะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ
- เธอทำได้ อะดอร่า - ฉันจะเสกมิตรภาพและกำลังใจให้เมื่อถึงตาฉัน
เอ้านี่ นี่ตรีศูลแห่งพลังของฉัน
ฉันให้เธอ เพราะโบว์จะทำอันใหม่ให้ฉัน
- ฉันไม่ได้ตกลง - เดี๋ยวนายก็ตกลง
วายร้ายเหมันต์จะอยู่เคียงข้างเธอ แล้วก็ฉัน ฟรอสต้าอยู่เคียงข้างเธอ
- ฉันไม่รู้ว่าเรายังเล่นเกมกันอยู่รึเปล่า - ขอบใจนะ
งั้นเราทำไงต่อดี
เราจะทำแบบที่เราถนัด เราด้นสด
แด่เกียรติยศแห่งเกรย์สกัลล์
ลุยกันเลย
เราเพิ่มกำลังหุ่นยนต์ที่จุดอ่อนของป้อมทุกจุด
ไคล์ไปหลบอยู่ที่ไหนไม่รู้ และโรเฮลิโอเป็นคนสั่งการป้อมปืน
ถ้ามีสัตว์ประหลาดต้นไม้ หรือนักรบในเกราะน้ำแข็งหรือซีร่าล่ะ
ขอพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ นั่นไม่ใช่เรื่องจริง
เราเสริมกำลังตั้งรับแล้ว เราเอาอยู่
ก็ได้ ดีมาก
และขอบใจนะ ลอนนี
- โรเฮลิโอเป็นใครเหรอ - โรเฮลิโอ มนุษย์กิ้งก่าไง
จริงด้วย ฉันก็สงสัยอยู่ว่าเขาเป็นใคร
ไม่นะ
ไม่จริง มันเป็นไปไม่ได้ เพื่อชีร่า
ยิง
- สุดยอดเลย ฟรอสต้า - นี่มันหนาวกว่าที่ฉันคิดแฮะ
แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา
หิมะพิฆาต
- ขอบใจ เมอร์มิสตา - ซีร่า เจ้าหญิงแห่งมหาสมุทรต่างหาก
- บุก - ฉันคือซีร่า
- ต้นไม้วิเศษ - วายร้ายเหมันต์
- มันจบแล้ว แคทร่า เธอแพ้แล้ว - แคทร่าไม่ได้อยู่ที่นี่หรอก
แต่ฉันยินดีที่จะเล่นงานเธอแทนหล่อน
แจ๋ว เสร็จฉันล่ะ
โบว์
แคทร่าไม่อยู่ที่นี่จริงๆ และหล่อนให้เธอสั่งการแทนงั้นเหรอ ใช่ ทำไมมีแต่คนสงสัยเรื่องนั้นเนี่ย
หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ ไม่งั้นเราจะได้รู้ว่าแม่สปาร์คเคิลคนนี้
มีพลังมากพอที่จะเอาตัวรอดได้มั้ย
ก็อย่างที่ฉันบอก แคทร่าเชื่อใจ...
นี่ เธอไม่อัดหน้าคนที่จับเธอ ห้อยต่องแต่งอยู่หรอกนะ หยุดเลย
- กลิมเมอร์ เธอเป็นอะไรมั้ย - ด้นสดแบบนั้นเป็นไง
- อีกอย่าง ตาเธอแล้ว เพราะพลังฉันหมดแล้ว - แคทร่าเชื่อใจ...
แคทร่า...
โอเค ถามจริงๆ นะ พวกเธอมีกี่คนกันเนี่ย
หลายคนแฮะ
- เมื่อกี้เจ๋งเป็นบ้า - แผนสุดยอดมาก
ขอบใจนะ ทุกคน
- ทุกคนเห็นว่าเป็นความผิดไคล์ใช่มั้ย - ใช่แล้ว แหงล่ะ
- โอเค ถือเป็นมติเอกฉันท์ - ซวยแล้ว