NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Musimy odbić fortecę z rąk Hordy.
- Jak to zrobimy? - Ja teleportuję się i przeprowadzę zwiad.
Ostrzelam działa podstępnymi strzałami.
Atak z zaskoczenia to jest to. Ruszajcie!
O tak! A teraz...
On... nie żyje.
Co?
Pomszczę cię, Mały Bow!
To na nic. Spróbujmy jeszcze raz.
Gdzie na progu wielkości
Ciemność zmienia się w blask
My tuż przy tobie Będziemy stać
Wygrać musimy ten bój
- Silni jak nikt - I dzielni jak nikt
Dzielni jak nikt
Znajdziemy tam wielką moc, bo już czas Użyć wszystkich sił, by zrobić to
Zrobimy to
To nie fair.
- Działo pojawiło się znikąd. - Bo się nie rozejrzałeś.
Chcąc zdobyć przełęcz, musimy być gotowi na wszystko.
To jedyna droga.
Horda zajęła ją, gdy broniliśmy Bright Moon.
- Musimy ją odzyskać. - Ale dlaczego ja mam zginąć?
Po tym, jak wykonałem makietę!
Nasze plany zawsze zawodzą. Zawsze!
- To niesamowite. I przerażające. - Za to znakomicie improwizujemy.
Jeśli mamy tego dokonać, musimy mieć plan, który wypali.
Który uwzględni każdy możliwy ruch Hordy,
- włącznie z atakiem przez zaskoczenie. - Łamiesz serce Małego Bow.
- Spójrz na jego twarz. - Uśmiecha się.
Przez łzy, Glimmer. To grymas cierpienia.
Przełęcz jest ważna. Horda nie odda jej bez walki.
Do jej obrony wyśle najlepszych ludzi.
Łapać co tam macie do obrony! Machać chorągwiami!
No dalej, róbcie, co trzeba.
A teraz róbcie co innego! Z życiem, to rozkaz kapitana!
Catra powierzyła mi dowodzenie. Dasz wiarę?
- Przychodzi mi to z trudem. - Mnie też.
Musi mi ufać. Nie mogę jej zawieść.
- Kyle, zajmij się blankami! - Nie wiem, co to jest.
To się dowiedz.
Powiedziała: „Scorpio, masz bronić fortecy.
Nawet ty tego nie zepsujesz”.
Nawet ja. Widać, że o mnie myśli.
Dać jej prezent? Jaki lubi kolor?
- Kyle, co robisz? - Ja... mówiłaś...
Dowiedz się, jaki Catra lubi kolor!
Wy ją znacie. Co ją ucieszy? Powinno wyrażać wdzięczność,
ale też mówić: „Nasze bratnie dusze połączył los”.
Powinniśmy mniej uwagi poświęcać Catrze,
a więcej przygotowaniu obrony.
Po to tu jesteśmy!
OK. Nie trzeba mi o tym przypominać.
Moja kocica polega na mnie i jej nie zawiodę. Dla Catry będę bronić tej przełęczy z narażeniem życia!
To nie ta.
To jest przełęcz, której będę bronić z narażeniem życia. Spokojna głowa!
Ten plan się nie uda.
Może więc zakradnijmy się z innej strony...
Źle kombinujesz.
Zakradając się, nie wygramy. Trzeba przypuścić otwarty atak!
Glimmer się tym zajmie.
Korzystając ze swoich mocy, zlikwiduję ich pierwszą linię obrony.
Teleportuję się na mury i jednym ruchem załatwię ich żołnierzy!
Hops do przodu, hops do tyłu, teleportacja i ciach bach!
Załatwiam Super Robota. On eksploduje!
A ja już jestem za murami!
Jestem nie do zatrzymania! Ja...
Już dawno temu wyczerpałaś moc teleportacji.
Wyląduję na tobie!
Mały Bow!
Nie!
Glimmer, nasz plan musi być realistyczny.
Tak. I w takiej chwili naprawdę wylądowałabym na Bow.
Seria teleportacji nie jest złym pomysłem.
Glimmer może teleportować Bow
do martwego punktu działa.
Będzie wsparciem. My pokonamy mury w niestrzeżonym miejscu.
- Czemu bawicie się lalkami? - Wcale nie!
To są figurki na wojennej makiecie.
Twojej chyba nie przygotowałem. Chwileczkę.
- Nie powinnaś stać na warcie? - Forteca jest tam,
gdzie była godzinę temu. Spisałam się.
- Spoko. Zamieniłam się z Perfumą. - Opracowujemy plan.
- Uwzględnia mnie? - Zaczyna...
Nie mam twojej figurki, ale jest muszla i radosna wydra.
Wybałuszone gały? Pasuję.
- Co? - Możemy wrócić...
Będę She-Rą.
- Nie możesz. Ja jestem She-Rą. - Już nie. Przysypiasz, ty...
To nie było grzeczne.
Zawiadom kapitan Scorpię. Mamy problem.
Trochę poniosła mnie fantazja, ale mój plan jest dobry.
Tyle że nie uwzględniłaś w nim ważnej zmiennej - Catry.
Stała za każdą intrygą Hordy.
Zaatakowała Bright Moon. Jest sprytna...
Pomyślałam o tym.
Wiedziałam, że zniszczenie robotów ją zwabi.
Słusznie, Glimmer.
Tak ją widzisz?
- Tak, trochę przesadziłaś. - Trochę?
Wpadliście w moją pułapkę. Na wieży umieściłam bombę,
która załatwi mojego największego wroga. Was.
Sądzisz, że będziemy bezczynnie siedzieć?
- Nie, sądzę... - Użyję na Catrę gigantycznej muchołówki!
- Wybacz, Bow. - Co tu robicie?
Chcemy w to zagrać razem z wami.
My tu opracowujemy poważne plany.
- A my mamy wiele pomysłów. - Nie stoisz na warcie?
- OK, ale potraktujcie to serio... - Ja siadam obok Glimmer!
- Co to je? - Mój pomysł jest taki,
żeby dać im w nos!
Robocie, masz proste zadanie. Szpieguj księżniczki, bym mogła je pokonać
i tak zaimponować Catrze, że uzna nas za przyjaciółki,
albo chociaż za połączone nierozerwalną więzią. Jasne?
Nie jest włączony i wcale tak nie działa.
Dobrze. Chciałam tylko sprawdzić, czy się na tym znacie.
Zdaliście test, więc gratuluję.
A teraz, do szpiegowania!
Ależ z ciebie słodziak.
Jakie śliczne małe nóżki i antena.
Nie widziałam fajniejszego...
Szpiegowanie. O to chodzi. Tym się zajmujemy.
Drugi test.
- Mam nim pokierować? - Tak.
Każdy ma swoją figurkę, ale Perfumą jest roślina,
a Mermistą - to.
- I to mówi gość z torbą pełną lalek. - To są figurki!
- Uważam, że... - Chwileczkę.
Ja byłem już zastrzelony, zjedzony i zmiażdżony.
Pora na mój plan. Nie ma w nim miejsca na śmierć,
tylko na bohaterskie czyny.
Jestem Bow.
Najlepszy przyjaciel She-Ry i obrońca Etherii.
Kiedy naciera Horda, odpieram jej atak.
Dostaniemy kapelusze.
Kiedy zniszczę działa, Glimmer teleportuje nas do wieży.
Tam ktoś skryje się w cieniu.
Catra.
Głupcy. Nie pozwolę wam zepsuć mojego doskonałego planu.
Co?
Niesamowite.
Wygląda na to, że cię załatwię, sierściuchu!
Szczerze wątpię. Pokonam cię z kocią zręcznością.
- Nawet dziewięć żyć ci nie wystarczy. - Przestańcie.
- Lepiej zginąć niż przeżyć ten plan. - Przygotujcie się na swój koniec.
Zaraz, ona umie tak zrobić?
Nie, ale skończyły mi się figurki i tylko taka została.
Robotów Hordy też brakuje, więc zastępują je smoki.
Bez obaw. Załatwię ją strzałą potrzaskową.
- No nie! - Na pewno by się uchyliła.
Nie doceniasz Catry i Hordy.
- Można wykorzystać osłabiony mur. - Teraz ja?
To nie zabawa.
Stworzę roślinnego golema, który zburzy wieżę.
- Jeśli to roślina, jakim cudem ryczy? - Dzięki roślinnej magii.
Nie możemy wymyślać, co tylko nam się zamarzy.
- Twój pomysł jest głupi. - Co proponujesz?
Stanę i powiem...
Jestem Mermista. Poznałam niezwykłe sekrety,
gdy uniosłam trójząb i zawołałam: „Na honor posępnych wielorybów!”.
Wtedy pojawi się iskierka, a tu delfin i iskierka.
- Mermisto... - Dostanę też lepsze buty
niż obecne. I dodatkowego delfina.
- Mermisto! - Potem zawiruję
i włosy zrobią tak. Niby potargane, a jednak przepiękne.
Nie możesz się zmienić w She-Rę.
Ja jestem Sea-Ra, księżniczka oceanów.
Jeśli ona może być Sea-Rą, to ja chcę zrobić roślinnego golema.
Zimowa zagłada nie potrzebuje pomocy roślin.
Zimowe co?
Wrogowie zwą mnie Mroźną Zimową Zagładą.
Przyjaciele zaś - Zagładą.
To znaczy gdybym ich miała.
Nikt się nie zbliża do Zimowej Zagłady!
Ma pałasz, który siecze z mocą trzech.
- Ostateczne uderzenie to śnieżny cios. - Co to za różowa plama?
- Jej pomocnik, Glimmer. - Co?
Oddalamy się od naszego planu. Błagam, skupmy się.
Tak, na tym, że nie jestem pomocnikiem.
Mamy podgląd. Włączam dźwięk.
Mój roślinny golem zburzy wieżę.
Mroźna Zagłada skuje wieżę lodem, aż ta się roztrzaska. Hurra!
Sea-Ra zniszczy ją trójzębem mocy.
Nie masz trójzębu mocy.
- Bow, zrób mi trójząb mocy. - Nie chcę znowu zginąć.
- Nie wierzę. - Ja też nie.
Skują nas lodem, potem zaatakują roślinnym golemem
i jeszcze ta Sea-Ra, i Bow z trójzębem mocy?
Kto wie, co może zrobić? Już po nas!
To tylko ich pomysły. Do tego okropne.
Nie można ryzykować.
- Zrób zbliżenie. - Puszczaj!
- Przerzućmy Bow przez mur. - A może pozostałych!
Tak wygląda poważna dyskusja.
Nie! Kyle, przynieś innego robota szpiegującego.
Niby ja?
Nie wiem, jakim cudem nikt cię dotąd nie wylał.
- Teleportuję się... - I skończy ci się moc.
- Mój roślinny golem zburzy mur. - Horda go podpali.
- Mur padnie od mrozu. - Podobnie jak zbroja.
- Sea-Ra zniszczy ich roboty. - Nie ma żadnej Sea-Ry
- i zapomnieliście o Catrze! - Ależ nie. Widzisz?
Mam dużo złego do powiedzenia. I nie cierpię kwiatów.
Nie. W jej stylu jest raczej: Uwielbiam psuć przyjęcia.
Jestem potworem!
- Co za... - Doskonale paskudna ekipa.
Nie. Nic z tego nie ma sensu!
Siedzimy tu już wiele godzin. Pora zaatakować.
Horda skontruje każdy nasz ruch. Zaczniemy od początku.
Nie wyjdziemy stąd bez dobrego planu.
Adoro, nie uważasz, że przesadzasz?
Walczyliśmy już z Hordą. Co najgorszego może nas spotkać?
Chcecie wiedzieć? Dobrze.
Catra odseparuje mnie jako najsilniejszą.
Odbierze mi miecz, czyniąc bezbronną, i zaatakuje was.
Zna mnie. Wie, co zrobię i jak mnie pokonać.
Pokonają Frostę i Mermistę i ostrzelają Perfumę.
Użyją jej, by wywabić z ukrycia Bow, którego zaatakują żołnierze.
Glimmer teleportuje się, idąc mu na pomoc, ale nie zdoła już wrócić.
Catra każe mi na to patrzeć, zanim mnie wykończy.
Wszyscy zginiemy, Horda zwycięży, Etheria padnie. Przeze mnie!
Horda nieomal zniszczyła Etherię. Ledwie ją powstrzymaliśmy.
Jeśli nasz plan nie będzie doskonały, jeśli ja taka nie będę, wszystko...
Shadow Weaver pojmała mnie
i zabrała do Strefy Trwogi. Straciłam swoją moc.
Glimmer, nie pomagasz.
Ale uciekliśmy. Walczyłam, nie mając mocy, i zwyciężyliśmy.
Wydarzy się wiele złego. Takie jest życie.
Możesz dać się temu przytłoczyć, lub z tym pogodzić.
Obmyśl taki plan, jaki zdołasz,
i zaufaj przyjaciołom, którzy ci pomogą.
- Dasz radę, Adoro. - Ja służę przyjaźnią i wsparciem.
Proszę. Oto mój trójząb mocy.
Ofiarowuję ci go, bo Bow zrobi mi nowy.
- Czyżby? - Owszem.
Zimowa Zagłada stoi u twego boku. I ja, Frosta, też.
- Nie wiem, czy już wyjść z roli. - Dziękuję.
Zatem co teraz?
To, co umiemy najlepiej. Improwizujemy.
Na honor posępnego czerepu!
Ruszajmy.
Wzmocniliśmy słabe punkty wieży robotami.
Kyle gdzieś się ukrywa, a Rogelio dowodzi działami.
A co z roślinnymi potworami, wojownikami w lodowej zbroi i Sea-Rą?
Mówiłam ci już, że to wszystko bajki.
Wzmocniliśmy obronę. Wszystko OK.
To dobrze.
Dzięki, Lonnie.
- Kim jest Rogelio? - To ten jaszczur.
No tak. Zastanawiałam się, co to za jeden.
Nie.
To niemożliwe! Za She-Rę!
Ognia!
- Brawo, Frosto! - To zimniejsze, niż myślałam,
ale nie szkodzi.
Śnieżny cios!
- Dzięki, Mermisto. - Raczej Sea-Ro, księżniczko oceanów.
- Do ataku! - Jestem Sea-Ra!
- Roślinna magia! - Zimowa Zagłada!
- To koniec, Catro. Przegrałaś. - Catry tu nie ma.
Ale z radością pokonam cię dla niej.
Hurra! Mam cię!
Bow!
Catry tu nie ma i powierzyła ci dowodzenie? Tak. Dlaczego wszystkich to dziwi?
Nie ruszaj się, bo sprawdzę, czy Gwiazda
ma dość mocy, by spaść na nogi.
Jak już mówiłam, Catra ufa...
Hej, nie bije się kogoś, kto trzyma cię nad przepaścią. Przestań!
- Nic ci nie jest? - Jak mi idzie improwizowanie?
- Teraz twoja kolej. Ja nie mam już mocy. - Catra ufa...
Catra...
Serio, ilu was jest?
Zbyt wielu.
- To było super! - Dobre planowanie.
Dzięki.
- Wszyscy za tym, by winą obciążyć Kyle'a? - Tak.
- Jednogłośnie. - O rety.