NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Nareszcie.
Do niczego.
Gdzie na progu wielkości
Ciemność zmienia się w blask
My tuż przy tobie
Będziemy stać
Wygrać musimy ten bój
Silni jak nikt
I dzielni jak nikt
Dzielni jak nikt
Znajdziemy tam wielką moc, bo już czas Użyć wszystkich sił, by zrobić to
Zrobimy to!
Nie mogę uwierzyć, że Entrapta pracuje dla Hordy.
- Shadow Weaver namieszała jej w głowie. - Zachowywała się normalnie.
Na swój sposób.
Chce zostać z Hordą, bo tam ma lepszą technologię.
- Za to my mamy magię. - To nie są aż tak różne rzeczy.
Entrapta to wie i próbuje je połączyć skuteczniej niż ktokolwiek inny.
A teraz współpracuje z Hordą.
Po co wam Entrapta?
Skoro macie Bow, mistrza wśród etheriańskich wytwórców.
Właśnie o to mi chodziło.
Ahoj. Już nadciągam.
Przyjaciele, zauważyłem budynki. Zbliżamy się do posterunku.
Entrapta podjęła decyzję. Nic na to nie poradzimy.
Skupmy się na własnych zadaniach. Nie mamy kontaktu z posterunkiem w Alwyn.
W okolicy nie widziano Hordy, ale nigdy nie wiadomo.
- Na pewno maczała w tym palce. - Poradzimy sobie z Hordą.
To co, że mają Entraptę. I tak nam nie dorównują.
Załatwimy to jak zwykle.
- Siłowo? - Ryzykując życie?
Nie. Trzymając się razem i nie poddając.
Tak! Kumpel-ferajna w kwartecie!
Bo jest nas czworo? OK, kwartet pominiemy.
Emily, podaj mi klucz nasadowy.
Masz rację, Emily. Tak nie da się pracować.
Halo?
Lordzie Hordak?
Podaj cel swojej wizyty, kapitanie Catro.
Powinniśmy częściej się kontaktować, jak robiłeś to z Shadow Weaver.
- Moglibyśmy ustalić codzienne... - Zatem, jak widzę,
zakłóciłaś mój spokój bez powodu.
Nie bez powodu. Musimy zaplanować kolejny ruch.
- Horda jest w znakomitej sytuacji... - Była.
Szepczący Las odżył. Taki był twój plan?
Celowo dałaś się pojmać?
Atmosfera Etherii okazała się zmienną, która komplikuje moje eksperymenty.
Ja...
Właśnie usunąłem tę zmienną.
Jak ci się oddycha, kapitanie?
To żałosne. Jak wszystko na tej zacofanej planecie.
Wiesz, jaka jest definicja klęski? To moment, w którym coś przestaje spełniać swoją rolę.
Wtedy staje się dla mnie bezwartościowe.
Jak dotąd twoje wyniki są niezadowalające.
Nie zawiodłam. Nikt nie wie, jak załatwić księżniczki, lepiej niż ja.
Zaufaj mi, a to zrobię.
Twierdzisz, że pokonasz Rebelię? Udowodnij. Możesz odejść.
Żałosne.
Halo? Muszę wam powiedzieć,
że im bliżej posterunku, tym mocniej coś wyczuwam.
- Ale co? - Nie umiem tego opisać. Coś dziwnego.
Co to za miejsce?
Alwyn zaopatruje Rebelię w... Zaopatrzenie.
Właściwie to jeden wielki sad. Wielki radosny...
Wielki upiorny sad.
Upiorne jabłka smakują tak samo jak normalne.
Posterunek musi być przed nami.
Nie widzę wojsk Hordy. Nikogo nie widzę.
- Gdzie są wszyscy? - Może w środku?
Zaktualizowałem program wychwytujący sygnały Hordy.
Jeśli tu jest, namierzymy ją.
Musiałem coś popsuć podczas aktualizacji.
To nic. Zaraz to naprawię.
- Nie wiem, jak to zrobić. - Nie szkodzi. Damy radę.
Nic nas nie powstrzyma.
- Nawet historie o nawiedzonym Alwyn. - Nawiedzonym? Przez duchy?
To tylko bajki. A nawet jeśli nie, i tak sobie poradzimy.
Nie ma się czego bać.
Shadow Weaver opowiadała mi o duchach.
Na przykład o Płaczącej Księżniczce, mściwym duchu krążącym po Etherii.
Dźwięk płaczu zwiastuje jego nadejście.
- Co to było? - Co?
Sam nie wiem, chyba coś słyszałem. Jakiś głos.
- Płaczącą Księżniczkę? - Nie.
Ktoś tu jest. Na pewno. Trzeba go znaleźć.
Atak Trzeciego Batalionu na Erelandię zmusi Rebelię do reakcji.
Jest mały problem. Trzeci Batalion nie chce walczyć.
Nie ma zbroi. Złożył w tej sprawie... Gdzie to mam?
Sześć wniosków. Nie wiedziałaś?
Byłam zajęta niszczeniem Bright Moon i prawie skutecznym podbojem planety.
- Ale to nikogo nie obchodzi. - Mnie tak.
- No dobrze. Wydaj im zbroje. - OK.
Chciałabym, ale w zbrojowni nie ma zbroi.
- To każ zrobić. - OK, tylko znajdę właściwą teczkę.
Są jak żywe. Bardzo śliskie.
Jak mam pokonać Rebelię, jeśli muszę się wszystkim zajmować?
Shadow Weaver tego nie robiła.
To są jej dokumenty, więc chyba robiła. Tak sądzę.
- Hej. - Nie jesteś już jeńcem.
- Nie musisz się zakradać. - Kanałami jest szybciej.
Pilnie potrzebny mi klucz nasadowy.
To mnie goni czas.
A ty podobno jesteś geniuszem. Radź sobie.
Chodzi o zasadę. Trzeba zawsze używać właściwych narzędzi.
Nie chcesz pomóc, trudno. Poszukam w laboratorium Hordaka.
Wiem, że jesteś tu nowa i brak ci obycia z ludźmi,
ale z Hordakiem lepiej nie zadzierać.
Pod żadnym pozorem nie wolno wchodzić do jego sanktuarium.
Tak nazywa laboratorium?
- Szykownie! - Skup się!
Obiecaj, że będziesz się trzymała z dala od Hordaka.
- Obiecaj! - OK, obiecuję.
Catro.
Znalazłam.
OK, płatnerze nie przygotują więcej zbroi, bo skończył się im iryd...
Irydul-lion?
Irydeliu... Chodzi o to,
że nie mają tego, z czego robią zbroje.
- Zatem skąd to wziąć? - Nie ma teczki na ten temat.
Sama się tym zajmę.
Pilnuj, żeby Entrapta nie kręciła się koło Hordaka.
Jasne, szefie. Nie spuszczę jej z oka.
Nie widziałaś może, dokąd poszła?
Albo nie. Zaraz ją znajdę.
Halo?
Kto to zrobił?
Bow, weź się w garść.
Poczekam na zewnątrz. Będę stał na straży.
Te drzwi są za małe dla koni. Co za brak kultury.
Na trzy.
Raz, dwa, trzy!
Jedzenie jest zimne. Ktoś wyszedł w pośpiechu.
- Już chwilę temu. - Hordy tu nie widać.
Śladów walki też nie. Ktoś po prostu wyszedł.
Jak z opowieści o Bezgłowej Księżniczce.
Przychodzi w nocy i wyciąga ludzi z łóżek.
Zostają tylko krwawe ślady stóp.
Macie coś?
- Przepraszam, nie lubię być sam. - Sprawdźmy inne budynki.
- Hej! - Przepraszam.
O co chodzi?
- Coś ci to przypomina? - Sama nie wiem. Może...
Glimmer?
- Wybacz. Nie wiem, czemu to zrobiłam. - Dziwne to miejsce.
Jak siedziba Nieumarłej Księżniczki.
- Wabi żołnierzy, skazując ich na zgubę. - Nieumarła?
Horda ma niezłą obsesję, co?
- Właśnie to sobie uzmysłowiłam. - Nadal mamy misję do wykonania.
Coś zmusiło tych ludzi do opuszczenia domostw. Musimy się dowiedzieć co.
Dylemat etyczny numer...
63.
Obiecałam, że nie pójdę do laboratorium Hordaka.
Ale jeśli Catra się nie dowie, czy to się liczy?
Mogę tam wpaść, wziąć klucz i zniknąć.
Nikt nie będzie wiedział. Ja będę.
Zatem nie powinnam. A może jednak? Nie.
Klucz nasadowy.
Niesamowite.
Nie ma się co ciskać z powodu nieudanego eksperymentu.
Niepowodzenia są częścią pracy naukowca.
Co by było, gdybym się poddała po twoim pierwszym wybuchu?
Wiem. Powinnam już wyjść, ale muszę zostać.
W imię nauki.
Kompletnie opuszczony.
- Słyszeliście? - Tak. Mówiłem, że to dziwny dźwięk.
Jakby coś... Ktoś śpiewał.
Ja nic nie słyszę. To pewnie wiatr.
Ja też coś słyszę.
Tam. Tam ktoś jest.
Na honor posępnego czerepu!
- Adoro! - Stój.
Hej. Zasłaniasz mi światło. Mógłbyś się odsunąć?
Wynoś się!
Chwileczkę. Prawie skończyłam.
- Gotowe. OK. Pa. - Poniesiesz poważne konsekwencje
za rażące naruszenie zasad.
Używałeś nieizolowanych kabli. Już je wymieniłam.
Teraz powinny trzymać moc.
- Miała rację. - Oczywiście.
Coś pięknego. To źródło mocy, prawda?
Co budujesz, że potrzebuje jej aż tyle?
Poznaję te wzory! Prowadzisz eksperymenty z portalami?
Znam tę koncepcję, ale wrota do innych wymiarów to teoria.
Nikomu nie udało się ich stworzyć. Prawda?
Oczywiście ktoś z tak zacofanej planety jak twoja
- nie jest w stanie tego pojąć. - To ja naprawiłam twoje źródło mocy,
- więc masz mi wszystko powiedzieć. - Portale istnieją naprawdę.
Otworzę jeden z nich.
Naprawdę? Mogę ci pomóc?
Ależ to dałoby możliwości! Pozwoliłoby na transport wojsk i broni
z jednego końca planety na drugi!
To ograniczone myślenie. Nawet nie jesteś w stanie pojąć,
jaki potencjał ma coś takiego.
Zaraz! Skoro Etheria jest zacofaną planetą, czy to znaczy, że są inne?
Istnieje niezliczona liczba galaktyk, a w nich niezliczone światy.
Ze wszystkich planet, jakie znam,
- tylko wy na Etherii tego nie rozumiecie. - Inne planety?
I byłeś na nich?
Skontaktowałam się z kopalniami Hordy.
Nie mają tego surowca. Bez uzbrojenia nie zaatakuję Erelandii.
Sabotujesz moje plany! Gdzie brakujące akta?
Potrzebny ci materiał pochodzi z odlewni, która jest tu, w Strefie Trwogi.
Świetnie.
Nie tak wyobrażałaś sobie pełnienie mojej funkcji, co?
Pewnie myślałaś, że Hordak pozwoli ci rządzić.
Pozwala. Mogę robić, co chcę.
Ale nie powierzy ci swoich prawdziwych planów.
Nie bierz tego do siebie. Mnie też o nich nie mówił.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Może tobie Hordak nie ufał, ale mnie tak.
Światło dochodziło gdzieś stąd.
Tam! Jest ta...
- Gdzie jest? Trafiłam je? - Nie.
W nogi!
W drugą stronę!
- She-Ro, zrób coś. - Mam znowu pomachać mieczem?
Dam radę Hordzie, ale temu nie! To jest...
Tylko nie mów o duchach! Boję się, odkąd tu przyszliśmy.
Catra miała rację. Jestem do niczego.
Nie zastąpię Entrapty. Nie umiem nawet naprawić pada!
Wciąż słyszę dźwięk dochodzący z tego spiczastego kamienia.
Spiczastego... Zaraz. Co robisz? Bow!
No jasne. To ruiny Pierwszych.
A to nie są duchy, tylko hologramy. Hologramy na pewno nie mogą chodzić.
Przyjrzyjcie się im.
- Nie, dziękuję. - Ich ruch się powtarza.
Jakby był nagrany.
Ona macha.
Właściwie... To i tak jest upiorne.
Chyba wiem, skąd się wzięli. Chodźcie.
Catro. Hej, Catro.
Ale jesteś szybka. Znalazłam te akta. I wiesz co?
Ten materiał jest w Strefie Trwogi?
Piękna i genialna.
Gdzie Entrapta? Miałaś jej pilnować!
No, wiesz. Ona jest...
Jest... Nie wiem gdzie.
Ale zaraz się dowiem. Taka dobra ze mnie przyjaciółka. Nie dziękuj.
To maksimum dostępnej mocy.
Mając technologię Pierwszych, moglibyśmy ją zwiększyć.
Wybacz, Lordzie! Entrapta jest nowa. Więcej nie będzie ci przeszkadzać.
To ty mi przeszkadzasz, wchodząc nieproszona.
Właśnie pracuję.
W asyście Entrapty.
Słyszałaś, Emily? Nigdy wcześniej nie miałam współpracownika.
- Ten hałas dochodzi stąd. - Wygląda jak sygnał Light Hope.
To antena. Posterunek powstał na miejscu centrum komunikacyjnego Pierwszych.
Gdy Czarny Granat wstrząsnął planetą,
musiał je wzmocnić i teraz ono wysyła dawne wiadomości.
Przetłumacz je, a będziemy mogli to wyłączyć.
Zatem to są Pierwsi?
Tak. Bo co?
Zawsze myślałam, że to były wielkie, imponujące postaci.
A to są zwyczajni ludzie, wysyłający wiadomości do bliskich.
Nigdy ich nie otrzymali przez to, co Mara uczyniła planecie.
Spoczywajcie w pokoju.
Tutejsi ludzie uciekli przed duchami, gdy to się uruchomiło.
Powiadomię ich, że mogą bezpiecznie wrócić.
Brawo. Z tobą Rebelia świetnie sobie poradzi, mistrzu Bow.
Dzięki. Teraz, gdy obniżyliśmy moc anteny,
wszystko powinno wrócić do normy.
Znowu ta wiadomość.
-Wygląda na pismo Pierwszych. -Choć antena jest słaba.
Nawet jeśli, nie odczytam go. To bardzo stara wersja.
Sam mówiłeś, że pad jest zepsuty.
Pewnie tak.