(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
นี่ เจ้าหุ่นกระป๋อง เดินดูตาม้าตาเรือซะบ้างสิ
ใกล้เข้ามาแล้ว
ฉันเอง
โทษที ฟรอสต้า
- โอ้โห เจ้าหญิงดอกไม้เล็งพลาดด้วย - ฉันกำลังฝึกอยู่น่า
- ระวัง - ฉันเอง
ขอบคุณที่แวะมา
แวะมา
เพราะเธอทิ้งมันลงมาจากบนฟ้า ฮาดีนะ
เราเต็มไปด้วยความเข้มแข็ง
ให้ความมืดนั้นแพ้พ่าย
เราพร้อมยืนเคียงข้าง ต่อสู้ข้างกาย
พวกเราจะไม่ต้องแพ้พ่าย
เราต้องเข้มแข็ง และเราต้องกล้าหาญ
ไม่เกรงกลัวใคร
เราต้องค้นหาขุมพลังภายในใจที่เรามี
และดึงมันออกมา
เราต้องเข้มแข็ง
แหม น่ารักจัง เธอเปลี่ยนดาบของเธอเป็นข้าวของได้ด้วย
หวัดดี อะดอร่า
เธอตั้งใจทำแบบนั้นเหรอ
- เพราะถ้าใช่ล่ะก็ มันเป็นอาวุธที่แย่มาก - เปล่านะ
เธอทำแบบนั้นได้ยังไง
เธอเทเลพอร์ตอะไรก็ได้เหรอ แล้วปืนใหญ่ล่ะ ฉันทำกระสุนน้ำแข็งได้นะ
อะไรนะ ไม่ใช่ แค่ไม้เท้าน่ะ มันเป็นของท่านพ่อของฉัน...
ที่จริง ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ เธออย่าเพิ่งกวนได้มั้ย
มันได้ผลมากกว่านะ ถ้าเธอเล็งไปที่หน่วยประมวลผลกลางของมัน
ฉันรู้น่า ฉันก็กำลังจะ...
นี่ โผล่มาอีกตัวแล้ว ไปจัดการมันกันเถอะ
เธอมัวรออะไรอยู่ล่ะ เธอจะใช้ไอ้นั่นเล่นเพลงให้ฉันฟังรึไง
ฉันนึกแล้วว่าเธอต้องทำไม่ลง
คุณต้องทำให้เธอใจร้ายขนาดนั้นด้วยเหรอ
สถานการณ์จำลองถูกออกแบบให้เหมือนจริงที่สุด
คนที่คุณเรียกว่าแคทร่าไม่ได้ใจร้ายเหรอ
ไม่หรอก เธอก็ใจร้ายแหละ
โอ๋ๆ
ป่าที่น่าสงสาร
พวกมันจะไม่มีทางฟื้นคืนได้อีก ถ้ายังโดนหุ่นยนต์โจมตีอยู่แบบนี้
นี่
- ฉันกำลังดูมันอยู่นะ - ยินดีจ้ะ
ฉันฝึกกับคุณมาเดือนนึงแล้ว
- และฉันยังไม่เก่งขึ้นเลย - ผลงานล่าสุดนี้แย่ลงจริงๆ
โปรดอย่าใส่ใจ
การพูดให้กำลังใจแบบมนุษย์ของฉัน ยังอยู่ในระยะพัฒนาน่ะ
ฉันควรจะยิ้มมากกว่านี้มั้ย
ไม่ๆ มันไม่ใช่คุณหรอก
ฉันอยากเป็นชีร่าที่เก่งที่สุด ฉันอยากปกป้องดาวดวงนี้
แต่แคทร่า เธออยู่ในหัวของฉันตลอด
- เธอเจาะเข้าเมนเฟรมของคุณเหรอ - เธอไม่ได้อยู่ในหัวของฉันจริงๆ ถ้าเราโตมากับใคร คนคนนั้นก็มักจะรู้วิธีการจี้จุดของเรา
ฉันเข้าใจได้ ฉันมีหลายปุ่มเช่นกัน
คุณมาไกลมากแล้ว แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำ
คุณต้องเรียนรู้การควบคุมอารมณ์ของคุณ
ไม่งั้นคุณก็จะถูกกำหนด ให้ทำพลาดเหมือนชีร่าคนก่อน
- นี่ไม่ได้กดดันใช่มั้ย - มีความกดดันอยู่เล็กน้อย
- เมื่อกี้ไม่ชัดเจนเหรอ - ใช่ เปล่า ฉันเข้าใจ กดดัน กดดันสุดๆ
ยอดเยี่ยม คุณต้องเรียนรู้ด้วยการลงมือทำ
ไม่ ไม่นะ
- ใครบอกฉันได้บ้างว่าไคล์พลาดตรงไหน - เธอจะเริ่มตรงไหนล่ะ
ชีร่าแกร่งเกินจะชนะด้วยพละกำลังอย่างเดียว แต่หล่อนเชื่องช้าและถูกปั่นหัวได้ง่าย
เอาอีกแล้ว
ซ่อมนี่ซะ
แล้วลองใหม่
- ขยะพวกนี้มันอะไรกัน - มันเจ๋งไปเลยใช่มั้ย
สมบัติจากปราสาทของฉันเพิ่งมาถึง
- เออ ก็เจ๋งดี สถานการณ์ในป่าเป็นไงบ้าง - ฉันเพิ่งได้รับสัญญาณจากหุ่นยนต์ตัวนึงของฉัน
ให้ตายสิ
โอ้โห โดนโจมตีทีเดียวมันก็พังแล้วเหรอเนี่ย
- ฉันปรับปรุงให้มันดีขึ้นได้แน่นอน - แจ๋ว จบเกมแล้ว
มันไม่สำคัญ เราจะส่งหุ่นไปเพิ่ม แล้วก็ส่งตามไปอีก
เหล่าเจ้าหญิงจะมัวปกป้องต้นไม้อันล้ำค่าของตน เราก็จะได้ครองโลก
- ก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - ฉันมีแผนเด็ดกว่านั้นอีกนะ
พวกเธอน่าจะได้เห็นมัน ตอนที่มูนสโตนมีพลังเต็มเปี่ยม
ฉันก็แกร่งขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย ฉันโค่นหุ่นยนต์ไปอย่างน้อยห้าตัวแล้ว
ก็เหมือนวันก่อน แล้วก็วันก่อนหน้านั้น
แล้วจะให้เราทำยังไงล่ะ ไม่ต้องสู้กับหุ่นรึไง เราต้องปกป้องป่านะ
พวกฮอร์ดจะรุกล้ำเข้ามาเรื่อยๆ จนกว่าป่าจะฟื้นคืน
ฉันรู้ แต่เราจะสู้กับมันได้อีกนานแค่ไหน เธอเรียนรู้อะไรใหม่ๆ จากไลต์โฮปบ้างรึยัง
การเปลี่ยนดาบของฉันเก่งขึ้นเยอะเลย ดูนะ
เหยือกน้ำนี่
มีประโยชน์จังเลยเนอะ
- แหงล่ะ พอป่าฟื้นคืน เราก็เอาไปปิกนิกได้ - เธอน่าจะเปลี่ยนให้มันเป็นกริชนะ
- ว่ามั้ย กลิมเมอร์ เห็นที่ใช้กริชน้ำแข็งฆ่าหุ่นมั้ย - เธอโผล่มาจากไหนเนี่ย
ฉันอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้ว
คืองี้ เราต้องไปแล้ว เรามีประชุมสำคัญ
สภาสงครามเหรอ ฉันจะไปที่นั่นอยู่พอดี พวกเธอรีบหน่อยก็ดีนะ ไม่งั้นเธอจะสาย
เรามีสมาชิกใหม่มาเพิ่มในก๊วนเพื่อนซี้เหรอ
เงียบไปเลย
ขอโทษนะ ฉันว่านั่นเก้าอี้ของฉัน
จ้ะ เธอว่าเราเปลี่ยนมุมมองกันบ้างไม่ดีเหรอ
ท่านป้าแคสตา ท่านมาประชุมด้วย
ข้าไม่พลาดการประชุมหรอก หลานรัก
ศูนย์บัญชาการแห่งแรกของเหล่าเจ้าหญิงกลุ่มใหม่ น่าตื่นเต้นจะตายไป
ใช่ น่าเสียดายที่ท่านไม่ได้ร่วมศึกด้วย ตอนที่ก่อตั้งกลุ่มเหล่าเจ้าหญิง
- ข้านึกแล้วเจ้าต้องพูดเรื่องนี้... - เรามีเรื่องสำคัญต้องเจรจา ทุกท่าน
โปรดนั่งประจำที่ของท่าน
สวิฟต์วินด์ เจ้าได้ข่าวอะไรจากทางตะวันตกบ้าง
พวกฮอร์ดยึดพื้นที่ฝั่งตะวันตกได้มากขึ้น แต่เพราะเนทอสซาและสปินเนอเรลลา
กองกำลังของเรา จึงยึดเธย์มอร์กลับคืนมาได้อีกครั้ง
ว่าแต่ทำไมฉันถึงไม่มีเก้าอี้นั่ง ถ้าทุกคนมีเก้าอี้ ฉันก็ต้องมีเก้าอี้
เก้าอี้ ได้เลย ข้าจะดูให้
ผู้บัญชาการกลิมเมอร์ สถานการณ์ของป่าแห่งเสียงกระซิบล่ะ
ข้าภูมิใจรายงานว่าเรารับมือกับหุ่นยนต์ และปกป้องป่าขณะที่รอให้มันฟื้นคืน
ซึ่งมันเป็นไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน
มันอาจถึงเวลาที่เราควรเลิกสู้รบกัน และเริ่มหันมาเยียวยารักษา
พลังของข้าคนเดียว ไม่พอที่จะทำให้ป่าฟื้นคืนดังเดิม
แต่เมื่อเราเหล่าเจ้าหญิงร่วมมือกัน ระหว่างศึกไบรต์มูน พลังของเราก็แกร่งขึ้น
เราน่าจะลองสร้างพลังแบบนั้นขึ้นอีก
เราน่าจะจับมือกันไว้
และคิดถึงเรื่องการเยียวยา
ขออภัยครับ องค์ราชินี แต่เราสู้ไปเรื่อยๆ แบบนี้ไม่ได้
เราโค่นหุ่นยนต์ได้ แต่มันก็มาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ขณะที่เราใช้ทรัพยากรไปกับการปกป้องดินแดน พวกฮอร์ดกลับไม่ส่งทหารมาแม้แต่นายเดียว
- นั่นล่ะแคทร่าเลย - ข้ากู้ซากของมันมาได้แค่ไม่กี่ชิ้น
เพราะเราเล่นทำลายมันซะยับเยินทุกตัว
แต่ถ้าเราจับหุ่นยนต์สภาพสมบูรณ์มาได้สักตัว ข้าอาจจะติดตั้งปุ่มปิดการทำงานได้
เราอาจจะทำลายมันได้หมด โดยไม่ต้องใช้กองกำลังของเราเลย
ความคิดดีมาก โบว์ นี่อาจพลิกสถานการณ์ ของเราได้เลย กลิมเมอร์ พาคนของเจ้าออกไป
และจับหุ่นยนต์มาให้โบว์ศึกษา และดำเนินการตามแผนของเขา
ผู้บัญชาการ ฉันเองก็พอมีแผน พัฒนาคุณภาพของเรา ก่อนอื่นเราต้องมีนามแฝง
- ฉันคือฟรอสต์ไบต์ เธอคือสปาร์คเคิลบอมบ์... - นี่ ฟรอสต้า
ฉันอยากให้เธออยู่ช่วยสปินเนอเรลลา และเนทอสซาคุ้มกันปราสาทมากกว่า
เยี่ยม ขอบใจนะ
ตอนนี้ป่าเป็นน้ำแข็ง ส่วนเหล่าเจ้าหญิงก็คอยระวังแต่หุ่นยนต์
- เราจึงเข้ายึดพื้นที่สำคัญได้มากขึ้น - เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ หัวหน้ากอง
เห็นได้ชัดว่าข้าตัดสินใจถูกต้องแล้ว ที่แต่งตั้งเจ้า
ฉันแค่จะขอยืมนี่หน่อย
นั่นอะไรน่ะ
ค่ะ เราทำให้เหล่าเจ้าหญิงเสียสมาธิไปแล้ว แต่เรายังทำได้มากกว่านั้น
เราควรหาทางกำจัดพวกนางให้สิ้นซาก จริงมั้ย เอนแทรปตา เอนแทรปตา
อ้อ จริง
ฉันขอแนะนำน้องสาวของเอมิลี่
เรียกสั้นๆ ว่าอีเคเอส เมื่อมีสิ่งประดิษฐ์ของปฐมชนเป็นแกนกลาง
เจ้าหุ่นงามนี่จึงมีพลังมากพอ ที่จะรับมือกับเจ้าหญิงได้
น่าประทับใจจริงๆ แล้วเจ้าสร้างมันเพิ่มอีกได้ใช่มั้ย
ได้ ฉันหมายถึงไม่ได้ ฉันหมายถึงว่าสร้างได้นะ
แต่ฉันมีสิ่งประดิษฐ์ของปฐมชนพอสร้างได้แค่สี่ตัว
แต่ฉันรู้ว่าเราจะไปหาจากที่ไหนได้อีก
โอเค เราจะแยกกันเพื่อตรวจดูให้ทั่วถึง
อะดอร่า โบว์ และฉันจะไปทางตะวันออก เมอร์มิสตากับเพอร์ฟูมา พวกเธอไปทางตะวันตก
สวิฟต์วินด์ รับผิดชอบท้องฟ้า และบอกเราเมื่อเห็นหุ่นยนต์อยู่ใกล้ๆ
และจำไว้นะ เราอยากได้หุ่นยนต์ที่ไม่พังยับเยิน
แล้วถ้ามันแอบเปียกน้ำนิดนึงล่ะ
และปกคลุมด้วยเฟิร์นที่ปล่อยพิษออกมาล่ะ
หรือถ้ามันโดนค้อนน้ำแข็งของฉันทุบจนเละล่ะ
ฟรอสต้า เธอต้องอยู่ช่วยเนทอสซา กับสปินเนอเรลลาคุ้มกันปราสาทสิ
ฉันรู้ว่าฉันขัดคำสั่ง แต่อย่าว่ากันนะ คำสั่งพวกนั้นไม่ถูกต้อง
- เธอต้องให้ฉันช่วยที่นี่ - เธอจะทำตามใจชอบไม่ได้
แต่ฉันทำไปแล้ว และตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่ และฉันไม่กลับไปแน่
ก็ได้ เธอไปลาดตระเวน กับเมอร์มิสตาและเพอร์ฟูมาก็แล้วกัน
- ฉันจะไปกับเธอ - อย่าได้คืบจะเอาศอก
ทุกคน
- หุ่นตัวนั้นดูเก่งผิดปกตินะ - มันจะไปไหน
ทำไมมันไม่ทำลายป่าล่ะ
ก็แค่หุ่นยนต์ของฮอร์ด เรารู้วิธีจัดการ...
โอเค นั่นแบบใหม่นี่
- มันกำลังเรียนรู้ - เออ ฉันกำลังจะสั่งสอนมันเลย
แด่เกียรติยศแห่งเกรย์สกัลล์
อะไรเนี่ย
เราจับหุ่นยนต์อีกตัวก็ได้ ไอ้ตัวนี้หาเรื่องใส่ตัว
ฉันขอโทษที่ฉันทำมันพัง
พวก นั่นผิดปกติแล้วล่ะ ถึงจะเป็นหุ่นยนต์ก็เถอะ
ฟรอสต้า เธอเคยฟังที่คนบอกเธอบ้างมั้ยเนี่ย
- อะไรนะ - ถอยออกไปจากหุ่นตัวนั้น
เธอน่าจะเป็นห่วงหุ่นยนต์มากกว่านะ
ฟรอสต้า
เธออยู่นี่เอง เราตามหาเธอจนทั่วเลย
ใช่ หาจนทั่วเลย
นั่นมันงี่เง่าที่สุด เธออาจจะเจ็บตัว หรือไม่ก็ทำให้เราคนนึงเจ็บตัว
ฉันแค่พยายามจะช่วย
นี่จริงจังนะ ไม่ใช่เกม เธอต้องเลิกมาเกะกะเราได้แล้ว
ฟรอสต้า เดี๋ยวสิ
หุ่นยนต์ตัวใหม่ของฮอร์ดเร็วและฉลาดเกินไป
เราไม่มีวันจับมันได้แน่ ฉันคิดว่าฉันจะช่วยได้
และเป็นเจ้าแห่งสิ่งประดิษฐ์ของกลุ่มกบฏ แต่นั่นเป็นความคิดที่งี่เง่ามาก
มันไม่งี่เง่าหรอก นายเป็นคนเดียวที่คิดแผนจริงจังออกมาได้
ไม่มีแผนนั่น เราก็ยังต้องสู้กับหุ่นไปเรื่อยๆ
เราจะไม่ยอมให้พวกฮอร์ดมาปั่นหัวเราอีกต่อไป
เรามารวมหัวและช่วยกันคิดเถอะ
หุ่นยนต์พวกนั้นไม่ได้สนใจป่าเลย
- พวกมันป้องกันตัวเองนานพอที่จะหนีไปได้ - งั้นภารกิจของมันก็ไม่ใช่เพื่อโจมตีเรา
- และพวกมันวิ่งหนีไปทางเดียวกันหมด - งั้นสิ่งที่พวกมันต้องการก็อยู่ทางนั้น
สิ่งเดียวที่อยู่ทางนั้นคือไฟสัญญาณ
ฉันรู้แล้วว่าหุ่นยนต์จะไปไหน และฉันคิดออกแล้วว่าจะหยุดพวกมันยังไง
ฟรอสต้า เธอคิดว่าเธอจะช่วย... ฟรอสต้าอยู่ไหนล่ะ
ฉันจะไปตามหาเอง
จะมาขึ้นเสียงใส่ฉันอีกรึไง ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ
โดยไม่ฟังที่เราพูด และเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเนี่ยนะ
ขอโทษที่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง ฉันไม่เคยมีเพื่อนมาก่อนนี่
ฉันแค่แปดขวบตอนที่ขึ้นครองบัลลังก์
และไม่รู้จะเป็นเพื่อนกับใคร ในเมื่อทุกคนเป็นพลเมืองของฉันหมด
ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ ก่อนรู้จักโบว์กับอะดอร่า ฉันเองก็ไม่มีเพื่อน
เธอเนี่ยนะ ฉันนึกว่า ใครๆ ก็อยากเป็นเพื่อนกับเธอซะอีก
นั่นแหละ ไม่ใช่ทุกคนหรอก และฉันเอง ก็ยังเรียนรู้วิธีการเป็นเพื่อนที่ดีอยู่เลย
ฉันขอโทษที่ฉันขึ้นเสียง
ฉันว่าเธอทำให้ฉันนึกถึงตัวเอง
และบางครั้งฉันก็ทำอะไรที่เสี่ยงอันตราย
ฉันทำให้เธอนึกถึงตัวเองเหรอ
แถมฉันเหมือนท่านแม่ของฉันไม่มีผิด ตอนที่ฉันขึ้นเสียงใส่เธอ
- อย่าให้ฉันต้องดุเธออีกเลยนะ - ตกลง
- นั่นแปลว่าเราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย - ใช่
และเรา...
ฉันอยากให้เธอช่วย
เธออยากให้ฉันกลับไปเหรอ ฉันนึกแล้วเชียวว่าเราต้องเป็นทีมที่เจ๋งมาก
งั้นเอาค้อนหรือกริชน้ำแข็งดีล่ะ เธอพูดถูก อย่างละอันเลย
ที่นั่นมีสิ่งประดิษฐ์ของปฐมชนมากพอ ที่จะเป็นขุมพลังให้กองทัพหุ่นยนต์ของเราตลอดไป
ฉันอยากได้อันนั้น
ดีจังเลยที่พวกแกแวะมา
สับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ให้พวกมันเดาต่อไป
เราต้องจับแค่ตัวเดียว จัดการตัวอื่นให้หมด
- หุ่นยนต์พังไปหนึ่ง แต่เหลืออีกสาม - สู้เขาสิ อีเคเอส
นี่แน่ะ เจ้าหุ่นกระป๋อง
แบบนั้นมันไม่ฟื้นแน่นอน
ฉันทนดูไม่ได้แล้ว บอกฉันหน่อยว่าเป็นไงบ้าง ไม่ อย่าบอก
ทำไมแกไม่เป็นอย่างที่ฉันอยากให้แกเป็นล่ะ
หวัดดี แคทร่า
ไม่เป็นไร เรายังเหลืออีกสองตัว
เธอต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ
ช่างมันเถอะ เราจะหาสิ่งประดิษฐ์ใหม่
โบว์ ดูสิ ฉันได้มาตัวนึง
อะดอร่า ออกมาห่างๆ มัน
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ดูเหมือนหุ่นยนต์จะทำลายตัวเองได้
แคทร่า
- เราจะให้หุ่นตัวนั้นทำลายตัวเองไม่ได้ - ทุกคน ช่วยกันเร็ว
- เธอพร้อมมั้ย เจ้าหญิงน้ำแข็ง - พร้อม
จัดไป
- ไชโย - สำเร็จ
ดูสิ
นั่นฝีมือของเรารึเปล่า
ใช่แล้ว เราทุกคนร่วมมือกัน
พื้นที่ส่วนบุคคล
คุณดูหมดสภาพเลยนะ
แคทร่า
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ฉันเดาว่าลอร์ดฮอร์แด็กคงจะรู้แล้วว่า
เธอมันเป็นจอมขี้เกียจและไร้ค่าแค่ไหน ถึงได้เฉดหัวเธอออกมา
ตรงกันข้ามเลย ฮอร์แด็กปลื้มฉันมาก
ฉันมัวแต่ยุ่งเรื่องช่วยพวกฮอร์ดให้เข้าใกล้
ชัยชนะเหนือกลุ่มกบฏได้มากกว่าที่เคย เขาพูดเองนะ
ถ้าเธอทำงานได้ดีนัก งั้นเธอมาที่นี่ทำไม
เรื่องอะดอร่า ใช่มั้ยล่ะ
แล้วไง ฉันยอมให้หล่อนชนะครั้งนึง เรายึดพื้นที่ได้มากขึ้น กองทัพของเราก็ใหญ่ขึ้น
เมื่อพวกเขาพร้อมทำศึก ฉันจะเป็นนายทัพ ส่วนคุณก็เฉาตายอยู่ที่นี่
ขอบใจนะ ฉันต้องการแค่นี้แหละ
ตอนนี้ป่าฟื้นคืนแล้ว งั้นเราก็ไม่เป็นไรแล้ว ใช่มั้ย
ไลต์โฮปบอกว่าดาวนี้ยังต้องฟื้นฟูอีกมาก
แต่อย่างน้อยพวกฮอร์ดก็โจมตีเราได้ไม่ง่ายนัก
ขอบใจอีกครั้งที่ช่วยฉันไว้ แบบว่า ตอนที่เจ้าหุ่นนั่นโยนฉันลงหน้าผาน่ะ
เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนสิ ไม่มีเจ้าหญิงคนไหนถูกทอดทิ้ง
โอเค ฉันกำลังพูดกับเครื่องบันทึกเสียงเครื่องนี้
เพราะนักวิทยาศาสตร์เก่งที่สุด ที่ฉันเคยรู้จักเคยทำ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันพูดอยู่กับใคร คงกับตัวเองมั้ง
งั้นก็ หวัดดี โบว์ในอนาคต เรากำลังจะเปิดฝาเจ้าหุ่นนี่แล้ว
สิ่งประดิษฐ์ของปฐมชน
แต่คนเดียวที่รู้วิธีใช้มันก็คือ...
เตรียมใจไว้ได้เลย โบว์ในอนาคต เอนแทรปตายังไม่ตาย
และพวกเราทอดทิ้งหล่อน