NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powinnam temu zapobiec.
- To nie twoja wina. - Wszystko przez mój plan.
To dlatego, że byliśmy razem.
Właśnie. Razem stajemy się bezradni.
Może dlatego poprzednie przymierze się rozpadło.
Może cały ten pomysł jest chybiony?
Nie mów tak.
Nieważne.
Ja rezygnuję. Sea Hawk, zabierz mnie do domu.
Glimmer!
Jesteś cała?
Mamo, to boli.
Gdzie na progu wielkości
Ciemność zmienia się w blask
My tuż przy tobie Będziemy stać
Wygrać musimy ten bój
Silni jak nikt I dzielni jak nikt
Dzielni jak nikt
Znajdziemy tam wielką moc, bo już czas Użyć wszystkich sił by zrobić to
Zrobimy to
Mamo! Nic mi nie jest, przestań.
Nie przestanę. Odchodziłam od zmysłów.
Zwykle teleportujesz się z objęć.
- Co się stało? - Nic. Muszę się doładować.
To wszystko.
Zanieście moją córkę do komnaty kamienia księżycowego.
Nie trzeba, pójdę sama. Zawstydzasz mnie.
Dobrze. Zatem opowiedzcie, co się stało.
Słyszałam, że straciliśmy Entraptę.
Czekam. Glimmer? Bow? Adoro?
Mówcie, co zaszło.
To moja wina.
Daj im spokój.
- Daj nam chwilę. - Co?
Byłaś więziona przez Hordę.
Myśl o tym, co może się zdarzyć, była dla mnie udręką.
Rety, mamo. Spokojnie. Nic mi nie jest. Pogadamy później.
Wrócimy do tego.
Ja... przepraszam.
- Znowu to samo. - Boli cię?
Nie, nie bardzo.
- Powiedz o tym mamie. Pomoże ci. - Nie.
Shadow Weaver pozbawiła cię mocy. Nie możesz się teleportować,
a te ataki się powtarzają.
Nie chcę martwić mamy. I tak jest już przerażona.
A po doładowaniu zawsze czuję się lepiej.
Zatem ustalone. Wszystko wróci do normy. Nie trzeba nic mówić.
Pozwoliłaś, byśmy stracili księżniczkę Glimmer,
i jak słyszę, cały czas wiedziałaś, że Adora to She-Ra.
Teraz rozumiesz czemu tak mi zależało na jej powrocie.
To, co zrobiłaś,
to sprowokowanie ataku sił wroga, świetnie znającego nasz teren.
Gdybym wiedział,
nigdy nie zgodziłbym się na twój plan.
Tak, był kiepski.
To nie był twój...?
- Patrzysz na mnie. - Wcale nie.
A nie mówiłam? Wystarczyła chwila...
- Nic z tego. - Jest jeszcze gorzej.
Glimmer? Jesteś tam?
Mamy problem.
Nie może mnie takiej zobaczyć!
Tu jesteś. Czujesz się lepiej?
Mamo, dasz mi się doładować w spokoju?
- Właśnie wychodziliśmy. - Glimmer, wszystko OK?
Glimmer, nie odchodź.
Chcę porozmawiać.
Hordak nieźle złajał Shadow Weaver. Widziałaś jej minę?
Tak. Chyba. Trudno powiedzieć, przez tę maskę.
Dobrze jej tak.
Skoro sobie przypisała mój plan, niech zbiera cięgi.
Co to?
Wybacz. Co to?
Tak. To... To beton.
Hej.
Może to jak przeziębienie. Nie znam chorób.
Dzięki nieśmiertelności mamy.
- Co się wtedy robi? - Chowa.
Horda nie pochwala okazywania fizycznej słabości.
Słusznie. Nie trenowałam i do czego to doprowadziło?!
Przestań. Wcale nie.
Przeziębienie.
Trzeba dużo pić i odpoczywać. Zrobię zupę!
Super. Ja się zdrzemnę i będę jak nowa.
Trzeba sprawy zostawić swojemu biegowi.
Teraz nie dosięgnę łóżka.
Podsadzisz mnie?
Nie możemy czekać. Z tobą jest coraz gorzej.
Nieprawda.
No, może trochę.
To wina Shadow Weaver i jej sztuczek z czarnym granatem.
Miecz może pomóc. W Plumerii She-Ra uzdrowiła drzewa.
Tak jakby, ale nie całkiem.
Ale naprawiła Morską Bramę.
Glimmer to nie mechanizm.
Nie umiesz panować nad mocami She-Ry.
Bez urazy.
To świetny pomysł.
She-Ra mnie uzdrowi i będzie jak dawniej.
To pestka.
- Czy nikt nie słu...? - Na honor posępnego czerepu!
- Więźniarko. - Entrapto.
Znam jej imię, ale...
Nieważne. Lord Hordak polecił mi cię przesłuchać.
Nie próbuj się opierać.
Bo zrobię wszystko,
żeby wydobyć z ciebie informacje o planach Rebelii.
- A to co? - Co? Hej!
Catro! No już.
Fascynujące.
Oddaj to.
- Fajne. Mogę to dostać? - Nie. I przestań. Przesłuchuję cię.
A co chcesz wiedzieć?
Co robiłaś w Strefie Trwogi?
Czekałam na przyjaciół. Już raz mnie szukali.
Chciałam im pomóc, zostając w miejscu.
Zostawili cię.
Nie. To moi przyjaciele. Wrócą.
W ogonie masz jakiś środek paraliżujący, prawda?
Mogłabym dostać próbkę do badań?
Nie można dotykać cudzego ogona bez pytania.
Też mi przyjaciele. Zostawili cię i nie wrócą.
To cała Adora. Mnie również zostawiła. Jakbym była nikim.
I mnie. Nie poszłabym, ale mogła zapytać.
Bow i Glimmer pomogła.
Te wszystkie księżniczki dbają tylko o takich jak one.
A ty jesteś inna, prawda?
Strefa Trwogi. Godzina 45.
Zgadza się?
Trudno to ocenić w zamknięciu.
Godzina 45. to...
To bardzo długo.
Ta kocia istota chyba ma rację.
Już po mnie nie wrócą.
W Hordzie nie musisz udawać kogoś, kim nie jesteś.
Pomyśl, co mogłabyś tu osiągnąć. Mogłybyśmy wspólnie.
Tu, pracując w sekrecie, zrobiłam większe postępy, niż tam działając jawnie.
Technologia Hordy daje mi ogromne możliwości.
Emily to mój najlepszy robot.
Jaka Emily?
Ależ ze mnie gapa. Oto ona.
Już dobrze. Trzymam cię.
Księżniczki nie mają pojęcia, kogo opuściły.
Eternio... uzdrawiaj!
Uzdrawiaj...
Glimmer.
Kto za odłożeniem ostrych przedmiotów? Ja!
- Może go na mnie skierować? - Ja uważam,
że lepiej tego nie robić.
Jest OK. Panuję nad tym.
Może chodzi o właściwy ruch. Pchnięcie lub uderzenie.
Chcesz oberwać mieczem?
Możecie być cicho? Już wiem!
Czy tylko ja tu się martwię o bezpieczeństwo?
Chyba działa.
Z pewnością działa, bo chyba coś czuję.
Ostrożnie!
Myślę, że nikt nie zauważy.
Przepraszam za ścianę.
- Nie szkodzi. - Inni zwykle się złoszczą. Ty nie?
Żartujesz? Jestem pod wrażeniem.
Sama przerobiłaś Emily? Siedząc w szybie wentylacyjnym?
Jasne. Teraz jest znacznie lepsza.
Silniejsza, lepiej uzbrojona i również bardziej emocjonalna.
Kto wie, jak jeszcze mogłabym ją udoskonalić,
mając dostęp do technologii Pierwszych. Jest tutaj?
- Pierwszych? - Tak.
Technologii zaginionej cywilizacji.
Przy niej nasze wynalazki to nic.
Od lat próbuję ją wykorzystać w swoich pracach,
ale za słabo znam język Pierwszych.
Jeśli go odszyfruję, możliwości będą niewyobrażalne.
To dałoby nieograniczoną władzę.
A gdzie szukać tej technologii?
Jest pod ziemią i wysyła sygnał, który można namierzyć.
Ostatnio trafiłam na wyjątkowo silny.
To musi być co naprawdę dużego.
Gdzie?
To znaczy, gdzie?
Ograniczyłam jego źródło do Szepczącego Lasu.
Przesuwający się krajobraz komplikuje sprawę,
ale zrobiłam mapę o dokładności dwóch kwadrantów.
Gdzie ją znajdę?
Jak każdy dobry naukowiec wszystko mam przy sobie.
Nie wiem, czy mówi prawdę, ale jeśli tak,
to da nam dużą przewagę nad Rebelią.
Dowiodę, że jestem lepsza od Shadow Weaver.
Hordak awansuje cię na... Co jest wyżej od kapitana?
Pilnuj Entrapty, a ja obejrzę to.
Oby wypaliło. Chcę stworzyć coś wielkiego.
Przepraszam.
Który kosmyk był gdzie?
Jestem do bani. Nie umiem cię uzdrowić.
I miecz nie pomógł.
Zachowujcie się normalnie.
Jesteśmy zajęci.
Ja na chwilę. Zapraszam cię na kolację. Samą.
Ale, mamo!
Jestem zmęczona. Nie mogę zostać w pokoju?
Przepraszam, pomyliłam się.
To nie jest zaproszenie, lecz polecenie.
Jestem twoją matką, ale też królową, więc ci rozkazuję.
Zagrała mocną kartą.
Nic nie mów. Widzimy się za godzinę.
Jestem bezużyteczna. Bow ma rację.
- Nie wiem jak korzystać z mocy. - Tak nie mówiłem. Nie dosłownie.
Hordzie można wiele zarzucić. OK, wszystko.
Ale wiedzą, że trzeba trenować.
Tylko jak, nic nie wiedząc o She-Rze?
Najpierw nauczę się o niej, a potem cię uzdrowię.
Ale jak? W ciągu godziny?
Chyba nie. Muszę udać się tam, gdzie zabrała mnie Madame Razz.
Tam jest rodzaj sygnału.
Myślę, że mi pomoże.
Wiejemy. Super. Nie będę musiała iść na kolację.
- Zabiorę swoje rzeczy. - Nie, pójdę sama.
Jest cała.
I oby tak pozostało.
Dokąd to?
Nie powiem ci.
Wpadłam na ważny trop, ale nie dam ci się wykorzystać.
Ostatnio za to zapłaciłaś.
Nie przejmuj się Hordakiem. Ja nieraz byłam rugana.
Głównie przez ciebie. Można przywyknąć.
Ja nie przywyknę do przeciętności.
I nie potrzebuję twojej litości.
Byłam dla ciebie surowa. Nie zaprzeczam, ale nie przepraszam.
Chciałam cię przygotować i dać siłę na spotkanie ze światem.
Udało ci się. Jestem silna i już cię nie potrzebuję.
Doceniam to, że chcesz mnie chronić, ale już dość.
Musimy powiedzieć mamie.
Nie powiemy żadnej mamie! I o jakiej ochronie mówisz?
To jasne! To wszystko przeze mnie!
Gdyby nie bal z Perfumą, nie rozdzielilibyśmy się.
Nie zostałbym porwany, a ty byś nie zachorowała. To moja wina!
Bzdura! To wyłącznie moja wina!
Nie powinnam być rozkojarzona tylko dlatego,
że byłeś z kim innym. Wybacz mi.
Przestań, to ja cię przepraszam.
Ale to moje przeprosiny są zasadne.
Lepiej się przytulmy.
- Znowu mam atak, prawda? - Ależ to boli.
Co robić, żeby mama nie zauważyła przy kolacji?
Wywołamy pożar i ją odwoła.
Tylko malutki?
To na pewno ta trasa.
Tak sądzę.
To wygląda znajomo.
Szłam tędy przed chwilą.
Dałam służbie wolne, żebyśmy zostały same.
Zrobiłam twoje ulubione.
Nie sama, ale ja kazałam przyrządzić.
Dzięki.
Ostatnio prawie nie rozmawiamy.
Nie ma o czym.
Jak to? Zostałaś porwana!
- Straciłaś przyjaciółkę i... - Rozumiem, mamo. Nawaliłam.
Nie o to...
Przestań!
Co się dzieje? Co przede mną ukrywasz?
Nie krzycz! Wiem, że wszystko zepsułam.
- Wiem, że cię rozczarowałam. - O czym ty mówisz?
Entrapta zginęła, Przymierze się rozpadło,
a Shadow Weaver pozbawiła mnie mocy!
Wybacz. Nie jestem idealna jak ty.
Nie wiesz, jak to jest być tak żałosną!
Nie wiem? Przeze mnie zginął twój ojciec!
Zdecydowałam o bitwie, w której poległ.
- Wciąż czuję się winna. - Nie wiedziałam.
Bo ze mną nie rozmawiasz.
- Czemu nic mi nie powiedziałaś? - Wstydziłam się.
Działałam impulsywnie, przed czym zawsze przestrzegasz.
Teleportowałam się prosto w pułapkę.
Przymierze rozpadło się przeze mnie.
To ja zawiodłam.
Gdybym nie pozwoliła na jego rozpad po śmierci ojca,
nie doszłoby do tego.
Ty uważasz, że zawiodłaś?
Nie powtórz mojego błędu.
Powinnam była dalej walczyć. Ty też.
Ale inne księżniczki zrezygnowały.
- Rebelia nie jest skończona? - Z moją córką u steru?
Wykluczone.
Nawet jeśli nie mam mocy?
Razem coś wymyślimy.
Co za złom.
Przecież szłam przed siebie!
Chcę pomóc! Czemu mi nie pozwalasz?
Zaufałam księżniczce i mam za swoje.
Pozwól mi to naprawić. Nie chcę, by ktoś jeszcze ucierpiał.
W porządku. Wygrałaś.
Mam być słaba? Proszę bardzo. I się boję.
Bo jestem do niczego.
Nigdy nie znajdę tej technologii, o ile w ogóle istnieje.
Chociaż może jednak...
Hej, Adoro.
Napisy: Malgorzata Siemionkowska