(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ฉันปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
- อะดอร่า มันไม่ใช่ความผิดของเธอ - ผิดสิ เอนแทรปตาจากไปเพราะแผนของฉัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะเราอยู่ด้วยกัน
เมอร์มิสตาพูดถูก การอยู่รวมกันทำให้พวกเราเปราะบาง
มันอาจมีเหตุผล ที่เหล่าเจ้าหญิงเคยแตกแยกกันมาก่อน
เรื่องทั้งหมดนี่อาจเป็นความคิดที่ไม่เข้าท่า
เมอร์มิสตา ไม่ เธออย่าพูดแบบนั้นสิ
ยังไงก็ช่าง
ฉันไม่อยากอยู่ในกลุ่มนี้แล้ว ซีฮอว์ก พาฉันกลับบ้านที
กลิมเมอร์
เจ้าบาดเจ็บรึเปล่า
ท่านแม่ ท่านบีบข้าจนจะเละแล้ว
เราเต็มไปด้วยความเข้มแข็ง
ให้ความมืดนั้นแพ้พ่าย
เราพร้อมยืนเคียงข้าง ต่อสู้ข้างกาย
พวกเราจะไม่ต้องแพ้พ่าย
เราต้องเข้มแข็ง และเราต้องกล้าหาญ
ไม่เกรงกลัวใคร
เราต้องค้นหาขุมพลังภายในใจที่เรามี และดึงมันออกมา
เราต้องเข้มแข็ง
ท่านแม่ ข้าไม่เป็นอะไร พอได้แล้ว
ข้าไม่พอหรอก ข้ากังวลจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
ปกติเจ้าจะหายตัวหนีอ้อมกอดของข้า
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่มี ข้าแค่ต้องฟื้นฟูพลัง
แค่นั้นเอง
จริงด้วย ทหาร อุ้มลูกของข้าไปที่ห้องมูนสโตนทันที
ข้าไม่ต้องให้อุ้มหรอก ข้าเดินเองได้ ท่านแม่ทำให้ข้าอับอาย
ก็ได้ งั้นเจ้าก็มีเวลาเล่าให้ข้าฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
ข้าได้ข่าวการสูญเสียเอนแทรปตา
ว่ายังไง กลิมเมอร์ โบว์ อะดอร่า
ใครก็ได้บอกข้าทีว่าเกิดอะไรขึ้น
ท่านผู้บัญชาการ ฉันผิดเอง
อย่ายุ่งกับเพื่อนของข้า
- ขอเวลาเราหน่อย - ขอเวลาเหรอ
เจ้าโดนพวกฮอร์ดจับตัวไป
ข้าแทบเป็นบ้า คิดไปต่างๆ นานา ถึงสิ่งไม่ดีที่อาจเกิดขึ้นกับเจ้า
ให้ตายเถอะ ท่านแม่ ใจเย็นน่า ข้าสบายดี ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง
เรายังคุยกันไม่จบนะ
ฉันเสียใจ
- มันเกิดบ่อยขึ้น - มันเจ็บมั้ย
ไม่ ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก
- เราต้องบอกแม่ของเธอ ท่านรู้ว่าต้องทำอะไร - ไม่
กลิมเมอร์ ชาโดว์วีฟเวอร์ทำบางสิ่ง กับพลังของเธอ เธอหายตัวไม่ได้
และไม่ว่าสิ่งนี้เป็นอะไร มันก็เกิดขึ้นเรื่อยๆ
ฉันไม่อยากให้ท่านแม่ของฉัน แตกตื่นไปมากกว่าที่ท่านเป็นอยู่ โอเคนะ
อีกอย่าง ฉันก็มักจะรู้สึกดีขึ้น หลังจากที่ฉันได้พักฟื้น นั่นแหละ...
ตกลงตามนี้นะ ฉันจะพักฟื้น ร่างของฉันหยุดกระตุก ท่านแม่ไม่จำเป็นต้องรู้
เจ้าไม่ใช่แค่เสียเจ้าหญิงที่ชื่อกลิมเมอร์ไป
แต่ข้ายังรู้อีกว่าเจ้ารู้มานานแล้ว ว่าอะดอร่าก็คือชีรา
ตอนนี้ท่านคงเข้าใจแล้วว่า ทำไมข้ารู้สึกว่าต้องพาตัวนางกลับมา
ทั้งหมดที่เจ้าทำ
คือเชื้อเชิญศัตรูให้บุกมาจู่โจม พร้อมรายละเอียดปฏิบัติการของเรา
ถ้าข้ารู้มาก่อน
ข้าคงไม่ตกลงกับแผนการงี่เง่าของเจ้าหรอก
ใช่ แผนห่วยแตก
มันเป็นแผนของเธอไม่ใช่...
- ฉันรู้สึกได้ว่านายดูฉันอยู่ - ฉันเปล่านะ
เห็นมั้ย ฉันบอกนายแล้ว แค่นอนพัก...
- มันไม่ได้ผล - ได้ผลเหรอ มันแย่กว่าเดิมด้วยซ้ำ
กลิมเมอร์ เจ้าอยู่บนนั้นมั้ย
ทุกคน เราเจอปัญหาแล้ว
เราจะให้ท่านแม่ของฉันเห็นฉันแบบนี้ไม่ได้
เจ้าอยู่นี่เอง กลิมเมอร์ เจ้ารู้สึกดีขึ้นมั้ย
ท่านแม่ ข้าขอพักฟื้นแบบส่วนตัวไม่ได้รึไง
- เราจะไปกันพอดี บายค่ะ - มีอะไรรึเปล่า กลิมเมอร์
กลิมเมอร์ อย่าเดินหนีข้า
ข้าแค่อยากคุยด้วย
ให้ตาย ฮอร์แด็กไม่ไว้หน้าชาโดว์วีฟเวอร์เลย เธอเห็นสีหน้าของหล่อนมั้ย
เห็นสิ คือฉันคิดว่าเห็นนะ หล่อนใส่หน้ากาก เลยดูยากหน่อย
หล่อนสมควรโดนแล้ว
ถ้าหล่อนอยากได้หน้าจากแผนของฉัน หล่อนก็ต้องรับคำติเตียนด้วย
มีอะไร
โทษที มีอะไร
ใช่ๆ นั่นเป็นคอนกรีต
หวัดดี
มันอาจเหมือนไข้หวัด ฉันไม่เคยป่วยมาก่อน
มีแม่เป็นอมตะมันก็ดีแบบนี้แหละ
- เธอทำยังไง เวลาเธอเป็นหวัด - หลบไปอยู่ไกลๆ
อะไรล่ะ การแสดงความอ่อนแอทางกาย เป็นสิ่งที่ห้ามเด็ดขาดในฮอร์ด
และพวกเขาพูดถูก ฉันฝึกมาไม่พอ แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
หยุดนะ อะดอร่า พวกเขาพูดผิด
โอเค ไข้หวัด
ดื่มน้ำและนอนพักเยอะๆ ฉันจะไปทำซุป
ดีเลย และฉันจะนอนพัก ฉันว่าพอฉันตื่นขึ้นมา ฉันจะหายดี
ใช่ ต้องให้มันเป็นไปตามยถากรรม
ทำไมฉันถึงแขวนเตียงของฉันไว้สูงขนาดนั้นนะ
ช่วยยกฉันหน่อยได้มั้ย
เราจะไม่ให้มันเป็นไปตามยถากรรม เธออาการแย่ลง
ไม่ ฉันไม่ได้แย่ลง
โอเค ก็อาจมีบ้าง
ฟังนะ เธอป่วยเพราะมนต์ดำ ที่ชาโดว์วีฟเวอร์ทำขึ้นกับแบล็กการ์เน็ต
ดาบเล่มนี้อาจรักษาเธอได้ ชีราเยียวยาต้นไม้ในพลูเมอเรีย
ประมาณนั้น ไม่เชิงหรอก
คือชีราซ่อมประตูทะเลได้
กลิมเมอร์ไม่ใช่เครื่องจักร
เธอยังไม่รู้วิธีควบคุมพลังของชีราได้เต็มที่
อย่าว่ากันนะ
ไอเดียนี้เข้าท่า
ชีราจะช่วยรักษาฉัน จากนั้นทุกสิ่งจะกลับมาเป็นปกติ
มันจะยากแค่ไหนเชียว
- ไม่มีใครได้ยินที่ฉันพูด... - แด่เกียรติยศแห่งเกรย์สกัลล์
- เจ้านักโทษ - นั่นคือเอนแทรปตา
ฉันรู้จักชื่อหล่อน ฉันแค่...
ช่างเถอะ ลอร์ดฮอร์แด็กมอบหมาย หน้าที่ให้ฉันสอบสวนเธอ
เพราะงั้น ต่อต้านไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
ฉันไม่สนว่าต้องใช้วิธีไหน
ฉันจะรีดข้อมูลเรื่องแผนของพวกกบฏ จากปากของเธอให้ได้
- นั่นอะไรน่ะ - อะไรน่ะ นี่
แคทร่า เธอปลอดภัย
น่าทึ่งมาก
เอาคืนมา
- ฉันชอบของนั่นจัง ฉันขอได้มั้ย - ไม่ได้ และหยุดได้แล้ว ฉันสอบสวนเธออยู่นะ
งั้นก็โอเค แล้วเธออยากรู้อะไรล่ะ
เธอซ่อนตัวในแดนมฤตยูทำไม
ฉันแค่รอให้เพื่อนๆ ของฉันกลับมา ก่อนหน้านี้พวกเขาหาฉันไม่พบ
ฉันเลยคิดว่าฉันจะทำให้มันง่ายขึ้น สำหรับพวกเขา ด้วยการรออยู่ที่นี่
พวกเขาทิ้งเธอไป
ไม่ใช่ๆ พวกเขาเป็นเพื่อนของฉัน เดี๋ยวพวกเขาก็กลับมา
หางของเธอหลั่งสารที่ทำให้ขยับตัวไม่ได้ใช่มั้ย
ขอตัวอย่างเอาไปศึกษาหน่อยได้มั้ย
นี่ เธอจะเที่ยวจับหางของผู้หญิงคนอื่น โดยไม่ขออนุญาตไม่ได้
เพื่อนแย่ๆ พวกเขาทิ้งเธอไป และพวกเขาจะไม่กลับมา
อะดอร่าก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ หล่อนก็ทิ้งฉันไป เหมือนฉันเป็นสิ่งไร้ค่า
ฉันด้วย คือฉันไม่ได้อยากไปด้วย แต่อย่างน้อยหล่อนน่าจะชวนฉัน
อะดอร่าได้ตัวโบว์กับกลิมเมอร์ เพื่อนรักไปแล้ว
สิ่งเดียวที่เจ้าหญิงพวกนี้สน คือคนที่เหมือนกับพวกเขา
แต่เธอไม่เหมือนพวกเขา ใช่มั้ยล่ะ
บันทึกแดนมฤตยู ชั่วโมงที่ 45
มันถูกต้องมั้ย
ฉันไม่รู้ว่ามันถูกมั้ย ถูกขังแบบนี้มันบอกยาก
ชั่วโมงที่ 45 นี่มัน...
มันกินเวลามากไปแล้ว
ดูเหมือนมนุษย์แมวขี้โมโหคนนี้จะพูดถูก
พวกเขาไม่กลับมารับฉัน
อยู่กับฮอร์ด เธอจะไม่ต้อง แกล้งเป็นในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเธอ
นึกถึงสิ่งที่เธอจะทำได้ที่นี่สิ สิ่งที่เราจะทำได้ร่วมกัน
งานลับๆ ที่ฉันทำที่นี่คืบหน้าไปมาก กว่าที่ฉันทำตอนใช้ชีวิตแบบไม่ลับ
พวกเขาควรได้เห็น เทคโนโลยีของฮอร์ดมีหลายสิ่งให้ฉันทำ
เอมิลี่เป็นหุ่นยนต์ที่เจ๋งสุดที่ฉันเคยสร้างมา
เดี๋ยวนะ ใครคือเอมิลี่
ฉันนี่เสียมารยาทจัง ฉันขอแนะนำให้เธอรู้จัก
ฉันปกป้องเธอเองๆๆ
เจ้าหญิงพวกนั้นไม่รู้เลยว่า พวกเขาทิ้งใครไว้เบื้องหลัง
อีเทอร์เนีย จงเยียวยา
จงเยียวยา...
กลิมเมอร์
ใครพร้อมจะเลิกเล่นกับของมีคม ฉันไง
- บางทีถ้าเธอชี้มันมาที่ฉัน - หรือความเห็นที่ไม่มีใครฟัง
อย่าชี้ดาบโดยตรงไปที่เพื่อนของเรา
ไม่เป็นไรหรอก ฉันทำได้น่า
มันอาจเหมือนการเคลื่อนไหว เช่น จ้วงแทงหรือฟาดฟันดาบ
เธออยากโดนดาบฟันรึไง
ทุกคนเงียบหน่อยได้มั้ย ฉันทำได้
มีแต่ฉันรึไงที่เป็นห่วงความปลอดภัยในการใช้ดาบ
ฉันว่ามันได้ผล
ใช่ ได้ผลแน่ๆ ฉันแน่ใจว่าฉันรู้สึกบางอย่าง
ความปลอดภัยในการใช้ดาบ
จริงๆ นะ ฉันว่าไม่มีใครสังเกตหรอก
ขอโทษอีกทีเรื่องผนัง
- ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น - เธอไม่โกรธเหรอ คนส่วนใหญ่มักจะโกรธ
ล้อเล่นรึไง ฉันประทับใจนะ
เธอสร้างหุ่นยนต์นั่นขึ้นใหม่ ฉันหมายถึงเอมิลี่น่ะ ด้วยตัวเอง ทั้งที่อยู่ในท่อระบายอากาศเนี่ยนะ
แน่นอน ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่หล่อนยังเจ๋งกว่าเดิมด้วย
แข็งแกร่งขึ้น เพิ่มศักยภาพอาวุธ และความน่าเอ็นดูด้วย
ใครจะรู้ว่าหล่อนจะทรงพลังได้แค่ไหน ถ้าฉันเข้าถึง
สิ่งประดิษฐ์ของปฐมชนได้ เธอคงไม่ได้มีมันอยู่ที่นี่ใช่มั้ย
- ปฐมอะไรนะ - สิ่งประดิษฐ์ของปฐมชน
เทคโนโลยีล้ำหน้าที่อารยธรรมที่สาบสูญทิ้งไว้
มันทำให้นวัตกรรมของเรา ดูเหมือนของเล่นไปเลย
ฉันพยายามผสมผสานสิ่งประดิษฐ์ของปฐมชน เข้ากับการทดลองของฉันมานาน
แต่ฉันเข้าใจรหัสของพวกเขาแค่ขั้นพื้นฐาน
ถ้าฉันพบหัวใจสำคัญในภาษาของพวกเขา ฉันก็คงผลิตสิ่งของได้สารพัด
มันจะนำมาซึ่งพลังที่แทบไร้ขีดจำกัด
แล้วเราจะพบเทคโนโลยีนี้ได้ที่ไหน
มันถูกฝังไว้ทั่วดาวเคราะห์ มันส่งสัญญาณที่แกะรอยได้
ไม่นานมานี้ ฉันแกะรอย สัญญาณที่แรงสุดที่ฉันเคยเห็นมา
มันคงมีจำนวนมหาศาล
ที่ไหน
คือที่ไหนกัน
ฉันตีกรอบสัญญาณได้ว่า มันอยู่แถวป่าแห่งเสียงกระซิบ
ภูมิทัศน์ที่ผลัดเปลี่ยนไปมา ทำให้เกิดตัวแปรที่ซับซ้อน
แต่ฉันสร้างแผนที่ที่มีความแม่นยำในสองจตุภาค
ฉันจะได้แผนที่นี้มาได้ไง
เหมือนนักวิทยาศาสตร์ที่ดี ฉันพกทุกสิ่งที่จำเป็นมาด้วย
ฉันไม่รู้ว่าเราไว้ใจหล่อนได้มั้ย แต่ถ้าหล่อนพูดความจริง
นี่จะช่วยให้เราได้เปรียบกลุ่มกบฏมากเลย
ฮอร์แด็กจะเห็นว่าฉันมีค่ากว่าชาโดว์วีฟเวอร์
ฉันพนันว่าเขาคงเลื่อนขั้นเธอให้เป็น... ยศอะไรสูงกว่าหัวหน้ากอง
จับตาดูเอนแทรปตาไว้ ฉันจะไปดูว่ามันได้ผลมั้ย
ฉันหวังว่ามันจะได้ผล ฉันอยากสร้างของชิ้นใหญ่
โทษที ฉันผิดเอง
เส้นผมส่วนไหนอยู่ในที่ล็อกอันไหนล่ะเนี่ย
ฉันจะมีประโยชน์อะไร ถ้าฉันรักษาเจ้าหญิงคนนึงยังไม่ได้
ฉันจะถือดาบไปทำไม
ทุกคน ทำตัวตามปกตินะ
ท่านแม่ เรายุ่งกันอยู่
ข้าพูดไม่นานหรอก คืนนี้ข้าขอสั่งให้เจ้า กินมื้อค่ำกับข้าตามลำพัง
แต่ ท่านแม่
ข้าเพลียมาก ข้าขออยู่ในห้องของข้า แล้วนอนพักได้มั้ย
ข้าขอโทษ ไม่รู้ทำไมข้าใช้คำว่าขอ
มันไม่ไช่คำขอ แต่เจ้าต้องไปกิน มื้อค่ำกับแม่
เพราะข้าเป็นแม่ของเจ้า และข้าก็เป็นราชินีด้วย ข้าจึงบังคับเจ้าได้
แย่แล้ว ท่านใช้ความเป็นราชินีมาอ้าง
ไม่ต้องตอบ เจอกันอีกหนึ่งชั่วโมง
พอกันที ฉันทนอยู่ที่นี่โดยไร้ประโยชน์ไม่ได้ โบว์พูดถูก
- ฉันใช้พลังของฉันไม่เป็น - ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น หรือก็ไม่ได้พูดแบบตรงๆ
พวกฮอร์ดคิดผิดหลายเรื่อง โอเค จะว่าไปก็ทุกเรื่อง
แต่สิ่งนึงที่พวกเขาพูดถูกคือการฝึกฝน
ฉันจะฝึกได้ยังไง ถ้าฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีรา
ฉันจะไปในที่ที่ฉันจะเรียนรู้ได้ แล้วฉันจะมาช่วยเธอ กลิมเมอร์
ยังไง เธอทำได้ในหนึ่งชั่วโมงมั้ย
คงไม่ได้ เพราะฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะไปไหน ฉันต้องหาที่ที่มาดามแรซซ์พาฉันไป
มันเป็นไฟนำทาง ฉันก็อธิบายไม่ได้
แต่ฉันรู้ว่าฉันจะพบคำตอบที่นั่น
เราจะหนีไป เข้าท่ามาก ฉันจะได้ไม่ต้องกินมื้อค่ำกับท่านแม่
- ฉันจะไปเก็บข้าวของ - ไม่ ฉันต้องทำด้วยตัวเอง
หล่อนไม่เป็นไร
ขอให้เธออย่าเป็นอะไรเลย
จะไปไหนเหรอ
ก็อย่างที่ฉันบอกคุณ
ฉันได้เบาะแสสำคัญ ฉันจะไม่ให้คุณแย่งผลงานไปอีก
ครั้งก่อนคุณเองก็แทบแย่
ไม่ต้องกังวลเรื่องฮอร์แด็ก ฉันโดนตะคอกจนชินซะแล้ว
ที่จริงส่วนใหญ่ก็เป็นคุณที่ตะคอก เดี๋ยวคุณก็ชินไปเอง
ฉันไม่มีวันเคยชินกับการเป็นคนกระจอกแบบเธอ
และฉันไม่ต้องการความสงสารจากเธอ
ฉันใจร้ายกับเธอ ฉันจะไม่ปฏิเสธ และฉันก็จะไม่ขอโทษ
ฉันแค่อยากให้เธอพร้อมรับโลกใบนี้ ฉันอยากให้เธอแข็งแกร่ง
ค่ะ งั้นก็ยินดีด้วย ฉันแข็งแกร่งแล้ว และฉันก็ไม่ต้องการคุณ
ฟังนะ กลิมเมอร์ ฉันขอบคุณที่เธอพยายาม แต่เธอปกป้องฉันไม่ได้แล้ว
เราต้องบอกแม่ของเธอ
เราจะไม่บอกแม่ของใครทั้งนั้น นายหมายความว่าไงที่ว่าปกป้องนาย
มันก็เห็นชัดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน
ถ้าฉันไม่ไปงานพรอมเจ้าหญิงกับเพอร์ฟูมา เราคงไม่แยกจากกัน
ฉันคงไม่ถูกลักพาตัว เธอก็คงไม่ป่วย เห็นมั้ย ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน
นั่นบ้าไปแล้ว เห็นๆ อยู่ว่าเป็นความผิดของฉัน
ฉันปล่อยให้ตัวเองวอกแวก ฉันไม่ควรทำตัวแปลกๆ
เรื่องที่นายคบคนอื่น ฉันขอโทษ โบว์
เธอจะขอโทษเวลาที่ฉันคิดจะขอโทษไม่ได้
ก็ใช่ แต่คำขอโทษของนายมันผิด ส่วนของฉันมันถูก
รู้อะไรมั้ย มากอดกันเถอะ
- ฉันกระตุกอีกแล้วใช่มั้ย - มันเจ็บเหลือเกิน
ฉันจะกินมื้อค่ำโดยไม่ให้ท่านแม่สังเกตเห็นได้ไง
เราจะจุดไฟเผาปราสาท ท่านแม่จะได้ยกเลิกนัด
แค่ไฟกองเล็กๆ ดีมั้ย
ต้องใช่ทางนี้แน่ๆ
ฉันว่านะ
หินก้อนนั้นดูคุ้นๆ
เพราะฉันเดินผ่านมันเมื่อชั่วโมงก่อน
ข้าให้ทุกคนไปพัก เราจะได้อยู่ตามลำพัง
ข้าทำของโปรดให้เจ้า
คือข้าไม่ได้ทำเองหรอก แต่ข้าสั่งให้คนครัวทำ ก่อนจะให้พวกเขาไปพัก
ขอบคุณค่ะ
เราแทบไม่ได้คุยกัน ตั้งแต่เจ้ากลับมา
ก็มันไม่มีอะไรให้คุย
ไม่มีอะไรให้คุยงั้นเหรอ เจ้าถูกลักพาตัวนะ
- และเจ้าเสียเพื่อนไปขณะหลบหนี... - ข้ารู้แล้ว ท่านแม่ ข้าล้มเหลว
ข้าไม่ได้...
หยุดนะ ทำให้มันหยุดที
กลิมเมอร์ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า เจ้ามีอะไรปิดบังข้า
อย่าตะโกนใส่ข้า ข้ารู้ว่าข้าทำพลาด
- ข้ารู้ว่าข้าทำให้ท่านผิดหวัง - เจ้าพูดเรื่องอะไร
เอนแทรปตาตายเพราะไปช่วยข้า เหล่าเจ้าหญิงแตกคอกัน
และชาโดว์วีฟเวอร์ทำบางสิ่งกับพลังของข้า
ข้าขอโทษที่ข้าไม่เพียบพร้อมแบบท่าน
ท่านไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง กับการเป็นคนไม่ได้ความ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไงงั้นเหรอ ข้าทำให้พ่อของเจ้าต้องตาย
ข้าเปิดฉากรบในศึกที่ทำให้พ่อของเจ้าตาย
- ข้าไม่มีวันอภัยให้ตัวเอง - ข้าไม่เคยรู้เลย
ใช่ ก็เจ้าไม่เคยคุยกับข้า
- ทำไมเจ้าไม่บอกข้าว่าเจ้าป่วย - เพราะข้ารู้สึกละอาย
ข้าทำโดยไม่คิด ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านห้ามข้ามาตลอด
ข้าหายตัวไปติดกับดักของพวกเขา
เหล่าเจ้าหญิงแตกคอกัน ข้าผิดเอง
กลิมเมอร์ ข้าต่างหากที่ล้มเหลว
ถ้าข้าไม่ปล่อยให้เหล่าเจ้าหญิงกลุ่มแรกล่ม หลังพ่อของเจ้าตาย
เรื่องทั้งหมดนี้คงไม่เกิดขึ้น
ท่านรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวเหรอ
จงอย่าทำผิดพลาดเหมือนข้า
ข้าน่าจะสู้ต่อไป เจ้าเองก็เช่นกัน
แต่เจ้าหญิงคนอื่น พวกเธอถอนตัวหมด
- ท่านแม่ไม่คิดว่ากลุ่มกบฏจบสิ้นแล้วเหรอ - ถ้าลูกสาวของข้านำกลุ่มนี้น่ะเหรอ
ไม่มีทางจบสิ้นอยู่แล้ว
แม้ว่าพลังของข้าจะหายไปเหรอ
เราจะร่วมกันหาทางแก้ไข
เจ้าสิ่งนี้มันไร้ประโยชน์
ไม่นะ แต่ฉันเดินเป็นเส้นตรงนะ
ฉันพยายามจะช่วย คุณมาขวางฉันทำไม
ฉันไม่น่าเชื่อใจเจ้าหญิงเลย
ให้ฉันได้แก้ไขเรื่องนี้เถอะ ขอล่ะ ฉันยอมให้ใครบาดเจ็บอีกไม่ได้
ก็ได้ คุณชนะ
คุณอยากให้ฉันอ่อนแอใช่มั้ย ฉันนี่แหละอ่อนแอ และฉันหวาดกลัว
เพราะฉันทำได้ไม่ดีสักอย่าง
ฉันจะไม่มีวันหาสิ่งประดิษฐ์วิเศษพบ ถ้ามันมีอยู่จริงตั้งแต่แรกนะ
มาคิดดูอีกที
ไง อะดอร่า
คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล