NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Gdzie na progu wielkości
Ciemność zmienia się w blask
My tuż przy tobie
Będziemy stać
Wygrać musimy ten bój
Silni jak nikt
- I dzielni jak nikt - Dzielni jak nikt
Znajdziemy tam wielką moc, bo już czas Użyć wszystkich sił, by zrobić to
Zrobimy to
Glimmer?
Tak, Bow, też ją widzę.
Chciałem się upewnić, że ze mną wszystko w porządku.
- Nie ruszaj się! - Coś ty mi zrobiła?
Ja?!
Jestem Księżniczką. Musiałaś mnie tym zarazić!
Już dobrze. Uspokójcie się!
- Jak to zrobiłaś? - Ja nic nie zrobiłam.
Tylko podniosłam miecz i bęc... mam koronę na głowie.
Nieważne jak to zrobiła. Musimy dopilnować, by to się nie powtórzyło.
Powtórz to!
Bow!
Zrób to, co przedtem.
- Nie wiem, co zrobiłam! - Uciekajmy.
Co to za miejsce?
Nie mam pojęcia, ale na pewno lepsze niż to.
Złapcie się. Ja nas przeniosę.
Nigdy nie teleportowałaś trzech osób.
A masz lepszy pomysł?
Co tu jest napisane? Wygląda jak jakieś hasło.
Potrafisz je odczytać?
A wy nie?
- Co tam jest napisane? - „Eternia”.
Dajcie spokój!
Znałaś wcześniej pismo Pierwszych?
Powiesz nam, co tu się dzieje?
Nie wiem. Po prostu przeczytałam napis na wrotach.
Jasne.
Przeczytałaś napis w języku, którym nikt nie mówił od tysiąca lat
i rozwarły się wrota prowadzące do tych starożytnych ruin.
Akurat.
Myślisz, że zrobiłam to celowo? Żeby stać się Księżniczką?
Księżniczki to potwory!
Potwory?
Sama jesteś potworem!
- Uratowała nas. - I co z tego!
Nie możemy jej ufać.
Zapomniałeś, co nam zrobiła Horda? Zapomniałeś o tych, których straciliśmy?
Musimy się stąd wydostać i zabrać ją do Bright Moon.
Mama będzie wiedziała, co robić.
Dzięki, że nas uratowałaś przed tym robalem.
- Mogłaś uciec. - Wcale was nie ratowałam.
Po prostu chciałam odzyskać miecz.
A może w głębi duszy nas polubiłaś?
Nie lubię was. Porwaliście mnie.
Jasne.
Ale i tak dzięki. Mam na imię Bow.
Adora.
„Adora”. Dziwne imię jak na żołnierza Hordy.
Tak?
Na honor Posępnego Czerepu.
- Co robisz? - Nic!
Spójrzcie na te rzeźbienia. Może to ruiny Pierwszych.
Co to jest Pierwszych?
Nigdy nie słyszałaś o Pierwszych?
To pierwotni mieszkańcy Etherii.
Zniknęli wiele lat temu,
ale pozostawili po sobie ruiny i technologię.
Co się z nimi stało?
Nie wiadomo. Horda ci o tym nie opowiadała?
Wygląda na to, że o wielu rzeczach mi nie mówiono.
Jak mamy się stąd wydostać?
W tym tempie w życiu stąd nie wyjdziemy.
Nie chciałabyś oświetlić tego miejsca?
- Niby jak? - Może jest jakieś magiczne słowo.
Jak Pierwsi nazywali światło?
- Nie wiem. Nie znam się na magii. - Najwyraźniej.
Odsuńcie się.
Glimmer? Zastanów się.
Jesteśmy daleko od zamku. Nieprędko będziesz mogła odzyskać energię.
- Bow! - Musisz ładować swoje moce?
Możemy przy niej o tym nie rozmawiać? Odsuń się.
Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku.
- Hej, to jesteś ty. - Wcale nie jest do mnie podobna.
Myślałem o twoim drugim wcieleniu. Tym groźnym, w pelerynie.
To byłam ja?
- Możesz przeczytać napis? - Tam jest napisane...
„She-Ra”.
- Witaj, administratorze. - Co to?
Jakie masz pytanie?
To jakiś starożytny hologram.
Jakie masz pytanie?
Cześć. Co to za miejsce?
Jak się stąd wydostać?
- Jakie masz pytanie? - Popsuła się.
Jest stara. Dziwię się, że w ogóle coś tu działa.
Administrator nie został wykryty.
Rozpoczynam proces zamykania.
- To nie ja! - Nie. Niczego nie zamykaj!
- Adoro, zatrzymaj to! - Skąd pomysł, że potrafię?
- Pytanie niezidentyfikowane. - Musi być jakieś hasło!
Przestań!
Eternia!
- Daj mi miecz. - Nie!
Potrzebujemy groźnej pani w pelerynie.
Ona jest tu kluczem, więc może nas uwolni.
Nie oddam miecza żołnierzowi Hordy.
Eternia!
Peleryna!
She-Ra!
- Trzymajcie się! - Glimmer, nie!
Glimmer!
Glimmer?
Udało się?
Tak. Ale niewiele brakowało.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Chyba zużyłam zbyt dużo energii.
Ciekawe, czy to było do przewidzenia. Owszem. Przeze mnie.
- Bow... - Godzinę temu.
Bow!
Wybacz. Cieszę się, że nic ci nie jest.
Ale na razie koniec z teleportacją, bo zrobisz sobie krzywdę.
Wszystko w porządku. Wracajmy do Bright Moon, to się naładuję.
- Co ty tu jeszcze robisz? - Słucham?
Żadna z nas eskorta. Mogłaś uciec. Czemu tego nie zrobiłaś?
Ja... chcę wiedzieć, co się ze mną dzieje.
Jeśli wrócę do Strefy Trwogi, nigdy się tego nie dowiem.
Nie mam pojęcia, skąd pochodzę, nie znam swojej rodziny.
Shadow Weaver mówiła, że to bez znaczenia,
że zanim Hordak się mną zaopiekował, byłam nikim.
Zawsze była we mnie jakaś cząstka, o której nic nie wiem.
A to wszystko tutaj wydaje się jakoś znajome.
Nie umiem tego inaczej wytłumaczyć.
Nikt nie zna technologii Pierwszych lepiej niż mama Glimmer.
Ona będzie wiedziała, o co chodzi z tobą i mieczem.
Jeśli szukasz odpowiedzi na swoje pytania, zostań z nami.
Chodźmy. Niedaleko powinna być wioska.
Ktoś stamtąd podwiezie nas do zamku. Straciliśmy już dość czasu.
Pytam po raz ostatni. Gdzie jest Adora?
Nie wiem. Myślisz, że trzymam ją na smyczy?
Wiem, że kłamiesz. Nie wyszłaby, nie mówiąc ci, dokąd idzie.
- Zatem zawiodła nas obie. - Mów sobie, co chcesz.
I tak już wiem, gdzie jest.
- Obserwowaliśmy jej poczynania. - Zatem po co mnie pytałaś?
Bo to ty ją tu sprowadzisz.
Nic z tego.
Swoją bezczelnością jej nie pomożesz.
Zrobisz, co ci każę.
A jak nie, to co?
Poniesiesz konsekwencje za nią.
- Zdejmuj kurtkę. - Dlaczego?
Mieszkańcy wioski wystraszą się, widząc, że jesteś żołnierzem Hordy.
Dlatego musimy wszystko to poprawić.
Wyglądam śmiesznie.
Wystarczy to czymś zharmonizować.
Wcale mi się nie podoba.
Chodzi o to, żebyś nie wyglądała jak żołnierz Hordy.
Staraj się nie rzucać w oczy. Nie zabawimy tu długo.
- Co tu się dzieje? - To festiwal. Coś jak duże przyjęcie.
W Strefie Trwogi nie urządzacie imprez?
Oczywiście, imprezy.
Jasne, że tak. Ja... Nie mam pojęcia, co to jest.
- Słyszałeś, co mówiłam? Zmywamy się stąd! - Ona nigdy nie była na imprezie.
To poważna sprawa.
Poważnie? Nie urządzacie przyjęć?
To jak świętujecie urodziny?
Nie obchodzicie urodzin?!
Jak wasze życie może być tak smutne?
Co to jest?
Koń.
Jaki dostojny.
- Chcesz do niego podejść? - Co? Nie!
Chodź. Wszystko OK. Widzisz, polubił cię.
To najpiękniejszy dzień w moim życiu.
- Bow... - Daj spokój, wiem, że też ją polubiłaś.
Co się tam dzieje?
Horda!
Dlaczego atakują? Lud Thaymor nie stanowi dla nich zagrożenia.
Zaraz, powiedziałeś „Thaymor”? To nie może być Thaymor.
- Wiedziałaś coś o tym? - Nie. Tak. Ale to jakieś nieporozumienie.
Thaymor to twierdza rebeliantów, a nie miasto zamieszkane przez ludność cywilną.
Myślisz, że dla nich to ma znaczenie?
To musi być pomyłka. Porozmawiam z nimi.
Wyprowadźcie z miasta jak najwięcej ludzi.
Przepraszam.
Adoro!
Stój!
- Adora! - Catra?
Pozwolili mi poprowadzić czołg. Dasz wiarę?
Nie rozumiem. Co ty tu robisz?
Przyjechaliśmy po ciebie.
„Kryj mnie. Wrócę, zanim ktokolwiek się zorientuje”.
Pojmali cię zaraz po tym, jak się wymknęłaś z...?
Co ty masz na głowie?
Bow!
Hej!
Nie ma czasu. Trzeba to powstrzymać.
- Co? Dlaczego? - Bo tu mieszkają cywile.
To nie są żadni rebelianci. To niewinni ludzie.
Niewinni ludzie, którzy porwali żołnierza Hordy.
Chodź, wracamy do Strefy Trwogi. Shadow Weaver świruje.
To byłoby zabawne, gdyby nie to, że jest okropna.
Nie.
Nie mogę wrócić.
Nie pójdę, dopóki Horda nie opuści tego miasta. Pomóż mi.
Co ty mówisz?
Mówię, że tak nie można. Oni nas okłamywali. Manipulowali nami.
Hordak, Shadow Weaver, wszyscy.
I dopiero teraz na to wpadłaś?
Manipulacja to specjalność Shadow Weaver.
Miesza nam w głowach, odkąd byłyśmy dziećmi.
I to ci nie przeszkadza?
To bez znaczenia, co oni robią, bo mamy siebie nawzajem.
Wkrótce to my będziemy dyktować warunki.
Czy teraz możemy wracać do domu?
Ja nie wrócę. Nie po tym, co zobaczyłam.
Ty też nie musisz wracać.
Poradzimy sobie.
Żartujesz?
Znasz tych ludzi raptem od dwóch godzin.
I teraz rzucisz wszystko... dla nich?
Co się z tobą stało?
Nie wiem.
Ale muszę coś zrobić. Wybacz, Catro.
To chyba już wszyscy.
Ruszajmy!
- Co teraz zrobimy? - Nic nie możemy zrobić.
Tobie kończą się strzały, a ja tracę moc.
Nie mów tak. Jesteś Glimmer. Rzucasz się w wir każdej, nawet beznadziejnej, walki.
Przez każdą z moich ostatnich decyzji nieomal ginęliśmy.
- Mama ma rację. Nie jestem gotowa. - Nie.
Nie możesz się teraz poddać.
Przykro mi, że twoja mama nie widzi, jak jesteś silna.
Dasz radę, Glimmer. I nie jesteś sama.
Masz rację.
- Potrzebujemy Adory. - Czyż nie wydała nas Hordzie?
Nie sądzę. Musimy ją znaleźć. Ona nam pomoże.
Zaufaj mi.
OK?
Działa mocniej, niż sądziłam.
Nic ci nie jest?
Catro!
Przepraszam! To był odruch.
Czemu to robisz?
Bo mnie zostawiłaś.
Jeśli nie sprowadzę cię z powrotem, Shadow Weaver mnie załatwi.
Rozumiem, że to mały kryzys tożsamości, ale wracajmy już do domu.
Czy muszę znowu tego użyć?
Glimmer?
Uważaj!
Adoro!
Co robisz? Czemu mnie uratowałaś?
Potrzebujemy cię.
She-Ra jest nam potrzebna. Powinnam była ci go dać już w ruinach.
Wiedziałam, że byś nas ocaliła, ale byłam głupia.
Jestem idiotką. Przepraszam.
Nic podobnego. Jestem żołnierzem Hordy.
- Skąd wiesz, że teraz możesz mi zaufać? - Nie wiem.
Ale taką mam nadzieję.
Czuję, że może się tu znalazłaś, by nam pomóc.
Na honor Posępnego Czerepu!
Zaszczytem było służyć u twego boku, koniku.
Bow! Nic ci się nie stało?
To jest Adora?
To She-Ra.
Odwrót!
Catra.
Dokonałaś tego.
Tak?
Ocaliłaś nas.
Ocaliłaś wszystkich.
Zrobiłam to.
Zwróciłam się przeciwko Hordzie! Sprzeniewierzyłam się im.
Dlaczego to zrobiłam? Teraz nie mogę wrócić. Gdzie się podzieję?
Hej.
Wszystko OK. Teraz jesteś z nami.
Chodź. Pójdziemy do domu.
Oddział najlepszych przyjaciół.
Czyj to jest koń?
Napisy: Malgorzata Siemionkowska