(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เราเต็มไปด้วย ความเข้มแข็ง
ให้ความมืด นั้นแพ้พ่าย
เราพร้อม ยืนเคียงข้าง
ต่อสู้ข้างกาย
พวกเราจะไม่ต้องแพ้พ่าย
เราต้องเข้มแข็ง
- และเราต้องกล้าหาญ - ไม่เกรงกลัวใคร
เราต้องค้นหา ขุมพลัง ภายในใจ ที่เรามี และดึงมันออกมา
เราต้องเข้มแข็ง
กลิมเมอร์
ใช่ ฉันเห็นเธอแล้ว โบว์
ก็ดี ฉันแค่อยากมั่นใจว่าไม่ได้เห็นคนเดียว
- หยุดอยู่ตรงนั้นเลย - เธอทำอะไรฉัน
หมายความว่าไงที่ว่าฉันทำอะไรเธอ
ฉันไม่ยักรู้ว่าโรคเจ้าหญิงติดต่อได้ด้วย
เอาล่ะ พอแล้ว ทุกคน ใจเย็นก่อนสิ
- เธอทำได้ยังไงน่ะ - ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ฉันก็แค่หยิบดาบขึ้นมา แล้วก็... ฉันก็ใส่มงกุฎอยู่
ฉันไม่สนหรอกว่าเธอทำได้ยังไง เราต้องไม่ให้เธอทำแบบนั้นอีก
ทำอีกทีสิ ทำเลย
โบว์
ทำแบบที่เธอทำเมื่อกี้ไง
- ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรไป - หมดเวลา เราต้องวิ่งแล้ว
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
ไม่รู้สิ แต่ข้างในน่าจะดีกว่าข้างนอกแน่
จับมือฉันไว้ ฉันพาเราเข้าไปข้างในได้
ไม่นะ เธอยังไม่เคย เทเลพอร์ตสามคนพร้อมกัน
นายมีวิธีอื่นที่ดีกว่ามั้ยล่ะ
ที่ประตูมีอะไรเขียนอยู่แน่ะ ดูเหมือนจะเป็นรหัสผ่าน
เธออ่านออกด้วยเหรอ
แล้วนายไม่เหรอ
- มันเขียนว่าอะไร - "อีเทอร์เนีย"
ไม่เอาน่า
นี่ ทหารของฮอร์ด เธอมักจะอ่านภาษาของปฐมชนออกเหรอ
ไหนบอกเรามาซิว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่
ฉันบอกเธอแล้วว่าฉันไม่รู้ ฉันก็แค่อ่านคำที่เขียนไว้ที่ประตู
นั่นสินะ
เธอเพิ่งอ่านคำภาษาโบราณ ที่ไม่มีใครพูดกันมาเป็นพันปีแล้ว
แถมประตูก็เปิดให้เข้ามา ในซากปรักหักพังโบราณลึกลับ
ใช่สินะ
เธอคิดว่าฉันตั้งใจทำแบบนี้รึไง คิดว่าฉันอยากเป็นเจ้าหญิงเหรอ
เหล่าเจ้าหญิงคือปีศาจร้าย
ปีศาจร้ายงั้นเหรอ
เธอนั่นแหละปีศาจร้าย
- เธอช่วยเราไว้นะ - ฉันไม่สนหรอก
เราไว้ใจเธอไม่ได้ โบว์
นายลืมทุกอย่างที่พวกฮอร์ด ทำกับเราแล้วเหรอ ทุกคนที่ต้องตายไป
เราต้องหาทางอื่นออกไปจากที่นี่ และพาเธอกลับไปที่ไบรต์มูน
ท่านแม่ของฉันรู้ว่าควรจะทำยังไงกับเธอ
นี่ ขอบคุณนะที่ช่วยเราจากไอ้แมลงนั่น
- แทนที่เธอจะหนีเอาตัวรอด - โอเค คือฉันไม่ได้ช่วยนายหรอก
ฉันแค่อยากได้ดาบมากกว่า โอเคนะ
เธอแน่ใจเหรอว่า ไม่ใช่เพราะเธอแอบชอบพวกเรา
ฉันไม่ได้ชอบนาย นายจับตัวฉันไว้
ใช่สินะ
ยังไงก็ขอบคุณที่ช่วยเรานะ ฉันชื่อโบว์
อะดอร่า
"อะดอร่า" ชื่อแปลกดีนะ สำหรับทหารของฮอร์ด
งั้นเหรอ
แด่เกียรติยศแห่งเกรย์สกัลล์
- ทำอะไรอยู่เหรอ - ไม่มีอะไร
ดูงานแกะสลักพวกนี้สิ ฉันว่าที่นี่ น่าจะเป็นซากปรักหักพังของปฐมชน
ปฐมชนคืออะไร
เธอไม่รู้จักปฐมชนเนี่ยนะ
ปฐมชนคือคนกลุ่มแรกที่เข้ามาอยู่ที่เอธีเรีย
พวกเขาหายตัวไปหลายพันปีแล้ว
แต่พวกเขาทิ้งซากปรักหักพังเก่าๆ และเทคโนโลยีไว้ เหมือนที่นี่
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาล่ะ
ไม่มีใครรู้หรอก พวกเขาแค่หายตัวไปเฉยๆ พวกฮอร์ดไม่ได้บอกเธอเหรอ
เหมือนจะมีหลายอย่างเลย ที่พวกฮอร์ดไม่ได้บอกฉัน
เราจะออกจากที่นี่ได้ยังไงเนี่ย
ถ้ามัวแต่หาวิธีอยู่แบบนี้ คงไม่มีวันได้ออกไป
อยากส่องประกายเจิดจ้าหน่อยมั้ย
- ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง - อาจจะมีคาถาวิเศษ
คำว่า "แสง" ในภาษาปฐมชนต้องพูดยังไง
- ฉันไม่รู้ ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ - ก็แหงอยู่แล้ว
ทุกคน ถอยไป
กลิมเมอร์ เธอค่อยเป็นค่อยไปดีกว่านะ
เราอยู่ไกลจากไบรต์มูนมาก คงต้องอีกสักพักกว่าเธอจะได้ชาร์จพลัง
- โบว์ - เธอต้องชาร์จพลังด้วยเหรอ
เราอย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้ต่อหน้า ทหารของฮอร์ดได้มั้ย ทีนี้ถอยไปได้แล้ว
เธอเป็นอะไรรึเปล่า
ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า โบว์
- นี่ นั่นเธอนี่นา - อะไรนะ ไม่เห็นจะเหมือนฉันตรงไหนเลย
เปล่า ฉันหมายถึงเธออีกคนต่างหาก คนน่ากลัวที่มีผ้าคลุมน่ะ
นั่นฉันเหรอ
- เธออ่านคำสลักได้ใช่มั้ย มันเขียนว่าอะไร - เขียนว่า...
"ชีร่า"
- สวัสดี ผู้ดูแล - ตัวอะไรเนี่ย
เจ้าต้องการถามเรื่องอะไร
ฉันว่าเป็นโฮโลแกรมสมัยโบราณน่ะ
เจ้าต้องการถามเรื่องอะไร
สวัสดี ที่นี่คือที่ไหน
เราจะออกจากที่นี่ได้ยังไงเนี่ย
- เจ้าต้องการถามเรื่องอะไร - เธอพังแล้วล่ะ
เธอเก่ามากแล้ว ถ้าของพวกนี้ยังใช้ได้ ก็แปลกแล้ว
ไม่พบผู้ดูแล
ทำการปิดทางเข้าออก
- ฉันไม่ได้ทำนะ - ไม่นะ อย่าเพิ่งปิดสิ ห้ามปิด
- เธอทำให้มันหยุดทีสิ - ทำไมนายถึงคิดว่าฉันจะทำได้ล่ะ
- ไม่รู้จักคำถาม - มันต้องมีรหัสผ่านหรืออะไรสิ
หยุดนะ
อีเทอร์เนีย
- เอาดาบมาให้ฉัน - ไม่ได้
เราต้องใช้หญิงน่ากลัวใส่ผ้าคลุม
แต่เธอคือกุญแจสำคัญ เธออาจพาเราออกไปได้
เธอเป็นทหารของฮอร์ด ฉันไม่ยอมให้ดาบเธอหรอก
อีเทอร์เนีย
ผ้าคลุม
ชีร่า
- จับไว้ - กลิมเมอร์ ไม่นะ
กลิมเมอร์
มันได้ผลรึเปล่า
ได้สิ มันได้ผล เฉียดฉิวมาก
- เธอเป็นอะไรรึเปล่า - ไม่เป็นไร
ฉันว่าฉันใช้พลังมากเกินไป
ก็ไม่รู้สินะ ใครจะทายผลของมันได้ล่ะ ฉันไง
- โบว์... - ชั่วโมงที่แล้ว
โบว์
โทษที ฉันแค่ดีใจที่เธอไม่เป็นไร
หยุดใช้พลังเทเลพอร์ตสักพักเถอะ เธอจะเจ็บตัวได้
ฉันไม่เป็นไรหรอก กลับไปที่ไบรต์มูนเถอะ ฉันจะได้ชาร์จพลังซะที
- ทำไมเธอยังอยู่อีกล่ะ - ว่าไงนะ
เราเป็นทีมคุ้มกันที่ห่วยแตกมาก เธอจะหนีไปก็ได้ แล้วทำไมเธอถึงไม่หนี
ฉันแค่อยากหาคำตอบว่า เกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
และถ้าฉันกลับไปที่แดนมฤตยู ฉันก็จะไม่มีวันรู้
ฉันไม่เคยรู้ว่าตัวเองมาจากไหน หรือครอบครัวของฉันเป็นใคร
ชาโดว์วีฟเวอร์บอกว่า ไม่สำคัญว่าฉันเคยเป็นใคร
ฉันไม่มีอะไรเลย ก่อนที่ฮอร์แด็กรับฉันมาเลี้ยง
ยังมีส่วนหนึ่งในตัวฉัน ที่ฉันไม่เคยรู้จักมันเลย
และเรื่องทั้งหมดนี่มันก็ดูคุ้นๆ ยังไงไม่รู้
ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงอีก
ท่านแม่ของกลิมเมอร์รู้เรื่องเทคโนโลยี ของปฐมชนมากกว่าใคร
ท่านต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับเธอและดาบแน่นอนเลย
งั้นถ้าเธออยากได้คำตอบเรื่องนี้ ก็ไปกับเรานะ
ไปเถอะ น่าจะมีหมู่บ้านอยู่ใกล้ๆ แถวนี้
พวกเขาพาเราไปส่งที่ไบรต์มูนได้ เราเสียเวลาไปเยอะแล้ว
ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย อะดอร่าอยู่ไหน
งั้นก็ตอบครั้งสุดท้าย ฉันไม่รู้ คุณคิดว่าฉันคอยคุมเขาแจรึไง
ฉันรู้เธอโกหก พวกเธอสนิทกัน เขาไม่มีทางไปไหนโดยไม่บอกอะไรเธอ
- งั้นเขาก็ทำให้เราทั้งคู่ผิดหวังน่ะสิ - แล้วแต่เธอเถอะ
ฉันรู้แล้วว่าเขาอยู่ที่ไหน
- เราตามรอยเขาอยู่ - งั้นคุณมาถามฉันทำไม
เพราะเธอจะต้องเป็นคนไปเอาตัวเขากลับมา
ไม่ล่ะ
ความอวดดีของเธอปกป้องเพื่อนไม่ได้หรอก
เธอจะต้องทำตามที่ฉันสั่ง
งั้นเหรอ ไม่งั้นจะทำไม
ไม่งั้นเธอก็จะต้องรับผลร้ายของมันแทนเขา
- เอาล่ะ ถอดแจ็กเก็ตออก - ทำไมล่ะ
เพราะถ้าชาวบ้านเห็นทหารของฮอร์ด พวกเขาก็จะสติแตกน่ะสิ
เพราะงั้นเราต้องเปลี่ยนชุดใหม่หมด
ฉันว่ามันดูตลกมากเลย
นั่นก็เพราะว่า เธอต้องหาอะไรมาทำให้มันเข้ากัน
ฉันไม่ชอบเลย
แต่ประเด็นคือ เธอดูไม่เหมือนทหารของฮอร์ดแล้ว
พยายามอย่าทำตัวให้เด่นนัก เรารีบเข้าเมืองแล้วก็รีบออกไป
- นี่อะไรเนี่ย - งานฉลองไง เหมือนปาร์ตี้ใหญ่ๆ น่ะ
ที่แดนมฤตยูไม่มีงานปาร์ตี้เหรอ
อ๋อ ใช่ งานปาร์ตี้
แบบว่าใช่เลย มันต้องมีอยู่แล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
- นายไม่ได้ยินเหรอ รีบเข้ารีบออก - เขาไม่เคยไปงานปาร์ตี้มาก่อน
นี่เรื่องใหญ่เลย
ถามจริง ไม่เคยไปปาร์ตี้มาก่อนเลยเหรอ
แล้วเธอทำอะไรในวันเกิดล่ะ
ไม่มีวันเกิดด้วยเหรอ
ชีวิตเธอเศร้าได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
นั่นคืออะไร
นั่นก็ม้าไง
มันสง่างามมาก
- เธออยากไปทักทายมั้ยล่ะ - อะไร ไม่นะ
มาเถอะน่า ไม่เป็นไรหรอก เห็นมั้ย มันชอบเธอ
นี่เป็นวันแสนสุขของฉันเลย
- โบว์... - ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่าเธอก็ชอบเขาเหมือนกัน
เกิดอะไรขึ้น
พวกฮอร์ด
พวกนั้นมาที่นี่ทำไม คนที่เธย์มอร์ ไม่ใช่ตัวอันตรายสำหรับพวกนั้นเลย
เดี๋ยวนะ นายบอกว่าเธย์มอร์เหรอ ที่นี่ต้องไม่ใช่เธย์มอร์สิ
- เธอรู้เรื่องนี้ด้วยรึเปล่า - ไม่รู้ คือรู้น่ะ แต่นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ
เธย์มอร์ต้องเป็นป้อมปราการของพวกกบฏสิ ไม่ใช่เมืองของชาวบ้าน
แล้วเธอคิดว่าพวกนั้นสนใจงั้นเหรอ
ฉันขอให้พวกเขาหยุดได้ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด ฉันแค่ต้องไปคุยกับพวกเขา
เธอพาคนหนีไปให้ได้มากที่สุด และอย่าให้พวกนั้นเห็น
ฉันขอโทษนะ
อะดอร่า
หยุดนะ
- อะดอร่า - แคทร่า
พวกนั้นยอมให้ฉันขับรถถังด้วย เธอเชื่อมั้ยล่ะ
แคทร่า ฉันไม่เข้าใจ เธอมาทำอะไรที่นี่
เราก็มาตามหาเธอไง
"แก้ตัวแทนฉันหน่อย จะไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันหายไป"
ถามจริงว่าเธอถูกจับตัวไป หลังจากที่เธอแอบหนีออกมาเลยรึไง
เอาอะไรไปทัดหูเนี่ย
โบว์
นี่
ฟังนะ ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องหยุดเรื่องนี้
- อะไรนะ ทำไมล่ะ - เพราะนี่คือเมืองของชาวบ้าน
มองไปรอบๆ สิ พวกนี้ไม่ใช่กบฏ แต่คือคนบริสุทธิ์
นั่นสินะ คนบริสุทธิ์ที่ลักพาตัวคนของฮอร์ด
มาเถอะ กลับไปแดนมฤตยูกัน ชาโดว์วีฟเวอร์กำลังสติแตก
มันคงฮาดี ถ้าเขาไม่ใช่ยัยผู้หญิงนิสัยแย่
แคทร่า ไม่นะ
ฉันกลับไปไม่ได้
ไม่กลับจนกว่าพวกฮอร์ดจะเลิกยุ่งกับเมืองนี้ เธอต้องช่วยฉันสิ
เธอหมายความว่ายังไง
หมายความว่านี่มันไม่ถูกต้อง พวกนั้นโกหกเรา ปั่นหัวเรา
ฮอร์แด็ก ชาโดว์วีฟเวอร์ ทุกคนเลย
เธอเพิ่งคิดได้รึไงเนี่ย
การปั่นหัวเป็นวิธีการ ของชาโดว์วีฟเวอร์มาตลอด
เขาปั่นหัวเรามาตั้งแต่เราเด็กๆ แล้ว
แล้วเธอยอมให้มันเป็นแบบนั้นได้ยังไง
มันไม่สำคัญหรอกว่าพวกนั้นทำอะไร เราสองคนดูแลกันและกันอยู่แล้ว
และอีกไม่นาน เราก็จะได้เป็นคนสั่งการเอง
ไปเถอะน่า เราจะกลับบ้านกันได้รึยัง
ฉันไม่กลับบ้านหรอก แคทร่า กลับไม่ได้ ไม่ใช่หลังจากทุกเรื่องที่ฉันเจอมา
มากับฉันเถอะ เธอไม่จำเป็นต้องกลับไป
เราแก้ไขเรื่องนี้ได้
พูดเล่นรึเปล่าเนี่ย
เธอรู้จักคนพวกนี้มานานเท่าไหร่ สองชั่วโมงได้มั้ง
แล้วตอนนี้เธอเลือกที่จะโยนทุกอย่างทิ้ง เพื่อคนพวกนี้งั้นเหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย
ฉันก็ไม่รู้
แต่ฉันต้องทำบางอย่าง ฉันเสียใจนะ แคทร่า
ฉันว่าครบหมดแล้วล่ะ
กลิมเมอร์ ไปเถอะ
- เราจะทำยังไงดี - เราทำอะไรไม่ได้หรอก โบว์
ลูกธนูของนายใกล้จะหมดแล้ว ฉันก็ไม่มีพลังเหลือแล้ว
เธออย่าพูดแบบนั้นสิ เธอคือกลิมเมอร์นะ เธอตะลุยแหลกในทุกสงครามไม่ว่าจะยังไง
ทุกอย่างที่ฉันทำในช่วงวันที่ผ่านมา เกือบทำให้เราต้องตาย
- ท่านแม่ของฉันพูดถูก ฉันยังไม่พร้อม - ไม่นะ
เธอห้ามถอดใจยอมแพ้ตอนนี้
ฉันเสียใจที่ท่านแม่ของเธอไม่เห็นว่า เธอเข้มแข็งแค่ไหน
เธอทำได้ กลิมเมอร์ และไม่ต้องทำคนเดียวด้วย
นายพูดถูก
- เราต้องให้อะดอร่าช่วย - ถามจริง เขาเพิ่งขายเราให้พวกฮอร์ดนะ
ฉันว่าเธอไม่ได้ทำหรอก เราต้องตามหาเธอ ฉันว่าเธอช่วยเราได้
เชื่อฉันเถอะ
โอเคมั้ย
ให้ตายสิ นั่นมันแรงกว่าที่ฉันคิด
เธอเป็นอะไรมั้ย
แคทร่า
โทษที มือมันไปเอง
ทำไม ทำไมเธอถึงทำแบบนี้
เพราะเธอทิ้งฉันไปไง
ถ้าฉันไม่พาเธอกลับไป ชาโดว์วีฟเวอร์เอาฉันตายแน่
เพราะงั้นก็พอเถอะเรื่องวิกฤตตัวตนของเธอ แล้วก็กลับบ้านกันได้แล้ว
หรือต้องให้ฉันช็อตเธออีก
กลิมเมอร์
ระวัง
อะดอร่า
กลิมเมอร์ เธอทำอะไรเนี่ย เธอมาช่วยฉันทำไม
เราต้องการเธอ
เราต้องการชีร่า ฉันควรคืนดาบให้เธอ ตั้งแต่ที่ซากปรักหักพังนั่น
เธอช่วยเราตอนที่อยู่ในนั้นได้แน่ ฉันรู้ดี แต่ฉันมันงี่เง่า
และทุเรศ และฉันเกือบทำให้เราตาย และฉันเสียใจ
เธอไม่ใช่นะ ฉันต่างหากที่เป็นทหารของฮอร์ด
- แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าจะเชื่อใจฉันได้ - ฉันไม่รู้
แต่ฉันหวังอย่างนั้น
ฉันรู้สึกว่าบางทีเธออาจจะมาที่นี่เพื่อช่วยเรา
แด่เกียรติยศแห่งเกรย์สกัลล์
เป็นเกียรติมากที่ได้ร่วมรบกับเจ้า เจ้าม้า
โบว์ นายเป็นอะไรรึเปล่า
นั่นอะดอร่าเหรอ
ชีร่าต่างหาก
ถอย
แคทร่า
เธอทำได้
ฉันเหรอ
เธอช่วยพวกเรา
เธอช่วยทุกคนไว้
ฉันทำสำเร็จแล้ว
ฉันแปรพักตร์จากพวกฮอร์ด ฉันทรยศพวกฮอร์ด
ฉันทำแบบนั้นทำไมเนี่ย ฉันกลับไปไม่ได้แล้ว แล้วฉันจะไปไหนล่ะ
นี่ๆ
ไม่เป็นไรนะ เธออยู่กับพวกเราแล้ว
มาเถอะ กลับบ้านกัน
ทีมเพื่อนซี้
แล้วนี่ม้าของใครเนี่ย
คำบรรยายโดย จิรายุ ภัฒโนภาษ