NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Hej, Księżniczko.
Na mnie się gapisz?
Eskadry stawią się do oceny w miejscu treningowym.
Gdzie jest Catra?
- Znowu to samo. - Baczność.
Zaczynamy symulację. Oto plan działania.
Przechodząc przez Szepczący Las,
dotrzecie do rebeliantów w Bright Moon.
Macie pokonać Królową Księżniczek i odbić zamek Bright Moon.
- Gdzie Catra? - Zaraz przyjdzie.
W Szepczącym Lesie roi się od Księżniczek. To wredne istoty.
Sprzątną was, jeśli będą mogły. Pilnujcie się.
Powodzenia, rekruci.
- Uwaga! - O, nie!
Tędy.
Psiakość.
- Serio, Kyle? - No świetnie.
Serio?
Wiejemy!
Adoro!
Hej. Jak ci leci?
Spóźniłaś się, żebyśmy odwalili czarną robotę? To słabe, nawet jak na ciebie.
Dla mnie nic nie jest za słabe.
No chodź, głupio wyglądasz tak dyndając.
Ćwiczenie zakończone.
Żałuj, że nie widziałaś swojej miny. Myślałaś: „Och nie! Zdrada“.
Daj spokój. Jesteśmy już kadetami.
A ty wciąż płatasz te dziecinne... To mysz?
Co? Gdzie?
- Czy kiedyś nie dasz się na to nabrać? - A ty kiedyś mi odpuścisz?
To był jeden raz.
Wiem, ale nadal mnie bawi.
Adora.
Shadow Weaver.
Dobrze się spisałaś. Ukończyłaś trasę w rekordowym tempie.
Nie tylko ja, Catra też.
Tak. Nie wiem, jak mogło się to udać
komuś tak pozbawionemu motywacji jak ty.
- Potrafisz podnieść na duchu, co? - Milcz.
Nie bądź zuchwała.
Przepraszam.
Adoro, chodź ze mną.
Adoro.
Lord Hordak cię obserwuje.
Uważa, że jesteś dobrą kandydatką na Kapitana.
Serio? Kapitana sił powietrznych? Tak powiedział?
Tak. Dostrzega w tobie duży potencjał.
Dostąpisz zaszczytu poprowadzenia eskadry
podczas ataku na twierdzę rebeliantów.
Zatem przeprowadzimy autentyczną akcję?
Ty ją przeprowadzisz.
Ale razem ze swoją ekipą, tak?
Oni nie są gotowi. Tylko by cię spowolnili.
Z całym szacunkiem, ale oni też ciężko pracowali.
Catra marzy, by dowieść swych zdolności.
Zatem powinna była przekonać o nich mnie.
Po to właśnie cię wychowałam, Adoro.
Teraz masz szansę pokazać, co potrafisz.
Widziałam w tobie talent od chwili gdy znalazłam cię, sierotę,
i przygarnęłam.
Czyż nie tego zawsze pragnęłaś?
- Tak. - Z tobą na czele
stłumimy rebelię Bright Moon raz na zawsze.
Nie zawiedź mnie.
Niech wejdzie.
- Wasza Wysokość. - Nie wykonałaś rozkazu.
Miałaś się wycofać, a zagroziłaś powodzeniu Rebelii.
Chciałam chronić wioskę, by nie wpadła w ręce Hordy.
Lekkomyślnie naraziłaś innych na niebezpieczeństwo.
Walka ma być niebezpieczna.
Jak mamy ją prowadzić, stale się wycofując?
Za chwilę nie będzie czego bronić.
Zaczynam mieć dość twojego pyskowania.
Po co mianowałaś mnie dowódcą, jeśli zabraniasz walki?
Dość tego! Masz szlaban!
- Mamo! - Słyszałaś.
- Na nic mi nie pozwalasz. - Bez dyskusji.
Kompromitujesz mnie przed całym dworem.
Ja kompromituję ciebie?
Marsz do pokoju!
Właśnie idę!
Co powiedziała? Hej, a to co?
Hej! Oddawaj.
Nie mów. Dostałaś awans?
Coś w tym rodzaju.
To znaczy chyba tak.
- To nic wielkiego. - Żartujesz? To jest super.
Poznamy świat i go podbijemy. Chętnie wysadzę coś w powietrze.
- Co? - Shadow Weaver mówi, że ty nie idziesz.
Co? Zaliczyłam z takim samym czasem. Co ona do mnie ma?
Nie okazujesz jej szacunku.
A niby za co mam ją szanować?
Jest zła, że bez Hordaka nie ma żadnej władzy.
Takim lizusom jak ty jest łatwo.
Nie jestem lizu...
Poczekaj.
Przykro mi. Nie sądziłam, że chcesz zostać Kapitanem.
Bo nie chcę. Masz swoją głupią odznakę.
Przestań.
Całe życie na nią pracowałam.
Liczyłam, że... się ucieszysz.
No dobra. Wcale mi nie zależy.
Chciałam się wyrwać z tej dziury, zanim padnę z nudów.
Ciekawe, co jest poza Strefą Trwogi.
Chodźmy się przekonać.
Wszystko odwołuję. Jesteś super.
- Nie wierzę, że ukradłaś skiff. - Obym tego nie żałowała.
Zawsze chciałam przejechać się czymś takim.
Zostaw paliwo na powrót.
Tym będziemy się martwić później.
- Ja kieruję. - Ja też chcę.
Nic z tego.
- Teraz ja. - Oddaj. Ja prowadzę.
- Ja chcę. - Nie, ja.
Catro!
- Co to jest? - Pewnie Szepczący Las.
Ponoć tu są dziwne stwory, a gdy nie patrzysz, drzewa się ruszają.
Żadna z eskadr Hordy, które tu wysłano, nie wróciła.
Wjedźmy tam.
Co?
Zwolnij!
Drzewo!
Adoro!
Catra?
Ekstra.
Równowaga musi zostać odzyskana.
Etheria musi znaleźć bohatera.
Adoro.
Hej. Adoro?
Adoro!
- Co się stało? - Wypadłaś ze skiffu,
- kiedy uderzyłaś w drzewo. - Ty uderzyłaś.
Polemizowałabym. Chodźmy.
- Gdzie on się podział? - Co?
Tu był miecz. Chciałam go dotknąć, i wtedy stał się bardzo jasny.
Uszkodziłaś sobie mózg? Oby nie. Byłoby po mnie.
Nic mi nie jest. Był tutaj. Widziałam go.
Ale teraz nic tu nie ma. No już, idziemy.
„Droga mamo, wiem, że tego nie przeczytasz,
ale muszę to napisać. Mam poczucie, że...
mnie nie szanujesz”.
Wyjrzyj przez okno!
Uważaj. Prawie mnie trafiłeś.
Hej, Glimmer!
Co tu robisz, Bow?
Co mówisz? Zejdź na dół.
Nie mogę. Mam szlaban.
Co?
Mam szlaban.
Co?
Mam... szlaban.
- Jestem wściekła na mamę. - Chodzi o oblężenie?
Chciałam obronić jedną z naszych wiosek.
Wysłała mnie do niej, nie sądząc, że ją zaatakują.
A tak się stało. Mogłam dowieść swych umiejętności.
Uważa, że nic nie mogę robić, bo jestem Księżniczką.
Bez sensu. Tu wszyscy są Księżniczkami.
Tylko ja nie jestem.
Powiedz to mamie.
- Gdzie to schować? - Do dolnej szuflady.
Twoja mama ma trochę racji.
Uratowały cię zdolności teleportacyjne,
a one czasem zawodzą.
- Spodziewałam się wsparcia. - Żeby się wykazać,
musisz zaprezentować coś więcej niż brawurę.
Mam dokładnie to, czego potrzebujesz. Zobacz.
W Szepczącym Lesie jest sprzęt Pierwszych.
Bardzo potężny, sądząc po odczytach.
Znajdź go i przynieś. Mama będzie pod wrażeniem.
Zapomniałeś, że mam szlaban?
Glimmer? Jesteś tam?
Glimmer?
Wszystko dobrze.
Ktoś tam jest? Słyszałam głosy.
Nikogo tu nie ma. Możesz dać mi spokój?
Nie podoba mi się ten ton, młoda damo.
- Jaki ton? - Nie pomagasz sobie.
- Nie możesz zachowywać... - To nie fair!
Idę z tobą.
Adoro.
Adoro!
- Dokąd się wybierasz? - Do lasu.
- Muszę coś sprawdzić. - Co? Nie powinnaś...
Co z tobą? Dziwnie się zachowujesz.
- Na pewno z głową wszystko OK? - Widziałam tam coś
i muszę sprawdzić. Czuję, że to ważne.
- Dobrze. Ruszajmy. - Nie. Nie chcę narobić ci kłopotów.
Kryj mnie. Wrócę, zanim ktokolwiek się zorientuje.
Adoro!
No dalej!
Chyba się nie zgubiliśmy.
No nie, detektor nawala. Sygnał sprzętu Pierwszych jest zbyt silny.
Musi być blisko.
Myślę, że to tam.
Dlaczego tak sądzisz?
Tak. Na to wygląda.
Co ja tu robię? Catra ma rację. To szaleństwo.
Walnęłam się w głowę. Tu nic nie ma.
Powinnam wrócić do domu i o tym zapomnieć.
Ja nas poprowadzę, Bow.
Światło było na skraju lasu.
- Tak, chodźmy tędy. - Detektor pokazuje inaczej.
Ale to w tę stronę.
- Żołnierz Hordy! - Widzę!
Łap.
Oddaj mi miecz.
Złaź.
Zostaw. Nie chcę cię skrzywdzić.
Od kiedy to żołnierze Hordy nie chcą krzywdzić?
Co jest?
Witaj, Adoro.
Kim jesteś? Co się dzieje?
Nazywam się Light Hope. Od dawna na ciebie czekałam.
Ale nie mogłam cię spotkać, dopóki nie dotknęłaś miecza.
- Ty go zesłałaś? - Jest ci przeznaczony.
Etheria cię potrzebuje.
Odpowiesz na jej wezwanie do walki na honor Posępnego Czerepu?
O czym ty mówisz? Jaki Posępny Czerep?
To nie ma sensu. Nic nie rozumiem.
Zrozumiesz.
Zaczekaj!
Obudziła się.
- Co się stało? - Milcz, szpiegu. Ja zadaję pytania.
Jak dotarłaś aż w głąb lasu?
Po prostu szłam.
Nie jestem szpiegiem.
Jasne, przypadkiem trafiłaś do Szepczącego Lasu
i próbowałaś ukraść nasz miecz.
Ja znalazłam go pierwsza.
Szepczący Las jest pod ochroną Rebelii.
To cud, że doszłaś tak daleko.
Zabierzmy ją na przesłuchanie do Bright Moon.
Doskonale. Zdobyliśmy sprzęt Pierwszych
i pojmaliśmy szpiega Hordy. Mama będzie zachwycona.
No już, wstawaj.
Czy idziemy w dobrą stronę?
Wiem, co robię, Bow. Choć raz mi zaufaj.
Ufam ci. Ale zaczynam się bać.
Wychowałem się w tym lesie, ale tej części wcale nie znam.
Ponoć tu się dzieją dziwne rzeczy.
Wszystko dobrze. Daj mi się rozejrzeć.
OK. Jaka drażliwa.
Przepraszam za nią. Zwykle jest miła. Nie jesteś rozmowna, co?
- Trudno być uprzejmym dla porywaczy. - Jak chcesz.
To Księżniczka. Jak możesz jej słuchać?
Księżniczki stanowią zagrożenie.
- Tak ci powiedział Hordak? - Wszyscy to wiedzą.
To prowokatorki niezdolne kontrolować własnych mocy.
Nigdy nie spotkałaś żadnej Księżniczki, prawda?
Może nie osobiście, ale...
- Co tu się stało? - Nie udawaj głupiej.
Pewnie miałaś w tym swój udział.
Co? To nie jest sprawka Hordy.
Czyżby?
Potrafisz tylko niszczyć, jak wy wszyscy.
Nieprawda. Hordak mówi, że robimy to, co dobre dla Etherii.
Chcemy, by wszystko było lepsze, poukładane.
To ma być dobre dla Etherii?
Odkąd Horda tu przybyła, zatruwa naszą ziemię,
pali miasta i wszystko niszczy. A ty jej służysz.
To jest ten wasz ład?
To jakiś absurd.
- Horda nigdy by tego nie zrobiła. - Naprawdę o tym nie wiedziałaś?
Twoją armię nazywają Siłami Zła.
Kto nas tak nazywa?
Wszyscy.
Horda ocaliła mnie jako dziecko i stworzyła mi dom.
To moja rodzina. Nie znasz ich.
Może to ty ich nie znasz.
- Tam jest coś ogromnego. - Bardzo?
Faktycznie ogromne.
Uważaj!
Hej, robalu!
No, magiczny mieczu.
Gdzie ta światłość? Teraz by się przydała.
Adoro.
Będziesz walczyć na honor Posępnego Czerepu?
Na honor Posępnego Czerepu!
Napisy: Malgorzata Siemionkowska