NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Tak brzmi ptaszek.
Chcesz usłyszeć konika?
Tak, ale potem.
Teraz napawajmy się tym,
że jesteśmy tak blisko zdobycia pełni miłości.
Żółte 100% już na horyzoncie.
Tak dobrze nam idzie, że zaczynam się nudzić.
Szczęścia dopełniłyby...
- Arkusze prosto z drukarki? - Jeszcze ciepłe!
Potwierdź fuzję Binkle-Tinkleton.
Potwierdzam!
Wzór nowego krzesełka.
Niemal wzorowe.
- Blep! - Blip.
- Blup. - Ja zgadnę!
- To dźwięk robota? - Nie.
Dźwięk ekranu.
Co to był za dźwięk?
Miłość do bobasów... spadła?
Może to błąd programu?
Pójdę uderzyć komputer.
Ej!
To się naprawdę dzieje!
Mamy ryzyko krachu!
Włączyć alarm!
Nie mamy nowej syreny.
Chciałeś taką supergłośną, ale nie mieli na stanie.
- Trojaczki! - Tak!
Uruchomić protokół! Atakują żółte 100%!
Trzeba znaleźć przyczynę.
Pełna pielucha? Beksa w teatrze?
- Kto nas naraża? - Szefie, mam coś.
To Pyg, tak, Pyg
To Pyg, kózka miniaturka
To Tam, tak, Tam
To Tam, tamandua
Maria-Maria
Hej, hej, Mari-Maria
Bobasy, bobasy, tak!
Pyg i Tam kochają bobasy.
Możemy jęknąć?
Tak, byle krótko.
Dość.
W życiu nie widziałem czegoś tak słodkiego.
Kto to był?
Pyg i Tam, hit z Południowej Ameryki.
Niby dla dzieci, ale są tak słodkie, że wszyscy je oglądają.
To program telewizyjny?
Właśnie go u nas puścili, więc pewnie stąd ten spadek.
Pieski i kotki to pikuś przy egzotycznych zwierzątkach.
Chwila.
Podobno nagrywają to na żywo u nas, w Kanale Ósmym.
Dzięki za info. Zbiorę ekipę i sprawdzę, o co ten cały szum.
Wracaj tu.
Sam pójdę za linię wroga.
Z całym szacunkiem, ale to ja działam w terenie,
a Naczelny powinien być w biurze.
Wielki dzięki za troskę!
Ale jeśli jakaś koza w swetrze i mrówkojad w czapce chcą ukraść miłość,
to sam to muszę sprawdzić.
A tak brzmi napięcie.
Są słodsze niż cukier!
Muzyka z komputera!
Mam ją puszczać przez cały dzień,
by bobas się cieszył?
Spójrz na te barany, Templeton.
Dali się omamić czemuś takiemu?
Templeton?
Zawiodłeś mnie.
Sorki, cieszę się, że czapka jest na mnie dobra.
A kołysałeś się, bo...
Mam owsiki.
Podoba mi się i już.
Jakaś byle koza i mrówkożerca zjawiają się ot tak i kradną nam miłość?
Coś mi tu śmierdzi.
Ale nie pielucha, w której chodzę od rana.
- Fu! - Nie miałem kiedy!
To minikózka i pan tamandua
Pyg i Tam, Pyg i Tam
Tam lubi ciuchcie, Pyg jada z puszki
Pyg i Tam, Pyg i Tam
Maria-Maria to bardzo miła pani
Pyg i Tam kochają bobasy.
Idealnie dopasowali słowa do muzyki.
Piosenka przyjazna rodzicom? Dobrzy są.
Zobaczmy, jak dobrzy.
Hej, dzieciaki!
Jestem Maria-Maria!
Wspaniale, że chcecie się z nami bawić!
Cześć, Pyg!
Jak się dziś czujesz?
„Marudnie”!
O nie!
Pewnie za długo siedziałeś w domu.
„A ja bym poszedł spać”.
Cześć, Tam. Masz mało energii?
Kiedy ja długo siedzę w domu, też się czuję źle,
lecz gdy wyjdę na dwór, wszystko zmienia się!
Poróbcie z nami wygibaski
Ruszajcie się jak robaczki
Ale super!
Trzęsienie ziemi... w mojej pupie?
Co to za muzyczne czarnoksięstwo?
Cóż, są niebezpiecznie dobrzy.
„Mario-Mario, bawię się wyśmienicie.
Ale wiesz, komu przydałoby się nieco słońca i ruchu”?
„Dzieciom, dzieciom, dzieciom”!
Kto chciałby pobawić się na dworze z Pygiem i Tamem?
Może...
ty?
Mów, co mam robić.
- Co? - Dzięki.
O rety! Wybrali naszego bobasa!
Mamy go tam zanieść?
Ja zaniosę.
Ojej. Ale z ciebie słodziak.
„Wiem, w co się pobawimy.
W moją najulubieńszą zabawę na świecie”!
„Spacer z pieskiem”!
Jak śmiecie?
Spacer z pieskiem!
To nasz synek przebrany za pieska!
Gotowy?
Spaceruj, spaceruj, spaceruj z pieskiem!
I wszyscy!
Spaceruj, spaceruj, spaceruj z pieskiem!
A mógł wysłać mnie.
Byłeś w telewizji!
Ale super!
Tak jak pieluszkowe odparzenie skóry.
Którego dostałem.
Pamiętaj o zmianie pieluchy co max dwie godziny.
Ale ja nie noszę pieluch.
Dwa ręczniki z Pygiem i Tamem jedynie za pięć dolców?
Ale wybór!
Specjalnie mnie wybrali.
- To pułapka. - Po co?
Chcą nas wykurzyć z rynku i specjalnie narobili mi wstydu.
Ciekawe, na co jeszcze ich stać.
Opka, Templeton. Chcę spojrzeć wrogowi w oczy.
Brawo, byłeś dziś wspaniały!
Pyg i Tam chcą ci podziękować osobiście.
Ale super!
Rodzice się zgodzą?
Kochamy Pyga i Tama!
Chyba tak.
- Świetny program! - Dziękuję.
Pyg i Tam cieszą się, że przyszedłeś.
Wiemy, że mówisz i jesteś w tajnej korporacji.
Skoro nie musimy udawać,
przestań wykorzystywać te biedne zwierzaki
i bawić się w tłumaczkę, zanim narobisz większego bigosu.
Nie zrozumieliśmy się.
Jestem ich tłumaczem, prawnikiem, agentem
i czasem połykam hel z balonów, żeby ich zabawić.
Ale ich nie wykorzystuję.
„Śmiech, śmiech”!
„Dopilnuj, by zrozumieli, co mam im do powiedzenia”.
Jasne, panie Tam.
„A teraz, przejdźmy do interesów”.
Mrówkojad jest szefem?
Niezły żart!
Wybacz. Na pewno jesteś świetny.
„Tak, to ja tu rządzę.
I jestem tamanduą.
- Mrówkojady to wsioki”. - Spoko.
Ale mów, skąd wiecie o Korporacji Bobas?
„Mamy wspólnego znajomego.
Pana Mopsa”.
Wielkie dzięki, Drops.
Ale ostrzegam, że jeśli chcecie ukraść nam miłość...
„Nie chcemy ukraść wam miłości do bobasów”.
Chcą ukraść bobasy!
- „Co?” - „Co?”
A nie? Sorki. Mów dalej.
„Miłość do bobasów jest ważna również dla naszego programu.
Nie jesteśmy waszą konkurencją.
Chcemy się z wami...”
„Zaprzyjaźnić”!
To wszystko zmienia.
„Bardzo się cieszymy.
Jesteśmy twoimi fanami, Szefie”.
Miło mi.
„Mogę ci mówić Szefie”?
Sze wie.
„Śmiech, śmiech”!
Musimy już iść. Listy od fanów czekają.
- Sam wiesz. - Jasne.
Ale pan Pyg i pan Tam mają nadzieję, że będziemy widywać się częściej.
Świetny pomysł!
Szefowie łączcie się!
- Tu jesteście! - Na plotkach z gwiazdami!
- Możemy zdjęcie? - Jasne!
Stańmy razem!
Powiedzcie „Pyg i Tam”!
Pyg i Tam!
Pogadaliście, nikt nikogo nie zabił
i się przyjaźnimy!
Świetnie nam poszło.
- Staci, szykuj się na wojnę. - Nareszcie!
Co? Jaką wojnę?
Nie słuchałeś uważnie?
Wypowiedzieli mi wojnę.
Co takiego? Wcale nie!
Śmialiście się i umówiliście na potem.
Język szefów.
Nie mówią tego, co myślą.
„Nowe stanowisko” znaczy „bez podwyżki”.
„Redukcja etatów” to masowe zwolnienia.
A „musimy się częściej widywać” to...
Nie mogą tak!
Dokładnie.
Dobrze się przygotujemy!
Odpalcie ogień i nie gaście, dopóki wróg nie padnie u naszych stóp!
Korporacja Bobas idzie na wojnę!
Nie podpiszę planu wojny.
Ale to świetny plan!
Wierzę ci, ale nie mogę się zgodzić na wojnę.
Panie przewodniczący... czemu nie?
Le mleko, monsieur.
Zrobi pan puk-puk, żeby wstrząsnąć?
Dziękuję, Dondre.
Wyborne.
Wojna to ciężki kawałek chleba.
Nie pytaj „czemu nie?”, ale wykaż „czemu tak”.
Przecież widziałeś spadek miłości.
I idziesz na wojnę z takiego powodu?
Skąd wiesz, że to przez nich?
No, nie wiem, ale wiem, wiesz?
Coś knują.
Jeżeli nas zaatakują, staniemy do walki,
ale Korporacja Bobas nie wszczyna wojen.
Nie zgadzam się.
Zobacz, jak cię to stresuje.
Nawet nie tknąłeś płatków.
Coś ci poradzę. Znajdź sobie hobby.
Ja robię lalki.
To ja i mój brat bliźniak, Bobas z Komitetu Hermano Menor.
- „Cześć, mój hermano”. - „Cześć, mój hermano”.
„Zajmijmy się firmą”.
Kliku-klik i już!
Właśnie tak się patroszy kozę za pomocą klocka.
- Staci... - Przecież im nie każę.
Emiliano zabronił nam atakować.
Zasugerował, żebym znalazł sobie hobby.
Może ignorowanie sugestii?
Czyli nici z wojny?
Cóż...
Nie mamy atakować pierwsi, więc wymyśliłem już sobie hobby.
Drażnienie Pyga i Tama, aż pierwsi nas zaatakują.
Potem możemy robić, co chcemy.
To dotąd twój najlepszy pomysł.
Fajnie, że możemy się pobawić.
„Liczymy na miły mecz i zdrową wymianę pomysłów.
Podaj kij”.
Proszę.
- Co proponujesz? - Putter. To minigolf.
Chodziło mi o operację „A więc wojna”.
No tak.
Może wstawka „Dzidzia chce piłeczkę”?
Świetny wybór.
Jimbo?
Ach, te bobasy!
„Oddaj mi piłkę, niemowlaku”.
Uważaj na kij Tama, niewinny chłopcze.
Widziałeś?
Bobas dostałby kijem, gdyby nie Pyg!
Naprawdę kochają bobasy!
Kogo obstawiasz w tym biegu?
- Ja chyba żółwia, ale... - „A ja narwala”.
Przegapisz akcję, kolego.
Przeglądasz nieruchomości? Czad!
A wiesz, że bobasy szybko się nudzą?
- Okładka! - „Nieruchomości”!
Rozumiem. Inwestujecie.
- Sport! - „Nieruchomości”!
Śmieci!
Uważaj, niewinny bobasie!
Pyg cię zaraz...
Jest wszystkożerny.
Ta kózka nie pozwoliła dziecku zjeść śmieci, które wysypał bobas.
Poza tym uwielbiam wasz program!
Przepraszam.
Nie martw się.
Złamiemy ich, tylko musimy wytoczyć większe działa.
Widzicie? Pyg i Tam się cieszą.
Jesteśmy VIP-ami!
Wiem, że uwielbiacie bobasy,
dlatego przyprowadziłem paru kolegów.
Scooterku, wracaj!
Staci, szykuj ekipę.
Pora na wojnę.
Róbcie z nami wygibaski i ruszajcie się jak robaczki!
Wyginaj się cały
Nie bądź taki nieśmiały
Słuchaj kolego
Rób wygibasy całym swoim ciałem
Na pewno poczujesz się wspaniale
I będziesz chciał wyginać się dalej
Brawo! A teraz chodźcie się przytulić!
Oni faktycznie kochają bobasy,
choć były niegrzeczne i nie zasłużyły.
Ej! Zostaw moją czapkę!
Na pewno byśmy ich pokonali, ale Emiliano się uparł!
Jak sprawić, żeby oni pierwsi zaatakowali?
Będzie trzeba odganiać fanów patykiem!
Jesteś geniuszem!
Co? Zachwycam się, że super wyglądam w tej czapce.
Leży idealnie.
Geniuszem z przypadku.
Gdy nie będzie w pobliżu żadnego z ich fanów,
pokażą swoją prawdziwą twarz.
Jeśli coś pójdzie źle, skończę z ręką w nocniku.
Ale wiem, gdzie zorganizujemy kolejne spotkanie.
Ojej!
Szefie, przyprowadziłeś tych gogusiów do firmy?
Owszem, Staci.
Bez publiczności, bez hamulców,
ale za to sam na sam
z bandą wstrętnych, głośnych, cuchnących bobasów.
„Kupujemy”.
Słucham?
Pan Pyg i pan Tam chcą zakupić ten lokal.
- Co? - Nie!
„Zrobimy tu nową halę produkcyjną.
Ma wielkie okna i naturalne światło”.
„Chcę”!
„A w fabryce będziemy wytwarzać materiały reklamowe”.
„Chcę”!
„Tutkoportacja da nam nowe możliwości”.
„Nuda”!
„Pyg to agent nieruchomości,
a o tym biurze dowiedział się od Mopsa Dropsa.
Ale ja musiałem zobaczyć je na własne oczy.
Postanowiliśmy więc zdenerwować wroga,
który potem da nam to, czego chcemy”.
Świetny plan!
Albo i nie.
Tylko że to biuro nie jest na sprzedaż.
Wiemy, że nie jesteś tu osobą decyzyjną,
dlatego udamy się z naszą hojną ofertą prosto do komitetu.
Masz problem, Szefie.
Jeśli ty nie wylecisz za przyprowadzenie ich tutaj,
to jak sprzedadzą firmę, wylecimy wszyscy!
Zaryzykuję.
Witajcie.
Byłem zaskoczony, że do nas przyszliście.
Ale w imię wspólnej miłości do bobasów
połammy się chlebem i porozmawiajmy.
„Bardzo dziękujemy”.
Komitet wysłucha waszej oferty
i przemyśli ją, tak jak nale...
Co ta koza robi z moją lalką?
Zjada mnie czy ciebie?
Tak trudno nas rozpoznać!
„Głodny”!
To odrażające.
Pokazali swoje prawdziwe oblicze.
Skoro przyłazicie tu i niszczycie twór moich rąk i mego serca,
to zapewniam was, że dopóki macie udziały w miłości,
między nami będzie wojna!
Święte słowa, sir.
Staci, mamy wojnę!
Wypuść zdjęcia.
„Jakie zdjęcia?”
„Zdezorientowany”.
Staci też ma hobby.
Została paparazzo.
Spróbujcie się wykręcić, robaczki.
Wojna skończona.
Pyg i Tam zbili popularność na miłości do dzieci,
ale na tych zdjęciach miłości nie widać.
Mario-Mario, co masz do powiedzenia?
A ty co masz?
Ja? Nic.
- No właśnie. - Słucham?
Właśnie to mówię.
Pyg i Tam nie chcieli być wzorem dla dzieci.
Nie mówili też, że kochają bobasy.
Przecież program nosi nazwę Pyg i Tam kochają bobasy.
Angie, sprawdź to.
Tak.
To wasza nazwa.
Kogo to obchodzi?
Pyg i Tam nie zostaną zaszufladkowani.
Nie są zabaweczkami.
Nie. To prawdziwe łobuzy w świecie mediów.
Staną się prawdziwą marką.
Może nie jesteście gotowi na Pyga i Tama,
ale jesteście gotowi na Pyga i Tama.
Macie czapki?
„Tak, ale nosi się je daszkiem do tyłu”.
Super.
Nie do wiary!
Idealnie to rozegrali.
Wybaczcie, ale kupię taką czapkę.
Nie!
Spokojnie.
Nie wygraliśmy wojny, ale pierwszą bitwę tak.
Przebranżowienie trochę im zajmie,
a kiedy wrócą, będziemy gotowi.
Chyba że nie dokończę tej lalki i mnie wywalą.
Wie ktoś, jak...
No i po głowie.
Szef Bobas