‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎พักสายให้หมด
‎บอสเบบี้
‎ฉันคือบอส-บอสเบบี้ บอส บอส ‎บอสเบบี้ บอส บอส
‎ดูเจ้าตัวกะจิ๊ดริดเติบใหญ่
‎ฉันเองบิ๊กบอสเบบี้ว่าไง
‎รถเข็นเด็กวิ่งไปวิ่งบนถนนใหญ่
‎ฉันเองบิ๊กบอสเบบี้ว่าไง
‎ฉันคุมบ้านนี้ ฉันครองเตียงนอน
‎เปลี่ยนผ้าอ้อมสิลูก ‎ผ้ากันเปื้อนอยู่ไหน
‎ไม่ต้องมาปลอบ จ่ายมาถ้าจะให้ดี
‎- ไหนใครใหญ่ ‎- ฉันไงคือบอสเบบี้
‎โอเค วาระต่อไป ขอชมเชยอมาล ‎ที่ลดทอนกระบวนการอนุมัติให้รวดเร็วขึ้น
‎ลดการใช้เอกสารไปได้ 15 เปอร์เซ็นต์เหรอ
‎แหม มีคนใช้สูตรเด็ดแฮะ
‎- โอ๊ย อีกแล้วเหรอ ‎- เลื่อนประชุมออกไปก่อน
‎ผมจัดการเอง ที่รัก
‎- เทมเปิลตันใช่ไหม มีพัสดุสิบกล่อง… ‎- อาหารเด็กเหรอ
‎ขอโทษนะ รู้ว่าไม่ใช่ความผิดคุณ
‎แล้วก็ไม่รู้ว่ามีชื่อเรา ‎ในรายการสินค้าล็อตใหญ่อะไร
‎แต่สาบานได้เลยว่าไม่มีใครในบ้านนี้ ‎สั่งอาหารเด็กสิบกล่อง
‎ให้มาส่งวันละสี่ครั้งหรอก
‎งั้นเสร็จผม
‎ตายจริง เท็ด
‎- หวังว่าลูกคุณจะหายไวๆ นะ ‎- อะไรนะ
‎โหลแห่งชีวิต ช่วยบำรุงร่างกายนี้ที
‎เราซ่อนทุกคนจากพ่อกับแม่ตลอดไปไม่ได้นะ
‎- เราต้องวางแผนชิงบอสัดเบบี๋คืนมา ‎- ฉันมีแผนแล้ว
‎ที่ขาดคือวิธีเข้าไปบอสัดเบบี๋
‎ซ่อมชูปี้เคลื่อนย้ายไปถึงไหนแล้ว
‎นี่ตอบคำถามของคุณได้ไหม
‎ยังไม่ใกล้เลย
‎ไงครับ อัปเดตแบบด่วนๆ จากฝ่ายบุคคล ‎รถขนผ้าอ้อมล้นอีกแล้ว
‎ผมกำลังหัดกินบรอกโคลีอยู่
‎- ฉันจัดการเอง ‎- รอก่อน เดี๋ยวฉันไปด้วย
‎ก็ต้องขอบใจซิมมอนส์นะ ‎ที่ทำการทดลองแบบบ้าระห่ำเลย
‎แต่เราต้องไปซ่อมที่ตัวระบบเคลื่อนย้ายของชูปี้
‎ซึ่งทำได้จากที่ออฟฟิศเท่านั้น
‎ฉะนั้นถ้ากลับบอสัดเบบี๋ไม่ได้ ‎เราก็ไม่ได้กลับไปที่บอสัดเบบี๋แน่
‎ต้องมีทางอื่นในการไล่ศัตรูของนายไปสิ
‎คิดออกวิธีเดียวได้ไง
‎ไม่รู้สิ มันยากที่ต้องใช้ความคิด ‎ในออฟฟิศที่มีเบบี๋
‎อึเรี่ยราดเต็มห้องใต้ดินบ้านเราไปหมด
‎จะหาเวลาพักสักสองนาทียังไม่ได้เลย
‎เพราะเด็กผีที่ไหนไม่รู้เอาแต่แหกปาก ‎เหมือนวันพาไฮยีนาไปทำงาน
‎ที่โรงงานเครื่องเป่าลม
‎เดี๋ยว ไม่ใช่เด็กผีที่ไหนไม่รู้หรอก
‎นั่นพวกเดียวกับที่เช่าออฟฟิศนายนี่
‎เป็นไปไม่ได้
‎- ธุรกิจๆ ‎- บอสเบบี้ๆ
‎ขอบคุณสำหรับเซอร์ไพรส์นะ
‎- แต่ยังมีตุ๊กตาสัตว์อีกนี่ ‎- ยกให้นายหมดเลย สิ้นสุดการเจรจา
‎ขอร้องล่ะ ช่วยบอกหน่อยได้ไหม ‎ว่านายไปๆ มาๆ จาก "ออฟฟิศเด็กเล่น"
‎ของนายได้ยังไงเหรอ
‎ตอนงานวันเกิดฉัน เราเล่นฟันดาบกันอยู่
‎โอเค แสดงให้ดูได้ไหม ‎ว่านายไปที่นั่นได้ยังไง
‎ได้สิ
‎มีประตูหลังเข้าไปบอสัดเบบี๋เหรอ
‎ทางออกฉุกเฉินเก่าที่ถูกลืมไป ‎ด้านหนึ่งออกไปเจอต้นไม้ปลอมในสวน
‎อีกด้านหนึ่ง คือชั้นใต้ดินของบอสัดเบบี๋
‎เราหาทางเข้าไปได้แล้ว
‎เอาล่ะ ภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น
‎ยังมีศัตรูตัวฉกาจอีกสามกลุ่มที่ต้องจัดการ
‎ฉันจะเข้าไปพร้อมกับทีมเล็กๆ ที่คัดมาแล้ว
‎เราจะเข้าไปทางชั้นใต้ดิน ขึ้นไปบนดาดฟ้า…
‎จนถึงหอควบคุมสูงสุด
‎ไม่ว่าศัตรูจะใช้อะไรเจาะระบบของเรา
‎ซิมมอนส์คิดว่าต้องอยู่บนนั้น
‎มองหาอะไรก็ตามที่ดูแปลกที่…
‎อุปกรณ์อะไรสักอย่าง ไอ้นี่ ‎หรืออาจจะเป็นไอ้นั่น
‎ข่าวดีคือเราตัดออกได้แล้วว่าไม่ใช่ไอ้โน่น
‎จะเป็นอะไรก็ตามแต่ เราจะเอามันออกมา
‎แล้วพอชูปี้เคลื่อนย้ายใช้งานได้ ‎เบบี๋ทุกคนก็จะมาร่วมทีม
‎เตะพวกตัวร้ายออกไป ‎ได้ความรักเหลืองเต็มร้อยสุดงดงามมาครอง
‎แล้วฉันก็จะเกษียณท่ามกลาง ‎เกียรติแห่งความรักเด็กอันโชติช่วง
‎ท่านครับ แผนเยี่ยมมากเลย
‎ชอบตรงที่เบบี๋ที่ไม่ใช่ผมต้องไปเสี่ยงกันเอง
‎แต่ถ้าทุกคนเข้าประตูลับไปพร้อมๆ กัน ‎มันจะไม่ช่วยย่นเวลามากกว่าเหรอครับ
‎ตราบใดที่ศัตรูของเรายังควบคุม ‎เทคโนโลยีชูปี้เคลื่อนย้าย
‎พวกมันโจมตีได้ทุกที่ ‎แล้วหายวับไปได้อย่างรวดเร็ว
‎ไม่ได้ โอกาสเดียวของเราคือทีมลับกลุ่มเล็กๆ
‎จิมโบ แคทย่ากับฟิล แฟรงกี้ ‎เฮนเดอร์ชอต ดอนเดร แฝดสาม
‎และแน่นอน ทิม ฝ่ายยุทธวิธีเด็กโตและขนม
‎พวกนายที่เหลือจะคอยดึงความสนใจ ‎อยู่ที่นี่นะ เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ
‎วันนี้เราจะชิงบอสัดเบบี๋คืนมา
‎นี่ บอส ได้ยินชื่อในทีมลับภาคสนามตั้งหลายคน
‎แต่ไม่มีรองประธานฝ่ายปฏิบัติการภาคสนามเหรอ
‎ไม่มีสิ เธอเป็นหัวหน้าทีมดึงความสนใจนี่
‎ยังเคืองเรื่องหายนะการตลาดผ้าอ้อม ‎ของฉันอยู่อีกเหรอ
‎หรือว่าฉันทำอะไรผิดอีก
‎อะไรนะ ไม่ใช่ทั้งคู่นั่นแหละ
‎ฉันต้องการให้เธออยู่ที่นี่
‎พวกคนชั่วส่งคลื่นรบกวนจอเราด้วย
‎เมื่อถึงตอนชูปี้เคลื่อนย้ายออกโรง
‎ทีมเธอจะไม่มีทางรู้เลย ‎ว่าทีมฉันทำสำเร็จหรือเปล่า
‎ว่าเธอจะไม่โดนเด้งไปไซบีเรีย
‎หรือไม่ก็วิทยาลัยศิลปศาสตร์ ‎ที่มีลูกสนเป็นมาสคอต
‎แผนนี้จะได้ผลก็ต่อเมื่อ ‎หัวหน้าทีมทั้งสองเชื่อใจกัน
‎ว่าอีกคนจะทำงานได้อย่างดี
‎แล้วในความคิดของฉัน ‎มันต้องเป็นเธอถึงจะสำเร็จ
‎บอกมาเลยว่าอยากให้ฉันทำอะไร
‎หนึ่งชั่วโมง เป๊ะๆ เลย
‎ไม่ว่ายังไงฉันก็จะทำลาย ‎อุปกรณ์รบกวนนั่นให้ได้
‎แล้วเราจะตามไปสมทบ
‎- ความรักเหลืองเต็มร้อย ‎- ความรักเหลืองเต็มร้อย
‎พวกเขาว่าต้นนี้คือต้นที่มีประตูลับ
‎- เริ่มทำงานด้วยการใช้น้ำลายเหรอ ‎- เหมือนเทคโนโลยีของเราจริงด้วย
‎เข้าไปได้แล้ว
‎ตายจริง ดูชุดทำงานตัวจิ๋วของพวกเด็กๆ สิ
‎เหมือนเบบี๋นักธุรกิจเลย
‎ตายแล้ว ดูเน็กไทเส้นจิ๋วของพวกเขาสิ
‎ดูนั่นสิ ไปเอากล้องมาถ่ายหน่อย ใครก็ได้
‎เบบี๋ธุรกิจ เป็นลูกเล่นทางการตลาดเหรอ
‎แผนกสูติกรรมมีอารมณ์ขัน ‎และการรักษาความปลอดภัยที่น่าตกใจเหรอ
‎จากความเห็นของนักข่าวคนนี้ ‎ใครจะสนล่ะ มาดูความน่ารักกันดีกว่า
‎ฝีมือบอสเบบี้อยู่แล้ว เจ้าบ้าน่าสมเพชนั่น
‎- จัดการมันซะ ‎- ผมเห็นด้วยกับแพะ
‎แยกกันไปตามล่า ใครก็ตามที่เจอบอสเบบี้ ‎ให้เรียกคนที่เหลือมา ปัง
‎ล้มคิงได้ ก็โค่นหมากได้หมดทั้งกระดาน
‎ถือว่า หมากรุกมีไว้ให้พวกเฉิ่ม
‎- โอ้โฮ แผนเยี่ยมมาก ‎- เดี๋ยวนะคะ คุณพิก คุณแทม
‎ฉันได้กลิ่นการปั่นหัวสื่อ
‎การแสดงปาหี่เพื่อให้ทุกคน ‎มองไปตรงจุดที่เขาต้องการ
‎แล้วตรงไหนล่ะที่บอสเบบี้ไม่อยากให้เราดู
‎- โคมไฟสลัวอยู่ไหน ‎- อะไรนะ
‎ก็เป็นเบบี๋นี่นา
‎เราไม่เดินผ่านโถงมืดๆ ‎ที่ไม่มีโคมไฟสลัวหรอก
‎จอมฉกเงาจะมาเอาตัวเราไปได้
‎ใช่ เราทุกคนต่างก็รับรู้ถึง ‎จอมฉกเงาสุดสยองกันทั้งนั้น
‎แต่นายเห็นใครถูกเขมือบบ้างไหมล่ะ
‎ไม่นะ…
‎น่าจะเพราะแสงน้อยนะ
‎มัวหยุดรออะไรอยู่
‎นายขวางทางประตูลับอยู่ ‎แล้วเราต้องรีบลงมือตามกำหนด เร็วเข้า
‎ไม่มีโคมไฟสลัวก็ไม่ไปหรอก
‎พวกมันอยู่ในห้องใต้ดิน
‎แสงเยอะเกินไปแล้ว
‎จับได้คนหนึ่งแล้ว
‎ไม่นะ
‎- มีใครอีกไหม ‎- เฮนเดอร์ชอตน่าจะโดนจับแล้ว
‎แคทย่ากับหนึ่งในแฝดสามด้วย
‎- เอายังไงดีล่ะ ‎- ไม่มีทางเตือนสเตซี่ได้แล้ว
‎หมายความว่าในอีก 49 นาที เบบี๋มากมาย
‎จะใช้ชูปี้โผล่มาเจอปัญหาใหญ่
‎นอกจากใครสักคนขึ้นไปดาดฟ้า ‎เอาอุปกรณ์รบกวนสัญญาณออกมา
‎ฉันอยากเป็น "ใครสักคน" มานานแล้วล่ะ
‎ไปกันเถอะ
‎นี่ พอจบเรื่องทั้งหมดนี่ ‎แล้วฉันเกษียณมาเป็นเบบี๋ธรรมดา
‎อย่าให้ฉันติดนิสัยชอบไฟสลัวบ้าๆ แบบนี้นะ
‎- ทำไมนายไม่จดไว้ล่ะ ‎- อะไรนะ
‎ฉันจะกลายเป็นเด็กแบเบาะน้ำลายยืด ‎ที่ลืมเรื่องสำคัญไปหมด
‎- จดลงไปสิ ‎- โอเค ให้ตายสิ
‎แล้วไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์อะไร
‎ห้ามพ่อแม่จับฉันใส่ชุดที่มีสโลแกนแปลกๆ เด็ดขาด
‎ถ้าเห็นฉันใส่ชุดลาย "เจ้าลิงตัวน้อยของพ่อ" ‎นายดึงออกไปเลยนะ
‎อย่าเพิ่งคุยเรื่องของเบบี๋ธรรมดาตอนนี้ได้ไหม
‎- มีอันไหนขึ้นไปบนดาดฟ้าไหม ‎- ไม่มีเลยน่ะสิ
‎แต่ที่ห้องคณะผอ.มีประตูบนเพดาน
‎แล้วลิฟต์พวกนั้นก็เป็นทางตรงไปห้องคณะผอ.
‎สู้ต่อไปนะ สเตซ
‎ต้องดึงความสนใจอีกเหรอ ‎พวกคนชั่วรู้แล้วว่าเราอยู่ที่นี่
‎รู้ไหมอะไรเป็นความต่างระหว่าง ‎นักกอล์ฟมือโปรกับมือสมัครเล่น
‎- การเล่นกอล์ฟได้เก่งล่ะมั้ง ‎- การทำตามแผนไงล่ะ
‎เทมเปิลตัน ลิฟต์
‎ไหนบอกประตูขึ้นไปดาดฟ้าอยู่ห้องคณะผอ.
‎ตอนนี้พวกมันคงรู้แล้วว่าเรากำลังไปที่นั่น
‎ต้องสลัดพวกมันให้หลุด ‎ให้แยกกัน แล้วค่อยวกกลับไป
‎ยังมีเวลากลับไปอีกเหรอ
‎อีก 29 นาทีกว่าทีมของสเตซี่ ‎จะพยายามแวบเข้ามา
‎ดูจากนาฬิกาข้อมือสุดแพงของฉัน ‎ซึ่งควรมีคนดูแลให้จนกว่าฉัน…
‎เลิกพูดเรื่องเบบี๋ธรรมดาก่อน ตั้งใจหน่อย
‎ทางสะดวก
‎เหมือนผิวเบบี๋สุดเรียบเนียนของฉันเลย
‎ฉันล่ะอยากจูบตัวเองจัง แต่ปากฉันจูบไม่ถึงนี่สิ
‎นี่นายรอพูดประโยคนั้นมานานแค่ไหนเนี่ย
‎ฉันยังซ้อมตอบว่า "ไม่มีวี่แววของพวกเขาเลย"
‎กับ "เงียบมาก เงียบเกินไป" มาด้วยนะ
‎เอาเลย จัดมาอีกสักฉากสิ
‎เอาเลย นี่แน่ะ
‎ดอนเดร นายหนีมาได้
‎- ทีนี้ก็เป็นสองต่อ… ‎- ไม่ได้
‎ห้องอาหารผู้บริหาร ‎เป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์ของอาหาร
‎ไม่ใช่กรงเหม็นเหงื่อให้มาวางมวยกัน
‎ไม่ได้ๆ
‎ทีนี้ก็ได้เวลาทานอย่างสิ่งมีชีวิตที่มีอารยธรรม
‎โทษที ฉันหลงทาง
‎- โอ๊ย ‎- ห้ามมาทานอาหารช้าเด็ดขาด
‎รู้ใช่ไหมว่านายจะไม่ได้รอดออกไปจากที่นี่
‎ไอเดีย
‎- บอสเบบี้ยอมจำนน ‎- แผนแจ่มแจ๋ว
‎ผมเขียนเงื่อนไขของการยอมจำนน ‎ขณะที่พูดประโยคนี้ออกมาดังๆ แล้ว
‎โธ่ ไม่เอาน่า บีบี ทุกคนต้องการแบบนี้นะ
‎บอสัดน้องหมาได้กำจัดศัตรูที่เกลียดที่สุด…
‎เราจะเอาออฟฟิศแสนสวยนี่ ‎มาเป็นสตูดิโอรายการใหม่ของเรา
‎ส่วนฉันน่ะเหรอ ได้เลื่อนตำแหน่งไง
‎ซีอีโอคนใหม่ของบอสัดเบบี๋
‎แน่นอนว่าฉันจะย้ายบริษัท ‎ไปอยู่ประเทศที่เป็นเกาะสักที่
‎ที่มีอัตราภาษีงามๆ แล้วก็ไม่มีกฎหมาย ‎ห้ามเด็กทำศัลยกรรมพลาสติก
‎อะไรล่ะ ว่าจะไปทำลักยิ้มที่หกน่ะ
‎แก้ม แก้ม คาง ก้น ก้น ความลับ
‎สำหรับคุณนะครับ กล้วยแช่แข็ง ‎แช่แข็งอย่างรวดเร็วสำหรับเหงือกเบบี๋อ่อนๆ
‎ฟันฉันกำลังงอกเลยตอนนี้
‎ส่วนไอ้นี่น่ะเหรอ เหมือนสวรรค์เลย
‎คิดจะยอมสยบหรือยัง ยอมใช่ไหม ใช่หรือเปล่า
‎ค่อยๆ คิด นายไม่ได้ไปไหนอยู่แล้ว
‎น่าเสียดาย มันน่าจะช่วยพวกนาย ‎ประหยัดเวลากับแรงไปได้เยอะ
‎ฉันกำลังจะไปจากบอสัดเบบี๋
‎แต่พวกนายต้องไปก่อน
‎พวก เป็นนักธุรกิจแท้ๆ คิดเลขห่วยจังเลยนะ
‎ทีมเรา กองทัพเล็กๆ ที่มีอุปกรณ์ ‎เคลื่อนย้ายสสาร สู้กับอะไรล่ะ
‎นายเหรอ หรือเจ้าหนูขายาวนี่ ‎เจ้าฝรั่งเศส เอาด้วยไหม
‎ผมบอกแล้วไงว่าจะไม่สู้ ‎ในสถานที่ปรุงอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง
‎เจ๋ง
‎เพราะว่าผมมอบทุกอย่าง ‎ที่บอสเบบี้ต้องการไปหมดแล้ว
‎- ไม่นะ ‎- ไชโย
‎เขามุ่งหน้าไปดาดฟ้า แข่งกันไปไหม
‎ผมจะเดินท่าปูแล้วท่องตัวอักษรกลับหลัง
‎ซี วาย เอกซ์ ดับเบิลยู วี ยู ที…
‎ฉันจะใช้ประตูที่ห้องคณะผอ. เจอกันที่นั่นนะ
‎แปดนาที
‎บอสัดเบบี๋จงเจริญ
‎มองหาอะไรก็ตามที่ดูแปลกที่…
‎อุปกรณ์อะไรสักอย่าง ไอ้นี่ หรืออาจจะเป็น…
‎ไอ้นั่น
‎ดี ซี บี เอ
‎เทมเปิลตัน
‎ประตูไปดาดฟ้าๆ อยู่ไหนกันนะ
‎โทษที พวกแกเป็นหมานั่งเก้าอี้ ‎ที่มีขาเล็กๆ ยื่นออกมาน่ะ
‎เทมเปิลตัน
‎ไปพังเจ้าอุปกรณ์รบกวนสัญญาณนั่นซะ ‎เดี๋ยวฉันไปช่วย
‎ไงจ๊ะ พ่อหนู ใครอยากเล่นลิงชิงบอลบ้าง
‎หนึ่งชั่วโมง เป๊ะๆ เลย
‎เดี๋ยวฉันไปช่วย
‎ตอนนี้แหละ
‎โอ้โฮ
‎อะไรเนี่ย
‎เร็วสิ เทมเปิลตัน
‎นี่ เจ้าหมา อะไรเอ่ยเปิดออกไปได้
‎ประตูไงล่ะ
‎- บอกแล้วว่าจะไปช่วย ‎- นับเหรอ
‎ไง บอส จัดการพวกคนเลวนี่เลยไหม
‎เฮนเดอร์ชอต
‎ตั้งโปรแกรมชูปี้ใหม่แล้ว จัดการพวกมันเลย
‎แหมๆ
‎นักสร้างความบันเทิงให้พวกหนูๆ ‎ที่คิดว่าจะดูโหดขึ้น
‎ถ้าพูดสำเนียงลอนดอนตะวันออกเห่ยๆ นี่
‎คุณพิกกับคุณแทมบอกว่าพวกเขาคิดกันเอง
‎และพวกคุณควรใช้ความรุนแรงในคุก ‎กับพวกเขาแทนฉัน
‎ขอบคุณค่ะ คุณธรรมสูงส่งมากเลย
‎นี่ผ้าอ้อมหนังเลยนะ เจ้าพวกป่าเถื่อน
‎ฉันชอบที่นี่จัง
‎- บอส ดูสิ ‎- "เบบี๋เรืองแสง"
‎ปรากฏการณ์ใหม่ที่สุดแสนจะน่ารัก ‎ที่ทำให้เรื่องคราวก่อนเหมือนอ้วกเน่าๆ ไปเลย
‎เป็นภาพลวงตาหรือเปล่า
‎เราอาจไม่มีทางรู้ แต่ข่าวช่องแปด ‎ให้สัญญากับคุณผู้ชมของเราว่า…
‎เราจะเปิดวิดีโอพวกนี้วนไป ‎จนกว่าคนจะหยุดพูดเสียงสองเลย
‎- รักเลย ‎- เอาขึ้นจอเลย
‎- ความรักเหลืองเต็มร้อย ‎- ความรักเหลืองเต็มร้อย
‎ตายจริง มีคนฝึกตัวเฟอร์เร็ตให้โต้คลื่น ‎น่ารักสุดๆ ไปเลย
‎สเตซี่ เตรียมทีมภาคสนาม
‎เฮนเดอร์ชอต ขอพิกัดที่แน่นอน ‎ภายใน 20 วินาที
‎ถ้าปล่อยให้เฟอร์เร็ตนั่นได้พื้นที่ไป…
‎อะไรเหรอ
‎ถึงเวลาปล่อยวางแล้ว
‎แต่ตัวเฟอร์เร็ต ความรักเด็กล่ะ
‎เดี๋ยวก็มีเฟอร์เร็ตมาอีกอยู่แล้ว ‎ไม่ก็หนูแฮมสเตอร์ หรืออะไรก็ตามแต่
‎นายบอกเองนี่ว่า ‎ไม่อยากยุ่งเรื่องของเบบี๋ธรรมดา
‎เราอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้เหรอ
‎ฉันก็หวังว่าเราจะทำได้ ‎เพราะฉันคงจะคิดถึงนายมาก
‎แต่ยังไงเราก็ยังเป็นพี่น้องกัน ตลอดไป
‎ฉันจะคอยช่วยเอง
‎คราวก่อนที่นายพูดแบบนั้น ‎ฉันร่วงลงมาจากตึกเลยนะ
‎แล้วฉันก็รับนายไว้ได้ไง ‎ไม่ได้บอกนี่ว่าจะช่วยยังไง
‎ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎ก็ใช่ แต่มันอาจจะดีก็ได้นี่
‎ขอเวลาวางแผนงานเลี้ยงเกษียณหนึ่งวัน
‎นายจะวางแผนจัดงานเลี้ยงให้ตัวเองเหรอ ‎ก็รู้นะว่ามันแปลก
‎ขอหนึ่งวัน เชื่อฉันสิ
‎ที่หนีบเน็กไทอันโปรดเหรอ
‎นายเอาไปหนีบแล้วคงดูดีกว่า
‎ต้องคิดถึงคุณแน่เลย บี๊บส์
‎"ฉันไม่ชอบตอนเช้า"
‎วลีนี้ไม่เคยเก่าเลย
‎"ห้ามลักขโมย" เหรอ ไม่น่าใช่นะ
‎- ก็ใกล้เคียงอยู่ ‎- อย่าเปลี่ยนไปนะ พี่เบิ้ม
‎ท่านคะ ไม่จำเป็นต้อง…
‎เปิดดูเถอะน่า
‎เธอไม่ต้องการอะไรจากใครทั้งนั้น ‎เธอพร้อมสำหรับสิ่งนี้แล้วล่ะ
‎คณะผู้อำนวยการจะประกาศ ‎อย่างเป็นทางการวันจันทร์
‎ขอบคุณค่ะ ท่าน
‎ขอบคุณนะ บอส
‎เทมเปิลตัน บอกตามตรง ‎ฉันน่าจะเอาของขวัญนายให้คนอื่นไปแล้ว
‎ฉันไม่เป็นไร
‎เอาล่ะ นมทารกสูตรพิเศษขวดสุดท้ายแล้ว
‎อีกไม่กี่นาทีก็คงเปลี่ยนไปแล้วล่ะ
‎จะดูฉันกลายเป็นธีโอดอร์ ลินด์ซีย์ เทมเปิลตัน ‎ทารกธรรมดาๆ เหรอ
‎ถ้าสิ่งแรกที่ฉันทำคือยัดลูกเกดเข้าจมูกล่ะ
‎- ฉันจะคอยช่วยเอง ‎- แล้วแต่นายนะ
‎นึกว่านายทิ้งจอไปแล้วซะอีก
‎- ทิมเหรอ ‎- แดนนี่เหรอ
‎มีเด็กทารกประหลาดๆ ใส่สูท ‎ยื่นกล่องของขวัญที่มีเจ้านี่กับโน้ตให้ฉัน…
‎"กดปุ่มเพื่อเล่นเพลงฮิตลูกผู้ชาย"
‎- ขอบใจนะ ‎- เอาแบบนี้เหรอ
‎ฉันไปปรับมานิดหน่อยจากคราวก่อน ‎คงจะไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร อะไรๆ มันก็เปลี่ยนกันได้
‎หนึ่ง สอง สาม สี่…
‎ว่าไง เพื่อน
‎หวังว่านายจะรู้ ไม่ว่านายจะไปอยู่ที่ไหน
‎ฉันจะคอยตามไปช่วยนายเอง
‎ไม่ว่านายจะทุกข์หรือสุข
‎จะเป็นซีอีโอหรือคนธรรมดาทั่วไป
‎ใครจะสนล่ะ ตราบใดที่เรายังเป็นเพื่อนกัน
‎เราเข้ากันได้ดีเหมือนจมูกและหนวด
‎- ฉันรักนายนะ เพื่อน ‎- ฉันรักนายนะ เพื่อน
‎- ทำไมไม่มีใครพูดแบบนี้กันนะ ‎- นั่นสิ ฮัลโหล
‎นายคือขุมทรัพย์ล้ำค่าที่ฉันพบ ‎ในสายรุ้งแห่งมิตรภาพทุกสาย
‎- โย่ ‎- เราเป็นคู่หูคู่ซี้สุดเจ๋ง
‎และฉันดีใจมากที่ได้เป็นเพื่อนของนาย
‎ฉันรักนาย แล้วก็จะเป็นเพื่อนนายตลอดไป
‎บอสเบบี้
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก