NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo nie łączyć.
Szef Bobas
Jestem szef, Szef Bobas, szef Szef, Szef Bobas, szef, szef
Patrz, jak bobas rośnie, jak się pnie
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Raz na wózku, raz pod wózkiem Wiesz, jak jest
Jestem kimś Mów do mnie „wielki szef”
Na głowie mam kołyskę, dom
Weź zmień pieluchę Gdzie mój śliniak, ziom?
Jak nie zapłacisz To mnie nie przekonasz
- Kto rządzi tu? - No ja, Szef Bobas
Trochę szacunku dla kina, pieluszkowi prostacy!
Tatku! Kaczka nam zwiewa!
I przez was nie dowiem się, jak pan Kwak uciekł złodziejom.
To też możesz zjadać, wiesz?
No dobra, skupmy się na filmie.
- Wychodzimy? - Tak.
- Sorki, że cię w to wciągnąłem. - No problema, compañero.
Ale skoro mieliśmy iść na film, to wślizgnijmy się na inny.
Co? To kradzież filmu. Będę musiał iść do kościoła!
Stary...
kino to uczta dla oczu.
Rodzice zapłacili, żebyśmy mogli obejrzeć film.
Nieważne jaki.
Przekonałeś mnie.
Na co idziemy?
Pyg i Tam pokażą wam?
Podobno niezła sieczka.
Nie. Na to.
Szepty świtu po dziś dzień.
Musimy to zobaczyć!
- Nuda. - W to akurat wątpię.
To dla dorosłych!
Tak jak cholesterol i zmiana piżamy w sobotę.
Filmy dla dorosłych to zakazany świat tajemnic.
W sumie lubię sowy.
Co? Ale zabawne!
Rodzice są najgłośniejsi.
Nie jesteście w stanie wysiedzieć w ciszy przez 74 minuty?
Pavlova powinna być naszym oficjalnym ciastem!
Genialny pomysł, Janice! Zapiszę to sobie.
Trzymam tu wszystkie moje pomysły.
To mój „pomysłownik”.
Chcesz pomysłów, Quincy? To słuchaj.
Za krótkie parkowanie powinno się płacić drobnymi.
Świetne! Zapisuję.
- Niesamowite! - Nie wierzę.
Ciasta i drobne?
Forsować tak bzdurne pomysły, gdy ma się audiencję u Burmist...
- To twój tata. - Tak.
- Rodzice go znają! - Tak.
- A my się przyjaźnimy! - No tak.
Czemu jeszcze na to nie wpadłem?
Biznes i polityka.
Najbardziej wydajny i korupcyjny związek!
Musimy to wykorzystać!
Nie ma żadnych granic.
Miłość do bobasów osiągnie Żółte 100 procent!
Musimy podrzucić Burmistrzowi nasze pomysły,
na przykład osobne pasy dla wózków.
Przewijak w każdej toalecie.
Parada na dzień bobasa!
Królewski ślub bobasów!
Minikrólowa plus książę bobas to miłość tych,
którzy uwielbiają młodych monarchów!
Czyli... bobasy mają się chajtnąć?
Nie, to słabe.
Ale jestem tak nakręcony, że przepracowałem drzemkę!
To dla was, dzieci.
Ja wyrosłem z zabawek.
Ile się tego nakłada?
Całą puszkę na twarz?
Nie masz zarostu.
I tak byś nie zrozumiał.
Jesteś za młody.
Tego się nie odkręca.
Dobra. Zapytam rodziców.
Czytanie jest takie dorosłe.
To mój poziom.
Ted, Janice.
Witaj... synu.
Chcę powiedzieć coś ważnego, więc usiądźcie.
Poszedłem z Dannym na...
film dla dorosłych.
To dość obszerna kategoria, Timbo.
Co zobaczyłeś?
Człowieka.
Nadal zbyt ogólnie.
I sowę.
To ten artystyczny film z tym dobrym aktorem.
Wiesz który, Ted. Wygrywa nagrody, bo jest smutny.
Ach! Ten film z sową.
Podobno świetny.
Co nie znaczy, że to pochwalam.
Darujcie sobie. Jesteśmy dorośli.
To był dziwny film dla Tima, dziecka, którym byłem.
Ale mam was.
Jesteście dorośli, odkąd pamiętam.
Nauczcie mnie dorosłości.
Po to, żebyś zrozumiał tamten film?
Wiedziałem, że mnie zrozumiesz.
To dosyć...
- Daj nam chwilę, mały. - Mówcie mi „duży”.
Co myślisz?
Nie podoba mi się, że widział ten film, ale chyba nieźle nim wstrząsnął.
To może go z niego wytrząśniemy?
Nauczymy go „dorosłości”...
zanudzając go przez calusieńki wieczór.
Zobaczy, że lepiej być dzieckiem.
Tak! Ale co zrobimy z bobasem?
Właśnie odkryłem bramę do wiecznej władzy!
Weźcie papier i zapiszcie pomysły charakterem pisma burmistrza.
- Znajdźcie fałszerza. - Chip?
Chyba tak.
Widzimy się u Burmistrza.
Witaj, dorosły chłopcze.
Witaj, bobasie.
Słyszałem, co planujesz i nie chciałbym przeszkadzać.
Może... mógłbym przekimać u kolegi?
- Będzie że hu-hu. - Czemu „hu-hu”?
Obaj na tym zyskamy!
Padam. Przepracowałem drzemkę.
Nie polecam.
Zrobicie sobie imprezkę!
Pojecie warzywa,
powiecie „wiesz co” i poplotkujecie o sąsiadach.
Nie znasz się.
No dobrze, pokażemy ci, co robią dorośli.
Cieszę się.
Dziękuję, Ted, Janice.
Ale jest jeden mały problem.
Co zrobić z bobasem?
Może pójdzie na noc do kolegi?
Niezły pomysł.
Co ty na to, mały?
Gotowy na nocowanie u kolegi?
No dobrze! Zadzwonię do Busków!
W kinie świetnie się bawił z Joy.
Może Quincy i Pearl się zgodzą?
Mój amigo, burmistrz Quincino?
U nich na pewno będzie bezpieczny!
Perełko, Templetonowie już są!
Witajcie!
Zaprosiłabym was, ale właśnie sprzątam.
Janice też tak mówi, gdy mamy bałaga...
Przyniosłam trochę rzeczy bobasa.
To Señor Piszczałka.
- Daj mu go... - Dasz radę?
Wypełnić królewską misję?
Czemu miałbym nie dać?
Nic mi nie jest. To przez brak drzemki.
No dobrze, synku, tatuś cię kosia.
Jesteś gotowy?
Zabiorę cię do Joy, pysiaczku.
Mamusia też cię kocha! Dobrej zabawy!
Czy ta mała buźka właśnie ocenia nasz dom?
Nie mam ani czasu, ani energii na imponowanie bobasowi.
Pearl wcale nie jest taka groźna.
W tym domu nikogo nie oceniamy, więc zrelaksuj się i bądź sobą.
A kolacja będzie z mikrofali!
Naharowałaś się. Wcisnę za ciebie przycisk.
Tylko pójdę coś zapisać.
Pobawimy się, ale muszę coś zrobić.
Pokażesz, gdzie tata trzyma notes,
zanim zasypie mnie masa ulotek?
- Masz. - Dzięki.
I naprawdę się pobawimy, tylko...
Cholibka! Pearl, znów zapodziałem notes!
Nie widzieliście go?
Notesiku, cip, cip, cip!
Chodzi mu o ten notes?
Mówię o tym z moimi pomysłami!
A nie ma tam, gdzie zwykle?
- Tam gdzie niezwykle też nie. - Żartowniś!
Ależ ze mnie gamoń.
Nie macie gosposi?
Burmistrz zajmuje się sprzątaniem? Rety!
Nic dziwnego, że nikt normalny nie kandyduje.
Sio, pościelowy potworze!
Nakarm mnie proszkiem!
Żartowałem. To ja, Jimbo!
Szefie, chyba jesteś wyczerpany.
Wcale nie.
To przez ten dziwny dom.
Bardzo dziwny dom.
Macie kartki?
Chip?
Sfałszowane kartki pełne pomysłów.
Pif, pif, paf, paf!
Świetnie, ale mam problem.
- Gdzie notes? - No właśnie.
Jak go znaleźć w tym bałaganie?
Gorzej niż na wysypisku.
To znaczy gorzej niż na wysypisku.
Mówiłem, że gorzej niż na wysypisku,
czy tylko pomyślałem?
Mogłem jednak zrobić tę drzemkę.
Gorzej tu niż na wysypisku.
Znów to powiedziałem?
Wracaj do biura i pilnuj kartek.
Oki doki!
Poszukamy tego notesu,
a ty zrób sobie przerwę, dobrze?
Pobaw się.
Napój dorosłych.
Pora zapuścić sobie w żyły porządną dawkę kofeiny.
A mleko i cukier? Czy tak piją tylko gwiazdy?
To wersja dla początkujących.
Dorośli uwielbiają gorzki smak porządnej mocnej kawy
i koniecznie wrzącej.
Cudowna!
Ale jeśli ci nie smakuje, to może nie jesteś gotowy na...
No dobrze, widzę, że się jednak skusiłeś.
To smak dorosłości!
Wąsy mi rosną! Opowiedz o jazzie!
No cóż.
Oto moja ekipa od zabawy w chowanego.
Składa się tylko z Frankie?
Nie lekceważ kogoś, kto spędził pół życia w wentylacji,
kumplując się ze śmieciami.
Fuj. To konieczne?
Nie, lubię dżem winogronowy.
Ale to nie dżem.
Nie pora na test smaku.
Gdzie ten notes? Chcę go! Chcę notes!
Zdecydowanie nie powinieneś pomijać drzemek.
Już wiem!
Tak, panie Bucisławie Sznurówkowiczu?
Rozumiem.
Co powiedział?
Głównie same plotki.
Bucisławie, niezłe z ciebie ziółko.
Wskazuje na południe.
A to znaczy, że...
Buty używają kompasów?
Burmistrz poszedł w tamtą stronę, gdy wrócił do domu z notesem.
- Co? - Jak to co?
Straszna sowa!
Ta sowa?
No dobra, jestem ciutkę zmęczony, więc do roboty.
Nie zgadniecie, gdzie według mnie jest notes!
O ile nie zgadniecie, że jest w łazience.
Jest w łazience.
Lubię, gdy ktoś robi to, co musi,
gdy czuje, że musi.
Kartki?
Chip?
Siemanko!
Co to jest?
Nieźle, co? Nie da się rozróżnić.
Napisałeś na maszynie!
Wcale nie!
Sfałszowałem ręcznie dosłownie każdą literę
z tego dokumentu.
To pismo maszynowe!
Aha, a myślałem, że tak ładnie pisze.
Jak to Burmistrz.
Chodziło mi o prawdziwe pismo.
Chcę mieć nowe kartki, zanim złowroga sowa wróci po moją krew.
Tak jest.
Jimbo i ja możemy się tym za ciebie zająć...
gdybyś chciał się kimnąć.
Dziękuję, Stace.
Daj znać...
Znalazłeś notes!
Od teraz nigdy nie spuszczę go z oka.
No, to już po drzemce!
Załatwcie te kartki.
Byle szybko, bo mój wróg nie śpi.
Oto zabawki świata dorosłych.
W pracy cały dzień bawimy się tymi świetnymi spinaczami
podczas krótkich przerw.
To maczuga, albo królewska buława!
A kysz, paskudny smoku!
Spinacze są fajniejsze niż Mike Futbolista.
Chciałem pracować w biurze,
ale to chyba zbyt dziecinne.
Fakt.
Może lepiej dłużej pobyć w świecie dziecka,
który oferuje więcej ciekawych możliwości.
Ja marzyłem o tym, żeby badać morza.
A ja chciałam być kontrolerem lotów.
„Dwa-jeden-zero-pięć Compton-trzy-foxtrot, możecie startować”.
Ziu!
Fascynujące.
A czemu zrezygnowaliście z marzeń?
Śniolacja!
Śniadanie na kolację!
Skarbie, przeszłaś samą siebie.
No już, wpadnij w szczelinę.
Zgub notes! Zgub notes!
Mój ty gapciu!
Masz mnie!
Chyba będę z nim sypiał.
- O nie! - Wtedy go nie zgubię.
Może to i sposób.
Nie! Nie! Nie!
Joy, twój koleżka przegapi kołysankę.
Nie stresuj maluszka.
- Zaśpiewam i zaraz zaśnie. - Jak to szło?
Spaciu trzeba kłaść już się
Tata burmistrz idzie też
Pa, śniolacjo
Lampo też
Każdy z nas zapada w sen
Ty też!
Przetrwałem kołysankę!
Ledwie.
Gotowa do pracy?
Co, skarbeńku?
Chcesz bis?
Raz, dwa, trzy i...
- Pa, pieluszek stosie - Pa, córeczko w sosie
Nigdy nie miałem rybki.
Czemu nie kupiłem?
Pokonała nas żądza pieniądza?
Pracujemy, żeby... opłacić rachunki.
I kiedy zaczęły mi rosnąć włosy w uszach?
Czemu zadajecie tyle pytań?
Dorośli powinni wszystko wiedzieć.
To też dobre pytanie, synu.
Niestety nie ma książek o byciu dorosłym.
W zasadzie to są ich tysiące, co sprawiło, że zrezygnowałam
z mojego innego marzenia, pisania poradników.
Pa, pa, pa, pa, pa
Ledwo się trzymam. Jak wam idzie?
Chip fałszuje jak z nut. Rozumiesz?
Sorki, wszystko mnie dziś bawi.
Rozmawiam z Jimbo i Staci.
Co jest?
Nie, nie możemy iść spać!
Mamy misję.
Chodź!
Musimy dorwać ten notes,
zanim mój mózg odjedzie w krainę snów!
Ze zmęczenia plotę od rzeczy.
Długi ten korytarz?
Ze 12 długości.
Miało być szybko. Bum, notes, kartki.
I wygrywam. Hura!
Sowa!
Mamy kartki.
Co ty wyrabiasz?
Sprawdzam, czy nie jesteś poduszką.
Goni mnie!
Ratujcie się!
I co to oznacza?
Sami nie wiemy.
A kto wiedział?
Sowa.
W filmie ciągle robiła „Uuu”,
jakby wiedziała coś, czego nie wie pustynny człowiek.
Zobaczmy ten film.
Może odpowie na nasze obiekcje!
Nie wiem, co to, ale jestem za.
O północy jest seans!
Północ? Najdoroślejsza godzina?
- Jedziemy! - Poprowadzę.
Nie.
Muszę go mieć.
O, Templeton, jesteś!
Muszę znaleźć pokój burmistrza.
Nie!
Ten skrzydlaty szatan porwał mój cień!
To tu?
To drzwi. Chciałeś czegoś innego?
Wybacz, wielka sterto ubrań.
Mogę wejść?
Najpierw musisz powiedzieć...
czego chcesz.
Zdobyć Żółte 100 procent!
Zakaz wstępu.
To ma być jakiś test?
Co jest ważniejsze niż 100% miłości do bobasów?
To wy!
Ty podstępna sterto łachów!
Dzięki tobie zrozumiałem,
dlaczego chcę wcisnąć Burmistrzowi nasze pomysły.
Nie pragnę miłości do bobasów, ja te bobasy kocham!
Nieźle, a myślałem, że gadanie do prania jest dziwne.
Spójrz pod wiatr, przyjacielu.
Znajdziesz tam ziarnka piasku.
Nie cierpię piasku.
Wcześniej był lepszy.
Tak, to bardzo słaby film.
Pewnie cię zawiodę, ale czasem dorośli nie znają odpowiedzi.
- A kawa jest ohydna. - To prawda.
Ale jeśli zechcecie pobawić się w smoki,
to zapraszam.
A teraz zamknę oczka.
Nie wiem, jak tu wszedłeś i na mnie zasnąłeś,
ale spokojnie się dobudź.
Zapisałem parę pomysłów, które spodobają się tobie i Joy!
Parada bobasów?
Dobrze, że mam notes, bo inaczej bym o tym zapomniał.
Skąd ja biorę tak świetne pomysły?
Piękny dzień, prawda?
Tak?
Peg! Miło cię widzieć.
Wszystko w porządku?
Oczywiście. Przecież wygraliśmy.
Żółte 100 procent znowu w grze.
- Co z wami jest? - Chyba nie jest źle.
A może jest? Na pewno jest.
Nie pamiętasz, co nam wczoraj wysłałeś?
Co wysłałem?
Czemu? Czemu? Pościelowy potwór wie!
Spodnie... wylatujecie!
Zwolniłem spodnie! Tak mi przykro!
Już wiem.
Lalka ze szczurzym łbem i ta sowa robią w jednym fa-chu!
Zwolniłem całą szafę! Jestem wolny!
Jest jeszcze 107. Chcesz zobaczyć?
Bo ja tak.
- Spalić to. - Dobra.
Szef Bobas
Napisy: Joanna Worwa-Nowocin