Ik denk dat ik iets zie.
Wat?
Wat is het?
Selah. Ik wist dat je het maar verzon.
We moeten het redden.
Wil iemand nog wat lam? -Hebben jullie daar genoeg?
Iemand steelt aldoor mijn mes.
Echtgenotes, dochters...
dank jullie wel.
Aanvaard jij mijn gunsten? -Dat doe ik, Herder.
O, mijn Herder, ik heb u nodig. Kom mij helpen.
Ik heb een diepere beleving met u nodig dan ooit tevoren.
Daal op mij neer en vervul mij van uzelf. Help mij dichter bij u te zijn.
Dank u, Herder, dat wij uw echtgenotes mogen zijn.
Dank u voor uw gunsten en liefde.
Dank u voor een prachtige dag.
Hebben wij ons waarlijk ontdaan van de kennis...
die ons verwijderd houdt van de genade van Eden?
Ja, Herder.
Ja, Herder?
Zoeken wij die beleving?
Hebben wij ons gereinigd van het verderf van de buitenwereld?
Hebben we dat? -Ja, mijn Herder.
Mijn echtgenotes, jullie zijn allen tot mij gekomen.
Gebroken, zoekend.
Gekwetst door een wrede wereld die dag na dag meer vervuld is van pijn.
Ik heb ieder van jullie opgenomen. Jullie beschermd.
Ik heb mijn leven voor jullie opgeofferd.
Ik gaf jullie onderdak.
Ik gaf jullie dochters...
en zusterschap...
en leven.
Laat ons bidden en onze zegeningen overdenken.
O, mijn Herder, daal op mij neer en vervul mij van uzelf.
Tamar, moet jij kijken of Maria hulp nodig heeft?
Natuurlijk. Tot straks, Selah.
Vond je mijn preek mooi, Selah?
Daar ben ik blij om. Ik merk het altijd als mijn preek saai is.
Dan dwaalt je blik af naar de bomen.
Nee, uw preken zijn altijd prachtig.
Ik plaag je maar wat.
Ik weet dat je gepassioneerd luistert.
Zo mooi.
Net als dat van je moeder.
Wilt u nog eens vertellen van toen u haar voor het eerst zag?
Zo mooi.
Vertel me het verhaal nog eens? Van toen u haar voor het eerst zag?
Laat een van de echtgenotes je haar opnieuw vlechten.
Hij keek me aan.
En toen...
Ik bedoel...
ik had zoiets nog nooit gevoeld.
Herder zei slechts: Zal ik je vasthouden?
Is dat hoe het is, echtgenote zijn?
Het is als genezen, zusters.
En hij bleef maar zeggen: Jij bent perfect en jij bent aanvaard.
En hij hield me vast. In zijn armen.
Op dat moment was alles perfect.
En ik wist dat ik nooit meer weg wilde.
'Je bent perfect. Je bent aanvaard.' Je bent hier nog maar net.
Selah, dat kun je niet doen. Ze is een echtgenote.
Ze is even oud als wij.
Je mag zo niet tegen een echtgenote praten. Ik zal het verklikken.
Om de dooie dood niet. -Zusters, stop.
Mammie, Selah heeft me geslagen.
Selah, heb je iets te zeggen?
Zij begon met gemeen doen tegen Eloise, ook al is ze een echtgenote.
En van Herder mogen we niet... -Klikspaan.
Wat zei je, Selah? -Niets.
Als jullie niet kunnen samenwerken, zal ik jullie moeten scheiden.
Selah, breng de kliekjes naar de hut, alsjeblieft.
Wat doe je, dom kind?
Geef hier.
De offergaven zijn overvloedig vandaag, zie ik.
Je weet dat het eten boetedoening is. Om te helpen louteren.
Zij wil niet eten. Zij vast.
Zij denkt dat het bloeden een straf is voor Eva's zonde.
Ze heeft gelijk. De Herder zegt het.
Jij denkt dat je bijzonder bent omdat jij jouw maandstond nog niet gehad hebt.
Dat zegt hij tegen jou.
Maar die zal snel genoeg komen.
Bereid je erop voor, meisje.
Dan zal onze grote Herder niet zo gek op je zijn.
Als je onrein bent, is het dan niet goed het bederf uit te drijven?
Zo devoot en perfect.
Precies zoals je moeder was.
Raak me niet aan.
Jij bent onrein.
Je kunt nu gaan, kleintje.
Ik zie je nog wel als het bloed jou bezoekt.
Wegwezen.
Kom op, meisjes. Toe, bedtijd.
Kom, Lily. Kom maar hier zitten.
Maar mama, ik ben niet moe. -Weet ik, maar je moet nu slapen.
Je kent de regels. -Maar ik wil een verhaaltje.
Er mogen alleen verhaaltjes verteld worden over de kudde en de herder.
En alleen de Herder mag ze vertellen. Dat weet je.
Je wilt toch niet dat Selah in de problemen komt?
Het spijt me, Selah.
Het geeft niet. Je bedoelde het niet zo. -Goed.
Mama moet nu gaan, oké?
Maar Selah blijft bij je en dan ga jij slapen.
Herder, binnenkort begint het lammeren.
Dat was je laatste voedsel en drinken.
We mogen de pasgeboren lammeren niet bevlekken met onreinheden.
Je bent te jong voor zo'n verantwoordelijkheid.
Maar als de Herder het wil...
Ben je getuige geweest van de geboorte van een van je zusters?
Daar lijkt het op.
Als de ooi zover is, gaat ze in de geboortehouding liggen...
klaar om het lam te helpen komen.
Niets ter wereld is natuurlijker, Selah.
En het is de meest gewijde taak.
De Herder heeft een groot vertrouwen in jou.
Selah, wat is er gebeurd met de lammeren?
De echtgenotes wilden niets zeggen.
Alleen dat jij bij de Herder was.
Selah, wat is er gebeurd?
Ik was in slaap gevallen.
Een wilde hond kreeg een van de lammeren te pakken en doodde het.
Toen de echtgenotes erachter kwamen, zijn ze de Herder gaan halen.
En Maria bracht me naar de kerk.
Hij vergaf het mij.
Maar het is erger dan straf.
Ik geloofde niet vast genoeg in de kudde en in de Herder.
Ik was onrein.
U zult moeten vertrekken.
Zo niet, arresteert u me dan?
U hebt een paar dagen. Volgende keer kom ik met een dwangbevel.
Mijn dierbare kudde...
ik heb smartelijk nieuws.
Om ons allen te beschermen, moeten we vertrekken.
Anders zal de buitenwereld ons vernietigen en jullie van mij afnemen.
We zullen een nieuw thuis vinden.
Dus we kunnen nooit meer terugkeren?
We moeten een nieuwe plek zoeken.
Zoals we deze plek jaren geleden hebben gevonden.
Ik reken op jou, Selah.
Van al mijn kinderen ben jij het zuiverst in je geloof.
De jongere zusters zullen zich door jou laten leiden. Wees sterk.
Mijn dierbare kudde...
onze weg zal lang en zwaar zijn.
Maar met vertrouwen zullen wij onze weg naar de wedergeboorte vinden.
het is lang gelee, ik weet niet of je het nog weet
die twee kleine meisjes, wier naam ik vergeet
ze dwaalden af op een mooie zomerdag
die twee kleine meisjes, die niemand meer zag
mooie meisjes in het bos
Voor onze reis zeggen wij dank.
En met dit vlees zullen wij wedergeboren worden.
Wij zullen worden wedergeboren.
Niet naar binnen gaan, zei ik.
Waarom kunnen we hier niet blijven? Het is warmer.
Dit is een gebroken plek...
gemaakt door gebroken mensen.
Naar buiten.
er liepen twee zusters samen over straat
o, de wind en de regen
en ze bleven maar lopen in de duistere dag
door de striemende wind en regen
ze hadden de liefde van de Herders gunsten
o, de wind en de regen
Zij is onrein.
Weet je nog dat hij zo naar ons keek?
Toen wij al zijn gunsten hadden?
Het is nu anders omdat jullie oud zijn.
Wat is er met jou gebeurd?
Hij zei dat het een straf was.
Voor mijn ijdelheid.
Dat zei hij ook toen hij mijn haar afknipte.
Nu noemt hij me een gebroken ding.
Ik geloof je niet.
Je lijkt zo veel op je moeder als je dat zegt.
Wat was ze voor iemand?
Ze was mooi. Natuurlijk.
Wij kwamen tegelijk bij de kudde.
Wij waren de eersten die zijn gunsten kregen.
Zijn aandacht is als de zon.
In het begin is hij helder en magnifiek.
Maar daarna...
brandt hij alleen maar.
Ik weet niet waarom je dat zou zeggen.
Natuurlijk niet.
Nog niet.
In het begin was ik jaloers op je moeder.
Dan was je vast blij toen ze stierf. Bij mijn geboorte.
Denk je dat, meisje?
Ze was dagenlang prima in orde nadat jij geboren was.
Maar toen kreeg ze een infectie.
Hij zei dat het een test van haar geloof was.
Hij bracht haar niet naar het ziekenhuis.
Waar gaan jullie heen?
Je kunt niet eeuwig hier bij mij blijven.
Hij telt de dagen.
Hij kent onze persoonlijke ritmes.
Maar ik voel me nog steeds niet goed.
Soms...
toen ik nog een begunstigde echtgenote was...
kreeg ik zo'n rusteloos gevoel onder mijn huid.
Dan wachtte ik tot het donker en overal stil was.
En dan liep ik het bos in.
Daar deed ik mijn gewaden uit...
en hoefde ik slechts te zijn.
Het voelde als vrijheid.
Waarom blijf je?
Omdat...
ik bang ben.
Ik ben hier al zo lang.
Ik weet niet eens meer wie ik ben.
Je bent zo lang weggeweest. Mijn bloeding was de eerste keer maar kort.
En bij de vervloekte echtgenote. Waar praat ze over?
Ze zegt niet veel. Dat is haar straf.
Herder zegt dat ze moet boeten voor haar zonden.
Als de Herder het zegt, zal het wel zo zijn.
Sorry dat je ons moest verlaten.
Zij is een gebroken ding.
Is het zover? -Nee, het kan nog niet zover zijn.
Het is te vroeg. Ik kan dit niet hier.
Haal diep adem.
Ik kan dit niet hier doen. Alsjeblieft, nee.
Ik kan het niet. Niet hier. -Je kunt het.
Echt niet. -Niet nu. Het komt niet nu.
Het is goed. Gewoon ademhalen. Het komt goed.
Persen.
Toe maar.
Persen.
Kom eraf.
-Nee, mammie. Mammie.
Eraf. -Mammie.
Dit is gebeurd door jouw toedoen...
Michael.
Maria.
ik ben gaan bidden daar in de vallei
de oude weg is goed genoeg voor mij
wie wordt de draagster van de sterrenkroon
goede Heer, wijs mij de weg
o, zusters kom toch mee
kom toch mee kom maar mee
o, zusters kom toch mee
bidden daar in de vallei
ik ben gaan bidden daar in de vallei
de oude weg is goed genoeg voor mij
wie wordt de draagster van de sterrenkroon
goede Heer, wijs mij de weg
rouwenden, kom toch mee
kom toch mee kom maar mee
rouwenden, kom toch mee
bidden daar in de vallei
Waarom ga je niet met ons mee?
Hij wilde de baby achterlaten. Die moest bij de as van z'n moeder blijven, zei hij.
De baby? Maar die was toch niet goed?
Hij is perfect.
Is het een jongen?
Slechts één ram in de kudde, meisje.
Jij bent zo sterk.
Beloof me dat je dat zult onthouden.
En help je zusters om dat ook te onthouden.
Herder, zijn we er bijna?
Ik denk dat ik iets zie. Die kant op.
Tamar...
wil jij ons soms leiden?
Nee, Herder. Maar ik...
Lopen.
Lopen. Sta op en laat het ons zien. Lopen.
Tamar, lopen. Lopen.
Toe dan.
Lopen.
Waardeloos.
Jij kunt niet van mij zijn.
We moeten vertrouwen hebben.
Dat had hij jou niet mogen aandoen.
Mijn dierbare, trouwe kudde...
als beloning voor jullie geloof in mij geef ik jullie het paradijs op aarde.
Eden.
Laat jezelf en je aardse zorgen los. Ik zal je vasthouden, je redden...
en je mijn gunsten geven.
Laat jezelf en je aardse zorgen los.
Ik zal je vasthouden, je redden en je mijn gunsten geven.
Ik voel me anders.
Moeder, uw haar is zo mooi.
Wilt u ook wat?
Nee, dank je, Tamar.
We vasten.
Morgen zullen wij echtgenotes wedergeboren worden.
Dit is Eden.
Dat moet wel.
Selah.
Kom.
Niet gaan, Selah.
Niet gaan.
Maak je vlechten los.
Kom hier.
Je bent zo mooi.
Net als je moeder.
Ga liggen.
Ik weet nog dat ik je moeder voor het eerst zag.
Goedenacht, mijn lieve Selah.
Ik ga jullie een verhaaltje vertellen.
Selah, alleen de Herder mag verhaaltjes vertellen.
Er was eens een vrouw. Een wilde vrouw.
Gemaakt van maanlicht en tanden.
Soms zwierf ze door het bos. Ze zocht iets. Ze joeg.
En de wind, de bomen en het water spraken tot haar.
Ze vertelden haar verhaaltjes.
Ze wezen haar de weg.
Ze zeiden dat ze vrij mocht zijn.
Zusters...
de echtgenotes zijn weg.
Er is een wonder gebeurd.
Het gewijde meer der wedergeboorte...
heeft de echtgenotes de genade van het eeuwige leven geschonken.
Ze hebben de weg naar huis gevonden.
Waar is mijn moeder?
Dochters...
dit was het pad dat ik moest bewandelen.
Zodat jullie de echtgenotes konden worden.
Selah, mijn lieve Selah.
Mijn mooie Selah. Mijn echtgenote.
Kom hier.
Laat mij jou in mijn armen nemen, Selah.
En ik zal jou mijn gunsten schenken.
Ik zal jou mijn gunsten schenken.
U bent niet onze herder.
Ik wil uw gunsten niet.
Dit is ziek.