‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เหมียว
‎เลิกซ่อนได้แล้ว นาริ
‎มันต้องจบเดี๋ยวนี้
‎นายไม่ได้ตัวเธอไปหรอก
‎พวกนายเสร็จแน่ พวกปลาจวด
‎เอเลเมน-ซ่าห์
‎(สองชั่วโมงต่อมา)
‎ไม่นะ
‎ไม่ๆ
‎แคลร์ สตีฟ นาริ
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎เครล ไม่นะ
‎ฉันหยุดพวกมันไม่ได้
‎พวกมันเอาตัวนาริไป
‎โอ้ เดี๋ยว
‎เขาเปิดให้นายดูได้
‎ยะฮู้ เป็นไงบ้าง โคบาล
‎น่าจะจบสิ้นแล้วล่ะ
‎ฉันขอยกเทปหนังบู๊คลาสสิก ‎ที่สะสมไว้ให้ย่าฉัน
‎แค่นั้นแหละ...
‎ไม่ๆ มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ
‎ไม่ ช่วยบอกทีว่า ‎ในนี้มีอะไรที่ช่วยได้
‎ไม่ต้องให้คัมภีร์ ‎มาบอกคำตอบนายหรอก ดุซ
‎เมอร์ลินบอกชัดเจนแล้ว
‎ถ้าภาคีได้ตัวนาริไปก็อย่าให้ได้ผนึก ‎ไม่งั้นจะเกิดอาคมล้างโลก
‎แต่ฉันปล่อยให้เพื่อนเราตายไม่ได้
‎การเป็นผู้นำไม่ใช่เรื่องง่าย
‎พวกภาคีจะไม่มีวันหยุดไล่ล่าผนึก
‎แล้วเราก็ต้องหนีไปทั้งชีวิต
‎จะช่วยเพื่อนเราหรือช่วยโลก
‎นายต้องตัดสินใจ
‎เราไม่มีเวลาแล้ว
‎หรือไม่ เวลาก็เป็นสิ่งเดียวที่เรามี
‎นี่
‎จะทำอะไรนาริน่ะเจ้าพวกประหลาด
‎ทำให้แน่ใจว่านางจะไม่ทิ้งเราไปอีก
‎มอร์กาน่า ช่วยเราด้วย
‎พี่สาวข้าห่วงแต่ตัวเอง
‎นางจะปล่อยให้พวกเจ้าตาย ‎ถ้ามันจะช่วยให้นางได้รับอิสระ
‎เจ้าไม่รู้จักข้าเลย น้องชาย
‎ข้าใกล้หมดความอดทนแล้ว พวกมนุษย์
‎เจ้าไม่รู้ตัวเหรอว่าพ่ายแพ้แล้ว
‎เมอร์ลินตายด้วยน้ำมือ ‎ของนักรบมือหนึ่งของเขา
‎และเราทำให้นักล่าโทรลของเขา ‎กลายเป็นศัตรูกับพวกเจ้า
‎บอกมาว่าเด็กรับใช้เมอร์ลินอยู่ไหน ‎ไม่อย่างนั้นเจ้าจะกลายเป็นเถ้าถ่าน
‎จิม ฉันรู้นายอยู่ในนั้น
‎ภาคีอาคม ฮีเซอร์ดุซมาแล้ว
‎อย่าเพิ่งร่ายมนตร์ ‎ถ้ายังอยากได้ไอ้นี่
‎ผนึกต้นกำเนิด
‎อยากได้ไหม งั้นก็มาเอาไปสิ
‎ฉันจะไปอยู่ที่ร้านกาแฟ
‎คุ้มกันนาริไว้
‎และถ้าคนอื่นสร้างปัญหา ก็ฆ่ามันซะ
‎การออกแบบของนายซับซ้อน ‎แต่ฉันมั่นใจ 98.442 เปอร์เซ็นต์
‎ว่ามันจะได้ผล
‎วิทยาการอาคิริเดี้ยน ‎กับเวทมนตร์เข้ากันได้ดีมาก
‎ใครจะไปคิด
‎ไม่มีทางให้ถอยแล้วนะ
‎ไม่คิดจะถอยอยู่แล้ว
‎อ๊าช ส่งชามสลัดพวกนั้นมา ‎แล้วออกไปได้
‎เครล เตรียมเรือเหาะ
‎ฉันก็ตามนายเสมอนะดุซ ‎แต่นี่อาจจะพลาดครั้งใหญ่เลยก็ได้
‎"พ่อมดไม่ทำเรื่องผิดพลาด
‎พ่อมดสร้างความเป็นไปได้ ‎ที่คาดไม่ถึง"
‎สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
‎เร่เข้ามา
‎มาลองเสี่ยงโชค ‎กับเด็กหนุ่มแห่งโชคลาภ
‎หาผนึกเจอแล้วจะได้โลกเป็นรางวัล
‎จับตาดูของรางวัลไว้
‎หมุนไป หมุนมา
‎เอาล่ะ เลือกเลย
‎อันนั้น
‎นายมั่นใจจริงๆ เหรอ
‎เล่นพอแล้ว
‎เราตัดสินใจแล้ว
‎สิ่งพิลึกพิลั่นนี่มันอะไรกัน
‎ดวงใจแห่งอาวาลอนขนาดจิ๋ว
‎เกิดจากเอาดวงใจอันเก่ามารวมกัน
‎ฉันเรียกมันว่า...
‎"กับดักเวลานิรันดร์กาล ‎ของฮีเซอร์ดุซ"
‎เจ้ากล้าเข้าไปยุ่งกับกาลเวลาเหรอ
‎เจ้าไม่มีพลังพอจะควบคุม ‎เครื่องมือแบบนั้นหรอก
‎ตลอดชีวิตฉัน คนอย่างอาเธอร์ ‎เมอร์ลิน แล้วก็นาย พูดแบบนั้นมาตลอด
‎แล้วฉันก็ดันเชื่อ เลยไม่เคยลอง
‎แต่เพื่อนๆ ฉันช่วยให้รู้ว่า ‎ฉันแข็งแกร่งพอ
‎ฉันคือฮีเซอร์ดุซ แคสเปรัน
‎ผู้สืบทอดของเมอร์ลิน ‎และผู้ปกป้องดินแดนนี้
‎อยากได้ผนึกเหรอ
‎ไปเอาสิ
‎- ไม่นะ ‎- ตามมันไป
‎เดินทางโดยสวัสดิภาพ พวกปลาจวด
‎เราอยู่ในอดีตกาล
‎เขาขังเราไว้ในห้วงเวลา
‎เจ้าไม่คู่ควร
‎เจ้าหัวขโมย ‎ใครกันกล้ามาขโมยสมบัติของแก๊ตโต้
‎จอมเวททำให้ข้าเสียดท้องเฉยเลย
‎- โทรล ระวัง ‎- หยุดไม่ได้ โทบี้
‎จับตาดูพวกเขาไว้ เจ้าอสูร
‎ข้าจะคุ้มกันธิดาแห่งป่า
‎อย่ามาจ้องฉัน
‎เขาเรียกนายว่าอสูร ‎แต่ฉันเห็นนาย ฉันเห็นนายในนั้น จิม
‎ทนไว้ พ่อตัวโต
‎ฉันจะพานายออกมา
‎ไฟแช็กห่วยแตก
‎ฉันทำได้ ‎เซอร์สตีฟเป็นคนช่วยชีวิตนาย
‎มีประโยชน์เหมือนเดิมเลยนะ สตีฟ
‎หยุดเถอะ จิม
‎อย่าให้ข้าต้องทำร้ายท่านนะ ‎นายท่านจิม
‎- เพื่อนเลิฟ ไม่นะ ‎- ไม่
‎ฟังเพลงกล่อมอสูรร้ายกันหน่อยไหม
‎- ทุกคนโอเคไหม ‎- ดุซซี่
‎อยากกอดนายชะมัด แต่ฉันขยับแขนไม่ได้
‎- ภาคีอาคมอยู่ไหน ‎- ฉันทำให้พวกเขาหัวหมุนอยู่
‎เจ้าแม่วันโลกแตกมาทำอะไรน่ะ
‎มาทำสิ่งที่ข้าควรทำมานานแล้ว ‎จัดการน้องชายข้า
‎พาคนเจ็บไปอยู่ในที่ปลอดภัยซะ
‎นาริล่ะ ไม่อยู่ที่นี่เหรอ
‎พวกเขาขังเธอไว้สักที่
‎ดุซซี่ นายได้ผนึกมาไหม
‎ไว้ฉันจะอธิบายทีหลัง ไปกันเถอะ
‎- พาจิมไปด้วย ‎- ได้เลย
‎ขอโทษที ฉันยังจับทางอยู่
‎เอาล่ะ ทุกคนขึ้นเลย
‎เครลจะพาพวกนายลงไปที่อาร์เคเดีย
‎ฉันต้องไปเอาตัวนาริ ‎และทำแผนที่เริ่มไว้ให้จบ
‎น้องชาย
‎ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเจ้า
‎ไร้ประโยชน์สิ้นดี
‎เวทมนตร์เจ้าไม่มีผลกับข้าแล้ว
‎ก็จริง แต่มีพลังอย่างหนึ่ง ‎ที่เราทั้งคู่หนีไม่พ้น
‎แรงโน้มถ่วง
‎ไม่นะ
‎ไม่นะ หลับต่อเถอะ บิ๊กจิม
‎สตีฟ
‎ไม่
‎มันอ่อนแรงลงแล้ว
‎เราใกล้จะได้เป็นอิสระแล้ว
‎พ่อมดหนุ่มนั่นอยู่ไหน
‎เขาตามหานาริอยู่
‎นาริ
‎ขอบคุณนะ แต่พวกภาคีจะต้อง ‎ฉีกวิญญาณเจ้าเป็นชิ้นๆ แน่
‎เราต้องฝึกเรื่องพูด ‎ให้กำลังใจกันหน่อยนะ
‎ดุซซี่ๆ ท่าทางพวกภาคีจะออกจาก ‎ห้วงเวลาได้แล้ว ไม่มีเวลาแล้วล่ะ
‎- เร็วเข้า ‎- นาริ วิ่งไปเรื่อยๆ นะ
‎อย่าหยุดเด็ดขาด
‎ห้ามให้ภาคีอาคม...
‎- นาริ ‎- เจอตัว
‎ไป
‎อะไรเนี่ย
‎ทางเดินอนันต์เหรอ
‎เวทมนตร์ของเด็กฝึกหัด
‎คิดว่ามันจะต้านเราได้เหรอ
‎พวกปลาจวด
‎เจ้าจะต้องชดใช้ด้วยความตาย
‎ก็วางแผนไว้แบบนั้นแหละ
‎แต่มันก็คุ้มค่าที่เพื่อนฉัน ‎กับนาริหนีไปได้
‎- แคลร์ ‎- จิม
‎อ๊ากทำให้จิมรู้ว่าเขาเป็นใคร
‎นายท่านจิม ได้สติเสียทีเถอะ
‎เราเป็นเพื่อนท่านนะ
‎ฟันฉัน
‎ไม่นะ
‎ไม่เอาน่า ‎จิมโบ นี่โทบี้ เพื่อนซี้นายไง
‎ไม่นะ
‎จิม เลค จูเนียร์ ‎ฉันรู้ว่านายได้ยินฉัน
‎ฉันรู้ว่านายยังอยู่ในนั้น
‎ออกไปจากหัวฉัน
‎ฉันสัญญาว่าจะกลับมาหานาย
‎ทีนี้ก็สู้มันซะ จิม
‎ไม่ วิญญาณของฉันเป็นของราชา
‎ข้าหนีความตายมาได้ ‎และข้าจะหนีมันอีกครั้ง
‎เราจะสู้กันไปทำไม พี่ข้า
‎นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการ ‎เจ้าอยากแก้ไขโลก
‎โลกนี้ไม่ใช่ของเราแล้ว
‎เจ้าทำลายมันไม่ได้
‎ข้าเองก็รักษามันไว้ไม่ได้
‎บางทีพวกเขาอาจจัดการได้ดีกว่า
‎เจ้าไม่คู่ควรกับ ‎ดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์อีกต่อไปแล้ว
‎- แมกดา มานิ อัคเทนิบริส ‎- ไม่
‎ครากา ดูม
‎มอร์กาน่า
‎- ไม่นะ ‎- แคลร์
‎ฉันรักนายนะจิม
‎เราทุกคนรักนาย
‎ขอร้องล่ะ
‎เจ้าเด็กโง่ เจ้าแพ้แล้ว
‎เพราะเจ้าแท้ๆ เลย ‎เราถึงได้ผนึกต้นกำเนิดมา
‎การอัญเชิญใกล้เข้ามาแล้ว
‎น่าสมเพช
‎เจ้าทำให้ความหลัง ‎ต่อคาเมล็อตต้องเสื่อมเสีย
‎อยากได้คาเมล็อตคืนเหรอ
‎งั้นก็เอาที่เหลืออยู่นี่ไปสิ
‎เทเนบริอุส...
‎เอ็กเซลเลียม
‎แคลร์
‎กลับมาแล้วสินะ
‎ไม่นะ
‎แคลร์
‎จิม
‎ไม่
‎จิม
‎ไม่นะ ไม่
‎- นายท่านจิม... ‎- ไม่นะ
‎ไม่ ไม่นะ จิม
‎ไม่
‎ไม่นะ จิม
‎แคลร์
‎ลาก่อนนะเพื่อนๆ
‎ไม่นะ
‎- นั่นมัน... ‎- ดุซซี่
‎อะไรกัน
‎ให้ตายเถอะมอร์แดร็กซ์
‎ถ้านี่คือโลกหลังความตาย ‎ฉันคงอยู่ใน...
‎- สวัสดี เจ้าหนุ่ม ‎- อะไรกัน
‎อาจารย์ ท่านยังไม่ตาย
‎เวทมนตร์อาจมีอำนาจเหนือชีวิต ‎แต่ข้าตายไปแล้วแน่นอน
‎เจ้าก็เห็นข้ากลายเป็นผุยผงแล้ว
‎คำถามจริงๆ คือเจ้ามาที่นี่ทำไม
‎ข้าเห็นเจ้าแปลคัมภีร์ของข้า
‎- ท่านเขียนเป็นภาษาดราโกนิค ‎- ภาษาดราโกนิคโบราณ
‎เจ้าก็หาคำตอบได้ใช่ไหมล่ะ
‎แต่เจ้าทำตรงข้ามกับสิ่งที่ข้า ‎เขียนไว้อย่างละเอียดโดยสิ้นเชิง
‎อะไร...
‎ผมรู้ว่าท่านคงไม่เห็นด้วย ‎แต่ผมคิดแผนขึ้นมาเอง
‎ผมไม่เสียใจเลย
‎ใช่ ข้าเห็นแล้วว่า ‎เจ้าไม่ต้องให้ข้าสั่งอีกต่อไปแล้ว
‎จำที่ข้าบอกเจ้าว่า ‎เวทมนตร์มีอำนาจเหนือชีวิตได้ไหม
‎เก้าร้อยปีที่เจ้าปกป้องดินแดนนี้
‎เจ้าทำให้เวลายุ่งเหยิง ‎ปล่อยอสูรโบราณออกมา
‎ต่อสู้เพื่อช่วยหนึ่งชีวิต ‎โดยเอาชีวิตนับไม่ถ้วนไปเสี่ยง
‎เพราะเจ้าเชื่อว่าทุกชีวิตมีค่า
‎และถึงอย่างนั้น...
‎ถึงแม้จะต้องลำบากอย่างไม่หยุดหย่อน
‎เจ้าก็ปกป้องคนที่สำคัญกับเจ้าไว้ได้
‎ฮีเซอร์ดุซเอ๋ย ‎เจ้าใช้ชีวิตได้อย่างยอดเยี่ยม
‎และกลายเป็นพ่อมดที่เก่งกาจจริงๆ
‎ถึงเวลาไปแล้วสินะ
‎ท่านเป็นชายแก่ที่โง่เขลา ‎แต่เลือกลูกศิษย์ได้ดีนะ
‎มอร์กาน่า
‎ข้าอยากบอกว่าเจ้าต้องมากับเรา
‎แต่เจ้าไม่เคยฟังใครอยู่แล้ว
‎งั้นจะมาฟังทำไมเอาตอนนี้
‎อนิจจา ข้าเกรงว่า ‎ยุคสมัยแห่งผู้วิเศษจะจบลงไปพร้อมเรา
‎แต่เจ้าจะก้าวต่อไปในโลกของมนุษย์
‎ไม่ว่ายังไงเจ้าก็ต้องปกป้องนาริ
‎สัญญากับข้านะ
‎- และอย่า... ‎- แต่อาจารย์
‎พูดว่า "แต่อาจารย์" กับข้า
‎โชคดีนะ จ้าวพ่อมด
‎เดินทางปลอดภัยนะครับ จ้าวพ่อมด
‎ดุซซี่ เจ้าโง่ผู้กล้าหาญ
‎แต่เจ็บไปหมดทั้งตัวเลย
‎ไม่อยากเชื่อว่านายจะรอด
‎เกือบไม่รอด
‎ดูเหมือนนายจะเป็นคนที่มีเก้าชีวิตนะ
‎แล้วอย่าทำแบบนั้นอีกล่ะ
‎- ดีใจที่นายรอดนะ อาจารย์ ‎- ใช่
‎เบาหน่อย ฉันเพิ่งเกือบลงหลุมนะ
‎เดี๋ยวนะ จิมอยู่ไหนล่ะ
‎ให้ตายเถอะมอร์แดร็กซ์
‎เหมือนฉันจะพลาดอะไรไปเยอะ
‎เหมือนกัน แต่ก็ดีใจที่ได้กลับมา
‎แล้วอาเธอร์ล่ะ
‎เละไม่เหลือ
‎ใช่เลย
‎และข้าเกรงว่าการตายของพวกเขา ‎เอ็กซ์คาลิเบอร์จะ...
‎อยู่ตรงนี้
‎โอเค แค่อยากลองดูน่ะ
‎แล้วท่านล่ะ นายท่านจิม
‎- อะไรนะ ‎- จิม บลิงกี้พูดถูก
‎อาเธอร์ตายไปแล้ว ‎ต้องมีใครสักคนใช้เอ็กซ์คาลิเบอร์นะ
‎จะมีใครเหมาะไปกว่านักล่าโทรลล่ะ
‎แต่ถ้าไม่มีเครื่องราง ‎ฉันจะยังเป็นนักล่าโทรลอยู่เหรอ
‎มันไม่มีความหมายอะไร จิม
‎สิ่งที่ฉันเรียนรู้มาคือ ‎เราไม่ได้ดึงพลัง
‎มาจากวัตถุเวทมนตร์ ‎อย่างเครื่องรางหรือดาบ
‎พลังของเรามาจากสิ่งที่ ‎มีมนตร์น้อยกว่าแต่พิเศษไม่ต่างกัน
‎เพื่อนของเรา
‎เราคือผู้พิทักษ์ของโลกนี้
‎ฉันถึงได้ยอมเสี่ยงแบบที่ทำไป
‎เพราะทางเดียวที่จะหยุดภาคีอาคม ‎และช่วยโลกนี้ไว้
‎คือการทำมันด้วยกัน
‎แน่ใจนะว่าดุซซี่ของเรา ‎เป็นคนที่กลับมาจากความตาย
‎เพราะคนนี้น้ำเน่ามาก
‎แสบนะ
‎ฉันกับนาริต้องไปแล้ว
‎ก่อนที่ภาคีจะตามทัน
‎นายจะไปแล้วเหรอ
‎นั่นสิ นายเพิ่งพูดสุนทรพจน์ ‎เรื่องช่วยโลกนี้ด้วยกันนะ
‎นายจะไปไหน
‎ฉันสัญญากับเมอร์ลินว่าจะปกป้องนาริ ‎แปลว่าต้องพาเธอไปให้ไกลจากที่นี่
‎ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานก็ได้เจอกัน ‎เหล่านักรบแห่งอาร์เคเดีย
‎โลกกำลังจะถึงจุดจบ ‎พวกเราจะตายกันหมด
‎- ระวังหน่อยสิ ‎- โลกกำลังจะถึงจุดจบ
‎พวกเราจะตายกันหมด
‎- ผมไม่ยอมหรอก ‎- นี่ ไปกันเถอะ