‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เหมียว
‎ฮัลการ์
‎จิม
‎- จิม ‎- ทำไมเธอถึงไม่ช่วยฉัน
‎ไม่นะ ไม่ๆ
‎จับได้แล้ว
‎ไม่ใช่เรื่องจริง
‎ไม่นะ
‎อาเธอร์จะปกป้องเราได้ยังไง
‎- เอ็กซ์คาลิเบอร์หักไปแล้ว ‎- ข้าก็ไม่รู้
‎ดื่มนี่เถอะ องค์ราชา
‎มันจะทำให้รู้สึกดีขึ้น
‎พี่สาวข้า
‎ท่านต้องฟื้นตัวนะฝ่าบาท
‎อาณาจักรต้องการท่าน
‎เราทุกคนด้วย
‎ดาบของข้าแตกสลายไปแล้ว ‎เหมือนกับอาณาจักรข้า
‎ทุกอย่างพังทลายหมดแล้ว
‎ข้าจะซ่อมเอ็กซ์คาลิเบอร์
‎บางทีมันอาจจะช่วยรักษาดวงใจ ‎ของเราที่แตกสลายด้วย
‎เอ็กซ์คาลิเบอร์แตกสลายไปแล้ว ‎ส่วนมอร์กาน่า เธอ...
‎เรื่องมันไม่ควรจะเป็นอย่างนี้
‎นายทำในสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
‎แล้วดูสิว่ามันเป็นยังไง ‎ประวัติศาสตร์เละเทะไปหมดแล้ว
‎ฉันทำให้เราหลงทาง
‎มอร์กาน่าพยายามช่วยฉันปกป้องจิม
‎แต่ที่ฉันเห็นมีแต่ความโกรธ ‎และความมืดมิด
‎เราใช้เวทมนตร์แบบเดียวกัน
‎แล้วฉันจะเป็นคนแบบไหนล่ะ
‎โธ่ สตีฟ
‎ร้องไห้ก็ไม่เป็นไรหรอก
‎มันเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่
‎ก็แค่ อัศวินคนอื่น ‎คิดว่าฉันไม่ได้เรื่อง
‎พวกเขาหัวเราะเยาะฉัน
‎บอกว่าฉันไม่ได้พิสูจน์ ‎ว่าตัวเองมีค่าในฐานะอัศวิน
‎กาลาฮัดก็บอกว่าฉันมันกระจอก
‎มันดูไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลยนะสตีฟ
‎คาเมล็อตตกอยู่ในความโกลาหล
‎และอาเธอร์ก็ไม่มีดาบวิเศษ ‎ไว้ช่วยปกป้องมัน
‎เห็นไหม นี่ต่างหากปัญหาใหญ่
‎มันเรื่องใหญ่ตรงไหน ‎เขาไปซื้อดาบใหม่ไม่ได้เหรอ
‎ถ้าไม่มีเอ็กซ์คาลิเบอร์ อาเธอร์ก็ ‎นำทัพคาเมล็อตสู้ศึกกันมาร์ไม่ได้
‎- ซึ่งก็คือจุดสิ้นสุดของมนุษยชาติ ‎- และอนาคตเราด้วย
‎- ฉันไม่มีทางพาเรากลับบ้านได้ ‎- ฉันก็ช่วยจิมไม่ได้
‎แต่เราแก้ไขมันได้
‎- ใช่ไหมดุซซี่ ‎- มีแค่คนเดียวที่ทำได้
‎เตรียมตัวให้พร้อม ข้าต้องเอา ‎ดาบไปให้สตรีแห่งทะเลสาบ
‎เธอมีจริงเหรอ
‎งั้นแผนของท่าน...
‎แน่ล่ะว่าต้องการผู้ช่วย
‎เราอาจจะแก้ไขเรื่องนี้ด้วยกันได้
‎- เห็นด้วย ‎- ผมสัญญาว่าผมจะทำให้มัน...
‎เดี๋ยว ถามจริง
‎โอ้ เยี่ยมเลย
‎ท่านจะไม่ผิดหวังแน่
‎เจ้า ดูแลโรงงาน
‎เจ้า รวบรวมชิ้นส่วนเอ็กซ์คาลิเบอร์
‎- เราจะขี่ม้าไป ‎- ฟังดูเหมือนภารกิจเลย
‎นี่ล่ะโอกาสพิสูจน์ว่าฉันเป็น ‎อัศวินสุดเจ๋ง แล้วก็ได้ชิ้นส่วนอสูร
‎ช่วยเหลือสาวน้อย จัดไป
‎- คิดว่าแผนของเมอร์ลินจะสำเร็จไหม ‎- ฉันทำเส้นเวลามั่วไปหมดแล้ว
‎เราไม่มีทางเลือก และช่วงนี้ ‎ทางที่ฉันเลือกก็ไม่ดีเท่าไร
‎เราพลาดอีกไม่ได้แล้วนะ
‎- ครั้งนี้เราต้องเชื่อเมอร์ลิน ‎- ฉันหวังว่าจิมจะรอดไปอย่างปลอดภัย
‎ฉันมั่นใจว่าเขาจะปลอดภัย ‎ในอ้อมอกของเหล่าโทรลที่เป็นมิตร
‎อ้อมอก
‎บลิงเหรอ
‎- ฉันฝันบ้าบอสุดๆ เลย ‎- จริงเหรอ
‎ฉันติดอยู่ในอดีต ‎แถมสตีฟยังผมสวยแล้วก็ไว้เคราแพะ
‎ทุกอย่างกลิ่นเหม็นมาก ‎แล้วกันมาร์ก็ยังมีชีวิตอยู่
‎กันมาร์สีนิลยังมีชีวิตอยู่ดี
‎เขาหลอนอยู่ชัดๆ
‎- ตื่นเสียที ‎- โอ๊ย
‎บลิงกี้ นี่ฉันเอง จิม
‎"บลิงกี้" เหรอ ครั้งสุดท้ายนะ
‎เรียกข้าว่า "บลิงคัส กาลาดริกัล" ‎เจ้าคนนอก
‎และฝันร้ายของฉันก็เป็นจริง
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‎ยกโทษให้น้องชายข้าด้วย
‎แต่เพื่อนร่วมทางของเจ้า ‎ไม่ค่อยเป็นมิตรนักตอนที่โดนปลุก
‎ก็ข้าตกใจง่าย เจ้าแหละผิด
‎แน่ล่ะว่าเจ้าต้องมา
‎ทุกครั้งที่มีหายนะ ต้องมีคัลลิสต้า
‎โอ้โฮ ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎ดโวซ่า พื้นที่ปลอดภัยของเหล่าโทรล
‎เจ้าหมายถึงเหล่าโทรลบางพวก
‎รู้สึกยังไงบ้าง เดินได้ไหม
‎เราพยายามรักษาแผลเจ้าเต็มที่เลย
‎- ฉันคิดว่าได้นะ ‎- เยี่ยม
‎- งั้นก็ออกไปได้ ‎- นี่ๆ ระวังหน่อย
‎เจ้ามีตาให้ต่อยอีกหลายดวง
‎โชคร้ายที่คนนอกอย่างพวกเจ้า ‎มีนิสัยชอบทำให้ทุกอย่าง...
‎ไม่ปลอดภัย
‎แปลว่าที่นี่เราไม่มีที่ว่าง ‎ให้ตัวปัญหา
‎แล้ว "ที่ปลอดภัย" ล่ะ
‎ถ้าเจ้าได้เรียนรู้อะไร ‎จากมอร์กาน่ามาบ้าง
‎ก็ควรจะเป็นเรื่องที่เวทมนตร์เงา ‎นำไปสู่เพียงความเจ็บปวด
‎ฉันพยายามเลี่ยงทางน้ำ
‎ส่วนตัวแล้ว ‎ฉันเตรียมชุดว่ายน้ำไว้ตลอดแหละ
‎ส่วนตัวขึ้นอีก ‎ที่จริงเป็นชุดวันเกิดฉันเองแหละ
‎โอ้โฮ สุสานเรือนี่
‎เรามาถึงแล้ว
‎สตรีแห่งทะเลสาบมีจริง ‎ฉันนึกว่าเธอเป็นแค่ตำนานซะอีก
‎ไม่เลย สตรีแห่งทะเลสาบมีจริง
‎แต่มีแค่เมอร์ลินที่ได้รับอนุญาต ‎ให้พบนาง จนถึงตอนนี้น่ะ
‎เพราะพลังของนาง ‎อยู่เหนือความเข้าใจของเจ้า
‎ข้าใช้น้ำวิเศษของนางในการซ่อม ‎เอ็กซ์คาลิเบอร์ของอาเธอร์ครั้งแรก
‎และรวบรวมอาณาจักรเข้าด้วยกัน
‎ฮีเซอร์ดุซ ขอดาบด้วย
‎เย่ ภารกิจๆ
‎เฝ้าเรือไว้ เดี๋ยวข้าก็กลับมาแล้ว
‎อะไรนะ เราต้องรอในรถเหรอ
‎แต่ผมคิดว่าเราจะทำมันด้วยกัน
‎เจ้าควรจะขอบคุณข้า
‎ข้าพาเจ้าออกมาจากคาเมล็อต
‎อาเธอร์ไม่มั่นคง ‎และทุกคนต่างก็กำลังหวาดกลัว
‎ผมนึกว่าท่านเชื่อใจผม
‎ผมจะไม่นั่งรออยู่เฉยๆ ‎โดยไม่แก้ไขอะไรหรอก
‎และข้าก็จะไม่ยอมเสียลูกศิษย์ไปอีกคน
‎- ใครกล้ามารบกวนเวลานิทรา... ‎- ข้าเอง เมอร์ลิน
‎เปิดประตูซะ เจ้าโง่
‎อ๋อ ท่านนี่เอง เข้าไปสิ
‎ทะเลสาบปิดแล้ว
‎มีแต่จ้าวพ่อมดเท่านั้นที่เข้าได้
‎ห้ามมือสมัครเล่น ซึ่งก็คือเจ้า
‎คอซา ครีพิทูส
‎ทำได้แค่นี้เหรอ เจ้าเซ่อ
‎มาเร็ว มาใกล้ๆ ‎ข้าจะได้กัดขาเจ้าให้ขาด
‎เวทมนตร์เมอร์ลินนี่น่ารำคาญจริงๆ
‎เจ้าประตูปากมากนี่พูดถูก ‎เวทมนตร์นี้ไม่มีทางแก้ได้
‎อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องดู ‎ชุดวันเกิดของสตีฟ
‎สายไปแล้ว
‎ไม่นะ ตาข้า
‎โอ๊ย มันติดตาข้าแล้ว
‎เจ้าออมมือนะ แม่ทัพอ๊าก
‎แสดงพลังให้ข้าดูหน่อย
‎แสดงฝันร้าย ‎ที่เหล่ามนุษย์หวาดกลัวให้ข้าเห็น
‎สู้ได้ดี จอมขยี้กะโหลก
‎ใช่ เพื่อนเก่า ‎แต่เจ้ายังล้มข้าไม่ได้เลย
‎กันมาร์ อาเธอร์กับกองทัพ ‎ข้ามคิลอะเฮดมาแล้ว
‎พวกนั้นล่าโทรลที่หนีไปยังดโวซ่า
‎บูลาร์หายตัวไป
‎ฆ่าคนส่งสารตลอดเลย
‎ถ้าอย่างนั้นพวกมนุษย์ ‎ก็ต้องการสงคราม
‎แม่ทัพ ไปบอกพวกโทรลดโวซ่า ‎ว่าถึงเวลาต้องเลือกฝั่งแล้ว
‎และถ้าไม่ใช่ฝั่งเรา ฆ่าพวกมันให้หมด
‎ได้เลย จอมขยี้กะโหลก
‎ด้วยความยินดี
‎ขอบใจนะ อ๊าชชี่
‎ให้ตาย อาจารย์พ่อมด ‎จะใช้เวลานานขนาดไหนเนี่ย
‎มันนานเป็นชาติแล้วนะ
‎ถ้าตาแก่นั่นต้องการให้เราช่วยล่ะ
‎ประตูจงเปิด โอมมะลึกกึ๊กกึ๋ย
‎ขอร้องล่ะพวก
‎นี่ เจ้าประตูซื่อบื้อ เปิดเลยนะ
‎ทำไมเจ้าไม่เปิดเองล่ะ
‎ฉันเปิดเองก็ได้
‎ที่จริงฉันกลัวมากว่า ‎จะเป็นอัศวินที่ดีไม่ได้
‎เจ้าเป็นไม่ได้ ‎แต่ก็ไม่ต้องกลัวไปหรอก
‎คือเราก็กังวลในเรื่องแบบ ‎เราจะอยู่บนโลกนี้ไปเพื่ออะไรน่ะ
‎เมอร์ลินไม่รู้วิธีใช้เวทมนตร์เงา
‎แคลร์ เธอทำประตูเงา ‎แล้วก็พาเราผ่านเข้าไปได้
‎ไม่รู้สิ ดุซซี่
‎- ฉันไม่มีคทา ‎- ฉันเห็นเธอร่ายแบบไม่มีคทาได้นะ
‎- แต่เมอร์ลินบอกว่า... ‎- เมอร์ลินไม่อยู่นี่
‎ฉันไม่อยากเป็นแบบเธอ
‎ถ้าความมืดเข้าครอบงำ ‎เหมือนมอร์กาน่าล่ะ
‎แคลร์ ฉันรู้ว่าเธอกลัว ‎แต่เธอไม่ใช่มอร์กาน่า
‎เธอร่ายมนตร์ได้ด้วยตัวเอง
‎ฉันไม่เคยมีความสามารถ ‎ด้านเวทมนตร์เงา แต่เธอทำได้
‎เธอทำสิ่งยอดเยี่ยม ‎แล้วก็มหัศจรรย์ได้
‎ฉันเคยเห็นมาแล้ว
‎โอเค ดุซซี่ ฉันจะลองดู
‎แต่นายต้องสอนวิธีการใช้ ‎ตำราเวทมนตร์นะ อาจารย์
‎ฉันไม่รู้ภาษาพ่อมด
‎เธออยากให้ฉันสอนเหรอ ‎ฉันไม่ใช่นักเรียนที่ดีด้วยซ้ำ
‎- พูดถูก ‎- แย่สุดๆ
‎- พอเลย ‎- ใครถามนาย ประตูงั่ง
‎เราตะโกนกันทำไมเนี่ย
‎เอาล่ะนะ
‎เอามือเธอออกมาแบบนี้
‎หลังประตูนั่นคือจุดหมาย ‎จุดที่เธอต้องยึดเหนี่ยวอารมณ์ไว้
‎- เข้าใจแล้ว ‎- แล้วก็ดึงมนตร์รอบตัวเธอมา
‎มันจะเป็นประตูของเธอ ‎ที่จะพาไปสู่พิภพเงา
‎นั่นแหละ อย่างนั้น มั่นคงไว้
‎แคลร์
‎มีสมาธิไว้
‎ตามองที่จุดหมาย ‎ใจคิดถึงจุดยึดเหนี่ยว
‎เธอทำได้
‎ฉันกลัว
‎เวทมนตร์คืออารมณ์
‎อย่าให้ความกลัวครอบงำเธอ ใช้มัน
‎ซื่อตรงต่อตัวเอง
‎มันจะปกป้องเธอจากเงามืด
‎- ดุซ ‎- ไม่ต้องกลัว แคลร์
‎นี่เป็นเวทมนตร์ของเธอ
‎เธอควบคุมมันได้
‎มองไปที่จุดหมาย
‎ไม่
‎แคลร์
‎ดุซ เราจะพาเธอกลับมายังไง
‎เดี๋ยวก่อน ฉันหาทางได้
‎- ไม่เป็นไรหรอก ‎- เหรอ
‎เงามืดเพิ่งกินเธอเข้าไปทั้งเป็นนะ
‎เราจะทำยังไงกันดี
‎โอ้โฮ มันได้ผลจริงๆ ด้วย
‎ล่ะมั้ง
‎มอร์กาน่า...
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันรู้ว่าเธอกลัว ‎แต่เธอไม่ใช่มอร์กาน่า
‎อย่าให้ความกลัวครอบงำเธอ
‎ซื่อตรงต่อตัวเอง
‎ความกลัวครอบงำฉันไม่ได้หรอก
‎บาดเจ็บหรือเปล่า
‎- แคลร์ๆ เธอเป็นอะไรไหม ‎- ให้พื้นที่เธอหน่อย
‎ฉันเห็นเธอ เห็นภาพมอร์กาน่า
‎โอ้โฮ เจ๋งสุดๆ
‎ใช่เธอจริงๆ หรือเปล่า
‎หรือความรู้สึกผิด ‎หรือความกลัว หรือ...
‎พิภพเงาเป็นที่แห่งปริศนา
‎เราเข้าใจถ้าเธอไม่อยากกลับเข้าไปอีก
‎ไม่ ไม่เป็นไร
‎ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎ขอบคุณที่ช่วยชี้แนะฉันนะ อาจารย์
‎- ไม่มีทางได้ผลหรอก แม่มด ‎- ใช่
‎- เจ้าไม่ผิด อาจารย์เจ้าน่ะทึ่ม ‎- นั่นคือจุดยึดเหนี่ยว
‎- ปลดปล่อยความกลัวไป ‎- ไม่ ไม่นะ อย่าทำแบบนั้น
‎ไม่ๆ ไม่ดีเลย
‎เป็นความคิดที่แย่ แย่มาก
‎เยี่ยมๆ
‎- แคลร์ เธอทำได้ ‎- เยี่ยม
‎ต้องอย่างนี้สิ เวทมนตร์เงา
‎มันไม่ได้ผล
‎โอ้โฮ เธอเรียนรู้เร็วมากเลยนะ
‎เธอมีครูที่ยอดเยี่ยมไง
‎เราจะยืนรออะไรกัน
‎ดาบวิเศษนั่นซ่อมตัวเองไม่ได้หรอกนะ ‎ไปกันเถอะ
‎- ไปหานางกัน ‎- หนุ่มๆ เชิญก่อนเลย
‎นี่จะเป็นหายนะของพวกเจ้า
‎ไว้เจอกันนะ ประตูซื่อบื้อ
‎พิลึกจัง เหมือนพุดดิ้งเย็นๆ
‎ขี้โกงชะมัด เจ้าพวกโง่
‎อย่าทิ้งเราไว้ลำพังสิ
‎เงียบไปเลย ‎เจ้าไม่ได้อยู่ลำพังสักหน่อย
‎บลิง ดิคเทเชียส ‎เราเป็นพวกเดียวกันนะ
‎- ฉันจะให้ดู เห็นไหม ‎- ไม่เห็นอะไรเลย
‎ทำไมเจ้าถึงเอาแต่ทำเหมือน ‎เรารู้จักกันด้วย
‎บลิงคัส จำเจ้าเด็กนี่ได้ไหม
‎โอ้โฮ อะไรกันเนี่ย
‎- มาเถอะ เร็วเข้า ‎- เตรียมตัวรับวันสิ้นโลก
‎เมื่อเราเก็บเกี่ยวเสบียงมากพอ
‎เราจะซ่อนอยู่ใต้ดินอย่างกล้าหาญ ‎เยี่ยงวีรบุรุษ
‎จนกว่าความขัดแย้งเลวร้ายนี่จะจบลง
‎- อย่าว่าเลยนะ โอ๊ย ‎- และเจ้าไม่ได้รับเชิญ
‎เดี๋ยว พวกนายจะไม่สู้เหรอ
‎แต่พวกนายต้องสู้ ‎สงครามกำลังมาและนายก็สู้ด้วย
‎เจ้าเป็นใครถึงมาบอก ‎บลิงคัส กาลาดริกัลว่าควรสู้ตอนไหน
‎นายเป็นนักวางแผนมือฉกาจ ‎เป็นโทรลที่ฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก
‎- พี่ข้าต่างหากที่เก่งด้านตำรา ‎- ไม่ ฟังนะ
‎กันมาร์จะโจมตีคิลอะเฮด
‎นายควรจะช่วยมนุษย์สู้นะ
‎ข้าไม่รู้เลยว่าเขาเป็นตัวตลกด้วย
‎แต่มันคือประวัติศาสตร์ ‎มันต้องเกิดขึ้น
‎- เลยเรียกประวัติศาสตร์ไง ‎- จะไปไหน
‎เราไปไม่นานหรอก ‎แค่ต้องออกไปกำจัดขยะ
‎เอาไงก็เอา
‎จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ‎ไปตลอดไม่ได้หรอก
‎ไม่ช้าก็เร็ว พวกนายต้องเลือกฝั่ง
‎ใช่ เราจะตั้งตารอเลย
‎หวังว่าจะพึงพอใจ ‎ที่ได้พักที่ดโวซ่านะ
‎ข้าไปอยู่ที่ห้องส้วมยังดีกว่าเลย
‎พวกกัมม์กัมม์มา ถึงวันสิ้นโลกแล้ว
‎- ปิดประตู ‎- เอาไงก็เอา
‎- อย่าเพิ่ง เจ้าโง่ ‎- ให้ข้าเข้าไปก่อน
‎- ข้ายังหนุ่มเกินกว่าจะตาย ‎- ตระกูลกาลาดริกัลต้องอยู่รอดนะ
‎พี่ชาย เราแย่แล้ว
‎อ๊ากนำสารมาส่ง
‎เข้าร่วมกับกันมาร์ ไม่อย่างนั้นตาย
‎- เราทำได้ ‎- เพราะเธอช่วยไว้
‎ทะเลสาบนี่เหม็นเหมือนตดเลย
‎ฉันว่าเรามาถึงแล้ว
‎ใช่ แต่เมอร์ลินอยู่ไหนล่ะ
‎เขาดูแลตัวเองได้
‎เรามาทำตามแผน ‎แล้วตามหาสตรีแห่งทะเลสาบกัน
‎และทุกอย่างก็จะไม่เป็นไร
‎อะไรกัน
‎ให้ตายเถอะ สตีฟ ตั้งสติหน่อย
‎อัศวินเขาไม่กลัวกันหรอกนะ
‎นั่น นั่นมันเธอนี่
‎ข้าคือท่านหญิงนิมมูเอ ‎ผู้พยากรณ์ที่อาวุโสที่สุด
‎ทำไมเจ้าถึงมาตามหาข้า
‎โอเค ทุกคน ดีกับเทพีเข้าไว้นะ
‎ฉันจัดการเอง
‎สตรีแห่งทะเลสาบผู้ทรงพลัง
‎เรามาเพื่อขอให้ท่านช่วยเหลือ
‎พ่อมดแก่คนหนึ่งก็หายไปด้วย ‎ถ้าท่านเคยเจอ
‎ข้าให้สิ่งที่เจ้าตามหาได้
‎มีแต่ท่านที่ช่วยภารกิจเรา
‎ในการช่วยซ่อมเอ็กซ์คาลิเบอร์ ‎และช่วยคาเมล็อตได้
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้า ‎ต้องการอย่างแท้จริง
‎เจ้าใฝ่หาการให้อภัย ‎จากอาจารย์ที่ปรามาส
‎หลีกหนีจากความรู้สึกผิด
‎- ได้เป็นอัศวินที่แท้จริง ‎- อะไรนะ
‎และเจ้าใฝ่หา...
‎ปลาแซลมอนย่างเหรอ
‎ผมผิดไปแล้ว
‎อะไรนะ ให้ตายเถอะอ๊าช
‎พวกเจ้าไม่ใช่คนกลุ่มแรก ‎ที่พยายามหลอกลวงข้า
‎พวกเจ้าไม่คู่ควร
‎ทุกคน...
‎พ่อหนุ่มนักเวท
‎นั่นไม่ใช่สตรีสักนิด
‎เมื่อตามหา ก็ได้สิ่งที่ตามหา
‎และทุกคนจะได้รางวัลสุดท้าย
‎ถึงเวลาฉันพิสูจน์ทักษะอัศวินแล้ว
‎ข้าจะปกป้องเอ็ง เอ๊ย เจ้าเอง
‎ฮูเร่
‎- สตีฟ ‎- สตีฟ
‎ทีนี้ รางวัลของเจ้า
‎ปล่อยฉันออกไป ปล่อยฉันนะ
‎ประตูปากมากพูดถูก
‎ฉันไม่ใช่อัศวิน
‎ฉันเป็นแค่...
‎อาหารปลา
‎ไง เมิร์ล ดีใจที่ได้เจอ
‎- ท่านมาทำอะไรที่นี่ ‎- ข้ากำลังต่อรองอยู่
‎แต่ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่ ‎อย่างนั้นฮีเซอร์ดุซก็...
‎สิ่งมีชีวิตอ่อนแอแบบนี้ ‎เป็นอาหารมื้ออร่อยเลย
‎ฉันไม่อยากจะพูดแบบนี้นะ ‎แต่บางทีเราน่าจะรออยู่ที่เรือ
‎เราต้องทำให้เธอยอมจำนน ‎เธอจะได้ซ่อมเอ็กซ์คาลิเบอร์
‎เราต้องเอาสตีฟออกจาก ‎งานแสดงตัวประหลาดริมน้ำนี่ด้วย
‎โอ้ แย่แล้วเรา
‎ท่านเป็นสตรีที่นิสัยไม่ดีเลยนะ
‎ฉันทำได้
‎ฉันเป็นวีรบุรุษ
‎การแก้แค้นของข้ารสชาติแสนหวาน
‎เดี๋ยวนะ การแก้แค้นเหรอ แก้แค้นอะไร
‎ท่านโจมตีเรานะ สตรีแห่งทะเลสาบ
‎เมื่อนานมาแล้ว ข้าเอาดาบให้เขาไป
‎แต่เขากลับกักขังข้าไว้ในถ้ำนี่ ‎กับความสิ้นหวัง
‎เดี๋ยว เมอร์ลินขังท่านไว้ที่นี่เหรอ
‎ทีนี้คุกของข้าจะเป็นสุสานของเจ้า
‎จัดการนางซะพวก ‎ไม่อย่างนั้นเราทุกคนตายแน่
‎แต่ใครจะซ่อม ‎เอ็กซ์คาลิเบอร์ล่ะ ดุซซี่
‎นางไม่ซ่อมให้แน่นอนล่ะ
‎เราจะทำยังไงดี ดุซซี่
‎เทนีบริส เอ็กซีลิม
‎- เดี๋ยว นายจะปล่อยสตรีมีหนวดไปเหรอ ‎- แล้วก็ทำลายดาบด้วย
‎ท่านรออะไรอยู่ล่ะ ไปสิ
‎ผมอาจจะไม่รู้วิธีซ่อมมัน...
‎แต่ผมรู้ว่าท่านไม่ควรติดอยู่ในนี้
‎เจ้า...
‎ต่างจากคนอื่น
‎เจ้าจิตใจอ่อนโยน
‎ของขวัญนี้ต้องตอบแทน
‎ดาบนี้มีให้แก่ผู้ที่คู่ควร
‎จงใช้มันในทางที่ดี
‎ผมจะเอามันไปคืนที่ที่คู่ควร
‎ขอบคุณ คุณหญิงสัตว์ประหลาด ‎แห่งทะเลสาบน่าสยอง
‎ลาก่อน
‎ขอโทษที่ผมเกือบสังหารท่านนะ ‎คุณหญิงสัตว์ประหลาด
‎ฮีเซอร์ดุซ เจ้าทำอะไรลงไป
‎นั่นเอ็กซ์คาลิเบอร์เหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ผมเอาความมั่นคงของคาเมล็อตคืนมา ‎อย่างที่ท่านวางแผนไว้
‎เราต้องกลับไปคาเมล็อต ที่ที่เราจะ ‎ไปคุยกันเรื่องความสะเพร่าของเจ้า
‎ทำดีมาก อาจารย์
‎ฉันได้ชิ้นส่วนอสูรด้วย
‎ภารกิจ
‎เด็กสาวที่น่าสงสาร
‎ขอให้ไปสู่สุคตินะ เด็กน้อย
‎ขอให้เหล่าดวงวิญญาณพาเจ้ากลับบ้าน
‎ความตาย
‎น่ารังเกียจสิ้นดี
‎เวลาของเจ้ายังไม่สิ้นสุด
‎ทำไมกัน
‎เพราะเจ้าจะเป็นนักรบของเรา
‎คำบรรยายโดย: กชนันท์ อยู่ใจ