NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Miau.
A cóż to są za czary?
- Sir Lancelocie... - Jaki przystojny.
- Ja... - Chwila.
Jesteś pomagierem Merlina, nie?
- Uczniem. - Anioł-nie-facet.
Co u licha?
Co? Jak ja...
- Nic ci nie jest? - Troll!
Troll! Dobyć broni!
- Co? - Luzik, panowie.
Lu? Zik?
Weźcie głęboki wdech. To dobry troll.
Nie ma takich.
Artur wygonił potwory ze swych ziem.
Zawiśniesz przed królem za niesubordynację.
Nawet mówi jak anioł.
Co to „niesubordynacja”?
Puszczajcie mnie!
Przysługuje mi telefon!
Wolałem, jak zamek latał.
Claire? Co się stało?
To jakiś festyn kostiumowy?
- Jim! - Utknęliśmy w wiekach ciemnych.
Około XII wieku, nie mamy jak wrócić.
Sytuacja daleka od ideału.
Ideału? Jim ma w sercu odłamek okrutnej magii.
Wciąż jestem ranny, ale coś się zmieniło.
Na Mordraxa. Racja.
Skok w czasie musiał zamrozić urok.
Wiele mnie ominęło.
- Nie jesteś kelnerem? - Dorywczo.
Dzięki za te wszystkie napiwki.
To uczeń Merlina. Długa historia.
Bramy!
Mamy obcych, których osądzi król Artur.
Spokojnie, Camelot to moje tereny.
Róbcie, co mówię.
- Nie wychylajcie się. - Więźniowie jadą!
Gunmar zagraża naszym granicom.
Podwoić patrole.
Oto intruzi, panie.
Troll?
Nie jesteście tu mile widziani, wygnałem was z mojego królestwa.
- A może jednak „zdradziłeś”? - Morgana!
Nie wychylaj się, pamiętasz?
Przyrzekłeś lasy zaczarowanym istotom.
Złamiesz obietnicę?
Tych bestii to nie obchodzi, zwłaszcza tego szpiega Gunmara.
Nie nazywaj mnie bestią!
Co? Gunmara?
Wasza Wysokość... dobrze was znów widzieć.
- A ty to kto? - Hisirdoux, uczeń Merlina.
On nie jest groźny.
To ja to ocenię, chłopcze.
Trolle rodzą się z magii...
tak ja ty z krwi.
Natura ma być zbrodnią?
Pustoszą nasze tereny, odbierają nam bliskich.
Wprowadziłem prawo, by utrzymać jedność kraju.
Trzeba go przestrzegać.
Za wyjście z lasu karą jest śmierć.
- Co? Nie! Nie jestem trollem! - Czekajcie!
Działamy pochopnie.
Wystawić go na słońce.
Jim! Nie!
Stać!
Magia Cieni.
Morgana, czy to twoje czary?
Przerwij je.
To, że się go boisz, nie znaczy, że nie może żyć.
Nie jest zły.
Ale jest niebezpieczny.
Ochronię moje królestwo, nie przegram.
Poddanie się lękom to porażka.
Dziewczyna mówi prawdę. Posłuchaj jej.
Dobrze. Okażę trollowi łaskę.
Będzie żył...
w lochu.
- Jim... - Żyje.
Uwolnimy go, zaufaj mi.
Hisirdouksie, nie wracasz do Merlina?
Tak, ale byłem zajęty, bo werbowałem tych dwoje.
Oni chcą pomóc... w wojnie.
To Claire z rodu Nunezów.
A to wioskowy przygłup.
Ja? Jestem nie-subor-zmordowanym rycerzem.
Krajowy mistrz, sir Steve z Palczukii.
Skoro tak, dowiedźcie swej wartości.
Hisirdoux, do Merlina.
Sir Steve dołączy do koszarów Lancelota.
- A panna Claire... - Ja się nią zajmę.
- Potrzebuję służki. - Załatwione.
Odejść. Muszę chronić królestwo.
Właź, potworze.
Twoje miejsce jest w mroku.
Lepsze to niż Kraina Cieni.
Za co siedzisz, chudzielcu?
- Co? - Co przeskrobałeś?
Jestem trollem tam, gdzie to złe.
Ja też. Artur ma podłe poczucie humoru.
Zagarnął mój dom i wyzywa od intruzów.
Trolle zostały wykluczone,
jak wszyscy poza ludzkim mięsem.
Jestem w półludzkim mięsem.
A ja półgoblinką.
Waka-chaka!
Oby to było błoto.
Walczy nie tylko z gałganami.
Dla Artura dobry troll to martwy troll.
Tak samo goblin, krasnolud
czy inny tak zwany „potwór”, którego on nie pojmuje.
- Jestem Callista. - Jim.
Oto początek reszty twojego życia.
- Nieźle poszło. - Żartujesz?
Służę czarownicy, która chciała mnie zabić.
Co gorsze, nie mam sygnału.
Jeszcze nie chciała cię zabić.
Nieważne. Nie powinniśmy tu być.
Powinniśmy pomagać przyjaciołom w teraźniejszości.
Znaczy w przyszłości.
Nieważne.
Nie możemy jeszcze wracać.
Merlin podkreśla, żeby nie mieszać w czasie.
Nie możemy pomieszać historii,
żeby mieć do czego wracać.
O raju!
To jak w filmie Wojownik Przyszłości III, gdzie roboty zabiły Einsteina.
Dokładnie.
To jak wrócimy? To ty znasz się na czarach.
Mapa czasu Merlina
wskaże bezpieczną drogę do teraźniejszości.
Na co czekamy, Dumbledorku? Znajdźmy to coś.
- A Jim? - Na dole jest bezpieczniejszy niż my tu.
Czyli dopóki nie ogarnę mapy, każdy odgrywa swoją rolę.
Hisirdoux, masz nogi zamiast rąk?
Całe mleko slorra?
Wiesz, ile się go doi?
Przepraszam, chciałem oszczędzić czas.
Koczek to był błąd.
Pamiętam to.
Twoje kombinowanie...
...przysparza mi pracy.
A tworzenie nowej broni dla Artura jest trudne.
Jesteś mi potrzebny w warsztacie. Ty wydoisz slorra.
Oby to nie zmieniło biegu historii.
Hej!
Cześć, ja.
Sobowtór! Jesteś mną. Ja jestem mną.
- Nie panikuj. - Jak...
- To... - Paradoks podróży w czasie.
Douxie razy dwa? Katastrofa.
Cicho, Archie.
O raju, ale odjazd.
Skupmy się na tu i teraz.
- Dwóch nas to... - Logistyczny koszmar.
Prawda, czyli najprościej...
Żeby jedno zniknęło, póki nie wrócę do swoich czasów.
Świetny pomysł!
- Który... - Interminus nocti sluumberso!
Źle to wygląda, ale panuję nad sytuacją.
Jeśli tak, to przyszłość naprawdę jest inna.
Nie wypaplaj Merlinowi, dobrze?
Muszę być incognito.
Ciekawie się to będzie oglądało.
Hisirdouksie, co tak długo?
Sprzątam mały bałagan.
Miałem tego już nie robić.
Powinniśmy uciekać do Dzikich Kniei,
a nie harować dla głupca...
Uważaj na język. Wypowiadasz zdradzieckie słowa.
Mówię prawdę.
Po co budujesz amulet dla Artura?
To nie dla niego, ale dla nas.
Wojna Gunmara nam zagraża, a amulet ją zakończy.
Mapa czasu.
Smoczozębe żelazo musi utrzymać energię Kamienia Światłości.
Aloochan gloria meia!
A niech to!
Hisirdoux, nie gap się, tylko podaj mi tamtą surową rudę.
Wybacz, mistrzu.
Ile porażek potrzebujesz, by zrozumieć, że amulet to błąd?
Rozumiem twoje obawy, ale dzięki amuletowi nastanie pokój.
Za cenę tego, co nam bliskie.
Niebawem zwróci się przeciwko nam.
Jesteś głupcem.
I to starym.
Nie przejmuj się nią. Damy radę.
A cóż to za dziwaczność?
Opuść dłoń.
To piątka. Znak zwycięstwa wśród barbarzyńców.
To nowość.
Ludzkie zwyczaje są pokraczne.
W istocie.
Wydajesz się jakiś inny, Hisirdouksie.
Pomijając niezdolność do sprzątania.
Koniec tego rozpraszania. Wydój slorra.
- Ale... - Migiem.
Imponuje mi,
jak koszmarnie źle udajesz samego siebie.
Halo.
Sir Lancelocie?
Lance? Kolego?
Szykuj się!
Pora na pojedynek.
Krav maga! Tylko mnie tknij, lordziku!
Wspaniała zniewaga.
Czy w walce jesteś równie mocny co w gębie?
A masz!
Giń!
W walce odkrywamy nasze sekrety.
I ja znam twoje.
Nie jesteś rycerzem, pragniesz nim być.
Co?
Nie ty pierwszy skłamałeś, by zdobyć chwałę.
Nie zdradzę cię.
Masz spore braki. Wyszkolę cię.
Naprawdę?
Dziwny jesteś,
lecz twoja twarz budzi zaufanie, sir Stevie.
Dziękuję, sir szefie.
Jesteś jak duży brat, którego nie chciałem.
I to naprawdę ogromny.
Cześć, mała.
Chciałem..
tylko cię szybciutko i leciutko wydoić.
Jedno małe wyciskanko.
Nie!
Mam to w buzi!
Morgana?
Zgłaszam się na służbę.
Halo.
Morgana?
Halo.
Berło Cieni.
Ciekawa osóbka z ciebie.
Moja nowa służąca zna się na czarnej magii.
- Widziałam na dworze. - Co? Nie.
- To było... - Co wiesz o cieniach?
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie zgrywaj nieśmiałej, owieczko.
Ukrywasz wiedzę przede mną i Arturem.
Sprzeciwiłaś się mojemu bratu dla trolla, istoty magicznej, podobnej nam.
Inni boją się naszych mocy.
Jednak ja nie boję się magii.
To nasza prawdziwa siła.
Aurai capernus umbra!
Czy będę dość silna, by ochronić nas przed jego gniewem?
Jesteś potężna.
Może mogłabyś przekonać brata, by się zmienił,
by ich uwolnił.
Kiedyś był dobry, ale po tym, jak stracił Gwen,
ma na sercu takie same blizny jak na twarzy.
Nie posłuchałby.
Ludzie potrafią nas czasem zaskoczyć.
Arogancja przysłania mu bezsens tej wojny. Muszę działać.
Dość rozlewu krwi.
Co to za zdradzieckie słowa?
- Bracie, ja... - Dość słyszałem.
Litość cię zaślepia.
Te bestie zawsze będą nas atakować.
Bo wyganiasz je z ich domów,
więzisz w lochach i spodziewasz się, że nie będą działać?
Masz rację.
Dość im już oddałem.
Nie będę narażał ludzi, trzymając wrogów w zamku.
Tak... Nie, nie chcesz...
O wschodzie zniszczymy te potwory.
Nie.
Zapomniałem, jak bardzo nie znoszę dojenia slorra.
Błagam.
Lancelot chyba mi wszystko połamał.
Nie znalazłem mapy czasu.
Jeden zły ruch i nieświadomie pomieszamy historię.
Musimy zmienić historię.
Artur zabije trolle o wschodzie.
O żeż ty Balroth.
Jak go niepostrzeżenie powstrzymać?
Byłoby łatwo, gdybym miała Berło Cieni.
Nie możemy dać Jimowi zginąć.
Sprawdźmy, co potrafi Douxie z przyszłości.
Olewamy zasady.
Pora na włam do lochu.
Nie ma mowy.
Młodzieńcze z Palczukii, dołącz do naszej libacji.
Poszukujemy Świętego Graala!
To też nie jest on.
A ty dokąd, koleżko?
Pilnuję strażników, świetnie się przy tym bawiąc.
Tak! Piję z rycerzami.
Jaram się na pierwszy alkohol... dziś.
Uważaj, kwiatuszku.
To jest mój cebulowy bimber.
Dzięki niemu owłosienie ci się zagęści.
Spoko.
Pij! Pij! Pij!
To się źle skończy.
Muszę to zobaczyć.
Na wieczną chwałę Merlina... Na wieczną chwałę Merlina...
Merlin trzyma z ludzkim mięsem, które nas tu zamknęło.
Chcę przywołać Miecz Światłości.
Zrobił go, żeby chronić trolle.
Musiałeś nieźle oberwać, mały.
- Nikt tu nikogo nie ocali. - Jim!
Wydostaniemy cię.
Koniec pobytu w wieży strachów.
I proszę, uwolniony troll raz.
I znów ci umknęłam, śmierci.
Steve mi wołają, za mistrza mają
Luzuję z kumplami Balując pod kratami
Co za dobór słownictwa.
Chłopak jest poetą!
Didżej Steve powie wam dziś...
O, król Artur.
- Z drogi. - Miecze w dłoń.
Musimy pozbyć się wrogów Camelotu.
Mój pan, Artur, zjawił się
Strzeżcie się Bo strachulom upuści krwi
Zmykać czas
Tylko nie panikujcie.
Lancelocie, twój giermek jest postrzelony.
Tak, panie. Dziękuję, panie.
Co...
Bestie na wolności! Uwaga!
- To jest twój plan? - Improwizuję.
Uliczkami! Wszystkich nie złapią.
Rycerze Camelotu, za nimi. Bić na alarm!
Merlin! Znaczy sir Merlinie, sir czarodzieju...
Mamy problem.
Nie.
Rozumiem, że nie dołączysz.
Dokąd poszli?
Szybko, tędy!
Tędy! Proszę się nie martwić, zamrożę ich.
Do dzieła! Tędy!
Atak!
A co to jest za sztuczka?
Kurde mol.
Mój błąd. To zapętlony korytarz.
Magia bywa frustrująca.
Zaraz znajdę dobre zaklęcie.
Przerwij to zaklęcie albo oderwę ci głowę.
Na ducha Hagara!
Smok na wolności!
Uciekać! Smok!
- Morgano... - Też musiałam działać.
Uciekajcie!
Chodź, chudzielcu. Znam kryjówkę w lesie.
Doprowadź ich do domu.
Później cię odnajdę.
No chodźże.
Nie mamy na to czasu.
Obiecuję.
Słońce, cofnij się!
Za nimi!
Otwierać czym prędzej!
To magia.
Morgana!
Naprzód!
Szybciej, żołnierze!
Na siedem kręgów, jak ci się to udało?
Spokojnie.
Nie mogą uciec do lasu!
Kto wchodzi do mojego lasu?
Wstrzymać konie.
Gunmar?
Marny królesiu, Dzikie Knieje to mój teren.
Ja przewodzę duszom, które kryją się w ich cieniach.
To ja decyduję, kto przeżyje, a kto zginie.
Dalej nas nie odepchniesz, człowieku.
To nie koniec.
Zbliża się wojna.
Nie wierzę, że to mówię, ale dziękuję, Morgano.
To ja dziękuję tobie.
Inspirujesz mnie.
Nie wychylaj się.
Zajmę się bratem.
Artur jest wściekły.
Zamknął zamek.
Na szczęście nie podejrzewa cię, bo jesteś niezdarą.
Ale uratowaliśmy Jima i resztę więźniów.
- A ty dokąd? - Po mapę czasu.
Artur poluje,
więc może uda mi się ją wykraść.
Tego szukasz?
A może tego?
Kurde mol.
Napisy: Marta Skowronek