NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
- Jak złącza SI? Fotony na niebiesko. - Spokojnie.
- Sorki! - Uda się.
Kiedy dojedziemy?
Zaraz dotrzemy w me progi.
To za długo. Do dechy, Duriańczyku!
Stabilizują się.
Może mnie słyszycie. Jesteśmy na Ziemi.
- Pamiętacie ją? - Nic takiego, ale ją polubiłem.
Dojechaliśmy.
Szybko.
Wciąż wychodzisz z roli.
Nie uwierzę, że to wizja twórcza.
- Tu! - Podłączcie ich do macierzy.
O raju, to wasi rodzice?
Przeżyją? Jak im pomóc?
Mam czeko-czoko-ladkę.
Kalibracja mierników zasilania na 1,7.
Diagnostyka, ładowanie macierzy Daxiala.
Rdzenie rodziców stabilne.
Bobku, co ty robisz?
Montowałem wersję reżyserską,
ale Ludek zaczął psocić.
Montażem nie dodam ci wzrostu!
Gwiazdorzy.
Czyli niedługo wracacie na Akiridion-5?
- Oczywiście. Taki był plan. - Co?
Jeszcze nie możecie.
Mam wspaniałe wieści.
Puszczą Kapitana Kleba przed Gun Robotem Siedem.
To niesamowite.
- Znajomi tam idą. - Czeka nas sława.
Może nazwą po mnie ulicę.
Ulica Domzalskiego!
Celebrowanie ruchomych obrazów musi poczekać, aż pokonamy Morando.
Już szuka rdzenia Gaylena.
Rdzeń Gaylena?
O mój Gorbon!
Czy chcecie przez to powiedzieć, że rdzeń Gaylena istnieje?
W sumie to tak.
A co to za rdzeń?
Według podań ustnych zebranych w Skróconym zbiorze tradycji Akiridionu...
Coś takiego też macie?
Gaylen był władcą o niezwykłej mocy,
aż nie został pokonany w walce.
Gaylen zginął, lecz pewni Akiridiończycy wierzą,
że przetrwał jego rdzeń, który zawiera boskie moce.
Ten, kto posiądzie rdzeń, będzie mógł tworzyć i niszczyć planety.
Zawsze o nim marzyłem.
Nie żeby niszczyć planety.
Nie odbiło mi.
Miło byłoby zgubić brzuch.
Morando się nie odchudza.
Gdy byliśmy we wspomnieniach rodziców,
pokazali nam, kto chroni rdzenia Gaylena.
Musimy zapytać Jima o trolla Kanko-gara.
- Kanjigara? - Chyba tak.
Masz kontakt z Jimem?
Sprawdzę, czy mam numer najlepszego kumpla.
Oczywiście, że tak.
Gorszej pory nie mogliście wybrać.
Jesteśmy z Mistrzem Jimem pod Hoboken w New Jersey.
Właśnie walczymy z tajemniczym wrogiem w zbroi.
Co to było? Przerażające.
Wybacz, ale to bardzo ważne.
W skrócie: pamiętacie Aję i Krela?
- Cześć. - Jak leci?
Przełóżmy przywitania na lepszą porę.
Wróg wymaga naszej niepodzielnej uwagi.
Słyszałeś o rdzeniu Gaylena?
Gdzie Kanjigar go schował, by chronić kosmos?
Kanjigar miał wiele sekretów.
Rodzice dali rdzeń jemu i trollowi o imieniu Vendor.
Vendel.
W takim razie sugeruję...
Wy podłe bestie!
Sugeruję wam poradzić się Wieszcza.
Powodzenia z ciemnym typem.
Martwię się.
Co to jest Wieszcz?
Co ważniejsze – gdzie możemy go znaleźć?
W niezwykłym miejscu.
Jako pierwsi Akiridiończycy odwiedzicie Targowisko Trolli.
To, co widziałeś w Całokształcie, sugeruje, że rdzeń znajduje się tam.
Moi poprzednicy nazywali to podziemiem. Zamieszkują je dziwne istoty.
Do niedawna kryły się przed światem ludzi.
Jestem pewna, że odnajdziesz tam rdzeń Gaylena.
Spisałaś się. Mam dla ciebie nagrodę.
To zaawansowana akiridiońska technologia.
Ta mechaniczna zbroja pozwoli ci odeprzeć każdego,
kto najedzie tę marną planetę.
Ja powrócę tutaj ze rdzeniem Gaylena.
Biorę wasze nieziemskie seratory i podbijam do...
granikrzty.
- Niezłe, co? - Fajno.
- O nie! - Morando tu jest!
Zabić ich.
Do środka!
Strzelać. Przebić się przez ścianę.
Tędy wejdziemy.
Musimy zdobyć rdzeń.
Wejście wytrzyma?
Spokojnie, nie dadzą rady tu wejść.
Tak myślę.
Witam na Targowisku o Kamiennym Sercu!
Czy to miejsce nie jest odjazdowe?
Było przed wieczną nocą.
Wilgoć i mrok.
To miejsce pełne śmierci i rozkładu. Podoba mi się.
To tu urzędowała Bagdłella?
Krasnoludy tu nabroiły.
- Wszędzie ich kupy. - Musisz?
Chodźmy znaleźć Wieszcza.
Smutne.
Wiemy, jak to jest stracić dom.
Jim, Blinky i inne trolle są bezpieczni, a to najważniejsze.
- Nam coś grozi. - Szybciej.
Co to było?
Pospieszmy się.
Morando i jego siły się zbliżają.
Fajno!
Chodźcie.
Gdzie jest ten Wieszak?
Tam!
Szybciej.
Niepotrzebnie włożyłem zbroję.
- Ale dobrze wyglądam. - Gdzie jest Wieszcz?
Stań tutaj.
Przerażające. Jak to działa?
Wsadź rękę, a powie ci, czy jesteś Łowcą, gdzie jest rdzeń lub zostaną ci trzy ręce.
Wolałbym, żeby zostały cztery.
- Spróbuj, Krel. - Pomogę ci.
Już to przerabiałem.
Razem?
To było rozczarowujące.
Bobku, co się dzieje?
Pojęcia nie mam. Jima to nigdy nie spotkało.
Fascynujące. Co to jest?
To zapewne wasza odpowiedź.
To chyba chce, żebyśmy za nim szli.
Szybko, wymyka się nam. Nadążaj!
Nie!
Tam chyba jest... głęboko.
- Jak zejdziemy? - Nie zejdziemy. To Głębia!
Trzeba się tam zmierzyć z lękami.
Po co ktoś by to robił?
Trudno wyjaśnić. Jim to przetrwał.
Tylko jemu się to udało.
Nie mamy wyboru.
Musimy pierwsi znaleźć rdzeń.
Ja pójdę, ty z Varvatosem musicie walczyć.
Weź moją deskę.
Jeśli nie wrócę za pięć mekronów, macie...
Postanowiłem go zachęcić.
Mam złe przeczucia.
Dasz radę, Krel.
Nadążaj za światłem, nadążaj.
Nie!
- Co to? - Nie brzmi jak Morando ani omeny.
- Gałgany. - No nie.
Znowu one. I to jeszcze w wersji zombie.
- Wasi znajomi? - Byli.
Jak oni przetrwali?
Na martwym Kamiennym Sercu.
To oddech trolla zombie.
Cuchną gorzej od Stuarta.
Minęło pięć mekronów. Gdzie Krel?
Musimy w niego wierzyć.
A tymczasem cieszmy się wspaniałą walką!
Zaparkuj.
- DJ Krel tu jest! - Cześć, Krel.
- Jak mija lato? - Dzień dobry, panie Tarron.
Krel, zamówienie gotowe.
- Tarron! - Co jest?
Krel, chodź tu.
Elo, ciumćwoku.
Hej, Eliś, Steve.
Stuart, odłóż mi burrito!
- Synu. - Tata?
Mama?
Co tu robicie?
Co cię tak dziwi?
Teraz to nasz dom.
- Dom? - Tak.
- Dom. - Są tu wszyscy twoi przyjaciele.
Nie!
Musicie uciekać!
- Nie ma dokąd. - Nie!
Tato! Mamo!
Zniszczę wszystko, co kochasz.
Nie! Nie!
Nie!
Nie! Nie!
Nie...
Nie!
Arkadia w ogniu, ród Tarronów zniszczony, a ty się trzęsiesz ze strachu.
Błagam, nie.
Nie powstrzymałeś mnie wcześniej.
Teraz też ci się nie uda.
Nie...
Błagam.
Moi przyjaciele.
Rodzina.
To mój dom.
Powstrzymam cię.
Ziemia to mój dom.
To mój dom!
Powstrzymam cię!
Więc zginiesz.
Nigdy nie odbierzesz mi rodziny.
Nie pozwolę na to.
Już nigdy!
Nie boję się!
Udało mi się.
Czy im się to znudzi? No naprawdę.
Tak!
Varvatos Vex rzadko spotyka tak zaciekłych wrogów.
I tak cuchnących.
Kleb!
O rajuśku.
Varvatosie Veksie, nie staniesz mi na drodze do rdzenia.
To Morando, tak?
Z wielkoludem ich zatrzymamy.
Nie zostawimy was.
Rdzeń Gaylena nie może wpaść w łapy Morando.
Dołącz do brata. Kolejna zachęta!
Często was tak zrzuca?
Zdecydowanie za często.
Nie masz dokąd uciekać, Varvatosie.
Urządzę ci tutaj grobowiec.
Jeśli Varvatosowi przyjdzie zginąć, pociągnie cię za sobą.
Racja, twojego pupila też zabiję.
Chwalebnie!
- Krel! - Aja? Bobek!
- Co się stało z Głębią? - Nie wiem.
Może tego broniły jej systemy ochronne.
Stawiłem czoło najgorszemu lękowi.
Dobrze, że ja nie musiałem. Odchudzanie...
Nic ci nie jest? Co zobaczyłeś?
Morando. Niszczył całą Arkadię.
Zrobi to, jeśli zdobędzie rdzeń.
- Aaarrr! Tchórzu! - Wybacz.
Twojego pupila nie stworzono do walki.
Zastanawiam się, czy ciebie też nie.
Walczę honorowo.
Uważasz się za honorowego?
Zdradziłeś dawnego króla.
Sprzeciwiasz się obecnemu.
Karą za zdradę jest śmierć.
Nigdy nie uznam cię za króla.
Skakać.
Varvatos skacze tylko do walki, nie w ponury mrok.
Potrzebuje zachęty.
Gdzie Varvatos i Aaarrr?
- Ups. - Popchnął mnie.
Przyboczny! Żyjesz!
Spowolniliśmy Morando, ale goni nas.
Otwierać wrota.
Próbuję, ale nic nie działa.
Krel, spójrz.
Rodzice naprawdę ukryli tu rdzeń.
To wygląda na hasło.
Koniec jest po akiridiońsku,
ale tego drugiego języka nigdy nie widziałam.
To trolski.
W takim razie oświeć nas, kamienny przyjacielu,
- „Mężnie i sprawiedliwie”... - „Niech długo”...
„Panuje nam ród Tarronów”.
Chwalebnie.
- Fajno. - Ocie-kocie.
Otwierajcie!
O rajuśku, o rajuśku.
Może nie wchodźmy?
- Szybko! - Kryć się!
I co teraz?
Ładne.
- Czy to... - Seklos i Gaylen.
Legenda o rdzeniu Gaylena.
Szkoda, że nie wziąłem kamery.
Gaylen stworzył Akiridion-5 z gwiazd.
Jego moc stawała się przerażająca.
Seklos odkryła, jak powstrzymać Gaylena.
Poświęciła własną energię życiową, by przebić rdzeń Gaylena.
- To nie koniec legendy. - Kanjigar!
- Ty nas prowadziłeś? - Oczywiście.
Stworzyłem to miejsce, by strzec rdzenia,
aż ród Tarronów po niego nie wróci.
Dobra, ale mi pomożesz.
To chyba waży z tonę.
Panie Kanko-garze, jesteśmy Aja i Krel Tarronowie.
dzieci króla Fialkova i królowej Corandy.
- To zaszczyt pana poznać. - Zaszczyt dla mnie.
Rdzeń Gaylena należy do was, Tarronowie. Zawsze tak było.
To naprawdę święte miejsce.
Teraz wy będziecie strzegli rdzenia.
Krel, udało się.
Zróbmy to dla mamy i taty.
Aja!
To koniec rodu Tarronów.
Rdzeń Gaylena jest mój.
Varvatos Vex sądzi przeciwnie.
Spalmy go.
Omeny, do ataku!
Musimy zdobyć rdzeń.
Bum, bum, w tańcu tłum.
Symbol zwycięstwa trolli. Imponujące...
Aaarrr!
- Pośpieszmy się! Opóźnię go. - Krel...
Wara od mojej siostry.
Z drogi.
Nie, nie!
Nara, kupo rdzy.
Znowu ty, kupo rdzy.
Pomocy!
- O nie. - Przyboczny!
W końcu.
Dzięki temu zmienię porządek kosmosu.
O nie, Krel odpadł.
Czas na młot.
Rdzeń należy do rodu Tarronów.
Jednak panowanie Tarronów dobiega końca.
Morando, uważaj!
- Nieźle, Bobku. - Oto gniew młota!
Uważaj!
Nie!
Krel!
Złapię cię.
Pora zmienić bieliznę.
- Jesteś tylko dziewczyną. - A ty dupkiem.
Omeny, ognia!
Nie!
Nie, nie!
- Morando! - Skały!
- Aja! - Krel!
Wasze Wysokości!
Nic ci nie jest?
Nic wam nie jest?
Spokojnie, będzie dobrze.
Morando? Gdzie on jest?
Varvatos ze smutkiem donosi, że nam uciekł.
Z rdzeniem?
Już dobrze. Przynajmniej jesteśmy bezpieczni.
Tak, ale Wszechświat nie.
Napisy: Marta Skowronek