NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To baza 49B.
Osobliwa kolekcja.
Do czasu.
Dzięki droidom, które mi dałeś,
moja kolekcja się znacznie powiększy.
Pracowałaś z Tronosem Madu.
Jest nieprzewidywalny. Raz współpracuje, raz się buntuje.
Zabiję cię, człowieku.
- Widzisz? - Król Morando. Mój panie.
Trzymasz go w klatce?
- Tylko tak mogę go kontrolować. - To nie twoja rola.
Jest moim Łowcą Nagród.
Otwieraj klatkę.
Dziękuję, że mnie uwolniłeś.
Naturalnie.
Jak inaczej miałbym cię zabić?
Zawiodłeś mnie.
Karą za to przewinienie...
jest śmierć.
To lekcja, którą powinnaś zapamiętać, pułkowniku.
Trójka nie z tej ziemi!
Może ten?
Sektor pierwszy, protokół admisji w toku.
Szybko, kochanie.
Wybaczcie to spóźnienie.
Morando rozstawił Omeny na każdym rogu.
Jest u was coraz gorzej,
ale mamy dobre wieści.
Krel.
Musisz akurat teraz bawić się z tym workiem gazów?
Luug nakręci tę wiekopomną chwilę.
Prawda, Luug?
Nie ruszaj się.
I proszę.
Co to za wiekopomna chwila?
Statku nie da się naprawić,
więc voilà!
To generator tunelu czasoprzestrzennego.
Fajno, co?
Genialne.
To prototyp, nie wiem, czy zadziała,
ale tak, jestem genialny.
Dziękuję.
Nakręciłeś to, prawda?
Boombox, proszę.
- Obiecałeś. - I teraz Varvatos żałuje.
- Na miejsca. - Ogarnij to!
Co to za dźwięki?
Największe ziemskie osiągnięcie.
Nazywa się „muzyka”.
Za kilka sektonów
posmakujecie najpopularniejszego ziemskiego smakołyka, czeko-czoko-ladki.
Nie!
- Mam to. - To działa.
Moje demo tam było.
Udało ci się, braciszku.
Akiridion-5 jest w zasięgu ręki.
Możemy wracać do domu.
- I opuścić Ziemię. - Jeszcze nie.
Muszę zwiększyć model,
żebyśmy mogli wysłać coś większego.
Tymczasem zbierzemy ruch oporu.
Morando zatrzymał Lotha Saboriana.
Uwolnijcie go. Nie może mu się stać krzywda.
Tak jest, królowo oczekująca.
Cztery, trzy, dwa, jazda!
Wracamy do domu, braciszku.
Varvatosie, dokąd idziesz?
Varvatos potrzebuje chwili.
Musi pomyśleć o gorzkim smaku pożegnań.
A nagroda dla genialnego inżyniera ląduje w rękach...
Krela Tarrona, czyli moich.
- Wszechświat szaleje. - Tak!
Krel!
Nie! Oddaj to w tej chwili.
Oddaj to.
Ja spróbuję. Luug, możesz to zostawić?
Proszę?
Dam ci w zamian wszystkie piłeczki galaktyki.
O nie.
- Prototyp przepadł. - I nasz pies, globerze.
Podaj!
- O Boziu. - Tak.
- Tato! - Skarbie, to ważny telefon.
- Na czym stanęliśmy? - Tato!
Czyli kawa to owoc?
Goni nas potwór!
U SAMA
Co to jest?
To szczur?
- Luug jest w centrum? Jakim cudem? - To restauracja.
To blisko, jadę po niego.
Kwasy żołądkowe Luuga niszczą model.
Następnym razem, gdy...
się wygazuje, wyląduje w innej części miasta.
- Lub galaktyki. - Ruszam.
Daj znać, jak zobaczysz, gdzie trafił.
Naprawdę niezwykłe.
Mając taką broń,
nie będziemy stanowić łatwego celu dla kosmitów.
- Pułkowniku. - Czego chcesz?
Przychodzą raporty, że ten Morando pracuje nad czymś dziwnym.
Pani umowa z nim przypomina zawarcie paktu z diabłem.
Znamy tego diabła. Dostarczy nam technologię do obrony Ziemi.
Nasz wspaniały naród będzie gotowy na odparcie kosmitów.
Sprawdźmy, co dokładnie knuje generał.
Generale, podobno jesteś zajęty.
Spokojnie.
To tylko projekcja joniczna.
Jaka... piękna.
Tak powstała moja planeta.
Wielki Gaylen uosabiał przerażającą potęgę kosmosu.
Obracał w pył gwiazdy rękami i z tego prochu stworzył Akiridion-5.
Stworzył całą planetę?
On odszedł, ale jego rdzeń przetrwał.
To niesamowicie potężna broń,
która znajduje się na tej planecie.
Po to przybyłeś.
Pomóż mi odnaleźć rdzeń Gaylena,
a dostaniesz broń niezbędną do obrony przed całą galaktyką.
Do pracy.
Wkrótce powrócisz na Akiridion-5.
Skąd ten smutek?
Varvatos Vex nigdy nie myślał,
że będzie musiał pożegnać się z Nancy.
Ponieważ zacząłeś coś do niej czuć?
Varvatos Vex nie odczuwa ludzkich uczuć.
Ale Varvatos nie miał nigdy okazji, by wyznać Nancy, jak bardzo lubi
spędzać z nią czas.
Varvatos powinien to zrobić. Ty powinieneś.
Varvatos nie wie, jak to zrobić.
Ziemianie nagrali wiele wideoinstrukcji.
Nazywają je „komediami romantycznymi”.
Niewiele czasu pozostało mi na tym ziemskim padole,
ale kocham cię.
Jak stąd na Księżyc.
Jakie piękne słowa.
Varvatos Vex potrafi opisywać chwalebne, skąpane we krwi bitwy,
ale... me-łość?
Badam ludzkie uczucia od kilku delsonów.
W odpowiednim momencie przeprowadzę cię przez rozmowę.
Czekaj, co się dzieje?
Luug leci do centrum?
Tato, to tamten potwór.
Tak...
Alejka za kinem.
Biegnę tam.
Przepraszam, zgubiłam pieska.
Jak możesz całować tego psa w usta?
Ludzkie usta są brudniejsze.
Naprawdę?
Czy Steve pije z ubikacji?
- Zapytam. - Luug?
Luug?
Luug!
Luug! Luug?
- Kto to Luug? - Mój pies.
Nie pomogę szukać, pilnuję sklepu.
Byłeś kelnerem.
Tutejsi dają słabe napiwki.
Z jednej pracy bym się nie utrzymał.
Jeśli chcesz, mogę ci wyczytać przyszłość z ręki.
Mam litery na rękach?
Długa linia podróży.
Podróżowałaś gdzieś daleko?
Właśnie się do tego przygotowuję.
Mogłem to przewidzieć.
Tatusiu!
Tato!
- Tato! - Kochanie, mówi się: „Przepraszam”.
To nie moja wina, tylko tego potwora.
Widziałaś potwora?
Mikroludzie opowiadają świetne historie.
Mikroludzie?
On się wciąż przemieszcza.
- Nie nadążam. - Tak.
Nie da się ustalić, kiedy i gdzie będzie.
No właśnie! Czip kalibracyjny.
Dodałem go do generatora podczas wstępnych testów.
Jeśli kwasy żołądkowe go nie uszkodziły, włamię się do niego.
Ustalę wtedy kierunek podróży.
Może jednak jesteś genialny.
„Może”?
Nie teraz, Bobku.
Co z tobą? Zaczynamy casting.
- Do filmu. Przyjeżdżaj. - Nie mogę.
- Pies zżarł generator. - I...
Rozłączył się.
- A nagranie z bazy 49B? - Co mówił?
Pies coś zżarł. Zostaliśmy sami.
Bobku-pączusiu, zjecie ciasteczka?
Bobku-reżyserze, babciu. Poprosimy ciasteczka.
Panie Scott, cieszę się, że pan przyszedł.
- Proszę zaczynać. - Dziękuję.
Zaprezentuję fragment Pogromców Trolli autorstwa doktor Barbary Lake.
Bracia moi, przyszła pora, byśmy na pogrom trolli się przygotowali,
jako zwiemy się „Pogromcami Trolli”.
Tak...
Ma pan doświadczenie w zapasach.
Zabiłem typa na ringu w Meksyku.
To wystarczy?
Steve Palchuk, ubiegam się o rolę DJ-a Kleba.
Przecież już mamy DJ-a...
Popatrz.
Nie mówcie o nich „zombie”.
To nasza rodzina.
Umarli...
ale znów chodzą.
Fragment z monodramu pod tytułem: Czy to miłość, czy zwykły kawał?
Od dawna czułam, jak wtapiam się w tło.
O nie.
I cóż Pogromcy Trolli czynią?
Gromią trolle.
- Co to było? - Było spoko.
Rzadko się już używa słowa „gromić”.
Nie wierzyłem, że znów ujrzę ojca i go przytulę.
Jest tu,
za tym zabitym dechami oknem.
Mówicie mi, że nie mogę tam iść?
Nie mogę?
Wolę zginąć w ramionach nieumarłego ojca.
Smutne.
Po co żyję? Czy tylko po to, by uczyć?
Nie! Jestem kimś więcej niż tylko nauczycielką.
Tak... Następny.
...niż zginąć niczym tchórzliwy syn i kryć się po kres moich dni.
Koniec sceny, ciumćwoki. Dziękuję.
Nie możemy zmienić Krela.
A może?
- Jestem przerażonym... - Cięcie.
Więcej krzyku. Akcja.
Jestem przerażonym... człowiekiem?
Cięcie. Więcej krzyku.
Cięcie.
...przerażony.
Jestem przerażony.
Pomocy!
Śliskie stworzenie.
- Mam cię. - Pomocy!
Krel, twój pies tu właśnie wpadł.
Możesz go trzymać u nas!
Dobrze.
O, Varvatos!
- Czy Varvatos przeszkadza? - Nie.
Dzieci się bawią.
Zaproś ją na spacer.
Czy wybrałabyś się z Varvatosem Veksem na spacer?
Oczywiście.
Brzmi jak wyśmienity plan.
Wyciągnij ramię.
Skomplementuj ją.
Powiedz: „Wyglądasz olśniewająco, kochana”.
Wyglądasz olewająco.
Olśniewająco.
Olewająco olśniewająco.
- Dziękuję. - Brawo.
Powiedz: „Jesteś piękna jak dzieło sztuki”.
- Jesteś piękna jak dzieło skuśki. - Co? Wyglądam jak kluska?
- Skuśka. - Sztuka!
Jak dzieło sztuki.
To bardzo słodkie.
Skąd to zachowanie?
Masz okazję.
Powiedz jej, Varvatosie.
Varvatos...
Ja... cię lubię.
Ja ciebie też lubię, Varvatosie.
Nie.
Varvatos... Ja ciebie lubię-lubię.
Jak to mówią nastolatkowie,
tak jak chłopak lubi dziewczynę.
Babcia też cię lubi-lubi.
Chwalebnie.
Samotność
Tak na imię mi było
A co z Philem?
Skończona sprawa.
Nie lubił szybko maszerować.
Varvatos Vex obiecuje,
że jest najszybszym marszerem z marszerów.
Loth!
Uciekaj stąd.
To niebezpieczne.
Dlatego cię stąd wyciągniemy.
Zbyt wielu strażników.
Bez wahania nas zabiją.
Mamy coś od monarchów, by odwrócić ich uwagę.
Jabe, puść teraz nagranie.
Co to?
DJ Kleb wam dzisiaj gra!
Całkiem przyjemne te frekwencje.
To był głos księcia Krela.
Rozkręćmy tę imprezkę.
Słyszeliście króla.
Rozkręćmy tę imprezkę.
Powstańcie, Akiridiończycy.
Potrzebujemy wsparcia.
Na co czekacie? Biegniemy.
- Udało się. Uciekamy. - Muszę pomówić z monarchami.
Porozmawiasz z nimi osobiście.
Wkrótce powrócą na Akiridion-5.
Muszą zostać na Ziemi i pilnować rdzenia Gaylena.
Co? Przecież to legenda.
- Historyjka. - Nieprawda.
Rdzeń Gaylena istnieje i jest na Ziemi.
To jego poszukuje Morando.
Mów do mnie.
Jaki jest status hakowania czipa?
Jeden sekton... Wszedłem.
Generator mocy się wyczerpuje.
Wrzucam twoje współrzędne.
Przygotuj się na...
Udało się. Za tobą.
Luug!
Chodź tu.
Chodź tu, piesku.
Kleb!
Czy to nie zwierzątko monarchów?
- Brać go! - Łapać psa!
Muszę zobaczyć dowodzik.
Fu-Fu!
- Fu-Fu! - Fu-Fu!
Zobaczyć dowodzik...
Luug jest na Księżycu.
Na czym?
Teleportował się po Arkadii.
Nie opanowałeś tego?
Ma niezgłębione trzewia.
To, co robią z urządzeniem, jest niepojęte dla nauki.
Standardowa dewiacja jego współrzędnych się oddala.
Twierdzisz, że Luug może nie wrócić?
Zawsze był przy nas,
gdy byliśmy samotni i przerażeni.
Niewiele nam zostało już z domu.
Też za nim tęsknię.
Jest szansa.
Nie rozumiem trawienia Luuga,
ale może połączę się z urządzeniem.
Spróbuję czegoś.
Już cię mam, sierściuchu.
Dopaść kundla!
Serio?
O, Luug!
Teraz chcesz się przytulać.
Masz go!
Ty go sprowadziłeś.
Niemalże idealny skok.
Do domu. Skok na Księżyc zużył sporo energii.
Robi się.
Nic ci nie jest.
Teraz nic ci nie jest, ale i tak ci się...
dostanie.
Dajcie znać, jeśli opuści hangar.
Dalej, pierdź.
Pierdź.
Brać ich!
Dorwać ją!
Zabierz nas stąd.
Próbuję.
Gdzie ona jest?
Do bóstwa.
Mam ją!
Nic pani nie jest?
Puszczaj.
Aja, gdzie jesteście?
Chyba wciąż w bazie 49B.
Został wam jeden skok, może dwa.
Obwody skorodowały.
Aja!
Urwało się.
Krel? Słyszysz mnie?
Braciszku?
Akiridiońska technologia.
Skąd Kubritz ją wzięła?
Będzie dobrze, Luug.
Z tym mogę się nie zgodzić.
Księżniczka Aja. Przyszłaś się poddać?
Nigdy się tobie nie poddam.
- Luug! - Zostałaś sama.
Aja, halo! Nic ci nie jest?
Sądzisz, że mnie pokonasz?
Tak jak Omena.
Jestem zdecydowanie lepszy od Omena.
Prowadziłem w bitwach całe armie.
A także... Cóż. Zredukowałem twoich rodziców do rdzeni.
Przynieść mi jej rdzeń.
Łapać tego psa.
Koniec z tym.
Obyś miał jeszcze skok.
Pierdź.
Serio?
Tak!
Udało się.
Chociaż to obrzydliwe.
Nic ci nie jest?
On tu jest.
Generał Morando jest na Ziemi.