NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
Pobaw się z nami.
To jest nieco przerażające.
Bez nerwów, Stuart.
Nic za tobą nie idzie.
Dlaczego nie kupiłem kolorowych nakładek na klucze?
Cześć, Pysiaczku.
Co się dzieje?
Nie przytulisz swojej byłej?
Gwendolyn! Kopę lat, nie?
Chętnie bym poplotkowała, Pączusiu, jak za dawnych lat.
Może nawet bym coś przekąsiła?
O nie.
A tam jest Gwiazda Dziobaka.
Pamiętasz ją?
Rozśmieszasz mnie.
Śmiech to dobry znak.
W końcu to randka. Tak sądzę.
To nie randka, tylko skok.
Pułkownik nas ściga, musimy skończyć tunel.
- Co? - Cicho.
Czysto.
Ale nie dla mnie.
Czyli to nie jest randka?
Braciszek potrzebuje syfonu antywirowego.
Dlatego tu przyszliśmy.
Myślałem, że dla romantycznych gwiazd.
Aja, pomocy!
Cicho!
- Co ty tu robisz? - Kocham naukę.
Znaczy planety, bo gdzie byśmy bez nich żyli?
- Kleb. - Złaź stamtąd, mądralo.
Jasne. Mógłby mi pan pomóc?
Do jasnej anielki! No nie.
Włamanie i rozbita skała księżycowa.
Tym razem wylecę.
Naprawdę jestem w niebezpieczeństwie.
- Na oko Varvatosa nic ci nie jest. - Jest.
Moja była chce coś przekąsić.
Chodzi jej o mnie. Zje mnie.
Albo chce zjeść z tobą.
- Zje mnie na kolację. - Albo kolację z tobą.
Jestem kolacją.
Zapętliliśmy się. Musisz mi pomóc.
Jeśli tak się boisz, dlaczego nie odrzucisz zaproszenia?
Cześć, Pysiaczku.
Cześć.
Nie chce mnie zostawić.
Błagam, przyjdź.
I weź Nancy.
W czwartki uczy seniorów rumby.
Lekcja tańca odwróci uwagę od jedzenia.
Ktoś zamawiał syfon antywirowy?
W końcu Staja się na coś przydała.
Chodź, malutki.
Dobry piesek.
Luug, złaź ze mnie.
Tunel czasoprzestrzenny.
Może skończyłbyś go dziś po południu, nim postać Stuarta zostanie pożarta?
Pułkownik Kubritz ciebie też ściga?
Mam na nią czworo oczu.
Jak to mówią ludzie, przyczaiła się.
Stuarta dręczy ktoś gorszy, jego była.
Cześć.
- Hej! - Nic nie rozumiecie.
Gwendolyn z Gorbon to prawdziwa potwora.
Nasza relacja pięknie się zaczęła.
Byliśmy dzieciakami.
Każdy dzień był miłosną przygodą.
Z okazji rocznicy zrobiliśmy nochalopłuk.
To niedorzeczne.
Randki obcych są dziwne.
Musiałem posłuchać moich czterech serc.
Nie byłem gotowy, trzeba było to skończyć.
Delikatnie.
Idę się napić pysznego dżorbu.
Zaraz wracam.
Stuart!
- I nie wróciłeś? - Nie.
Gorbonowie mają proste zasady. Miłość po grób albo zjadanie partnera.
Prędko zwiałem z Durio i rozbiłem się tutaj.
Nie miałem od niej wieści... do dziś.
Uciekłeś. Pewnie potrzebuje zakończenia.
O tym nie pomyślałem, ale nie chcę iść sam.
Varvatos ci potowarzyszy,
ale tylko dlatego że lekcja z Nancy brzmi jak wyborna zabawa.
Tak. Dziękuję.
Randki.
Ocierajcie o siebie twarze, ja zajmę się łamaniem praw fizyki.
- Też pójdziemy na lekcję tańca. - Tak?
Varvatos ma rację. Pułkownik zniknęła.
Możemy pójść na ludzką randkę.
Jasne, raczej nie inaczej.
To żyje!
Oficjalnie jestem geniuszem inżynierii.
Wygląda na to, że twój geniusz się przeliczył.
Zauważyłem.
Tyle do kręcenia, tak mało czasu.
Co tu robicie?
Na ponownym otwarciu kina samochodowego będzie premiera Złego Robota VII.
Koncept się zestarzał,
ale jest konkurs na krótki metraż, który puszczą przed filmem.
Reżyseria to święty obowiązek Łowców Trolli?
To moje marzenie.
Napędzany cukrem i marzeniem, pisałem scenariusz 96 godzin.
Tytuł: Kleb albo życie. Średnik. Przygody Kapitana DJ-a Kleba.
Średnik. Międzygalaktyczny tajny agent i weekendowy DJ. Część IV.
Będą prequele. Mam plany.
Patrz. Eliś, plany.
Jest akcja, dramatyzm i alegoria stworzenia człowieka.
To historia sci-fi.
Wolę prawdziwą naukę, jak tunel czasoprzestrzenny.
Prawdopodobieństwo, że ukończysz go dzisiaj, wynosi 0,00000...
Dobrze, zrozumiałem.
Proszę, Krel?
Historia Elisia, kosmopies
i twój odjazdowy kostium...
- Moje ciało? - No.
Wygramy to na bank.
Przykro mi, ale znam wasze ludzkie filmy o kosmitach.
Każdy obcy to zabójcze zagrożenie.
W Kleb albo życie obcy jest bohaterem.
- Chciałbyś ocalić świat? - Tydzień temu to zrobiłem.
W tym końcu świata nie chodzi o strach, ale o zabawę przyjaciół.
- Przyjaźnimy się? - No jaszka.
Ocaliłeś nas przed obcym łowcą, my ciebie przed wojakami.
Przyjaciele ratują się i występują w filmach.
- Zero sportu, a można wygrać trofeum. - Co ty na to, DJ-u Klebie?
I... akcja.
Wychodzimy z ciemności.
Rozpoczynamy przejmującym ujęciem strasznej willi.
Zbliżamy na ciemne niebo.
UFO wlatuje z lewej strony.
Rekwizytor! Wlatuje UFO.
Jak dobrze.
Wchodzi DJ Kleb.
Ktoś dzwonił w sprawie radioaktywnego...
psowatego?
I... akcja, Luug!
Halo. Powiedziałem: „akcja”.
Uważaj. Reżysera nie da się zastąpić.
Wprowadzić radioaktywnego kosmopsa.
Luug, ćwiczyliśmy coś innego.
To jest plan filmowy, nie przedszkole.
Przekroczymy budżet.
Nie mamy budżetu.
- Nie podskakuj, bo cię zwolnię. - Nie możesz.
Odpowiadam za dźwięk, efekty, rekwizyty i scenariusz.
Racja.
Pracujesz.
Na miejsca, zanim dzień się skończy.
Spoko kwestia.
Jakie to niesamowite.
Wybrałeś sobie przepiękną planetę.
- Masz wyjątkowy gust. - Dzięki.
Lekcja tańca. To niezwykle romantyczny pomysł.
Chociaż dużo bardziej wolałabym wrzucić coś na ząb.
Jasne, może później.
Gotowy na ruszanie i gibanie, Varvatosie?
Upsik.
- Ojejku. - Niezdarny Varvatos.
Zniszczył twoje urządzenie do patrzenia.
Bez okularów widzę niewyraźnie.
Chwalebnie.
Ale do pląsania niepotrzebny jest wzrok.
To pierwsza lekcja tańca.
Dziękuję, że dołączyłaś do Varvatosa i jego przyjaciół
na tę platoniczną wyprawę.
Nie ma za co. Miło spędzać czas z przyjaciółmi.
Zaprowadzę panią.
Za karę za zdemolowanie ogrodu rodzice kazali mi urządzić
wieczór gry w madżonga.
Varvatosie, jak ci się układa z Nancy?
Wyznałeś jej uczucia?
Varvatos nie zamierza zajmować się frywolnymi emocjami.
Odważny wojownik...
Odważni wojownicy nie obawiają się drobnych staruszek
lub uczuć.
Powiedz jej.
Samotność
Tak na imię mi było
Mambo!
Wszyscy gotowi?
Dobrze.
Po pierwsze używajcie stóp.
Krok w lewo, krok w prawo.
Skrzyżujcie stopy i nogi.
Teraz złapcie partnera za rękę.
Połóżcie drugą rękę na biodrze swej pary.
Tak trzymać.
Zbliżcie się.
Co?
Świetnie wam idzie.
Nie czuję nóg.
- Pora na odrobinę pikanterii. - O Boże.
Zamiana partnerów.
Mogę?
Tak.
Co za wspaniałe nutki.
Opowiadał wam, jakim świetnym był wokalistą?
Stuey, zaśpiewaj naszą piosenkę.
Nie trzeba, w sumie nie lubię...
Płoszę, dla mnie?
- Struny mi zastygły... - Już.
Pora zmienić partnerów.
Nie musisz obawiać się Gwendolyn.
- Jest fajno. - A ja sądzę, że fajno jest żyć.
Żyć. Ja...
Kolejny taniec, Nancy?
Może odwiedzimy C-A-Ł-U-Ś-N-E drzewo,
a potem skoczymy na shaki?
Całuśne drzewo?
Nigdy o czymś takim nie słyszałam.
Chętnie wybrałabym się tam z moim Stueyem...
sama.
Bez sensu.
Wszystkie drzewa są podobne.
Idź. To wam pomoże odbudować więź.
Chodź, mój Pączusiu-siusiu.
Chodźmy razem. Nancy? Aja?
To zabiłoby romantyzm.
- Lepiej romantyzm niż mnie. - Pa!
Jeśli Stuart zejdzie się z Gwendolyn, będą Gwenduartem.
- Albo nie! Studoliną. - Jasne, jak chcesz.
- Nie wiem. - Co się dzieje?
Cały dzień zachowujesz się jak ciućmok.
Zwykle uciekasz przed Kubritz,
Łowcami Nagród czy kimś tam.
W końcu mamy trochę czasu
i tańczymy z wielką obc... Garbanzo czy coś.
Wciąż tylko Akiridion.
Pochodzę stamtąd.
- To źle? - Poczekaj, Nancy.
Varvatos musi wyrzucić coś ze swego pomarszczonego serca.
Chciałby, żeby nasza dwójka mogła się widywać.
Widywać?
Co Varvatos... Chcę powiedzieć, że...
Wspaniale się bawię.
Cudownie.
Muszę powiedzieć Philowi.
Spotykamy się od jakiegoś czasu.
Phil jest otwarty i szczery...
Ukradłem twoją królową.
Szach-mat, zmarszczuchu.
To coś więcej niż gra w szachy.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Czyż tu nie jest bosko?
W sumie racja.
Zrobimy to, co robią ludzie?
Wyryjemy nasze inicjały?
Pomogę ci z tym pazurem.
Ojejku...
Tęskniłam za twoim mocnym, duriańskim aromatem.
Tylko tobie się podoba.
Moi przyjaciele jednak mieli rację.
Nie jesteś zabójczynią, ale złodziejką.
Ukochana Gwendolyn, skradłaś mi serce.
Może spróbujemy jeszcze raz?
- To by przeszkodziło w moich zaręczynach. - Czym?
- Zaręczynach? - Zasady są proste.
Gorbonowie zostają parą na zawsze lub pożerają partnera.
Nie mogę za niego wyjść, póki cię nie strawię.
To Teodor z Territora.
Jest księgowym i nie boi się zaangażować
w przeciwieństwie do pewnych Duriańczyków.
Nie boję się zaangażowania, śmierci tak.
Słodki jesteś w opresji.
Mogłabym cię pożreć.
I myślę, że to zaraz zrobię.
Kłócimy się pierwszy raz. Dość ludzko?
Podoba mi się, że jesteś z Akiridionu.
Ty mi się podobasz.
Ale chciałbym zrobić coś tylko z tobą, pójść na ziemską randkę?
Jasne, bo uważasz, że randki obcych są dziwne?
- To dziwne. - Szybko.
Zaraz miłosny uścisk rozerwie obślizgłe kończyny Stuarta.
Podobnie jak ból rozrywa Varvatosa.
A co nikogo nie atakuje? Szejki.
Nie pochodzę z tej części Wszechświata, Luugozaurusie,
ale to nie przeszkodzi mi cię pokonać.
Dobrze, DJ Kleb cierpi, boli go.
To koniec?
Pokaż mi cierpienie.
I... akcja, Luugozaurusie!
Tak!
DJ Kleb jest...
Kwestia.
Cięcie.
- „DJ Kleb chce się zabawić”. - Po co imprezować w trakcie walki?
- To twoje powiedzonko. - Zaufaj procesowi.
- Krel! - To ważne, Ajo?
Stuart miał rację ze swoją byłą.
Jest potworą.
Zabierz serator, Stuart zostanie deserem.
Dokończymy jutro?
W lesie jest krwiożercza Gorbonka, którą muszę pokonać.
Krwiożercza?
To nowa wartość.
Wybacz. Zmiana obsady.
Postanowiliśmy obrać inny kurs.
Odstaw swoją parę.
Mówiłem, że mnie zje.
Puszczaj mojego kumpla.
O to chodzi. Nie mogę.
Nie zrezygnuję z życia miłosnego, a on stoi mi na drodze.
- O nie. - Wyjaśni mi ktoś, o co chodzi?
Proszę zaczekać.
Możemy o tym porozmawiać?
Nie rozmawiam, ale pożeram.
Giń, strachulu.
O nie.
Kleb!
- Do kleba. - Prosto do brzuszka.
Zbyt młody, by umierać.
Nie obawiaj się, DJ Kleb jest prawie na miejscu.
Magiczne ujęcie. Czysta magia...
Jesteśmy dobrzy.
Przenieśmy plan.
Ale tu ciemno. I wilgotno.
Chwila, czy to Daryl?
Podobno się kolegowaliście.
Spokojnie, Stuart!
Uratuję cię.
Chwalebnie.
Giń, strachulu.
I... akcja.
Krel!
DJ Kleb chce się zabawić.
To było niesamowite.
Mam powiedzonko. I przyjaciół.
Zejdź na bok, babciu.
Cześć, Pączusiu.
Babcia?
Nie!
Dziękuję, Steve.
Wygramy ten konkurs.
A do tego nagrodę publiczności i...
O nie. Chyba skończyła mi się taśma.
Mówiłem, żeby użyć cyfrówki.
Nie, Gwendolyn, błagam cię.
Musisz mnie pożreć?
Tylko w ten sposób zapomnę o czasie, który spędziliśmy razem.
Nie musisz zapominać, by dalej żyć.
Wspomnienia bywają cenne. Jak ta pamiątka.
Zatrzymałeś nasz nochalopłuk?
Oczywiście, że tak.
- Pamiętasz, jak go zrobiliśmy? - Oczywiście.
Co i rusz brudziłeś sobie nos gliną.
- Tak. - Zgadza się.
Byliśmy razem szczęśliwi.
Zatrzymałem to na pamiątkę.
Płuk, płuk.
Nie stawajmy się wrogami, dobrze?
- O Boże. - Nie.
Co jest?
Dużo lepiej.
Pożarcie nochalopłuka to jak pożarcie naszych wspomnień.
I te wszystkie... uczucia do ciebie...
tak po prostu... wyparowały.
Nie istniejesz.
Nie wierzę, że się spotykaliśmy.
Jestem poza twoim układem słonecznym.
Zostaniemy przyjaciółmi?
Pewnie.
Napiszę czy coś.
Wiesz, na co mam ochotę?
Shake dla zakochanych.
- Bon appétit. - Są w tym bony?
Odejdź, garçon.
Widzisz?
To jest randka.
Całkiem miła.
To mniej ekscytujące od akiridiońskich przygód.
I mniej śliskie lub śmierdzące...
Dalej.
Zgadzam się, że powinniśmy robić we dwoje więcej ziemskich rzeczy.
Ale pochodzę z Akiridionu i nie zmienię tego.
Oczywiście. Jesteś wyjątkowa.
Ale ja nie zmienię tego, że jestem człowiekiem.
Chyba że użre mnie radioaktywny żuk. To byłoby spoko.
Pomyśl... O czym mówiliśmy?
Też jesteś wyjątkowy. Dokładnie taki, jaki jesteś.
Powinieneś jutro wpaść na kolację.
Ja? Na kolację?
A, na kolację.
Nie jestem pewny.
Monarchowie są obecni na Ziemi.
Wspaniała robota, Gwendolyn z Gorbon.
Czy mam ich zniszczyć, panie?
Nie trzeba.
To, co dla nich przygotowałem, będzie dużo straszniejsze.
Napisy: Marta Skowronek