NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
Dziennik matki.
Minęły 42 delsony, odkąd rozbiliśmy się na Ziemi.
Wciąż jestem - jak tu mówią - uziemiona.
To znaczy, że nie mogę odlecieć.
Od naszego przybycia przeszukiwałam bazy danych,
aby móc lepiej zrozumieć ludzkie emocje.
Od miłości po złość.
Od bólu po nadzieję.
Ale nie rozumiałam, jak ważne są ludzkie więzi.
Aż do dzisiaj.
Zacznę tę historię od początku,
czyli od wczoraj,
kiedy do miasta zawitały problemy.
Wraz z problemami narastają emocje, takie jak frustracja i strach.
Te uczucia mogą podzielić rodziny.
Ty miałaś opłacić rachunki!
Co to za wymówka?
Problemy potrafią także zbliżać rodziny poprzez miłość i współpracę.
Monarchowie znów mieli zostać wystawieni na próbę.
- Tam! - Spokojnie, wiem, co robię.
Co to jest?
Pewnie gaz rozweselający płata ci figle.
Figle, tak, lubię płatać figle.
Magiczne figle.
Szybko!
Higienistka zajmowała się rachunkami za media.
- Nie wykrywam rdzenia. - Co?
Wybacz, repita, por favor.
Może daruję sobie ten gaz?
Zły obcy!
Wracaj!
- Pułkownik Kubritz? - Mówiłam, żeby mi nie przeszkadzać.
Zrozumienie tego może być kluczowe dla ochrony Ziemi przed obcymi.
Szukając duriańskiego statku, zaobserwowaliśmy coś ważnego.
Anomalię elektrotermiczną blisko miejsca znalezienia tego.
Myśli pani, że to coś pozaziemskiego?
Fascynujące.
Zapakować vany operacyjne. Odwiedzimy Arkadię.
Dobra wiadomość. Cztery czujniki gamma działają.
Widzę tylko trzy czujniki.
Masz rację, trzy czujniki. Proszę o wybaczenie.
Nigdy ci się nie zdarzyło popełnić błędu.
Nic ci nie jest?
Nic a nic. Błądzenie jest rzeczą ludzką.
Na Seklosa i Gaylena. Są szanse, że jeszcze polecisz?
Gdybym tylko wiedziała.
Królu, wiadomość od ruchu oporu.
Morando niemal odbudował flotę.
- Kolejne dobre wieści. - Są postępy w naprawie?
Nie teraz, Luug.
Na Seklosa, Aja! Co robisz?
Varvatos powie, czego nie robi.
Nie obserwuje otoczenia mimo instrukcji Varvatosa.
Nic dziwnego.
Trudno przyjmować strategiczne rady od zdrajcy.
Już tu kończysz?
Tylko tu działa symulator treningowy.
Jestem tu czymś zajęty, Ajo.
Połączenie od Tobiasza z Domzalskich.
Rozpraszajcie mnie dalej.
Przyjeżdżajcie!
Było elektrycznie i strasznie.
Co za nietypowy ludzki dialekt.
Nierozpoznany, nie przetłumaczę.
Nie rozumiem, nie mam czasu.
Miłego dnia.
Musicie dać mi pracować.
Statek jest poważnie uszkodzony.
Jeśli nie ustalę, jak go naprawić, Morando zgniecie nas jak larwoksy.
Mogę coś zasugerować?
Przestudiowałam historię ludzi
i odkryłam, że sukces częściej odnosi się w grupie niż samodzielnie.
Razem ludzka populacja zbudowała mosty, miasta
i poleciała na Księżyc.
My też, tydzień temu.
Prawda. Powinniśmy przerwać działania i wspólnie naprawiać statek.
- Dziękuję, Varvatosie. - A przygotowania do bitwy?
- Morando wkrótce tu będzie. - Zgadzam się.
Tylko dlatego, że nie chcesz zgadzać się z Varvatosem.
Tym razem się zgodzę.
Dowódcy, nalegam, byście współpracowali.
Rozdzielmy się. Osobno szybciej pracujemy.
- Wspaniale, dziel i zwyciężaj. - Wysłuchajcie mnie...
Sprawdzę, czy Stuart zdobył części.
Zadra, idź trenować z Ają.
A czym ma się zająć Varvatos?
Pora na popołudniowy spacer Luuga.
Pomimo moich prób pogodzenia rodziny
złość i frustracja dzieliła Tarronów.
Wyprowadzanie psa.
Pamiętajcie, że omeny należy budować z pełną precyzją.
Nie śpieszcie się.
Proszę pana.
Wieści od Galaktycznych Uczonych?
Jak polecił król,
przeszukali starożytne pisma w poszukiwaniu wzmianek o Ziiimie.
Rdzeń Gaylena.
Legenda jest prawdziwa.
- Przygotować raport dla króla? - Nie, zostaw to mnie.
- Jest pan pewny? - Tak.
Te informacje zostają między nami.
Myślałem, że to działanie gazu rozweselającego.
Choć nie zażywam go dla rozrywki.
To nie jest ziemska forma życia,
czyli nam zagraża.
Nikt nic nie widział.
Chociaż i tak milczą.
W restauracji, szkole, nikt nic nie mówi.
To coś porusza się po mieście, szuka czegoś.
Ale czego? Nic nie łączy tych odczytów.
Nic oprócz...
linii wysokiego napięcia.
Pułkownik z sierżantem szukali przyczyn niepokoju w mieście,
a moi monarchowie tworzyli własne.
Może zamiast biegać zaczniemy strzelać i robić salta?
Nie sądzę, aby zdrajca dobrze cię szkolił.
Zaczniemy od podstaw.
A jak już je opanujesz...
rozszerzymy trening.
Szybko się uczę i jestem zwinna.
Kleb!
- Miałaś rację. - W walce wojowniczka musi być gotowa,
by się bronić.
Twoi rodacy mogą cię zdradzić i zostaniesz w walce sama.
Wcale nie mówimy już o bitwie, prawda?
- Na Seklosa i Gaylena. - Awaria.
To chyba elektrotermiczna forma życia.
Poruszają się przez elektryczność.
Taylońska falanga walczyła z jednym. Zrobił z oddziału spalony chleb?
Tosty.
Nie pozwólmy, by kogoś skrzywdził.
Musimy sprawdzić, czy statek matka jest bezpieczny.
Księżniczko!
Zawsze potrafiła uciekać.
Niecierpliwość i arogancja księżniczki powiodła ją,
jak się obawiałam, ku niebezpieczeństwu.
Bobek? Co tu robisz?
- Łowca się tu kręci. - Wiem.
Dzwoniłem do was.
Jako obrońca Arkadii uznałem, że muszę go dopaść.
Bobek, uciekaj.
- Stój. - Aja, poczekaj!
- To Aaarrr. - Nie krzycz.
- Ochronię cię. - Nie, Aaarrr to jego imię.
Bronię przybocznego.
To Aja, koleżanka. Przestańcie mnie bronić.
To ja jestem obrońcą.
Wybacz, że prawie cię zabiłam.
Aaarrr, tak?
Przez trzy „R”.
Jestem Tarron. Tylko dwa „R”.
Jesteś niezwykłym stworzeniem.
- Dziękuję. - Zapoznani.
Super, już nie próbujecie się zabić.
Aja Tarron.
To może zabijemy to?
Kim jesteś?
Nikim ważnym, w przeciwieństwie do ciebie.
Jesteś warta miliardy.
Tak?
- On chce mnie. - A my pomóc.
Powinniśmy go pokonać... razem?
Bronić koleżanki.
- Czym ty jesteś? - Stworzeniem z kamienia.
Obcy walczy z trollem.
Ocie-kocie. Dzwonię do Jima.
- Nic ci nie jest? - Nie.
To chyba z siódmy telefon. Co to było?
Wkrótce wrócili na statek
i poprosili, bym zidentyfikowała łowcę.
To Tronos Madu,
elektrotermiczna forma życia z Voltaru.
Ta planeta wciąż istnieje?
Ledwie. Po wielu keltonach wojny zostały z niej zgliszcza.
Widziałem tego typa na Księżycu.
Pił, uprawiał hazard, zabijał Fu-Fu.
- Bez klasy. - Zapewne wytropił was
po tym, jak uratowaliście dowódcę Veksa.
Uważam, że to nie było tego warte.
Może teraz warto byłoby współpracować.
- Tronos to drapieżnik. - I przemieszcza się elektrycznością.
Stąd awarie prądu.
Wchodzi do sieci przez linie wysokiego napięcia.
Wyciągnęłam te same wnioski dużo wcześniej.
Mogłaś się nimi podzielić ze swoimi sojusznikami.
A teraz zdrajca prawi mi kazania.
Varvatos powinien wydłubać ci rdzeń łyżeczką.
Przecież gramy do jednej bramki, nie? Dość. To boli.
- Musimy go powstrzymać. - Ale jak? Jest szybki jak błyskawica.
No właśnie. A kto już raz złapał błyskawicę?
Do butelki?
Ci dwoje. Razem z Jimem i Claire.
Mam wciąż to butelkocoś. Złapiemy go.
O dziwo, to nie taki zły pomysł.
O dziwo, co nie? To było niezłe.
Nie? Nie szkodzi.
Bobku, przynieś butelkę.
Pora na dzielenie i zwyciężanie.
„Dzielenie i zwyciężanie” to nie jest współpraca.
Monarchowie nadal mnie nie słuchali.
Co ma począć matka?
Musimy zapędzić Tronosa w kozi róg.
Odetniemy prąd w całym mieście oprócz jednego miejsca.
Zwabimy tam Tronosa światłami.
Poczekamy na niego ze zmodyfikowaną...
Błyskawico-butelko-wciągarką. Potrzebujemy nazwy.
Urządzenie powinno wciągnąć elektryczność do zbiornika.
Stary, jesteś geniuszem inżynierii.
Zbudujesz mi latający rower?
Albo tunel czasoprzestrzenny między naszymi domami?
Nie potrafię naprawić statku,
a co dopiero stworzyć most między światami.
Cel się zbliża.
Co to za miejsce?
Aja, teraz!
Udało się!
Tak jest, o tym właśnie mówiłem.
Tak!
Jest wszędzie, ale też nigdzie.
Jest poza fizyką.
To nie może być możliwe.
Żryj kamień!
- Vex, co tu robisz? - Jedną rodzinę Varvatos stracił.
Drugiej nie chce stracić.
O nie!
Nie!
Mam monarchów. Nagroda jest moja.
Nadchodzi. Neurometry na maksa.
Przewrócić słup.
Teraz!
Nie! Monarchowie.
Uciekamy.
Zabrać go do laboratorium. Przeprowadzimy wiele testów.
Ocaliła nas pani.
- To coś... - Zaatakowało nas.
Costas! Mamy tu jakichś cywilów do...
procedowania.
Przekaż to monarchom.
- Morando to widział? - O dziwo, jeszcze nie, doradco.
Ratuj się!
Nie!
Panie Saborianie, ośmieliłeś się mnie zdradzić?
Wasza wysokość, wyjaśnię.
Ten skradziony tekst mi wszystko wyjaśni.
To niemożliwe.
Legenda o Seklosie i Gaylenie jest... prawdziwa.
A rdzeń Gaylena jest na Ziemi?
Został ukryty, bo żadna forma życia nie powinna mieć takiej władzy.
To dlatego statek matka zabrała monarchów właśnie tam.
Zamknąć go. Może się jeszcze przyda.
Nie! Błagam, panie.
Dziękuję za twoją współpracę, Loth.
Właśnie zdradziłeś mi, jak opanować galaktykę.
Gumowe ściany i silikonowe szkło.
Nie uciekniesz stąd.
Co to za miejsce?
Pierwsza linia obrony ludzkości.
Poświęciłam życie, żeby tropić obcą technologię
i chronić Ziemię przed takimi najeźdźcami jak ty.
Kiepski z ciebie łowca.
A kto jest w klatce, ja czy ty?
Prawdziwa nagroda ci się wyśliznęła.
Młodzież, która uratowałaś,
jest z najbardziej zaawansowanej planety w galaktyce.
To oni wkradli się do mojej bazy.
Wygląda na to, że mamy zbieżne cele.
Może uda nam się dogadać.
Weźmiesz ich sprzęt, ja chcę tylko rdzeni.
Pomóż mi ich dopaść, a odzyskasz wolność.
Monarchowie przetrwali bitwę, ale dom wciąż był pełen złości.
Dlaczego stół jest nakryty jak do ceremonii?
Ktoś umarł?
Nie pracowaliście razem tak, jak powinniście.
Uznałam, że przyda wam się uczestnictwo
w ziemskim rytuale więziotwórczej integracji.
Mówią na to „kolacja rodzino”.
Kto ma ochotę na zapiekankę?
Wolałbym odgryźć sobie rękę.
Luzik, wielkoludzie.
Ja poproszę. Pachnie pysznie.
- Wszystko ci tak pachnie. - I lepiej od ciebie.
Bądź uprzejmy, książę.
- Przepraszam. - Pychota.
Może niesłusznie wątpię w twoją szczerość.
Dowiodłeś swej lojalności wobec następców tronu.
Sądzę, że pragniesz użyć ludzkiego wyrażenia „przepraszam”.
Nie działajmy pochopnie.
Varvatos wie co nieco o popełnianiu błędów,
ale ważne jest to, jak się te błędy naprawia.
Co powiecie na toast? Na zdrowie.
Toast.
Mazeł tow!
Za wspólną walkę.
Na zdraví! Salud!
I za nas wszystkich.
Kanpai!
Varvatos sądzi, że ta ludzka tradycja kolacji rodzino
nie jest taka zła.
A skoro mowa o pochwałach, uczcijmy mój geniusz.
Lecimy do domu!
Naprawiłeś statek?
Matko, polecisz?
Raczej nie.
Boję się, że już sobie nie polatam.
Przykro mi.
Matko, kochamy cię nie dlatego, że latasz.
Kochamy cię, bo jesteś... częścią rodziny.
- Dlatego nazywamy cię matką. - Dziękuję.
Nie wiem, co powiedzieć, moje... dzieci.
Nie szkodzi, ja wiem.
Nie polecimy do domu, więc tam pójdziemy.
Na Akiridion-5?
Bardziej w Akiridion-5.
Nadmiernie entuzjastyczny słowotok Bobka na coś się przydał.
Zbuduję tunel czasoprzestrzenny z Arkadii na Akiridion-5.
Sądziłem, że taki naukowy wyczyn jest niemożliwy.
Możliwe, ale to nasza jedyna szansa na powrót do domu.
Już dokonywałeś niemożliwego.
- Jeśli ktokolwiek ma to zbudować, to ty. - My razem.
Misja zakończona sukcesem.
Za powrót do domu!
To dzisiaj odkryłam.
Oprócz siły ludzkich emocji istnieje jeszcze siła ludzkich więzi.
To, czym jest rodzina, i jak to jest być jej częścią.
Oraz co to znaczy być... matką.