NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dziś Magmatron zniszczy ród Tarron.
Trójka nie z tej ziemi!
Dobry wieczór, Arkadio.
Minęły dwa tygodnie od tamtej nocy.
Wiecie, tej o której nie rozmawiamy.
Wszyscy w pocie czoła odbudowujemy nasze miasto.
Brawo!
Mówiłem, że Bitwa Kapel zmieni Arkadię.
Gene, wisisz mi dziesięć dolców.
Żartuję. A może nie?
Poproszę dychę. Serio.
Oby więcej nie było anomalii w Arkadii.
Pamiętajcie.
To, co wydarzyło się tamtej nocy, to sekret naszego miasta.
Wysłałeś mi tysiąc wiadomości.
Steve nie odbierał.
- Muszę komuś powiedzieć. - O mutacji?
Czekam na swoją. Co tu tak ciemno?
Skup się.
Co chcesz mi powiedzieć?
Coś, co przewróci twój świat do góry nogami.
W tym mieście dzieją się dziwne rzeczy.
Serio?
Bo z kanałów wystrzeliła wiązka światła?
To wierzchołek góry lodowej. Patrz.
Musisz wyjść do ludzi.
Od miesięcy dopasowuję elementy tej układanki.
Trolle, jasne.
Czarodzieje? Poznałem dwoje.
Chwila. Kosmici?
Sądzisz, że w Arkadii są obcy?
I nie tylko.
Ludzie nie są tym, kim myślisz.
Dobra, rozumiem.
Że niby Aja i Krel to obcy?
Tak jest.
Z sześciu sezonów Kosmicznych Najeźdźców wiem,
że nie szukają przyjaciół.
Potrzebuję ciebie i twojego młota.
Rozstawimy po Arkadii pułapki.
Właśnie ściągnąłem apkę o nazwie „Uwięź moich znajomych”.
Chwileczkę. Pułapki?
- Chcesz ich zabić? - Nie.
Moje pułapki są humanitarne.
A może lepiej... obco-narne.
Nie mów tak.
Przynętą będą cukierki, jak w serialu.
- Obcy kochają czeko-czoko-ladki. - Tak.
Żadne myślące stworzenie nie oprze się tej czekoladowej chrupkości.
Skup się.
Los Arkadii jest w naszych rękach.
Dopadniemy tych obcych.
Bobek, przestań.
Utknęliśmy na Ziemi.
I to w środku głupiego lasu.
Musimy przesunąć statek matkę kilka przecznic.
Potem ją naprawisz.
I wrócimy na Akiridion-5.
Więcej płynnego napędu.
Moja bryka ma za mało koni mechanicznych.
Każdy łowca nagród w galaktyce wie, gdzie jesteśmy.
Uznaj, że to taki tradycyjny ziemski biwak.
Mam własną tradycję.
Czyli naprawianie statku matki. Robi się to nudne.
Zadra do Akiridionu-5. Odbiór.
- Izita... - Reboot systemu.
- Re... - Piekielny reboot.
Reboot.
But. Wyszukiwanie butów.
Nie!
Delikatniej tam. To nie zadziała.
Nic nie działa, odkąd Omen rozbił statek.
Chcę się skontaktować z ruchem oporu.
Reboot...
Ale matka robi tak.
Generał Morando wykorzystał...
Po co oglądasz logi Veksa?
- Tęsknię za nim. - A ja nie.
Niejednokrotnie uratował nam życie.
- Zobacz... - Nie chcę oglądać twarzy zdrajcy.
- Ja też nie. - Naprawię to.
Udam się na patrol.
Zostańcie na statku.
Chcemy zobaczyć przyjaciół.
Ludzcy przyjaciele was nie obronią.
Ale ja tak. Bądźcie czujni.
Kleb!
A lokalne formy życia są niegrzeczne i brak im higieny.
Jakiś włochacz szperał nam w śmieciach.
Chodzi ci o szopa?
Aja, Aja, gdzieżeś ty?
Chcesz, żeby mnie złapali?
A chcesz, żebym chciał, żeby cię złapali?
To tajna misja, więc nie.
- Potrzymaj. - Co to?
Skaner rdzenia.
- Dokąd jedziemy? - Znaleźć przyjaciela.
Technologia to działka Krela.
Choć nie chcę trzeciego koła na randce.
Vespa ma dwa koła. Dość o kołach.
Po co to mówię?
Tu rozbił się Varvatos.
Nie wykrywam rdzeni.
On na pewno gdzieś tu jest.
Znajdę cię, Varvatos.
Palchuk gotowy do działania.
To był Steve.
Czy to nie Aja?
Obca dopadła Steve'a. Porwała go.
Pewnie wyprała mu mózg.
To nietrudne.
Nowy plan. Uratujemy Steve'a.
Musimy?
Rdzeń! Może Varvatosa. Zawróć.
Kleb!
Mój ząb.
Krel? Wykradłeś się z domu?
To nie takie trudne.
- Zrobiłem to, co ty. - Rodzeństwo, co?
Rozumiem. Szukasz zdrajcy.
Czy ty mnie śledzisz?
Tak, bo kto jest zagrożony?
Nasza planeta.
Trzeba skontaktować się z ruchem oporu i do nich wrócić.
Ruch oporu. Brzmi super.
Varvatos nas ocalił.
Nie dał Omenowi porwać rodziców.
Jak mawiają Ziemianki: „Mów do mojej ręki”.
Kleb! Transdukcja się kończy.
Czyli wracamy do domu.
Słyszeliście?
To pewnie szopy.
Szopy. Właśnie.
- Słyszą twój brzuch. - Brak cukierków.
- Zamilcz. - Ty.
Chodź, musimy pomóc Steve'owi.
- Steve! - Cześć, chłopaki.
Złaź, ciumćwoku.
Uratowany, bro.
Jesteś zbyt lamerski, żeby mówić „bro”.
Wybacz, bro... Steve.
Steve!
Nie zbliżajcie się, wy brudni obcy.
Nie jesteśmy brudni.
I zdecydowanie nie jesteśmy obcy.
Dobra, jesteśmy.
W Arkadii naprawdę są kosmici.
Za Arkadię!
Stój, Pepperjack!
To dobrzy obcy.
Akiridiończycy.
Wiedziałeś o tym?
- No... tak. - I nie powiedziałeś?
Ale jesteśmy Pogromcami Strachów.
Coś nadlatuje!
Co to było?
Oddajcie mi królewskie rdzenie albo porachuję wam kości.
Uciekać!
Spróbujcie tego.
Uciekajcie, a zabicie was będzie przyjemniejsze.
- Kto to? - Nie wiem.
Nie znacie go? Wszyscy obcy się znają.
To obrażające i pochlebne,
że uważasz, że znamy wszystkie 50 bilionów form życia.
Pięćdziesiąt bilionów?
O mój Boże.
Myślałem, że bieganie za mną.
Zmiażdżę was.
Do kąpieli!
Dobra, ludzie.
Do dzieła.
Wiesz, jaka godzina?
Bardzo młota godzina.
To był mój tekst.
Do Świata Stuarta.
Dobra, ludzie, pokażemy mu, kto...
Ludzie? O nie.
Tobiaszu!
Uwielbiam miażdżyć.
Nie znoszę tego skrótu.
Młot ci w twarz.
Ale dobrze.
Nie uciekniecie Magmatronowi.
Z domu wyrasta wam statek kosmiczny?
Macie kosmodom?
Łowca mógł nas śledzić.
A nasz statek woli nazwę „matka”.
Oby wiedziała, jak zatrzymać tę formę życia.
Halo.
Czysto. Po łowcy ani śladu.
A Zadra nie wie, że wróciliśmy.
Ale wypas!
Wypas? Chyba się przyzwyczaiłem.
Byłem tutaj już milion razy.
Ocie-kocie. Ale wypas.
Dlaczego nic nie mówiłeś?
Właśnie to zrobiłem.
- A przysięga Pogromców Strachów? - O czym ty mówisz?
O tym, że mieliśmy ją spisać.
Aktywacja autodestrukcji, umrzecie za pięć sektonów.
Cztery, trzy, dwa, jeden...
Dezaktywacja.
Uzyskam dostęp do danych matki.
To mi zajmie kilka sektonów.
Logi. Zbieram logi dowódcy Veksa.
Nie „logi”.
Delson pierwszy. Dowódca Vex donosi.
Albo raczej „niania Vex”.
- Wyłącz to. - Przełączam.
- Nie. - Delson 17.
Varvatos poznał Nancy Domzalski.
Moją babcię?
Zdobyła moją wieżę, moją królową i mój rdzeń.
Jak to ludzie mówią, jest „gorąca”.
Gorąca? Nie!
Jest babcią.
Naprawdę dobry z niego wojownik.
- Kto to? - Nikt.
To długa historia.
Matko, wiesz coś o łowcy nagród z wielkim młotem?
Szukam.
Rebootuje się.
Buty zostaną dostarczone w ciągu pięciu delsonów roboczych.
Nie!
Łowca zidentyfikowany.
Magmatron pozdrawia z planety Cindor.
Sindoryci to niemal niepokonana agresywna mechaniczna rasa,
znana z pogardy dla życia.
Lubią żarty, okrucieństwo,
i to, co ludzie nazywają „mieszaniem z błotem”.
Matko, a jak możemy ich pokonać?
Przeszukuję bazę.
Ich jedyną znaną słabością jest wo...
Reboot systemu.
To zajmie wieki.
Pułapka na obcych w kanałach się aktywowała.
Może to Magmatron.
Chciałeś nas złapać?
Bo ktoś mi nie powiedział, że jesteście spoko.
Steve!
Magmatron może kogoś skrzywdzić.
- Albo nas. - Nie brak ci Veksa?
Eliś, prowadź do kanałów.
Pułapka jest tuż za rogiem.
Zajmiemy się tym.
Zadra?
- Co tu robisz? - Znacie ją?
Na szkoleniach nie uczyli mnie,
jak oprzeć się tym wybornym słodkościom.
Czeko-czoko-ladki zadziałały.
Zabroniłam wam opuszczać statek.
Macie ściągę, który to dobry obcy, a który zły?
Wraca!
Oddajcie wasze rdzenie, Tarronowie, albo wyrwę je wam z ciał.
Ten jest na pewno zły.
Sindoryta? Uciekajcie.
Bez Varvatosa Veksa na tej planecie nikt was nie ocali.
Bez?
Mów, gdzie jest Varvatos.
Nie tutaj, żeby was chronić.
Nie potrzebujemy ochrony zdrajcy.
Wszystko boli.
Pożegnaj się z zębami.
Bobku!
Coś mi forma spadła.
Wypuść mnie, teraz.
- Tak jest. - Mój gniew was dopadnie.
Zdobędę te dziewięć miliardów krestonów.
Dostarczę was żywych... lub umarłych.
Trochę wyżej, Steve.
Wiem! Ustaw pułapkę.
Gdzie jest Varvatos?
Seratory na niego nie działają.
Sindoryci są niezniszczalni. Gotowe?
Krel!
Pożegnaj się, księżniczko.
Sindoryto!
Zgadza się, tutaj, ty obłąkany sulianie.
Jak ty mnie nazwałaś?
Strącę wam czachy z szyi.
Teraz!
- Pogromcy... - Strachów.
I łowca trolli.
Zapytam po raz ostatni. Gdzie jest Varvatos?
Jest na księżycu Ziemi, gnije pod celą.
Został schwytany?
Nie zostawił nas. Porwali go.
Kto?
Zeron Alfa.
Dowódca Vex jest w drodze na Akiridion-5, gdzie czeka go egzekucja.
Egzekucja?
Spotkacie się z Varvatosem na tamtym świecie.
Krel!
To wszystko wkrótce się skończy, księżniczko.
Łap młot! Nie pozwólcie mu odzyskać broni.
Przestań.
Dość, Krasnal Ludku.
Ich jedyną znaną słabością jest wo...
Woda!
Słabością Magmatrona jest woda!
Nie!
Zadro, możesz już puścić młot.
Nie!
To było ocie-kocie.
To moja dziewczyna.
- A ty jesteś moim przyjacielem. - Tak.
- Pogromcy... - Strachów.
Kumple? Brosy?
Dobra, Pepperjack. Brosy.
Ciumćwoku.
Wybacz, że wyszliśmy i prawie zginęliśmy.
Znów miałaś rację.
Wy także.
Uratowaliście mnie.
Widzę, że macie tu nie tylko wrogów.
Ci ludzie mogą być naszymi sojusznikami, przyjaciółmi.
Niezłe to.
Ma lekki pędnik.
Mogę to wykorzystać.
- Na lewo. - Nie pomagasz.
WITAJ
Kto to był? Co tam jest?
Buty, które zamówiłaś.
Buty.
Zatrzymam je...
Skonfiskuję w celu dalszej analizy.
Zadziałaj.
Twoje zakłócenia irytują bardziej od pustaków.
To wiele znaczy.
Protokoły bezpieczeństwa wyłączone.
Matko?
Dobry wieczór, władco.
Udało się! Jak się masz?
Czuję się... prawie jakbym żyła.
Czy mogłabyś wejść do osobistych logów Varvatosa?
Na pewno chcesz je obejrzeć?
Na pewno.
Otwieram je.
Czterysta dziewięćdziesiąt osiem, 499, 500.
Książę jest naprawdę niezły w tej ziemskiej muu-zyce.
Varvatos Vex czuje ten rytm.
Varvatos miał niszczyć,
mordować i...
Varvatos jest jak słaby larvox.
Jego kości...
Bylibyście dumni z Aji.
Chwalebne zwycięstwo, z pewnością.
Log dowódcy. Delson 12.
Król oczekujący nadal nie odnajduje się pośród ludzi.
To boli Varvatosa, że oni go nie rozumieją.
Może Varvatos zbije dzieci tak, by polubiły Krela.
- Jako twój dowódca... - Dokładnie. Dowódca.
Nie jesteś moim tatą.
A to nie jest mój dom.
Varvatos się stara, matko.
Ale walka z larvoksenem jest łatwiejsza od wychowywania nastolatków.
Varvatos nie ma już ochoty na bawienie się w niańkę.
Aja i Krel są dla mnie jak rodzina.
Siedzisz z Varvatosem?
Chcę go nienawidzić, Ajo.
Tak bardzo tego pragnę.
Ale on nas kochał.
Wiem to.
Byłby tu, gdyby mógł.
Odbijemy go.
Zorganizujemy misję ratunkową.
Na Księżyc.
Tłumaczenie napisów: Marta Skowronek