NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Inicjalizacja za 20 sektonów.
Jeśli Omen jest taki groźny, to potrzebujemy ich wysokości.
Potrzebujemy statku, by polecieć na Ziemię.
Z rozkazu króla Morando macie mi wydać tayloński niszczyciel.
Król to potwierdzi.
Nie musi, dowódco. Mamy nowy protokół bezpieczeństwa.
Co?
Kleb. Zdemaskowali nas.
- Zdobądź statek, odciągnę ich. - Dowódczyni Zadra?
Jestem w ruchu oporu.
Inicjalizacja za 20 sektonów.
Dowódco, stój.
To rozkaz ruchu oporu.
Udało mi się ukraść statek, gdy walczyłaś.
Po co wróciłaś?
- Ich wysokości ci ufają. - Kleb.
Powstrzymam ich, leć po ich wysokości.
Trójka nie z tej ziemi!
Baluba.
Póki rodzice się regenerują,
możecie tam spędzić szczęśliwe horwaty.
Nie pijcie za dużo mrożonej herbaty z barem.
Albo skoczcie na Pooplorth.
Plaże mają piaszczyste, a jeziora przejrzyste.
Weźcie kurtkę. Jest jeszcze Durio.
Dom moi!
To jak napromieniowana Kanada.
Dużo tam roślin i smrodu.
No i Ziemia. Planeta klasy D, ale tylko tu znajdziecie Stuarta.
No i już tu jesteście.
- Stuart... - Wiem.
Macierz Daxiala działa, zwijacie się,
więc daję wam rady.
Jeszcze nie jedziemy.
Statek musi się naładować.
Jej wysokość w trosce o ciebie jest nieprecyzyjna.
Będziemy gotowi za 48 horwatów.
To już zaraz, matko.
Matka prawdę ci powie.
Musicie wyjeżdżać?
Na tej planecie jest niebezpiecznie.
Zeroni i ta cała Ptaszyna nas znaleźli.
Sam Seklos wie, kto jeszcze się pojawi.
Dlatego gdzie indziej poczekamy na obudzenie rodziców.
To sugeruję wam Nuobus.
Muzyka i technologia na wypasie,
i mają najlepsze skeltedzkie kasyna.
- I jak? - Nic nie mówiłeś!
Pokaż mi to.
Czekaj, królowo oczekująca.
Nie wiem, czy mają szachy na Nuobusie.
Varvatos Vex się tam nie uda.
Bo nie mają szachów?
Ale warcaby mają wszędzie.
Varvatos zostanie na Ziemi, by zgładzić łowców, którzy tu trafią.
Morando nie może odkryć, że ich wysokości uciekli na inną planetę.
Gdy król i królowa się obudzą, będą chcieli ci podziękować.
Varvatos śmie w to wątpić.
Zaraz, co to ma znaczyć?
Ja sobie to wziąłem, jest teraz moje.
I tak muszę pędzić na randkę.
- Jaką randkę? - Ze Steve’em.
Wciąż ta Staja? Wyjeżdżamy za dwa delsony.
Muszę się z nim pożegnać.
- Był dla mnie dobry. Ma prawo wiedzieć. - Ale co?
Wezmę to sobie.
Pokażę to Steve’owi.
Nie możesz tego zrobić.
Dlaczego? Przecież wyjeżdżamy.
Więc po co teraz ryzykować?
Prawie nam się udało.
Nie powie mu, prawda?
ZWIEDŹ GALAKTYKĘ
Można prosić cytrynę?
I dlatego Eliś nie może jeść małż.
Mieliście z Elisiem mnóstwo fajno przygód.
Na maksa.
A zaczęliśmy się przyjaźnić, gdy wynosiłem śmieci.
Dostrzegłem tam małego, zielonego
jakby szopa, który był obleśny.
Ale też było jakby fajnie. Rozumiesz?
A Eliś jest dziwny,
uznałem, że mogą się znać.
- Mogę się dosiąść? - Nie?
Co tu robisz?
To moje.
Nie mogę ci powierzyć tego napoju.
- Muszę go chronić. - Jeśli chcę, mogę się nim podzielić.
Dzieląc się swoim napojem, dzielisz się także moim.
A ja nie chcę się nim dzielić ze Steve’em.
Mam własny napój, ciumćwoku.
Z cytryną.
- Poprawia smak. - Nie o to chodzi...
Przepraszam, braciszek jest...
upierdliwym bólem w grzbiecie.
- Cytryna. - Ups.
Cytryna.
- Nie baw się światłami. - To nie ja.
Chociaż niezły pomysł.
O nie.
Czemu moje burrito się unosi?
Uciekamy.
Co się dzieje?
Mam dodatkową cytrynę.
O nie.
Nie jest dobrze.
A będzie jeszcze gorzej.
To rakieta.
- Steve... - Kosmiczna!
- Wyjaśnię to... - Porwali nas.
Że co?
Jak w Kosmicznych Najeźdźcach.
Mieliśmy ostatnio z Elisiem maraton serialowy.
Spokojnie, wiem, co robić.
Jak mawia agent Muldoon:
„Uważać na analizowanie”.
Do kogo on mówi?
Obcy to okrutne, złe stworzenia.
Wyssą wasze mózgi przez nosy, jasne?
A potem będą je analizować i zadawać pytania.
Twój chłopak powiela negatywne stereotypy.
Ciumćwoki nie przeczytają moich myśli.
Już to zrobiliśmy, mało ich było.
Powinien tu być guzik do otwierania drzwi.
Może są na hasło?
Ananas.
Hasło.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Ananas! Udało mi się.
Za mną.
Aja i Krel Tarron.
Że co?
- A to co? - Palchuk.
Steven Q. Palchuk.
Do wiwisekcji z nim.
- Nie! - Przyda się.
- Stać! - Palchuk się nie podda.
Weźcie to, ratujcie się.
Szach-mat.
Błąd nowicjusza. Wszystko gra?
Prawdę mówiąc,
Varvatos Vex nie zaprosił was tu na szachy.
Potrzebuje rady.
Słuchamy.
Varvatos Vex słyszał, gdy mówiliście o dzieciach.
- Co zrobiliście, gdy się wyprowadziły? - Imprezę.
- Żartuje. - Nie. Zrobiliśmy wężyka.
Zrozumiałe. A potem co?
Przecież Varvatos nie może grać w szachy całe del...
Całe dnie.
Znam cię, Vex.
Chciałbyś zawsze być blisko dzieci i je chronić.
Ale Aja i Krel muszą wyruszyć w świat i go poznać.
Musisz poświęcić swoje potrzeby, żeby oni zaspokoili swoje.
Halo? Trzeba poświęcić pionka.
Tłumaczyłem ci to.
A jeśli Varvatos będzie za nimi tęsknił?
Dzieci dorastają.
Wylatują z gniazda. Taka kolej rzeczy.
A czy kolej rzeczy jest taka, że zabierają z sobą gniazdo?
Ekofon dzwoni całe dnie, z kim mówić chce?
Dostępne tryby: cichy i głośny.
- Co ona mówi? - Telefon do Varvatosa.
- Udał się nam tamten wężyk. - Wężyk!
Varvatos Vex.
Ludzką formę masz bardziej pomarszczoną, niż się tego spodziewaliśmy.
Przypominasz larvoksa.
Ciesz się tą zniewagą, bo więcej się jej nie dopuścisz.
Zginiesz z ręki Varvatosa.
Na wichry Kserksesa!
Jeśli tkniesz ich choćby palcem...
Przynieś nam rdzenie króla i królowej, a tego nie zrobimy.
I ich wypuścicie?
- Nie! - Ratuj rodziców!
Przynieś nam króla i królową, inaczej pochowamy ich dzieci.
Wybieraj.
- Nie analizujcie mnie. - Nie wrócisz na Ziemię.
To straszne.
Co to za kształty?
Oczywiście, że chcą badać taki dorodny okaz.
Co?
Naprawdę porywają krowy.
Jak w sezonie czwartym.
Spokojnie, nie martw się, Mućko.
Ciebie też uratuję.
Myśl, Palchuk.
Dobra.
Krowy dają mleko.
Ser.
Szwajcarski, cheddar, ser pepper jack!
Eliś Pepperjack.
Dzięki, Mućko!
- Nie uwierzysz, co się dzieje. - Czułeś to?
To dziś drugie trzęsienie.
Coś się dzieje z Jimem i jego kumplami trollami.
Albo wrogami.
O czym ty mówisz?
Wybacz, Steve!
Muszę działać sam.
Masz rację, Mućko.
Ty mi pomagasz. Przepraszam.
Steve, jesteś genialny.
Jedziemy.
Tak!
Uratujemy Steve’a, znajdziemy kokpit i otworzymy właz, zanim dotrze tu Vex.
Proste.
Ściągnij tę czapkę.
Nie, Steve mówił, że się przyda.
Przez ratowanie Steve’a tracimy czas.
- I przez brak czterech rąk. - Będę je miała za 17 mekronów.
Nie odnowiłaś transdukcji?
Mam dość ukrywania się.
Na Akiridionie ukrywałam królewskie pochodzenie.
Na Ziemi muszę też ukrywać, że pochodzę z Akiridionu.
Chciałabym być po prostu sobą.
Rozumiem, ale to zbyt niebezpieczne.
Chcę powiedzieć jednej osobie.
Uznałam, że Steve zrozumie, polubi mnie w każdej formie.
Ale on uważa osoby nie z tej Ziemi za potwory.
Oswoi się z tym.
Ja uważałem ludzi za nieco wyewoluowane ameby.
A jednak są trochę rozwinięci.
Aja! Steve miał rację.
Ta głupia czapa nas uratuje.
Aluminium przecina jonowe więzy.
Uratuj Steve’a i widzimy się w kokpicie.
Varvatos ma nadzieję, że mu wybaczycie.
W okolicy statku wykrywam Varvatosa Veksa.
Sprawdźmy, czy postawił na współpracę.
Masz rdzenie?
Mówże, sulianie.
Varvatos przyniósł króla i królową.
Przyprowadź dzieciaki.
Kurs na Akiridion-5.
Dzieci uciekły.
Znaleźć ich i wyciąć im rdzenie.
Zajmę się Veksem.
Na Seklosa. Vex, odbiło ci?
Sala wiwisekcji.
Nie ma znaków.
Steve, gdzie jesteś?
Jego komórka.
Tak!
Jedziemy, Mućko. Dalej.
- No już. - Steve?
Aja!
Skrzywdzili cię?
Palchuk jest cały i niezanalizowany.
A ty?
Jeśli ci wredni obcy cię skrzywdzili, dam im popalić.
Cisza, przerwałaś mi, krowo.
Mućka jest gadatliwa. Co nie?
- Tak. - Nazwałeś ją?
Musimy uciekać.
Pójdziecie ze mną.
Znowu to? Co to jest? Skąd to masz?
Dostałam na dziesiąte urodziny. Rzucaj.
Rany, mam za dużo mięśni.
- Ma broń. - Ja też.
Tak, dokop mu.
Jej? Temu?
Dokop temu.
Aja!
Przekaż mi rdzenie, Varvatosie.
Gdzie są ich wysokości?
Trzymamy ich w kokpicie.
Nie będę prosił dwa razy.
Król i królowa, zgodnie z poleceniem.
Przez twą szczerość zginiesz.
- Łapy precz od rodziców. - Krel! Uciekaj!
Nie.
Skłamałeś?
Varvatos obiecał jakichś króla i królową.
Szach-mat.
- Ale wtopa. - Dosłownie.
Mućka!
Nie!
Mućka.
Aja!
Steve!
Wylądujesz tym?
Może uda mi się spaść w sposób kontrolowany.
Mućka!
Aja!
Jesteś...
- Obcą? - Tak.
Umiesz latać?
- Nie. - Co?
Nie chciałam...
Nie tak się miałeś o tym dowiedzieć.
Nie jesteśmy jak Zeroni.
Ale jesteś piękna.
- Bałeś się. - Tak.
Że zostaną z nas naleśniki, nie tego, że jesteś niebieska.
Wspominałam, że jestem królową oczekującą?
Wypas.
Wspominałem, że jestem królem wszelkich nauk?
- Co? Chodzi o mnie? - Nie. O ogromnego kiciusia.
Uciekaj!
Braciszku! Dzięki, że nas nie rozbiłeś.
Lepiej władam statkami niż seratorami.
Bum!
Dni tamtych obcych są skończone.
Ogranicz używanie słowa „obcy”.
- Varvatos zgładzi każdego... - On jest w porządku.
Steve zna nasz sekret.
Ale wypas.
Usuniecie mi pamięć?
Nie, wyssiemy ci mózg przez uszy.
Naprawdę? Ale chwalebnie.
- Hej. - Żarcik.
A ty nie jesteś niebieski?
Daj mi mekrona. O jeny.
Obiecaj, że nikomu nie powiesz.
Na paluszka.
Część ciała jest nieważna.
Mówię poważnie, obiecaj.
To najpoważniejsza obietnica na Ziemi.
I tu się rozbiliśmy.
Daleko od Morando.
Ale też daleko od tego, co znamy.
Jesteście odważni.
A ja bałem się występów.
W sumie nie jesteś aż tak tępą łajzą.
Dzięki, ty też nie, kolego.
To nie wchodziło w grę.
Cześć, maluchu.
- Gdy wyjadą, możesz zamieszkać u mnie. - Nie.
Będziemy wietrzyć.
Varvatos wyjedzie z ich wysokościami.
Ma zadanie ich chronić,
więc musi być blisko nich.
Uda się tam, gdzie skierują się ich wysokości.
A potem stawi czoło konsekwencjom.
Varvatosie Veksie, dokąd ich zabrałeś?
Obywatelu. Szukam następców tronu.
Ustaliliśmy ich lokalizację.
Są na planecie o nazwie „Zima”.
Napisy: Marta Skowronek