NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
Poluj.
Bylibyście dumni z Aji.
Dzielnie stawiła czoło groźnemu Łowcy Nagród
i wyszła z tego obronną ręką.
Dostała też czwórkę z plusem za esej z angielskiego.
To tutejszy język.
A „cztery” to cyfra. To było dla Aji ważne.
Dowódco, kotowate stworzenie...
Cisza! Varvatos Vex zdaje raport.
Varvatos sądzi, że Krel aklimatyzuje się na tej planecie, choć opornie.
Nieznana istota zbliża się do statku.
Zmienić ją w pył?
Jeśli już, to zmieniać w pył będzie Varvatos.
Dawno już nikogo nie zabił.
Uwaga, intruz.
W istocie kotowate stworzenie.
Niegodne uwagi Varvatosa.
Słyszycie mnie?
- Pułkownik Zadra? - Halo?
Uwaga, intruz.
Książę i księżniczko Tarron?
Varvatos cię słyszy i z radością odkrywa, że przeżyłaś.
Na Akiridionie-5 ktoś zdradził.
Słodki Seklosie, co za badziew.
Beto, odsuń się.
Mają zbyt mocną osłonę.
To musimy opracować inną strategię ataku.
Znam tożsamość zdrajcy.
Powtarzam. Znam tożsamość zdrajcy.
Tymi trzema słowami Palchuk spełni twe marzenia.
Ja, ty, ognisko.
Czym jest ognisko?
Beze mnie? No właśnie.
Mogę wziąć brata?
Co? Nie.
Vespa jest dwuosobowa.
To lokalny rytuał zalotny.
Zapraszasz mnie na randkę.
Co? Nie.
Może. Będzie kilka osób.
No dobrze. Muszę teraz gdzieś pójść.
Przyjadę po ciebie o 19.00. Vespą. Spotkamy się z paczką.
Niestety nie popracuję dziś nad macierzą Daxiala.
Prymitywna blond łajza zaprosiła mnie na ognisko-nisko.
Tutejsi mówią: „zabujał się”.
No tak.
Zabujało mu się w środku, jak go kopnęłam.
Ludzkie zaloty są osobliwe.
Słyszysz mój głos, Steve? Dojrzałem.
A dojrzali ludzie polują w lesie
na legendarnego arkadyjskiego Dżonykozła.
Według mitów, legend i Internetu Dżonykozioł wychynie dziś z jaskini.
Ścisz ten męski głos.
Nie mów o strachulach przy kmiotkach.
Krel, spotkamy się? Jak brach z brachem.
Nie jestem twoim bratem.
Brach, czyli kumpel. Na tropie przygód.
Zostaniemy przyjaciółmi i poznamy swoje tajemnice.
Ja pierwszy.
Do ósmej klasy moczyłem łóżko. A ty?
Kolejny bezbłędny test, panie Tarron.
Jak pan to robi?
Pani Janeth zawsze stawia tylko jedną szóstkę.
Przed tobą dostawałem ją ja.
A teraz dostajesz czwóry. Lepiej weź to do siebie.
Widzimy się o 19.00. Włóż wygodne buty.
- Co to? - Chwila, kotku...
Lucy, pierwsza impreza naszej księżniczki.
- Spokojnie, złotko. - Jestem spokojna.
Roboty nie znają się na nerwach.
I jedno do albumu.
Wróć na czas, panienko, inaczej dostaniesz szlaban.
Szlaban. „Widząc opadający szlaban, zatrzymaj się”.
Jeśli nie wrócisz na czas, twoja ludzka forma się wyczerpie.
Nieznana istota zbliża się do statku.
- Zmienić ją w pył? - Poproszę.
Nie zmieniaj w pył mojego chłopaka.
Znaczy... Palchuka.
Dziwnie się zachowujesz.
Bywałaś na galach, poradzisz sobie z randką.
Cześć, dawaj grabę.
Porządny uścisk, kolego.
Jakie masz zamiary wobec naszej małej?
Żadnych miłosnych wygłupów w zaułkach. Kapewu?
Bez wygłupów i zaułków, proszę pana i pani.
Nadawanie tym międzygalaktycznym walkie-talkie to ryzyko.
Każdy może namierzyć ten sygnał.
Informacje pułkownik Zadry muszą usprawiedliwiać to ryzyko.
A co to za informacje?
Varvatos nie wie.
Dlatego potrzebuje twojej pomocy.
O co chodzi? O Łowców Nagród?
Plany Morando?
Skuteczny sposób wywabiania plam? Poplamiłem fartuch i...
Varvatos obawia się, że chodzi o tożsamość zdrajcy.
Ktoś bliski rodzinie królewskiej wyłączył osłony,
co umożliwiło Morando i jego wojskom atak na pałac.
Ze wszystkich rodów zdradzić akurat ten? Co za podłość i okrucieństwo!
Może zdrajca miał dobry powód?
No co ty?
Nic nie usprawiedliwia zdrady.
Varvatos jest pewny, że zdrajcą miotają wyrzuty.
Tylko głupiec mógłby uwierzyć Morando.
Trzeba to naprawić.
Zadra musi wytropić zdrajcę i ukręcić mu łeb.
A ja jej pomogę.
Ten, kto umożliwił atak,
zostanie poddany torturom i pozbawiony honoru.
Pozbawiony honoru?
Pragnę znaleźć dom
Tam, gdzie bizonów słychać głos
Gdzie jelenie i antylopy mkną...
Witam na... ognisku?
- Jakie piękne i ciepłe... - Gdzie usłyszeć trudno
- Przytulę je. - Złe słowo
Uważaj.
- Ognisko jest gorące. Jak ja. - Gdzie niebo bezchmurne
Taki to dom, dom na ranczo
Tam, gdzie jelenie i antylopy się bawią
Zgaduję, że nie tańczymy?
Może później.
Chcesz pianki?
Do włosów?
Nabiję pianki na patyk.
Jesteś tu ze Steve’em?
Jesteście razem-razem?
Czemu się-się powtarzasz?
OMG! Steve i Aja.
Będziemy o was mówić Staja!
Albo Ajaeve! Nie, zostańmy przy Staji.
Zostanę przy swoim imieniu, dzięki.
Dobrze się bawisz?
Niespecjalnie.
- To chyba pierwsza i ostatnia randka. - Ostatnia?
Świat właśnie poznał Staję. Nie zrywaj z nim jeszcze.
Żeby randka była udana, musisz być sobą.
A kim miałabym być?
Skoro o tym mowa, gdzie twój Pączuś?
On i Claire pojechali z Jimem do jego wujka Marlina.
Nudy. Straszna wiocha.
To była ciemna noc.
Trochę taka jak dziś.
Dwoje obozowiczów zgubiło się w lesie.
Nagle ich uszu dobiegł szelest.
Obozowicze wbiegli w gęstwinę i wpadli wprost na Dżonykozła.
Co to Dżonykozioł?
Pół kozioł, pół złoczyńca Dżony.
Ma poroże barana i oddech pani ze stołówki.
Nie zawsze taki był.
Dżonykozioł był kiedyś obozowiczem, który się zgubił.
Zgubiliśmy się?
Nie lubię być w terenie.
Wszędzie tylko brud.
Podobno Dżonykozioł pojawia się tylko, gdy Wielki Pies jasno świeci.
I to ma miejsce tylko raz na sto lat?
Nie wierzysz w tego Dżonykozła, nie?
Uwierz mi.
- W tym mieście wszystko jest możliwe. - Co to było?
Spokojnie. Znam się na dziwnych stworach.
Eliś, nie!
Przybywam w pokoju.
Jestem Eliś, przyjaciel strachulów.
On nie jest przyjazny.
Eliś, przyjaciel.
Ty, strachul.
Co jest? Wiedziałem.
Jesteś cały?
- Wiesz, kto to był? - W sumie tak.
To był Dżonykozioł.
...spojrzał...
Dżonykozioł jest w lesie.
Ratujcie się!
Odgryzie wam nosy i wyciśnie sok z wnętrzności!
Steve już nas straszył Dżonykozłem.
Dżonykozioł istnieje! Krel też go widział.
Gdzie Aja i blond łajza?
Chodzi ci o Staję.
Pewnie siedzą na drzewie i się C-A-Ł-U-J-Ą.
To o tym drzewie ci opowiadałem.
Popatrz tylko na te drewniane kończyny.
Jest ich kilkadziesiąt.
Romantycznie, co?
Na Akiri... Znaczy w Kantalupii nie mamy drzew.
Klimat pustynny. Fajnie.
Aja?
- Aja? - Drzewa są super!
- Po co chowacie je w lesie? - Co?
Zaczekaj na Palchuka.
Szybka jesteś.
Nie jesteś typową dziewczyną.
Czy to gwiazdy?
Nie, to są świetliki.
Zapomniałam, jaki kosmos jest ogromny.
W domu Zadra opowiadała nam historie o kosmosie.
- Zadra? - Pracowała dla rodziców.
Wasza niania?
Często mówiła „nie”, bo była surowa.
Opowiadała nam historie o istotach z innych planet.
Jakby jakieś istniały.
Jej opowieści zawsze były pełne przygód.
Widzisz tę jasną gwiazdę?
To Wielki Pies.
A to Gwiazdozbiór Kota.
A to wielkie?
To Trąba Słonia.
Zmyślasz.
Przysięgam, że to prawda. A to Gwiazda Dziobaka.
Lśnisz.
Tak?
Naprawdę się świecisz.
O nie.
Muszę uciekać. Dzięki. Pa!
Jak mogłam być taka głupia?
Aja?
Aja!
Aja, upuściłaś swój... kątomierz?
Krel! Mamy problem. Poważny.
- O, Gaylen! Matka miała rację. - Nie mów jej tego.
Mamy kolejny problem.
- Zeroni? - Tak.
Zgubiłam serator, jak byłam na drzewie ze Steve’em.
C-A-Ł-O-W-A-liście się?
Nie! Musimy trzymać Zeronów daleko od ogniska.
I przetrwać.
Dobry pomysł.
Już prawie się nam udało.
Spróbuj przesunąć ten kabel tam.
Dzwonią ci portki.
- Co? - Cześć, tu Lucy Pustak.
Matka do ciebie.
Dowódco, dziedzice nie wrócili na statek.
Nasza księżniczka ma randkę.
W sumie „spotkali się z paczką”.
Obliczyłam, że ich transdukcja się skończyła.
Mówisz Varvatosowi Veksowi,
że grupa plotkujących nastolatków pozna prawdziwą tożsamość książąt?
Chwilunia. Z kim poszła na randkę?
Niemożliwe! Przecież kopnęła go w twarz.
Widziałem!
Pułkownik Zadra! Zadro, tu Varvatos Vex.
Słyszysz mnie?
Tak, proszę pani.
Dobra, muszę kończyć.
Aja i Krel nie mogą rozświetlić lasu.
Dowódco Veksie, książęta cię potrzebują.
Gdzie jest ta dziewczyna?
Gdzieś tu się kręci.
Nie!
Jak uroczo. Próbują walczyć.
Krel!
- Mówiłem, że Dżonykozioł istnieje. - Czuję smród oddechu stołówkowej.
Steve!
Musimy oczyścić teren.
Dżonykozioł nie przypomina naszych kumpli.
- Dżonykozioł nie istnieje. - Brzmi prawdziwie.
- Co z Ają? - Nic jej nie jest. Poszła z Krelem.
Aja!
- Daj mi serator. - A ja co?
Ty potrafisz się bić.
Wspinaj się.
Nie lubię tej całej Matki Natury. Wolę statek matkę.
Co za glober wymyślił drzewa?
Drzewa ratują ci właśnie dolną część.
I są majestatyczne.
Serator by się teraz przydał.
- Pora siekać. - Nie. Chcę na tym zagrać.
Nie możesz mieć i seratora, i gitary.
Zostawcie gitarę!
Trzech na dwoje.
Nie macie szans.
Nie!
Nie mogą nam uciec. Biegniemy.
Krel? Gdzie jesteś? Pomocy.
Krel?
Fajno, ale skąd się tu wziąłeś, Luug?
Nadal lubisz drzewa?
Bez żartów.
- Musisz uciekać. - Nie sam.
Niezły strzał, Luug.
Upuściłaś broń.
Zróbcie to samo.
Varvatos Vex chroni następców tronu.
Zawsze marzyła ci się chwalebna śmierć.
- Z trójką sobie nie poradzi. - Wyrównajmy szanse.
Vex, osłona.
Musicie wracać na statek.
Sam ich nie pokonasz.
Ma rację. Poddaj się, Vex.
Nie pokonacie ich.
Varvatos Vex będzie chronił ród Tarron...
aż do śmierci!
Szybko!
Alfa!
WRÓCIŁAŚ?
Prawie zginęliśmy, ale Zeron się usmażył.
Steve pisze?
Słodki Seklosie, Staja nabiera kształtów.
Staja, Staja, aż chce mi się...
Nic nie rymuje się ze Stają.
Uśmiechnięta buźka!
To była randka.
Co jest?
Mój kątomierz nie ma tej funkcji.
- Aja? Krel... - Pułkownik Zadra.
- Gdzie książęta? - Są bezpieczni.
- A gdzie są? - To nie jest bezpieczna linia.
Varvatos Vex przysięga na swe życie...
Jesteś zdrajcą, dowódco. Ufałam ci.
Król i królowa także, a ty ich zdradziłeś.
Staniesz u mego boku po raz ostatni,
druhu?
Tak, panie.
Wiem, że to byłeś ty, Veksie. Chroń moje dzieci.
Varvatos to wyjaśni.
Oszczędź mi tego.
Jeśli coś zrobisz książętom,
obiecuję, że umrzesz powoli, w męczarniach
i bez chwały.
Dopadnę cię.
Zdążyłaś namierzyć sygnał?
Książęta są na zacofanej planecie zwanej Ziemią.
Potrzebny nam statek.
A potem zabijemy zdrajcę.
Napisy: Marta Skowronek