NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
TRZY TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Uwaga!
OBECNIE
Chciałbym, by trolle odwiedzały Arkadię w innym celu niż destrukcja.
Zgłoś to radzie turystyki.
Czcigodny Bedehilde mówi,
że Porgon to siejący zamęt troll kuglarz.
Zwie się Porgon. Nic dziwnego.
Nieźle.
„Dzięki magii kuglarze sieją chaos…
- Do ataku! - ...wśród ludzi i trolli”.
Świecidełko.
Świecąca rzecz. Rzucić.
Ten cały Porgon wie, jak efektownie zniknąć.
Co się z nim stało? Tak po prostu zniknął.
Może kuglarz zaburzył kontinuum.
„Aja Tarron, wojownicza księżniczka”.
Do mnie mówisz? Mówisz do mnie?
Do mnie mówisz?
Ahoj, śpiączuszku.
Naleśniki niestety miewają płaski smak.
Musimy zająć dobry stolik, blisko ludzi, daleko od toalet.
Zaprzyjaźnimy się z jurorami.
Pochlebstwo popłaca.
Słodki Seklosie, co ty gadasz?
Arkadyjskie Targi Nauki są dzisiaj.
- Nie mów, że zapomniałaś. - Okej.
- Aja... - Jestem rozkojarzona.
Dzisiaj zaczynam treningi z Varvatosem.
Zgadza się.
Varvatos nauczy cię pięknej sztuki walki.
Jak siać postrach i skazywać na męki wrogów,
a potem przerobić tych paskudnych skeltegów na pomyje.
Zaczniemy od skakania z pędzącego statku?
Czy nokautowania jedną ręką?
Kopania w twarz? To uwielbiam.
Siedzenia. W ciszy.
Varvatos zademonstruje.
Żartujesz sobie.
Wojownik przede wszystkim winien posiąść cierpliwość.
Na wzór opherusa vipera, który czai się na ofiarę
pośród trzcin na Siris-8.
Już nie mam cierpliwości do tej lekcji.
Przecież pomogłam ci pokonać Zeronów.
Tak wyszło, nie potrzebowałem pomocy.
- Dobra. - Ani nie prosiłem o nią.
Do zaprezentowanie pracy na targach nauki potrzebuję dwóch osób.
Muszę zdobyć błękitną wstęgę za osiągnięcia naukowe.
Cierpliwość opanowana. Kopmy.
Varvatos rozumie, że pragniesz aktywniejszej lekcji.
Właśnie.
Pomóż królowi oczekującemu zdobyć wstęgę.
- Co? - Honorowy wojownik pomaga sojusznikom.
Dzięki ci, Seklos.
To jest ciężkie.
Siedzenie i targi nauki? Co to za szkolenie na wojownika?
Takie, kiedy robisz to, co ci Varvatos każe.
Mój wulkan!
Przepraszam. Był bardzo ładny.
Nie zrobiłeś dla mnie projektu?
Jako twój kumpel nie muszę już odrabiać ci lekcji.
Nie chcesz tego robić?
WULKANY
Klebtastycznie.
Mój projekt nie przypomina tej amatorszczyzny.
Przyniosłeś macierz Daxiala?
- Odbiło ci? - Nie, to tylko jej fragment.
Jurorami będą najznamienitsze ziemskie umysły.
W końcu spotkam równych mi intelektualnie.
Zawiążemy sympozjum geniuszy nauki.
Dobrze, Lenoro, oceńmy projekty.
- Mam pilates o 16.00. - Kleb.
Kolejny wulkan.
Trója. Ogarnij się.
Chcesz mi zaimponować octem jabłkowym?
Nie lubię go.
To sympozjum idiotów.
- Gdzie idziesz? - Trenować w domu.
Choćby sama.
Na pewno go widziałeś?
Zaufaj mi, tu zjawi się Porgon.
Dziwne. Tego jeszcze nie robiłem.
- Nie wpadłeś na kogoś? - Nie dziś.
A zwycięzcą zostaje Steve Palchuk
za jego wyjątkowy wulkan ze słupka drogowego.
- Nie wierzę. - Jak mógł mnie pokonać?
To łajza. I to blond.
KRĄG OGNIA
Kleb! Kolejny Łowca Nagród?
Naprawiłam go.
- Co to jest? - Świecidełko.
Macierz Daxiala!
Na wieczną chwałę Merlina, światłości, bądź mi...
To...
- coś nowego. - Jestem wojowniczką.
Co to jest? Jak to zrobiłaś?
Zaufaj dziewczynie! Pokonamy trolla.
Ahoj, śpiączuszku.
Naleśniki niestety miewają płaski smak.
Miałam bardzo dziwny sen.
Mnie się śniło, że zdobędę błękitną wstęgę.
Chodź, musimy zająć dobry stolik.
- Mówisz o targach nauki? - Nie zapomniałaś.
Dzisiaj zaczynam treningi z Varvatosem.
Zgadza się.
Varvatos nauczy cię pięknej sztuki walki.
Wojownik winien posiąść cierpliwość. Na wzór opherusa...
Vipera, który czai się na ofiarę pośród trzcin na Siris-8?
Skąd wiedziałaś, co Varvatos Vex powie, nim to zrobił?
Do zaprezentowanie pracy na targach nauki potrzebuję dwóch osób.
Może pomogę dzisiaj Krelowi.
Honorowy wojownik pomaga sojusznikom.
Jestem pod wrażeniem.
Dzięki ci, Seklos. To jest ciężkie.
I ważniejsze od kopania w twarz i innych bzdur.
Mam przedziwne uczucie, że już to robiłam.
Czyli déjà vu?
Mój wulkan.
Wybacz.
Znowu?
Nie muszę już odrabiać ci lekcji.
Ale ciumćwoku Pepperjack...
Nie chcesz tego robić?
- Wiem, co powiesz. - Tak? Myślałam, że oszalałam.
Mój projekt nie przypomina tej amatorszczyzny.
Zdobędę wstęgę.
Dokąd? Mamy się zaprzyjaźniać.
Muszę coś ustalić.
Nie panikuj.
Jestem Jim Lake. Ludziom grozi niebezpieczeństwo.
Możesz mi pomóc.
Naprawdę? Szkolę się na wojowniczkę.
Pomaganie to mój obowiązek.
Znowu?
- Pamiętasz. - Co?
Jim, nie pora na przedstawianie się.
Porgon już wie, jak unikać słońca.
Najwyższy stopień zagrożenia.
- To akiridiońska technologia. - Co?
Macierz Daxiala.
Ahoj.
- Naleśniki niestety... - Cicho.
Nie pójdziesz dziś na targi.
Idę. Wszystko zaplanowałem.
- Zajmiemy dobry stolik... - Słuchaj.
- Nie chcesz iść do planetarium. - Chcę.
Muszę zdobyć błękitną wstęgę za osiągnięcia naukowe.
Co cię to? Nie zaczynasz szkolenia?
Zgadza się. Varvatos nauczy cię pięknej...
Tak, tak.
Usiądźmy w ciszy i posiądźmy cierpliwość.
A jeśli tu posiedzimy, nic złego się nie stanie.
Idę z tobą lub bez ciebie.
Wolę z tobą.
- Honorowy wojownik pomaga... - Dobra.
Pójdę na targi, ale ostrzegałam was.
Dzięki ci, Seklosie.
- To jest... - Wiem. Ciężkie.
Coś się z nią dzieje.
Aja!
- Proszę, uważaj. - Wybacz.
Wulkan.
- Nie chcesz tego robić? - Kumaj, że on nie znosi ci pomagać.
Serio?
- Mamy... - Się zaprzyjaźniać. Tak.
Nie zabijaj.
Dlaczego to się w kółko dzieje?
To dziwne, ale to wina trolla kuglarza.
Co to troll?
Wielki wściekły typ z kamienia.
Ostatnim razem
tarcza seratora musiała ochronić moje wspomnienia.
A twoje co ochroniło?
Nie wiem, ale mnie chyba chroni amulet.
Omlet?
Trzydzieści dni przerobiłem dzisiaj.
Trzydzieści?
Potem użyłaś świecącego czegoś...
- Seratora. - I tylko my wiemy, że to pętla.
Mówiłeś, że mogę pomóc.
- Tak, co... - Do ataku!
Co mam zrobić?
Pętla zaraz się zamknie. Musisz mi zaufać.
Co to akiridiońska technologia?
Technologia z planety Akiridion-5.
- Skąd to wiesz? - Też stamtąd jestem.
Co? Jesteś obcą?
Nie lubię tego słowa. Wolę „Akiridionka”.
Ty masz magiczny omlet i walczysz z trollami.
I ja cię dziwię?
Nie. To niesamowite.
Dzięki. Troll znowu cofnął czas.
Postanowiłam oszczędzić czas i przyjść. Ładny dom.
Powstrzymajmy go przed atakiem.
Jeszcze nie.
Dalej czekamy? Brzmisz jak Varvatos.
Porgon jest groźny. Dwie osoby to za mało...
Osoba i kosmitka? Nieważne.
Potrzebujemy wsparcia.
Chwila.
Mam uwierzyć temu chuderlakowi,
że kontinuum czasoprzestrzenne zmieniło się w samopowtarzający się cykl?
To pętla czasu. I tak. Wasza obca technologia...
Nie lubię tego słowa. Powiedziałaś mu o nas?
- Skup się. - Chwila.
Oboje jesteście kosmitami?
Ocie kocie, wypas! Mów dalej.
Powstrzymajmy tego trolla i wydostańmy się z tego cyklu.
Mistrzu Jimie, nalegam, byśmy powrócili do poszukiwania...
Aja, kto... Co to jest?
Łowcy Nagród? Ochronię ich wysokości.
Chwalebnie!
Masz na sobie kamienną zbroję.
Chwalebnie!
Wara od podopiecznych Varvatosa,
bo zadam wam straszliwy ból, wydłubując oczy.
- Jest dobry. - Jest dobry.
Co to za wielooki potwór?
Potworność kryje się tylko w ludzkich sercach.
Nie oceniaj książki po okładce.
Blinky, mój nauczyciel.
Fajno. Zaatakował go mój nauczyciel.
Varvatos domaga się odpowiedzi albo sparingu z olbrzymem.
- To długa historia. - I się powtarza.
Łap sprzęt, Pepperjack. Strachul na szóstej.
- To dwunasta. - Giń, strachulu.
Zasłoń nas, to ochroni nam pamięć.
Posiadasz cztery królewskie ręce.
Bystry jesteś.
Większość trolli uważa mnie za szlachetnego i eleganckiego.
Pani robot gotuje jak ty, Jim, kolego.
Mój mały wojownik.
Później porzucamy piłą.
Co ty na to?
- Niewiarygodne! Obcy istnieją. - Akiridiończycy.
Wybacz. Akiridiończycy.
I wasz dom to statek kosmiczny? Mam milion pytań.
Proszę pytać, pani Nuñez.
Skąd dom zna moje nazwisko?
Chcę go zatrzymać.
Ale nie mogę.
Niebieskie coś zadziałało. Pamiętamy.
Teraz musimy odpętlić czas.
Według waszego opisu
troll ma akumulator Dekyona, który odnawia energię, ale nie czas.
- Porgon jest kuglarzem, używa magii... - O Boże.
Blinky mówił, że Porgon połączył magię z obcą technologią.
Czekolada z masłem orzechowym.
- To czeko-czoko-ladka? - Nie tylko to.
Czeko-czoko-ladka resetów.
Twoje stalowe zęby są fascynujące.
Służą do przeżuwania wrogów?
Podczas ataku Porgon rzuca się na macierz Daxiala.
- Co? - Jeśli ten troll połączy magię
z kolektorem podprzestrzennym, może zniszczyć czas.
Musimy zniszczyć to urządzenie.
- Dokładnie. - Musimy być ostrożni.
Jeśli Porgon poczuje się zagrożony, odeśle nas do poranka. A gdzie Aja?
Wyszła przed słowem „ostrożni”.
Oddawaj czeko-czoko urządzenie.
Kleb!
Wybacz, poniosło mnie.
Owszem, matołku.
„Matołku”?
Śmieszne słowo, ale brzmi niemiło.
- Nie możesz rwać się do bitwy. - Przeprosiłam.
Wojownik musi być cierpliwy.
To samo mówił jej Varvatos.
Ja raz sam pognałem do Krainy Cieni.
Gdyby nie moi przyjaciele, wielu by cierpiało.
Nie rozumiesz. Moi rodzice ucierpieli,
a nas ścigają Łowcy Nagród.
Dlatego szkolę się na wojowniczkę.
Nie mam czasu na cierpliwość.
Nie mogę znów kogoś stracić.
Nie mamy na to wpływu.
Król oczekujący ma rację.
Żaden trening nie powstrzyma tragedii.
Chłopak łowca Lake też ma rację.
Sama nie pokonasz naszego wroga.
Jaki masz plan?
Żeby pokonać Porgona, musimy odebrać mu akumulator Dekyona.
Przepraszam.
Jeśli zaatakujemy, spanikuje i zapętli czas.
Ale, ciumćwoku Pepperjack, nie chcesz tego robić?
Musimy przechytrzyć kuglarza.
Oto co wiem.
Kiedy transdukcja się skończy, wywołamy zamieszanie.
Dołożę się.
Na wieczną chwałę Merlina, światłości, bądź mi orężem.
Też taką chcę.
- Wiedziałem! - Teraz!
- W końcu coś ekscytującego. - Szóstka!
Chwalebnie.
Pora ginąć, trollu.
Łap to, piesku!
Mam to.
Nie, nie!
Pogoniliśmy Porgona.
Dzięki ci, Seklos.
Prawdziwe przerażające potwory.
A może wolicie nazwę „stwory”? Przy hashtagu.
Tu detektyw Scott, obiekt zamknięty.
Jesteśmy tu.
Przyjęto. Co widzicie?
Sam nie wiem.
Dobra, wy wszyscy. Obie ręce do góry.
Znaczy wszystkie wasze ręce.
Varvatos Vex może wyrwać mu język,
by móc go biczować tym źródłem jego bezczelności.
Połącz mnie z radną Nuñez.
Co robimy?
Czy niebieski ma zacząć mordować?
Wiem, co zrobić.
Uruchomię samozniszczenie akumulatora Dekyona.
Przyślijcie tu SWAT.
Zresetujemy dzień.
Tym razem akumulator nie będzie istniał i troll go nie znajdzie.
Czyli dzisiaj się nie wydarzy.
To znaczy, że nie zostaniemy przyjaciółmi.
Bez obaw.
Los w odpowiednim momencie nas zjednoczy.
Najszczersze przyjaźnie zwyciężają
nad czasem i przestrzenią.
To pilne.
Hej! Nie róbcie tego.
Koniec sztuczek, Porgon.
A zwycięzcą zostaje Steve Palchuk za jego wyjątkowy wulkan ze słupka.
To koniec. Super.
Wypchaj się, Pepperjack!
- Kto rządzi? - Kleb.
Jestem królem, królem nauki.
I oślepiłem was moją nauką.
Jedna osoba na tej planecie docenia twój geniusz.
Mówię o sobie, ty matołku.
Dzięki. Szkoda, że przegapiłaś trening.
Nie szkodzi. Wiem, że muszę być cierpliwa.
Przepraszam.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Wszystko jest ocie kocie. - To mój tekst.
Co za absurdalne ludzkie wyrażenie.
Palchuk znowu wygrywa.
Dlaczego?
Napisy: Marta Skowronek