NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kwadrant drugi, dziesięć sektonów do odjazdu.
Ognia!
Mamo! Tato!
Nie!
Luug, przestań.
Cały czas nie możesz spać, królowo?
Znów miałam koszmar. Tęsknię za mamą i tatą.
Chciałabym móc coś zrobić.
Czy mogę zaproponować ziemski sposób na twoje koszmary?
Badając tę planetę,
przeanalizowałam 63 miliony horwatów ziemskich historii, kultury i muzyki.
W większości nie ma flexela sensu, ale są emocje.
One są prawdziwe.
Dziękuję. Dobranoc, matko.
Dobranoc, królowo.
Trójka nie z tej ziemi!
Bioskan potwierdził, że to obiekt z Akiridionu.
Zapewne ukrył się w reaktorze pulsatorowym ich statku.
Są gdzieś blisko.
Co ty robisz?
Komputer, ustaw kurs na... „Li-seum w Ark-o-adii”?
- Piątka za wysiłek. - Choć raz daj się trafić.
Spokojnie. Matka odniosła już dość zniszczeń.
Nie przypominaj.
Braciszku, udało mi się trafić pustaka.
Co ty robisz?
- Szkolę się w walce. - Po co?
Varvatos mówi, że łowcy Morando szukają nas w całej galaktyce.
Chcę pomóc chronić mamę i tatę.
Trenuj z chwalebnym Varvatosem.
Mówi, że księżniczki nie walczą, ale ja się nie zgadzam.
Może lepiej pomóż mi naprawić macierz Daxiala?
Energii starczy nam tylko na dwa parsony.
- Dwa? - Przeszukałem całą planetę.
Mają zbyt prymitywną technologię.
Ale ty sporo wiesz.
- Z czego składa się dacierz Maxiala? - Macierz Daxiala.
Matko, holoekran.
Standardowa macierz ma trzy elementy składowe.
Plutonowe ogniwo paliwowe, obwód osmiczny i kolektor podprzestrzenny.
To część napędu.
Napęd.
Ludzie na pewno mają napęd w autach.
Znajdziemy auto. Prościzna.
To nie będzie takie proste.
Ludzie muszą mieć prawo jazdy.
Najpierw musicie się udać do szkoły jazdy.
Dlaczego wszystko prowadzi do szkoły?
Pustaki stworzono,
by służyły formom życia, a nie im szkodziły.
Przeprogramowanie ich jest niezwykle trudne.
Jeśli znów spóźnisz się z prototypem,
przekonasz się, co naprawdę znaczy słowo „trudne”.
- Widzisz pustaka? - Potwierdzam.
Dowódczyni Zadra, to pani ma wstęp do tej strefy?
Cicho przechwyć robota.
Co mogę dla...
Nie zrozumiałem.
Co mogę... Co...
Nie rozumiem.
Wyciągnij kartę pamięci robota.
Przepraszam...
To niespodziewane.
- Co to za dźwięk? - Nieważne.
- Masz kartę pamięci? - Potwierdzam.
Twój czas został skrócony.
Masz mi dostarczyć Omena.
Oby efekt był wart ryzyka.
Co mogę dla pani zrobić...?
LICEUM W ARKADII
Witam w szkole jazdy.
Wjeżdżacie na drogę do niezależności, ale i śmierci, dlatego słuchajcie mnie.
Ten samochód nie wygląda, jakby miał coś podobnego do kolektora.
To jest szkoła jazdy.
Poczekaj, aż cię wyszkolą.
W Kantalupii jeździcie po prawej?
- Co? - Jeździmy autem.
Po drodze.
Musicie mieć dobrze napompowane opony.
Jeśli podwozie szoruje...
Tak myślałem.
Dalej...
Nie dotykaj.
To cudeńko jest nowiutkie i nie chcę na niej żadnych zadrapań.
Jedyny sprzęt, jaki ma was obchodzić, to ten, dzięki któremu przetrwacie.
Pasy.
Kolejny krok to sprawdzenie...
Nawet akiridiońska technologia nie ukryje ich prawdziwej natury.
Potrącenie źle wygląda w kartotece.
Wykryto dwa rdzenie życia.
Kartoteki nie wyczyścicie.
Nie skręcać w lewo.
Chcę jeszcze trochę pożyć.
Mogę pierwszy?
Dziś masz trudniejsze zadanie.
- Zrobię Tokio Drift? - Nie.
Żadnych driftów. Zaparkujesz równolegle.
A liczyłem na rok Elisia.
Co najpierw robicie w wozie?
Modlicie się. Auto to pułapka.
Cel namierzony.
Aktywuj promień wydobywczy.
Co robicie przed odpaleniem?
Sprawdzacie wasz tył.
Trochę swędzi, ale dobrze wygląda.
Ale śmieszne.
- Tył wozu, mądralo. - Hej!
Seklos i Gaylen, to nie część lekcji.
Siostro, chyba mamy problem.
Nie ty jesteś kierowcą.
- Braciszku? - O tym mówię.
Ale dziś wietrznie.
Musimy jechać. I to teraz.
- Jak się przyśpiesza? - Chwila.
- Spróbuj prawy pedał. - Co ty...
Zapomniałaś o odpowiednich procedurach.
Dajesz, Eliś. Pokaż, co potrafi Pepperjack.
Zwiększ prędkość.
Wykluczone! Wszyscy wysiadać.
Świetny pomysł.
Nauczyciel przodem.
Kolejny krok: „Proszę czekać”.
To nie jest manewr z podręcznika.
Co jest? Za to mi nie płacą.
Moje okulary.
Dobrze, już dobrze.
Wysiadaj, Pepperjack.
Przepraszam, ale zaczyna mi wychodzić.
- Otwieraj drzwi. - Nie.
Myślicie, że was nie dogonię? Niedoczekanie.
Trenuję pilates.
- Co to? - Pancernik klasy A z sektora siedem.
- To pewnie Łowcy Nagród. - A może to nasi sojusznicy?
Może to Stuart?
Dobra, to raczej nie Stuart.
Po to jest szkoła jazdy.
Czuję, że tym razem się uda.
Robi mi się niedobrze.
Niedobrze to ci będzie.
- Pora na Tokio Drift. - Co?
Doganiają nas.
Tym prymitywnym pojazdem im nie uciekniemy.
Jakieś pomysły?
Mam optymizator do kondensatora paliwa. Stój.
- Szybko, znów tu lecą. - Zapnij pasy.
- Już? - Jeden sekton.
Do dechy!
NAUKA JAZDY
Klebtastycznie!
Są bardziej zaradni, niż przypuszczaliśmy.
To dopiero fajno.
Nie dam im... Co jest?
Włącz osłonę!
Teraz się uda.
Wciąż są szybsi.
Mam pomysł.
- Wspaniale, masz serator. - Spokojnie.
- Trenowałam. - Wiem. I to mnie martwi.
Chociaż tego nie trenowałam.
- Co? - Uszkodziła stabilizator.
- Co jest? - To jak nam poszło?
Co wy zrobiliście? Gdzie Pepperjack?
Co jest?
Nigdy się nie całowałam!
Udało mi się? Udało.
Udało mi się! Zrobiłem Tokio Drift!
Zrobiłem Tokio Drift.
Co...?
Na części znalazłam metaliczny ślad tyberyjskiego pancernika.
- To niemożliwe. - Możliwe.
Formy życia, które napotkaliście, to Bractwo Zerona.
Dowódca Vex wygląda na przerażonego, więc muszą być groźni.
Varvatos niczego się nie boi.
Ale jeśli o nich chodzi, ma ochotę zrobić wyjątek.
To posłańcy śmierci.
Wywołują w innych strach, niepokój, a nawet puszczanie zwieraczy.
To tak jak ty.
Zeroni nie mają honoru.
Nie szanują zasad prowadzenia konfliktów.
Mordują cywili.
Wynikiem ich działań są niezliczone groby bezbronnych.
Matko, pokaż im krajobraz po bombardowaniu Gildii Kupieckiej.
Bombardowanie na dziewiątym satelicie.
To ty. I tata.
Zeroni przeprowadzili atak, żeby schwytać jedną osobę.
Przy okazji zabili setki istnień.
- Nie! - W tym rodzinę Varvatosa.
Varvatosie, nic o tym nie wiedzieliśmy.
Tata pewnie ich ukarał.
Bliscy Varvatosa Veksa nie zostali pomszczeni.
Twoi rodzice nie pozwolili falandze
ruszyć w pościg za Zeronami.
Uznali, że lepiej będzie wzmocnić system obronny planety.
Nie możemy czekać, aż was znajdą.
Musimy zaatakować pierwsi.
Przykro mi, Varvatosie.
Ale nie wiemy, gdzie teraz są Zeroni.
Luug ich zwąchał. Zaprowadzi nas. Chodźmy.
Stać. Varvatos będzie bronił władców, jak przysięgał to czynić.
I dopilnuje, by jego rodzina została pomszczona.
Varvatos za was odpowiada i nic Varvatosowi nie grozi.
Wy macie tu zostać.
- Idziemy? - Zdecydowanie.
Dobry Luug. Zaprowadzisz Varvatosa do jego ofiar.
Nieposkromiony Varvatos Vex.
Zgładzenie ciebie to dla mnie zaszczyt.
Zgładzeniem zajmie się dziś Varvatos Vex.
Varvatos dopilnuje, byś zginął bez chwały,
za to w męczarniach.
Tak jak twoja rodzina?
Varvatos zrobi sobie z waszych skór kurtkę.
Albo raczej poręczną torebkę.
Chwalebnie!
Varvatos tęsknił za wspaniałą walką.
Zwłaszcza taką, w której napędza go gniew i żądza zemsty.
Chwalebnie!
Siostro, mam pomysł.
Mogą mieć kolektor podprzestrzenny.
- Co? - Ważną część.
- Musimy pomóc Veksowi. - Odwraca ich uwagę.
Jest sam na trzech.
Chciałaś potrenować walkę. To masz okazję.
Nie, Krel, czekaj!
Chciałam potrenować, nie zginąć.
Szkoda. Varvatos Vex liczył na...
Błagaj Varvatosa o łaskę, żeby mógł odmówić.
Nie teraz, Luug.
Gdybym był kolektorem podprzestrzennym, gdzie bym się krył?
Dlaczego nagroda za Aję jest wyższa?
Krel?
Wracaj na statek.
Poddaj się, a twoja śmierć będzie szybka.
Varvatos pragnie chwalebnej i powolnej śmierci.
Nie śpiesz się.
O nie!
Aja.
Beta! Nasz cel.
Dobry Luug.
Zapomniałaś, że księżniczek nie uczy się walki?
Jestem królową oczekującą.
I szybko się uczę.
To nie takie proste zadanie.
Dla Varvatosa śmierć to piękno.
Varvatos nie potrzebuje pomocy.
Nie ma za co.
Varvatos właśnie miał ich chwalebnie pokonać!
Ale i tak dziękuję.
Pozdrów od nas rodzinę, dowódco.
Wkrótce do nich dołączysz.
- Wsiadajcie! - Ruszaj.
Szybko! Mają statek. Dogonią nas.
Co do tego...
Masz macierz Daxiala?
Prawie. Zabrałem im nawigacyjny kolektor podprzestrzenny.
Co się dzieje?
Co tam nagroda. Zabijemy ich.
Tyle razy, ile będzie trzeba.
Rodzice byliby dumni z twoich odważnych czynów.
A twoja rodzina z twoich.
I mamy część macierzy Daxiala.
Oto chwalebne zwycięstwo.
I dzielnie trzymaliśmy nasze zwieracze.
Zeroni wciąż chcą nas zgładzić.
- Dlatego bierzmy się do rzeczy. - Czyli do czego?
Szkolenia.
Trenowałam z pustakami,
ale przyda mi się doświadczenie dowódcy Veksa.
W domu marzyłam o tym, by opuścić pałac,
bo czułam, że tam nie pasuję.
Dzisiaj, gdy walczyłam u twego boku, zrozumiałam dlaczego.
Moje miejsce jest na polu bitwy.
Varvatos mówił, że księżniczki nie walczą.
A potem Varvatos walczył u twego boku.
Urodziłaś się księżniczką, ale masz rdzeń wojownika.
Twoje miejsce jest na polu bitwy, Ajo.
Napisy: Marta Skowronek