NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Trójka nie z tej ziemi!
Rozwiąż się.
Chwila. Nie.
Halo? Kto to?
To nie jest śmieszne.
Nie będę się powtarzał, złoczyńco. Zaczniesz śpiewać?
Skończ z tymi wywijasami, świecący głąbie.
Możemy użyć siły...
- Albo brutalnej siły. - Co?
Zadzierasz z naszymi dziećmi, zadzierasz z nami.
- To jak? - Nim odpowiem...
Odsuńcie się, chwalebne pralki.
Pora na profesjonalne tortury.
- Było miło. - Pa.
Handlarzu.
Powiesz, czemu śledziłeś tych dwoje,
albo Varvatos każe ci wcinać twoje oczy.
Mówiłem...
I powiesi cię na pętli z twoich wnętrzności.
Wyszukana groźba.
Nie powinniśmy byli zabierać go do domu.
A cóż tak okrutnie woni?
Zapewne to odór strachu,
jako że Varvatos zaraz podda tego szkodnika wyszukanym torturom.
Nie musisz tego robić. Przybywam w pokoju. Czujesz bluesa?
Bluesa? Słucham.
Imię moje Stuart. Przepadam za wami.
- Ale czad. - Jak ten gaz?
Gazy mam tylko po burrito.
Interesuję się różnymi dynastiami, a ten wasz ród Tarron?
O mój Gorbonie. Klasa sama w sobie.
Księżniczko Ajo, jesteś najodważniejszą nastolatką
w kosmosie.
I książę Krel. Geniusz technologii!
- Jak dojrzeję, chcę taki być. - Król oczekujący.
Jestem w królewskiej kuchni. To co w sumie tu robicie?
Generał Morando dokonał przewrotu.
To my tu mamy zadawać pytania.
Uciekinierzy?
To już wszystko kumam.
Też trafiłem tu przypadkiem.
Rozbiłem się tu.
Pochodzę z Durio.
Czyli z najsmrodliwszej planety kosmosu.
To tłumaczy ten śmierdzący smród.
- Czyli to nie bąk Luuga. - Mam przez to kompleksy.
Ale pokochacie Ziemię.
Mają tu smażony ser, monster trucki
i flash moby.
Brzmi super!
Dość bzdur.
Czekają cię potworne męki.
Co?
Lodówka biegnie.
Rozkodowała się?
Seklos i Gaylen.
Skeltegi?
Chyba zalęgły się nam skeltegi.
- Na pewno. - Jak weszły na statek?
- To twoja wina. - Nie zaczynaj.
Uwielbiasz walki skeltegów!
Na Akiridionie-5. Łatwy zarobek.
Musiały się schować na statku.
- To straszne. - Skąd ich tyle?
Jest tu mnóstwo elektroniki, dzięki której te stwory się rozmnażają.
Zaczną gniazdować.
Kamuflaż wnętrza słabnie.
A jaki status ma kamuflaż zewnętrzny?
Awaria.
Wkrótce cała okolica odkryje waszą tożsamość.
Klebtastycznie!
Przez twoją skeltegową obsesję tutejsi nas przejrzą.
- Ja cię zaraz zobsesjuję. - To nie ma sensu.
Spokojnie, Akiracy.
Stuart odwróci te grymasy.
Znaczy, że was uszczęśliwię.
Rozwiążcie mnie, błagam.
- Nie! - Mamo! Tato!
- Szybko! - Powstrzymam ich!
Zatrzymać ich!
Nie ruszaj się. Nieźle oberwałaś.
- Powinnam... - Nie żyć?
Zabiłbym cię, gdybym chciał.
Podziękuj swemu królowi za tę łaskę.
Mój król odszedł. Przez ciebie.
Taki sam los może spotkać i ciebie.
Chyba że do mnie dołączysz
jako nowa dowódczyni taylońskiej falangi.
Chcesz, żebym została dowódcą po to,
by falanga cię słuchała.
Jeśli ja będę posłuszna, oni też.
Właśnie tak.
Gdy spałaś, Akiridion-5 się zmienił.
Książę i księżniczka wkrótce zginą.
Zostaną straceni przez Gildię Łowców.
To nie jest prośba.
Dołączysz do mnie żywa lub do nich martwa.
Już mam.
To ten.
Bienvenidos. Bienvenue.
Witajcie w Niesamowitym świecie Stuarta zwanym Elektroniką.
A gdzie burrito?
Handluję też starą elektroniką i koszulkami.
„Obiekt w T-shircie wygląda szczuplej”.
Jestem też sędzią pokoju.
Przez 30 lat na Ziemi udało mi się przystosować.
To jest tu cudowne. Możesz być, kim zechcesz.
Ale nie możesz opuścić tej planety.
Sam wybrałeś tę formę?
Coś z nią nie tak?
Technika prostsza od waszych kapsuł transdukcyjnych,
ale sam ją opracowałem ze wzbogaconego plutonu
i części ze starego forda pinto.
Obiecałeś nam rozwiązanie.
Skeltegi zamieniają nasz statek w...
Bufet szwedzki. Wiem.
Już szukam.
Powinienem zacząć katalogować towar.
„Wkręcanie żarówki. Znajdź pomocnika”.
Ilu ludzi trzeba do wkręcenia żarówki?
„Obsługa pilota.
Obsługa suszarki.
Obsługa...”.
Stuart, masz macierz Daxiala?
Jasne, leży za tobą.
A w piwnicy trzymam jednorożca.
Jednorożca? Chcę go zobaczyć.
Nie ma jednorożca.
Taka figura retoryczna.
Szczęście, że mam instrukcję.
Na Ziemi nie ma żadnego Daxiala.
Więc co to jest?
Ten kakofoniczny jazgot atakuje uszy Varvatosa.
Fascynujące. Muzyczne pudełko.
To boombox.
Nie jest to modna „przenośna muzyka”,
ale jak chcecie, stawiam.
Chyba Krel może odstawić.
Na koszt firmy.
Jakiej firmy?
Nie musicie za to płacić.
Dziwne częstotliwości.
A oto naturalny wróg skeltegów,
długotrąby hamfisk.
W trymiga zlikwiduje zarazę.
Marsz do naukowego więzienia.
Varvatos z tym globerem uratują statek.
Mój mały...
O ile Varvatos znajdzie instrukcję, jak sprawić, by się zamknął.
Po co ci to?
Niezłe, co?
Było w latach 80.
Rządzisz, dziewczyno!
Nie chciałam władzy.
Wrzuciłam twój epicki nokaut Steve’a na Facespace
i zrobił się z tego wiral.
Cała szkoła szaleje na twoim punkcie.
Bo kogoś skrzywdziłam?
Nie „kogoś”, a Palchuka. Ale przemocy nie popieramy.
Też bym to zrobił, gdybym miał serator.
Niezły boombox, Kevin.
Krel.
Trzymaj się z nami.
Jestem tu królową. Ty będziesz księżniczką.
To ja byłam Królową Wiosennego Balu.
Nie chcę być księżniczką na żadnej planecie.
Stój!
Niechęć do bycia cool jest taka cool.
Ej, zaplutku. Twoja siostra się z kimś widuje?
Wszystkich widzi. Ma świetny wzrok.
Chodziło mi... Nieważne.
Nieważne.
Wciskam 45 sekund i start.
Co? Unik.
Nie zagrzało się w środku.
Jesteś słaba, ale musimy uciekać.
- Kim jesteś? - Jestem Izita.
- Z ruchu oporu. - Oporu?
Chodź.
Chcemy powstać.
Jesteśmy obywatelami Akiridionu gotowymi zrobić wszystko,
by przywrócić panowanie rodu Tarron.
Morando mówił, że już po nich.
Nieprawda.
Nie ufaj Morando.
Następcy tronu uciekną łowcom.
Uwierz w to.
Podczas ataku księżniczka uratowała mojego syna.
Jestem dłużniczką rodu Tarron.
Za monarchię.
Pojedziesz do naszej bazy za kwadrantem Adronisa.
Nie mogę stąd odejść.
Ruch oporu cię potrzebuje, poruczniku.
Wiem, dlatego muszę tu zostać.
Ten pierścień to znak, że jesteś z ruchu oporu.
Zaufaj mi.
Dobrze, zaczynamy sprawdzian.
- Skończyłem. - Kalkulatory w ruch.
Do kleba.
Chyba czyjś pies zjadł mi kalkulator.
Elektronika.
Panie Tarron, na miejsce.
Znaczy...
Zbyt polegacie na kalkulatorach. I komórkach.
- Nie działa. - Nie.
A twój?
- Przesadzacie. - Oddawaj!
- Emocje, nie emotikony. - Co jest?
- Rozmowy, nie SMS-y. - Nie czytaj mi SMS-ów, nowy.
Latające karaluchy!
Ostatnio ktoś dolał nauczycielom alkoholu do kawy. A teraz to?
- Przyszły za nami do szkoły. - Dlatego konfiskuję ich pożywienie.
Podaje do Palchuka. Steve strzela, Steve...
Faul! Cześć, Aja.
Padnij.
Rozmnażają się!
Zróbmy coś, bo skolonizują szkołę.
Byłoby tak źle?
- Krel! - Pamiętaj, że ty je tu sprowadziłaś.
Aja, to twoja sprawka?
W końcu jakieś potknięcie.
Uwaga, uczniowie i nauczyciele.
Z uwagi na nietypowe okoliczności odwołuję dziś lekcje.
Tak! Aja! Ocaliłaś mnie.
Nie uczyłam się.
W jej wykonaniu nawet plaga robali jest cool.
- Moje okulary. - Nigdy nie przegrywasz.
Tym razem może czekać nas wielka porażka.
Skeltegi znalazły źródło zasilania.
- Co robisz? - Dzwonię po Veksa.
Prawie je mam.
Chwalebnie!
Wciągnij te skeltegi do swego balona śmierci.
To bardziej prowizoryczny brzuszek.
Hamfisk ma pojemny żołądek.
Idealny do trzymania dużych ilości ohydniaków.
Rezerwy energetyczne statku się wyczerpują.
Dobra, panie taco, co teraz?
- Jak to? - Hamfisk.
W jaki sposób trwale niszczy tę zarazę?
Widziałem międzyplanetarny dokument o nich.
Wydaje mi się, że jak wpadną do oceanu,
to się topią i umierają.
Bzdura! Jak mam cię zabić, ty cuchnący snobglobie?
Możesz się z tym wstrzymać.
Zrobię z tych skeltegów popcorn jak ta lala.
Varvatos nie wie, co to za lala,
ale zniszczy cię, jeśli nie dotrzymasz słowa.
Kamuflaż zewnętrzny dezaktywowany.
Wybierz broń.
Cegły wiedzy się na coś przydadzą.
To coś też.
Oby pomogło, bo Arkadia zniknie z mapy.
A czy to tak źle?
Zapewne szukają miejsca na gniazdo w wentylacji.
Co tu robisz?
Myślicie, że bez potężnego Palchuka pokonacie te małe smoki?
Właśnie tak.
Nie chwaląc się, w teście predyspozycji wyszło, że byłbym świetnym tępicielem.
Moje berło!
Wymienisz się ze mną na kij? Jest świetny na robale.
Berło biorę ja.
Już nic nas nie rozdzieli. Kocham cię.
Król Palchuk! Wróciłem.
Złotowłosa łajza chyba woli mnie od innych ludzi.
- Przecież go skopałaś. - Ludzcy chłopcy są dziwni.
Hej...
Mary, co ty tu robisz?
Kręcę filmik z milionem odsłon.
#FujkaFuj.
Tylko spokojnie.
Zrobimy sobie selfie?
Przydatne te książki.
Te robale nie są jadowite, nie?
Musi istnieć antidotum.
Ocet albo pocałunek prawdziwej miłości?
Tak tylko rzuciłem.
Znaleźliśmy ich gniazdo.
Albo ono znalazło nas.
Przyda ci się to.
Niech to Gaylen, za dużo ich.
To nie pora na was.
Pokłońcie się królowi.
Tylko nie moje berło. Nie ciągnij!
Hej, Claire! Co tam?
- Odtwórz znów to okropieństwo. - Dzwonek?
Oddzwonię. Kocham cię.
Częstotliwość muzyki ich zabija.
- A ty dokąd? - Po więcej muzyki.
- Były w tym. - Ty je tu sprowadziłeś?
- A ty na Ziemię. - Napraw ten boxboom, braciszku.
Ograniczam funkcje wewnętrzne.
Ta zasysająca broń zbliża się do limitu.
Luug, uwolnij furię swych wnętrzności.
To mi się przyda.
Połączę balon z zasilaniem statku matki
i usmażę małych drani.
Dowódco, przekieruj całą energię,
akiridiońską, nuklearną, kinetyczną, do głównego gniazda.
Matko, zrób to. Przekieruj moc.
Takiego posiłku te potworki nie zapomną.
Jeśli umrzemy, Varvatos was zabije.
Komóra padła.
Spokojnie. Ja mam baterię na ful.
Nic się nie dzieje.
- Tak! - Nieźle.
Kolejne zastosowanie muzyki.
Ta muzyka jest gorsza od tych robali.
Podkręć ten beat!
Bierzemy to do domu czy myślisz, że Stuart sobie radzi?
- Wracamy. - Koniecznie.
Pełna moc gotowa.
Za monarchię!
Oby zadziałało.
Poszło zupełnie nie tak, jak miało.
Varvatos ukarze cię za tę porażkę chwalebną śmiercią.
Biegniemy!
Czy to mój boombox?
Jakie to piękne.
Połknąłem trochę mazi.
W sumie to hamfisk wydaje wysokie dźwięki
w celu ogłuszenia i zabicia ofiary.
- Dobra robota, Wasze Wysokości. - Głupiec z ciebie.
Ale masz szlachetne intencje.
To najmilsza rzecz, jaką dziś słyszałem.
To co? Grupowy przytulasek?
- Nie. - Pas.
Jak chcecie.
Zbyt długo rządzili nami słabi, niezaradni władcy,
którzy obiecywali pokój, przez co staliśmy się bezbronni.
Dla króla i królowej!
- Nie! - Ale teraz, razem,
sprawimy, że Akiridion-5 zajmie należne mu miejsce w kosmosie
i stanie się supermocarstwem, zgodnie ze swoim przeznaczeniem.
Pełne zasilanie przywrócone. Kamuflaż aktywny.
Wybacz, że winiłem cię za te skeltegi.
Chociaż je tu sprowadziłaś.
Też cię przepraszam.
Chociaż przywlokłeś je do szkoły.
Luug, moc twoich wnętrzności nas ocaliła.
Skoro utknęłam już na tej obcej planecie,
to cieszę się, że z tobą, bracie.
I z tobą, Luug.
Ilu Akiridiończyków trzeba, żeby zbudować macierz Daxiala?
Niemożliwe.
Wysadziliśmy skeltegi w powietrze maszynką do muzyki.
Tu wszystko jest możliwe.
W takim razie starczy dwoje Akiridiończyków.
No dobrze, troje.
Matko, możesz otworzyć okno?
Wciąż tu śmierdzi Stuartem.
Aktywuję system wentylacji.
Są tutaj.
Napisy: Marta Skowronek