Spróbuj nie zbić lustra swoim palcem.
Dziękuję.
POPRZEDNIO
Masz obsesję na punkcie horroru.
Jeśli będziesz gardził rodziną, wydziedziczą cię.
Ty i twój zespół możecie mi pomóc w pewnej robótce.
Sprawa spadkowa w nawiedzonym domu.
- Chodzi o fortunę Ignacia Ferracu. - Ile zapłacą?
Jeszcze nie pytałem, ale to zrobię.
Zróbmy trik z łóżkiem.
- Mówiłeś, że to niemożliwe. - Damy radę.
Úrsulo!
Udało się nam!
- Napiszę chłopakowi. - Masz chłopaka?
Poznali się przez Internet.
- Chcesz zobaczyć? - Tak. No nie!
Mamusiu!
LOS ESPOOKYS
To na pewno tutaj?
Taki adres podano w e-mailu.
Niemożliwe. To...
Pepito.
Tak, to ja. Niespodzianka!
Okłamałem was.
Wejdźcie.
Nie chcę, żeby potworki zmokły.
Rozgrzeję cię.
Tak dobrze.
Racja, potwory nie marzną.
Zawsze im ciepło.
Chce ci się pić?
Podgrzałem szklanki.
Usiądźcie.
Nie!
Nie tam!
Czego chcesz?
Po co kazałeś nam się tak ubrać?
Stójcie tam, żeby mógł się wam przyjrzeć.
Wszyscy byliście w jednym jaju?
Mógłbyś usiąść na niej.
I kręcić się, żeby się rozgrzać.
Żenuła. Jesteś zboczony.
Dlatego nas wezwałeś.
- Idziemy. - Czekajcie!
Dobranoc, Pepito.
Co to za imię — Renaldo?
Gdzie „y”?
Renaldo!
Dlaczego się wkurzyłeś na Pepita?
Jak wiesz, mam na imię Renaldo, nie Reynaldo.
Kiedy mama nadawała mi imię,
zapomniała o wstawieniu „y”.
Od tego czasu szukam go przez całe życie.
Koledzy traktowali mnie jak potwora, bo brakowało części mnie.
Aż obejrzałem film Bianki Novy „Kobieta bez oka”.
Zrozumiałem, że dzięki brakującej części, jestem wyjątkowy.
Nie widziałam cię w wersji dziecinnej. Fajne buciki.
Długo pracowałeś nad tą przemową?
Tak. Andrés pomógł mi ją doszlifować.
Zapomniałeś ostatniej części.
Której?
Traktowały cię jak potwora.
Dzieci traktowały mnie jak potwora.
Zaakceptowałem jednak moją potworowatość dzięki horrorom.
Powitajmy Marka Stevensa!
Jak się macie?
Cieszę się, że tu dziś przyszliście!
Gotowi zmienić życie i przejąć kontrolę nad swoją przyszłością?
Kiedyś byłem kelnerem.
Zarabiałem pensję minimalną.
Dzisiaj prowadzę własny biznes.
Pomagam ludziom stracić na wadze, zyskać ją lub utrzymać.
Płacę sobie tyle, ile jestem wart.
Chcecie być mną?
Wystarczy kupić nasze odżywki i sprzedać je przyjaciołom oraz rodzinie.
I namówić do tego osoby z listy, którą od nas kupicie.
Tu zamieszkam z chłopakiem.
Poznaliście się już osobiście?
Gadamy przez Internet.
Dzięki odległości nasza miłość kwitnie.
Nie byłoby lepiej się spotkać?
Spotkanie z miłością mojego życia...
nie wpadłam na to.
- Co tam? - Po wpadce z Pepitem uznaliśmy,
że sami powinniśmy szukać roboty.
Burmistrz Teresa Lobos przyjeżdża do miasta.
Chce sprowadzić turystów do nadmorskiego miasteczka.
Przydałoby im się trochę horroru.
Po co przyniosłaś tu Frutsiego?
- Wyprowadzam się. - Serio?
Należę do firmy marketingowej.
Pomagam stracić wagę, zyskać ją lub utrzymać.
Słyszałam o tym. Kiepski pomysł.
Kilka lat temu zrobiłam to, co każda młoda artystka:
sesję zdjęciową na cmentarzu.
Masz pozwolenie?
Mówiłem, że tak. Zarobimy na tych fotkach.
Śmiało.
Pokaż nogę...
Nie wolno tu być!
Zejdź z grobu mojego syna!
Julio, nie zostawiaj mnie tu!
Pozwę cię! Profanatorka grobów! Zejdź stąd!
Każdy cię wykorzysta.
Hierbalite to piramida finansowa.
Skradną ci duszę.
Nie ufaj nikomu.
Ja ufam korporacjom, bo Mark Stevens nikogo nie oszuka.
Bogaci ludzie nigdy nie kłamią.
Opowiem ci o moim miasteczku.
Żyjemy dzięki turystyce.
Od lat naszą największą atrakcją była sowa w peruce.
Peruka się zgubiła.
Może wpadła do morza, bo była źle przyczepiona.
Przed wyborami radziłam, żeby ją mocniej przyczepić.
Kiedy wystartowałam w wyborach,
obiecałam mieszkańcom, że odnajdziemy tę perukę.
Mój slogan brzmiał:
„Znajdziemy perukę!”.
Nie poszczęściło się nam.
Przyjechałam tu,
żeby kupić identyczną i nic.
Wrócę do domu z pustymi rękami.
Pestka! Mówiłeś coś o rozwiązaniu.
Nie mam peruki dla pani sowy, ale mogę zapewnić nową atrakcję.
Co pani powie na potwora morskiego?
Nie byłeś na ceremonii przecięcia wstęgi.
Juan Carlos mówi, że zajmujesz się ostatnio straszeniem.
Co jest ważniejszego od rodziny i czekoladek?
Należę do rodziny, czy jestem sierotą, której nie potrafiliście się oprzeć?
Oczywiście, że należysz.
On się cieszy, że jest częścią rodzinnego interesu.
- Prawda, kochanie? - Miło, że mówisz w moim imieniu.
Chcemy omówić sprawę nowych czekoladek „Charlie Wonka”.
Dostaliśmy pismo nakazowe.
Nazwa „Charlie Wonka” narusza prawa autorskie.
Zazdrośnicy.
Ale mamy „Muszkę Miki” i „Harveya Pottera”.
Ursula?
Potwór morski?
Jest roztargniony.
Dobrze, że ma ciebie.
Czekoladki Valdeza cieszą się,
że są w bliskich stosunkach z Ciasteczkami Juana Carlosa.
Pora zacieśnić tę więź.
A teraz ulubiona część widzów: „Zapytaj Gregorię”.
Pierwszy telefon.
Cześć, Gregorio. Czy Szatan istnieje?
I byłaś kiedyś zakochana?
Szatan codziennie dzwoni do studia, a ja się rozłączam.
I naturalnie, jestem zakochana — w mojej publiczności.
Kolejny telefon.
Gregorio, skąd jesteś?
Odkryto mnie na plaży.
Ale skąd jesteś?
Odkryto mnie na plaży.
A co było wcześniej?
Jestem Gregoria Santos z „Mira Esto”.
Andrés, daj mi chwilę.
Podaj mi rączki.
Wiem, że ostatnio się kłócimy.
Oddaliliśmy się i czuję pewne napięcie.
Rozmawiałem z twoimi rodzicami i znaleźliśmy rozwiązanie.
Pobierzemy się!
Ożenisz się ze mną?
Uznam to za tak. Ślub potrwa długo.
Żadnych żartów.
Będzie foto budka, żeby goście mieli miejsce do zabawy.
Czy to nie piękne? Ty i ja szczerze zakochani.
Czekoladki Valdeza i Ciasteczka Juana Carlosa.
Za duży na mój paluszek.
Więc będziesz trzymał zaciśniętą piąstkę.
Andrés, później porozmawiacie.
Omawiamy interesy i uczuci.
Zawsze byłam ciekawa:
dali ci imię na cześć Ciasteczek Juana Carlosa
czy ciasteczka nazwali po tobie?
To jasne, że nazwali mnie na cześć ciastek.
Do zobaczenia, kochany.
Jesteś zaręczony?
Jeszcze nie wiem. zastanawiam się.
Masz pierścionek. Powiedziałeś „tak” czy „może”?
Powiedziałem „może” oczami.
Tak ważnych decyzji nie podejmuje się oczami.
Nie żeń się. Odkryjesz coś potwornego.
Każdy coś ukrywa.
Facet Tati udaje księcia.
Tati tu jest
- Usłyszy, jeśli powiem „Słuchaj”. - Tak?
Porozmawiam z nim jutro.
Jak daleko jedziemy?
Plaża jest cztery godziny stąd.
Za 20 minut mam randkę.
Wszystkim wysłałem mejla.
Tylko ty odpowiedziałaś: „Dostałam, dzięki”.
Dostałam, ale nie przeczytałam.
Choćby było blisko, nie zdołalibyśmy wpaść po ciebie,
Ursulę, mnie, dotrzeć na plażę,
rozpakować sprzęt, zrobić numer i wrócić na twoją randkę.
Poproszę go, żeby poczekał.
Sprzedają tu dżinsy?
Skorzystajcie z ubikacji.
Ściągnij z mojej karty.
Nie.
Nalegam.
Dziękuję.
Zostaw otwarty rachunek.
Naturalnie.
Proszę.
Dziękuję.
Przyjaciele czekają.
Szkoda. Do następnego razu.
POSZUKIWANA ZAGUBIONA OSOBA
Tati, spójrz na mnie.
Dobrze.
- Możesz oddychać? - Tak.
- Pamiętaj... - Mam pomachać.
Nie wystrasz za bardzo turystów. Masz ich przyciągnąć.
Powiem: „Bang! Wpadajcie do miasteczka!”.
„Wpadajcie do miasteczka”. Bez „Bang”.
- To tu. Gotowa? - Tak.
Raz, dwa...
Wskakuję do wody?
Trzy!
Ostrożnie!
Tam. Powiedz jej, że ma tam płynąć.
Renaldo, odgłosy potwora.
Przeklęty Frutsi.
Patrz!
Cześć potworze.
Powiem wszystkim, że cię widziałem.
Co ty na to, Tico?
Ma pani kwit na samochód?
Po co ci mój kwit?
Żeby sprowadzić samochód.
Macie obsesję na punkcie kwitów.
Piła pani?
Tak.
Nie pozwolę pani kierować.
Wezwę taksówkę.
A gdzie będzie spał mój wóz?
Odwiozę panią.
- Podobał się pani film? - Nie!
Dzisiaj nie potrafią kręcić.
Szkoda.
- Jakie filmy pani lubi? - Sama je robiłam.
Piękne, przerażające i namiętne.
Wypływały ze mnie,
póki nie wyschłam
i nie skończyłam na śmietniku.
Reżyserka. Jak się pani nazywa?
Prawie jesteśmy.
Zwolnij.
- Tu będzie dobrze. - Na pewno?
Dobrej nocy.
Nazywam się Bianca Nova.
Stój! Nie skacz!
Czemu nie?
Będziemy musieli wezwać kogoś do zabrania ciała.
Obudzimy tę osobę w środku nocy...
Nic tu po mnie.
Jestem nikim. Nikt nie pamięta moich filmów.
Nieprawda.
Mój siostrzeniec panią kocha.
Jego przyjaciele mają obsesję na punkcie pani filmów.
I co?
Tworzą makijaże?
Makijaże i protezy oraz potwory.
Musi pani nakręcić nowy film.
Może grupa twojego siostrzeńca mi pomoże?
Trzymaj.
Co to?
Wypłata.
Talony do Camaroncitos.
Tam.
CAMARONCITOS Z MORZA NA TWÓJ TALERZ
Będziemy tu jeździć na jedzenie?
Idź po gotówkę.
Talony są dużo warte.
Tak, ale my mieszkamy daleko stąd.
Nie ma sprawy. Nie mają terminu ważności.
Myśleliśmy, że za pieniądze kupimy benzynę...
Camaroncitos to najlepsza restauracja ze wszystkich.
Mają ceviche, paluszki z kurczaka,
ppizze, hamburgery, hot dogi, kanapki,
ryż z kurczakiem, rosół,
sałatkę cesarską z dużymi kawałkami kurczaka,
galaretkę, sernik i wiele więcej.
Macie szczęście!
- Prawda? - Jasne!
- Dziękuję. - Proszę.
Camaroncitos to najlepsza restauracja.
Mają pizzę, hamburgery, zupy oraz kurczaka,
hamburgery z kurczakiem, kanapki z kurczakiem...
W porządku.
- Co miesiąc ta sama kwota. - Co miesiąc?
Turystom nie wystarczy jedno pojawienie się potwora.
Racja.
Ty dajesz uśmiech, ja zęby.
Dobra.
Ekstra.
Jedźmy.
Gdzie książę czekoladek?
Musiał pomyśleć i poszedł na plażę.
Andrés!
Andrés, jedziemy. Tati ma randkę!
23 godziny spóźnienia!
- Pospieszę się. - Dzięki.
Czerwona kapota, biały kołnierz...
Tati?
Przykro mi. Szukasz innej Tati.
To ja, chłopak z czatu.
Nie przypominasz siebie.
Chodzi o rysunek królewicza?
Wybacz, że ci nie powiedziałem.
Wiem, że nie jestem królewiczem z kreskówki,
ale tak ci się podobał, że nie chciałem się wcześniej ujawniać,
żeby cię nie rozczarować.
Okłamałeś mnie.
Udawałeś kogoś innego.
To nie tak. Nie jestem królewiczem, tylko księciem.
- Zbyt przystojny. - Kłamiesz!
Tati, wysłuchaj mnie.
Jesteś księciem Filipem z Hiszpanii?
Tak, ale nie mogę rozmawiać.
Możemy zrobić sobie zdjęcie?
Naturalnie.
Tati, pomówmy! Wysłuchaj mnie!
Nie. Zawaliłam przez ciebie pracę.
Jak to?
Jestem ludzkim krokomierzem.
Pomyliłam kroki klienta. Może zrobił ich pięć albo dziesięć...
Co proponujecie?
W salonie tatuażu pająk uwił pajęczynę w kształcie Matki Boskiej.
Ludzie nie chcą się tam tatuować.
Wysłuchałam i dam znać jutro.
Słyszałam o potworze na plaży w Montepio.
Zajmiemy się pająkiem.
Gregorio, słyszałaś?
Plaża...
Mamusiu!
Gregorio! Zajmiemy się pająkiem.
Jesteś zwolniona.
Frutsi, czekaj.
- Wujek Tico! - Stało się coś szalonego.
Poznałem waszą ulubioną reżyserkę.
- Biankę Novą? - Powiedziałem jej o was.
Pracuje nad projektem.
Zatrudni was,
- jeśli przylecicie do Los Angeles. - Niewiarygodne!
Jak ją poznałeś? Jaka jest?
Wspaniała.
Zdrowa, normalna, spokojna.
Zero dramatu.
Pracuje nad horrorem.
Spytała, czy nie znam kogoś, kto jej pomoże.
Zadzwonię do ekipy!
Dzięki, wujku!
Bianca Nova!
Szanowny kliencie, jeśli chcesz zadzwonić...
Niech to!
Tu się tworzy próchnica.
Dolna lewa K-9.
Tak naprawdę, prawa górna K-9.
Zdjęcie jest do góry nogami.
Mogę cię o coś spytać?
- Kto tu jest lekarzem? - Pan.
A kto kiepską asystentką?
Nie muszę tego znosić.
I co zrobisz? Odejdziesz?
Myślisz, że znajdziesz pracę, w której będziesz mogła chodzić
na płaskim obcasie i tak się zachowywać?
Tak myślałem.
Odchodzę.
Pepito?
Tati?
Tati!
Witaj w domu, siostro.
Co to jest?
Postanowiłam się skupić na sobie i mojej przyszłości.
Nie dam się ponownie oszukać.
Beatriz mi powiedziała, że mogę zarabiać w domu,
pomagając ludziom zgubić, zyskać lub utrzymać wagę.
Skąd te rzeczy?
Od Hierbalite.
- Ile cię kosztowały? - 200 000.
Co?
Zdobyłam pieniądze dzięki ich programowi pożyczkowemu.
Dzięki elastycznym warunkom,
nie muszę nic płacić do końca miesiąca.
Zdrowie!
Smakuje jak sernik.
Juanie Carlosie...
Nienawidzą mnie!
To był sen. Kochają mnie.
Pamiętasz, jak mi się oświadczyłeś?
Chyba nie powiedziałem ci „nie”.
Wsiadłem do auta i pomyślałem: „Może nie wyraziłem się jasno”.
Więc mówię to teraz, o 6.00 rano, żeby nie zapomnieć.
- Nie. - Odrzucasz moją ofertę?
Skreślasz pracę, jaką włożyliśmy w ten związek,
po to, żeby mieć więcej czasu na straszenie?
Zobaczymy, czy znajdziesz innego geja.
Cześć, Andrés.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Agnieszka Figlewicz