Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey'nin bu bölümünün adı "Çubuk Kuş".
- Ne kadar uzağa atabiliriz, bakalım. - Tamam.
Pek uzağa değil.
- Size atmayı kim öğretti? - Kimse.
Bununla sen ilgilenmek ister misin? Baksana, Heeler.
- Ah pardon. Ne? - Hiç.
Hadi çocuklar. Size atmayı öğreteyim.
Pekâlâ, hedefimiz bu.
Bir kaykayın üzerindesiniz gibi yan durun.
- Diğer türlü Bingo. - Ay.
Dizlerinizi kırın. Rahat olun.
Bu parmakla nişan alın. Arka ayağınıza yaslanın sonra da hamle.
Tüm vücudunuzu kullanın. Yalnızca kolunuzu değil. Daha iyi. Bir daha.
Neden doğru atış yapmayı öğrenmeliyiz?
Bir şeyleri çok uzağa atabilmek için.
- Buna ihtiyacımız mı var? - Bazen olabilir.
- Daha iyi çubuklara ihtiyacım var. - Şu tarafta olduğuna eminim.
- Gidip bakabilir miyim? - Evet. Git tabii.
Bir daha deneyelim.
Baba benimle şu çubuğa kadar yarış.
- Baba. Baba? - Pardon evlat. Ne dedin?
- Bırak gitsin. Bunu kaçırıyorsun. - Deniyorum.
- Neyi deniyorsun? - Hiçbir şey.
- Yarışalım mı? - Evet, hazır, başla!
Hey! Ne? Geliyorum!
Seni yakalayacağım.
- Ben kazandım. - Bingo. Benim için fazla hızlısın.
Baba, bak. Bir kuşun kafasına benziyor.
- Evet, cidden. - Bir çubuk kuş yapabilir miyiz?
- Evet, tabii. - Yaşasın!
Burada mutlu olacaksın. Çevrende bir sürü başka kuş var.
- Baba? - Evet.
- Bir başka çubuk bulmalıyız. - Neden?
- Çubuk Kuş'un kafasını atamayız. - Doğru. Tabii atamayız.
- Bunu asla yapmayız Çubuk Kuş. - Fazla güzelsin.
Şu tarafa bakalım. Hazır ve başla!
Görüşürüz Çubuk Kuş.
- Vay be. Tüm şu çubuklara bak. - Sen onları al, ben de şunları.
Seninle yarışayım! Evet!
- Yaşasın! - Ben kazanacağım.
- Hadi Cookie. - Çubuk!
Olamaz.
- Çubuk Kuş'u bozdular. - Biliyorum.
- Bunu neden yaptılar? - Muhtemelen çubuğu istediler.
- Yeni yaptığımızı bilemezlerdi. - Onlar kaba.
- Kabalık yapmaya çalışmıyorlardı. - Onlar benim düşmanlarım.
- Çubuk kuşu gerçekten sevmiştim. - Evet. Ben de. Çok güzeldi.
Ama güzel bir şeyi dünyaya sunduğunda
artık gerçekten senin sayılmaz.
Çok yaklaşmıştın.
- Vay canına! - Başardın!
Babama söyleyeceğim.
- Yeni Çubuk Kuş kafası olabilir mi? - Hayır, kuş kafası değil.
Hadi neşelen Bingo. Her şeyi kaçırıyorsun.
- Baba, atış yapabiliyorum. - Aferin Bluey.
- Gel de gör. Bingo oraya yarışalım. - Bingo şu an biraz üzgün.
Üzgünüm ve sinirliyim.
- Bazı çocuklar Çubuk Kuş'unu bozdu. - Hadi ya.
Arkadaşım Mia'nın öğrettiği bir şey gösterebilirim.
Üzülüp sinirlenmenden sonrası için.
Tamam. Tüm üzüntünü ve sinirini toplaman lazım.
- Üzüntü ve sinir nasıl toplanır? - Nerede olduğunu bul ve al.
Genelde karnında veya boynunda biraz olur.
- Kulaklarına bakmayı da hep hatırla. - Tamam.
Şimdi tüm bu üzüntü ve siniri ellerine aldın.
- Bununla ne yapacağım? - Onu tutmak istiyor musun?
Hayır. İstemiyorum.
O zaman artık istemediğin bir şeye ne yaparsın?
- Sana mı vereyim? - Hop. Onu istemiyorum.
- Evet. Ben de. - O zaman bununla ne yapacağım?
- Atacaksın gidecek. - Ha.
Hayır. Annemim dediği gibi, bu şeyi çok uzağa atmalısın.
Kaykaydaki gibi yan durmalı.
- Dizlerini bük. - Evet. Rahat ol.
- Bu güzel. - Bu kolla nişan al ve fırlat!
Vay be!
Denize açılıyor.
Sıçrayan suyu arayın!
- Orada! Gördünüz mü? - Evet, milyonlarca km uzaktaydı.
Güzel atıştı.
- Evet, güzeldi Bingo. - Teşekkürler.
- Nasıl hissediyorsun? - İyi.
Evet!
- Sağ ol Bluey. - Evet, sağ ol Bluey.
Mia'ya teşekkür edin. O öğretti. Atma olayı için anneme.
- Anneme kadar yarışabilir miyiz? - Evet.
- Baba, sen de yarışmak ister misin? - Evet. Siz önce başlayın.
Tamam. Hazır ve başla.
Ben kazandım!
Ben de geliyorum!
Alt yazı çevirmeni: Odelli Kartarı